[Yaoi] ASTAROTH พันธนาการดวงดาว

  • 75% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 19,287 Views

  • 359 Comments

  • 1,106 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    70

    Overall
    19,287

ตอนที่ 34 : ตอนพิเศษ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 673
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    9 ก.พ. 60

จนแล้วจนรอด เลสธีราห์ก็ยังไม่กลับมาที่ห้องพัก ทอดทิ้งให้รีดาห์รอคอยอยู่ตามลำพัง

...กับซาฮาล

แม้ว่าเตียงนอนของมนุษย์จะนุ่มเกินไปจนน่าอารมณ์เสียและชวนปวดหลัง แต่รีดาห์กลับขัดสมาธินั่งในร่างมนุษย์บนเตียงไม่ยอมขยับไปไหน เพราะมันเป็นจุดที่อยู่ห่างจากบุคคลร่วมห้องมากที่สุด หลังจากถูก 'ขโมย' จูบแรกไปดื้อๆ เมื่อตอนกลางวันที่ผ่านมา

ดูเหมือนว่าเอเดรียนจะกำชับคนของเขาให้ดูแลต้อนรับเซนทอร์อย่างที่ควรจะเป็น นั่นคือการไม่ใช้งานม้าให้พวกเขาเห็น และไม่เสิร์ฟเนื้อบนโต๊ะอาหาร อีกทั้งยังจัดหญิงรับใช้มาช่วยแปรงขนให้เซนทอร์หนุ่มๆอีกด้วยถ้าพวกเขาต้องการ แต่ว่าหน้าที่ส่วนสุดท้ายนั้น หากไม่ใช่เซนทอร์ที่ใจกว้างพอ ก็จะไม่มีวันยอมให้มนุษย์แตะต้องเป็นอันขาด

และซาฮาลอาจเป็นเซนทอร์ประเภทนั้น

รีดาห์กลับมาอยู่ในร่างมนุษย์เพื่อไม่ให้ห้องเล็กๆดูคับแคบมากกว่าเดิม แต่ว่าที่เหนือหัวกลับไม่ทำเช่นนั้น อีกฝ่ายเดินไปยังบริเวณหน้าต่างและเอนกายพิงผนังข้างๆ ทอดสายตาออกไปยังเรือรบเซเลสต์เงียบๆราวครุ่นคิด

อย่าทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจะได้ไหม!

แบบนี้ข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน... จะบอกตระกูลว่ายังไง!!

รีดาห์เป็นสมาชิกตระกูลเซนทอร์สีน้ำตาลที่ได้ชื่อว่าเป็นตระกูลที่อดทน และมีฝีเท้าว่องไวที่สุดในหมู่เซนทอร์ด้วยกัน โดยมากคนของตระกูลจะเป็นพรานเซนทอร์ที่สามารถวิ่งได้ทั้งวันทั้งคืนโดยไม่หยุดพัก และล่าสัตว์กลับมาได้ปริมาณที่น่าพอใจที่สุด

และตระกูลของรีดาห์เซนทอร์ตระกูลเดียวที่สามารถล่ากระทิงได้

ทว่ารีดาห์กลับมีปัญหาด้านการหายใจ หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นโรคหอบ ฝีเท้าของเขาจึงไม่อาจเทียบคนอื่นในตระกูลได้ แม้กระทั่งการวิ่งแข่งกับเฟลิเซีย เลขาของท่านหญิงลีอาห์ซึ่งเป็นญาติผู้น้อง รีดาห์ก็จำได้ว่าเขายังแพ้นาง

หากเขาได้รับตำแหน่งเป็นถึงราชเลขาของว่าที่เหนือหัวจริงๆ เชื่อว่ามันคงจะนำความภาคภูมิใจมาให้ตระกูลอย่างมาก แต่หากพ่วงเรื่องความสัมพันธ์กับว่าที่เหนือหัวเข้าไปด้วย รีดาห์ไม่คิดว่าตระกูลของเขาจะเห็นดีเห็นงามด้วยสักเท่าไหร่ แม้ว่าร่างกายของเขาจะไม่สมบูรณ์ แต่แต่งหญิงสักคนแล้วมีลูกไว้สืบทอดสายเลือดก็ฟังดูเข้าท่ากว่า แต่ถ้าเขาปฏิเสธซาฮาล... เขาจะยังได้รับตำแหน่งนั้นหรือเปล่าหนอ

ว่าที่เหนือหัวจะอกหักติดต่อกันถึงสองครั้งภายในหนึ่งสัปดาห์ไม่ได้!

