What's up
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ My.iD

    Quick Message
รวมข้อความจากเพื่อนๆที่ส่งถึงเราบนหน้าเวบ
ข้อความ
3

 C O M M E N T    B o X

อยากบอกว่า :

ลงชื่อ:
พิมพ์ตัวเลข :

ทางเว็บไซต์ไม่อนุญาตให้ใช้ Qmsg ในการส่งลิงก์หรือฉากที่ไม่เหมาะสม (NC)
(หากตรวจพบนิยายเรื่องนั้นจะถูกแบนถาวร ในกรณีกระทำผิดซ้ำจะถูกแบน ID ทันที)


12 ก.ค. 59 / 09:40   [110.168.9.85]
พรรณกาญจน์ / เพลงกวี บอกว่า :
ฝากติดตามผลงานเรื่องใหม่ด้วยนะคะ อัพให้อ่านทุกวันค่ะ

วิมานรักมาเฟียร้าย
โดย:พรรณกาญจน์
http://writer.dek-d.com/August1511/story/view.php?id=1424701


 ซัลวาจูโน่ เบนิญญ่า (ชาร์ล) อายุ 33 ปี
เจ้าของเรือสำราญสุดหรูของตระกูลเบนิญญ่า แฝดผู้น้องของ ลูเซียโน่ เบนิญญ่า
ไม่มีทางที่คนอย่างเขาจะแต่งงานกับยายเด็กฟันเหยินที่ชอบวิ่งตามเขาต้อยๆ ตั้งแต่เด็กอย่างเด็ดขาด ต่อให้โลกจะถล่ม ดินจะทลายยังไงก็ไม่มีทาง
แต่ทำไมเพียงแค่ได้เห็นหน้าหัวใจเจ้ากรรมมันดันไปตกหลุมรักหญิงสาวที่เคยปฏิเสธการแต่งงานด้วยอย่างถอนตัวไม่ขึ้น งานนี้ซัลวาจูโน่ เลยต้องงัดเอาทุกแผนการที่มีออกมาใช้และพาตัวเธอไปกักขังเอาไว้ด้วยบทรักที่เร่าร้อนในวิมานส่วนตัวของเขาเอง

ณดา ฤทธิ์ธาบดินทร์ (อายุ 23 ปี)
สาวน้อยหน้าหวานร่างเล็ก แต่อย่างอื่นของเธอกลับไม่ได้เล็กตาม
ในเมื่อเขากล้าปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเธอแบบนั้น เธอก็จะทำเป็นไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาอีกต่อไป ต่อให้หลังจากนี้เขาจะมาตื้อหรืออ้อนวอนให้ตายยังไงเธอก็จะไม่ยอมใจอ่อนให้อย่างเด็ดขาด หากแต่คำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้ งานนี้เธอจึงต้องกระโดดลงไปในแผนการยั่วมาเฟียร้ายให้กลายเป็นลูกเจี๊ยบในกำมือ
เธอจะยั่วให้เขาคลั่งตายลงไปต่อหน้าเลยคอยดู!

>ยั่วกันสักนิด<

          อะไรกัน โดนจูบแค่นี้ถึงกับตกตะลึงไปเลยเหรอ” มันยากเหลือเกินที่จะควบคุมน้ำเสียงของตัวเองให้เป็นปกติ แต่ก็ต้องกัดฟันถามหญิงสาวออกไปอย่างยากลำบาก

          คนบ้าเอาจูบแรกของฉันคืนมานะ” ณดาไม่ตอบรับแต่กลับร้องโวยวายขึ้นมาแทน หลังจากสติที่หลุดลอยเริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง

          จูบแรกอะไรของเธอ จำไม่ได้แล้วเหรอว่าเธอเสียจูบแรกให้ฉันไปตั้งแต่สิบปีที่แล้ว ทำไมเพิ่งจะมาทวงเอาวันนี้กันล่ะดาด้า อ้อแล้วก็อีกอย่างหนึ่งนะ ดีเหมือนกันที่เธอปฏิเสธแต่งงานกับฉันเพราะฉันเองก็ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเธอเลยแม้แต่น้อย ขอบใจสำหรับจูบรสชาติห่วยๆ ของเธอนะ ที่ให้ฉันได้ลิ้มลองแบบฟรีๆ” ซัลวาจูโน่ลอยหน้าลอยตาตอบสาวน้อยกลับไป ริมฝีปากสีแดงสดได้รูปกระตุกขึ้นมาเมื่อกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่

