[B.A.P] ---- Just !! [END]

ตอนที่ 17 : # 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 เม.ย. 56

# 12



            “อะไรเนี่ย 50 นาที นายคัดได้แค่ 98 ประโยคเนี่ยนะ!
           

            “โห ครู...คนนะไม่ใช่เครื่องจักรก็ต้องมีเมื่อยมือมั่งดิ ยังไง 500 ประโยคก็เสร็จภายในวันนี้แน่นอน

            เสียงเข้มระคนหัวเราะทำให้ยองแจที่กำลังรีบเดินผ่านอดไม่ได้ที่จะต้องมองเข้าไปในห้องเรียนของฮิมชาน 

            ภาพที่ยองแจเห็นคือฮิมชานนั่งอยู่ที่โต๊ะเรียนก้มหน้าก้มตาคัดอะไรบางอยู่ โดยที่โต๊ะข้างๆเต็มไปด้วยกระดาษเอสี่วางเกลื่อนโต๊ะ

โดยมีครูฮโยซองนั่งจิบน้ำเก๊กฮวยคุมอยู่



มัวแต่ทำอะไรอยู่ล่ะ ทำไมถึงได้ช้าขนาดนี้


อย่าบ่นมากได้ป่ะครู ยิ่งบ่นยิ่งแก่นะ ถ้าบ่นมากกว่านี้จะไม่ให้เบอร์ไอ่ยงกุกจริงๆด้วย


นี่ฉันอุตส่าห์ไม่เช็คนายขาดนะ


ก็หยุดบ่นได้แล้วครับ” ยองแจอดไม่ได้ที่จะยิ้มกับท่าทางของฮิมชาน มีโหมดแบบนี้ด้วยหรอเนี่ย... ปกติเห็นแต่ตีหน้านิ่ง


ฮิมชานเหลือบมาเห็นยองแจที่ยืนมองเข้ามาในห้องก่อนจะรีบลุกออกไปหา โดยไม่ลืมหยิบกระดาษเอสี่สองแผ่นติดมือไปด้วย


ทำอะไรหรอครับ” 


คัดลายมือ” 


"แล้วทำไมถึงได้คัดล่ะครับ" 


"โดดเรียน"


ฮิมชานตอบกลับเสียงเรียบตามแบบฉบับของเจ้าตัว
 ยองแจพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ถึงแม้จะไม่รู้สาเหตุที่ฮิมชานโดดเรียนก็เถอะ 


ฮิมชานถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะยัดกระดาษสองแผ่นใส่มือของยองแจ  “228 ประโยค ฉันนับเองกับมือ


ยองแจขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะก้มดูกระดาษสองแผ่นในมือ  ยองแจ... ฉันขอโทษ



คุณฮิมชาน ยองแจไม่เข้าใจว่าฮิมชานคิดอะไรอยู่ถึงได้คัดประโยคขอโทษให้ขนาดนี้ ถึงจะเป็นเพียงแค่คัดลายมือแต่ก็มากพอที่จะทำให้

ยองแจหายโกรธ
ฮิมชาน เพราะมันเต็มไปด้วยความตั้งใจของเจ้าตัว คงเพราะมัวแต่นั่งคัดประโยคขอโทษให้ยองแจสินะ ถึงได้คัดประโยค

ขอโทษครูฮโยซองได้แค่
 98 ประโยค 


ใครจะไปคิดล่ะว่าคนอย่างฮิมชานจะมาทำอะไรแบบนี้ให้


กลับกับจงออบเลยก็ได้นะ”  ยองแจไม่ตอบแต่กลับเดินเข้ามาในห้องแล้วนั่งลงที่โต๊ะข้างๆโต๊ะของฮิมชานพร้อมกับโทรหาจงออบ ก่อนจะ

หยิบกระดาษเอสี่กับปากกาของตัวเองขึ้นมา



นี่นายจะทำอะไรน่ะครูฮโยซองแหวขึ้นเมื่อเห็นยองแจหยิบปากกาขึ้นมา


228 ประโยค... ผมจะคัดให้เอง”  ยองแจหันไปพูดกับฮิมชาน


ครูฮโยซองทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอแล้วถอนหายใจเบาๆ  ก็ได้นี่เพราะฉันไม่อยากกลับบ้านเย็นหรอกนะ” 



















