Feriya [Spy] วายร้ายพันธุ์สายลับ

ตอนที่ 51 : Halloween Project SS II : THE PARK I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 มี.ค. 60






F’SPY Halloween Project Season II

31st October 2016

Theme: The Park  ....มาเล่นกันเถอะ มาเล่นกันเถอะ...~~

Part I

 ------------------------------------------------------------------------------------------

         


รู้สึกลางไม่ดียังไงชอบกล...

          นัยน์ตาสีไพลินหรี่ลง มองออกไปนอกหน้าต่างก็พบเข้ากับถนนที่มีรถยนตร์วิ่งสวนกันบางตา ไม่นานนักรถมินิบัสที่เขานั่งอยู่ก็เลี้ยวเข้าไปในซอยแห่งหนึ่ง กระทั่งวิ่งผ่านรั้วขนาดใหญ่เข้ามาในสถานที่อันเป็นจุดหมายปลายทาง

          “เหมือนจะถึงแล้วนะครับ”

คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามคือหนุ่มหน้าหวานที่กำลังพยายามมองออกไปนอกกระจกหน้าต่างคล้ายคนกำลังตื่นเต้น ส่วนที่นั่งข้างๆเขาคือคนหัวดำนามมอร์เฟียสซ์ที่หลับยาวมาตั้งแต่ก้าวขาขึ้นรถ

          ยิ่งรถเคลื่อนตัวเข้าไปลึกเท่าไหร่ ก็ยิ่งเห็นบรรดาเครื่องเล่นต่างๆได้ชัดเจนขึ้น ไม่ว่าจะเป็นไวกิ้งสีเหลืองสดใส  หรือรางเหล็กสีแสบทั้งสูงทั้งชันของโรลเลอร์โคสสเตอร์ ตามมาด้วยม้าหมุนและเครื่องเล่นอื่นๆอีกมากมาย

          ใช่แล้วล่ะ สวนสนุก...

          “น่าสนุกชะมัด อยากเจอแฟนๆแล้วล่ะ” หนุ่มหัวแดงยิ้มกว้างสว่างไสวชวนให้แสบตา แม้ว่าเมื่อกี้จะเพิ่งบ่นหงุงหงิงอยู่กับโทรศัพท์ว่าห่วงเฟรย์ที่นอนไข้ขึ้นอยู่ที่บ้านอย่างนั้นอย่างนี้

          มันป่วยการเมืองแน่ๆ...

          เวริสลอบสันนิฐานเงียบๆ บรรดาสมาชิกที่ถูกผู้กำกับโรคจิตส่งมางานแฟนมีตติ้งวันฮาโลวีนปีนี้มีแค่หกคน ซึ่งถือว่าน้อยจนน่าแปลกใจ ประกอบไปด้วยเขา ยูเกรซิส วาเนียร์ มอร์เฟียสซ์ วาเนเซียส และแลนเซอร์

 จะว่าไปส่วนใหญ่ก็เป็นสมาชิกผู้รอดตัวจากทริปนรกที่โรงแรมร้างเมื่อปีก่อน เว้นก็แต่เขาที่ดันซวยซ้ำซ้อน

          ให้ตาย หวังว่าปีนี้จะไม่เล่นอะไรแผลงๆอีกนะ...

          “เอ้า ลงๆ ถึงแล้ว” วาเนเซียสที่วันนี้เป็นพี่ใหญ่ในแก๊งค์ร้องบอกทุกคน ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินนำลงไปก่อน เวริสต้องเอาขวดน้ำเคาะหัวคนขี้เซาอยู่หลายที กว่าที่มันจะขยับปากหาว แล้วยอมเดินโซเซลงไปจากรถ

          “โห สงสัยปีนี้สปอนเซอร์จะจ่ายหนักแฮะ ถึงขั้นเหมาสวนสนุกเลยเรอะ”

สิ่งแรกที่ทุกคนเห็นคือป้ายสวนสนุกขนาดยักษ์ เขียนว่า THE PARK ตรงปากทางเข้ามีรูปปั้นมาสคอตตุ๊กตาสัตว์สี่ตัวที่เป็นสัญลักษณ์ของสวนสนุกกำลังโพสท่าน่ารัก ราวกำลังเชิญชวนให้เข้าไปดินแดนมหัศจรรย์ อีกทั้งยังมีไฟประดับสว่างไสวคึกคัก ทั้งๆที่ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่าแล้ว

...ไม่น่าเชื่อเลยว่า ผู้กำกับที่ปกติเค็มยิ่งกว่าเกลือในทะเลสาปเดดซีนั่นจะลงทุนถึงขั้นปิดสวนสนุกเพื่อจัดงานมีตติ้งในค่ำคืนวันฮาโลวีน...

“นี่ฉันต้องมาทำบ้าอะไรที่นี่วะเนี่ย” ชายหนุ่มผิวแทนเจ้าของบทแลนเซอร์บ่นไม่สบอารมณ์ ข้างๆมีร่างสูงของวาเนเซียสที่กำลังดูดแปบซี่ ไม่ได้มีท่าทีทุกข์ร้อนใดๆ

“เขาให้มาเที่ยวก็ดีแล้วน่า”

“อ๊ะ มีใครรออยู่แน่ะครับ”

ทันทีที่พวกเขาผ่านประตูทางเข้า ก็พบกับมาสคอตน่ารักทั้งสี่ คือเป็ดน้อยดักกี้ พี่หมีเท็ดดี้ เจ้ากระต่ายบันนี่ และจิ้งจอกฟ็อกซี่ที่ยืนถือป้ายต้อนรับ พลางโบกไม้โบกมือหย็อยๆอย่างร่าเริง

“เฮ้ยยย!!