          ให้ตาย! ณดายกฝ่ามือขึ้นมากุมที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเองเอาไว้ ดวงตาสีอำพันที่ส่งประกายระยิบระยับของเขาในขณะนี้มันช่างมีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้ามอย่างรุนแรงเหลือเกิน ยิ่งตอนนี้มันมาประกอบรวมกับคิ้วได้รูปคมเข้มที่รับกับจมูกโด่งเป็นสัน และเลยลงมาเป็นริมฝีปากได้รูปสีแดงสดที่กำลังส่งยิ้มชวนละลายใจมาให้ มันทำให้เธอยากที่จะละสายตาจากใบหน้าที่สมบูรณ์แบบของเขาไปได้ หากไม่มีที่คำพูดก่อกวนอารมณ์ของเขาที่เอ่ยแทรกขึ้นมา อาจจะทำให้เธอเคลิ้มตามไปแล้วจริงๆ

          เพียะ!

          ไปตายซะ! แก่ลามก

          เมื่อหลุดออกมาจากภวังค์และรู้สึกตัวขึ้นมาอีกที ฝ่ามือที่บอบบางแต่หนักหน่วงของณดาก็ฟาดเข้าไปที่ใบหน้าหล่อเหลาจนหาที่ติไม่ได้ของซัลวาจูโน่อย่างเต็มรัก ถึงจะรู้สึกตกใจกับการกระทำของตัวเองแต่ณดาก็รีบวิ่งหนีออกไปทันทีโดยไม่หันกลับไปมองตรงที่ชายหนุ่มยืนอยู่อีกเลย

 
 
 


12 ก.ค. 59 / 08:47   [110.168.9.85]
พรรณกาญจน์ / เพลงกวี บอกว่า :
ฝากติดตามผลงานเรื่องใหม่ด้วยนะคะ อัพให้อ่านทุกวันค่ะ

วิมานรักมาเฟียร้าย
โดย:พรรณกาญจน์
http://writer.dek-d.com/August1511/story/view.php?id=1424701


 ซัลวาจูโน่ เบนิญญ่า (ชาร์ล) อายุ 33 ปี
เจ้าของเรือสำราญสุดหรูของตระกูลเบนิญญ่า แฝดผู้น้องของ ลูเซียโน่ เบนิญญ่า
ไม่มีทางที่คนอย่างเขาจะแต่งงานกับยายเด็กฟันเหยินที่ชอบวิ่งตามเขาต้อยๆ ตั้งแต่เด็กอย่างเด็ดขาด ต่อให้โลกจะถล่ม ดินจะทลายยังไงก็ไม่มีทาง
แต่ทำไมเพียงแค่ได้เห็นหน้าหัวใจเจ้ากรรมมันดันไปตกหลุมรักหญิงสาวที่เคยปฏิเสธการแต่งงานด้วยอย่างถอนตัวไม่ขึ้น งานนี้ซัลวาจูโน่ เลยต้องงัดเอาทุกแผนการที่มีออกมาใช้และพาตัวเธอไปกักขังเอาไว้ด้วยบทรักที่เร่าร้อนในวิมานส่วนตัวของเขาเอง

ณดา ฤทธิ์ธาบดินทร์ (อายุ 23 ปี)
สาวน้อยหน้าหวานร่างเล็ก แต่อย่างอื่นของเธอกลับไม่ได้เล็กตาม
ในเมื่อเขากล้าปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเธอแบบนั้น เธอก็จะทำเป็นไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาอีกต่อไป ต่อให้หลังจากนี้เขาจะมาตื้อหรืออ้อนวอนให้ตายยังไงเธอก็จะไม่ยอมใจอ่อนให้อย่างเด็ดขาด หากแต่คำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้ งานนี้เธอจึงต้องกระโดดลงไปในแผนการยั่วมาเฟียร้ายให้กลายเป็นลูกเจี๊ยบในกำมือ
เธอจะยั่วให้เขาคลั่งตายลงไปต่อหน้าเลยคอยดู!

