(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,321 Views

  • 183 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    295

    Overall
    11,321

ตอนที่ 38 : เรื่องกลุ้มใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    9 ต.ค. 60

...

...

มื้อเช้าเป็นสิ่งสำคัญโดยปกติแล้วเหล่าหญิงงามจะเลือกมารับประทานเองที่ห้องของตนเพียงแต่วันนี้ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นหญิงงามทั้งหลายพร้อมใจกันมาทานที่ห้องเสวยของราชวังโดยมิได้นัดหมาย

“...”    ความเงียบปกคลุมห้องโถงใหญ่จนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของคนข้างๆ เหล่านักพรตที่นั่งเยื้องไปอีกหนึ่งโต๊ะก็แอบเหลือบมามองเป็นพักๆ ยูกิก็พยายามทำตัวให้เหมือนปกติมากที่สุดแต่ก็ยังรู้สึกเก้งๆก้างๆขัดหูขัดตาตัวเองไปหมด

/อยากจะหายไปจากตรงนี้จัง/

ความเงียบก็ยังปกคลุมทั่วห้อง และสุดท้ายนี้ยูกิที่ทนแรงกดดันจากเหล่าหญิงสาว(ที่ข่มใส่กันเอง)ไม่ไหวก็เลยลุกจากที่นั่งและเดินออกไปทันที อาเทมมองตามร่างเล็กจนสุดสายตาก่อนจะหันไปส่งสัญญาณให้นักพรตตามไปบหนึ่งคน ซึ่งก็ไม่พ้นท่านมาฮะโด้อยู่ดี

“ท่านยูกิขอรับ กรุณารอสักครู่”   มาฮะโด้ตะโกนรั้งยูกิที่กำลังเดินด้วยความเร็วระดับหนึ่ง มาฮะโด้ที่เห็นยูกิหยุดเดินแล้วจึงวิ่งเข้าไปหา

“มีอะไรหรอครับคุณมาฮะโด้”

“อยู่ๆท่านก็ออกจากห้องมา เป็นอะไรหรือไม่ขอรับ?”

“ผมไม่เป็นไรฮะ ผมสบายดีแค่อิ่มแล้วเลยออกมาเท่านั้นเองครับ”   ร่างเล็กได้โกหกคำโตออกไปแต่ใช่ว่ามาฮะโด้จะไม่รู้

“รับทราบแล้วขอรับ เดี๋ยวกระผมจะไปนำอาหารไปให้ที่สวนหลังวังนะขอรับโปรดรออยู่ที่นั่นด้วย”   มาฮะโด้พูดจบก็หันหลังเดินกลับไปยังห้องทานอาหารเมื่อกี้ทันที ยูกิที่ยังไม่ทันได้แย้งอะไรก็ได้แต่ถอนหายใจและมุ่งตรงไปยังสถานที่ที่ท่านนักพรตได้บอกกึ่งบังคับให้ไปทันที

“ยูกิ!!! ในที่สุดเจ้าก็มา!! ข้ารอจนเบื่อเลยรู้ไหม?”

“มาน่า!?

“ก็ใช่น่ะสิ แล้วเจ้าจะคิดว่าเป็นใครอื่นอีกเล่า”   ดูเหมือนยูกิจะได้ที่พึ่งทางจิตใจแล้วสินะ ไม่นานมาฮะโด้ก็เดินมาพร้อมกับถาดอาหารในมือ และองค์ฟาโรห์ที่เดินตามหลังนักพรตจอมเวทย์ทำให้ยูกิอยากจะลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปให้ไกลเสียจริง!

“ดีจังเลยนะขอรับท่านยูกิที่มีมาน่าคอยเป็นเพื่อนเล่นให้”   มาฮะโด้ยิ้มให้ก่อนจะก้มวางถาดอาหารไว้ใกล้ๆกับยูกิ

“ครับ”   ยูกิขานรับ

“น่ากินจังเลย”   เสียงใสของมาน่าดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่ชะโงกหน้ามองอาหาร

“กินสิมาน่า ผมไม่ค่อยหิวอยู่แล้วด้วย”

“จะดีหรอ?”

“อื้ม ต้องดีอยู่แล้วล่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วนะ”   แล้วก็จัดการกับอาหารที่อยู่ตรงหน้าทันทีส่วนผู้ที่เป็นอาจารย์ก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเอือมสุดจะทนของลูกศิษย์

“เหมือนนายพยายามหลบหน้าฉันนะยูกิ”  อาเทมเปิดประเด็นขึ้นทันที

“เอ๊ะ?”