“ทำไรฟระ!!

แต่พอเดินเข้าไปใกล้ เจ้าพวกนั้นก็พากันกระโดดเข้าชาร์จ ทุกคนถึงกับเบิกตากว้าง เมื่อพวกมันล้วงกุญแจมือออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง แล้วล็อคหมับเข้าที่ข้อมือของพวกเขาด้วยความไวแสง

“สวัสดีทุกคน มาถึงกันแล้วสินะ...”

คราวนี้เสียงที่คุ้นเคยดังออกมาจากวอคกี้ทอร์คกี้ในมือเป็ดเหลืองดักกี้ เวริสคิ้วกระตุก เมื่อเป็นเสียงเดียวกับที่เอะอะอะไรก็สั่งคัท สั่งคัทมันรัวๆ จนปวดหัวกันยกกอง

“คุณซา ทำไมต้องจับพวกผมใส่กุญแจมือด้วยล่ะครับ??” วาเนียร์มองมือของตัวเองที่ถูกผูกติดกับมอร์เฟียสซ์แล้วถึงกับเครียด

“ไม่ต้องตกใจไป ฉันแค่อยากจะแบ่งทุกคนเป็นทีม จะได้ช่วยกันทำภารกิจน่ะ...หึหึ”

แว่วเสียงหัวเราะอย่างมีเล่ห์นัย ทำเอาคนที่เคยมีประสบการณ์เลวร้ายอย่างเวริสคิ้วกระตุก

“ภารกิจง่ายๆ เนื่องจากบรรดาแฟนคลับเขาอุตส่าห์มารอเจอพวกนาย ฉันก็เลยจะให้ทุกคนไปเอาตุ๊กตาที่ซ่อนไว้ตามที่ต่างๆมาให้เป็นของขวัญแฟนๆ แค่นั้นเอง”

ไม่ว่าเปล่า เจ้าฟ็อกซี่เลื่อนกระดานขนาดใหญ่ที่มีแผนที่ของสวนสนุกแห่งนี้มาหยุดตรงหน้า ก่อนบันนี่ตัวสีชมพูจะล้วงวัตถุแบนๆคล้ายๆมือถือออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง พี่หมีเท็ดดี้ล้วงไม้ชี้แบบพกพาขึ้นมาบ้าง ก่อนใช้มันเคาะแผนที่ป็อกๆ มีนัยน์ตาสีอำพันเหมือนแมวลอบสังเกตุอยู่เงียบๆ

บ๊ะ...หยั่งกับกระเป๋าหน้าท้องโดเรม่อน

“เห็นแผนที่นี่ไหม ที่พวกนายจะต้องเข้าไปคือโซน Witch Wood

พวกเขามองไปทางด้านซ้ายของแผนที่ มันเป็นโซนขนาดใหญ่ที่ใช้ชื่อว่า Witch Wood ภายในประกอบไปด้วยสถานที่ย่อยสามจุด อันได้แก่ Tunnel of the Tale, Dark Forest และ Black Chapel    

“ส่วนนี่คือจีพีเอส เก็บไว้ทีมละเครื่อง เพราะมันจะพาพวกนายไปหาตุ๊กตาที่ฉันฝังชิพเตรียมไว้ยังไงล่ะ”

ถ้ามันจะต้องเหนื่อยตามหาเบอร์นี้ จะเอาไปซ่อนทำมะม่วงอะไรฟระ!

แลนเซอร์ได้แต่ทำเสียงคำรามฮึมฮำอย่างขัดใจ ฟังเสียงทิ้งท้ายของผู้กำกับที่วันนี้ดูเหมือนจะอารมณ์ดีผิดปกติ

“หลังจากนี้ก็...พยายามเข้านะทุกคน คริคริ”

 

 

ทางเข้า Witch Wood : 21.00

 

“เจ๊แกให้มาทำอะไรดึกๆดื่นๆเนี่ย ง่วงชะมัด” มอร์เฟียสซ์บ่นพลางจะเอามือเกาหัวอย่างเคย เสียก็แต่คราวนี้ดันมีมือของใครอีกคนพ่วงติดมาด้วย วาเนียร์ถึงกับหันมาส่งตาวาววับให้ทันที

“มือมันติดกันอยู่คุณก็เห็น ใช้มืออีกข้างสิครับ!

“วะ คนมันก็ลืมไหมล่ะ ทำอย่างกับใครเขาอยากจะเอาข้อมือไปพ่วงติดกับนายให้เมื่อย” คนหัวดำย้อนกลับด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ ในขณะที่พวกเขากำลังเดินไปตามจีพีเอสที่อยู่ในมือวาเนียร์ กระทั่งมาถึงสถานที่อันเป็นเป้าหมาย

Tunnel of the Tale…

“อุโมงสมชื่อเลยแฮะ” นัยน์ตาสีอำพันมองสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกับถ้ำหินขนาดใหญ่ตรงหน้า มันลอยอยู่กลางน้ำ นั่นหมายถึงว่าพวกเขาจะต้องใช้เรือถีบที่จอดรออยู่ที่ท่าปั่นเข้าไปภายใน

หนุ่มหัวดำเดินดุ่มๆนำไปก่อน ลากคนหน้าหวานให้ต้องรีบจ้ำตามกันไปเพราะเกรงจะสะดุดหน้าทิ่ม แต่แล้วมอร์เฟียสซ์ก็กลับหยุดชะงักไปเสียเฉยๆ พลางเพ่งมองเรือถีบทั้งสี่ลำที่จอดเรียงรายกันอยู่อย่างพินิจพิเคราะห์

“มีอะไรเหรอครับ?” วาเนียร์มองอีกฝ่ายที่อยู่ดีๆก็หยุดนิ่งไป ราวกับกำลังใช้สมาธิเพื่อตัดสินใจเรื่องสำคัญระดับชาติ

“ดักกี้...เท็ดดี้...บันนี่...ฟ็อกซี่...” นัยน์ตาสีอำพันจ้องเรือถีบรูปสัตว์ทั้งสี่ลำตาไม่กะพริบ

น่ารักหมดเลยอ๊ะ!

