[Yaoi] ASTAROTH พันธนาการดวงดาว

  • 75% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 19,452 Views

  • 359 Comments

  • 1,121 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    148

    Overall
    19,452

ตอนที่ 32 : ตอนพิเศษ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    9 ก.พ. 60

รีดาห์กลับมายังห้องพักรับรองในมหาคฤหาสน์แห่งอาเดรียหลังจากเสร็จสิ้นการประชุมหารือที่ใช้เวลาร่วมวัน เซนทอร์หนุ่มล้มตัวลงนอนบนเตียงของพวกมนุษย์ด้วยความเหนื่อยอ่อน และพบว่าเตียงของมนุษย์นั้นความนุ่มต่างจากเบาะแข็งๆของเขาที่แอสทารอธอย่างสิ้นเชิง

"เหวอ!"

ร่างโปร่งรู้สึกเหมือนตัวเองจมหายไปในเตียง ก่อนจะหยัดกายขึ้นนั่งพร้อมกับผมยาวยุ่งเหยิงปรกหน้า รีดาห์พ่นลมหายใจอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก เขาดึงยางมัดผมออก และขยับตัวลงจากเตียง เดินไปหยิบหวีเพื่อจัดการหวีผมเสียใหม่ให้เรียบร้อย ทรงผมยอดนิยมของเหล่าเซนทอร์คือการโกนหัวด้านใดด้านหนึ่ง อย่างเช่นเลสธีราห์เองก็โกนผมด้านซ้ายออกจนเกือบหมด แต่รีดาห์กลับเลือกที่จะโกนด้านล่างถึงท้ายทอยแทน และเมื่อชายหนุ่มรวบผมใหม่ เขาก็พบว่า ไรผมบริเวณที่เคยโกนออกเริ่มจะยาวจนรู้สึกได้

เห็นทีจะต้องขอให้เลสธีราห์ช่วยเกลี่ยออกให้เสียแล้วกระมัง

ร่างโปร่งหยับไปรื้อของในถุงผาของตนอีกครั้งและหยิบมีดโกนเล่มยาวออกมาวางเตรียมไว้บนโต๊ะ ตอนนี้เลสธีราห์ออกไปพบบิดาของตน และคงจะสนทนาอยู่อีกนานกว่าจะกลับเข้ามาในห้องพัก เห็นทีว่ารีดาห์คงจะต้องมัดผมไปก่อน ส่วนเรื่องโกนไรผมด้านล่างออกก็คงต้องว่ากันอีกที

พวกเขายังไม่มีกำหนดการณ์เดินทางกลับแอสทารอธ แต่เซนทอร์หนุ่มก็ไม่คิดจะอยู่ที่นี่นาน

อย่างไรสภาขุนนางก็คงต้องการคำอธิบายจากพวกเขาซึ่งเรียกได้ว่ารวมหัวกันกระทำการนี้ ซาฮาลประกาศจะรับผิดชอบการกระทำของท่านหญิงโมนาตั้งแต่แรก และเขาสามารถออกหน้าแก้ตัวแทนให้ฝ่ายกองทัพเรือได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ซึ่งอีกฝ่ายเลือกรีดาห์ โดยอ้างว่าเสียดายความสามารถ

แล้ววิชาฟังเสียงของเลสธีราห์ไม่น่าเสียดายหรืออย่างไรกัน

รีดาห์ไหวไหล่เล็กน้อยเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเลสธีราห์อาจไม่ต้องการให้ซาฮาลปกป้อง นับตั้งแต่เจ้ามนุษย์เอเดรียนผู้นั้นตัดสินใจออกหน้าแทนทุกอย่าง อีกทั้งเสนอตำแหน่งทูตระหว่างอาเดรียกับแอสทารอธให้อีกด้วย ซึ่งนั่นเป็นหน้าที่ที่มีเกียรติพอที่เลสธีราห์จะไม่ผูกใจเจ็บว่าตนถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการกองเรือรบ

อีกทั้งตำแหน่งทูตเป็นตำแหน่งที่มีโอกาสได้พบเอเดรียนมากกว่าตำแหน่งแม่ทัพเรือเสียด้วย

"แต่คราวนี้ใครจะเป็นคนล่าวาฬเล่า..."

