[Yaoi] ASTAROTH พันธนาการดวงดาว

  • 75% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 19,299 Views

  • 359 Comments

  • 1,106 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    82

    Overall
    19,299

ตอนที่ 35 : ตอนพิเศษ (0) วันพิเศษของเซนทอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    13 ก.พ. 61

รีดาห์ทิ้งน้ำหนักตัวลงบนขาหลังทั้งสองข้าง และยืดร่างกายท่อนบนขึ้นเพื่อเอื้อมหยิบม้วนหนังกระบอกหนึ่งบนชั้นเก็บ ขาหน้าทั้งสองแอบวางเท้าบนชั้นเพื่อทรงตัว และในที่สุด เขาก็หยิบมันออกมาได้สำเร็จ

"เหวอ!"

โครม!

แต่ปลายเท้าเจ้ากรรมก็ดันสะดุดลม ทำให้เขาต้องคว้าชั้นไม้เอาไว้ตามสัญชาติญาณ และพาลกวาดเอากระบอกใส่หนังอื่นๆ ร่วงลงมา

"รีดาห์!" บรรณารักษ์เสียงแหลมวิ่งมาทันทีที่ได้ยิน นางสะบัดพวงหางแรงๆทีหนึ่ง ก่อนจะกระแทกเท้าเข้ามาใกล้ "บันไดก็มี ทำไมไม่ใช้! เจ้าทำตู้นี้เละเทะเป็นครั้งที่สามของเดือนนี้แล้วนะ!"

ข้อดีข้อหนึ่งของเซนทอร์ก็คือ เมื่อพวกเขายืนสองขา จะมีความสูงมากกว่ามนุษย์สักเท่าตัว แต่รีดาห์ก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมเขาจึงยังเอื้อมไม่ถึงชั้นบนสุด ทั้งที่ยืนสองขาแล้ว

แม้การใช้บันไดจะเป็นวิธีที่ปลอดภัย และดีกว่ายืนสองขา แต่รีดาห์ก็ยังอิดออด ด้วยเพราะการทำเช่นนั้นเป็นการยอมรับว่าเขา 'เตี้ย'

"ก็แม่หญิงเอาผังกองเรือพาณิชย์ไปไว้ชั้นบนทั้งหมดแบบนี้ ข้าก็ต้องเขย่งน่ะสิ"

แม่หญิงบรรณารักษ์เท้าเอวหลังชายหนุ่มพูดจบ และเคาะกีบเท้ากับพื้นอย่างไม่สบอารมณ์ "ตอนข้าเก็บผังกองเรือรบไว้ชั้นบน เจ้าก็ทำตู้ล้ม นี่พอข้าเอาผังเรือรบลงมา เจ้ากลับอยากได้ผังเรือพาณิชย์" เซนทอร์หญิงเสียงเขียว "จะว่าอย่างไร หืม... ทำเรือย้ายผังเรือไปเก็บที่ห้องทำงานเจ้าเลยจะดีหรือไม่"

"ไม่ต้องประชดแล้ว" รีดาห์ตัดบทแล้วค่อยๆ ลุกขึ้น เขามองกระบอกใส่ผังเรือที่กระจัดกระจายบนพื้นตรงหน้า "เดี๋ยวข้าเก็บให้เอง"

"เรื่องอะไรกัน... ข้าเป็นบรรณารักษ์ จะให้เจ้ามาทำงานแทนได้อย่างไร หากเก็บอะไรผิดพลาด ข้าสิจะถูกต่อว่า ได้ของที่ต้องการแล้วก็ออกไปเสีย ก่อนที่ข้าจะดีดเจ้า"

แม้จะอยากยื่นมือช่วย แต่รีดาห์ก็เข้าใจว่ามันเป็นการก้าวก่ายหน้าที่ ดังนั้นเขาจึงยอมเลี่ยงออกมาแต่โดยดี "ข้าจะไปเขียนทำเรื่องยืมที่ด้านหน้าก็แล้วกัน"

"เดี๋ยว...!" บรรณารักษ์สาวหยุดคิด "อ้อ ข้าเอาสมุดลงมาจากชั้นแล้ว เจ้าไม่ต้องเขย่งหยิบล่ะ"

"ข้าสูงกว่าเจ้า!" เซนทอร์หนุ่มกระแทกเท้า

แต่ก็ใช่ว่าหญิงสาวคู่สนทนาจะยอม "แต่ข้ามีบันได!"