“นี่อย่าบอกนะครับว่า...” คนฟังถึงกับเผลอทำสีหน้าว่างเปล่าไปชั่วอึดใจ ก่อนจะเอามือนวดขมับ และแน่นอนว่าต้องเป็นมือข้างซ้ายที่ยังว่าง

ฉายานักฆ่าปัญญาอ่อนในเรื่องนี่ไม่ได้มาเล่นๆจริงๆด้วย...ให้ตาย!

“จะลำไหนก็รีบๆขึ้นเถอะครับ คุณคิดว่าเรามีเวลาแค่ไหนกัน!

ตวาดแวดเข้าให้พลางกระชากมืออีกฝ่ายเดินนำเข้าไปขึ้นเรือถีบเป็ดเหลืองดักกี้ที่จอดอยู่หน้าสุดอย่างตัดปัญหา มอสจำใจต้องเดินตามมา แม้จะยังไม่หยุดส่งสายตาอาลัยอาวรณ์ให้กับเรือถีบอีกสามลำที่เหลือ

มันเวรกรรมอะไรของเขากัน...

วาเนียร์คิดอย่างคนปลงไม่ตก เรือเป็ดมาถึงปากทางเข้าอุโมงด้วยแรงถีบของสองหนุ่ม บรรยากาศภายในมืดสนิทอึมครึม แต่แล้วเสียงบรรยายก็ดังขึ้นพร้อมกับภาพเงาที่ถูกฉายขึ้นบนผนังหิน บอกเล่าเรื่องราวของนิทานเรื่องหนึ่ง ที่ใครหลายคนอาจคุ้นเคย...

ในป่าใหญ่แห่งหนึ่ง มีชายตัดฟืน ภรรยาของเขา และเด็กชายหญิงคู่หนึ่ง นามว่าฮันเซลและเกรเทล...

เรือเป็ดดักกี้ยังคงมุ่งฝ่าความมืดและไอหมอกจางๆบนผืนน้ำตรงไปเบื้องหน้า ภาพบนกำแพงหินแสดงภาพเงาดำๆของคนทั้งสี่ ให้ความรู้สึกคล้ายๆกับกำลังอ่านสมุดภาพนิทานในวัยเด็ก

ครอบครัวของพวกเขาช่างยากจนแร้นแค้น กระทั่งในคืนหนึ่ง ผู้เป็นภรรยาก็บอกกับสามีว่า พรุ่งนี้พวกเขาจะต้องนำเด็กสองพี่น้องไปปล่อยทิ้งไว้ในป่า...

“ไม่ได้หรอก พวกเขาเป็นลูกเรานะ!

“แต่เรากำลังจะอดตายกันหมดนะ ไอ้ผัวโง่!

ชายตัดฟืนพยายามที่จะแย้ง แต่ผู้เป็นภรรยากลับไม่ฟังเขาเลย... อนิจจา ฮันเซลและเกรเทลนั้นได้ยินสิ่งที่พ่อแม่คุยกันเข้าเสียแล้ว เกรเทลผู้เป็นพี่สาวร้องไห้ออกมาอย่างหวาดกลัว...

“อย่าร้องไปเลยเกรเทล เราจะไม่ถูกทิ้งง่ายหรอกๆ”

เด็กชายเอ่ยปลอบพี่สาว ก่อนที่เด็กทั้งคู่จะย่องออกจากบ้านไปเงียบๆ ฮันเซลหยิบก้อนกรวดสีขาวมากมายใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วจึงพากันกลับบ้าน รอคอยให้รุ่งเช้ามาถึง...

ภาพตัดไปที่เด็กๆถูกแม่ใจยักษ์พาเข้าไปปล่อยในป่า แต่นางหารู้ไม่ว่าฮันเซลได้โรยก้อนกรวดสีขาวไปตลอดทาง จนในที่สุด เด็กๆก็เดินตามก้อนกรวดกลับมายังบ้านได้ในที่สุด

เสียก็แต่โชคดีไม่มีซ้ำสอง...

ในเช้าวันต่อมา ภรรยาคนตัดฟืนก็พาเด็กๆเข้าไปในป่าอีกครั้ง แจกแจงขนมปังไว้ส่วนหนึ่งเพื่อให้เป็นเสบียงระหว่างทาง ฮันเซลฉีกขนมปังแล้วโรยไว้ตามทางเหมือนเดิม แต่น่าเศร้าที่คราวนี้กลับไม่มีขนมปังหลงเหลือเป็นเครื่องนำทางกลับบ้านให้พวกเขาอีกต่อไปแล้ว เพราะนกกาพากันมาจิกกินไปเสียหมด...

ภาพสุดท้ายที่ฉายขึ้นมาคือ เด็กน้อยผู้อาภัพสองคนเดินหลงทางอยู่ในป่าด้วยความหิวโหยและสิ้นหวัง...