ในกองเรือเซเลสต์ เลสธีราห์เป็นเพียงคนเดียวที่สามารถล่าวาฬได้ในเวลาเพียงแค่อาทิตย์เดียว ต่างจากเซนทอร์ตนอื่นที่ใช้เวลาร่วมเดือนราวกับล่องเรือข้ามมหาสมุทร และอาจจะกลับมามือเปล่าอีกด้วย "แต่กว่าจะได้ผู้นำเซเลสต์คนใหม่... ก็คงต้องใช้เวลาอีกสักพัก" ร่างโปร่งมัดผมขึ้นสูงและเริ่มคิดว่าเขาควรจะทำอะไรเป็นการฆ่าเวลาระหว่างรอเลสธีราห์กลับมา ซึ่งเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะกลับมาใน 'คืนนี้' หรือไม่ เพราะคาดเดาจากท่าทางของสองคนนั้นแล้ว รีดาห์เชื่อว่าคู่รักย่อมอยากอยู่ด้วยกันมากกว่า

...แกร็ก!

เสียงเปิดประตูห้องทำให้คนที่รออยู่เลิกคิ้วประหลาดใจในขณะที่ตัวเองยังมัดผมไม่เสร็จ "กลับมาเร็วกว่าที่คิดนะ ข้านึกว่าเจ้าคุยกับ... เอเดรียนต่อ" รีดาห์ไม่ค่อยอยากเอ่ยชื่อมนุษย์มากนัก แต่อีกฝ่ายก็ไม่มียศหรือตำแหน่งอะไรให้เรียกแบบขุนนางอาวุโสเซนทอร์ ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงการเอ่ยชื่อไม่ได้ "พ่อเจ้าว่าอย่างไรบ้าง" คนสนิทกำลังถามถึงแผนการหรือแนวทางในการรับมือกับสถานการณ์ต่อไป ท่านทูตใหญ่ที่ลงทุนขับเรือเหาะมาถึงอาเดรียคงจะไม่เดินทางกลับง่ายๆ และเชื่อว่าอีกฝ่ายมองช่องทางการติดต่อสานสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรเอาไว้แล้วอย่างแน่นอน

"พ่อข้าจะไปว่าอะไรได้..."

เสียงที่ตอบกลับมานั้นไม่ใช่เสียงของเลสธีราห์ รีดาห์กลั้นใจทันทีเมื่อเขาพบว่าเป็นซาฮาลต่างหากที่เข้ามาในห้อง "เจ้าหันหลังให้บุกรุกห้องแบบนี้ไม่อันตรายไปหน่อยหรือไง" ร่างโปรงหันกลับไปหาต้นเสียง และแหงนมองผู้บุกรุกแทบจะในทันทีเมื่อพบว่าอีกฝ่ายก้าวเข้ามาจนเกือบประชิดตัว "อย่างไรที่นี่ก็ไม่ใช่แอสทารอธ อย่าปล่อยตัวสบายใจแบบนั้น" นัยน์ตาสีเข้มปรายมองไปยังมีดโกนที่วางอยู่โต๊ะก่อนจะเลิกคิ้ว 

"เจ้าควรจะเคาะประตูห้องก่อน!" รีดาห์แยกเขี้ยว "ไม่มีใครสอนมารยาทว่าที่เหนือหัวรึไง"

"ขนาดเป็นว่าที่เหนือหัว... เจ้าก็ยังพูดแบบนั้นกับข้า"

"มีธุระอะไรก็ว่ามา" รีดาห์พ่นลมหายใจไม่สบอารมณ์

"เจ้าจะโกนผมรึ" ซาฮาลถามเสียงเรียบ "ไม่กลัวบาดคอตัวเองรึไง" ว่าที่เหนือหัวดูจะสนใจมีดโกนสีเงินเงาวับมากกว่าพูดธุระที่เขาเข้ามาพบรีดาห์ อันที่จริงซาฮาลก็ไม่แน่ใจว่าเขามีจุดประสงค์อะไร แต่เพียงแค่การอยู่ในห้องพักของตัวเองในเมืองของมนุษย์นี้ทำให้เขารู้สึกว่างและเบื่อเพราะไม่มีอะไรทำ

"จะทำให้ไหมล่ะ" ร่างโปร่งเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยหางตา "ถ้าว่างมาหาเรื่องข้าขนาดนั้น..."