เป็นครั้งแรกในรอบอาทิตย์ที่ยองแจกลับบ้านพร้อมฮิมชาน หลังจากที่ทั้งคู่ช่วยกันคัดลายมือให้ครูฮโยซองจนครบ 500 ประโยค

แต่อย่าคิดว่ายองแจจะยอมคุยกับฮิมชานเหมือนเดิม พอถึงบ้านปุ๊บคนตัวเล็กก็เดินขึ้นห้องนอนของตัวเองไปทันที เพราะถึงแม้จะรู้สึกดีที่

ฮิมชานคัดลายมือขอโทษให้แต่ก็ไม่ได้ทำให้ลืมเรื่องที่รู้มาจากชอนจี




ฮิมชานไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้จักอึดอัดกับสถานการณ์แบบนี้ ไม่รู้ว่ายองแจโกรธเรื่องอะไรเพราะเท่าที่เห็นตอนที่ยื่นกระดาษขอโทษให้

ก็เหมือนไม่มีอะไรแล้ว แต่พอถึงบ้านแล้วเห็นริคกี้วิ่งเข้ามาหาเค้าเท่านั้นแหละ เดินหนีขึ้นห้องนอนไปซะงั้น

 

 

ฮิมชานนั่งคิดอยู่นานว่าจะคุยกับยองแจยังไงให้ชอนจีกับริคกี้ไม่ต้องมาขัด แล้วก็นึกได้ว่าระเบียงห้องของยองแจอยู่ติดกับต้นไม้ใหญ่

ที่เค้าสามารถปีนขึ้นไปได้ ไม่รอช้าฮิมชานรีบวิ่งออกไปนอกบ้านแล้วปีนต้นไม้ต้นนั้นทันที





โชคดีที่ยองแจไม่ได้ล็อกประตูตรงระเบียง



ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย

 

คุณฮิมชาน!!ยองแจที่กำลังนั่งมองกระดาษที่ฮิมชานคัดให้ถึงกับตกใจ ที่ฮิมชานเดินเข้ามาจากระเบียง

 

ยองแจทำท่าจะลุกหนีจากโต๊ะหนังสือ แต่ก็ถูกฮิมชานคว้าแขนเอาไว้แล้วดึงเข้ามาหาตัว

 

คุณออกไปเถอะครับ ถ้าคุณริคกี้รู้จะเข้าใจผิดเปล่าๆยองแจเบือนหน้าหนีสายตาของฮิมชานที่มองมา

 

เกี่ยวอะไรกับริคกี้

 

ก็...ก็คุณริคกี้...

 

ริคกี้ทำไมฮิมชานคาดคั้นพลางบีบไหล่สองข้างของยองแจ 

 

ผมไม่อยากทำให้คุณริคกี้ไม่สบายใจ

 

แล้วทำไมริคกี้ถึงจะไม่สบายใจ

 

ถ้าผมอยู่ใกล้คุณฮิมชาน คุณริคกี้อาจเข้าใจผิด

 

แล้วริคกี้จะเข้าใจผิดเรื่องอะไร

 

เรื่องระหว่างผมกับคุณ

 

ฮิมชานถอนหายใจเฮือกใหญ่ ชอนจีบอกอะไรนายฮิมชานถามเสียงอ่อนลง พร้อมกับดึงยองแจไปนั่งที่ข้างเตียง

 

ยองแจนิ่งไปสักพักก่อนจะเล่าในสิ่งที่ชอนจีบอกให้ฮิมชานฟัง

 

ฉันกับริคกี้เป็นแค่ญาติกันและฉันไม่เคยทำเค้าท้อง

 

คุณจะทำใครท้องก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผมนี่

 

นายเชื่อที่ชอนจีบอกหรอ”  ยองแจไม่ตอบ เอาแต่ก้มหน้าบีบมือของตัวเองจนฮิมชานอดไม่ได้ที่จะต้องเอื้อมมือไปกุมมือเล็กนั่นไว้

 

การกระทำของฮิมชานทำให้ยองแจตกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ดึงมือตัวเองออก ปล่อยให้อีกฝ่ายกุมไว้อยู่อย่างนั้น

 

มันอบอุ่นดี...

