(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,356 Views

  • 186 Comments

  • 403 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    330

    Overall
    11,356

ตอนที่ 13 : จดหมาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    17 พ.ค. 60

...

...

เช้าวันจันทร์อันน่าสดใส วันนี้แปลกที่ยูกิตื่นพร้อมๆกับอาเทมเรียกได้ว่าไล่เลี่ยกันก็ว่าได้

“แปลกนะ วันนี้ตื่นเช้า”

“ก็ตื่นปกตินี่”

“นายเป็นไรหรือเปล่า?”

“เปล่า ไม่มี”   ยูกิพูดจบแล้วก้มหน้างุดเหมือนพยายามตัดบทสนทนา อาเทมที่นั่งมองเงียบๆอยู่ข้างๆก็จับหน้าคู่หูขึ้นมาประจันหน้าตน

“คู่หูนายไม่เคยเป็นแบบนี้นะ มีอะไรก็บอกกันสิ”   อาเทมส่งสายตาอย่างจริงจังไปให้แต่ยูกิก็เอาแต่หลบสายตานั่น ดวงตาสีอเมทิสลอกแลกไปมา

“มะ—ไม่มี”   อาเทมยังไม่ปล่อยมือจากหน้าติดหวานและยังเรียกชื่อเขาด้วยเสียงทุ้มแต่อ่อนโยน

“ยูกิ”   จู่ๆอาเทมก็โผล่เข้ากอดอย่างเต็มรัก คนที่ตัวเล็กกว่าก็เกือบหายเข้าไปในอ้อมอกนั่น

“อือ”

“ฝันร้ายอย่างนั้นหรือ?”   ยูกิก็แอบคิดนะว่า บางทีอาเทมก็ชอบหลุดภาษาเหมือนกันบางครั้งก็ภาษาของโลกปัจจุบัน บางทีก็ภาษาแบบฟาโรห์ แต่น้ำเสียงอ่อนโยนแบบนั้นก็ทำให้ยูกิใจอ่อนยวบทันที

/แบบนี้เขาเรียกว่าแพ้ทางรึเปล่านะ?/

“อืม นิดหน่อยน่ะ”   ยูกิตอบไปตามความจริง มันไม่เชิงว่าฝันร้ายเพียงแต่เขาฝันแบบนี้มาบ่อยแล้ว ความฝันที่เกี่ยวกับเกมแห่งความมืดทั้งๆที่ตัวเขาเองก็ไม่ได้มีไอเทมพันปีแล้ว คงเป็นความฝันในความทรงจำที่หายไปรึเปล่านะ

“ก็แค่ฝันร้ายน่ะ ไม่เป็นไรนะไม่มีอะไรต้องกลัว ฉันอยู่นี่แล้ว”   คำพูดปลอบโยนเหมือนคำพูดปลอบเด็ก ใครว่าใช้กลับผู้ใหญ่แล้วไม่ได้ผล มันได้ผลอย่างมาก มันทำให้มีกำลังใจและยังมีคนที่คอยอยู่เคียงข้างอีกด้วย

“ขอบใจนะตัวฉันอีกคนหนึ่ง”   ยูกิค่อยๆยกแขนอันไร้เรี่ยวแรงกอดตอบอีกคน ลูบหลังเบาๆสองสามที อาเทมถึงจะยอมคลายอ้อมกอดออก

“คู่หูนายเข้าห้องน้ำก่อนเลย”

“อื้ม”   ยูกิลุกออกจากเตียงอย่างช้าๆ แต่ก็ไม่วายที่จะเซแล้วล้มลงไปแต่โชคดีที่อาเทมเข้ามารับไว้ได้ทันจึงไม่เป็นอะไรมาก..มั้ง?

“ระวังหน่อยสิ ไม่เป็นไรจริงๆนะ?”

