(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,333 Views

  • 186 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    307

    Overall
    11,333

ตอนที่ 14 : อารมณ์ที่แปรปรวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    21 พ.ค. 60

...

...

ยูกิฟันธงว่าอาเทมไม่ยอมคุยด้วยหลังอ่านจดหมายจบ ถึงจะพยายามขอจดหมายนั่นมาอ่านก็บ่ายเบี่ยงเรื่องหน้าตาเฉย ในช่วงพักเบรกระหว่างคาบก็หายไปไหนไม่รู้อีก เดินตามหาจะทั่วโรงเรียนอยู่แล้วก็ยังไม่เจอเจ้าตัวเลย

/หายไปไหนของเขากันนะ? หรือว่า!?/

สองขาพยายามวิ่งไปยังจุดหมายปลายทางด้วยความเร่งรีบ ภายใจในก็ภวนาขอให้ทันก่อนที่อาเทมจะทำอะไรลงไป

...

“คู่หู นายไม่รู้ตัวจริงๆน่ะหรอ?”   ถ้าจะบอกว่าเป็นความหึงหวงก็คงจะใช่ เขาไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าไม่รู้สึกอะไรกับคนข้างกาย ตั้งแต่ตอนไหน นั่นแหละคือคำถามรู้ตัวอีกทีก็ไม่สามารถละสายตาไปจากยูกิได้ พอได้เห็นจดหมายที่ถูกเขียนให้ก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น

อาเทมก้มมองจดหมายในมือที่เจ้าตัวไม่เผลอขย้ำทิ้งหลังอ่านจบ เบื้องหน้าของอาเทมนั้นมีเปลวเพลิงลุกโชน เพราะที่นี่คือสถานที่ทิ้งขยะของโรงเรียน ขยะทุกอย่างจะถูกแยกแล้วนำไปผ่านกระบวนการต่างๆของมัน

/จะบอกคู่หูดีไหมนะ?/

...

หลังจากสองจิตสองใจอยู่นาน อาเทมก็เลือกที่จะทำลายจดหมายนั่นแล้วค่อยหาข้อแก้ตัวน้ำขุ่นๆกับยูกิอีกที อาจจะโดนงอนไม่คุยด้วยก็คงสักพักไม่นานแล้วก็กลับเป็นเหมือนเดิม ใช่ พวกเขาอยู่ด้วยกันมาก็นานแค่นี้ก็น่าจะอภัยให้ได้

มือหนากำจดหมายนั่นและค่อยๆยื่นมันออกไปข้างหน้า เปลวเพลิงสีแดงและร้อนระอุกำลังรอที่จะเผาผลาญอยู่

“หยุดนะตัวผมอีกคนหนึ่ง!!!

!!”   มือที่กำลังจะปล่อยจดหมายอยู่แล้วก็ต้องกลับมากำแน่นเหมือนเดิม

“นายกำลังจะทำอะไร?”

“เปล่านี่”   อาเทมเก็บจดหมายเข้าในเสื้ออย่างแนบเนียนเหมือนเล่นมายากล แต่ก็ไม่ลอดเล็ดสายตาของอีกคนได้

“นายซ่อนอะไรไว้หรอ? บอกหน่อยสิ”

“ไม่มี—“

“จดหมาย ใช่ไหมล่ะ?”

“อา”

“...”

“...”

“ผมไม่ได้จะโกรธที่นายจะเผาจดหมายหรอกนะ แต่ช่วยบอกข้อความด้านในหน่อยสิ”

“... คู่หูนายเอาไปอ่านเองเถอะ”   อาเทมยื่นมือข้างที่มีจดหมายไปให้ ยูกิก็รับมาเปิดอ่านทันที

....

