[Yaoi] Lion's Heart หวานใจ...วายร้าย

ตอนที่ 11 : หวานใจ...วายร้าย บท 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4459
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    31 พ.ค. 60





Lion’s Heart หวานใจ...วายร้าย

10

 

 

 

            ยืนเหม่อสักพักก็เห็นว่าร่างสูงกำลังเดินกลับเข้ามา เขาจึงเบี่ยงตัวหลบอยู่ด้านหลังเสาต้นใหญ่

 

            Trrrrr

 

            P’sing

 

            “สวัสดีครับ” มือบางรีบกดรับสายทันทีเมื่อเห็นว่าคนที่โทรเข้ามาเป็นใคร

 

            [มาหรือยัง] พอได้ยินเสียงทุ้มนี่ทำไมรู้สึกเจ็บหน้าอกจังนะ 

           

            “ยังครับ”

 

            [อืม]

 

            “พี่สิงห์...”

 

            [....] เหมือนคนทางนั้นกำลังรอฟังอยู่ วินเองก็ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการจะถามอะไรและเพื่ออะไร

 

            “เอ่อ ถ้าถึงแล้วผมขึ้นไปที่ห้องเลยนะครับ”

 

            [โอเค]

 

            ติ๊ด

 

 

 

 

            ก๊อกๆ

 

            สุดท้ายก็นั่งอยู่ข้างล่างเกือบครึ่งชั่วโมงก่อนจะพาตัวเองขึ้นมาที่ห้องของร่างสูง

 

            เฮ้ออออออ

 

            เราเป็นอะไรไปเนี่ย

 

            แกรก

 

            “ไง”

 

 

            0_0

 

 

            0///0

 

            “พะ...พะ....” อาการคิดมากแทบจะปลิวหายไปทันทีเมื่เห็นว่าเจ้าของห้องออกมาต้อนรับเขาด้วยสภาพนุ่งผ้าขนหนูสีดำที่ขับผิวของอีกคนให้ดูสว่างเหมือนจะเรืองแสงได้แถมด้วยผ้าผืนเล็กที่มือหนาข้างหนึ่งซับผมอย่างลวกๆ ร่างบางรู้สึกถึงลมหายใจที่ติดขัดของตัวเอง

 

            เซ็กซี่! เซ็กซี่มาก!

 

            เอื้อก

 

            “เข้ามาสิ” คนตาดุเอ่ย เมื่อเห็นว่าอีกคนเอาแต่จ้องเขาตาค้าง เพราะคิดว่าอีกนานกว่าคนที่นัดจะมาจึงอาบน้ำรอไม่คิดว่าจะมาเร็ว

 

            “คะ...ครับ” พอรู้สึกตัวก็ก้มหน้างุดๆเดินเข้ามาในห้อง เดินผ่านเจ้าของห้องจนรู้ได้ถึงความชื้นที่ออกมาจากอีกคน

 

            บ๊อก!

 

            เสียงเห่าเล็กๆที่มาพร้อมกับตัวอ้วนกลมที่วิ่งมาด้วยขาสั้นๆ มันเข้ามาดมๆผู้มาใหม่แล้วเอาขาตะเกียกตะกายเหมือนอยากโดนอุ้ม

 

            “อ้ะ สวัสดีเสือน้อย” วินยิ้มให้เจ้าตัวกลม ที่เหมือนช่วยให้เขาไม่ต้องไปสนใจร่างกึ่งเปลือยของร่างสูง

 

            แฮ่กๆๆๆ

 

            อุ้งมือเล็กยังตะกุยไม่หยุด แถมยังเดินรอบตัวเขาเมื่อออกเดินเข้าไปในบริเวณห้อง

 

            “มันอยากให้อุ้ม” พี่สิงห์ที่ปิดประตูห้องแล้วบอกกับเขา

 

            “งั้นหรอเนี่ย อึ้บ ตัวหนักจังครับ” ตัวกลมๆในอ้อมแขนบางใช้จมูกฟุดฟิดไปตามใบหน้าสวย ลิ้นสีชมพูพยายามส่งมาให้ถึงใบหน้าเขา

 

            “เล่นไปก่อน” บอกแค่นั้น ร่างสูงก็หายเข้าไปในห้องนอน

 

            “ฟู่วววว” ลมหายใจถูกพ่นออกมา เขาโล่งใจที่ไม่ต้องมองอีกคนนานกว่านี้ ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกันแต่ก็ไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นหุ่นคนอื่น อีกทั้งหุ่นของคนตาดุนั้นก็ช่าง....

