(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,372 Views

  • 186 Comments

  • 403 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    346

    Overall
    11,372

ตอนที่ 36 : ผู้เป็นกบฏ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    29 ส.ค. 60

...

...

/ไม่เจ็บ แล้วก็รู้สึกเหมือนถูกโอบอุ้มโดยใครบางคน/

“นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย!?!!”   ร่างบางลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อคนที่พยายามจะฆ่าเขาแหกปากตะโกนออกมา ยูกิสำรวจดูรอบๆตัวเองช้าๆ มาน่ายืนนิ่งค้างมองมาทางยูกิด้วยสายตาที่เบิกกว้างเหมือนกำลังตกใจทางของนายทหารที่อยู่ตรงหน้าเขาก็เหมือนกัน ก่อนจะหันไปมองว่าตัวเองถูกอุ้มโดยใคร

“อะ—อัศวินเอลฟ์!”   ร่างคาของอัศวินเอลฟ์เหมือนกับร่างในการ์ดไม่มีผิดเพี้ยน อัศวินก้มลงมองผู้ที่เรียกเขาออกมาดวงตาสีฟ้ามองเจ้านายด้วยความรักและเคารพ ก่อนจะค่อยๆวางยูกิลงกับพื้นหญ้าแล้วหันมากระชับดาบในมือของตน ตั้งท่าเตรียมโจมตีนายทหารที่ยังคงตกใจกับคาตนนี้ไม่หาย อัศวินเลยเลือกที่จะพุ่งเข้าใส่ทันที

ฟุบ!

“อย่าฆ่าเขานะอัศวินเอลฟ์!

กึก

อัศวินหันมามองเจ้านายอย่างไม่เข้าใจแต่ก็ยอมถอยกลับมาและลดดาบในมือลง ยูกิเห็นอย่างนั้นก็ค่อยโล่งอก เพราะเขาไม่คิดที่จะให้เหล่าการ์ดที่แสนใจดีและอ่อนโยนฆ่าคนแบบนี้ ดวงตาสีม่วงหันไปสบกับดวงตาสีน้ำตาลของอัศวินผู้ซื่อสัตย์

“ทหารจับผู้ที่คิดกบฏไว้ซะ”

“ขอรับท่านฟาโรห์”   นายทหารทั้งหลายรีบกรู่เข้าไปจับบุคคลที่กำลังพยายามจะลุกขึ้นหนีเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที

“ทำไม ทำไมแกถึงเรียกคาออกมาได้!!

“...”   ไม่มีคำตอบใดๆออกจากปากบาง เจ้าตัวเพียงแค่ขยับแขนซ้ายที่มีเดียร์ดิแองสวมใส่อยู่ให้คนร้ายพอสังเกต

“เป็นไปไม่ได้!

“แต่ก็เป็นไปแล้วล่ะ”   คนที่ตอบไม่ใช่ยูกิแต่กลับเป็นบุคคลที่อยู่บนจุดสูงสุดของประเทศนี้แทน

“ว่าไงเจ้ากษัตริย์?”

“คำพูดเจ้าทำให้ข้านึกถึงคนๆหนึ่งแต่ตอนนี้เขาตายไปแล้ว เอาตัวไปไว้ที่วิหารคาซะ”   อาเทมสั่งทิ้งท้ายก่อนจะเดินไปหายูกิที่กำลังยืนตัวสั่นอยู่กลางสวน แต่ก็โดนหญิงสาวนามมาน่าวิ่งตัดหน้าเข้าไปถามอาการก่อน

“เจ้าเป็นยังไงบ้างยูกิ”   มาน่ารียถามด้วยความเป็นห่วงพลางเช็คดูรวบๆตัวยูกิ

“ฮะ- ผมไม่เป็นไรหรอกขอบคุณมาน่ากับอัศวินเอลฟ์ด้วยนะ เพราะทั้งคู่ผมเลยไม่เจ็บตรงไหนเลย”   ยูกิเอ่ยขอบคุณยิ้มๆและกอดตัวเองแน่น ไม่แปลกหรอกเพราะคนตัวเล็กพึ่งเคยถูกคนพยายามฆ่าเป็นครั้งแรก จะมีอาการหวาดกลัวก็ไม่ใช่แปลกสำหรับเด็กที่จะพึ่งขึ้นมอปลายอย่างร่างเล็ก มาน่ามองหน้ายูกิอย่างจริงจังก่อนจะพูดบางอย่างออกมา อัศวินเอลฟ์ที่ถูกเรียกออกมาเมื่อเห็นว่าเจ้านายปลอดภัยแล้วก็ได้หายไป

