(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,304 Views

  • 181 Comments

  • 401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    278

    Overall
    11,304

ตอนที่ 60 : วันที่แสนธรรมดา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    31 ก.ค. 61

...

...

กริ๊งงงง

เสียงเปิดประตูหน้าบ้านในเวลานี้เป็นประจำไม่ใช่ใครที่ไหนเลย

“ยู..กิ?   คุณปู่ของเขากำลังยืนถือไม้กวาดที่มักจะออกมากวาดใบไม้ที่หน้าร้านประจำ

“คุณปู่...”   ยูกิวิ่งไปกอดคนแก่ตรงหน้าทันที ความคิดถึงบ้าน มันพุ่งขึ้นมาจากส่วนลึกในจิตใจของคนที่ไม่เคยห่างจากบ้านไปนานเกินเดือนสองเดือน

“กลับมาแล้วรึ”

“กลับมาแล้วครับ”   ความอบอุ่นเล็กจากครอบครัวทำให้ยูกิรู้สึกดีขึ้น แต่ก็ยังคงคิดถึงใครบางคนที่อยู่ไกลออกไป

เช้าวันต่อมายูกิเดินไปโรงเรียนอย่างทุกที และการมองของนักเรียนบางคนที่เหมือนจะส่งสายตามาในอารมณ์ที่สงสัย เพื่อนๆของเขายังคงนั่งรวมกันทำหน้าเศร้าทั้งโจวโนะอุจิ ฮอนดะ บาคุระ และอันซุ

“พวกนายเลิกทำหน้าเศร้าได้แล้วน่า ผมกลับมาแล้ว”

!!!

ยูกิ!!!

ทั้งสี่คนตะโกนพร้อมกันและกระโดดกอดจนยูกิชักจะเริ่มหายใจไม่ออกขึ้นมาซะแล้วสิ

“นี่ๆทั้งสี่คนมันอึดอัดนะ”   ทั้งสี่คนก็ค่อยๆคลายกอดที่แสนจะหนักหน่วงลง

“ฉันมีเรื่องอยากจะถามนายเยอะแยะไปหมดเลยนะ”   โจวโนะอุจิเป็นคนแรกที่พูดขึ้นมา

“ก็อานะ”

“แต่ก่อนอื่นขอถามหน่อย คิดยังไงถึงเจาะหูล่ะเนี่ย???

“นั่นสิ ยูกิไม่น่าจะเป็นคนอยากเจาะหูเลยนี่นะ”   บาคุระเสริมขึ้นทันทีที่สังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างของเพื่อน อย่างเช่นต่างหูเล็กๆสีดำนั่น พร้อมกับสายตาของคนที่เหลือ

“ก็นะ... อาเทมเป็นคนจับผมเจาะน่ะ”

“รวมถึงเป็นคนให้สร้อยนี่ด้วยหรือเปล่า?   อันซุถาม เธอเห็นตั้งแต่กอดกับยูกิแล้วและรู้ด้วยว่าที่ห้อยอยู่คือสัญลักษณ์ของฟาโรห์

“อืม..”   ยูกิอมยิ้มเล็กน้อย   “แล้วก็นะ ผมน่ะได้ความทรงจำตอนนั้นมาแล้วล่ะ!

!?!!!

“เมื่อไหร่..?   ฮอนดะถามทันที ทุกคนที่เหลือก็ต่างพากันหน้าซีดตามๆกันไป

“ก็ตอนที่กลับมา ดูเหมือนโฮรัคห์ตี้ให้เป็นคำอวยพรน่ะ”   ยูกิว่าพลางวางกระเป๋าของตนไว้บนโต๊ะอย่างทุกที

“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีอยู่หรอก”   อันซุพูด

“ไม่ต้องห่วงหรอก แค่นี้เอง สบายมาก”   ยูกิยิ้มกว้าง ท่าทางเหมือนจะกลบเกลื่อนอะไรบางอย่างของยูกิมันดูง่ายยิ่งกว่าข้อสอบที่พวกเขาทำเสียอีก

“เฮ้อ ช่างเถอะ”   อันซุถอนหายใจออกมา พร้อมยื่นสมุดมาให้   “แล้วก็นี่ งานทั้งหมดช่วงที่นายหายไป”

“ขอบใจมากนะ”   ยูกิรับมันมาแล้วยัดลงกระเป๋าทันที

กริ๊งงงงง!!!