>ยั่วกันสักนิด<

          อะไรกัน โดนจูบแค่นี้ถึงกับตกตะลึงไปเลยเหรอ” มันยากเหลือเกินที่จะควบคุมน้ำเสียงของตัวเองให้เป็นปกติ แต่ก็ต้องกัดฟันถามหญิงสาวออกไปอย่างยากลำบาก

          คนบ้าเอาจูบแรกของฉันคืนมานะ” ณดาไม่ตอบรับแต่กลับร้องโวยวายขึ้นมาแทน หลังจากสติที่หลุดลอยเริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง

          จูบแรกอะไรของเธอ จำไม่ได้แล้วเหรอว่าเธอเสียจูบแรกให้ฉันไปตั้งแต่สิบปีที่แล้ว ทำไมเพิ่งจะมาทวงเอาวันนี้กันล่ะดาด้า อ้อแล้วก็อีกอย่างหนึ่งนะ ดีเหมือนกันที่เธอปฏิเสธแต่งงานกับฉันเพราะฉันเองก็ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเธอเลยแม้แต่น้อย ขอบใจสำหรับจูบรสชาติห่วยๆ ของเธอนะ ที่ให้ฉันได้ลิ้มลองแบบฟรีๆ” ซัลวาจูโน่ลอยหน้าลอยตาตอบสาวน้อยกลับไป ริมฝีปากสีแดงสดได้รูปกระตุกขึ้นมาเมื่อกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่

          ให้ตาย! ณดายกฝ่ามือขึ้นมากุมที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเองเอาไว้ ดวงตาสีอำพันที่ส่งประกายระยิบระยับของเขาในขณะนี้มันช่างมีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้ามอย่างรุนแรงเหลือเกิน ยิ่งตอนนี้มันมาประกอบรวมกับคิ้วได้รูปคมเข้มที่รับกับจมูกโด่งเป็นสัน และเลยลงมาเป็นริมฝีปากได้รูปสีแดงสดที่กำลังส่งยิ้มชวนละลายใจมาให้ มันทำให้เธอยากที่จะละสายตาจากใบหน้าที่สมบูรณ์แบบของเขาไปได้ หากไม่มีที่คำพูดก่อกวนอารมณ์ของเขาที่เอ่ยแทรกขึ้นมา อาจจะทำให้เธอเคลิ้มตามไปแล้วจริงๆ

          เพียะ!

          ไปตายซะ! แก่ลามก

          เมื่อหลุดออกมาจากภวังค์และรู้สึกตัวขึ้นมาอีกที ฝ่ามือที่บอบบางแต่หนักหน่วงของณดาก็ฟาดเข้าไปที่ใบหน้าหล่อเหลาจนหาที่ติไม่ได้ของซัลวาจูโน่อย่างเต็มรัก ถึงจะรู้สึกตกใจกับการกระทำของตัวเองแต่ณดาก็รีบวิ่งหนีออกไปทันทีโดยไม่หันกลับไปมองตรงที่ชายหนุ่มยืนอยู่อีกเลย

 
 
 


16 ส.ค. 58 / 20:20   [1.47.4.78]
August1511 บอกว่า :

ซาตานทวงรักคืนใจ

                        บทที่ 3 หนีไม่พ้นโดนพิพากษา (2)

            สวัสดีค่ะ เอ่อคือดิฉันมาพบท่านประธานค่ะ

                ใช่คุณพลอยตะวันรึเปล่าคะ

                ใช่ค่ะ

                “งั้นเชิญเลยค่ะ ท่านกำลังรออยู่

                พูดจบเลขาสาวใหญ่ก็เดินนำหน้าพลอยตะวันไปที่หน้าห้องสำหรับผู้บริหาร ก่อนจะเคาะประตูสามครั้งแล้วเปิดประตูส่งหญิงสาวเข้าไปข้างในห้อง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไปพร้อมกับกดล็อคประตูให้อย่างรู้หน้าที่