แต่เหตุใดภายในสัปดาห์เดียว ซาฮาลจึงหันมาหาเขาได้ ทั้งที่อีกฝ่ายหัวปักหัวปำอยู่กับเลสธีราห์มาตั้งหลายปี รีดาห์ขบริมฝีปากตัวเองเล็กน้อยและเริ่มมองหาหัวข้อสนทนาที่สามารถทำลายบรรยากาศกระอักกระอ่วนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ กะอีแค่เรื่องที่เขาจะโกนผม เหตุใดทุกอย่างจึงกลายเป็นเช่นนี้ได้เล่า!!

"เจ้าจะอยู่ที่นี่อีกนานไหม" ร่างโปร่งเอ่ยขึ้นดึงความสนใจจากว่าที่เหนือหัวกลับมา

"ผู้นำอาเดรียต้องกลับไปแอสทารอธพร้อมกับเรา ดังนั้นข้าจึงคิดว่าหากเร็วที่สุดที่เรื่องทางนี้เรียบร้อยก็คงดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินของท่านหญิงลีอาห์และท่านทูตธีโอเดรด้วย ซึ่งหากเอลฟ์จะเดินทางเยือนแอสทารอธจริงๆ ข้าก็เกรงว่าทางเราจะไม่ได้เตรียมเนื้อสัตว์ที่ดีพอเอาไว้รับรอง อีกอย่าง... คนที่ล่าวาฬได้ในเวลาอันรวดเร็วก็คือเลสธีราห์ซึ่งถูกทัณฑ์บนอยู่"

ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องงาน... ข้าถามว่าเจ้าจะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม!

รีดาห์กระพริบตาถี่หลายครั้งและปล่อยให้อีกฝ่ายพูดไปเรื่อยๆจนกว่าจะพอใจ และเมื่อสิ้นสุดคำตอบที่แสนเป็นจริงเป็นจังของซาฮาลแล้ว รีดาห์ก็ถอนใจปลงตก เขารู้ว่าซาฮาลมีนิสัยแบบนี้ และถ้าหากอีกฝ่ายไม่พูดขึ้นมาก่อน เขาก็ไม่แน่ใจว่าหากเซ้าซี้ถามไปจะเป็นการพูดให้มากความหรือไม่

แต่เมื่อครู่เจ้าขโมยจูบข้า!! จะไม่พูดได้อย่างไร!!!

"หน้าเจ้าเหมือนตะโกนอะไรสักอย่างอยู่ในใจ" ประโยคแทงใจของซาฮาลทำให้ร่างโปร่งเบือนหนีเล็กน้อยเพื่อปรับสีหน้าให้เป็นปกติ "ก่นด่าข้าอยู่หรือ" ว่าที่เหนือหัวคลายแขนที่กอดอกอยู่ และทอดยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูอีกฝ่าย ขายาวๆเริ่มออกก้าวเพื่อเดินเข้ามาหา

"เหตุใดจึงคิดว่าข้าด่าเจ้าอยู่ล่ะ"

"ในชีวิตเจ้าจะมีคนให้ด่าสักกี่คน..."

...รู้ตัวอีก!!!

