(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,331 Views

  • 186 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    305

    Overall
    11,331

ตอนที่ 12 : ชิงช้าสวรรค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    17 พ.ค. 60

...

...

เมื่อจับคู่กันเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินไปต่อแถว โดยที่อาเทมคู่กับยูกิ อันซุคู่กับบาคุระ และฮอนดะคู่กับโจวโนะอุจิ โชคดีที่ชิงช้าสวรรค์ของไคบะแลนด์นั้นจะเต็มในช่วงเย็นเพราะจะได้ดูพระอาทิตย์ตก ดังนั้นในยามเช้าคนจะน้อยถึงน้อยมากมันเป็นความโชคดีของพวกยูกิที่มาเล่นเจ้านี่ก่อน

เมื่อเดินต่อแถวมาเรื่อยๆจนถึงคิวของตัวเองโดยเริ่มจากคู่ของอาเทมก่อน เมื่อยื่นบัตร(ที่ได้ฟรีมา)ให้กับพนังงานแล้วก็เดินเข้าไปนั่งกระเช้า ข้างในกระเช้าจริงๆมันก็กว้างพอควรนั่นแหละแต่ไม่รู้ทำไมบาคุระถึงให้นั่งกันเพียงสองคน

พอถึงคิวของโจวโนะอุจิพนังงานกลับไม่ขอดูบัตรแถมเปิดประตูกระเช้าให้ด้วย สร้างความงงงวยให้ทั้งสองคนเป็นอย่างมาก แต่ไหนๆก็ไหนยังไงก็ขึ้นเล่นฟรีอยู่แล้วอย่าไปสนใจมันเลย!

...

ชิงช้าได้เคลื่อนตัวออกอย่างช้าๆ ความสูงที่ค่อยๆเพิ่มระดับขึ้นความเงียบได้โรยตัวลงมาปกคลุมทั้งสอง ไม่มีใครเริ่มบทสนทนามันเงียบมากชนิดได้ยินเสียงหายใจของอีกฝ่ายเลย

“คู่หูฉัน.. มีเรื่องที่อยากจะถามนาย”   อาเทมที่เป็นคนทำลายความเงียบขึ้นก็พยายามที่จะชวนคุยแต่ก็ไม่รู้จะคุยเรื่องอะไร จึงเลือกที่จะถามคำถามที่ค้างคาใจมานาน

“คู่หูจำไม่ได้จริงๆน่ะหรอ ว่าเกิดอะไรขึ้นตอนนายไปดูเอลที่โกดังร้างนั่น?”

“ขอโทษนะตัวฉันอีกคนหนึ่ง ฉันจำอะไรไม่ได้เลยล่ะ”

“อย่างนั้นหรอ ขอโทษที่คาดคั้นนะ”

“อืม ไม่เป็นอะไรหรอกแค่นี้เอง”

“...”

“ว่าแต่ตัวฉันอีกคน นายอยากเล่นอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า?”   ยูกิพูดขึ้นพร้อมมองลงไปข้างล่างพื้นดิน ตอนนี้กระเช้าของพวกเขาพาพวกเขาขึ้นมายังจุดสูงสุดแล้วและกำลังค่อยๆเลื่อนลงไป อาเทมที่มองตามสายตาของคู่หูลงไปก็พบเครื่องเล่นมากมายที่ถูกย่อส่วนเพราะความสูงแล้ว ก็หันกลับมามองคนข้างหน้าที่ดวงตาส่องประกายว่าอยากเล่นสุดๆ อาเทมลอบยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยออกมาว่า

“แล้วแต่นายเลย”

...

เมื่อทั้งสามคู่ลงมายังพื้นดินเรียบร้อยแล้ว

“พวกนายอยากเล่นอะไรอะ?”   โจวโนะอุจิที่ลงมาทีหลังก็เดินมาหาทั้งสี่คนที่นั่งอยู่บนม้านั่งตรงข้ามกับชิงช้าสวรรค์

“ผมอยากเข้าบ้านผีสิงครับ”   บาคุระที่เสนอชื่อสถานที่มาคนแรกนั้นแทบไม่มีเสียงตอบรับใดๆเลย

“สะ—สมเป็นบาคุระคุงเลยนะ”   ยูกิที่เห็นว่าทุกคนเงียบกันหมดเลยเสนอตัวพูดแก้ขัดไปก่อน

“ฉันๆ! ฉันอยากเล่นรถไฟเหาะ!