“แม่แบบนี้...มีอยู่จริงๆด้วยสินะ” วาเนียร์พึมพำด้วยน้ำเสียงเบาหวิว มอสยิ้มขำ เมื่ออีกฝ่ายทำท่าราวกับแม่บ้านที่อินละครหลังข่าว

“มันก็แค่นิทานน่า”

ความมืดช่วยบดบังไม่ให้เห็นน้ำใสๆที่เอ่อขึ้นมาคลอหน่วงในดวงตาสีบุษราคัม คนหน้าสวยรีบปาดมันออกไปอย่างรวดเร็ว พอดีกับที่เรือเป็ดของพวกเขาโผล่พ้นอุโมง และมาจอดเทียบอยู่ที่ท่าเรือเล็กๆด้านหลัง

“อะไรกัน ยังต้องไปต่ออีกเรอะ!” คราวนี้มอสเบ้หน้า ก้มไปดูจีพีเอสในมือหนุ่มหัวทอง ก่อนจะเห็นว่าตำแหน่งของตุ๊กตาอยู่ห่างออกไปไม่ไกล

“เหมือนจะต้องเดินเข้าไปในป่านี้นะครับ...” วาเนียร์ถอนหายใจเบาๆ สองหนุ่มพากันเดินเข้ามาในป่าที่มืดๆทึมๆชวนให้ขนลุก มีเสียงนกกาดังมาแว่วๆเป็นซาวด์ประกอบ เดินไปได้ไม่ถึงสองนาทีคนหัวดำก็บ่นออกมา

“หิวอ่ะ”

“หิวก็รีบสิครับ ได้ตุ๊กตามาแล้วจะได้เข้าไปกินอะไรในงาน”

“แต่ฉันอยากกินตอนนี้อ๊ะ!

“อย่ามาทำตัวงี่เง่าเหมือนเด็กได้ไหมครับ!

เดินไปพลางก็เถียงกันไปอย่างไม่ยอมลดละ รู้ตัวอีกทีทั้งคู่ก็เดินมาหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง มอสเห็นแล้วถึงกับตะลึงงันไปหลายวินาที

หลังคานั่น เหมือนจะทำจากแท่งป็อกกี้ยักษ์มาเรียงติดกัน...ส่วนหน้าต่าง อืม โดนัทยักษ์นี่นา...บานประตูมันแผ่นช็อกโกแล็ตนี่ อ๊ะ ตรงลูกบิดมีขนมผิงห้อยอยู่ด้วย

นี่มัน... สวรรค์ชัดๆ!

วาเนียร์ถูกคนหัวดำซึ่งบัดนี้หูอื้อตาลายคล้ายไม่รับรู้สิ่งใดฉุดกระฉากลากถูเข้าไปยังบ้านขนมหวาน แล้วก่อนที่คนตะกละจะถึงขั้นงัดบานประตูออกมาแทะ เขาก็ตัดสินใจฟาดมือลงไปที่หัวดำๆนั่นสุดแรง

 ผั่วะ!

“อย่ามาเห็นแก่กินตอนนี้จะได้ไหมครับ!

มอสถึงกับลงไปนั่งกุมหัว รู้สึกเหมือนเจอแผ่นดินไหวลูกย่อมๆ วาเนียร์ส่งสายตาเขียวปั๊ด ก่อนจะมองจีพีเอสในมือ ดูเหมือนว่าวัตถุที่กำลังตามหาต้องอยู่ในบ้านหลังนี้แน่ๆ

“เราจะรีบเข้าไปเอาตุ๊กตา แล้วรีบออกมา เข้าใจไหมครับ”

สองหนุ่มเปิดประตูดังแอด ภายในมีแค่แสงไฟจากเทียนเล่มเล็กๆไม่กี่เล่มที่จุดไว้บนโต๊ะอาหาร ความพีคมันอยู่ที่บนโต๊ะอาหารที่ว่านั้น มันเรียงรายไปด้วยขนมนานาชนิด ไม่ว่าจะมาการอง โดนัท เค้ก คุ๊กกี้ เตอกิซดีไลท์ และอะไรอีกเยอะแยะมากมาย

นี่มันบ้านใครกันละเนี่ย...

วาเนียร์มองสำรวจภายใน แสงจากเทียนทำให้มองอะไรไม่ค่อยชัดนัก ด้านในสุดเหมือนจะเป็นเตาผิง และข้างๆก็มีไม้กวาดอันยาววางพิงอยู่

“เอ๊ะ...บนเตาผิงนั้น” หนุ่มหน้าหวานเห็นอะไรบางอย่างคล้ายจะเป็นเป็ดตัวเล็กวางอยู่ “นั่นตุ๊กตาแน่ๆเลยครับ!

เขายิ้มกว้าง กำลังจะเดินไปคว้าก็ติดคนที่อีกคนไม่ยอมขยับ พอหันกลับไปอีกทีก็เห็นคนหัวดำเคี้ยวคัพเค้กในมือหงุบหงับ ไม่วายรีบยัดมาการองเข้าไปติดๆราวกับกลัวว่าเขาจะแย่งกิน

แช่งให้ติดคอตายจะบาปไหมนะ...

วาเนียร์ถอนหายใจ เมื่อมันไม่ขยับเขาก็ต้องเป็นคนเอื้อมตัวไปหยิบเอง มือยาวเอื้อมไปแตะตัวเป็ดได้ในที่สุด แต่กลับไม่ได้หยิบออกมาได้ง่ายๆอย่างที่คิด ราวกับว่ามันถูกติดกาวไว้ใต้ฐาน

แน่นอนว่าคนอย่างเขาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

วาเนียร์ออกแรงดึงจนเจ้าตุ๊กตาเป็ดน้อยหลุดออกมาได้ในที่สุด ยังไม่ทันที่จะได้ขยับยิ้มพึงใจ เสียงกลไกลของอะไรบางอย่างก็ลั่นเอี๊ยดอ๊าด รู้ตัวอีกทีพื้นที่เหยียบยืนก็หายไป

“ว๊ากกกก!!