“ฉันมองออกหมดนั่นแหละ”

“ปะ-เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น”

“แล้วมันอะไรล่ะ?”

“คือ.. เปล่าไม่มีอะไรจริงๆนะ”

“หืม...”   อาเทมมองยูกิอย่างจับพิรุจ   “จะยอมเชื่อสักครั้งก็แล้วกัน”

ยูกิถอนหายใจออกมาถึงใบหน้าจะเรียบเฉยแต่ในใจกลับลิงโลดอยูเพียงเพราะอาเทมบอกว่าจะลองเชื่อดูสักครั้ง คิดแล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้

“ยิ้มอะไรน่ะ”

“เปล่านี่”   ยูกิเล่นลิ้น

“บอกมานะ”   อาเทมโน้มตัวลงมาใกล้มากขึ้น

“ไม่บอกหรอก”   ร่างบางก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้

“แว้กก!!

“ท่านยูกิ องค์ฟาโรห์ระวัง!!!

ตุบ จุ๊บ

“โอย เจ็บที่สุดเลย”   สาวน้อยค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นมาหลังจากที่ล้มลงไปเพราะทำตัวเอง

“...”

“...”

“ยูกิ องค์ชายไม่เป็นไรนะ ข้าขอโทษ”   มาน่ากล่าวสำนึกผิดอย่างแรงกล้าแต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงความเงียบ

“ท่านอาจารย์ท่านเงียบทำไม?”   หญิงสาวผู้ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นจากทางด้านหลังของตัวเองก็ได้แต่งงอยู่กับความเงียบนี้ เมื่อครั้นจะหันไปมองต้นเหตุก็โดนผู้เป็นอาจารย์ดักเอาไว้เสียก่อน

“อย่าหันไปนะมาน่า!!

“เอ๋ ทำไมล่ะ?”

“เอาเถอะน่า ไม่ต้องหันกลับไปแล้วเดินมานี่ เจ้าต้องได้รับโทษนะรู้ไหม?”

“เอ๋!?!”   มาฮะโด้พูดจบก็เดินหันหลังออกจากสวนไปตามด้วยมาน่าผู้ยังไม่รู้เรื่องราวว่าทำไมอาจารย์ของเธอถึงสั่งไม่ให้หันไปและบทเรียนลงโทษที่เธอจะต้องได้รับนั่นอีก

“...”

“อา โทษที จะลุกเดี๋ยวนี้แหละ”   ถ้าจะถามว่าเกิดอะไรขึ้นละก็ คงไม่พ้นเสียงจุ๊บที่ดังตอนมาน่าล้มใส่ ใช่ทั้งสองคนเผลอจูบกันในที่โล่งแจ้งเข้าให้แล้วยังไงล่ะ!!




------------------------------------------------------------------------------------
ขอเอามาแปะไว้ก่อนนาา เจอกันอีกทีหลังไรท์สอบไฟนอลนะคะ
[แก้ไข 09/10/60]  ฮาโหลวววว ไรต์พักเบกจากการอ่านหนังสือแบบบ้าคลั่งมาค่ะ ถ้าถามว่าอ่านรูู้เรื่องไหม? ก็ไม่เลยค่ะ 555555 แล้วก็ขอบคุณทุกเม้นเลยนะคะ แต่ดูเหมือนไรต์จะลืมบอกไปว่า ไรต์เรียนมหาลัยแล้วค่ะอยู่ปี1ค่ะ ส่วนวิชาคณิตศาสตร์ขอให้อย่าได้เจอกันอีกเลยค่ะไม่เอาแล้ว TT

1 commment = 1 กำลังใจนะคะ ขอบคุณค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #158 thanakron867 (@thanakron867) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 09:48

    ควรโทษใครดี?

    #158
    0
  2. #82 여우 (@prai2727) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 16:28
    สั้นอ่ะ
    #82
    0
  3. #81 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 16:01
    สอบเสร็จแล้วเหลือซ่อมโดยเฉพาะคณิตศาสตร์ไรท์ก็สู้ๆอย่าให้ตกนะ
    #81
    0
  4. #80 มิยะรินนะ คือไม่รู้จะตั้งอะไร (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 10:40
    เพิ่งผ่านวันประกาศผลสอบมาเหมือนกันค่ะ ไรต์สู้ๆค่ะ

    #80
    0