“ไม่สิโจวโนะอุจิ อย่างแรกที่ควรเล่นน่ะมันต้องเดินชมอคอว์เรี่ยมสิ”

“ใครมันจะไปโรแมนติกแบบนายกันห๊ะ!? ฮอนดะ!!

“ห๋า! นายว่าอะไรนะเมื่อกี้??”

“จะเอาหรอ? จะเอาใช้ไหม?”

“แน่จริงก็เข้ามาเลย!!

“น่าๆทั้งสองคนพอเถอะนะ”   ยูกิเดินมาห้ามปรามทั้งสองคนให้ใจเย็นๆซึ่งตอนนี้กำลังมองหน้าหาเรื่องกันสุดๆ

“เฮ้อ เอาเถอะถ้าฉันทำอะไรนายขึ้นมา เจ้าไคบะคงไม่ปล่อยฉันแน่ๆ”   ฮอนดะเป็นฝ่ายล่าถอยออกไปพูดไปเกาท้ายทอยไป

“ช่างเถอะ ว่าแต่จะเล่นอะไรก่อนดีล่ะ?”

“ทุกคนไปบ้านผีสิงกันเถอะ”   ดูเหมือนบาคุระไม่ยอมล้มเลิกความคิดที่จะไปบ้านผีสิงเลย ทั้งห้าคนก็ตกลงว่าจะไปบ้านผีสิงก่อนแล้วค่อยๆเดินไปเล่นเครื่องเล่นที่ใกล้ๆแล้วไล่ไปให้หมดสวนสนุกเลย

ไหนๆก็ได้บัตรฟรีเล่นได้ทั้งงานแถมตังค์ก็ไม่ต้องจ่าย ของฟรีมันไม่ได้หากันง่ายๆหรอกนะ

...

หลังจากเล่นสนุกจนพระอาทิตย์ใกล้ตกดินอยู่รอมร่อ ทั้งหกคนก็เดินมายังทางออกและกำลังจะพากันแยกย้ายกลับบ้าน แต่ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น จู่ๆบอดี้การ์ดประจำตัวของไคบะก็ปรากฏตัวต่อหน้าพร้อมพาโจวโนะอุจิไป ท่ามกลางความงงของเพื่อนๆ กว่าจะรู้ตัวอีกทีโจวโนะอุจิก็ได้จากไปพร้อมรถลีมุซีนสีดำสุดหรูไปแล้ว

อีกห้าคนก็ทำการบอกลากันอีกรอบเพื่อจะได้แยกย้ายกลับบ้านกันจริงๆสักที

“ฮ้า วันนี้สนุกจังเลยเนอะ”

“อา นั่นสิ”

“ว่าแต่โจวโนะอุจิคุงคงไม่เป็นไรหรอกนะ”

“ไม่รู้สิ”

“จู่ๆก็โดนการ์ดของไคบะคุงลากไปแบบนั้น คงตกใจน่าดู”

“นั่นสินะ”

“แล้วนายอยากไปไหนต่อรึเปล่า?”

“ไม่ล่ะ กลับเลยละกัน”

“อื้อ”   ยูกิและอาเทมก็ต่างเดินเงียบๆกันกลับบ้าน ไม่มีใครพูดอะไรอีกเลยจนกระทั่งเข้าบ้านที่ต้องกล่าวคำๆหนึ่งหลังจากเข้าบ้านเสมอ “กลับมาแล้วครับคุณปู่/กลับมาแล้วครับ”



To be continue...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ฮาโหล!!!! ไรต์เอางานมาส่งจ้าาาา จริงๆว่าจะลงตั้งแต่เมื่อคืนแล้วไรต์ดันเผลอหลับซะก่อน 555555

แล้วก็หลับเผลินเลย พึ่งตื่นตอนเที่ยงนี่เอง T^T ก็ฝนมันตกอ่ะะะะะ แล้วไรต์จะแต่งต่อหลังจากเอาตอนนี้ลงนะ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทันภายในวันนี้รึเปล่า ไรต์จะพยายามเอาลงให้นะคะในตอนหน้า อาจจะดึกหน่อย

อ่านจบแล้วก็อย่าลืมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนาจาาา จริงๆแค่เข้ามาอ่านก็ดีใจแล้วล่ะ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #21 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 16:50
    ไคบะเนี้ยชอบใช้กำลังกับว่าที่ภรรยาตัวเองจังเลย
    #21
    0