สองหนุ่มประสานเสียงกันร้องลั่น เมื่อจู่ๆก็ร่วงลงไปบนตาข่ายเชือก ก่อนที่มันจะดึงรั้งให้พวกเขาลอยขึ้นไปราวกับสัตว์ที่ติดกับดักนายพราน ลูกไฟสีม่วงประหลาดลุกพรึบขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะอันเย็นเยียบ

“ฮิฮิฮิ.....”

ร่างในผ้าคลุมสีดำปรากฏขึ้นกลางห้อง วาเนียร์หน้าซีด ในขณะที่มอสยัดโดนัทอันสุดท้ายเข้าปาก รู้สึกว่าฉากนี้มันคุ้นๆชอบกล

“ยินดีต้อนรับสู่บ้านขนมหวานนะ...เจ้าพวกเด็กหลงทาง”

 

 

Dark Forest:  21.00 น.

 

“พอตกดึกอากาศมันก็ชักจะเย็นลงยังไงไม่รู้แฮะ...นายไม่หนาวเหรอ”

“...”

“อ่า ถ้าใส่เสื้อหนาๆกว่านี้มาก็น่าจะดีนา”

“...”

“จะว่าไปแล้วก็คิดถึงเฟรย์จังเลยแฮะ ถ้าไม่ดันไข้ขึ้นกะทันหันก็คงได้มาด้วยกันแท้ๆเลยเชียว”

“...”

คราวนี้เวริสเงยหน้าขึ้นมาจากจีพีเอส ใบหน้าตายสนิทฉายความรำคาญออกมาอย่างไม่ปิดบัง ขณะมองหนุ่มหัวแดงข้างตัวที่ช่างมีความสามารถในการสนทนากับดินฟ้าอากาศ

พอน้องไม่สบาย พี่ชายก็รับหน้าที่ต่อ

แถมน่ารำคาญพอกันทั้งคู่...

ตอนนี้พวกเขากำลังเดินอยู่ในแนวป่าดาร์คฟอร์เรส จากตรงนี้ หากมองไปยังเนินขนาดใหญ่ทางด้านขวาก็จะเห็นสถาปัตยกรรมอะไรซักอย่างอยู่ลิบๆ ถ้าเดาไม่ผิดน่าจะเป็นโบสถ์ที่วาเนเซียสกับแลนเซอร์ถูกส่งไป

นัยน์ตาสีไพลินมองจุดแดงๆที่ขึ้นโชว์อยู่ในจอจีพีเอส พบว่าวัตถุดังกล่าวอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสองร้อยเมตร

ดี...รีบเจอ จะได้รีบกลับซักที

“อ๊ะ...ฉันเหมือนเห็นอะไรแวบๆแฮะ”

ยูเกรซิสชะงักฝีเท้า แรงเบรคทำเอาเด็กหนุ่มรุ่นน้องข้างตัวชะงักไปด้วย คนหัวแดงเลือกที่จะเมินประกายตาคมๆที่ส่งมาคาดโทษ หันมองซ้ายขวา แต่ก็พบเพียงแค่ต้นไม้เขียวๆทึมๆ

“อะไรของนาย”

“สงสัยฉันจะตาฝาด” เจ้าของบทองครักษ์ยิ้มแห้งๆ เดินไปได้อีกไม่กี่ก้าวหูก็ได้ยินเสียงสวบสาบของอะไรบางอย่าง คราวนี้หางตาทันจับภาพชายผ้าขาวพลิ้วๆที่ตัดกับสีเขียวของแมกไม้ แต่พอหันกลับไปมองมันก็หายวับไปราวไม่เคยมีอยู่

“คราวนี้อะไรอีกล่ะ”

“เหมือน...จะได้ยินเสียงอะไรแปลกๆอ่ะ” ไม่ทันขาดคำ สายลมเย็นๆก็พัดวูบ มันหอบเอาแว่วเสียงหมาหอนชวนขนลุกมาจากที่ไกลๆ “เอ่อ... ในสวนสนุกมีหมาด้วยเหรอ ฮะฮะ”

นัยน์ตาสีทับทิมกับไพลินสบกันในความเงียบ เวริสเป็นฝ่ายสูดลมหายใจลึก แม้ในใจอยากจะด่าคนข้างตัวที่ดันทักอะไรไม่ดูเวร่ำเวลา

“มันก็แค่ซาวด์เอฟเฟกต์ อย่าลืมว่านี่มันวันฮาโลวีน”

เวริสเอ่ยเสียงเย็น ยูเกรซิสยอมหุบปากเงียบ แม้จะยังไม่หายข้องใจ

“ตุ๊กตาอยู่ข้างหน้า รีบๆเดิน” เจ้าของบทเจ้าชายติดสั่งการจนเป็นนิสัย ก่อนจะก้าวเร็วๆ ลากคนข้างตัวให้รีบจ้ำเนื่องจากบรรยากาศเริ่มไม่อำนวยให้มาเดินเล่นทอดน่อง

แกรบบ....แกรบบ...

เสียงเหมือนคนเหยียบใบไม้แห้งดังขึ้นรอบตัว ยูเกรซิสเริ่มเลิกลัก นึกถึงสารคดีสัตว์โลกที่นั่งดูกับเฟรย์เมื่อเย็นวาน

“ถ้าในป่ามีสิงโตล่ะ?!

“นี่มันสวนสนุก ไม่ใช่สวนสัตว์”

            ซ่า~~~~ซ่า~~~~

“เฮ้ น้องชาย ฉันได้ยินเสียงเหมือนอะไรขยับ!

