ภรรยาสำรอง( ตีพิมพ์ สํานักพิมพ์ Touch ) reup

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ (01)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    13 ก.ค. 58

     ตอนที่ 4 หุ่นยนต์มีหัวใจ 




     ปิ๊น ปิ๊น
      เสียงแตรรถยนต์ทำให้คนอุ้มลูกอยู่เหลียวหลังไปมอง พบรถยนต์คันโกสีขาวราคาหลายแสนชะลอความเร็วขณะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พาขวัญไม่แปลกใจเลยเมื่อเห็นรถคันนั้น ทว่ากลับยิ้มไม่ออก รู้สึกหนับๆ หน่วงๆ อยู่ในอกซ้าย
     
สวัสดีค่ะคุณขวัญ
      เสียงทักทายดังขณะคนภายในรถลดกระจกลง พาขวัญจำใจต้องคลี่ยิ้ม
     
นี่ของฝากของเด็กๆ ค่ะ
     
ขอบคุณค่ะคุณโรส หญิงสาวแทบไม่อยากยื่นมือไปรับ เพราะของเหล่านี้ต้องแลกมาด้วยการเฉือนหัวใจของตนเองออกทีละเล็ก การต้องยืนมองผู้หญิงคนอื่นมายุ่มย่ามกับพ่อของลูกมันเจ็บใช่ย่อย ความสัมพันธ์ระหว่างหล่อนและโมกข์อาจจะเหมือนคนแปลกหน้า แต่อดที่จะรู้สึกไม่ได้
      ก่อนรถคันนั้นจะเร่งเครื่องยนต์ออกห่าง ไม่ต้องบอกก็รู้ได้ทันทีว่าจุดหมายคือไร่กาแฟ คนจิตใจหวั่นไหวยืนทอดสายตามอง ขอแค่ทนอีกไม่นาน อีกแค่สองปีเท่านั้น หล่อนจะสามารถปลดพันธนาการทั้งหมดจะได้ไม่รู้สึกหน่วงๆ อย่างในตอนนี้ การอยู่แบบไม่เห็นหน้าคงจะดีกว่าต้องทนอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่
      เท้าน้อยเริ่มขยับ สลัดทุกความคิดทิ้งไป ขอแค่มีลูกอยู่ข้างกายก็เพียงพอ...เพราะในวันหนึ่ง โมกข์ก็ต้องหายออกไปชีวิตของหล่อนและลูกๆ
      แต่เท้าทีขยับก้าวมีอันต้องชะงักยามพบคู่ชายหญิงยืนยิ้มอยู่หน้าออฟฟิต เพียงสบสายตาแค่เสียวนาที จู่ๆ พาขวัญรู้สึกขนลุกเกรียวคล้ายความกลัว ไม่รู้ว่าเกิดจากสาเหตุอะไร
     
พวกเรามาสมัครงานจ้ะ
     
ที่นี่ต้องการคนงานเพิ่มใช่ไหมครับ
      ชายหนุ่มและหญิงสาววัยย่างเข้าเลขสามหันมาถามพาขวัญ พร้อมประดับรอยยิ้มเต็มกรอบหน้า
      “ใช่ค่ะแค่แวบเดียวเท่านั้นสำหรับอาการที่เกิดขึ้น จากนั้นหญิงสาวกลับได้รับรอยยิ้มใสซื่อและเป็นมิตร แล้วกวาดสายตามองคนทั้งสองอย่างรอบคอบ เดี๋ยวนี้จะมองคนจากภายนอกไม่ได้ โจรร้ายแฝงตัวในคราบคนดีมีถมเทไป
     
แล้วจะรับพวกเราไหมจ้ะหญิงสาวหน้าตาสะอาดสะอ้านร้องถาม
     
เรื่องนี้ต้องให้คุณโมกข์ตัดสินใจ เดี๋ยวเดินตามฉันมาน่ะกันจะพาไปพบเจ้าของไร่ทุกอย่างต้องผ่านความเห็นของชายหนุ่มเสียก่อน หล่อนไม่อาจตัดสินใจอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะเป็นเพียงแค่ลูกจ้างของเขา พลางขยับเท้าเดินมุ่งหน้าต่อไปอีกนิด ขณะลูกน้อยทั้งสองยังอยู่ในอ้อมกอด
      เพียงแต่เดินมาไม่นานก็ได้พบกับคนที่ต้องการกำลังยืนคุยอยู่กับโรสริน และการปรากฏตัวของหญิงสาวนั้นทำให้วงสนทนาเงียบลงในทันที สายตาสองคู่มุ่งมองที่พาขวัญ
      แต่กลับมีสายตาหนึ่งคู่มองด้วยความริษยา กลายๆ คล้ายการชิงชังเป็นอาการของคนนึกหึงหวง ทั้งที่ไม่มีสิทธิ์
     
พาเด็กๆ มาหาคุณโมกข์หรือค่ะ
      คนถูกดึงร่วมวงสนทนาฝืนยิ้ม เหมือนไม่ใช่คำถามคลับคล้ายคลับคลาเป็นการเย้ยหยันเสียมากกว่า รู้อยู่เต็มอกว่า ไม่มีทางใช่เช่นนั้นแต่อีกฝ่ายกลับถามออกมาด้วยถ้อยคำที่ฟังชัด
      ฝ่ายโรสรินยิ้มกว้างเชือดใจ หล่อนมีทั้งมุมดีและมุมร้ายแฝงอยู่ในตัว จะสู้ก็ต่อเมื่อต้องแย่งชิง แต่ในตอนต้องนิ่งเงียบก็ทำได้ภายใต้ใบหน้าหวานละมุน
     
