(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,369 Views

  • 186 Comments

  • 403 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    343

    Overall
    11,369

ตอนที่ 56 : การต่อสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

...

...

“อัญเชิญมหาจอมเวทย์ดำแบล็คพาราดิน”   อาเทมที่ไปโผล่ด้านหลังของโซคพร้อมกับจอมเวมย์มนต์ดำของมาฮาโด้ได้อัญเชิญคาตัวใหม่ออกมา โดยให้สามเทพมายาไปอยู่ในอาณัติของยูกิแทนตนเอง(ดูเหมือนสามเทพจะชอบยูกิมากว่าตนเสียอีก)

“ทำได้ยังไงกันเจ้าไม่น่าจะอัญเชิญได้แล้วนี่!!

“บางเรื่องเจ้าเองก็ไม่ควรรู้นะ”

“เหอะ ต่อให้เจ้าจะเรียกออกมาอีกที่ร้อยกี่พันตัวก็มิอาจชนะช้าได้หรอก!   อาเทมได้แต่ถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อย

“ก็ไม่แน่หรอก”   ก่อนจะสั่งให้แบล็คพาราดินพุ่งใส่พร้อมความสามารถพิเศษทันที พลังโจมตีของแบล็คพาราดินเพิ่มขึ้นจากมังกรของเซโตะและมังกรฟ้าโอซิริส

ตู้ม!!

ตึ้ง!!!

ไม่อยากจะเชื่อสายตาเพียงการโจมตีครั้งเดียวของแบล็คพาราดินจะมีมากถึงขั้นทำให้โซคล้มลงไปได้เชียวหรือ

“พวกแก!!   โซคคำรามออกมาพร้อมกับมือที่ปัดป่ายไปทั่วทำให้เหล่าคาที่บินอยู่เหนือน่านฟ้าต้องพากันหลบ

“เหวออ”   เพราะการหลบที่รวดเราของโอซิริสทำให้ยูกิเซเล็กน้อยตามด้วยอาเทมที่ให้แบล็คพาราดินพาตัวเองมายังโอซิริส

“ไหวไหมคู่หู”

“พอได้อยู่ นายนั่นแหละเพ่งสมาธิก็พอสามเทพมายาเองก็พยายามไม่ได้ผมใช้พลังมากไปอยู่นะ”   ยูกิจับมืออาเทมขึ้นมาแนบแก้ม

“อืม”

“เห็นไหมผมไม่เป็นไรสักหน่อย”

“แต่หน้านายซีด”   ยูกิลั่นศีรษะไปมาเบาๆ

“ขอให้นายจดจ่อกับโซคก็พอแล้ว อีกอย่างสามเทพกลับไปหาตัวผมอีกคนได้ทุกเมื่อ”

“อืม”   อาเทมหันหน้าไปทางใบหน้าของโอซิริส   “ฝากยูกิด้วย”   มังกรฟ้าพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะบินไปรวมกับอีกสองเทพมายาที่เหลือ

“เอาล่ะโอซิริส โอเบลิสก์ ราห์ พวกเราเองก็มาพยายามในแบบของเรากันเถอะ”   สามเทพมายาประสานเสียงคำรามออกมา  ทางด้านของอาเทมก็พยายามจดจ่ออยู่กับแบล็คพาราดินและโซค เซโตะเองก็พยายามอ่านการเคลื่อนไหวของศัตรู   แอ็คโซเดียเองก็รอคำสั่งจากฟาโรห์ตามคำบอกของผู้อัญเชิญอย่างชิม่อน ที่กำลังเดินหน้าไปหาไอซิสที่อยู่ห่างออกไปจากตัวเมืองที่ไกลพอสมควร

“เป็นอย่างไรบ้างไอซิส”   ชิม่อนถามทันทีเมื่อเดินทางมาถึงโดยม้า

“ท่านชิม่อน ทางข้าไม่มีปัญหาอะไรเลยเพียงแต่..”

“เพียงแต่?   ชิม่อนถามย้ำ

“ข้าคิดว่าข้าได้พบกับโซคตัวจริงเข้าเสียแล้ว”   และไอซิสเองก็ได้ตอบไปตามตรง

“ว่ายังไงนะ!

...

