[B.A.P] ---- Just !! [END]

ตอนที่ 5 : # 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 เม.ย. 56

# 3

 

            หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก...
            ตอนนี้ยองแจเริ่มปรับตัวเข้ากับโรงเรียนใหม่และเพื่อนใหม่ได้แล้ว และคนที่ยองแจสนิทที่สุดตอนนี้คือ จงออบ

 

ถึงแม้จะเป็นวันหยุดแต่ยองแจยังคงตื่นเช้าเหมือนเดิม แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อลงมาข้างล่างแล้วไม่เจอใคร ทั้งฮิมชานและลุงจุนฮยอง

 

“คุณลุงล่ะ?” ยองแจถามแม่บ้านที่ยกอาหารเช้ามาให้ที่โต๊ะอาหาร

 

“ไปต่างประเทศค่ะ อีกสองวันถึงจะกลับ ส่วนคุณฮิมชานไปส่งคุณท่านที่สนามบิน”  ตอบเสร็จ แม่บ้านก็เดินหายเข้าไปในครัวทันที

 

ไม่นานฮิมชานก็กลับมาพร้อมกับเรียกประชุมแม่บ้านและคนรับใช้ทุกคน เพื่อที่จะบอกให้คนพวกนั้นหยุดงานหนึ่งวัน

 

“ถ้าพวกเราหยุดงานกันหมด แล้ว...”

 

“ไม่ต้องห่วงเรื่องงาน ฉันมีคนทำแทนแล้ว”  ฮิมชานยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วยื่นเงินให้กับแม่บ้านและคนรับใช้

ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ในเมื่อเป็นคำสั่งของเจ้านายแถมยังได้หยุดและได้เงินก็เลยเลือกที่จะไม่สนใจอะไรมากนัก

 

            หลังจากที่ยองแจกินข้าวเช้าแล้วก็ขึ้นไปอ่านหนังสือต่อบนห้อง และเมื่อลงมาข้างล่างอีกครั้งก็รู้สึกว่าบ้านเงียบผิดปกติ
เดินไปรอบๆบ้านไม่เจอใครสักคน ไปไหนกันหมด...

 

“หายไปไหนกันหมด...”  

 

“พวกนั้นลาหยุดกันน่ะ”   เสียงเข้มดังขึ้นตอบข้อสงสัย ยองแจสะดุ้งเล็กน้อย ทำไมชอบมาเงียบๆนะ!

 

“ลาหยุด...ทุกคนเนี่ยนะ?”

 

“ใช่ ลาหยุด...ทุกคน”   ฮิมชานพูดเน้น

 

“เป็นไปได้ยังไง”  ยองแจพึมพำกับตัวเอง
ไม่อยากจะเชื่อว่าทุกคนจะกล้าลาหยุดพร้อมกันแบบนี้ เรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ๆ...

 

“มันเป็นไปแล้ว”  ฮิมชานทำสีหน้ายียวน ยองแจมองอีกฝ่ายอย่างไม่ไว้ใจ ในเมื่อทุกคนลาหยุดแล้วงานบ้านใครจะทำ?



หวังว่าฮิมชานคงจะไม่...

 

“เอาล่ะ รีบไปทำกับข้าวได้แล้ว”

 

“ก็ไปหาไรกินสิ”  เป็นอย่างที่ยองแจคิดจริงๆ

 

“ผู้อาศัยเค้าพูดกับเจ้าของบ้านอย่างนี้หรอ”  ฮิมชานพูดพลางเดินไปนั่งที่โซฟา

 

“เร็วๆนะ หิว” พูดจบก็หยิบไอโฟนขึ้นมาเล่น  ไม่สนใจผู้อาศัยที่ต้องกลายมาเป็นพ่อครัวจำเป็นที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับ 

ยองแจทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินกระแทกเท้าปึงปังเข้าไปในครัว เพื่อทำอาหารกลางวันให้เจ้าของบ้าน!