ถึงคุณมุโต้ ยูกิ

ผมนั้นได้หลงในความน่ารักของคุณมาตั้งนานแล้วครับ ตั้งแต่แรกเห็น ตอนนั้นคุณยังไม่ใช่คิงออฟดูเอลลิตส์ คุณยังเป็นเด็กที่เล่นกับเพื่อนๆด้วยความสนุก ผมได้หลงรักในรอยยิ้มของคุณจนโง่หัวไม่ขึ้นแล้วครับ ถ้าคุณอยากรู้มากกว่านี้ อยากรู้จักผม ช่วยมาหาผมในพักเที่ยงของวันพรุ่งนี้ ที่ด่านฟ้าของงอาคารเรียนของคุณด้วยนะครับ

ด้วยรักและเคารพ

มาสากิ มายุ

...

“เอ๋!?!”   นอกจากจะตกใจพร้อมเสียงที่ดังแล้ว ก็ยังทำตาโตเท่าไข่ห่านอีกด้วย อาเทมอมยิ้มเล็กน้อยอารมณ์หงุดหงิดเมื่อกี้ก็หายไปหมด มือหนายื่นไปเช็ดเหงื่อที่ใบหน้าให้เพราะยูกิวิ่งมาจนไม่มีเวลาเช็ดมัน

“ตกใจใช่ไหมล่ะ?”   ยูกิพยักหน้ารัวๆ แต่ก็ยังอ่านจดหมายซ้ำไปซ้ำมาเหมือนไปเชื่อสายตาตัวเอง อาเทมเริ่มหัวเสียอีกรอบ เพราะคนตรงหน้าไม่สนใจอะไรแล้วน่ะสิ อาเทมรีบดึงจดหมายออกจากมือพร้อมซองแล้วโยนไปในเตาเผาแล้วปิดฝาอย่างรวดเร็ว

“ไปเรียนกันเถอะ”

“เอ๊ะ? อะ—อืม”   อาเทมดึงมือยูกิให้เดินตามมาเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไรจนเข้าห้องเรียนอาเทมถึงจะปล่อยมือนุ่มๆนั่น

/อย่านะ ตัวผมอีกคนหนึ่งถ้านายยังทำแบบนี้ ผมจะ...../

...

กริ๊ง!!!!

ออดสัญญาณการเลิกเรียนดังขึ้น นักเรียนก็ต่างเคารพให้กับครูผู้สอนวิชา เมือคุณครูเดินออกไปนักเรียนที่เป็นเวรทำความสะอาดก็อยู่กวาดห้อง ถูห้องและเก็บโต๊ะของเพื่อนๆให้เข้าที่ ส่วนนักเรียนที่ไม่ใช่เวรของวันนี้ก็ต่างพากันกลับบ้าน บางส่วนก็รอเพื่อนที่เป็นเวรประจำวัน

“เฮ้อออ น่าเบื่อชะมัดเลย”

“อย่าบ่นได้ไหมโจวโนะอุจิ ในฐานะกรรมการความสะอาดนายต้องถูกห้องให้เสร็จนะ”

“โถ่วว ฮอนดะนายนี่ไม่รู้อะไรเลยน— โอ๊ย ทำอะไรของเธอเนี่ยอันซุ!?”   โจวโนะอุจิที่ยังพูดไม่จบประโยคก็โดนอันซุเอาหนังสือภาษาอังกฤษเล่มหนาที่หยิบมาอ่านรอสองคนทำความสะอาดฝาดเข้ากลางศีรษะเต็มๆ ชนิดเรียกว่า เฮดช็อต ได้เลย

“รีบทำเข้าอย่าบ่นนักจะได้ไหม ฉันรอจนรากจะงอกแล้วเนี่ย”

“แล้วเจ้ายูกิกับอาเทมล่ะ?”

“กลับไปก่อนแล้ว เห็นว่าจะไปแวะอีกหลายที่ก่อนกลับบ้านน่ะ”

“ห๋า!?! เจ้าสองคนนั่นไปไหนไม่ยอมบอกกันอีกแล้วนะ!”   อันซุที่ปล่อยให้โจวโนะอุจิหัวฟัดหัวเหวี่ยงกับไม้ถูอยู่คนเดียวจนฮอนดะต้องเข้ามาช่วยห้าม ก็ยืนหัวเราะสักพักก่อนสายตาจะเบนออกนอกหน้าต่างไปมองยังท้องฟ้าที่มีเมฆดำลอยใกล้เข้ามา

/อาเทม.. ยูกิ../

...