ออดดดด

เสียงออดที่หน้าบ้านดังขึ้นเป็นจังหวะ เด็กหนุ่มผมขาวละสิ่งที่ทำตรงหน้าก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้แขกที่ได้นัดหมายก่อนหน้าเพียงไม่กี่นาทีก่อน

“ว่าไงโจวโนะอุจิคุง”

“ไงบาคุระ”   บาคุระแอบเหลือบมองไปทางด้านหลังแขกตรงหน้า

“ไคบะคุงก็มาด้วยหรอ”

“อา ใช่แล้วพอดีหมอนี่บอกจะมาส่งน่ะ”

“งั้นก็เข้ามาก่อนสิ บ้านรกหน่อยนะพอดียังไม่ได้เก็บกวาดอะไร”   บาคุระเปิดประตูให้แขกทั้งสองเข้ามาในบ้านก่อนจะเดินนำไปยังห้องนั่งเล่น

“แล้วเจ้าโซคนั่นละ?   มาถึงที่โจวโนะอุจิก็ยิงคำถามใส่ทันที

“กลับไปแล้วล่ะ”

“อะไรนะ?   โจวโนะอุจิหันไปมองบาคุระก่อนตามด้วยคนข้างๆ

“อืม”   เด็กหนุ่มได้แต่ยืนยิ้มให้อ่อนๆ

“มาเสียเที่ยวสะแล้วสิ”   โจวโนะอุจิทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ไคบะยังคงยืนอยู่เหมือนเดิมจนต้องลำบากคนที่นั่งลงก่อนกระตุกชายเสื้อโค้ด ทำให้เจ้าของเสื้อต้องลงนั่งข้างๆ

“จะมาถามอะไรโซคหรอ?

“ก็นะ เรื่องท้องฟ้าน่ะเป็นแบบนี้มาก็จะสองวันแล้ว เลยอยากจะมาถามโซคเผื่อเจ้านั่นจะรู้ก็ได้”   และโจวโนะอุจิก็ถอนหายใจยาวเหยียด

“เห็นบอกว่าน่าจะเกี่ยวกับที่ยูกิคุงหายไปและอาจจะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ด้วยน่ะ ผมเองก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่แต่โซคบอกมาแค่นี้เอง แล้วเขาก็กลับไปเลย”   บาคุระอธิบายให้ฟังอย่างสั้นๆ

“แล้วเจ้านั่นบอกไหมว่าจะกลับไปทำอะไร”   ไคบะที่เงียบมานานก็ได้ถามขึ้น

“อืมม เห็นบอกว่าจะไปทำให้ประวัติศาสตร์กลับไปเป็นเหมือนเดิมน่ะ”

“งั้นหรอ”

“เจ้านั่นเนี่ยยังไงก็เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนไปเลยน้า เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็ร้ายเดาไม่ถูกเลยแฮะ”   โจวโนะอุจิบ่นอุบออกมา

“ฮะฮะ นั่นสินะ”

...

“เฮ้อออ เจ้าฟาโรห์นั่นชอบทำให้คนอื่นลำบากตลอดเลย”   โซคที่เดินทางโดยเท้ามาถึงที่ต่อสู้ก็ได้สักพักแล้วแต่ก็ยังไม่เห็นว่าฟาโรห์จะอัญเชิญโฮรัคห์ตีออกมาและดูเหมือนจะไม่มีแววที่จะอัญเชิญออกมาด้วยซ้ำ

“เพราะแบบนี้ไง พวกนั้นถึงอยากจะทำลายแกไปพร้อมกับกล่องดวงใจที่แกรักนักรักหนา”

/เหมือนกับข้านี่ไง/

ตู้ม!!

เสียงระเบิดเรียกสติของโซคให้กลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง สายตาดุดันมองไปยังเหล่านักพรตที่กำลังช่วยชาวบ้านและสร้างบาเรียรอบเมืองแต่ก็ไม่เสร็จดี ยังมีลูกหลงไปยังที่หลบภัยอยู่บ้าง

“เอาล่ะ มาดูกันเถอะว่าเกมแห่งความมืดที่ถูกทำให้เกิดอีกครั้งจะเป็นอย่างไร”

“ไม่คิดจะช่วยพวกนั้นหรือ”   เสียงทุ้มต่ำมากและติดแหบแห้งเล็กน้อยดังขึ้นข้างๆศีรษะ

“หุบปากไปเลยเดียเบาว์ ข้าจะรอแค่ความสนุกและตอนจบเท่านั้น”

“ข้าแค่ถามไม่เห็นต้องว่ากันเลยนี่”

“...”