ไม่นานยองแจก็ออกมาจากครัวพร้อมกับข้าวผัดกิมจิหน้าตาน่ากินที่เจ้าตัวไม่ค่อยมั่นใจเรื่องรสชาติ ก็จะให้มั่นใจได้ยังไงล่ะ ในเมื่อมันเป็นการทำอาหารครั้งแรกของเค้า

 

“ไม่ได้เรื่อง” ฮิมชานวางช้อนทันที


ยองแจก็พอจะรู้ว่ามันไม่ได้เรื่อง แต่ฮิมชานเองไม่ใช่หรอที่สั่งโดยไม่ถามสักคำว่าเค้าทำอาหารเป็นรึเปล่า

 

“ฉันน่าจะรู้ว่านายคงทำอาหารไม่เป็น” ฮิมชานพูดอย่างหัวเสีย ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าไปในครัว สักพักก็กลับออกมาพร้อมกับข้าวผัดกิมจิที่ฮิมชานมั่นใจว่ารสชาติไม่ห่วยแตกเหมือนของยองแจแน่ๆ

 

“ถือว่านายมีบุญนะที่ได้กินอาหารฝีมือฉัน” ยองแจเบ้ปากกับคำพูดของฮิมชานก่อนจะลงมือจัดการกับอาหารตรงหน้า

 

อร่อย! ...ไม่น่าเชื่อว่าจะทำอาหารเป็น

 

หลังจากอิ่มกับอาหารกลางวันแล้ว ยองแจก็จัดการล้างจานตามคำสั่งของฮิมชาน ถึงแม้ว่าจะไม่เคยทำแต่การล้างจานก็ผ่านไปด้วยดีโดยที่ไม่มีอะไรแตกเลยสักอย่าง แต่ทันทีที่ยองแจก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่น ยองแจก็แทบทรุดเมื่อฮิมชานพูดว่า...

 

“เสร็จแล้วก็กวาดบ้าน ถูบ้าน ตัดหญ้าแล้วก็รดน้ำต้นไม้ด้วยนะ”



“ห๊ะ!

 

“อ่อ...อย่าลืมให้อาหารปลาด้วยล่ะ” พูดจบ ฮิมชานก็เดินไปที่ตู้ปลาแล้วเคาะเบาๆ

 

“พ่อไปนอนกลางวันก่อนนะลูก” ฮิมชานแกล้งพูดกับตู้ปลา ก่อนจะเดินเข้ามาตบไหล่ยองแจเบาๆ

 

“ถ้าฉันตื่นมา ทุกอย่างต้องเรียบร้อยนะ”

 

 “เออ!

 

  ทีใครทีมันละกัน... ฮิมชาน!  

 

--ต่อ--

 

“เหนื่อยโว้ยยยยย!!

  

 

กว่าจะทำงานทุกอย่างเสร็จก็เกือบมืด เหนื่อยก็เหนื่อยแถมปวดหลังอีกต่างหาก! ตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกเลยที่ยองแจทำงานหนักขนาดนี้ บ้านก็ไม่ใช่หลังเล็กๆ กว่าจะกวาดถูเสร็จก็เกือบสองชั่วโมง ไหนจะตัดหญ้ากับรดน้ำต้นไม้อีก!

คนตัวเล็กเดินหมดแรงเข้ามาในห้องนอนกะว่าจะอาบน้ำ แต่พอล้มตัวลงบนเตียงนุ่ม แอร์เย็นๆเท่านั้นแหละ เจ้าตัวก็ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าในทันที...

 


และจากการที่ทำงานหนักก็ส่งผลให้เช้าวันต่อมายองแจแทบลุกไม่ไหว ปวดเมื่อยไปทั้งตัวแต่ก็เลือกที่จะไปโรงเรียนตามประสาเด็กขยัน ยังดีที่ฮิมชานให้ติดรถมาโรงเรียนด้วยไม่งั้นยองแจก็ไม่รู้ว่าวันนี้จะถึงโรงเรียนรึเปล่า ไม่ใช่เพราะจำทางไม่ได้แต่เพราะร่างกายที่ปวดร้าวไปทั้งตัวต่างหาก ปวดหลังจริงโว้ยยยยย!

 

“ใครมาส่งน่ะ”

 

“คนขับรถ” ยองแจตอบปัดๆ จงออบพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ไม่ได้สงสัยอะไร

 

 

 แต่ขณะที่ยองแจกับจงออบกำลังเดินขึ้นบันไดตึก ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งสวนลงมาชนกับยองแจอย่างจัง

 

“ยองแจ!” จงออบตะโกนเรียกชื่อยองแจด้วยความตกใจเพราะยื่นมือออกไปคว้าแขนเพื่อนไม่ทัน

 

 

 ขณะที่ตกลงมายองแจคิดว่าต้องเจ็บแน่ๆถ้ากระแทกกับพื้น แต่... 

 

 

“เป็นอะไรรึเปล่า?” เสียงทุ้มดังขึ้นข้างหู ยองแจลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทับใครบางคนอยู่

 

“รุ่นพี่! 