มีคนมาสมัครงานค่ะคุณโมกข์ เห็นสายตาดุกระด้าง พาขวัญจึงรีบบอกสาเหตุที่ต้องอุ้มลูกเข้ามาถึงไร่ แล้วหันหลังไปมองคู่ชายหญิงที่น่าจะเป็นสามีภรรยากัน ก่อนพยักหน้าให้ขยับเท้าเข้าไปใกล้ โดยท่าทีของโมกข์ยังเรียบเฉย ทำเพียงปรายตามองทั้งสองอย่างพิจารณา
      ด้านคนเป็นส่วนเกินอย่างพาขวัญรู้ตัวดีจึงขยับเท้าหมายจะกลับไปในที่ของตน ทว่าไม่เร็วไวเท่าใครคนหนึ่งเดินเข้ามาประชิด เลยมีอาการตกใจไม่น้อย ระดับของวงหน้าอยู่ในช่วงหน้าอกกำยำของชายซึ่งยืนหน้าขรึมเท่านั้น ก่อนต้องขยับเท้าห่างออกมาสองสามก้าวแล้วเบือนหน้าหนี เป็นทำนองว่าไม่เคยชินจะใกล้ชิด
       ขณะโมกข์โน้มตัวลงมองหน้าคนในอ้อมกอดพาขวัญด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก พบพวงแก้มเริ่มแดงระเรื่อ สาเหตุคงเพราะแพ้แสงแดดแรงจ้า แม้จะยังอยู่ในช่วงส่ายๆ แต่วันนี้ตะวันเริ่มออกฤทธิ์แผ่ความร้อนเร็วกว่าปกติ จึงถอดหมวกออกแล้วครอบใส่ศีรษะเล็กๆ พลันจ้ำอ้าวเดินจากไปพร้อมคู่ชายหญิง
      พาขวัญกะพริบตาปริบๆ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น
     
หมวกป๊ะป๋า พาณิธิดายกสองมือป้อมๆ จับหมวกแล้วทำท่าอวดพี่สาว
      พาณิภัคเลยทำท่ายื่นมือไปคล้ายจะแย่ง
     
ไม่เอาค่ะ หนูภัคไม่แย่งของน้องนะคะ
      ยังอยู่ในอาการมึนงง แต่แอบปลื้มใจ อย่างน้อยคนที่หล่อนมองว่า เขาไม่ต่างจากหุ่นยนต์ก็มีความรู้สึกนึกห่วงลูก โมกข์คงรู้อยู่บ้าง พาณิธิดา อ่อนแอ เจ็บออดๆ แอดๆ อยู่บ่อยครั้งเลยหยิบยื่นความห่วงใยมาเป็นหมวกใบกว้างให้บังแดด จนสายตาต้องหลุบลงต่ำเมื่อโรสรินจ้องเขม็ง
      ไม่อยากจะเชื่อ สองครั้งสองหนแล้วกับการแสดงออกของผู้ชายที่หล่อนหมายปอง ปกติไม่เคยเห็นเขาสนใจสามคนแม่ลูก แต่หมู่นี้แสดงออกมากจนใจนึกหวั่น
      พาขวัญไม่ได้ยกยิ้มตอบกลับให้โรสริน เดินหมุนตัวกลับไปยังออฟฟิต ส่วนสาวเจ้ายังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มองไปทางโมกข์ที่กำลังซักถามข้อมูลจากคู่ชายหญิง วันนี้หล่อนจะไม่ถอย คิดว่ายังรุกหน้าได้อีก และคงต้องเร่งรีบทำคะแนนให้มากกว่าเดิม ไม่เช่นนั้นใจดวงแกร่งอาจถูกมือดีแย่งไป
      ขนาดทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงได้
กับแค่แย่งชายหนุ่มอีกครั้งคงไม่ยากเย็นสำหรับพาขวัญ
      โรสรินคิดด้วยใจอคติทันทีเมื่อมีความหึงหวงเข้าครอบงำ
      คิดได้ดังนั้นโรสรินรู้สึกเหมือนไฟช็อต ชาหนึบไปทั่ว ไม่มีทางยอมให้โมกข์โดนแย่งไปแน่
      ส่วนชายหนุ่มยืนซักถามประวัติจากคู่สามีภรรยาอยู่นานพอสมควร เพราะไม่อยากจะรับคนที่มีความร้ายแอบแฝงอยู่ในตัวหรือเป็นพวกหนักก็ไม่เอาเบาก็ไม่สู้เข้ามาทำงาน ซึ่งสุดท้ายเอ่ยปากตกลงรับคนทั้งสอง แต่เพียงแค่เป็นการทำงานชั่วคราวเท่านั้นเพื่อทดแทนคนงานหญิงซึ่งลาคลอดไป
     
คุณโมกข์คะ
     
ครับ
      เมื่อเห็นโมกข์เดินเข้ามาใกล้ โรสรินรีบเอ่ยปากทันที


 คุณโมกข์ยังมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่นะคะ
คุณหญิงธัญญาเรศใกล้จะปรากฏตัวแล้ว งานเข้าหนูขวัญแน่
เดี๋ยวมาต่อให้อีกนิดค่ะ
-เกี้ยวเกล้า-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

4,264 ความคิดเห็น

  1. #403 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2558 / 16:53
    หึ ตะมาทำดีตอนนี้เพื่อ
    #403
    0
  2. #273 yooeun (@yooeun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 00:56
    แสดงออกแค่นี้ยังไม่พอค่ะ เค้ายังงอลลลคุณโมกข์ ส่วยยัยโรสไรนี่ พ่นไฟใส่เลย หึ
    #273
    0
  3. #88 TuaOnt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 14:20
    อัพบ่อยๆนะค้าา ชอบค่ะ เข้ามาส่องทุกวันเยย^^
    #88
    0