(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,331 Views

  • 186 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    305

    Overall
    11,331

ตอนที่ 31 : งานเลี้ยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    22 ก.ค. 60

...

...

ในยามเช้าอันสดใสในอย่างที่มันควรจะเป็นยูกิค่อยๆปรือเปลือกตาขึ้น กระพริบตาสองสามครั้งเพื่อให้ดวงตาปรับแสง ภายในห้องบรรทมของกษัตริย์มีเพียงยูกิคนเดียวที่นอนอยู่บนเตียงกว้าง อาจเป็นเพราะความเคยชินที่ตื่นขึ้นมาทุกครั้งมักจะอยู่คนเดียวภายในห้องกว้างขวางแบบนี้ ร่างบางกวาดตามองไปรอบๆห้องโดยใช้เวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้น ขาทั้งสองข้างค่อยๆหย่อนลงข้างเตียงปลายเท้าเปล่าสัมผัสกับพื้นอันเย็นเฉียบทำให้รู้สึกแปลกๆ

/สงสัยผมคงนอนมากไปสินะ เลยไม่ชินกับการเดินแบบนี้/

เมื่อเท้าทั้งสองแนบลงกับพื้นมือทั้งสองก็ค่อยๆพยุงตัวผู้เป็นนายให้ยืนขึ้น ยูกิไม่รีบเร่งร่างกายตัวเองมากเกินไปค่อยๆให้มันเป็นไปตามพละกำลังที่มีอยู่ เมื่อลำตัวตั้งตรงยูกิค่อยๆก้าวขาขวาออกไปหนึ่งก้าว

ตุบ!

โอย

ร่างกายทรุดฮวบลงนอนกับพื้นทันที เพราะอาจจะรีบมากเกินไปหรือร่างกายไม่ตอบสนองความต้องการของเขากันแน่ แต่ความเย็นของพื้นทำให้ยูกิปัดความคิดเลวร้ายออกไปและค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นนั่งก่อนและค่อยๆพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น แต่เพียงแค่จะก้าวขาเรี่ยวแรงหรือแพละกำลังมันหายไปไหนหมด ร่างบางที่กำลังจะล้มลงพื้นไปอีกรอบ

พรึบ

“ให้ตายสิละสายตาทีไรก็เป็นแบบนี้ทุกที”

“ตัวผม.....อีกคน...หนึ่ง”   อาเทมยิ้มกลับมาให้และค่อยๆพาร่างไร้แรงไปนั่งบนเตียงเหมือนเดิม สองพระหัตถ์รินน้ำใส่แก้วและยื่นให้ยูกิ

“ขอบใจนะ”   สองมือบางยื่นออกมารับพลางจิบแก้กระหาย

“อา เฮ้อออ”

“ตัวผมอีกคนหนึ่งมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอ?”

“ก็เจ้าพวกนั้นน่ะสิ บอกให้ข้าจัดงานเลี้ยงต้อนรับเจ้าหญิงจากต่างเมืองที่อุตสาหเดินทางมาไกลเพื่อให้ฉันดูตัว”

“ก็จัดไปสิ”   ยูกิตอบอาเทมอย่างไม่ลังเล

“เอ๊ะ?”

“ก็จัดไปสิเพื่อขอบคุณไง อีกอย่างถ้านายไม่อยากจะจัดเพื่อพวกเธอ”   ยูกิเว้นเพื่อให้อาเทมได้ตั้งใจฟัง “ก็คิดว่าเลี้ยงผมในโอกาสที่ฟื้นจากไข้ก็ได้”

...

ณ บริษัทไคบะ คอมเปอร์เรชั่น

โจวโนวอุจินั่งๆนอนๆอยู่ห้องของท่านประมานมาก็หลายวันแล้วนับแต่ยูกิหายตัวไปพร้อมๆกับอาเทม และคาดว่าคงย้อนเวลากลับไปในอดีต เมื่อคาดการณ์ว่าเป็นเช่นนั้นเจ้าของเรือนผมสีทองก็ได้มุ่งหน้ามายังบริษัทค่ายเกมยักษ์ใหญ่แห่งนี้ แต่ผลที่ได้กลับ...

“เห้ย!! เมื่อไหร่จะได้ไปหาพวกยูกิสักทีห๊ะ!?!”   ตามด้วยเสียงตบโต๊ะของฝ่ามือเรียว

“ของแบบนั้นมันต้องใช้เวลาสักหน่อย”

“นี่มันไม่หน่อยแล้วโว้ยย”   ร่างโปร่งบางตะโกนอย่างเหลืออด “ห้าวันแล้วนะ”

“หือ?”   ไคบะเงยหน้าออกจากหน้าจอคอมขึ้นมามอง

“นี่มันห้าวันแล้วโว้ยยย เมื่อไหร่มันจะได้สักทีห๊า...!!

