ภรรยาสำรอง( ตีพิมพ์ สํานักพิมพ์ Touch ) reup

ตอนที่ 44 : ตอนที่ 14 อ้อน (03)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    4 เม.ย. 61

ตอนที่ 14 อ้อน 


      “คุณโรสริน พาขวัญใจสั่น ยามเห็นสายตาของอีกฝ่าย
      โรสรินเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย เพราะเห็นว่า คนที่ต้องการมาหาอยู่กับสามแม่ลูก เกิดอาการชิงชังขึ้นมาทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ในเมื่อสี่คนนี้คือครอบครัวเดียวกัน หล่อนต่างหากเป็นคนนอกไม่สมควรชักสีหน้าใส่ เพียงแค่มันอดไม่ได้ นึกอิจฉาอยู่ในใจ
     
สวัสดีค่ะคุณโมกข์ โรสรินปั้นหน้ายิ้มใส่โมกข์ ต่างจากพาขวัญซึ่งหันไปมองด้วยสายตาเย็นยะเยือก แสดงตัวเป็นปฏิปักษ์มากกว่าเดิม เริ่มรับรู้ถึงความผิดแปลกในความสัมพันธ์ของคนทั้งสองคล้ายจะมีอะไรเพิ่มเติม ความเฉยชาถูกลดระดับเป็นเช่นนี้คงไม่ดีแน่
     
สวัสดีครับ โมกข์ยิ้มตอบ ขณะยันตัวลุกขึ้นเมื่อพาขวัญมาอุ้มพาณิภัค ส่วนลูกสาวคนเล็กยังอยู่ในอ้อมกอด
     
หนูดาเป็นอะไรไปหรือคะ สังเกตดูพอจะรู้ว่า ต้องมีอะไรเกิดขึ้น ไม่เช่นนั้นผู้ชายที่มีแต่ความขุ่นเคืองให้สามแม่ลูกคงไม่แตะเนื้อต้องตัวสายเลือดที่ไม่ต้องการ เจ้าหล่อนมาดมั่นอยู่ในใจและเชื่อว่า ความคิดไม่ผิด
     
ถูกตะขาบกัดครับ เขาตอบสั้นๆ ไม่ได้ใส่ใจในสีหน้าของคู่ค้ามากนัก ถึงจะเห็นว่าแววตาเจ้าหล่อนแสดงความแข็งกร้าว
     
พอดีวันนี้โรสจะเข้ามาคุยเรื่องงาน เจ้าหล่อนพูดเข้าประเด็นแล้วเบนสายตาไปหาพาขวัญเหมือนอยากจะให้มาช่วยเอายัยเด็กตัวเล็กออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม
      พาขวัญไม่ได้ขยับเท้าเข้าไปหรอก สายตาของโมกข์ปรามไว้และรู้ดีลูกสาวคงไม่ยอมจึงทำเพียงยืนนิ่ง มองสามีเดินอุ้มลูกเข้าไปในห้องทำงาน พลางเบือนหน้าหนีการตวัดตาใส่ของโรสริน เห็นอารมณ์ขุ่นเคืองของอีกฝ่าย แต่จะทำอย่างไรได้หล่อนไม่มีสิทธิ์ไปขัดแย้งเจ้าของไร่
      โรสรินถึงกับกระแทกเท้าเข้าไปในห้อง ชักไม่สบอารมณ์ ออกท่าทางปั้นปึ่งหวังโมกข์จะเห็นใจบ้าง ทว่ามันไร้ประโยชน์ คนตรงหน้าไม่แม้ใส่ใจ เจ้าของร่างกระจ้อยในวงแขนต่างหากแย่งทุกความหมายไป
     
ให้โรสช่วยอุ้มไหมคะ คุณโมกข์น่าจะเมื่อย
      ผมไม่เมื่อยหรอกครับ เรามาคุยงานกันดีกว่า พูดเข้าเรื่อง และออกสีหน้าเข้มเมื่อโรสรินล้ำเส้นยามมองพาณิธิดาด้วยสายตามีแววชัง 
      โรสรินปรับสีหน้าแทบไม่ทัน เจ้าหล่อนยังไม่อยากให้ความสัมพันธ์ต้องเปราะหัก มันยิ่งบอบบางอยู่ การสนทนาเรื่องงานได้เริ่มต้น เกี่ยวกับการตลาดของไร่แห่งนี้ โรสรินเสนอตัวมาทำให้เพื่อเอาใจโมกข์ พยายามทำทุกวิถีทางที่ได้ครองหัวใจอันมืดบอด
      ร่วมครึ่งชั่วโมงต่อมาได้ยุติ กระนั้นโรสรินยังไม่ยอมไปไหนทำตัวเหมือนก้างขวางคอ แถมยังทำบางสิ่งนั่นคือ เอาใจพาณิภัค ในเมื่อชายหนุ่มออกอาการรักเด็กพวกนี้ก็ต้องเอาใจให้ถูกจุด ซึ่งคนเป็นแม่เองไม่ได้ว่าอะไร เพียงลอบมองเป็นระยะไม่ต่างจากโมกข์
      กระทั่งโมกข์อุ้มลูกกลับบ้าน ทำให้ส่วนเกินได้รับรู้ถึงความจริงอีกหนึ่งอย่าง
     