“อื้มๆ ไม่เป็นไรๆ”   ยูกิยิ้มเห่ยๆส่งไปก่อนจะพยุงตัวเองขึ้นแล้วเดินออกห้องไป อาเทมที่มองอีกคนจนลับสายตาก็ยกมือขึ้นมาแตะเบาๆที่ตัวต่อพันปีหลับตาลงแล้วเพ่งสมาธิ จนมีแสงสีทองอ่อนๆและสายลมเบาๆออกมาวนรอบตัวผู้ใช้

/แล้วเรื่องมันเกิดจากอะไรล่ะ ไอเทมพันปีทั้งหมดก็หายไปจากโลกนี้แล้วนิ ถ้าอย่างนั้นแล้วทำไมถึง/

...

“นักเรียนคะ วันนี้เราจะมาเรียนต่อจากคาบที่แล้วนะคะ กรุณาเปิดหนังสือหน้าที่.......”   สุรเสียงของคุณครูที่ยืนสอนอยู่หน้าห้องแทบไม่เข้าหูขององค์ฟาโรห์แม้แต่น้อย ถึงสายตาจะจับจ้องที่กระดานดำ แต่ในหัวกลับคิดถึงเรื่องของคนตรงหน้า และมันก็ไม่พ้นสายตาของคนที่นั่งโต๊ะข้างๆด้วยเช่นกัน

คาบเช้าเป็นไปอย่างสงบสุขและไม่มีเรื่องใดๆเกิดขึ้น อาเทมก็ยังคงตกอยู่ในห้วงแห่งความนึกคิดต่อไปหากไม่มีใครมาเรียกละก็นะ

“ตัวฉันอีกคนหนึ่ง ไปทานข้าวที่ไหนดี?”   ยูกิที่หันหลังมาถามพร้อมเบนโตะหรือข้าวกล่องสองอันที่คุณแม่ทำให้

“ที่ๆอยู่กับนายได้สองคน ที่ไหนก็ได้”   คนฟังก็หัวใจกระตุกไปแวบหนึ่งไม่นับกับใบหน้าขาวๆที่มีเลือดฝาดเจือขึ้นมานิดหนึ่ง

“งั้นหลังตึกเรียนไหมล่ะ?”

“ก็ดีนะ รีบไปเถอะเรามีเรื่องที่ต้องคุยกัน”   ไอบทใจดีก็ใจดีจนใจหาย พอบทจะร้ายก็ร้ายสมเป็นฟาโรห์จริงๆ ยูกิก็ได้แต่คิดแล้วก็ลุกออกจากที่นั่งไปยังหลังตึกเรียนทันที โดยมีอาเทมเดินตามมาติดๆ และแทนที่จะได้เดินอย่างสบายๆ อาเทมก็ต้องมาพบกับผู้หญิงในห้องที่รีบกู่กันมาเมื่อรู้ว่าอาเทมเอาข้าวกล่องมานั่นเอง

“อาเทมคุงไปทานข้าวด้วยกันไหม?”

“ไปทานกับเราก็ได้”

“ไม่ๆ ไปกับเราสิ”   และอีกมากมายหลายคำถาม อาเทมก็จับใจความได้แค่ว่า พวกเธอเหล่านี้จะชวนไปกินข้าว เท่านั้นเอง

“ขอโทษนะ ฉันไปทานกับยูกิน่ะ”   และรอยยิ้มเจ้าสเน่ห์ตามเคย จริงๆไม่ใช่ยิ้มเจ้าสเน่ห์อะไรหรอกแค่ยิ้มเห่ยๆ ก็ทำสาวๆอยากจะลงไปนอนตายคากองเลือด(กำดา) แต่ประเด็นหลักของสาวๆคือ ทำไมต้องไปกับยูกิด้วย!?! เรื่องนี้ต้องมาเงื่อนงำ