ว่าที่เหนือหัวยิ้มขัน แล้วจึงหยิบมีดขึ้นมาถือไว้ "ไม่กลัวข้าปาดคอเจ้ารึ"

"เจ้าจะฆ่าราชเลขาของเจ้าหรือ" คนฟังเบิกตาขึ้นด้วยแน่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอกกลับแบบนี้ และก็เป็นว่าที่เหนือหัวเองที่ตะลึงกับคำว่า 'ราชเลขาของเจ้า' ซึ่งหมายความว่ารีดาห์ยอมจะทำงานกับเขาในฐานะสหายคู่ใจ ซึ่งเป็นรูปแบบความสัมพันธ์แปลกใหม่ที่ซาฮาลไม่เคยสัมผัสมาก่อน "เสียเวลาน่า... ถ้ามือสั่นก็วางไว้ ข้าจะวานเลสธีราห์ทีหลัง เจ้านั่นทำบ่อย มือนิ่งกว่ามาก" แทนที่ซาฮาลจะรู้สึกเคืองในคำพูดเชิงดูแคลน แต่เขากลับเริ่มจินตนาการเลสธีราห์ที่ดูจะชำนาญการใช้มีดโกนช่วยเกลี่ยไรผมให้รีดาห์

หากจะบอกว่าคงเป็นภาพที่น่ารักก็ดูไม่เป็นคำชมสักเท่าไหร่...

"ข้าทำได้หรอกน่ะ" ว่าที่เหนือหัวขยับเข้าไปใกล้อีกนิด และรอให้อีกฝ่ายยกผมด้านบนขึ้นเพื่อเปิดทางให้เขา แต่เมื่อยื่นมีดโกนเข้าไปใกล้ ซาฮาลก็รู้สึกได้ว่ามือของตัวเองกำลังสั่น ซึ่งหากล้มเลิกความตั้งใจในตอนนี้ รีดาห์ก็คงจะล้อเขาไปอีกหลายปี เพราะว่าที่เหนือหัวผู้ไม่เคยตัดแต่งหรือทำอะไรกับทรงผมตัวเองผู้นี้ใช้มีดโกนไม่เป็น "อ... เอาไรผมออกทั้งหมดเลยใช่ไหม"

ปกติแล้วซาฮาลไม่ใช่คนมากคำถาม ดังนั้นรีดาห์จึงเลิกคิ้วอย่างไม่แน่ใจที่อีกฝ่ายสงสัยจุกจิก

"ใช่... จนถึงท้ายทอยนั่นแหละ"

ร่างสูงเลื่อนสายตาลงมองท้ายทอยอีกฝ่ายอย่างช่วยไม่ได้ และเขาเพิ่งสังเกตว่าคอของอีกฝ่ายค่อนข้างยาว และการตัดผมเช่นนี้ยิ่งทำให้ดูระหงยิ่งขึ้นไปอีก น่าแปลกที่รีดาห์เป็นเซนทอร์สีน้ำตาลแต่กลับไม่มีผิวสีแทนอย่างท่านหญิงลีอาห์ ตรงกันข้าม อีกฝ่ายค่อนข้างจะขาวอย่างน่าสงสัยว่ามีญาติฝ่ายใดเป็นเซนทอร์สีขาวหรือเปล่า และรีดาห์ในร่างเซนทอร์ก็เป็นม้าสีน้ำตาลที่มีลายสีขาวที่ขาทั้งสี่ข้างอีกด้วย 

ซาฮาลคิดว่าเขาอยู่ใกล้เกินไปจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดใต้หิวหนังของอีกฝ่ายได้

ว่าที่เหนือหัวเหงื่อตกและต่อสู้กับสมาธิของตนอยู่เงียบๆโดยไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้าของเขาแทบจะกลั้นใจจนขาดอากาศ เพราะลมหายใจอุ่นๆของอีกฝ่ายรดอยู่บนผิวหนังจนขนลุกอย่างรู้สึกได้ รีดาห์ขบริมฝีปากตัวเองเบาๆก่อนจะหลือบมองอีกฝ่ายเล็กน้อย แต่ซาฮาลก็อยู่ใกล้เกินไปจนยากจะเดาสีหน้าของอีกฝ่าย "ถ... ถ้าไม่ถนัดก็ไม่เป็นไรหรอกนะ" รีดาห์ว่าไปอย่างนั้น และเริ่มคิดอย่างจริงจังว่าเรื่องแบบนี้เขาควรจะวางใจเลสธีราห์มากที่สุด