ซาฮาลในร่างเซนทอร์สูงเกินกว่าจะโน้มลงมาหามนุษย์ที่นั่งอยู่บนเตียงได้ ดงนั้นเขาจึงวางเข่าหน้าข้างหนึ่งลงบนฟูกแล้วจึงเอนลงนั่งทั้งตัวบนเตียงที่พัก ซึ่งนั่นก็ส่งผลให้เตียงที่ดูจะมีสปริงดีจนเกินไปดีดรีดาห์จนเกือบกระเด็นตก "เหวอ!!" เขาคิดว่าซาฮาลจะวางมือบนหัวเขาอย่างที่เคยทำ ใครจะไปคิดเล่าว่าเซนทอร์ผู้แข็งแกร่งที่สุดในแอสทารอธตอนนี้เอนตัวลงนั่ง 'เบียด' เขาอยู่บนเตียงในห้องรับรองแขกบ้านแขกเมืองของมหาคฤหาสน์แห่งอาเดรีย

"ปกติเจ้าก็น้ำหนักมากอยู่แล้ว!"

รีดาห์สะดุ้งโหยง ค่อยๆขยับหนีอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้ใกล้กันมากเกินควร "เจ้าไปกินอะไรผิดสำแดงมาแน่ๆ" เขาเชื่อแบบนั้น เพราะนับตั้งแต่แยกกันที่แอสทารอธ ซาฮาลที่อยู่ข้างเขาในตอนนี้ไม่เหมือนซาฮาลคนเดิมอีกต่อไป "ปกติคนอย่างเจ้าไม่ทำอะไรหมดมาดแบบนี้หรอก"

"เจ้าคิดว่าเวลาเซนทอร์ทิ้งตัวลงเตียงมันเหมือนเต้นระบำปลายเท้ารึไง"

คำตอบคือไม่... รีดาห์จำได้ว่าตัวเขาเองเวลาล้มตัวลงนอนก็ปล่อยตัวกระแทกฟูกอย่างหมดสภาพเช่นกัน นั่นเป็นเพราะการค่อยๆพับขา งอเข่า และทรุดลงนั่งช้าๆนุ่มนวลเป็นเรื่องยากสำหรับอมนุษย์ที่ชื่นชอบความเร็วอย่างเซนทอร์ "ถึงอย่างนั้นก็เถอะ... นี่เหมือนเจ้าพยายามจะ... ใจดี"

"ดูเหมือนว่าคนใจดีจะน่าคบกว่าคนใจร้าย" ว่าที่เหนือหัวตอบสั้น ซึ่งทำให้เขาดูเป็นตัวเองมากขึ้น

"เลสธีราห์คงชอบคนใจดี" รีดาห์ว่า

ซาฮาลหันไปมองคนข้างกาย "แล้วเจ้า... ชอบคนแบบไหน"

ไม่น่าคุยเรื่องนี้เลย...

รีดาห์มุ่นคิ้วเล็กน้อยและก้มหลบสายตาอีกฝ่ายไม่ให้มองสีหน้าของเขาขณะตอบคำถาม "ข้าไม่ได้มีสิ่งที่ชอบตายตัว มันขึ้นอยู่กับว่าข้าชอบใครมากกว่าจะมานั่งเลือกระหว่างคนใจดีกับใจร้าย" รีดาห์คิดว่านั่นคือคำตอบที่เป็นกลาง เพราะเขาเองก็ไม่เคยคิดเรื่องนี้จริงจัง แต่หากพูดถึงสาวๆ เซนทอร์แล้วล่ะก็ หากเป็นคนใจดี อารมณ์ดี น่ารักแบบเฟลิเซียก็ย่อมดีกว่าใจร้าย โผงผาง ดุเดือด คึกคะนองแบบท่านหญิงโมนาแน่นอน

แต่เฟลิเซียเป็นญาติผู้น้องของเขา รีดาห์จึงไม่เคยมองนาง

"แล้วเจ้าชอบให้ข้าใจดีหรือใจร้าย" ว่าที่เหนือหัวเพียรเซ้าซี้

"เจ้าที่เป็นเจ้า" ร่างโปร่งตอบ เงยหน้าขึ้นมองคนข้างๆ แล้วจึงคลี่ยิ้ม "เจ้าไม่ใช่คนใจคอโหดร้ายอะไร ซาฮาล เพียงแค่การแสดงออกมันแย่ไปบ้างก็เท่านั้น" เขาเห็นสิ่งที่ซาฮาลพยายามทำมาตลอด อีกฝ่ายทำได้กระทั่งลงประลองวาร์ดาพื่อให้ได้ตำแหน่งเหนือหัวในอนาคตมารับรองความปลอดภัยของเลสธีราห์ มันช่างเป็นความกล้าหาญที่น่ายกย่องสำหรับเขา

