(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,304 Views

  • 181 Comments

  • 401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    278

    Overall
    11,304

ตอนที่ 21 : Special : Happy birthday YuGi!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    5 มิ.ย. 60

            วันนี้นับว่าเป็นวันที่ดีอีกหนึ่งวันเลยทีเดียว ในยามเช้ายูกิตื่นขึ้นมาด้วยความสดใสอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อหันไปมองฟูกด้านล่างก็ไม่พบใครบางคนที่ควรจะนอนอยู่ตรงนั้นแล้ว ยูกิสงสัยอยู่เพียงครู่หนึ่งก่อนจะลุกไปทำธุระประจำวันในห้องน้ำ

            /บางทีตัวฉันอีกคนอาจจะนอนไม่หลับก็ได้/

            เมื่อหัวสมองได้คิดไปในทางบวกแล้วก็รีบจัดการตัวเองในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วเดินกลับมายังห้องนอนของตัวเอง

            “เอ๊ะ?”   ยูกิเดินเข้ามาในห้องก็พบว่ามีคนเลือกเสื้อผ้าวางไว้ให้ที่บนเตียงนอนแถมยังเก็บที่นอนให้อีก แปลก แปลกมาก วันนี้ตัวของยูกิรู้สึกกอย่างนั้น แต่ก็ใช่ว่าจะเลี่ยงไม่ได้

สุดท้ายชุดที่ดีที่สุดในตู้เสื้อผ้าก็คือชุดที่มีใครบางคนแอบเอาของมาวางไว้บนเตียงนั่นแหละ ยูกิพรูลมหายใจออกมาเบาๆก่อนจะถอดชุดนอนแล้วเปลี่ยนชุดที่ถูกเตรียมไว้ให้เจ้าตัวใส่

...

ลงมาชั้นล่างร่างเล็กเดินไปยังห้องครัวทันทีเพื่อทานมื้อเช้า

“อรุณสวัสดิ์ฮะแม่”

“อรุณสวัสดิ์จ๊ะยูกิ”   คุณแม่เอ่ยทักทายยามเช้าตามธรรมเนียมของญี่ปุ่น

“อรุณสวัสดิ์คู่หู”   ตามด้วยอาเทมที่วันนี้สวมชุดค่อนข้างจะทางการ เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำที่แขนเสื้อถูกพับขึ้นมาถึงศอกและกางเกงยีนส์สีดำ ถึงจะเป็นชุดของเขาก็เถอะพอมาอยู่บนตัวอาเทมแล้วเหมือนเป็นคนละชุดกันอย่างไงอย่างนั้นเลย แล้วดูชดที่เขาใส่ เสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั๊กสีเทาขอบดำและกางเกงยีนส์สีดำ ทั้งๆที่ไม่ค่อยจะแตกต่างกันแท้ๆแล้วทำไมอาเทมถึงใส่แล้วดูดีกว่า?

“วันนี้นายตื่นเช้าจังเลยนะ”   ยูกิพูดพลางนั่งลงบนเก้าอี้แล้วอาเทมเดินมาเสิร์ฟอาหาร

“ก็วันนี้เป็นวันพิเศษน่ะสิ”   จากนั้นอาเทมและยูกิก็ลงมือทานมื้อเช้ากัน

“วันพิเศษ?”   ยูกิถามทวนขึ้นมาอีกหนึ่งรอบ

“ความลับ”   อาเทมตอบกลับทันทีไม่เสียเวลาคิดให้มากความีี

“จริงสิ! ยูกิ อาเทมไปซื้อของให้มาหน่อยนะ”   คุณแม่ที่วุ่นอยู่กับครัวจู่ๆก็โผล่หน้ามาให้ยูกิตกใจเล่นๆ

“ของหรอฮะผมไปเองก็ได้นะ”

“ไม่ได้จ๊ะๆ ของมันมีเยอะมากน่ะสิไปกันสองคนนะแล้วไม่ต้องรีบมากก็ได้นะจ๊ะ”   จากนั้นคุณแม่ก็ยัดเงินใส่มืออาเทมแล้วกระซิบกระซาบกันอยู่สองคนไม่ให้ยูกิได้รับรู้ถึงข้อความ

“ตกลงตามนี้นะจ๊ะอาเทม”

“ครับคุณแม่”

...