มือใหญ่สั่นน้อยๆ แต่ก็สั่นมากเกินกว่าจะจรดปลายมีดลงไปได้ เกรงว่าจะเป็นการปาดคอกันจริงๆมากกว่าแค่เกลี่ยไรผม

ว่าที่เหนือหัวถอนใจ และลดมือลงอย่างยอมแพ้ เห็นทีว่าเขาคงต้องหัดโกนผมตัวเองบ้างเพื่อให้มือนิ่งขึ้นมากกว่านี้ แต่แม้ความตั้งใจแรกจะเพียงแค่กลั่นแกล้งรีดาห์ แต่ซาฮาลกลับรู้สึกผิดที่ทำเรื่องง่ายๆเช่นนี้ไม่ได้ "รอเลสธีราห์เถอะ" เสียงทุ้มเอ่ยเบา "ข้ามือสั่น เกรงว่าเจ้าจะได้แผล" รีดาห์ยังคงยกหางผมที่เหลือของตัวเองเอาไว้แบบนั้นด้วยอีกฝ่ายยังไม่ได้มัดปลายให้เสร็จ และคงจะรอให้เขาถอยออกไปก่อน

ไม่รู้ว่าสิ่งใดดลใจขึ้นมา... ร่างสูงค่อยๆก้มลงแตะริมฝีปากของตนกับหลังคอสวย บรรจงแนบจูบแทนคำขอโทษ

ร่างตรงหน้าเกร็งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ รีดาห์อ้าปากค้างครู่หนึ่งก่อนจะมุ่นคิ้วเมื่อลมหายใจอุ่นร้อนแตะสัมผัสวาบหวาม แม้มันจะเป็นสัมผัสแปลกประหลาด สถานการณ์แปลกประหลาด และความสัมพันธ์ที่แปลกประหลาดไม่แพ้กัน แต่เขากลับไม่รู้สึกรังเกียจความอ่อนโยนที่ส่งผ่านมา

มือใหญ่ค่อยๆแตะเอวคอดที่แน่นแข็งด้วยกล้ามเนื้อ ก่อนจะกดริมฝีปากจูบอีกครั้งจนเจ้าของร่างอุทานออกมา

"อะ...!"

รีดาห์ไม่กล้าปล่อยมือจากผมของตน ด้วยกลัวว่ามันจะตกใส่ใบหน้าของคนข้างหลัง แต่มือของอีกฝ่ายทั้งสองข้างวางอยู่บนเอวของเขาและยิ่งกระชับจับให้ถนัดขึ้น พร้อมกับเคลื่อนกายเข้ามาใกล้เสียจนแผ่นอกแตะแนบชิดกับหลังโปร่ง เซนทอร์หนุ่มก็เริ่มคิดว่ามันออกจะเกินเลยไปเสียหน่อย 

แต่การถูกจูบที่หลังคอกลับไม่ได้รู้สึกแย่เลยสักนิด "...อือ"

ร่างโปร่งมุ่นคิ้ว ด้วยไม่รู้จะทำอย่างไรให้อีกฝ่ายได้สติ "ซ... ซาฮาล" เขาไม่รู้ว่าเหตุใดตนจึงเสียงสั่น แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกใครสักคนกอดแบบนี้ และสัมผัสถึงแผ่นอกที่แข็งแกร่งด้วยหลังของตน เป็นครั้งแรกที่ใครสักคนโอบกอดเขาด้วยท่อนแขนที่แน่นไปด้วยกล้าม ทว่ากลับอ่อนโยนเนิบช้าถะนุถนอม มันช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดเสียเหลือเกิน

"ซาฮาล...!" 

ร่างโปร่งกลั้นใจ เขาปล่อยหางผมของตัวเองสะบัดใส่อีกฝ่าย พร้อมกับกระทืบเท้าและดีดตัวออกห่างในร่างที่กลับคืนเป็นเซนทอร์ ขายาวๆของม้าถอยไปชนโต๊ะอีกด้านจนล้มกลิ้งไปกับพื้นพร้อมกับข้าวของที่อยู่ด้านบน รีดาห์หันกลับไปมองคู่สนทนาที่ยังอยู่ในร่างมนุษย์ อ้าปากค้างอย่างไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรหรือทำอะไรต่อไป "อะ..."