"ต่อให้เลสไม่เห็นความดีของเจ้า... แต่ข้าเห็นตลอดนะ" คนพูดยิ้มกว้างอย่างจริงใจ

แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดนั้นเองทำให้คนฟังรู้สึกมึนตึงอื้ออึงไปชั่วขณะ และเหมือนกับว่าได้ยินเสียง 'ป๊อป' ดังขึ้นเบาๆที่ข้างหู "อา... เจ้านี่มัน..." ว่าที่เหนือหัวถอนใจพลางส่ายหัวเพื่อไล่ความคิดบางอย่างออกไปจากหัว "ทำไมข้าจะต้องดึงดันวิ่งข้ามทะเลทรายไปหาบ้าน ในเมื่อบ้านอยู่แค่ด้านหลังข้านี่เอง"

คนฟังเลิกคิ้วขึ้นด้วยความงุนงง แต่อึดใจต่อมา รีดาห์ก็รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายเอนกายมาหา ช้อนใบหน้าของเขาชขึ้น และแนบริมฝีปากจูบเขาอีกครั้งโดยไม่ขออนุญาต ร่างโปร่งเบิกตาขึ้นด้วยความตกใจ ถลึงมองคนตรงหน้าที่อยู่ใกล้เสียจนขนตาแทบจะสัมผัสกัน และโชคดีที่ซาฮาลหลับตา ไม่เช่นนั้นรีดาห์คิดว่าเขาคงจะอายจนอยากกระโดดอ่าวออโรราหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

ซาฮาล!! เจ้าจะขโมยจูบข้าถึงสองครั้งไม่ได้!!

"อื้อ...!" เขาไม่อยากกัดปากอีกฝ่าย และซาฮาลก็ไม่ได้รุกรานอะไรมากกว่านั้น อาจจะเป็นการจูบเพราะความหมั่นเขี้ยว หมั่นไส้ หรือหยอกเย้า แต่รีดาห์จำได้ว่าอีกฝ่ายไม่เคยหยอกเย้าเขาแบบนั้น อย่างมากก็แค่เหวี่ยงมือฟาดก้นเขาแรงๆ สักทีหนึ่งเท่านั้น

ร่างสูงปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นอิสระในที่สุด "อะ...!"

"ข... ข้าไม่ได้หมายความ...!" รีดาห์อ้าปากค้าง พะงาบราวกับต้องการด่าแต่ก็ด่าไม่ออก ใบหน้าของเขาแดงซ่าน และสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิบนใบหน้าที่ร้อนจนควันแทบจะออกหู "ฉวยโอกาส!" ร่างโปร่งกระถดตัวลงในอีกฟากของเตียง และเริ่มคิดว่าเขาควรจะอยู่ให้ห่างอีกฝ่ายเอาไว้จะดีกว่า ในตอนนี้ซาฮาลอาจกำลังสับสนและอ้างว้าง จึงหันมาหาคนข้างกายเอาดื้อๆ ก็เป็นได้

ซาฮาลลุกตามอีกฝ่ายมา แต่ด้วยความใหญ่โตของร่างเซนทอร์ทำให้เขาลุกจากเตียงนุ่มยวบนี้ไม่ได้ ว่าที่เหนือหัวถอนใจสั้นๆ ครั้งหนึ่งแล้วจึงยอมกลับเป็นร่างมนุษย์อีกครั้ง "เจ้าก็เอ็ดไป ไม่กลัวคนอื่นจะได้ยินหรือไร" ร่างสูงวางมือลงบนหัวของรีดาห์แล้วลูบเบาๆ แทนคำปลอบ "ข้าคงทำให้เจ้าตกใจจริงๆ"

"ไม่ตกใจก็บ้าแล้ว!!" รีดาห์ตะโกน แต่ก็ยอมให้ซาฮาลลูบหัวแต่โดยดี "บอกให้เตือนก่อนไงเล่า"

"อยากลองคบกับข้าไหม..."