เซนทอร์หนุ่มพ่นลมหายใจ เขาเดินกลับมาที่ด้านหน้าหอหนังสือ อันเป็นที่ตั้งของโต๊ะทำงานบรรณารักษ์ เขากลับไปยังโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยกระบอกใส่ผังเรือ มีชื่อเรือลำต่างๆ และหน่วยที่สังกัดเขียนระบุไว้ด้านนอก รีดาห์จับมันมาเรียงให้เป็นระเบียบ และหยิบสมุดหนังบนโต๊ะขึ้นมาคัดลอกชื่อเรือแต่ละลำลงไป

นี่คือหอหนังสือแห่งเลาน์เรน ขุมทรัพย์ทางปัญญาทั้งหมดของอาณาจักรแอสทารอธ


 

ซาฮาลยืนพิจารณาปฏิทินผืนใหญ่ที่แขวนอยู่ข้างประตูทางเข้าห้องโถง เขากำลังมองปฏิทินดวงจันทร์ ซึ่งเกิดจากการสังเกตระยะของดวงจันทร์ในแต่ละคืน ทำให้เกิดเป็นวัน เดือน และปีขึ้นมา

เซนทอร์คือผู้คิดค้นปฏิทิน จากความสามารถในการอ่านดวงดาวของพวกเขา มันจึงเป็นนวัตกรรมที่ชาวแอสทารอธภูมิใจมากที่สุด

ว่าที่เหนือหัวไม่ได้คำตอบจากปฏิทินดวงจันทร์ ดังนั้นเขาจึงเดินไปยังข้างประตูอีกด้านซึ่งมีปฎิทินดวงดาวแขวนอยู่

"หาวันพิเศษอยู่หรือไร"

เสียงกีบเท้าที่ซาฮาลคุ้นเคยก้าวเข้ามาหยุดข้างกาย ก่อนถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า "เสียเวลาไปทำไมกัน ทุกวันสำหรับเซนทอร์เป็นวันพิเศษ... เจ้าก็รู้" เจ้าของเสียงเป็นเซนทอร์หญิงสีน้ำตาลที่มีร่างกายแข็งแรงกำยำ นางชี้มือไปยังวันหนึ่งบนปฏิทินซึ่งก็คือวันนี้ "ผู้ใดเกิดวันนี้นับว่าโชคดี ดาวประจำวันนี้เป็นตัวแทนแห่งความกล้าหาญ"

วันเกิดอย่างนั้นหรือ...

"หรือหากเป็นพรุ่งนี้... ดาวสองดวงจะมาพบกันบนฟากฟ้า เป็นโอกาสอันดีในการสานความสัมพันธ์" เซนทอร์หญิงจรดยิ้มบางที่มุมปาก และเคลื่อนสายตาลงมองสิ่งที่อยู่ในมือว่าที่เหนือหัว "แต่หากเป็นพรุ่งนี้... ของขวัญในมือเจ้าก็จะร่วงโรยไปตามกาลเวลาอย่างแน่นอน"

ซาฮาลถอนใจเบา "ท่านแม่... ไปดูลานฝึกเถอะครับ"

"ไล่เสียแล้ว..." คู่สนทนาหัวเราะร่วน และถอยเท้าออกไปอย่างไม่ถือสา "ถ้าพร้อมเมื่อใดก็พามาให้แม่รู้จักด้วยล่ะ ซาฮาล"

แม่นางซาคารี... ครูฝึกระดับสูงของกองทัพอัศวินแอสทารอธ

...มารดาของว่าที่เหนือหัวซาฮาล


  