“มันก็แค่ลมพัดใบไม้”

“อ๊ะ มีคราบอะไรแดงๆด้วย”

“สีเลอะยังไงล่ะ”

นัยน์ตาสีไพลินเลือกที่จะมองตรงแหน่วไปเบื้องหน้า พยายามปลอบใจตัวเองเป็นครั้งที่ร้อยว่ายัยผู้กำกับโรคจิตนั่นคงไม่เล่นมุกซ้ำ แม้จะมีคนหัวแดงคอยโวยวายไซโคไปตลอดทางก็ตามที

“เฮ้ย บ่อน้ำนี่นา!” สองหนุ่มชะลอฝีเท้าเมื่อเห็นบ่อน้ำเก่าๆอยู่เบื้องหน้า ยูเกรซิสก้มมองจีพีเอสในมือคู่หู จากตำแหน่งของมัน คาดว่าตุ๊กตาจะต้องอยู่ตรงบ่อน้ำเป็นแน่แท้ “ไปเอากันเถอะ!

ว่าแล้วก็เดินดุ่มๆตรงเข้าไป เวริสที่กลับมาเป็นฝ่ายถูกลากอยากจะเบรคตัวเองไว้ก็เหมือนจะไม่ทัน ดูแหมือนว่าคุณสมบัติแรงวัวแรงควายจะเป็นอะไรที่สืบทอดกันมาของตระกูลหัวแดง

มันจะง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ...?

บริเวณปากบ่อเป็นหินดำๆที่มีตะไคร่เขียวเกาะอยู่เป็นด่างเป็นดวง ไม่มีวี่แววของตุ๊กตาที่ตามหา มีแต่เชือกเส้นยาวๆที่ห้อยลงมาจากปากบ่อ

“ต้องอยู่ในนี้ล่ะ!

ยูเกรซิสฉวยเชือกหมับแบบไม่พูดพล้ำทำเพลง ก่อนจะสาวเชือกขึ้นมาด้วยความว่องไว แล้วก็เป็นจริงดังนั้น เมื่อดึงไปได้ซักพัก ก็เจอเข้ากับตุ๊กตาบันนี่สีชมพูที่ถูกผูกเป็นปมไว้กับเชือก

“เป็นน้องต่ายเหรอเนี่ย น่ารักเชียว”

ในขณะที่เขากำลังแกะตุ๊กตาออกจากเชือก ก็สัมผัสได้ถึงแรงกระตุกถี่ๆมาจากในบ่อน้ำ คนที่รับบทเป็นสายลับมานานเลยรีบดึกเชือกขึ้นมาตามสัญชาตญาณ เวริสคิดจะร้องห้ามแต่ก็สายเกินไป

ฟรึบ!!!

อะไรบางอย่างในชุดผ้าสีขาวลอยพรึบขึ้นมาจากปากบ่อ มันมาพร้อมกับเส้นผมสีดำยาวสยายปิดหน้าปิดตา บรรดาคนมองช็อก ขนลุกเกรียวยันท้ายทอย

“ครึก...ครึก...ครึก”

สิ้นเสียงหัวเราะชวนหลอน ยูเกรซิสก็โยนตุ๊กตาในมือทิ้ง ก่อนร้องลั่น

“ว๊ากกกกกกกกก ผีหลอกกกกกกกก!!!!!

เขาหันหลังกลับก่อนออกตัววิ่งไม่คิดชีวิต ลากเวริสที่ตาเบิกค้างไปด้วยในสภาพทุลักทุเล หวิดชนต้นไม้ไปหลายต้น เป็นภาพที่เชื่อเลยว่าหากบรรดาแฟนคลับได้เห็น ยอดโหวตในโพลตามหาพระเอกอันล่าสุดต้องเป็นอันลดฮวบฮาบอย่างไม่ต้องสงสัย

“ฮุฮุฮุ...ฮะฮะ ฮ่าฮ่าฮ่า”

ทันทีที่สองหนุ่มวิ่งคล้อยหลังไป เสียงหัวเราะที่ถูกกลั้นเอาไว้นานก็ระเบิดออกมาดังลั่น เจ้าของใบหน้าขาวซีด ใต้ตาดำปี๋ในชุดยูกาตะสีขาวถึงกับเอามือกุมท้อง ในขณะที่เดินออกมาจากที่ซ่อนซึ่งก็คือบริเวณหลังต้นไม้ใหญ่ข้างๆบ่อ

วอร์คกี้ทอร์คกี้ในมือดังขึ้น

“ทำดีนี่ซาดาโกะ วิ่งป่าราบกันไปเลย”

คนที่ขำจนปวดท้องสูดหายใจลึก ก่อนจะกรอกเสียงลงไป

“ได้รูปเด็ดๆรึเปล่าเจ๊...โดยเฉพาะหน้าไอ้คุณชายน่ะ แคปไว้ให้ผมด้วย จะเก็บไว้แบล็คเมลล์ ฮ่าฮ่าฮ่า” เฟรย์ในคราบผีซาดาโกะหัวเราะก๊ากขึ้นมาอีกหน ยามนึกถึงใบหน้าที่โดนหลอกผีของคู่กัดตลอดกาล

อ้าปากพะงาบๆอย่างกับเงือกขาดน้ำ โอ๊ยขำ!

สมน้ำหน้า ริอาจมาเขย่าขาบัลลังก์พระเอกสองสมัยซ้อนของกรูเองทำไม...พี่ก็เหมือนกันยูซ บังอาจขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในโพล อย่าหวังว่าเป็นพี่น้องกันแล้วฉันจะยอมให้!