นี่พาขวัญย้ายเข้ามาอยู่กับคุณโมกข์หรือคะ โรสรินถามเสียงดังพอสมควร มีอาการตกใจหน้าซีด รู้สึกเหมือนโดนขโมยหัวใจไปต่อหน้าต่อตา
     
ใช่ครับ ตอบอย่างไม่แยแสในความรู้สึกพลางอุ้มพาณิธิดาขึ้นไปยังห้องนอน ทิ้งให้โรสรินยืนเคว้ง ไม่นานคนโดนเมินเฉยหันหลังไปมองพาขวัญด้วยสายตาอยากจะเข่นฆ่าให้ตายคามือ อยากจะเดินเข้าไปสะบัดมือตบหน้าสักฉาดแล้วด่าทอว่า หน้าด้าน ชอบแย่งของคนอื่น เพียงแต่ยังระงับอารมณ์ได้ และรู้ในสิทธิ์ของตัวเองว่ายังไม่มากพอ
      คนโดนจ้องเดินเลี่ยงตัวไปอีกทางพร้อมจูงมือลูกน้อยไปด้วย แต่น้ำเสียงเหยียดแคลนทำให้ต้องชะงักเท้า
     
หวังว่า มันคงจะไม่เกิดขึ้นอีกนะพาขวัญ
      พาขวัญเงยหน้ามอง มีสายตาตั้งคำถาม ไม่เข้าใจความหมายของประโยคนั้น
     
ก็อย่างที่จะนอนกับคุณโมกข์แล้วปล่อยให้มีลูกอีกคน น้ำเสียงของโรสรินและสีหน้าเต็มไปด้วยการดูถูก ถึงจะรู้สาเหตุว่า โดนบีบบังคับ แท้จริงแล้วพาขวัญไม่ใช่ตัวอันตรายเป็นคุณหญิงธัญญาเรศต่างหาก ร้ายเหลือคณา สามารถแว้งกัดได้ทุกคนหากไม่พึงพอใจ
     
ขวัญขอล่ะนะคะ จะพูดอะไรก็หัดคิดเสียบ้างว่า พูดแบบนี้ต่อหน้าเด็กมันไม่ดี เป็นครั้งแรกกระมังกับการออกหมัดซัดอาวุธ ทำเอาคู่สนทนาเริ่มจะเดือดจัด
     
นี่เธอว่าฉันหรือพาขวัญ เธอมีสิทธิ์อะไร
     
ก็สิทธิ์ภรรยาของผมไงครับ สุ้มเสียงเข้มจัดบ่งบอกถึงความไม่ชอบใจ
     
คุณโมกข์ โรสรินหน้าเสีย ครั้งนี้ตบะแตกจริงๆ ถึงแสดงบางมุมที่ร้ายกาจออกไป ปกติแล้วจะฉลาดรู้ว่าสิ่งไหนจะเป็นภัยกับตนเอง หนนี้กลับทำพลาดครั้งใหญ่และอาจจะทำให้คำพูดเหล่านั้นย้อนกลับมาสร้างความบาดหมาง
      ชายหนุ่มเดินลงมายังชั้นล่าง หยุดเท้าอยู่ข้างภรรยาสำรองของตนเองบ่งบอกแน่ชัดแล้วว่าเลือกฝ่ายใดที่ผ่านมายังรักษาน้ำใจ แต่ถ้าอีกฝ่ายยังก้าวล้ำผ่านเส้นมาอีกนิดจะไม่มีสิ่งเหล่านั้นอีกแน่และแม้ความสัมพันธ์ในเรื่องงานต้องสะบั้นขาดกระจายก็จะไม่สนใจ
     
เรื่องของผมกับขวัญ เขาจงใจเน้นน้ำเสียงในการเอ่ยชื่อหญิงสาว มันถือว่าเป็นเรื่องปกติ หากพวกเราจะอยู่ด้วยกันหรือร่วมเตียงกันอีก เพราะเราเป็นสามีภรรยากัน


ไปจับจองคุณโมกข์ได้ที่ บูธ สำนักพิมพ์ทัช C 16 นะคะ
หนังสือมีไม่มากแล้วค่ะ
EBOOK ได้ที่ MEB

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

4,260 ความคิดเห็น

  1. #4173 by_zeegame (@by_zeegame) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:16
    คุณโมกกกกกกกกกกกกกก
    #4173
    0
  2. วันที่ 4 เมษายน 2561 / 13:50
    สมน้ำหน้าโรสริน
    #4172
    0
  3. #4014 pypid555 (@pypid555) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:13
    รอลุ่นหนูดี
    #4014
    0
  4. #4013 ornuma2554 (@ornuma2554) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:51
    สนุกค่ะ..คุ้มกับการโหลดน์
    #4013
    0
  5. #2040 เนตรนภา แซ่หลี (@tafha) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 15:49
    อึดอัดแทน ทั้งหมอก ทั้งโมกข์ อยากจะทำอะไรตามใจตัวเองก็ติดขัดไปหมด
    #2040
    0
  6. #2038 chanisnook2 (@chanisnook) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 15:35
    นี่ก็อึดอัดและหน่วงไม่แพ้กันเลย จะร้องไห้ล่ะนะ TT
    #2038
    0