ว่าที่เหนือหัวรู้สึกตัวเป็นครั้งแรกและตระหนักได้ในตอนนั้นว่าตนทำอะไรลงไป

ใบหน้าของคนตรงหน้าแดงซ่านจนเกือบจะเป็นสีเดียวกับผม และเมื่ออยู่ในร่างเซนทอร์ รีดาห์ก็สูงกว่าซาฮาลในที่สุด "จ... เจ้า..." ร่างโปร่งอยากจะถามเหลือเกินกว่าอีกฝ่ายมีเหตุผลใดที่จูบเขาแบบนั้น แต่มันก็ดูจะเป็นคำถามที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย อีกทั้งยังยากที่จะถามโดยรักษาน้ำใจอีกฝ่ายด้วย "เอ่อ..." ซาฮาลไม่ค่อยชอบแหงนมองใครมากนัก ดังนั้นเขาจึงคืนร่างกลับเป็นเซนทอร์บ้างเพื่อจะก้มมองคู่สนทนาที่อ้าปากพะงาบเหมือนปลาขาดน้ำก็ไม่ปาน

ใบหน้าของรีดาห์แดงเสียจนลามไปถึงลำคอ ร่างสูงจึงเชยคางเรียวขึ้นช้าๆ "ข้าทำให้เจ้าตกใจรึ"

...ไม่ตกใจก็คงตายด้านแล้ว

รีดาห์ไม่ตอบคำ ได้แต่มองลงต่ำเพื่อคิดหาทางออกในสถานการณ์กระอักกระอ่วนนี้ "ก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะ" เขากลัวว่าซาฮาลจะรู้สึกแย่ที่เกือบจะถูกดีด และอีกฝ่ายอาจจะเสียความมั่นใจบางอย่างไปจนทำอะไรแปลกๆขึ้นมาอีก "ต... แต่... บอกกันก่อนได้ไหม" ร่างโปร่งพึมพำด้วยความหมายเช่นนั้นจริงๆ "ข้าจะได้... เตรียมตัว..."

นิ้วที่สากจากการจับอาวุธฝึกฝนเคลื่อนมาสัมผัสเรียวปากของคนพูด มันนิ่มกว่าที่เคยจินตนาการเอาไว้มาก

"ครั้งหน้าจะจูบตรงนี้ได้ไหม"

...ยังจะมีครั้งหน้าอีกเหรอ!!!

รีดาห์ไม่กล้าแม้แต่จะอ้าปากค้าง เซนทอร์หนุ่มเบิกขึ้น ในขณะที่หัวใจของเขาเต้นโครมครามขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ อีกทั้งไม่รู้ด้วยว่าเสียงอื้ออึงในหูของตนนั้นเกิดจากความตื่นเต้น ความเคอะเขิน หรือความตกใจกันแน่ "ถ้าไม่ตอบแปลว่าตกลงนะ" ซาฮาลใช้วิธีแบบนี้ทุกครั้งในการบีบให้เขาพูดอะไรบางอย่าง และครั้งนี้ก็เช่นกัน ที่คำตอบจุกอยู่ในลำคอไม่สามารถพูดออกมาได้ว่าตกลงหรือปฏิเสธ และโดยที่ไม่รอให้ปฏิเสธ ซาฮาลก็ก้มลงจรดริมฝีปากของตนกับอีกฝ่ายช้าๆ มันเป็นการจูบครั้งแรกของทั้งคู่ ดังนั้นเพียงแค่สัมผัสเบาๆให้รู้จักว่าริมฝีปากของพวกเขาเป็นอย่างไรก็เพียงพอ

"ถ้าจะถามว่าทำไมถึงจูบ" ร่างสูงกระซิบกับริมฝีปากนุ่ม "...ก็คงเพราะชอบขึ้นมาบ้างแล้วกระมัง"



เผื่อนึกหน้าตากับทรงผมรีดาห์ไม่ออก อิย์~~


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #302 ฿@ll$Nooker (@13671) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:37
    อ่านกลับไปกลับมาหลายครั้วมากกก ชอบคู่นี้สุดๆ
    ไรท์ที่รัก..ช่วยแต่งคู่นี้แยกได้ไหมชอบบบบบบมากกดค่ะ
    #302
    0
  2. #301 ~8018~forever (@yamamoto18) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:04
    ให้รีดาห์โกนตัวเองยังน่ากลัวน้อยกว่าซาฮาลโกนให้อ่ะ เสียวเนื้อแหว่งจริงๆ 555555555
     