คะแนนพวกแกจะตกฮวบกันก็คราวนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า

“มีหรือจะพลาด ฉันให้วิลซูมแล้วซูมอีก แกกลับมาดูเองแล้วกัน เก็บของมาให้หมดด้วย”

“โอเคเจ๊ เดี๋ยวผมไปเลย” เฟรย์ยิ้มสะใจ ทิ้งตัวนั่งตรงปากบ่อ ในขณะที่ในมือก็กระตุกสายสลิงเล่น เป็นผลให้ตุ๊กตาซาดาโกะเด้งผลุบๆโผล่ๆ

โถ...ทริกหลอกเด็ก ได้ผลเกินคาด

“ให้ตาย ขำเป็นบ้า” ดวงตาเหลือบไปเห็นตุ๊กตาบันนี่ที่ถูกพี่ชายเธอโยนทิ้ง ว่าจะไปเก็บไว้เป็นที่ระลึกเสียหน่อย แต่ยังไม่ทันที่จะได้ลุกออกไป หูก็สดับได้ถึงเสียงอะไรบางอย่างดังมาจากในบ่อน้ำ

ครืด....ครืด...ครืด

มันดังครืดคราวราวกับเสียงเล็บครูดกับผนังหิน...

ยังไม่ทันจะได้หันไปมองเผื่อพิสูจน์ข้อสงสัย อะไรบางอย่างก็ฉุดกระชากเธอจากด้านหลัง ดวงตาสีทับทิมเบิกกว้าง ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะผงะหงาย

“เฮ้ยยยย!!

...แล้วร่วงหล่นลงไปในบ่อน้ำเก่ากลางป่าอันเงียบงัน

 

 

 




..................................................................


                                                                                     To be continued >>> 



อีกสองพาร์ทกำลังมา จบก่อนเที่ยงคืนฮะ (ปั่นอยู่ T T)

ปูเสื่อรอ ปักป้ายเจิมกันก่อนนะฮะ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

2,886 ความคิดเห็น

  1. #2787 Nerru (@hibari_miga) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 21:03
    รอตอนต่อไปค่ะ555555
    #2787
    0
  2. #2786 Sokenyo Chi-el (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 20:25
    ก้ว่าแล้วจะขาดเฟร์ย ได้ ยังงัย 5555มียูชซ ด้วย
    #2786
    1
    • #2786-1 ++>>SaBrieL<<++ (@kikyou_38) (จากตอนที่ 51)
      1 พฤศจิกายน 2559 / 00:09
      5555 กลับมาอ่านให้จบด้วยน้า เลยฮาโลวีนละเนี่ย อิอิ
      #2786-1
  3. #1842 LadyTOP (@ying_toon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 เมษายน 2553 / 18:51

    เกี่ยวกับเทพโพไซดอนด้วย ว้าววว

    คิดถึงเรื่องเพอร์ซี่ แจ็กสัน ขึ้นมาเลยแฮะ

    ร่างใหม่ของเทพโพไซดอนนี่ จะใช่เวริสรึเปล่า?

    #1842
    0
  4. #1721 Ritchan (@nootuatia) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 เมษายน 2553 / 19:41

    ดูเหมือนว่าเฟรย์จะหน้าที่หนักกว่ารัชทายาทเสียอีกมั้งเนี่ย

    ภาระดูเยอะเหลือเกิน

    #1721
    0
  5. #1633 yamamoto80 (@yamamoto80) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 17:59
    โห อึดสุดๆเลยค่ะ (ทั้งเฟรย์ทั้งท่านซา)
    ตอนนี้มันส์มาก>< เวริสออกอีกแล้ว
    เซอร์ไพรส์นี่ขอทั้งสองสีได้มั้ยค่ะ 
    ทั้งชมพูทั้งม่วงเลย ชอบหมด -.,-
    #1633
    0
  6. #1629 >>night_girl<< (@Dark_lady) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 04:44
    มีคำผิดหนึ่งคำค่ะ
    ที่ย่อหน้าที่ 3 บรรทัดที่ 3
    ' สมควร '
    #1629
    0
  7. #1609 DeViL KinG DoM (@nan-mind) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 22:10

    สุโค่ยยยยยยยยยยยยย

    มาอัพไวๆๆๆๆๆๆๆๆๆน่ะค่ะ

    เป็นกำลังใจให้น่ะค่ะพี่ซา

    อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยน่ะค่ะ อิอิ

    เด๋วไม่สบายแล้วไม่มีใครมาแต่งนิยายดีๆๆ ให้อ่าน ((^__^))

    #1609
    0
  8. #1608 key_k (@lovelyprince) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 21:04
    36 หน้า... พิมพ์ไปได้ยังไงอะพี่ซา O[ ]O(นับถือๆ คงอยากจบบทที่45มากๆสินะ- -)
    แต่เฟรย์นี่อึดยิ่งกว่าแมลงสาบอีกนะเนี้ย โดนจิ้มไส้แตกแล้วยังไม่ตาย =[ ]=
    อยากได้สี... (ไม่รู้สิ สีไหนก็สีนั้นแหละ)<<เขียนเพื่อ? -*-
    #1608
    0
  9. #1607 fFfFrailty_zZ (@-christin-) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 20:08