 

                ภายในห้องพลอยตะวันเห็นกันณภัทรกำลังนั่งก้มหน้าตรวจเอกสารอยู่ เธอยืนอยู่นานแต่ชายหนุ่มก็ยังทำเหมือนไม่มีใครอยู่ข้างในห้องด้วย จนเธอทนไม่ไหวเพราะเริ่มที่จะปวดขาแล้วเธอจึงต้องเป็นฝ่ายพูดออกมาเพื่อที่จะทำลายความเงียบก่อน

                ขอโทษค่ะ ท่านประธานเรียกดิฉันมาพบเรื่องอะไรคะพลอยตะวันถามทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าชายหนุ่มเรียกมาพบว่าด้วยเรื่องอะไร

                กันณภัทรรู้ว่าหญิงสาวเข้ามาข้างในห้องนานแล้ว แต่เขาก็แกล้งทำเป็นยุ่งกับเอกสารที่อยู่ตรงหน้า ทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ได้อ่านมันหรอกแต่แอบดูหญิงสาวที่เห็นเอาแต่ยืนก้มหน้าไม่ยอมพูดอะไรตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาข้างในห้อง จนเธอเองคงจะทนเมื่อยขาไม่ไหวเลยต้องเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาก่อน

                ที่ผมเรียกคุณมาพบที่นี่คงจะทราบนะว่าเรื่องอะไร

                “ทราบค่ะ แต่เรื่องที่ดิฉันทำงานที่ไนต์คลับมันก็ไม่ได้มีกระทบต่อการทำงานของดิฉันที่นี่ หรือทำให้โรงแรมที่นี่เสียหายไม่ใช่เหรอคะ

                “ใช่ มันไม่ได้ทำให้โรงแรมของผมเสียหาย แต่ที่ผมเรียกคุณมาที่นี่ก็เพื่อจะเตือนให้คุณรู้ว่าอย่าคิดทำงานที่นี่บังหน้า แล้วเอาอาชีพอย่างว่ามาใช้กับแขกของที่นี่ ถ้ารู้ผมไม่เอาคุณไว้แน่

                “เพี๊ยะ!”

                “คุณจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น..ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว ด้วยความโมโหหญิงสาวจึงเดินเข้าไปฟาดฝ่ามือใส่ใบหน้าหล่อๆของชายหนุ่มเต็มๆแรงหนึ่งทีด้วยความลืมตัว

                “มันจะมากไปแล้วนะ เธอกล้าดียังไงมาตบหน้าฉันอีก

                ใบหน้าของกันณภัทรตอนนี้แสดงออกถึงความฉุนเฉียวด้วยอารมณ์โกรธอย่างหน้ากลัว พร้อมกับลุกขึ้นเดินมาหาพลอยตะวันก่อนจะกระชากร่างบอบบางเดินตรงไปยังโซฟาสำหรับรับรองแขกที่สามารถปรับเป็นเตียงนอนได้ จากนั้นก็ผลักร่างบางลงไปบนโซฟาตัวใหญ่ทันที พลอยตะวันพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ช้ากว่าชายหนุ่ม ร่างกายสูงใหญ่พุ่งตรงเข้ามากดทับเธอเอาไว้ นัยน์ตาสีเข้มฉายประกายโกรธอย่างน่ากลัว

                ริมฝีปากเล็กสั่นระริก ใบหน้าที่สวยหวานบัดนี้แสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด ภายในใจรู้สึกโกรธเกรี้ยวอยากจะยกมือขึ้นมาตบอีกสักฉาด แต่ก็ทำไม่ได้เพราะร่างกายถูกชายหนุ่มคุมเข้มอย่างแน่นหนา

