(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,300 Views

  • 181 Comments

  • 401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    274

    Overall
    11,300

ตอนที่ 48 : เป็นห่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 485
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    25 ก.พ. 61

“นายกำลังจะบอกว่าตอนนี้เจ้านั่น”   โจวโนะอุจิ

“อยู่บ้านนาย”  ฮอนดะ

“ครับ”

“เฮ้ย นักเรียนสามคนตรงนั้นน่ะ! มาช่วยเพื่อนเก็บลูกบอลสิ!!   ครูพละตะโกนเรียกทั้งสามคนหลังจากที่กำลังจะนินทา(?)โซคอยู่ข้างสนามให้มาช่วยเพื่อนๆเก็บของไปไว้ในห้องเก็บอุปการณ์กีฬา

“ถ้ายังไงเย็นนี้ไปที่ห้องของผมแล้วกันนะครับ”   และทั้งสามก็แยกย้ายกันไปเก็บอุปกรณ์ต่างๆให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะไปเปลี่ยนเสื้อแล้วเรียนต่อในวิชาต่อไป

ในที่สุดก็เลิกเรียน เสียงหวยหวนของนักเรียนดังขึ้นหลังจากเสียงกริ่งดับไปได้ไม่นาน ทั้งสามคนคนรีบยัดหนังสือลงกระเป๋าแล้วออกห้องไปทันที เนื่องจากสาวสวยประจำกลุ่มเดินทางไปเที่ยวกับครอบครัวจึงไม่ได้รับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น

ทั้งสามคนกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาที่ห้องของบาคุระ

แกร๊ก

“ว่าไง กลับไวนะวันนี้”

“...” / “...”

“เอาจริงดิ?

“ก็อยู่ตรงหน้านี่ไง ฉันก็เห็นเหมือนนายแหละฮอนดะ!

“กลับมาแล้วครับพาเพื่อนมาด้วยนายคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?

“หึ จะทำอะไรก็ทำ”

...

กว่าร่างที่อยู่ตรงหน้าเขาจะลืมตามามองก็ใช้เวลานานและต้องตอบคำถามที่คนตรงหน้าถามมาอีกด้วย ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับคนที่ไม่เคยถูกจับเป็นตัวประกัน หรือว่าเคย? แต่เรื่องนั้นจะยังไงก็ช่างมันไปก่อน

ยูกิรู้สึกว่าหลังจากย้อนกลับมาที่อดีตแล้วก็มักเป็นตัวดึงดูดหายนะยังๆชอบกล ก็ตั้งแต่โดนแอบลอบสังหารเพราะคิดว่าเป็นฟาโรห์ก็ทีหนึ่ง ไหนจะเหล่าความอิจฉาริษยาของเหล่าเจ้าหญิงต่างเมืองหรือเรื่องเมื่อเร็วๆนี้อย่างการโดนลักพาตัวไปอีก ชีวิตช่างมีความสุขดีจัง

“คู่หู..?

“อะ-อะไรหรอ?

“ไหวไหม ฉันว่านายน่าจะพักผ่อนมากกว่านี้”

“ไหวๆ ไหวสิแค่นี้เองสบายมาก!

“แต่หน้านายดูซีดๆนะ ไหวจริงหรอ”

“ไหวสิ ไม่เชื่อใจกันหรือไง?

“เปล่า ไม่ได้ไม่เชื่อใจแค่เป็นห่วง”

“.....”   ยูกิรับรู้ถึงความร้อนที่ไล่จากแก้มไปจนถึงหู ตอนนี้เขาคงหน้าแดงมากแน่ๆ

/อาเทมเจ้าคนหน้าไม่อายพูดออกมาได้ยังไงกัน!/

“มีไข้หรอ? หน้าแดงมากเลยนะ”   คราวนี้น้ำเสียงที่ใช้ถามอ่อนลงกว่าเมื่อกี้

“มะ-ไม่มี ไม่มีไรทั้งนั้นแหละ!

“งั้นแปลว่า...”   อาเทมเลือนใบหน้าเข้ามาใกล้ ยูกิกลั้นหายใจพร้อมหลับตาเพราะไม่อยากรับรู้   “นายกำลังเขินอยู่ล่ะสิ”   น้ำเสียงทุ้มแหบเอ่ยเบาแทบกระซิบที่ข้างหู

“อาเทมคนบ้า!   ยูกิขว้าหมอนที่อยู่ใกล้ๆปาอัดใส่หน้าทันที

...

...





----------------------------------------------------------------------

ไรต์ยังไม่กลับมาค่ะ นี่แอบเอาตอนที่แต่งทิ้งไว้ก่อนสอบมาลงเฉยๆค่ะ TT มันก็จะสั้นๆแบบนี้แหละค่ะ

แต่ตอนนี้ไรต์ตายไปแล้วค่ะฟาโรห์คะได้โปรดอย่ากระซิบข้างหูแบบน้านนนน ใจบางเหลือเกิน

[1 comment = 1 กำลังใจ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #116 มิยะรินนะ (@Miyo_chan) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 23:22
    ปาหมอนใส่เลยยูกิ!!(?)
    #ตายแปป
    #116
    0
  2. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:18
    โง้ยยยย อาเทมคนบ้า!! เขินแทนเลยเนี่ยยย แงงง;///////; <3
    #115
    0