 

 

“นายเป็นอะไรรึเปล่า” จงออบรีบวิ่งลงมาพยุงยองแจลุกขึ้น

 

“ไม่เป็นอะไร รุ่นพี่เป็นอะไรรึเปล่าครับ?” ยองแจตอบจงออบก่อนจะหันมาถามแดฮยอน

 

“ไม่เป็นไร” แดฮยอนส่ายหน้าพลางยิ้มให้ยองแจ

 

“ขอบคุณนะครับรุ่นพี่” ยองแจโค้งเก้าสิบองศาให้แดฮยอน ซึ่งจงออบก็ทำตาม

 

“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว คราวหน้าระวังด้วยล่ะ”

 

“ครับ รุ่นพี่...”

 

“ไม่ต้องเรียกรุ่นพี่หรอก พี่เคยบอกชื่อไปแล้วนี่”

 

“ครับ พี่แดฮยอน... นี่เพื่อนผมชื่อจงออบครับ” จงออบโค้งให้แดฮยอนอีกรอบเมื่อยองแจแนะนำ

 

“อืม งั้นพี่ไปก่อนนะ ไว้เจอกัน” แดฮยอนยิ้มให้ยองแจกับจงออบอย่างเอ็นดู ก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง

 

“มองตาไม่กระพริบเลยน๊าาาา...” จงออบแซวยองแจที่มองตามหลังแดฮยอนไม่ละสายตา

 

“ไม่ใช่แบบนั้น...”

 

ไม่ใช่แบบนั้นแล้วทำไมต้องเขินหน้าแดงด้วยล่ะ ยองแจ...
 

.

.

.

 

สัปดาห์หนึ่งจะมีเวลาให้นักเรียนเข้าชมรมสองวันคือจันทร์กับศุกร์ กำหนดวันละสองชั่วโมงหลังเลิกเรียน ซึ่งยองแจกับจงออบเลือกเข้าชมรมว่ายน้ำ ความจริงยองแจเข้าชมรมนี้ตามจงออบต่างหาก ก็รายนั้นเล่นอ้อนซะปฏิเสธไม่ลง

 

เมื่อไปถึงชมรม ยองแจกับจงออบก็รีบเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำพร้อมกับเอาชุดนักเรียนใส่ไว้ในล็อกเกอร์ เสร็จแล้วก็รีบวิ่งไปที่สระทันที

 

“สายไปสิบนาที” เสียงเย็นๆของ มินฮยอน รองประธานชมรมว่ายน้ำกล่าวตักเตือนยองแจกับจงออบ

 

“ขอโทษครับ”

 

“วันแรกก็สายเลยนะ” ยองแจมองคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ เค้าจำได้ว่าคือคนๆเดียวกับที่กระโดดกอดฮิมชานในวันปฐมนิเทศ

 

“พวกนายไปซ้อมว่ายน้ำได้... แต่เย็นนี้พวกนายต้องอยู่ทำความสะอาดสระ” เร็นพูดพลางเหยียดยิ้มมุมปาก

 
“ห๊ะ!” ยองแจไม่เข้าใจ มาสายแค่สิบนาทีถึงกับต้องทำความสะอาดสระเลยหรอ!


มิน่า...นิสัยเหมือนกันถึงคบกันได้ ยองแจนึกพาลไปถึงฮิมชานอยู่ในใจ 

 


“มันไม่หนักไปหรอฮะ?” จงออบถามเสียงอ่อย

 

“นี่คือกฎ จำไว้ว่าถ้าใครมาสายจะถูกทำโทษแบบนี้!” เร็นพูดเสียงดัง 
ทุกคนในชมรมต่างหันมามองกันเป็นตาเดียวพร้อมกับรับรู้กฎที่ถูกตั้งขึ้นมาใหม่

 

ใช่! เร็นตั้งกฎนี้มาเพื่อยองแจโดยเฉพาะ...

 

“แกล้งกันชัดๆ” ยองแจบ่นอุบ ขณะเดินมานั่งที่ขอบสระกับจงออบ

 

“ทำไงดีล่ะ! ฉันกลับบ้านผิดเวลาไม่ได้ด้วย” ยองแจเห็นอาการกระวนกระวายของจงออบก็พอจะเข้าใจ



 “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันทำเอง”

 

“ไม่ได้! ฉันจะปล่อยให้นายทำคนเดียวได้ยังไง”

 

“มันไม่หนักหนาอะไรหรอก ฉันทำได้” เพราะได้รับการเทรนอย่างดีมาจากฮิมชานแล้วไงล่ะ... 