 

            แผล่บๆ

 

            “หยึย จั้กจี้นะเสือ” หลุดจากความคิดเพราะเจ้าตัวอ้วนนี่เลย! วินฟัดๆและอุ้มเจ้าเสือเดินรอบห้องอย่างสนุกสนานก่อนจะไปหยุดที่ห้องนั่งเล่น พอวางบนพื้นปุ้บมันก็ไปคาบเอาบอลลูกเล็กมาส่งให้เขาทันที

 

            “จะเล่นสินะ” วินโยนลูกบอลเล่นกับเสือไปสักพัก อีกคนก็เดินออกมาจากห้องพร้อมกับพูดคุยโทรศัพท์ไปด้วย

 

            “อืมๆ เดี๋ยวดึกๆจะส่งเมล์ไป” พอคุยเสร็จก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเขาจนหัวเข่าแทบชิดกัน

 

            “มันซนไหม”

 

            “นิดหน่อยครับ ฟัดกันไปเยอะจนผมแอบเหนื่อย” ร่างบางยิ้มให้

 

            “อยากให้ขนมมันไหม”

 

            “ได้หรอครับ” พออีกคนพยักหน้าพลางลุกขึ้น เขาก็ลุกตามและเดินไปในส่วนของห้องครัว

 

            “เสือ” เสียงทุ้มเอ่ยคำเดียว เจ้าเสือก็วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

 

            “ให้นี่มันกิน” มือหนายื่นขนมสุนัขที่เป็นแท่งๆมาให้ วินรับมาก่อนจะส่งให้มันที่อ้าปากงับทันที

 

            “มันกินเยอะจังครับ” ตากลมจ้องไปที่เจ้าตัวอ้วนที่กินขนมอย่างอร่อย

 

            “กินจุน่ะ กลัวจะอ้วนเกินไปเหมือนกัน”

 

            “แล้วกินขนมอย่างนี้ไม่เป็นไรหรอครับ”

 

            “นานๆทีให้น่ะ” พยักหน้ารับก่อนจะกลับมาจ้องเจ้าสุนัขหน้าย่นอีกครั้ง

 

 

            พรึ่บ

 

            “อ้ะ” อยู่ๆไฟก็ดับวินจึงไม่ทันเห็นว่าส่งนิ้วเข้าไปในปากของเสือด้วย จึงถูกงับไปเล็กน้อย

 

 

            “เป็นอะไร” รู้สึกได้ว่าอีกคนทรุดมานั่งยองข้างๆ มือหนาป่ายไปมาจนแปะมาโดนแก้มของเขาแล้วผละออก

 

            “ไม่เป็นไรครับ แค่ตกใจเฉยๆ” วินยิ้มตอบแม้อีกคนจะมองไม่เห็น

 

            ซู่วววว

 

            “เหมือนจะฝนตก” อีกคนเหมือนจะเปรยๆ

 

            “น่าจะตกหนักด้วยสิครับ เสียงดังขนาดนี้” เขาเอ่ยเสริม

 

            “อืม งั้นอยู่รอฝนซาก่อนค่อยกลับ”

 

            “ครับ” วินเห็นว่าร่างสูงก้มลงกดโทรศัพท์เพื่อเปิดไฟฉายก่อนจะลุกขึ้นและส่งสายตาเป็นเชิงให้เขาลุกตาม เหมือนจะเห็นหน้าหงอยๆของเจ้าตูบที่อดกินขนมต่อวินจึงก้มลงยกมันขึ้นมาอุ้มเดินตามอีกคนไปด้วย

 

            “เดี๋ยวก็ติดนายหรอก”

 

            “ทำไมหรอครับ”

 

            “มันชอบให้อุ้มน่ะ ไม่ค่อยชอบเดิน” คนพูดส่งมือมาตบๆหัวมันก่อนจะดันให้เขานั่งบนโซฟา

 

            “พี่สิงห์ไม่นั่งด้วยกันหรอครับ” เอ่ยถามเมื่อเห็นอีกคนเดินไปทางห้องนอน

 

            “เอาไฟฉายน่ะ มือถือแบตจะหมด”

 

            “ผมมีมือถือครับ อยู่ในกระเป๋า” มือบางวางเสือลงก่อนจะลุกขึ้นมองหากระเป๋าที่วางไว้บนโต๊ะทีวี

 

            “ระวังสะดุด”

 

 

            พลั่ก

 

            พี่สิงห์พูดไม่ทันขาดคำเขาก็ไปเตะเข้ากับขอบโซฟาจนหน้าทิ่ม ตาบางหลับปี๋รอรับแรงกระแทกแต่กลับรู้สึกได้ถึงร่างกายของอีกคนที่ใกล้กว่าปกติ จึงลืมตาขึ้นมองทันที

 

 

            “....”