ไม่เคยจะฟัง!!

รีดาห์สูดหายใจลึกแล้วหลับตาลงโดยตั้งมั่นว่าจะไม่ตอบคำถามทื่อๆ อันแสนงี่เง่าของอีกฝ่าย "ข้าแค่อยากรู้... ว่าตกลงชอบเจ้าขึ้นมาจริงๆ หรือว่าแค่เหงา" น้ำเสียงที่เปลี่ยนไปทำให้คนฟังแง้มเปลือกตาขึ้นข้างหนึ่งที่เพื่อสังเกตสีหน้าคนพูด ซาฮาลพยายามยิ้ม อีกฝ่ายมีรอยยิ้มมั่นใจอยู่เสมอ ไม่เช่นนั้นก็คงเป็นยิ้มที่เย้ยหยัน แต่ยิ้มของซาฮาลในตอนนี้เหมือนกับกำลังพยายามที่จะอ่อนโยน

"แต่มีข้อแม้หนึ่ง..." รีดาห์เงยมองอีกฝ่ายพร้อมกับสูดหายใจลึกๆ

"ข้อแม้อะไรกัน"

"ห้ามปีนหลังข้า!!!"

ว่าที่เหนือหัวเบิกตาขึ้นเล็กน้อยก่อนจะชักมือกลับด้วยความตกตะลึงในคำพูดของอีกฝ่าย "นี่เจ้าคิดเลยเถิดไปถึงนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!" ในตอนนี้ซาฮาลคิดว่าเขาแค่อยากสัมผัสอีกฝ่าย อยากลูบหัว อิงหน้าผาก ประทับจูบเบาๆ และได้เห็นอีกฝ่ายยินดีไปกับมัน ...ทว่ารีดาห์กลับคิดไปไหนต่อไหน

"ข.. ข้าไม่ทำเช่นนั้นอยู่แล้ว!"

"ได้!! เช่นนั้น... จะเอายังไงก็มาเลย!!"

.

.

.

ธีโอเดรถอนใจยาว เขาเอนตัวพิงพนักโซฟาตัวใหญ่ และค่อยๆ ขยับไปอิงไหล่ภรรยาที่นั่งอ่านสัญญาอยู่ข้างๆ แม้ว่าบรรยากาศโดยรอบจะเงียบสงบ ไร้ซึ่งความวุ่นวาย แต่ใครบ้างที่จะเข้าใจทูตเอลฟ์ผู้มีความสามารถในการฟัง ซึ่งสามารถได้ยินแทบทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนห้องพักชั้นบน "ลีอาห์... พาข้ากลับแอสทารอธสักทีเถอะ"

ราชเลขาไม่ปลอบโยน ทว่าตอบเสียงเรียบ "แก่ขนาดนี้แล้วยังจะอ้อนเป็นเด็กอีก..."



อุเหม่... มีคนขอมา 555555555555

อ่านทุกคอมเม้นท์นะจ๊ะ... แค่ไม่ได้ตอบ แฮ่ะๆๆๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #329 chawagan (@cshpuy94) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 18:39
    รีดาห์คิดไปล้ำมาก แบบ ไกลไปแล้ววววว ซาฮาลยังตกใจ
    #329
    0
  2. #321 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 02:09
    ขำปะป๊าจนหยดสุดท้าย ...ไม่อยากคิดว่าได้ยินอะไรบ้างล่ะเนี่ย อุเหม่ ทั้งซาฮาลรีดาห์ ทั้งเอเดรียนกับเลสที่ทำไรกันอยู่ไม่รู้ กิกิ เห็นใจคุณพ่อที่สุดในเรื่องแล้ว5555555555555555 แล้วปีนหลังที่รีดาห์ว่าเเนี่ยทำเราสะตั๊นนานมากเลยนะ ล้ำลึกยิ่งนัก แต่เอาน่า ของแบบนี้เป็นเรื่องธรรมชาติ อิอิซ่า
    #321
    0
  3. #305 ~8018~forever (@yamamoto18) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:48
    แปรงขน!!!!?  555555  //นึกภาพ
     