 

“เอ่อ...”

 

“เชื่อฉันสิ ไว้นายค่อยเลี้ยงไอติมฉันละกัน” พูดพลางยิ้มบางๆให้จงออบ

 

“งั้นก็ได้ ขอบใจนะ”

 


สองชั่วโมงผ่านไป...

การซ้อมเป็นอันเสร็จสิ้น ทุกคนต่างก็ขึ้นจากสระเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน ยกเว้นยองแจที่นั่งอยู่ที่ขอบสระพลางใช้เท้าตีน้ำไปมา ตอนนี้ที่สระไม่เหลือใครนอกจากเค้าคนเดียว ยองแจไม่เข้าใจว่าทำไมเร็นถึงได้มองเค้าด้วยสายตาแบบนั้น ไหนจะกฎบ้าบอนี่อีก!
เฮ้อ... ยองแจส่ายหัวสองสามทีก่อนจะลุกไปหยิบไม้ถูพื้นเพื่อมาถูรอบๆสระน้ำ

 

เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้เพราะยองแจตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างเดียวจนเสร็จ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องมาทำงานอะไรแบบนี้ ร่างกายที่ปวดระบมอยู่แล้วยิ่งหนักไปใหญ่ ตอนนี้แค่ขยับตัวก็ร้าวไปหมด ในใจได้แต่นึกถึงน้ำอุ่นๆ เตียงนุ่มๆ แอร์เย็นๆ แต่พอเปิดล็อกเกอร์ที่เก็บเสื้อออกมาปรากฏว่าชุดนักเรียนหายไป ด้วยความตกใจยองแจจึงเปิดล็อกเกอร์ทุกช่องดูแต่ก็ไม่พบ

 

ปัง!

 

ยองแจทุบล็อกเกอร์ด้วยความโมโห “แล้วจะกลับยังไงล่ะเนี่ย!” 
 

.

.

.
 

“หึ” เร็นยิ้มมุมปาก อยากจะรู้นักว่ายองแจจะทำยังไงในเมื่อไม่มีชุดนักเรียน


“นายยิ้มอะไร” มินฮยอนถามอย่างสงสัยที่เห็นเร็นนั่งยิ้มอยู่คนเดียว 

  

“ก็แค่คิดอะไรนิดหน่อย... ชนแก้วกันดีกว่า วันนี้ฉันเลี้ยงเอง”


.

.

.
 

ฮิมชานกลับมาถึงบ้านก็ถามหายองแจ ไม่รู้ว่าจะกลับบ้านถูกรึเปล่า ไม่ใช่ว่าไปหลงอยู่ที่ไหนหรอกนะ...

 

“ยองแจล่ะ?”

 

“ยังไม่กลับค่ะ” แม่บ้านตอบก่อนจะหันกลับไปเช็ดแจกันลายครามต่อ

 

“ยังไม่กลับงั้นหรอ...” ฮิมชานถอนหายใจเฮือกใหญ่ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อยแต่ก็เลือกที่จะเดินขึ้นห้องนอนไป

 

เดี๋ยวก็คงถึงล่ะมั้ง...

.

.

. 
 

ยองแจนั่งสั่นอยู่ที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ ทั้งหนาวทั้งหิวแถมบรรยากาศในห้องก็เริ่มมืดลงทุกทีจนกลายเป็นมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากข้างนอกส่องผ่านประตูห้องที่เปิดทิ้งไว้เท่านั้น


“อย่ากลัวนะยองแจ” ยองแจปลอบใจตัวเอง จากที่นั่งกอดเข่าเพื่อคลายความหนาวเปลี่ยนเป็นทรุดตัวลงไปนอนกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า น้ำตาเอ่อคลอหน่วยตาอย่างห้ามไม่ได้

 

“พี่ฮิมชาน...”








เกือบสามทุ่มแล้วแต่ยองแจยังไม่กลับบ้าน ฮิมชานมั่นใจว่ายองแจจำทางกลับบ้านได้ หรือว่าจะไปกับเพื่อน? แต่ยองแจไม่น่าใช่เด็กเหลวไหลหรือว่าจะยังอยู่ที่โรงเรียน? แล้วจะสนใจทำไมวะ...