 

ถ้าฉันบอกว่าไม่ใช่เรื่องจริง นายจะเชื่อมั้ย

 

ผมจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ไม่สำคัญอะไรมั้งครับ

 

สำคัญสิคำพูดของฮิมชานทำเอายองแจเงยหน้าขึ้นมามองทันที

 

นายจะเชื่อฉันรึเปล่า

 

“...”

 

ฉันอาจทำไม่ดีกับนายไว้เยอะ แต่ฉันไม่เลวถึงขนาดทำแบบนั้นกับน้องตัวเองหรอก

 

ฮิมชานรู้สึกหัวเสียกับลูกพี่ลูกน้องของตัวเองมากจนอย่างต่อยหน้าให้หายโมโห ทำริคกี้ท้องเนี่ยนะ...คิดได้ไง

 

ผมขอโทษ

 

ยองแจไม่รู้จะพูดยังไงดี ทั้งเสียใจและดีใจไปพร้อมๆกัน เสียใจที่เข้าใจฮิมชานผิด ดีใจที่รู้ว่าฮิมชานไม่ได้มีอะไรกับริคกี้

 

นี่เค้าเป็นอะไรไปเนี่ย...

 

อึดอัดเป็นบ้าที่โดนนายเมินฮิมชานพูดขึ้นมาลอยๆราวกับพูดกับตัวเอง

 

กับผม คุณก็อึดอัดทั้งนั้นแหละ

 

ตอนแรกอาจใช่...ฮิมชานตอบกลับแทบจะทันที

 

ยองแจยิ้มบางๆ คุณจะพูดกับผมดีๆแล้วใช่มั้ย

 

ถ้านายไม่ทำตัวงี่เง่านะ

 

คุณนั่นแหละ

 

กล้าว่าฉันหรอมือหนาขยี้ผมคนตัวเล็กเบาๆอย่างนึกหมั่นไส้พร้อมกับยิ้มให้กับความไร้เดียงสาของยองแจ



มากไปแล้ว! ชอนจี... ริคกี้...




เดี๋ยวมาต่อนะจ๊ะ : )

--------------------------------------------------------

TALK# เรามีบทให้เฮียบังออกแล้ว
ถึงแม้ว่าจะมาแค่ชื่อก็เหอะ ขออภัยเมนเฮียบังด้วยนะ
อ๊าาาาา... ขออภัย
เนื้อเรื่องมีการปรับเปลี่ยนนิดหน่อยนะคะ


*** สำหรับคนที่อ่านมาถึงตอนนี้แล้ว
กลับไปอ่านใหม่ได้ตั้งแต่ตอน 10
แล้วคุณจะรู้ถึงการเปลี่ยนแปลง


เพราะเรื่องนี้คือ ฮิมแจ
เนื้อเรื่องทั้งหมดจึงเน้นแค่สองคนนี้
เดี๋ยวไว้จะแก้ตัวนะ

: )


khytar.



# เราก็ยังงงๆอยู่เหมือนกัน แต่งไปแต่งมาโผล่มาตอนที่ 13 แล้วซะงั้น!
555555555 แต่อีกไม่นานๆ ไม่เกิน 15 ตอนแน่นอน!
เพราะเนื้อเรื่องชักจะออกทะเลไปละ > <,,

 

© Tenpoints!

200 ความคิดเห็น

  1. #193 เมียแด้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 15:18
    เอาชอนจีกับริคกี้ไปเก็บ

    ไกลๆด้วยนะ ฮ่าๆๆๆ
    #193
    0
  2. #159 SugarDobby (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 23:43
    จัดการเลยอย่ายอม อิอิ
    แล้วพี่ฮิมนะ ทำอะไรไว้ก็รับผิดชอบด้วยล่ะ อ๊ายยย >////<
    #159
    0
  3. #156 ´*;#thumb3lina.⋈ (@jollifyz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 11:46
    เย้เข้าใจกันซะที ><
    ฮิมไปจัดการชอนจีริคกี้เลยยย
    #156
    0
  4. #154 ivy_blueangle (@ivy_ice) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 09:43
    ช่วยฮิมเตะ ชอนจี กับริคกี้ได้ป่ะ 555
    เย้ ฮิมแจ้ ยอมคุยกันแล้ววว ><
    #154
    0