    ถึงขั้นจะบอกตระกูลเลยเหรอรีดาห์------------ //โดดดีด
    อ้าว คุณเลขาเป็นน้อง ... นึกว่ารุ่นน้า //กราบ
     
    ซาฮาลดูออกตัวแรงมาก .... พอจะรุกเค้านี่รุกเอาๆเลย รีดาห์ตามไม่ทัน 555555555555
    แปลงเป็นมนุษย์เพราะ ................ ลุกจากเตียงไม่ได้ ... จร้ะะะ 55555555555555
     
    //เปลี่ยนมาดูดอิตาเลี่ยนโซดา อาาา  เปรี้ยวๆซ่าๆ ในปากจะรู้สึกหมั่นเขี้ยวแบบแปลกๆ //นั่งขบ(?)หมอนใบเดิม อืมมมม ตั้งคอมตรงที่นอนมันดีงี้เอง .........
     
    ปล. ป๊าคะ ป๊าลองเปิดตำราหาเวทตัดเสียงรบกวนมั้ย เผื่อจะมีอะไรช่วยได้เวลาไม่อยากเสือ--- แค่กๆ เวลาไม่อยากได้ยินเสียงเยอะเกิน .............
     
    #305
    0
  4. #303 ฿@ll$Nooker (@13671) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:41
    เป็นอีกตอนที่ต้องอ่านซ้ำๆหลายๆรอบ...ยังไงก็ชอบคู่นี้มากกกก
    คลั่งไคล้เลยล่ะ..ปักหมุดตอนนี้เลยค่ะ...-\\\-!!
    #303
    0
  5. #209 ~8018~forever (@yamamoto18) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:47
    ตอนนี้ . . . นั่นแหละ ยกให้คู่รองเค้าไปเถอะ มาวินมากกกกกก แบบขาดลอยด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆ
     
    ฟีลลิ่งนี่คนละอารมณ์กะคู่หลักชนิดหน้ามือเป็นหลังติงเลยยยย
     
    อ่านไปฟินไป เรื่องนี้คือคู่รอง ทั้งคู่ซาฮาล ทั้งคู่เอเรส ดูชิลๆ สบายๆ ง่ายๆ ฟินๆ มากกกกก  ในขณะที่คู่หลักคือ หนัก หน่วง ดราม่ามายาวๆ  ฮ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
     
    .
    .
    .
     
    ไรท์ไปงานเพดัลใช่มั้ยคะ ฮึก ฮือออออออออออออ เราเพิ่งมาเปิดปฏิทินดู แม่ม วันนั้นมีสอบบบบบ โฮกกกกกกกกก จะถัดไปสักวันก็ไม่ได้ มามีสอบเอาวันนั้น แงงงงงงงงงง <<คืออินี่ไม่มีคนรับฟังเลยมาร้องระบายในนี้
    #209
    0
  6. #208 ตุ๊กตาสายหมอก (@dek-eiei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:28
    ใจร้ายมากค่ะไรท์! มาอัพตอนนี้ได้ไงคะ?? ง่วงแต่ก็ต้องมาอ่าน(รู้สึกค้างจากสปอยในเฟส ไม่อ่านนอนไม่หลับ555)
    คู่รองงงง...มาตอนเดียวแซงซะแล้ว ม่ายยยยยยยยยยยยย ทำไมคู่รองเป็นงี้ตลอดเลยล่ะToT
    ส่วนคู่หลักก็เอาใจช่วยละกันไม่รู้จะเชียร์ยังไงแล้ว ก็สงสารทั้งคู่อะนะ
    เม้นจบละ ไปนอนก่อนค่า ง่วงงงง ราตรีสวัสดิ์ค่ะ!
    #208
    0