ฮิมชานนั่งเล่นเกมส์จนเกือบห้าทุ่มแต่ยองแจก็ยังไม่กลับบ้านก็เริ่มคิดว่ามันผิดปกติ นั่งคิดสักพักก็ตัดสินใจขับรถไปตามหายองแจที่โรงเรียน ถึงจะไม่มั่นใจแต่ฮิมชานมีลางสังหรณ์ว่ายองแจอยู่ที่นั่น 




ฮิมชานจอดรถไว้หลังโรงเรียนแล้วปีนรั้วเพื่อเข้าไปข้างใน เพราะกฎของโรงเรียนคือห้ามบุคคลภายนอกเข้าหลังยี่สิบนาฬิกา  ฮิมชานเดินตามหายองแจทุกจุดในโรงเรียนแม้กระทั่งตามชมรมเล็กๆจนกระทั่งเดินมาถึงชมรมว่ายน้ำ ฮิมชานเดินเข้าไปข้างในแต่ไม่พบใครสักคนจึงเดินกลับออกมา แต่ก็ต้องเดินกลับเข้าไปอีกรอบเพราะเหลือบไปเห็นประตูห้องแต่งตัวของชมรมเปิดทิ้งไว้ พอมองเข้าไปก็เห็นเงาของใครคนหนึ่งนอนขดอยู่ที่พื้น

 

“ยองแจ”  ฮิมชานลองเรียกชื่อยองแจ



ร่างเล็กขยับเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียก เพ่งมองฝ่าความมืดก็เห็นว่าเป็นคนที่ตัวเองภาวนาให้มาช่วย  “พี่ฮิมชาน...”

 

“ทำไมนายมานอนอยู่นี่?” ฮิมชานถามยองแจด้วยความสงสัย อีกทั้งยองแจยังสวมแค่กางเกงว่ายน้ำยาวแค่เข่าแค่นั้น

ถึงตรงนี้จะค่อนข้างมืด แต่สว่างมากพอที่จะเห็นผิวขาวๆของยองแจที่ตอนนี้ซีดเพราะอากาศค่อนข้างเย็น ฮิมชานลอบกลืนน้ำลายก่อนจะสั่งยองแจเสียงเข้ม


“ไปเปลี่ยนเสื้อซะ”


“ชุดนักเรียนของผมถูกขโมย” ยองแจตอบเสียงเศร้า ถึงจะโมโหแต่ตอนนี้เค้ารู้สึกแย่ที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้มากกว่า


“...” ฮิมชานมองยองแจก่อนจะถอนเสื้อฮู๊ทของตัวเองให้อีกฝ่ายสวม ยองแจรีบสวมเสื้อฮู๊ทของฮิมชานอย่างรวดเร็วก่อนจะก้าวเดิน แต่ก็ต้องทรุดลงกับพื้นเพราะขาชาจากการที่อยู่ท่ามกลางอากาศเย็นเป็นเวลานาน

 

“ขามันชา” ยองแจบอกฮิมชานเสียงแผ่วเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะดุที่ทำตัวเป็นภาระ

 

“งั้น...ขี่หลังฉันละกัน” พูดพร้อมกับย่อตัวให้ยองแจขี่หลัง

 

 

 “เอ่อ...”

 

“เร็วๆสิ! ชักช้าอยู่นั่นแหละแล้วเมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน!” ฮิมชานตวาดใส่ยองแจเป็นผลให้คนตัวเล็กรีบขึ้นขี่หลังฮิมชานทันที

 

“ขอบคุณนะ” ยองแจพูดเบาๆ ก่อนจะหลับตาโน้มหน้าพิงไหล่ของฮิมชาน ตอนนี้ยองแจเหนื่อยมากเกินกว่าที่จะพูดหรือทำอะไร

 

ขอบคุณนะ พี่ฮิมชาน...


--------------------------------------------------------

TALK#  กลับมาอัพครบแล้ววววว ~ 
เป็นยังไงบ้างอ่ะ?
ขอโทษนะที่มาอัพช้า
ตอนนี้มีตัวละครเพิ่มมาอีกสองตัวแหละ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน
ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ > < ปริ่มมากอะไรมากจริงๆ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กระซิบนิด... ฟิคเรื่องนี้ไม่ยาวนะจ๊ะ
เนื้อหาอาจรวบรัดนิดนึง
เพราะเราเรียนซัมเมอร์ งานเยอะมากกกกกก!
เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ ไปละ : )

khytar.

 

# ตัวละครที่เพิ่มมา
.
.
.






เร็น + มินฮยอน NU'EST



 

© Tenpoints!