                “อย่าทำเหมือนไม่เคยไปหน่อยเลยน่า เธอเองก็คงจะผ่านผู้ชายมาเยอะแล้ว รับฉันเพื่มเข้าไปเป็นผัวอีกสักคนมันคงจะไม่สึกหรอมากไปกว่านี้หรอกน่า

                ปล่อยฉันนะบ้า ..คนลามก..... เสียงหวานที่ด่าทอออกมาเป็นชุดหยุดลงทันที เมื่อเรียวปากหนาแต่ได้รูปประกบปากอุ่นลงไปประทับกับเรียวปากบาง

                อื้อ..” พลอยตะวันเบิกตาโพลงดิ้นพล่านๆแต่ก็ไม่สามารถปัดป้องอะไรได้เพราะร่างกายถูกชายหนุ่มจองจำอยู่

               

ลิ้นเล็กสีชมพูที่มีรสแสนหวานหวานเหมือนน้ำผึ้งป่าพยายามที่จะหลบเรียวลิ้นอุ่นของชายหนุ่มที่ล่วงล้ำดื่มด่ำเข้ามาข้างในเรียวปากบาง มันช่างหอมหวานอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน  แต่ยิ่งหญิงสาวพยายามที่จะพลิกเรียวลิ้นสีชมพูหลบเรียวลิ้นอุ่นมากเท่าไหร่ มันกลับยิ่งไปกระตุ้นความต้องการในตัวชายหนุ่มให้ลุกโชนมากยิ่งขึ้น

เนื้อตัวของหญิงสาวตอนนี้เปรียบเสมือนมีคนมาจุดกองไฟนับร้อยๆกองรอบๆกายเธอ มันซ่านสยิวจนเธอแทบจะกรีดร้องออกมา

สมองสั่งการให้รีบหนี แต่ร่างกายกลับทรยศ มือบางจากที่พยายามผลักไสตอนนี้กลับยกขึ้นมาโอบกอดรอบคอชายหนุ่มแทน กันณภัทรร้องครางออกมาอย่างพอใจเมื่อได้เห็นปฎิกิริยาตอบสนองของหญิงสาว ถึงแม้จะรู้สึกแปลกใจในท่าทีที่ไม่ประสาของร่างบางที่นอนตัวสั่นอยู่ แต่ตอนนี้อารมณ์ที่มีอยู่เหนือเหตุผลจึงทำให้เลิกสนใจไปในที่สุด

ปราการด่านสุดท้ายของหญิงสาวหลุดออกจากตัวในที่สุดด้วยน้ำมือของชายหนุ่ม กันณภัทรถึงกับตะลึงกับความงดงามที่ปรากฏต่อสายตาคม หัวใจของชายหนุ่มวูบวาบสั่นไหวไปกับความต้องการที่มากล้นอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ดวงตาเรียวจ้องมองสำรวจไปทุกส่วนบนเรือนร่างที่แสนงดงามอย่างพึงพอใจกับความงดงามที่ได้เห็น แล้วจึงหันไปจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว แต่เพราะไม่ทันใจจึงกระชากออกอย่างแรงจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าเหมือนหญิงสาว

พลอยตะวันเริ่มที่จะได้สติในช่วงที่ชายหนุ่มหันไปจัดการกับตัวเองอยู่ จึงพยายามที่จะลุกขึ้นจากโซฟาอีกครั้ง ชายหนุ่มเห็นดังนั้นจึงไม่รอช้ารีบโถมกายเข้าใส่หญิงสาวทันทีอย่างเต็มแรง

ริมฝีปากหนาได้รูปเลื่อนเข้ามาครอบครองโพรงปากหวานล้ำเหมือนน้ำผึ้งป่าอีกครั้ง มอบจุมพิตดูดดื่มมอมเมาหญิงสาวให้หลงใหลไปกับเขาอีกครั้ง มือแกร่งก็ไม่ยอมน้อยหน้าลูบไล้สำรวจไปทั่วร่างบางที่มีกลิ่นกายหอมหวานนุ่มนวลชวนหลงใหล จนมาเจอกับทรวงอกนุ่มละมุนขาวผ่องฝ่ามือทั้งสองข้างไม่รอช้าบีบเคล้นเคล้าคลึงไปที่ดอกบัวทั้งสองข้างที่ชูช่อล่อสายตาให้เหล่าภมรมาดอมดม  เรียวนิ้วยาวค่อยๆสะกิดปลายยอดสีชมพูที่แข็งชูช่อรอรับสัมผัสจากเขา กันณภัทรไม่รอช้าผละริมฝีปากหนาจากริมฝีปากบางแสนหวานแล้วรีบก้มหน้าลงมาดูดดื่มยอดอกที่มีเม็ดสีชมพูหวานอย่างหิวกระหาย

สติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดโดนการกระทำที่แสนหวาน ฉุดดึงรั้งสติที่เหลืออยู่ของพลอยตะวันไปจนหมดสิ้น

กันณภัทรไม่รอช้ารีบเคลื่อนสะโพกสอบเข้ามาครอบครองหญิงสาวอย่างรวดเร็ว จนหญิงสาวเกร็งไปทั้งตัวและหวีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

                กรี๊ด! “เจ็บเอาออกไปฉันเจ็บ

                สิ่งที่กันณภัทรได้รับรู้มาตลอดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใช้เรือนร่างแลกกับเงินทองมานั้นมันไม่ใช่ เพราะตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงเยื่อบางๆที่คอยขวางกั้นไม่ให้เขาล่วงล้ำเข้าไปได้ง่ายๆ

                ทนอีกนิด มันจะไม่เจ็บอีก

                ชายหนุ่มหยุดสะโพกสอบมองไปที่ใบหน้าหวานล้ำที่ตอนนี้แสดงถึงความเจ็บปวดของหญิงสาว แต่ความอ่อนนุ่มและคับแน่นที่ตอดรัดและบีบตัวตนของเขาอยู่ทำให้เขาไม่สามารถหยุดมันได้ ชายหนุ่มจึงค่อยๆขยับกายอย่างช้าๆก่อนที่จะเพื่มระดับและกระแทกอย่างรวดเร็ว

                อื้อ..อ่าา…” เสียงหวานครวนครางออกมาไม่หยุดเมื่อความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดและเสียวซ่านพุ่งเข้ามาแทนที่

                กันณภัทรบรรเลงเพลงรักอย่างเร่าร้อนสลับกับอ่อนโยน ส่งหญิงสาวให้พานพบกับความสุขสมอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนหลายต่อหลายครั้ง จนตัวของชายหนุ่มเองทนไม่ไหวจึงระเบิดความสุขออกมา เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตทุกหยาดหยดถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวของหญิงสาวจนหมดสิ้น กว่าที่พายุแห่งอารมณ์ลูกนี้ที่กันณภัทรเป็นคนจุดมันขึ้นมาจะสงบลงได้ ร่างบางก็บอบช้ำทั้งกายและใจอย่างสาหัส ใบหน้าหวานซึ้งที่เคยสะกดสายตาของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ บัดนี้เต็มไปด้วยน้ำตาหยดใสที่ค่อยๆใหลออกจากหางตาทั้งสองข้างจนเปียกชุ่มไปทั่วทั้งใบหน้า มันช่างบาดลึกลงไปถึงกลางใจเขาเหลือเกิน พร้อมๆกับความรู้สึกหวงแหนร่างบางที่เขาได้ครอบครองเป็นเจ้าของคนแรกพุ่งขึ้นมาเต็มพื้นที่หัวใจอย่างที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัว

 

ได้รับแล้วหรอว่าได้อ่านกันแล้วรู้สึกเป็นอย่างไรกันบ้างอย่าลืมกลับไปคอมเม้นต์ที่หน้านิยายให้แอ๋มได้ชื่นใจบ้างนะคะตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ http://writer.dek-d.com/August1511/story/view.php?id=1369883

                               

 

 

 

     


 


 


 


 


 


กันณภัทรไม่รอช้ารีบเคลื่อนสะโพกสอบเข้ามาครอบครองหญิงสาวอย่างรวดเร็ว จนหญิงสาวเกร็งไปทั้งตัวและหวีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