รีดาห์มีกระเป๋าหนังใบหนึ่งที่เขาโปรดปราน เขาได้รับมันเป็นของขวัญจากเอเดรียน ผู้นำคนใหม่ของอาเดรีย หลังจากที่เขาจดจ้องสิ่งนี้อยู่เนิ่นนาน มันเป็นกระเป๋าหนังที่วางพาดหลังม้าของเขา และมีถุงทั้งสองด้าน ทำให้เขาใส่กระบอกเก็บผังเรือได้หลายอันโดยที่ไม่รู้สึกหนักอย่างที่เคยเป็น

หลังจากทำเรื่องยืมผังเรือทั้งสิบสองลำแล้ว รีดาห์ก็คว้าหนังสือเล่มหนาออกมาอีกเล่มหนึ่ง และเดินออกมาจากหอหนังสือพร้อมกับฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี แต่เสียงกีบเท้าหนักๆ ที่ก้าวมาหยุดด้านหน้าหอหนังสือก็ทำให้อดีตรองผู้บัญชาการกองเรือรบหยุดชะงัก

รีดาห์พบว่าตัวเองเผชิญหน้าอยู่กับว่าที่ผู้นำอาณาจักรคนต่อไป ...ซาฮาล

เซนทอร์จากตระกูลเก่าแก่ปรายมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูแคลนที่มักใช้เป็นประจำ ไล่ตั้งแต่กระเป๋าหนังใบโปรดที่เขาพาดเอาไว้บนหลังช่วงม้า และสองมือที่หอบกอดหนังสือเล่มหนามาด้วยความโลภ

ซาฮาลไม่ชอบกระเป๋าใบนี้ เพราะมันเป็นลักษณะเดียวกับที่พวกมนุษย์ใช้กับม้าจริงๆ และใช้ให้พวกมันแบกของด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงทำเสียงขึ้นจมูกอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นว่ารีดาห์ใช้มัน 'แบก' กระบอกใส่ผังเรือ

"ไม่ต้องมาหาเรื่องแต่เช้าน่า เจ้าไม่เคยหอบผังเรือจากเลาน์เรนไปมารินานี่"

รีดาห์ตัดบท เขามีเรื่องกับบรรณารักษ์ไปรอบหนึ่งแล้ว และไม่อยากมีเรื่องกับว่าที่เหนือหัวอีกรอบหนึ่ง เขาควรจะใช้เวลานี้วิ่งกลับไปที่มารินา และกางผังเรือออกมาเพื่อดำเนินการซ่อมเรือที่ชำรุดเสียหาย และเรือชำรุดที่ว่านี้ก็เป็นเรือจากกองเรือพาณิชย์ของซาฮาลเอง

อดีต... เป็นของซาฮาล

แต่ตอนนี้ทั้งกองเรือเซเลสต์ และกองเรือกราเทียร์ประสบปัญหาเดียวกัน นั่นคือพวกเขายังไม่ได้คัดเลือกผู้นำคนใหม่

ช่างเถิด... ซ่อมเรือให้เสร็จก่อนจะดีกว่า

"ยังไม่ได้ว่าอะไรนี่" ซาฮาลตอบออกมาหลังจากเงียบไปพักใหญ่

"อรุณสวัสดิ์ก็แล้วกัน"

รีดาห์ไหว่ไหล่ และตั้งท่าจะเดินเลี่ยงจากอีกฝ่าย ถ้าไม่ใช่เพราะสายตาของเขาเหลือบไปเห็นแจกันดอกไม้สดในมือของซาฮาลเข้า มันเป็นภาพแปลกตา ว่าที่เหนือหัวดูไม่เข้ากับดอกไม้หลากสีสันเอาเสียเลย

รีดาห์เลิกคิ้วเมื่อสังเกตแจกันดีๆ "นั่นมัน... แจกันที่ห้องทำงานข้า"

"ข้าไปเอาดอกไม้มาให้เจ้า" ซาฮาลตอบเสียงเรียบ "เห็นวางเน่าอยู่ ...น่าจะหลายสัปดาห์แล้ว"

"หา..!" คนฟังอ้าปากค้าง แทบจะทำหนังสือเล่มใหญ่หลุดมือ เขาถลึงมองแจกันอีกครั้ง และพบว่ามันเป็นสิ่งที่อยู่ในห้องทำงานของเขาจริงๆ "เจ้าไปที่มารินามารึ"

