ภรรยาสำรอง( ตีพิมพ์ สํานักพิมพ์ Touch ) reup

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 11 ขโมยขึ้นใจ (02)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    12 ม.ค. 60

     ตอนที่ 11 ขโมยขึ้นใจ 


      “ห้องฉัน เขาบอกสั้นเช่นเคย ทำให้แม่ของลูกทำตาโต
     
เอ่อ...พาขวัญมีท่าทางอึกอักทันที
     
ฉันจะย้ายไปนอนห้องข้างๆ โมกข์อธิบายต่อให้จบ แล้วเดินหายออกไปจากบ้าน  สาวเจ้าก้มหน้าพับเสื้อผ้าให้เสร็จ แล้วพาลูกไปสำรวจบ้านหลังใหม่โดยความตื่นเต้นฉายชัดในแววตา อย่างแรกคงต้องตรงดิ่งไปยังห้องนอน พบภายในมีเตียงขนาดใหญ่พอให้สามคนแม่ลูกนอนกอดกัน พาขวัญไม่จำเป็นต้องลงไปนอนบนพื้นเหมือนก่อน
      แถมห้องยังกว้างกว่าเดิม พอให้เด็กๆ วิ่งเล่น ข้าวของเครื่องใช้อำนวยความสะดวกมากกว่าเก่า และเด็กๆ ดูจะสนุกสนานกับการกระโดดขึ้นลงบนฟูกนุ่มๆ
      คนตัวใหญ่คงไม่รู้ว่านี่คือการเริ่มต้นที่ดี เป็นคลื่นความสุขเล็กๆ ที่ไม่ได้หามาง่ายๆ และเชื่อสิอีกไม่นานโมกข์ต้องถูกเด็กๆ ร่ายมนต์ใส่ จนต้องกลายไปเป็นคุณพ่อจอมหวงแน่นอน บางทีอาจจะกลายไปเป็นคนติดลูกเลยก็ได้ ความใสซื่อและความน่ารักจะเข้ามามีอิทธิพลต่อร่างกำยำ
      ใช่ว่าจะปล่อยใจให้คาดหวังเต็มที่ ยังแบ่งพื้นที่เอาไว้เผื่อเจ็บด้วย ไม่เพียงเท่านั้นภาพของใครบางคนยังย้ำเตือนในความทรงจำ
      ระหว่างพาเด็กๆ ขึ้นบันไดมาสายตาไปปะทะกับรูปขนาดใหญ่ที่แขวนติดผนังเข้า สีหน้าเลยจืดเจื่อนไปชั่วขณะหนึ่ง เกิดอาการหน่วงและชาหนึบหนับ ถ้าไม่ใช่เพราะความเห็นแก่ตัวของเธอ ผู้หญิงใบหน้าสวยราวกับนางเอกละครอาจจะยังมีชีวิตอยู่ ป่านนี้น่าจะได้อยู่เคียงข้างโมกข์
      ในบางทีพาขวัญอดอิจฉาคนที่จากไปไม่ได้ เพราะความรักของโมกข์ยังมั่นคงเสมอ ถ้าเขาปันหนึ่งในเศษเสี้ยวมาให้หล่อนและลูกบ้างก็น่าจะดี
      เจ้าฝาแฝดทั้งสองพากันอ้อนมารดายกใหญ่ หลังพาขวัญทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง สายตาแลดูมีความสุข เลยภาวนาให้อยู่ด้วยกันนานๆ อย่าเพิ่งจากไป อย่างน้อยขอให้ลูกสาวได้อิ่มเอมในอ้อมกอดบิดา ไม่จำเป็นต้องแผ่มาถึงหล่อน ถึงจะอยู่ท่ามกลางความทุกข์ ถ้าลูกสุขก็พร้อมจะสู้ทน