“หรือว่าจริงๆแล้วเจ้าเองก็ไม่อยากออกจากบ้านหลังนั้นหรอกใช่ไหม”

“เหอะ”

“โห จริงหรือนี่ท่านโซคผู้ยิ่งใหญ่ แต่ท่านก็ให้ไปแล้วสินะสิ่งที่จะทำให้ท่านกลับไปได้ตลอดสิ่งของจากอดีตที่ยังคงสภาพ”

“พูดมากจริงแกเนี่ย”   โซคยังคงจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ตรงหน้าราวกับไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่ข้ารับใช้พล่ามออกมา

เปรี้ยง!

ตู้ม!!

ทั้งสายฟ้าของโฮซิริสเพลิงของราห์หมัดของโอเบลิสก์ เวทย์ของแบล็คพาราดินการคำรามของมังกรขาวการโจมตีของแอ็คโซเดีย ทำให้โซคที่อยู่ตรงหน้าเริ่มบาดเจ็บได้ทีละนิดๆแต่ก็ยังไม่สามารถโค่นมันลงได้อยู่ดี ในขณะที่โซคกำลังยุ่งอยู่กับการป้องกันและหักล้างพลังของแหล่าคา

“ตัวผมอีกคนหนึ่ง”   ยูกิขอให้โอซิริสพาตนไปหาฟาโรห์

“อะไรหรอคู่หู”   อาเทมที่ตอนนี้มีแต่เหงื่อออกเต็มไปหมดร่างกายเรียกได้ว่าเกือบจะเหนื่อยล้าเต็มที อาการหอบที่เริ่มจะแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

“นายน่าจะพัก”

“ไม่ได้หรอก— เหวอ”   อาเทมที่ยังพูดไม่ทันจบประโยคก็โดนคาของตัวเองอย่างแบล็คพาราดินจับไปนั่งบนหลังโอซิริสเสียแล้ว

“ขอบใจนะแบล็คพาราดิน”   ยูกิกล่าวขอบคุณจอมเวทย์พลางยิ้มให้ อาเทมก็ชักจะเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตกลงนี่เขาเป็นเจ้าของวิหารเวตหรือยูกิกันแน่ เพราะคาแต่ละตัวฟังอยู่ยูกิมากกว่าเขาเนี่ยสิ

“เฮ้อออ”   อาเทมถอนหายใจและค่อยๆผ่อนลมออกมา ปรับจังหวะการหายใจและการเต้นของหัวใจลงให้คงที่

“เป็นยังไงบ้าง”   ยูกิถามโดยไม่หันไปมอง

“ฉันเริ่มดีขึ้นแล้ว ว่าแต่นายเถอะ”

“ผมน่ะไม่เป็นไรหรอกแต่นายน่ะต้องรักษาตัวเองมากกว่านี้รู้ไหม”

“อา รู้แล้ว”   สายลมอ่อนๆที่เกิดจากโอซิริสบินไปมาพร้อมกับการโจมตี

“เพราะนาย... เป็นฟาโรห์ยังไงล่ะ”   ร่างของยูกิค่อยๆเอนตัวลงไปด้านข้างภาพที่ยูกิค่อยๆล้มลงไปต่อหน้าอาเทม

“ยูกิ!   อาเทมเอื้อมมือออกไปรับร่างบางได้ทันท่วงที สองแขนโอบกอดร่างนั้นไว้แนบอกจังหวะการเต้นของหัวใจที่กลับไปเป็นปกติก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง อาเทมก้มมองร่างในอ้อมแขนใบหน้าที่แสนจะซีดและเหงื่อกาฬที่ผุดออกมา

“โธ่เว้ย! โอซิริสลงไปหามาฮาโด้เดี๋ยวนี้!   มังกรฟ้ารับคำและบินโฉบลงไปหาจอมเวทย์ที่นั่งพักอยู่ด้านหลังของเซโตะ

“ท่านฟาโรห์”   มาฮาโด้เบิกตากว้าง

“มาฮาโด้ ยูกิ”   จอมเวทย์ได้ยินอย่างนั้นจึงได้รีบลุกออกไปหาร่างในอ้อมแขนของฟาโรห์ มือของมาฮาโด้วางเหนือหน้าผากก่อนจะตั้งสมาธิ แสงสีทองอ่อนๆปรากฏบริเวรมือเพียงแค่แวบเดียว

“ดูเหมือนท่านยูกิจะใช้พลังไปมากทีเดียวดูจากการโจมตีเมื่อครู่แล้วคาดว่าจะใส่เต็มกำลังของเทพโดยไม่คำนึงถึงสภาพร่างกายของตนเอง แต่ที่ยังคงสภาพของเทพไว้ได้เพราะเป็นความตั้งใจของตัวเองก่อนที่จะหมดสติไป”