“ไม่ไหว—”

“ไม่ไหวก็อย่าฝืนล่ะ มีอะไรบอกฉันได้เลยนะ”   อาเทมเอ่ยตัดหน้าเพื่อนสมัยเด็กอย่างมาน่า ทำให้หญิงสาวทำหน้าบูดใส่ฟาโรห์ทันที

“อืม แล้วจะบอก”   ยูกิฝืนยิ้มออกมา

“โธ่ เจ้าชายแย่งบทพูดของข้านะ”   มาน่าเถียงทันที

“อ่าว เยี่ยงนั้นหรือ โทษทีข้าไม่ได้ตั้งใจ”   อาเทมก็ตอบกลับอย่างไม่ระหยี่ระยะ

“เจ้าชายตั้งใจต่างหาก”

“ข้าเปล่า ใช่ไหมยูกิ”

“เอ๊ะ?”   จู่ๆยูกิก็โดนยิงคำถามใส่ก็ทำได้เพียงส่งใบหน้าเอ๋อๆกลับไปให้แค่นั้น

ร่างของฟาโรห์ค่อยๆเดินไปยังวิหารคาพร้อมกับเหล่านัดพรตทั้งหกอย่างไม่รีบร้อนและฝากชิม่อนดูแลยูกิในระหว่างทีเขาไม่อยู่แบบไม่ให้คลาดสายตาและยังกำชับมาน่าให้คอยระวังคนให้อีก ทำให้อาเทมพอจะวางใจเรื่องของร่างบางไปได้อีกหนึ่งระดับ

แกร๊ก

“ออกมาเจ้ากบฏอย่าให้ข้าไปลากเจ้าออกจากกรงเลย”   เซโตะเอ่ยออกมาช้าๆอย่างเลือดเย็นเพราะพี่แกกำลังข่มอารมณ์โกรธที่พุ่งพลาน

“หึ”   นักโทษก็ได้แต่เพียงทำตามเพราะยังรักชีวิตของตัวเองอยู่หากเขาเกิดขัดขื่นขึ้นมาอย่าว่าแต่เสียงร้องขอชีวิตเลยแม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้ว่าตายเมื่อไหร่

ร่างของนักโทษถูกนำมานั่งที่เก้าอีกตรงกลางและล้อมรอบไปด้วยเหล่านักพรตและฟาโรห์ผู้อยู่สูงสุด

“โห นี่ข้าเป็นคนพิเศษถึงขั้นที่ฟาโรห์ต้องเสด็จมาด้วยตัวเองเลยหรือพะยะค่ะ?”   นักโทษคาดถามด้วยน้ำเสียงเชิงล้อเลียน

“หุบปากเจ้าไว้ตอบคำถามเถอะ”  อะคุนาดีนพูดปรามไว้ก่อนจะถอดหมวกคลุมผมออกเผยให้เห็นนัยตาพันปีที่ซ่อนอยู่ในกลุ่มผมที่ลงมาปรกบนใบหน้า

“ต่อจากนี้เจ้าไม่ต้องพูดอะไรพวกเราจะเป็นคนหาคำตอบเอง”   ไอซิสพูดอย่างใจเย็น

“หึหึ ตามสบายขอรับยังไงข้าก็เป็นแค่หมากอีกเดี๋ยวก็คงไม่มีชีวิตรอดถึงพรุ่งนี้หรอก”   คำพูดของชายคนนี้ทำให้ทั้งเจ็ดคนจ้องมองมาราวกับหาคำตอบแต่ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาอีกเลยราวกับจะกลั่นแกล้ง



To be continue...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เย้ ไรต์กลับมาแล้วค่าาาา สำหรับตอนนี้ก็.... นะคะ 555555

1 comment = 1 กำลังใจนะคะ อย่าลืม comment ให้ไรต์ด้วยนะ ชุบ -3-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #74 มิยะรินนะ คือไม่รู้จะตั้งอะไร (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 23:12
    รอค่าา ;-;



    แต่ขำมาน่าโดนแย่งบท 555
    #74
    0