ตัดภาพมาทางอาเทมและยูกิที่กำลังเดินอย่างเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมายปลายทางที่จะเดินไป แค่เดินข้างๆกันไปจนกว่าจะถึงบ้านเท่านั้นเอง อากาศที่เริ่มเย็นตัวลงเพราะใกล้ตะวันตกดิน

แต่แล้วก็เหมือนฟ้าจะไม่เป็นใจ ทั้งลมและสายฝนก็พากันเทกระหน่ำลงมา อาเทมและยูกิที่เดินอยู่เอื่อยๆนั้นก็ต้องรีบหาที่หลบฝน แต่ร้านแถวนั้นก็เป็นตึกแถวซะส่วนใหญ่เลยไม่มีที่หลบฝนดีๆ อาเทมก็จับมือข้างหนึ่งของยูกิแล้วออกวิ่งตรงไปข้างหน้า อีกข้างก็ถือกระเป๋าบังฝนไว้

กว่าจะหาที่หลับฝนดีๆได้ก็ปาไปหลายนาทีแล้ว สุดท้ายก็ได้หลบฝนที่ร้านดอกไม้แห่งหนึ่งที่โชคดีว่าร้านปิดวันนี้พอดี อาเทมเหลือบมองคนข้างๆที่เหมือนจะหนาวสั่นไปเรียบร้อยแล้ว

/คู่หูอ่อนแอแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่หรือจะตอนนั้น?/

อาเทมไม่รอช้าที่จะถอดเสื้อนักเรียนตัวนอกออกแล้วเอาไปห่มให้ร่างบาง

“ไหวไหม?”   อาเทมถามเสียงอ่อน ยูกิทำเพียงส่ายหน้าเบาๆและเริ่มกอดตัวเอง

“อ่ะ?”   อาเทมดึงยูกิเข้ามากอดแน่นใบหน้าคมซบลงตรงไหล่เล็กๆ ยูกิก็กอดตอบถึงจะกอดไว้หลวมๆก็เถอะ

“อุ่นขึ้นไหม?”

“อืม ขอบคุณนะตัวผมอีกคนหนึ่ง”



To be continue...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ย่องเอางานมาส่งแบบเช้าๆค่ะ เช้ามากกกกกกก โอเค ถ้าไรต์หายไปสักวันสองวันอย่าแปลกใจนะคะ ไรต์ขอตัวไปลงแอดมิดชั่นนะคะ ไรต์ขอแจ้งตรงนี้เลยนะคะ

แล้วก็เรื่อง Boku no Hero academia เนี่ย เห็นว่าทุกคนไม่รู้จักกันงั้นเรื่อง My Hero acadamia เนี่ยจะรู้จักไหมเอ๋ยย?? ถ้าไม่รู้จริงๆ ไรต์ก็เอาภาพมาให้ดูค่ะ


แต่เรื่องนี้จะไม่ลง เร็วๆนี้นะคะ ต้องรอให้เรื่องนี้เดินมาสักครึ่งทางก่อน เนื่องจากไม่ได้แต่งมานานเรื่องนี้ยังเดินมาไม่ถึงครึ่งเรื่องเลยค่ะ รีดเดอร์ดีใจไหมคะ? หรือเสียใจ 555555

อ่านจบแล้วก็ติชมให้หน่อยนะคะ ว่าแต่ตอนนี้ยาวได้พอหรือยังคะ? หรือจะให้เพิ่มไหม?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #25 amammi70 (@amammi70) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 17:13
    รอตอนต่อไปอยู่นะ
    #25
    0
  2. #24 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 14:57
    ตอนนี้อาเทมกับยูกิหวานกันจริงเชียว

    ส่วนเรื่องไหม่เรื่องนี้ แค่เห็นผ่านๆ ยังไม่รู้จักดีอะคะ แนวHero
    รู้จักแค่เรื่อง
    one punch man เองคะ555+
    #24
    0