(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,338 Views

  • 186 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    312

    Overall
    11,338

ตอนที่ 40 : เรื่องราวของสีขาวและสีดำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    24 ต.ค. 60

...

...

“การเตรียมการไปถึงไหนแล้ว”    เสียงทุ้มต่ำของนายเหนือดังขึ้นทำให้เหล่าคนงานต้องหยุดชะงักไปเล็กน้อย

“ขอรับท่าน อีกไม่นานก็เริ่มพิธีกรรมได้เลยขอรับ”   คนที่คาดว่าเป็นหัวหน้างานเป็นคนเอ่ยตอบ

“ดี ดีมาก”   นายเหนือชมอย่างไม่ขาดปากเรียกความริษยาของเหล่าคนชั้นสูงได้ไม่ใช่น้อย

“ยินดีด้วยขอรับนายเหนือ อีกไม่นานเราก็สามารถอัญเชิญจอมมารโซคได้แล้วสินะขอรับ”   หนึ่งข้าราชบริวารชั้นสูงเอ่ยขึ้นมาบ้าง

“หึหึ ยังหรอกเรายังเหลือการเตรียมการอีกหนึ่งอย่าง”

...

ยูกิเองก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่านี่เขารู้สึกไปเองหรือคือเรื่องจริงกันแน่ พักหลังเขาเริ่มมีความรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองเขาอยู่จากที่ไกลๆ จ้องมองเหมือนกำลังจับตามองทุกการกระทำจนทำให้ขนลุกบ่อยๆ บางทีก็รู้สึกกลัวบางอย่างที่มองไม่เห็นถึงจะพยายามไม่คิดไปในทางที่เลวร้ายก็ตาม

“ยูกิ เจ้าเป็นอะไรทำไมเหม่อนักล่ะ?”   เสียงใสของสาวน้อยจอมเวทย์อย่างมาน่าดังเข้าสู่โสตประสาตทำให้ยูกิแอบสะดุ้งนิดๆ

“เอ่อ เปล่าไม่มีไร แค่คิดอะไรเพลินๆนิดหน่อยน่ะ”   ยูกิตอบกลับแบบทุกที แต่บางอย่างในใจก็ให้บอกเธอคนนี้ไปเสีย

“งั้นหรอ ถ้ามีอะไรจริงๆละก็เจ้าต้องบอกข้านะ”

“อื้ม..”

“ดีมาก”

“นี่ มาน่า”   ร่างบางตัดสินใจที่จะเล่าเพราะหากเก็บไว้ไปคิดมากคนเดียวสักวันอาเทมต้องจับเขาได้แน่ๆถ้าหากเล่าให้มาน่าฟังอาจจะช่วยได้บ้าง

“อะไรหรอ”

“ฉันรู้สึกแปลกๆ”

“ยังไงหรือ”

“เหมือนกับว่ามีใครกำลังจ้องมองอยู่ตลอดเวลาเลย”

“...”

“...”

“เจ้าคิดมากไปแล้ว”   เสียงใสตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้มทันที

“นะ-นั่นสินะ”   ยูกิไม่บอกมาน่าต่อไม่ใช่เพราะเธอพึ่งพาไม่ได้เพียงแต่จะให้เธอมาทุกข์เพราะตัวเองด้วยไม่ได้

“จะว่าช่วงนี้พวกเจ้าหญิงจากต่างเมืองดูสงบเงียบดีนะ”

“เอ๊ะ?”

“เจ้าก็รู้ไม่ใช่หรอ แต่ว่านะเจ้าชายยังไม่มีท่าทีว่าจะเลือกใครสักคนเลย”   มาน่าชวนเปลี่ยนเรื่องคุยเล่นไปเรื่อย

“อืม นั่นสินะ ถ้าเลือกได้ไวๆก็คงดี”   ฟังดูอาจจะน้อยเนื้อต่ำใจ แต่ก็เป็นความรู้สึกจริงๆของเจ้าตัว

“แต่ว่าน้า.. ข้าว่าเจ้ายังดีกว่าเจ้าหญิงพวกนั้นเสียอีก”

“ทะ- ทำไมล่ะ”

“ก็แหม่ ผู้หญิงพวกนั้นน่ะดูเหมือนไม่เป็นมิตรนี่นา เจ้ายังดูเป็นมิตรกว่าเยอะเลย”

“ปะ- ปะ- เป็นมิตรสินะ”

“ช่ายยยย”   มาน่าลากเสียยาวพร้อมชูมือไปมาเหมือนกำลังบอกให้ยูกิร่าเริง

พรึบ!