ว่าแล้วสัญญาณเข้าเรียนก็ดังระห่ำขึ้นมาทันที ช่วงเวลาดีๆมักจะมีอะไรมาขัดอยู่เสมอยูกิรู้เรื่องนี้ดี เพราะตอนอยู่ที่อียิปต์ก็จะประมาณนี้บ่อยๆ

เมื่อคุณครูประจำวิชาเดินเข้ามาในห้องนักเรียนทุกคนก็ต่างเคารพตามหน้าที่ของตน

“โอ้ มุโต้ ยูกิ กลับมาเรียนแล้วสินะ คราวนี้ไปนานเหมือนกันนะเนี่ย”   ครูเอ่ยแซวเล่นไม่ได้คิดมากอะไรเลย

“ครับ แฮะๆ”   ยูกิได้แต่ยิ้มแห้งกลับไป แต่ก็พึ่งรู้นั่นแหละว่าการไหลของกาลเวลาไม่เท่ากัน และแน่นอนว่าเรื่องนี้โฮรัคห์ตี้ก็เป็นคนบอก

“เอาล่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เรามาทวนบทเรียนกันตั้งแต่ตอนที่คุณมุโต้หายไปหน่อยแล้วกันนะ จะได้ทำความเข้าใจและทำได้ดีในข้อสอบ”   คุณครูพูดจบก็หลังหันหยิบชล็อกเขียนกระดานตั้งแต่คาบที่ยูกิหายไป แต่ก็เหมือนเป็นเพียงโน้ตแบบสั้นๆอ่านพอเข้าใจได้เท่านั้น

/ที่เหลือคงต้องไปอ่านของอันซุเพิ่มเอาสินะ/

ยูกิคิดก่อนที่จะลอกบอกกระดานทั้งหมดลงสมุดประจำวิชาทันที

...

“โอ้ยยยย น่าเบื่อเป็นบ้า กว่าจะพักเที่ยงเนี่ยหลับไปหลายตื่นใช้ได้”   โจวโนะอุจิบ่นอุบบ่นอิบเป็นประจำทุกวิชา ไม่ว่าจะเรียนเช้าหรือเรียนตอนบ่าย

“บ่นไปก็ไม่ได้ทำให้เวลามันไหลเร็วขึ้นหรอกนะโจวโนะอุจิคุง”   ยูกิเกทับ

“ใช่ๆ นายน่าจะตั้งใจเรียนมากกว่านี้นะ”   ฮอนดะเสริม

“เชอะ”

ฮ่าๆๆ

พวกเราทุกคนหัวเราะด้วยกันอย่างมีความสุข ไม่ว่าทั้งหมดจะห่างกันนานเพียงไหนแต่สายใยความเป็นเพื่อนยังคงอยู่ไปตราบชีวิตจะหาไม่

สายลมพัดอ่อนๆ กลิ่นพื้นทรายที่คล้ายกับดินแดนไอย์คุปต์ ทำให้ยูกิหันหลังกลับไปมองสนามหญ้าที่เดินผ่านมา

“มีอะไรหรอยูกิคุง”   บาคุระถาม

“...”

“ยูกิคุง”   บาคุระโบกมือหน้ายูกิ

“อะ อา.. เปล่าหรอกสงสัยหูแว่วน่ะ”   ยูกิตอบกลบเกลื่อนไปอีกครั้ง เพราะไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วงตนเลยเลือกที่จะโกหกออกไป

“หืออ อย่างนั้นหรอ”   ทั้งคู่ก็รีบเดินไปสมทบกับพวกที่เดินนำหน้าอยู่ ยูกิก็ยังเหลือบตาไปมองพื้นหญ้าสีเขียวกับต้นไม้หนึ่งตน

/ก็แค่สนามหญ้ากับต้นไม้ธรรมดาแท้ๆ แต่ทำไมถึงต้องคิดว่าเป็นที่นั่นด้วยล่ะ?/

หลังเลิกเรียนยูกิก็ขอตัวกลับก่อนโดยไม่รอเพื่อนคนเลย เพียงเพราะต้องการใช้สมาธิกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง สองขาพาร่างบางเดินกลับบ้านโดยเจ้าตัวเองยังเหม่อลอยอยู่ในขณะที่กำลังเดิน