ห้องทำงานของรีดาห์ที่อยู่เมืองท่ามารินา และที่นี่คือเมืองหลวงเลาน์เรน นั่นแปลว่าซาฮาลวิ่งกลับมาที่นี่เพื่อจะเอาดอกไม้มาให้เขาอย่างนั้นหรือ

...บ้าไปแล้ว

"เจ้า..." รีดาห์พยายามคิดหาคำถาม แต่ว่าทั้ง 'เจ้าป่วยหรือเปล่า' หรือ 'เจ้าเป็นบ้าอะไรขึ้นมา' ก็ฟังดูไม่เข้าท่าทั้งนั้น "เพื่ออะไร..."

ซาฮาลยื่นแจกันให้ และแบมือข้างที่ว่างเป็นเชิงขอหนังสือจากเขา เพื่อให้เขามือว่างพอจะรับแจกัน "วันแห่งความกล้าหาญ"

"เช่นนั้นเจ้าควรจะให้อาวุธข้าไม่ใช่หรือ เหนือหัว" ร่างโปร่งพึมพำเถียง

"วันเกิด..."

"ข้าไม่ได้เกิดเดือนนี้ด้วยซ้ำ"

"วันเกิดอยากจะให้"

"เออ... ก็ได้หรอก" รีดาห์ถอนใจ แต่เขาก็ไม่ส่งหนังสือให้ซาฮาล เซนทอร์หนุ่มเอี้ยวตัวเพื่อจะเอาหนังสือหย่อนใส่กระเป๋าข้างตัว น้ำหนักของมันทำให้เขายืนเอียงเล็กน้อย แต่ก็พยายามกลบเหลื่อนเอาไว้ ก่อนจะหันมารับแจกัน

"เผื่อจะชอบ"

...เออ จะมาไม้ไหนก็มาเลย

ร่างโปร่งก้าวไม่ออก เพราะความหนักของหนังสือและผังเรือบนหลัง อีกทั้งยังแจกันที่ต้องอุ้มเดิน แบบนี้เขาจะวิ่งกลับไปเมืองท่าได้อย่างไร คงจะต้องคลานไปเป็นแน่

"กระเป๋าของเจ้าเอเดรียนนั่นทำให้เสียบุคลิก" ซาฮาลว่า "ดูเป็นม้าใช้งานของพวกมนุษย์"

"เจ้าไม่เคยหอบผังเรือกลับมารินา จะพูดอะไรก็ได้นี่" รีดาห์ค่อนขอด แต่แล้วน้ำหนักบนหลังทั้งหมดก็หายไป เมื่อว่าที่เหนือหัวยกกระเป๋าใบนั้นขึ้นมาอุ้มเอาไว้ด้วยสองแขนแทน

"ทีนี้จะไปกันได้หรือยัง" ร่างสูงเคาะกีบเท้า พวกเขาเดินออกมาด้านหน้าพระราชวังแล้ว "ได้ยินว่าเจ้าเป็นหอบ ข้าจะไม่วิ่งเร็วก็แล้วกัน" ว่าที่เหนือหัวสะบัดพวงหาง ขณะที่คนข้างตัวอ้าปากค้างด้วยตกตะลึง

"ใครว่าเจ้าจะกลับไปมารินากับข้า"

"ข้าก็ต้องไปช่วยที่ท่าเรือเหมือนกัน วันนี้เหนือหัวไม่ได้เรียกเข้าพบ"

"แล้วใครบอกเจ้าว่าข้าเป็นหอบ!"