อาเทมและยูกิก็พากันเข้าซุปเปอร์แห่งหนึ่งในเมืองโดมิโนะก่อนในการเลือกซื้อเนื้อหมูและของสดต่างๆ

“นายชอบเนื้อแบบไหนล่ะคู่หู”   อาเทมที่เลือกเนื้ออยู่ก็หันมาถามความเห็นจากคนข้างๆ

“ผมทานได้ทุกอย่างนั่นแหละ”   ยูกิตอบกลับแม้ว่ามือยังเลือกเนื้ออยู่ก็ตามที

“อา”   แล้วทั้งสองก็หันกลับไปเลือกเนื้อสดกันต่อ

ในตระกร้าตอนนี้มีเนื้อซะส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมูสามชั้น เนื้อหมูสันอกใน/สันอกนอก เนื้อเบค่อน เนื้อหมูติดมัน อย่างละแพ็คสองแพ็คแน่นอนว่าอาเทมเป็นคนถือตะกร้า จากนั้นทั้งคู่เดินไปยังโซนผักและผลไม้

ผักสดๆและผลไม้เอาไว้ทานแก้เลี่ยนของพวกนี้ไม่จำเป็นจะต้องคิดมากสักเท่าไหร่ เพราะอาเทมเป็นคนเลือกเองทั้งหมด ทั้งผักใบเขียว ผักไว้สำหรับประกอบอาหารอื่นๆ และผลไม้ทานแก้เลี่ยนอีกสักอย่างสองอย่าง

“คู่หูนายจะเอาอะไรเพิ่มอีกไหม?”   อาเทมที่เลือกของเสร็จแล้วและกำลังจะเดินออกจากโซนผักและผลไม้หันไปถามคนที่เดินตามหลังมา

“คิดว่าไม่มีอะไรแล้วละ”   ยูกิที่มองของในตะกร้าและมองรอบๆแล้วก็ตอบออกมา

และโซนต่อไปคืออาหารทะเล ในโซนนี้ยูกิขอเป็นคนเลือกเองบ้าง ทั้งกุ้ง หอย ปู ปลา ต่างๆนานาถูกจับใส่ตะกร้าอย่างว่องไว

“ตัวฉันอีกคนหนึ่งนายจะเอาอะไรเพิ่มไหม?”   ยูกิหันไปถามคนถือตะกร้า

“หือ ไม่ล่ะ”   อาเทมที่หลุดออกจากความคิดชั่ววูบเพื่อตอบแล้วกลับเข้าไปยังความคิดของตนเองใหม่

“นายกำลังคิดอะไรอยู่หรอ? เห็นคิดตั้งแต่ออกจากบ้านแล้ว”   ยูกิอดที่จะถามขึ้นมาไม่ได้

“ความลับ”   อาเทมตอบพลางขยิบตาให้

“อีกแล้วหรอเนี่ย”   ยูกิก็ซึมไปตามระเบียบแต่ก็ไม่คาดหวังจะเอาคำตอบแบบดีๆอยู่แล้ว ร่างบายส่ายหน้าไปมาแล้วก้มมองลิสต์รายการซื้อของให้คุณแม่ต่อ

“ไว้ถึงเวลาแล้วจะบอกนะ”

“ไม่ได้หวังสักหน่อย”

“แต่หน้านายมันฟ้องนะว่า อยากรู้ น่ะ”

ฉ่า..!

“เงียบไปเลย”  ยูกิเบี่ยงหน้าหนีซ่อนความอายของตัวเองให้พ้นจากสายตาของร่างสูงข้างๆแต่น่าเสียดายที่อาเทมเห็นเข้าอย่างจริงๆจังๆเลยล่ะนะ

หลังจากไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงินเป็นที่เรียบร้อยแล้วอาเทมก็เดินนำหน้าออกจากซุปเปอร์และตรงไปยังย่านการค้าของเมืองโดมิโนะทันที ยูกิก็ได้แต่เดินตามหลังไปเงียบๆ และหยุดลงตรงหน้าร้านขายขนมหวานสีชมพูอ่อน

“คู่หูอยู่ตรงนี้รอแปปนะ”   อาเทมดึงยูกิให้ไปนั่งรอที่ม้านั่งข้างทางซึ่งเยื้องจากร้านเล็กน้อยพร้อมวางของสดที่ซื้อมาจากซุปเปอร์

“อืม”

“แล้วฉันจะรีบกลับมา”   พูดจบอาเทมก็เดินเข้าร้านไปพร้อมเสียงกรี๊ดที่ดังเล็ดลอดออกจากร้าน เพียงไม่นานอาเทมก็เดินออกมพร้อมกล่องเค้กขนาดใหญ่หนึ่งกล่องและกล่องเล็กอีกหนึ่งกล่อง

“กลับบ้านกัน”   อาเทมช่วยยูกิถือของหนักๆแล้วทั้งสองก็เดินกลับบ้านกันอย่างช้าๆเนื่องจากมันเลยเวลาเที่ยงแล้วพลังงานก็เริ่มหมด ถ้ารีบเดินคงไม่ดีต่อร่างกายแน่ๆ ทั้งสองจึงตัดสินใจเดินช้าๆกินลมชมวิวกันไป

...