      เจ้าของดวงตากลมโตก้มหน้าลงมองลูกสาวซึ่งหลับอยู่ในอก ด้านซ้ายเป็นพาณิภัค ด้านขวาสำหรับพาณิธิดา ค่ำคืนนี้จึงแสนสุขเป็นพิเศษ รอยยิ้มเปื้อนใบหน้าอยู่ตลอด ถึงรู้ว่า การเข้ามาอยู่ในชีวิตของโมกข์มากขึ้นไม่ใช่เรื่องดี ในเมื่อคุณหญิงธัญญาเรศแสดงเจตจำนงว่า ต้องการให้โรสรินมาแทนที่
      เป็นอีกครั้งที่รู้สึกเสียดลึกในทรวง ความเศร้าวนเวียนอยู่รอบๆ ไม่จากไปอย่างถาวรเสียที ยังจำทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาราวกับว่าเพิ่งผ่านมาไม่ถึงห้าชั่วโมง จนหวนคิดถึงมารดา นานแล้วที่ไม่ได้มีโอกาสกลับไปเยี่ยม
      กอดใดๆ จะอุ่นเท่าอ้อมกอดแม่
      ทุกครั้งที่พาขวัญกอดลูกจึงทำเหมือนตอนมารดากอดตน ไม่คิดจะยอมแพ้ถ้าอนาคตของลูกยังมืดมน โดยไม่แน่ใจว่า หากสิ้นสุดสัญญาแล้วจะเป็นเช่นไร
      ด้านคนเสียสละห้องกว้างนอนเอามือก่ายหน้าผาก มีหลายเรื่องให้ต้องขบคิดและทบทวน หนึ่งในนั้นไม่พ้นเรื่องของพาขวัญ ยอมรับว่ายังวางทิฐิไม่ได้ แต่ไม่อยากใจไม้ไส้ระกำเกินไป ยังมีเมตตาในฐานะเพื่อนมนุษย์ คิดว่าการที่พาสามคนแม่ลูกเข้ามาอยู่ด้วยกันทำถูกที่สุดแล้ว
     
คุณคงเข้าใจผมนะนุริน
      ความรักยังแน่นทรวง ไม่เคยจืดจาง รักมาก คิดถึงมากย่อมต้องเจ็บและทุกข์เป็นธรรมดา หากเมื่อวันใดดับลงได้ วันนั้นชายหนุ่มจะรู้คุณค่าของคำว่า ความสุขมากกว่านี้ และอาจจะทำให้ไม่สายเกินแก้ ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะสูญเสียทุกอย่างไปอีกครั้ง

      ลูก”                          
      อากัปกิริยาตกใจมาเยือนในทันทีที่พาขวัญเปิดเปลือกตาขึ้น มองหาบนเตียงไม่พบร่างของลูกสาวทั้งสอง ใจเลยหายวาบ กลัวพวกแกจะเดินออกไปซนด้านนอกแล้วตกบันได คิดเพียงเท่านั้นอกต้องสั่นพร้อมส่งเสียงเรียกทันใด
      ไม่มีเสียงตอบกลับมาสักนิด เท้าเลยขยับลงจากเตียงมุ่งหน้าออกจากห้อง สายตากวาดมองหา อีกหนึ่งความกลัวแล่นเข้ามา กลัวเด็กๆ จะไปสร้างความรำคาญให้แก่เจ้าของบ้าน จนมาหยัดยืนอยู่หน้าห้องนอนของโมกข์ ออกแรงเคาะประตูเบาๆ เผื่อลูกจะอยู่กับชายหนุ่มจริงๆ
      เพียงไม่นาน บางเสียงแว่วเข้ามา
     
ป๊ะป๋า ฮิฮิ...หนาวๆ เป็นเสียงของพาณิภัค ออกจะสั่นๆ ดังออกมาจากห้องน้ำ
      หัวคิ้วคนเป็นมารดาเกิดความสงสัยทันที จึงต้องเดินเข้าไปไขความกระจ่าง
     
แม่ขัน แม่ขัน เมื่อเปิดประตูห้องเข้าไป ลูกทั้งสองส่งเสียงเรียกมารดา พากันวิ่งเข้ามากอดขาด้วยท่าทางสั่นเทา คงเป็นเพราะหยดน้ำจากฝักบัวเป็นแน่ ก่อนสีหน้าจะปรากฏรอยยิ้ม ชั่วอึดใจหลุดเสียงหัวเราะยามเห็นสภาพของใครอีกคน
      ร่างหนาเปียกโชกไม่ต่างจากไปตกน้ำที่ไหนมา...ก่อนสีหน้าของคนขำต้องหลบสายตาคมลึกซึ่งมองมาอย่างไม่พอใจ
     