                กรี๊ด! “เจ็บเอาออกไปฉันเจ็บ

                สิ่งที่กันณภัทรได้รับรู้มาตลอดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ใช้เรือนร่างแลกกับเงินทองมานั้นมันไม่ใช่ เพราะตอนนี้เขาสัมผัสได้ถึงเยื่อบางๆที่คอยขวางกั้นไม่ให้เขาล่วงล้ำเข้าไปได้ง่ายๆ

                ทนอีกนิด มันจะไม่เจ็บอีก

                ชายหนุ่มหยุดสะโพกสอบมองไปที่ใบหน้าหวานล้ำที่ตอนนี้แสดงถึงความเจ็บปวดของหญิงสาว แต่ความอ่อนนุ่มและคับแน่นที่ตอดรัดและบีบตัวตนของเขาอยู่ทำให้เขาไม่สามารถหยุดมันได้ ชายหนุ่มจึงค่อยๆขยับกายอย่างช้าๆก่อนที่จะเพื่มระดับและกระแทกอย่างรวดเร็ว

                อื้อ..อ่าา…” เสียงหวานครวนครางออกมาไม่หยุดเมื่อความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดและเสียวซ่านพุ่งเข้ามาแทนที่

                กันณภัทรบรรเลงเพลงรักอย่างเร่าร้อนสลับกับอ่อนโยน ส่งหญิงสาวให้พานพบกับความสุขสมอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อนหลายต่อหลายครั้ง จนตัวของชายหนุ่มเองทนไม่ไหวจึงระเบิดความสุขออกมา เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตทุกหยาดหยดถูกปลดปล่อยเข้าไปในตัวของหญิงสาวจนหมดสิ้น กว่าที่พายุแห่งอารมณ์ลูกนี้ที่กันณภัทรเป็นคนจุดมันขึ้นมาจะสงบลงได้ ร่างบางก็บอบช้ำทั้งกายและใจอย่างสาหัส ใบหน้าหวานซึ้งที่เคยสะกดสายตาของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ บัดนี้เต็มไปด้วยน้ำตาหยดใสที่ค่อยๆใหลออกจากหางตาทั้งสองข้างจนเปียกชุ่มไปทั่วทั้งใบหน้า มันช่างบาดลึกลงไปถึงกลางใจเขาเหลือเกิน พร้อมๆกับความรู้สึกหวงแหนร่างบางที่เขาได้ครอบครองเป็นเจ้าของคนแรกพุ่งขึ้นมาเต็มพื้นที่หัวใจอย่างที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัว

 

ได้รับแล้วหรอว่าได้อ่านกันแล้วรู้สึกเป็นอย่างไรกันบ้างอย่าลืมกลับไปคอมเม้นต์ที่หน้านิยายให้แอ๋มได้ชื่นใจบ้างนะคะตามลิ้งค์นี้เลยค่ะ http://writer.dek-d.com/August1511/story/view.php?id=1369883

                               

 

 

               

                




    Writer
งานเขียนที่อยากแนะนำ



Upd : -
Rating
0%
View :
Post :
Fanclub :

งานเขียนล่าสุดของฉัน

นับสืบสาวเชอร์ล็อก
"I didn't choose you. I just took a look at you, and then-there was no turning back"
Upd : 16 พ.ย. 62 / 14:38
Rating
0%
View : 44
Post : 0
Fanclub : 0



    Board


    Voice - ป่าวประกาศสถานะ
ยังไม่มี Voice


   Friends
มาทำความรู้จักเพื่อนๆของเรากันเถอะ
เพื่อนทั้งหมด
0

เรายังไม่มีเพื่อนใน List เลย
มาเป็นเพื่อนคนแรกของเรา คลิก!



    Gift Box
ส่งของขวัญหากันบ้างนะ
ของขวัญที่ได้
0 ชิ้น

ตอนนี้ Iseafood
ยังไม่ได้รับของขวัญจากใคร

คลิก! ที่นี่เพื่อให้ของขวัญเป็นคนแรก