“เฮ้ออ คำว่ารอน่ะ รู้จักไหม? ถ้ารู้จักก็หัดอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัวด้วย อย่าลืมล่ะว่า...”   ยืนพูดพลางโน้มหน้าลงมาใกล้ๆร่างโปร่งบาง

“ว่าอะไร!

“ที่นี่มันบริษัทของฉัน อย่าเหิมเกริมให้มาก”

ปึด!

“ที่ว่าเหิมเกริมนั่นมันใคร!! แกเองก็สั่งคนไม่ให้ฉันออกจากห้องนี้ไม่ได้เองไม่ใช่เร้อออ พูดผิดกลับคำพูดใหม่ได้เลย!!”   โจวโนะอุจิยืนตะโกนไล่หลังไคบะที่กำลังเดินออกจากโต๊ะไปยังประตูห้อง

“หึ”

ปัง!

“ไอ้บ้าเอ้ยยย!!!!

....

/งานเลี้ยง งานเลี้ยง น่าเบื่อเสียจริง/

“ไม่เป็นไรนะอาเทม?”   ยูกิหันหน้ามาถามคนผิวสีทันที อีกคนก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ ยูกิสังเกตว่าตั้งแต่งานเลี้ยงเริ่มขึ้นคนข้างๆเขาก็ดูไม่สนุกหรือมีท่าที่ว่าจะผ่อนคลายตามประสางานเลี้ยงเลยแม้แต่นิด เหล่าองค์หญิงจากต่างเมืองก็พยายามทำให้อาเทมได้แย้มพระสวลออกมาแต่ก็มิสำเร็จทุกองค์ไป

ดนตรีบรรเลงเพลงเรื่อยไป อาเทมมองภาพตรงหน้าด้วยความเบื่อหน่ายเพราะเอาเข้าจริงเจ้าตัวก็ไม่ได้อยากจะจัดงานเลี้ยงรื่นเริงเสียเท่าไหร่เพียงแค่ไม่กี่คำของร่างบางที่นั่งข้างๆแท้ๆ งานเลี้ยงเลยได้เกิดขึ้นมาและทำให้ทุกคนดูสนุก...ยกเว้นเขาไว้คนหนึ่ง

“ยูกิ เจ้าทานยาที่มาฮะโด้บอกหรือยัง?”

“อืมม... อ่ะ!ยังไม่ได้ทานเลย”

“ถ้าอย่างนั้นรีบกลับไปที่ห้องเถอะเดี๋ยวข้าจะไปส่ง”

“เอ๋ แค่นี้เองผมไปเองก็ได้ไม่อยากให้นายต้องมาลำบากเพราะผมด้วย”

“เอาน่า ถือว่าเป็นคำสั่งของฟาโรห์ก็แล้วกัน”   เมื่อทรงรับสั่งเสร็จก็ดึงมือของยูกิแล้วมุ่งหน้ากลับห้องบรรทมทันที โดยไม่ตอบคำถามนักพรตทั้งหกเลยสักนิด

“ตัวผมอีกคนหนึ่งไม่เป็นไรแน่นะ”   ยูกิเอ่ยถามพลางปลดผ้าที่บดบังใบหน้าและเส้นผมออก

“ฉันไม่ค่อยชอบงารื่นเริงเท่าไหร่ เลยไม่อยากอยู่นานๆ” อาเทมตอบแล้วถอนหายใจออกมา

“อย่างนั้นเองหรอกหรอ”   ยูกิเดินไปที่โต๊ะทรงอักษรพลางหยิบผงยาสีขาวขึ้นมากรอกลงปากและตามด้วยน้ำ อาเทมนั่งลงบนเตียงพลางถอนเครื่องประดับต่างๆออกแล้ววางไว้โต๊ะเล็กข้างๆ




To be continue....

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ฮาโหลลลลล ไรต์มาแล้วค่าาาาา และไรต์ก็จะหายไปอีกแล้วค่าาาา /โดนโบก/ ขอโทษสำหรับรีดที่กำลังรออย่างใจจดใจจ่อนะคะ ไรต์เข้าใจค่ะ เพียงแต่ไรต์ไม่ว่าง ฮืออออ TT เอาเป็นว่าไรต์จะมาอีกทีคือประมาณวันศุกร์นี้นะคะ

แล้วก็ขอให้อ่านตอนนี้ให้สนุกเน้อออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #68 Wemagics (@Wemagics) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:05
    จะรอนะค่ะ
    #68
    0
  2. #67 Nut Phasinee (@Naiinuttych) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 23:42
    รอต่อไป~
    #67
    0