เดี๋ยวขวัญแต่งตัวให้ลูกเองค่ะชายหนุ่มทำเพียงพยักหน้ารับ เดินเลี่ยงตัวไปยังห้องของตนเองเพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า พร้อมต้องกลบเกลื่อนรอยยิ้ม ใช่ว่ารับมือลูกสาวทั้งสองไม่ไหว เห็นพวกแกมีความสุขเลยปล่อยให้เล่นต่างหาก พลันเดินลงมายังห้องครัวด้านล่างลงมือทำบางสิ่ง
      สักสิบห้านาทีต่อมา กลิ่นหอมฉุยได้แตะปลายจมูกของสามคนแม่ลูก พาขวัญพาเด็กๆ ตามกลิ่นนั้นมา พบคนตัวโตนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร มีชามข้าวต้มวางเรียงอยู่สามใบ แน่นอนว่าสองในสามต้องเป็นของเจ้าฝาแฝด ที่เหลืออีกหนึ่งหญิงสาวอดคิดเข้าข้างตนเองไม่ได้
     
นั่งลงสิเสียงทุ้มเข้มออกคำสั่ง
      สาวเจ้ารีบพาลูกไปนั่งบนเก้าอี้ แล้วหันมองหน้า
      โมกข์พยักหน้าแล้วมองไปที่ชามข้าว ทำให้รู้ว่า มีไว้สำหรับพวกหล่อน รอยยิ้มขอบคุณส่งกลับไปให้ ถึงอีกฝ่ายจะไม่ได้แยแส สรุปว่าวันนี้สามคนแม่ลูกเจริญอาหารกว่าทุกวัน พาขวัญออกจะทึ่งและอึ้งกับรสมือของสามี ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะทำอาหารเป็น แถมยังอร่อยเสียด้วย
      หน้าที่ล้างจานชามตกเป็นของหญิงสาวด้วยความเต็มใจหลังทานอาหารเสร็จ จากนั้นเตรียมตัวที่จะออกไปทำงาน ทว่ากลับได้รับน้ำเสียงดุกร้าว
     
จะไปไหน
     
ขวัญจะออกไปทำงานค่ะ
     
หายดีแล้วหรือทั้งน้ำเสียงและสายตาปรามว่า อย่าอวดดี หญิงสาวเลยเข้าใจว่า หล่อนสมควรจะอยู่บ้านกับลูกๆ ไม่นานโมกข์เดินมุ่งตรงเข้าไร่เพื่อทำงาน ทิ้งให้พาขวัญอยู่ปรับตัวกับบ้านหลังใหม่ที่ห่างจากบ้านเก่าเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น

เชิญจิ้มคุณโมกข์แบบEBOOK ค่ะ

ภรรยาสำรอง
เกี้ยวเกล้า
www.mebmarket.com


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

4,265 ความคิดเห็น

  1. #3935 นักอ่าน (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:23
    หายไปเลย อยากอ่านต่อค่ะ
    #3935
    0
  2. #3934 Singha2017 (@Singha2017) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 10:15
    รักเอยทำไมจึงเจ็บ
    #3934
    0
  3. #3930 napapat_rung (@napapat_rung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 00:16
    มาต่ออีกนะ อย่าหายไปล่ะ ขอบคุณค่ะ
    #3930
    0
  4. #3928 ป้าดา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 17:59
    อ่านรอบแรก ซื้อหนังสือ อัพใหม่ก้ออ่านใหม่ ไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไรแล้ว ชอบ ชอบ
    #3928
    0
  5. #3927 ThitapaKungKung (@ThitapaKungKung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 14:52
    น้ำตาจิไหล  ขอบคุณไรท์มากๆ เลยที่มาอัพให้อ่าน คิดว่าไรท์จะไม่มาอัพซะแล้ว  ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณค่ะไรท์
    #3927
    0
  6. #3926 nooyoky (@nooyoky) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 14:36
    อย่าหายไปนานเลยนะ ขอร้อง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มกราคม 2560 / 14:36
    #3926
    0
  7. #1197 ม่านธารา (@natnicha39) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 18:06
    มาต่อไวๆน้าาาาาา คิดถึ๊งคิดถึง
    #1197
    0
  8. #1196 ์ืNippy (@Thannaree499) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 17:55
    คุณโมกข์เป็นผีดิบมาเกิดรึไง 
    #1196
    0
  9. #1195 sansoan (@sansoan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 17:42
    รอตอนต่อไปค่า ^^
    #1195
    0
  10. #1194 namfon-1971 (@namfon-1971) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 17:42
    ต่อๆๆๆๆๆๆๆคะไร้ท
    #1194
    0
  11. #1193 Nakida (@tameeya1989) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 17:36
    ชอบบบบบ
    #1193
    0
  12. #1192 ฟูฟู (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 17:36
    นั่นสิค่ะไรต์ โมกข์มันน่าเบื่อจริงๆ รักษาตัวให้หายดีซะก่อนแล้วพาลูกๆหนีไปโลดดดดด
    #1192
    0