    สุดยอดดดดดดดด

    อยากรู้ผลลัพธ์ 

    ถ้าเหตุการณ์จบลงแล้ว เฟรย์จะทำไรต่อ><

    #1607
    0
  10. #1606 Minimumi (@Minimumi) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 15:17
    บรรยากาศช่วงนี้เป็นสีแดงๆ (โหดนิดๆ) อมม่วง? (ซาก้อน่าจะรู้นะว่าเพราะอะไร 55+)
    อา เฟรย์ยังคงเท่ และ แมนได้อีก
    ลืมไปแล้วนะเนี่ย ว่าเฟรย์โดนดูดพลังไปอะ ยังป่วนได้ขนาดนี้
    มันคลั่งจริงๆน้อ นางเอกเรา อึดดุจแมลงสาบอีก
    แต่ก็นะ ถ้าไม่อึดงี้ คงตายไปนานแล้วอ่ะ พระเอก (ตกลงมีป่าว 55) ไม่ค่อยได้ช่วยไรเล้ย
    แต่เรื่องนี้นางเอกปกป้องพระเอก? อิอิ
    #1606
    0
  11. #1605 THEMoviiE (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 14:36
    โอ้ยมันๆ^0^
    #1605
    0
  12. #1603 Arella (@enna1104) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 27 มีนาคม 2553 / 00:32
    โยะๆๆๆ ไม่ว่าเมื่อไหร่ ไม่ว่ายังไง เฟรย์ก้อยังเท่ห์ไม่เสื่อมคาย
    #1603
    0
  13. #1602 No-R Luke Zero (@halfize) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 23:48

    หลงรักนู๋เฟรย์อย่างแรง  เดี่ยวผมให้แม่ไปขอ  อิอิ

    #1602
    0
  14. #1601 ลาวดวงเดือน (@mailand) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 19:49

    เปลี่ยนสีบ้างก็ดี แต่ละฉากของหนูมีแต่สีแดง เฟรย์มันอึดขนาดนี้ไม่ขึ้นค่าตัวให้บ้างหรือไร

    #1601
    0
  15. #1600 Wild roses (@nutree) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 18:39
    อัพเร็วๆนะค่ะ^^
    #1600
    0
  16. #1599 pinkyse (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 17:20
    เอาอีกๆ อัพ อัพ มันส์จนหยุดไม่อยู่ แต่ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ

    ด้วยความคลั่ง+ความหวังดี
    #1599
    0
  17. #1597 n_ur_se (@nu_rse_) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 15:34
    มันส์มากตอนนี้

    โหดดีจริงๆ

    รีบๆอัพนะค้า

    เอานอร์มอล 
    #1597
    0
  18. #1596 mint-ball (@Mint-ball) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 15:09
    ดีใจมีภาคสองด้วย
    #1596
    0
  19. #1595 [:.Last_Ray.:] (@Naomi_Tra) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 14:54
    เฟรย์จะเป็นไรไหมคับ
    แล้วเวริสจะชนะอย่างไง
    มาอัพต่อไว ๆ  อยากอ่านใจจะขาดแล้วคับบบบ
    #1595
    0
  20. #1594 Winter-Angel (@HeavenlyDevil) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 13:53
    สุดๆ

    ตบมือให้จ้าพี่น้อง เจ๋งจริงๆ เห็นคำผิดแบบพิมพ์ตกทำนองนั้นเยอะเลยแต่ตากำลังจะปิดแล้วเหมือนกัน ยังไงถ้ารีใหม่ยกเรื่องจะแวะมาบอกคำผิดแล้วกันน้า

    ตอนชวนหลอน ตกลงนอร์มอล? จริงอะ วายต้องไปโหลดเองหรอ? หุหุ

    ใบมรณะบัตรไม่ต้องเครียดหรอก ของเค้าก็ได้เท่าเดิมเป๊ะ (รอดตัว -.-) สู้ๆละกัน ขออนุญาตไปนอนก่อน ไม่ไหวละ =[]=
    #1594
    0
  21. #1592 VS-DeviL (@gsg_vs-devil) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 11:42
    55 ยกหิมาลัยออกจากอกเช่นกัน ~
    #1592
    0
  22. #1591 toey1405 (@toey1405) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 11:04

    มีภาค 2 อีกหรอคะพี่ซา =[]=
    แล้วเมื่อไหร่มันจะจบ(พี่ซาต้องอัพบ่อยๆนะ- -+)

    555+ ในที่สุดวาเนเซียก็รู้ว่าเฟรย์เป็นผู้หญิง(สุดถึก) แต่ภาค 2 ออก แค่ครึ่งหลังเองหรอ ไม่ยอมน้า~ เพราะเตยเชียร์วาเนเซีย (ให้คู่กับเฟรย์นะ ได้โปรดดดดดดด*-*)

    ป.ล.เรนาธีน่าสงสารจังเลยอ่ะ พลาดคำพูดดีๆไปตั้งเยอะ(กระซิกๆYY_YY) ไม่งั้นคงไม่เป็นแบบนี้หรอก(และคงไม่มีสงคราม) แต่ก็ดีแล้วแหละ ไม่งั้นมันจะไม่มีลอร์ดเฟรย์(อ่านไปอ่านมาถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเฟรย์เป็นผู้หญิงจะคิดว่าเป็นผูชายจริงๆไปแล้วแหง)

    #1591
    0
  23. #1588 No-Zero (@no-zero) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 08:55
    อัพพพพพพพพพพ
    #1588
    0
  24. #1587 ★} Sϋиnч' (@kb-sun) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 08:07
    อยากได้สีชมพูอมม่วง งง
    5 55.



    อยากได้สีชมพูค่า
    เพราะอยากให้พระเอกกะนางเอกมีฉากที่ทำให้คิดว่าจะมีวันที่มารักกันได้บ้าง..อะนะ
    (อย่าหวานมากล่ะ เดี๋ยวคนอ่านหัวใจวาย(เพราะเฟรย์มันไม่เหมาะกับหวานๆเท่าไหร่ 5 55.))
    #1587
    0
  25. #1586 อิน (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 06:51
    คิดเหมือนคห. 1590 ขอนอมอลค่ะ นอกรอบนั่นจะแรงหรือไม่ก็ค่อยว่ากัน หึหึ
    #1586
    0