พอพูดจบอาเทมก็รีบวิ่งไปหายูกิที่เดินหนีไปตั้งแต่เขาโดนพวกผู้หญิงล้อมรอบ สายตาคมกวาดมองไปทั่วเพื่อหายูกิ อาเทมพยายามคิดยูกิบอกว่าหลังตึกเรียน ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็นหลังตึกเรียนที่เรากับคู่หูเรียนอยู่ เมื่อกึ่งเดินกึ่งวิ่งเลี้ยวเข้าตรงหัวมุมก็พบกับยูกิและเด็กหนุ่มคนหนึ่ง โดยเด็กคนนั้นยื่นจดหมายสีขาวให้พอยูกิรับหน้าก็แดงไปหมดแถมยังรีบวิ่งหนีไปอีก

อาเทมที่เห็นทั้งหมดก็บอกเลยว่าหงุดหงิดมาก เจ้าตัวพยายามเก็บอารมณ์ให้มิดและเดินเข้าไปหาคู่หูที่ยังมองจดหมายนั่นอยู่

“จดหมายสารภาพรักงั้นหรอคู่หู”   เพราะอาเทมเดินเข้ามาเงียบๆเลยทำให้อีกคนสะดุ้งสุดตัว

“เอ๊ะ อะ เปล่าหรอก คิดว่าไม่น่าใช่”

“ทำไมล่ะ?”

“ก็ผมน่ะ ไม่เคยได้รับเลยสักครั้งนี่ อีกอย่างเมื่อกี้ก็เด็กผู้ชายด้วยคงฝากให้ผู้หญิงห้องเราแหละ”

“แต่ฉันว่าไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะคู่หู เพราะมีชื่อนายติดเต็มๆ”

“เอ๋?? ไหนหรอ?”

“นี่ไง”   อาเทมชี้ที่มุมขวาของจดหมายที่มีชื่อเขียนติดอย่างชัดเจนว่า มุโต้ ยูกิ

“เอ๋!! จริงด้วย”   ยูกิที่เหลือบมองอาเทม แล้วค่อยๆยื่นจดหมายให้

“...”

“นายแกะแล้วอ่านให้หน่อยสิ”

“...”

“ฉันแค่ไม่อยากเชื่อน่ะ อ่านให้หน่อยสิตัวฉันอีกคนหนึ่ง”   อาเทมที่ใช้ความเงียบรีดเอาคำตอบก็แพ้ให้กับลูกอ้อนของยูกิซะนี่

“เฮ้อ ช่วยไม่ได้สินะ”


To be continue...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

/กรีดร้อง/ ไรต์เอางานมาวส่งแล้วค่ะ ฮรือออออ มหกรรมการปั่นก็มาค่ะ ยังได้กลิ่นไหม้ๆอยู่เลย กระซิก /ปาดน้ำตา/ ตอนนี้มันยาวไปไหมคะ หรือพอดีแล้ว หรือจะเอายาวอีกนิด

อ่อ ไรต์มีอีกคำถามค่ะ รีดเดอร์อ่านแฟนฟิค Boku no Hero academia ไหมคะ? พอดีไรต์ว่าไรต์จะแต่งน่ะค่ะ ส่วน Pairing จะเป็น Katsuki x Izuku x Shouto เป็น 3p ค่ะ สนใจไหมเอ่ยยยย??? 

อ่านจบก็อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ แค่เข้ามาอ่านก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #23 แตงโม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 23:42
    ต่อเร็วๆเลย เนื้อเรื่องสนุกมากคะ ชอบความละมุนของอาเทม ส่วนอีกเรื่องที่ถามคือเราไม่รู้จักอะ
    #23
    0
  2. #22 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 20:51
    จดหมายที่ยูกิได้เป็นอะไรนะ
    ส่วนเนื้อเรื่องยาวพอดีแล้วคะยาวอีกหน่อยก็ได้นะ

    และเรื่องโบคุออนฮีโร่เนี้ย เราไม่รู้จัก ก็ยังไม่อ่านแล้วกัน ถ้ารู้จักเมื่อไรจะมาอ่านนะ
    #22
    0