แล้วจะคิดหรอว่าเพื่อนๆจะยอมให้กลับคนเดียวน่ะ? ไม่มีทาง โจวโนะอุจิ ฮอนดะ อันซุและอีกคนที่ไม่น่าจะตามมาด้วย บาคุระ

ทั้งสี่คนแอบเดินตามอยู่ห่างๆมาตั้งแต่ออกจากห้องเรียนและยังคงตามยูกิมาเรื่อยๆจนถึงตลาดของเมืองโดมิโน่

“เจ้ายูกิจะไปไหนของมันกันนะ”   ฮอนดะถามขึ้น

“นั่นสิ ปกติแล้วยูกิคุงไม่น่าจะเดินกลับทางนี้นี่นา?  บาคุระเสริม

“เงียบๆแล้วดูไปเถอะน่า”   อันซุขัดทุกประโยคที่จะเกิดขึ้นต่อไป

แต่ดูเหมือนยูกิจะรู้สึกตัวแล้วเพียงแต่ยังไม่แสดงพิรุธออกมาให้เพื่อนๆของเขาได้เห็นมัน ต้องขอขอบคุณตอนที่อยู่กับอาเทมเสียจริง ยูกิค่อยๆพาร่างอันเหนื่อยอ่อนของตัวเองกลับบ้านให้ไวที่สุด ในเมื่ออยู่ๆความง่วงก็เข้ามาหาอย่างไม่ได้ตั้งแต่ และจากการคิดมาตลอดทางยูกิยังไม่ได้ออกแรงหรือเล่นกีฬาเลยแล้วทำไม ถึงง่วง ได้ล่ะ

...

...



To Be Continue...

--------------------------------------------------------------------------

แงงงง แว่นตาของไรท์ โชคดีที่ไรท์แต่งทิ้งไว้ก่อนหน้านี้แล้วก็เถอะนะคะ แต่ก็แค่นิดเดียวเอง TT แต่ก็เอาเถอะค่ะ เพื่อความสุขของคนอ่าน

เรื่องแว่นตาไรท์บอกคุณแม่แล้วค่ะ ท่านบอกว่าเดี๋ยวค่อยไปตัดใหม่ให้ใส่แว่นกันแดดไปก่อน จริงๆก็อยากได้คืนมากกว่าซื้อใหม่อ่ะค่ะ มันเปลืองตังเอามากๆ._.)

ยังไงก็ [1 comment = 1 กำลังใจ]นะคะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #154 [_Ryu_] (@therippersky) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 23:20

    เราเพิ่งได้มาอ่านฟิคเรื่องนี้ สนุกดีค่ะ ชอบพล็อตกับการดำเนินเรื่องมากเลย แต่ยังมีบางคำที่พิมพ์สลับที่กัน กับบางคำบรรยายที่ดูแปลกๆ? อาจจะเพราะรีบปั่นก็ได้//ฮา


    แต่ระยะ 2 ปีที่อัพฟิคเรื่องนี้มา ฝีมือไรท์พัฒนาขึ้นเยอะเลยค่ะ! ภาษาที่ดีอยู่แล้ว ยิ่งดีกว่าเดิมอีก


    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #154
    0
  2. #152 kusuma22222 (@kusuma22222) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 22:52

    อัพเร็วๆนะค่ะ รีดให้เวลาถึงแค่ วันอาทิตย์นี้เท่านั้นนะ!!!

    #152
    1
    • #152-1 wizCitysecretGerden (@keypandora) (จากตอนที่ 60)
      4 สิงหาคม 2561 / 16:25
      -[]- !!!! งั้นไรท์ก็ต้องรีบแล้วสิ
      #152-1
  3. #151 thanakron867 (@thanakron867) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 07:37

    แค่ไรท์มาอัพให้หนูก็ดีใจจนเนื้อเต้นแล้วคะ ขอบคุณนะคะ

    #151
    1
    • #151-1 wizCitysecretGerden (@keypandora) (จากตอนที่ 60)
      4 สิงหาคม 2561 / 16:24
      ขอบใจจ้าที่รอไรท์ตลอดเลย TT_TT
      #151-1