“งั้นหรือ”

“ท่านยูกิเป็นอย่างนี้บ่อยไหมขอรับ”   มาฮาโด้ถามออกไป

“อา ทุกครั้งเลยล่ะ”

“นั่นสินะขอรับ ท่านฟาโรห์เองก็อย่าฝืนนะขอรับ”   มาฮาโด้ยืนหยัดขึ้นพร้อมกางเดียดิแองค์   “กระหม่อมเองก็จะขอสู้ด้วยอีกแรง”

“ขอบใจมาก”

“แล้วท่านฟาโรห์จะนำร่างท่านยูกิไปพักที่ไหนหรือขอรับ?   มาฮาโด้ถามเพราะอาเทมไม่ยอมลงจากหลังของโอซิริสเลย

“ไม่ต้องไปไกลหรอก ที่นี่แหละ”

“ขอรับ”   ที่นี่ของอาเทมหมายถึงในอ้อมแขนของเจ้าตัว ไม่ใช่ไม่อยากจะให้นอนพักดีๆเพียงแต่กลัวคนในอ้อมกอดนี้จะโดนลูกหลง

ทางด้านของโซคตัวจริงที่นั่งมองอยู่จากหลังคาบ้านของใครสักคน

“เอาล่ะ พยายามกันหน่อย ให้ตายนี่ข้ามานั่งละครอะไรอยู่รึเปล่า”   โซคฮึดฮัดอยู่คนเดียว

“ถ้าไม่อยากดูละครก็กลับไปหาเขาเสียสิ”

“เจ้าคงไม่อยากหายไปตลอดกาลหรอกนะ?

“...”   เดียวเบาว์ที่กล้าต่อปากต่อคำก็คงต้องเงียบเพราะอะไรน่ะหรอ นานๆทีได้ออกมาข้างนอกบ้างแต่ก็อยากกลับไปแบบครบทุกส่วนอยู่นะ

...

...



To be continue...

-----------------------------------------------------------------------------

Say hiii สวัสดียามเช้านะคะทุกคนนน(ลงตอนตี3) ไม่รู้ว่าตอนนี้จะยาวพอให้หายคิดถึงหรือเปล่า TT ไรต์พยายามแต่งให้มีความยาวเพิ่มขึ้นมาแบบนิดหน่อย(?) จากปกติ2A4 เป็น 5A4 *[]* ยาวมักกก(ตรงไหนน) ยังไงก็

[1 comment or 1 กำลังใจ] ทำให้ไรต์มีไฟแต่งต่อนะคะ เลิฟฟฟ<3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #184 Ranmay-kun (@Ranmay-kun) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 18:31

    คือสนุกมากกก แทบหยุดอ่านไม่ได้เลย อาเทมกับยูกิก็เป็นห่วงซึ่งกันเเละกันชอบมากก(ไก่ล้านตัว) ชอบอาเทมเเละยูกิที่เป็นเเบบนี้ในฐานะคู่จิ้นที่ชอบมาก(ในแนว ช-ช)เเละในฐานคู่หูกับเพื่อนที่เคยอยู่ในร่างเดียวกัน

    #184
    0
  2. #142 ยูเมะจัง (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    <p>ชอบมากเลยค่ะ รอติดตามอยู่นะคะ</p>
    #142
    0
  3. #141 C-new (@C-new) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 19:11
    สนุกมากเลยค่ะ อาเทมกับยูกินี่คอยเป็นห่วงกันเสมอเลย ฮื่อ เขินมากๆถ้าเป็นละครจริงๆคงดูวนไม่รู้จบค่ะ5555
    #141
    0
  4. #140 manasaporn (@manasaporn) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:25
    ต่อออออออออออออ
    #140
    0
  5. #139 thanakron867 (@thanakron867) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 15:21
    <p>ตอนนี้อ่านแล้วมีความฟินมาในตัวและยังมีความซึ้งกินใจสุดๆเลยคะ อยากอ่านตอนต่อไปจนใจจะขาดแล้วคะ มาอัพต่อเร็วๆนะคะ จะรออ่านอย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะคะ และอย่างสุดท้ายคือ สู้ๆนะคะไรเตอร์คนเก่ง</p><p><a><img src="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png" alt="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png"> </a></p>
    #139
    0