200 ความคิดเห็น

  1. #198 sphinxm (@sphinxm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 02:42
    อีเร็น อยากจะฆ่าแกนักเชียว ทำแบบนี้กับแจแจ้แบบนี้ได้ยังไง
    #198
    0
  2. #183 เมียแด้ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 14:31
    เร็น แกเลวมาก

    ฉันเกลียดแกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #183
    0
  3. #177 นานะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 01:26
    ต้องเป็นฝีมือของมินกิแน่ๆ



    เจอาร์ เอาหนูเรนไปเก็บที
    #177
    0
  4. #58 lliloveull (@35192012) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 19:11
    ฮิมอ๊ายย ฟินมากกอ่ะ มีขี่หลังกันด้วย -//-

    เร็นเธอสวยมากก แต่เรื่องนี้เธอร้ายอ่ะ ฉันแบนเธอแล้วนะ 5555+
    #58
    0
  5. #52 SugarDobby (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 23:48
    เร็นจังหวงฮิมชานก็อย่ามาลงที่แจเส่ะ!! ฮึ่ย โมโห แบบนี้มันเล่นแรงเกินไปแล้ว ยูยองยองจะทำยังไงเนี่ย
    เอ่อ ถ้าฮิมชานมาเห็นแจในสภาพนี้ แจจะโดนดุมั๊ยเนี่ย เหยินมันพาลได้ตลอดอ่ะ
    #52
    0
  6. #51 "เบบี้ฮิมชาน" :p (@milky24) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 22:45
    ยองแจโดนเร็นแกล้ง!!!
    ทำไมมีแต่คนแกล้งหมูน้อยของเค้ากันนะ 
    สงสารแจT^T
    ฮิมชาน! รีบมาช่วยแจเลยนะ 
    ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก #ห๊ะ??
    #51
    0
  7. #50 ys'yj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 22:07
    อยากฆ่าเร็น ทำกับเเจเเบบนี้ได้ยังงายยย -3-
    #50
    0
  8. #49 naneiy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 23:50
    ฮิมแกล้งยูยองอีกแล้ววววว ต้องการอะไรกันเนี่ยยย

    ไม่ชอบอะไรแจขนาดนั้นห่ะ แจไปทำอะไรให้

    แจแค่นั่งน่ารักไปวันๆๆเท่านั้นเอง #อะไรของมัน 55555
    #49
    0
  9. #45 Itamaji-u (@itamaji-u) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 18:38
    ผบ.ฮิมน่าอัดมาก...

    #45
    0
  10. #40 OPIMESS (@p-s-ss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 01:27
    ฮิม!!! ใช้งานเยี่ยงทาสไปแล้วนะเว้ย
    ฆ่าปลาให้ตายแจแจ้!
    #40
    0
  11. #39 usagisan (@usagisan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 22:20
    ฮิมมมมม แกแกล้งหมูยองชั้นอีกแล้ว
    แจ้ตอกกลับไปซักทีสิ้ TT
    #39
    0
  12. #35 "เบบี้ฮิมชาน" :p (@milky24) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 19:18
    ฮิมชานแกล้งนุ้งแจของฉันอีกแล้ว!!
    อย่าให้แจเอาคืนนะ หื้มมม
    #35
    0
  13. #34 ivy_blueangle (@ivy_ice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 14:57
    ฮิม แกแกล้งแจทำไม
    ยองแจ ขอข้าวผัดเผ็ดๆๆเลยนะ

    #34
    0
  14. #32 Prim_Boice (@primbabyboice) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2556 / 21:51
    พี่ฮิมแสบมาก!
    #32
    0
  15. #31 OPIMESS (@p-s-ss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2556 / 16:34
    ฮิมชาน.........ฉันเกลียดแก - -
    แกล้งหมูแจทำไมยะ!! แจอย่าไปยอมเค้านะ
    ตอกกลับให้หายเหยินเลยค่ะ

    มาต่อไวๆนะไรเตอร์~~~
    #31
    0
  16. #28 Park PunJi (@ben-kk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2556 / 09:29
    ฮิมมี่รุงรังอีกแล้ว- -"
    เดี๋ยวปั๊ดเลย ทำไมต้องแกล้งแจจ๋าด้วยเล่า
    ฮิมมี่ใจร้าย
    ไรท์จ๋าเค้ารอที่เหลือนะ;-;
    ไฟท์ติ้ง
    #28
    0
  17. #26 ~TiNgToNgReD~ (@May4869) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2556 / 08:58
    พี่ชาร์ลใจร้าย!!!!
    ทำแบบนี้กับยองแจไม่ได้นะ!!!!
    #26
    0