ยูกิหันไปมองข้างหลังตัวเอง ขนแขนลุกเกลียวอากาศที่ค่อนข้างจะร้อนกลับหนาวขึ้นมาทันทีร่างกายที่เริ่มสั่นเทา

“ยูกิเจ้าเป็นอะไร??”   มาน่าขยับเข้ามาใกล้เพื่อช่วยประคองร่างที่เหมือนจะล้มได้ตลอดเวลา

“ไม่รู้สิ ความรู้สึกมันรุนแรงกว่าที่ .. ผ่านๆมา...”

วูบ

“ยูกิ ยูกิ! ทำใจดีๆไว้”

...

“เป็นไงมาฮาโด้”   อาเทมเร่งรุดเข้าถามนักพรตมาฮาโด้ทันที

“ขอรับ คาดว่าน่าจะพักผ่อนและมีเรื่องเครียดเลยทำให้เป็นลมขอรับ”

“อย่างนั้นหรือ”

“แต่ว่า ยูกิบอกข้าว่าเหมือนมีใครมองอยู่จากที่ไกลๆนะท่านอาจารย์”   หญิงสาวที่แบกร่างบางมาส่งถึงมือฟาโรห์เอ่ยขึ้นมาบ้าง

“ท่านยูกิบอกเจ้าแค่นั้นหรือมาน่า”   หญิงสาวพยักหน้ารับผู้เป็นอาจารย์สองที

“ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริง ท่านฟาโรห์หม่อมฉันเองก็ไม่อยากจะทำให้ท่านเสียความรู้สึกหรอกเพคะแต่พวกเราเหล่านักพรตขอตรวจร่างกายของท่านยูกิได้หรือไม่เพคะ?”   ไอซิสเสนอข้อตกลงอย่างเป็นกลางที่สุด

“ได้ เพียงแต่ข้าต้องอยู่ในนั้นห้องด้วย”

“รับทราบเพคะท่านฟาโรห์”

เหล่านักพรตทั้งหกเดินเข้ามายังห้องพักผ่อนของผู้เป็นฟาโรห์โดยมีร่างบางนอนนิ่งสงบอยู่บนเตียงกว้าง ดูเหมือนเป็นเพียงแค่การนอนหลับธรรมดาแต่เหล่าผู้ครอบครองไอเทมนั่นรู้ว่า มีบางอย่างกำลังพยายามครอบครองร่างนั้นอยู่

ยูกิเริ่มแปลกไปหลังจากที่ได้รับดอกยาพิษในคราแรกคิดว่าคงไม่มีอะไรแต่เมื่อเวลาเริ่มผ่านไปยูกิก็เริ่มระแวงถึงจะพยายามไม่ให้เขารู้หรือเห็นแต่บางครั้งก็หันไปมองข้างหลังแบบทันทีความเลยแตก อาเทมไม่เคยคิดที่จะคาดคั้นถามเพื่อให้ยูกิตอบ เขาแค่รอให้ร่างบางเป็นคนเล่าออกมาเองแต่ดูเหมือนคนรักของเขาเก็บความลับดีเกินไปหน่อยสินะ



To be continue...

------------------------------------------------------------------

ฮืออออ ยูกิลูกแม่ ทำไมหนูเคราะห์ซ้ำกำซัดแบบนั้นล่ะลูกกก TT (เดี๋ยวนะ ก็แกเป็นคนแต่งให้เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือไง!!)

1 comment = 1 กำลังใจนะจ๊ะ

เป็นกำลังใจให้ไรต์หน่อยน๊า ><'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #89 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 17:42
    ยูกิน่าสงสารต้องมาลำบากในที่ร้อนๆแบบนี้เลยเป็นลมสินะ ///เดี๋ยวไม่ใช่แล้ว มันต้องมีเงื่อนงำแน่ๆ
    #89
    0
  2. #88 มิยะรินนะ คือไม่รู้จะตั้งอะไร (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 09:09
    อ้ากกก ไรต์มาต่อแล้ว ดีใจค่ะ แต่ยูกิทำไมน่าสงสารเช่นนี้!!

    รอตอนต่อไปนะคะ สู้ๆค่าา
    #88
    0
  3. #86 MikaMamoru (@MikaMamoru) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 23:23
    ทำไมเราถึงค้าง! ไรท์คะต่อเถอะ
    #86
    0