ซาฮาลหันกลับมาหาคนพูดมากช้าๆ เป็นเชิงปรามให้เลิกโวย "ข้าถามเลสธีราห์มา"

...ถามเลสธีราห์ ในเรื่องของเขาน่ะหรือ

"เจ้าเป็นอะไรแน่ๆ ซาฮาล" รีดาห์พึมพำ ก่อนจะเริ่มเหยาะฝีเท้าเพื่อเตรียมออกวิ่ง "บ้าตั้งแต่ไปเอามาทั้งแจกัน"

"ดอกเดียวเดี๋ยวเจ้าก็ลืม" ว่าที่เหนือหัวตอบ "คนคบกันน่ะ... มันต้องมีความพิเศษกว่าเพื่อนทั่วไปสิ"

คนฟังหน้าขึ้นสีทันทีที่ได้ยิน แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ ซาฮาลก็ออกวิ่งนำเขาไปแล้ว และด้วยน้ำหนักตัวของอีกฝ่าย ทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมาตามหลัง "ซาฮาล!! ให้ข้านำสิ! แบบนี้ดอกไม้ของเจ้าก็เลอะฝุ่นกันพอดี!"

ร่างโปร่งออกวิ่งตามไป โดยไม่รู้เลยว่าผู้ที่วิ่งนำอยู่ข้างหน้าแอบจรดรอยยิ้มที่มุมปาก

"ตอนว่าง่ายก็น่ารักดีหรอก"



ตอนพิเศษวาเลนไทน์ล่ะ 555

(หวานได้แค่นี้เหรอ) เอาน่า... คู่นี้ยังไม่มีอะไร ใสๆ กุ๊กกิ๊ก สุดๆ ก่อนจะกลับมาเขียนภาคพันธนาการอัศวิน ขอปลุกคู่นี้ขึ้นมาสักหน่อย แต่จะยังไม่เกริ่นอะไรมากนะ เดี๋ยวเปิดเรื่องค่อยอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำรีดาห์ที่เป็นอดีตรองไปแล้วถึงยังต้องซ่อมเรืออยู่ ฮาา

เรื่องในภาคพันธนาการอัศวินจะเบากว่าพันธนาการดวงดาว... เยอะ...

(เพราะเราเรียนจบแล้ว เราไม่เครียดแล้ว นิยายจึงไม่เครียดไปด้ว---)

คิดว่าจะเน้นเรื่องของความสัมพันธ์คู่นี้มากกว่า (แต่แน่นอนว่ายังมีปมจุกจิกหลงเหลืออยู่) มีเอเดรียนและเลสธีราห์โผล่มาประปรายเช่นกัน ตัวละครเดิมก็อาจจะมีบท ต้องดูสถานการณ์... แต่ตอนพิเศษนี้แอบเปิดตัวละครใหม่ เป็นคุณมนุษย์ป้าคนหนึ่ง... แม่นางซาคารี แม่ของซาฮาล (สนุกล่ะงานนี้ แม่พระเอกมา 555)

ตอนเขียนท่านหญิงลีอาห์นี่เหนื่อยตรงที่คุณแม่ดูเป็นหญิงชั้นสูง ต้องวางตัวเนี๊ยบ ต้องมีชั้นเชิง ลูกล่อลูกชนเยอะมาก แต่ตัวแม่นางซาคารีคราวนี้จะมีความบู๊มากกว่าท่านหญิงลีอาห์ เพราะโดยตำแหน่งแล้ว ซาคารีเป็นครูฝึกอัศวิน สายบู๊ ส่วนลีอาห์เป็นเลขาและทูต สายบุ๋น

...ใช่ ซาคารีมีความมนุษย์ป้ามากกว่าลีอาห์ แต่ก็มีความน่ารักอยู่หรอกน้า


พูดเยอะไปละ นี่ตอนพิเศษสั้นๆ กว่าจะกลับมาเขียนก็น่าจะต้องเคลียร์หนังสือบัลลังก์จ้าวนาราหมดก่อน (ช่วงนี้ยุ่งมาก จะหายๆ ทั้งหน้าเพจ และหน้าทวิตเตอร์อ่ะนะ) รอนิดส์...