    นึกภาพเซนทอร์สองตนในห้องพักของมนุษย์ ...  โอเค เราจะคิดว่าห้องรับรองแขกนั้นกว้างขวาง พวกนายจะได้ไม่เบียดกันมาก-------   -//////////-
     
    รีดาาาาาห์  เค้าถามว่าตกใจมั้ยยย  ไม่ใช่รังเกียจรึเปล่าาาาา   หลังจากนี้ก็เตรียมตัว(และเตรียมใจ)ให้พร้อมไว้ตลอดนะ  เพราะนายคนตายด้านนั่นดูท่าอยากจะทำปุ๊บก็ขอปั๊บ(และไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ)กันเลยน่ะ 555555555555555
     
    #301
    0
  3. #299 ฿@ll$Nooker (@13671) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:11
    รีดาห์..มีมาดนางพญานิดๆน่ะ
    55555
    #299
    0
  4. #298 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:26
    เหยยยยยยทำไมเราชอบรีดาห์นางหล่อวววตรงเป็คเลยงื้ออออ
    #298
    0
  5. #203 super.girl (@Konthicha) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 12:53
    ก็ไม่ชอบเอเดรียนอยู่ดี 55555555 แต่ภาพลักษณ์ดีขึ้นนิดหน่อยคะ ... นิดเดียวจริงๆนะ ส่วนท่านชายออกกี่ตอนก็ไม่ชอบฮีอยู่ดีคะ คืออคติไปเลยอ่ะ ไม่ชอบทั้งพี่สาวน้องชายเลย ตั้งแต่เรื่องนู้นและ เลสออกน้อยจัง อยากเห็นฉากแลบว่าโดนเอเรสแซวแล้ว เลสเขินเตะกระเด็นจัง 55555555
    #203
    0
  6. #202 animals. (@darkjock) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 10:58
    พูดเลยว่าเราชอบพระเอกนะ ถึงจะใจอ่อนไปหน่อย แต่เขาดูเป็นคนอ่อนโยนนะ ยิ่งตรงบรรทัดสุดท้ายนี้ชอบมากก เอเดรียนตอนนี้แบบเหมาะมากจะเป็นผู้นำตระกูลอ้ะะ ยิ่งปืนแม่นน ว้ายยยย เท่ม้ากกกกก
    #202
    0
  7. #201 Sacho (@dearmeepooh) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 01:32
    โอเคท่านชายเป็นนายเอกเรื่องหน้าแล้วกัน55 รู้สึกชอบอ่ะ
    #201
    0
  8. #198 ~8018~forever (@yamamoto18) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 22:13
    เอเดรียนยังไม่รักมากขึ้น อย่าหวังจะให้รักซินญอร์เลยยยยยยยยยยยยย 55555555555
     
    เอาเป็นว่าเข้าใจแล้วว่าฮีมีเหตุผล แต่เคยรู้สึกไม่ดีกับฮีมาก่อนเลยรักไม่ลง(แต่ไม่เกลียดแล้วก็ได้) ฮ่าๆๆๆๆๆ
     
    ตอนนี้เลสกะเอเรสโผล่นิดเดียวอ่ะ งึ่มๆๆๆ  ชอบเอเรสแกล้งหยอดพี่สะใภ้นะ ตลกดี ฮ่าาาาาา //จริงๆคือชอบเอเรสมันกวนทุกคนเลยแหละ มันส์ดี ฮาาาาาาาาาาาาาา
    #198
    0
  9. #197 ตุ๊กตาสายหมอก (@dek-eiei) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 20:59
    ง่าาาาาาาาาาาา TT__TT ทำไมทำงั้นอะเดรียน...ยิงเค้าทามมายยยยยยย TT__TT 
    สงสารซินญอร์ขึ้นมาซะงั้น น้ำตาจิไหลขะ TT // ทำไมฉันไม่สงสารพระเอกมั่งวะ! ชักจะลำเอียงขึ้นทุกตอน!! TT
    เอเรสจงชิวต่อไปนะลูก//สบายจังนะแกอ่ะ 5555
    #197
    0