“กลับมาแล้วครับ”   ยูกิเอ่ยตามธรรมเนียมหลังเข้าบ้านทันทีแต่กลับไม่มีใครตอบกลับมาเลยสักคน แปลก แปลกอีกแล้ว ยูกิค่อยๆเดินไปยังห้องครัว ตอนนี้ทั้งบ้านเงียบสนิทแถมมืดด้วยยูกิเริ่มใจคอไม่ดีอีกครั้ง มือเล็กจับลูกบิดประตูก่อนที่จะเปิดออกไป

ปัง!!

“สุขสันต์วันเกิดนะยูกิ!!!”   ทั้งอันซุ ฮอนดะ โจวโนะอุจิ และบาคุระตะโกนพร้อมกันพร้อมยิงรุ้งสีอีกด้วย

“เอ๋!?!”   ยูกิที่ตกใจจนดวงตาเบิกกว้างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ดวงตาสีอเมทิสแอบไหววูบเล็กน้อย

“อย่าบอกนะว่านายลืมวันเกิดตัวเองน่ะ?”   โจวโนะอุจิที่เดินมาโบกมือหน้ายูกิแล้วพูด

“ก็-ไม่ใช่ว่าจะลืมหรอกนะโจวโนะอุจิคุง”

“หรอ ฉันว่านายคงลืมจริงๆนั่นแหละ”   ตามด้วยฮอนดะที่เดินมาพร้อมแย่งถุงในมือไปเก็บ

“มะ-ไม่ใช่นะฮอนดะคุง”

“ยูกิคุงสุขสันต์วันเกิดนะ แล้วก็นี่ของขวัญ”   บาคุระเดินมาอวยพรพร้อมยัดกล่องของขวัญเล็กๆให้

“ขอบคุณนะบาคุระคุง”

“ส่วนนี่ของฉันจ๊ะ”

“ขอบใจนะอันซุ”   ยูกิรับของขวัญจากอันซุมา กล่องสีชมพูเล็กๆดูน่ารักข้างในจะใส่อะไรไว้กันนะ

“อา ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะให้อะไรดีก็เลย..”   ตามด้วยอาเทมที่เดินมพร้อมกล่องเค้กกล่องเล็กๆและกล่องสีแดงกำมยี่อีกหนึ่งกล่อง

“ขอบใจนะ ทั้งๆที่ไม่ต้องซื้อให้ก็ได้แท้ๆ”   ท้ายประโยคยูกิพูดเบามากเหมือนพูดกับตัวเองมากกว่าแต่อาเทมก็ยังไม่วายที่จะได้ยิน แล้วยูกิยกกล่องเล็กๆสีแดงโชว์ให้อาเทมดู   “เปิดนะ”

“เอาสิ เปิดเลย”

!!”   ภายในกล่องเล็กๆสีแดงมีแหวนสีเงินสองวงอยู่ ยูกิเงยหน้ามองอาเทมทันทีก่อนที่หน้าจะแดงเถือกไปหมด ร้อน นั่นคือสิ่งที่ยูกิคิดก่อนที่จะถูกคุณแม่เรียกไปช่วย

“เดี๋ยวก่อนคู่หู”

“อะ- อะไรหรอ?”

“ไม่ใส่ให้ดูหน่อยหรอ”

!! อาเทมคนเจ้าเล่ห์”   ถึงปากจะพูดไปแบบนั้นแต่ยูกิก็เลือกที่จะหยิบแหวนขึ้นมาสวมอยู่ดี แล้วมันก็พอดีกับนิ้วนางข้างซ้ายด้วย ใบหน้าหวานที่ติดแดงอยู่แล้วก็ยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ ยิ่งแหวนมีสองวงแล้วเขาหยิบวงเล็กมาใส่อีก เขินจนหน้าร้อนไปหมด

“งั้นฉันขอลองใส่อีกวงดูนะ”

“ไม่ต้องลองแล้วจะใส่ก็ใส่ไปเลย คนบ้า!



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

HBD นาจาาาา ยูกิ!!!! 06/04 หรือ วันที่ 4 เดือน 6 นั่นเองจ้าาาาา ขอให้มีความสุขมากๆนะ

ไรต์ขอโทษนะมันอาจไม่ตรงวันนิดหนึ่ง ตอนพิเศษนี้จะได้กลิ่นไหม้ๆหน่อยนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #39 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 17:04
    มีแหวนคู่ต่อหน้าเพื่อนๆทุกคนด้วย
    #39
    0
  2. #38 Narukin (@Tonarii) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 07:07
    HAPPY birthday yugi~~~~ อาเทมหมั้นยุกกี้เลย~~(หรือหมั้นแล้ว???=//_//=)
    #38
    0
  3. #37 nekonekoploy (@nekonekoploy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 06:35
    ไม่เสียเวลาที่รอ ชอบมากค่ะ
    #37
    0