แล้วเจอกันค่า...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #356 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:44
    เจอกันค่ะะะ
    #356
    0
  2. #333 TimeSuns (@yamamoto18) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:28
    ซะ ซาฮาลเล่นมุกกกกกกก พ่อหนุ่มซึนของช้านนนน 5555555555


    รีดาห์น่ารักใช่มั้ยล่ะ!!!! กระเป๋านั่น ไม่ชอบก็มาช่วยเขาแบกบ่อยๆสิ!! //ปิดปากหัวเราะหึหึ
    #333
    0
  3. #332 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:11
    เซนทอร์หญิงนี่เป็นหญิงแกร่งทุกคนเลยสิหน่า...เราจำไม่ได้แล้วว่าเซนทอร์หญิงคนไหนเคยให้ผู้ชายปกป้อง :3
    #332
    0
  4. #331 SilHouette (@cheschire) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:48
    ว้ายยย แสดงว่าเดี๋ยวจะมีเรื่องของคู่นี้แบบจริงจังแล้วใช่ม้ายย ดีใจสุดดด เราชอบคู่นี้มากๆ ขอบคุณไรเตอร์นะค้า เขียนตอนพิเศษให้ไม่พอ ยังมีภาคต่ออีก ฟินนน
    #331
    0
  5. #212 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:28
    เซนเรสสสส ประโยคตอนท้ายในใจหนูนี่ราชินีมากลูก 5555555
    #212
    0
  6. #211 ~8018~forever (@yamamoto18) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:18
    ปริ่มมมมมมมมมม เซนเรสสสสสสส คิดถึงนางงงงงงงง //โดดกอด
    ออกน้อย แต่ยังดีที่ออกมาให้ได้แทะเล็มบ้าง งื้ออออออออออออออ
     
    ว่าแต่ ... เซนเรส กะ เรียฟ นอนด้วยกันเหยอออออออ *0* เวลานางนอนด้วยกันนางทำอะไรกันมั่งอ้ะ อยากรู้ววววววว ต่างคนต่างอยู่ หรือ นั่งปรับทุกข์คู่ตัวเอง ฮ่าๆๆๆ ผิดๆ หมายถึงพูดคุยกันทั่วไป(และอาจจะลามไปเรื่องคนรัก)ไรงี้ 😂😂😂😂
     
    เรามีปัญหากะการอ่านชื่ออีกแล้วววว อัสคาห์ กับ คัสนาห์ โฮฮฮฮฮ สมงสมองไปหมดละ อ่านแบบไร้สติมาก //ปิดหน้าร้องไห้
     
    ว่าแต่ แม่นางซินแห่งคัสนาห์ เงียบไปเลย ข่าวยังไม่ถึงหรือ? นางจะทำเยี่ยงไรหว่า?
     
    เอเรสนี่คือ หยอดนิดหยอดหน่อยก็ขอให้ได้หยอดอ่ะนะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
     
    เอเดรียน เริ่ม ม่อ ... แค่กๆ พูดหว่านล้อม? หยอดเข้าไปค่ะ รู้ว่าเลสขี้ใจอ่อนก็ไซโคนางเข้าไป ฮ่าาาาาาาา หินชื่อเลสธีราห์กร่อนง่ายค่ะ โดยเฉพาะกับเอ็ง 😂😂😂😂😂
     
    .
    .
    .
     
    เปรียบเอเดรียนอยู่ให้สวนสัตว์เลยเรอะ แต่เห็นภาพดี ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เชื่อง ดีนะยังให้เป็นเสือ ไม่ใช่อะไรที่ ... ด๋อย(?)กว่านั้น -.,-
     
    #211
    0
  7. #210 ตุ๊กตาสายหมอก (@dek-eiei) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:19
    ต๊ายยยยยยยยย เซนเรสกะเรียฟเค้าไปสนิทกันตอนไหนคะเนี่ย ถึงขั้นหนีมาหลบสามี(?)ที่ห้องกันเลยที่เดียว น่ารักอ่ะ ^0^
    เซนจังพักหลังชักจะสาวขึ้นเรื่อยๆนะ มีแขวะเรียฟด้วย 555555
    คูแรนน์กะเอเรส ลับฝีปากกันไม่สนใจเมียเลยนะพวกเทอว์...
    ส่วนเอเดรียนกะเลส...อืมมก็ดูจะโอเคขึ้นนะ แต่ก็ยังหน่วงๆอยู่ดีอ่ะ เศร้าแทนTT
    ปล. เซนเรสสสสสสสสสสสสสสสส อร๊ายยยยยยยยยย เลิฟยูว์ !! >3<
    #210
    0