 

 

            กะ...ใกล้ไปแล้ว

 

 

            “บอกให้ระวัง” เสียงทุ้มที่ดังแทบจะเป็นเสียงกระซิบ ทำไมรู้สึกมันดูเซ็กซี่จังนะ

 

 

            ให้ตาย! นี่เขาเผลอคิดว่าอีกคนเซ็กซี่ไปกี่ครั้งแล้วเนี่ย!

 

            สัมผัสอุ่นๆตรงเอวที่เพิ่มแรงบีบ ทำให้ร่างบางรู้สึกตัวว่าตอนนี้อยู่ในท่าทางที่น่าอายสุดๆอย่างแทบไม่ต้องรอไฟติด ตัวของเขาที่แทบจมไปอยู่ในอ้อมกอดของอีกคน แม้แสงจากไฟฉายมือถือที่กระเด็นไปอีกทางจะห่างแต่ก็สามารถมองเห็นดวงตาคมดุที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างชัดเจน

 

            หลายครั้งที่กลัวจนไม่กล้าสบตาแต่ครั้งนี้แทบไม่อาจละสายตา...

 

 

            “....เฮ้”

 

            “.....”

 

            “...วิน” เสียงทุ้มที่เรียกชื่อ ทำให้สติแทบวิ่งกลับเข้าร่างแทบไม่ทัน

 

            “ขะ...ขอโทษครับ” ร่างบางลนลานจะผละออกจากอีกคนอย่างรวดเร็วและโดยที่ทั้งสองคนไม่สังเกตว่ามีเงาตะคุ่มของสิ่งมีชีวิตอีกตัวหนึ่งอยู่ด้านหลังและกำลังวิ่งเข้ามาหา

 

            ในสายตาของเสือนั้น เห็นเพียงว่ามนุษย์ทั้งสองคนกำลังเล่นกันอยู่ ตัวอ้วนๆถึงโถมเข้าไปหาแขกของเจ้านายอย่างต้องการให้มาสนใจกัน

 

            “อ้ะ” วินร้องอย่างตกใจเมื่อมีแรงปะทะทางด้านหลัง พาลให้ทรงตัวไม่อยู่จนล้มไปทางคนตรงหน้าอีกครั้งและ....

 

 

            จุ๊บ

 

 

            เปรี้ยง!

 

 

            พร้อมกับสายฟ้าที่ฟาดลงมา.....

 

 

            ริมฝีปากของทั้งคู่ก็สัมผัสกันโดยไม่มีใครคาดคิด.....

 

 

 

            “ผะ...ผมขอโทษครับ” วินแทบจะกระเด้งตัวออกมาทันที ใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก หน้าหวานแดงซ่าน เลือดสูบฉีดไปทั่วทั้งใบหน้าจนเจ้าตัวแทบอยากขอบคุณที่ไฟดับ หวังแค่เพียงแสงสว่างจากมือถือตรงโน้นจะไม่ทำให้อีกคนมองเห็นว่าเขาตอนนี้เป็นยังไง มือบางสองข้างยกขึ้นมาปิดบังดวงหน้าตัวเองด้วยความอับอาย เขาแทบไม่กล้ามองอีกคนที่นั่งนิ่งอยู่

 

            “....”  ร่างสูงเหมือนจะตกใจอยู่เล็กๆแต่ก็เรียกสติกลับมาอย่างรวดเร็วพลางหันไปมองคนที่เป็นฝ่ายขโมยจูบ(?)ของเขาอย่างไม่ตั้งใจ เจ้าตัวที่กำลังนั่งหลังติดโซฟาเอามือปิดหน้าอยู่อย่างนั้น

 

            ยอมรับว่าตกใจที่อยู่ปากนุ่มๆนั่นก็ประกบลงมา ถึงจะแค่แปบเดียวแต่สิงห์ก็รู้สึกได้ถึงความหวานจากปากเล็กนั้น

 

            “วิน” กายแกร่งขยับเข้าไปใกล้ช้าๆด้วยรู้ว่าอีกคนคงตกใจตัวเองอยู่

 

            “....”

 

            หมับ

 

            “ไม่เป็นไร” มือหนาจับมือเล็กสองข้างออกจากหน้าอีกคน ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นใบหน้าแดงๆที่ดวงตาคลอไปด้วยหยาดน้ำบ่งบอกถึงความอายจนแทบจะร้องไห้ของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี

 

            “ผะ...ผม...” วินอยากพูดว่าเป็นอุบัติเหตุ เขาไม่เคยรู้สึกอายขนาดนี้มาก่อน นั่นเป็นจูบแรกของเขาและจูบแรกนั้นก็เป็นของไอดอลที่ปลื้มมานานอีกด้วย

 

            ฮือ น่าอายเป็นบ้า

 

            “ไม่เป็นไร” ร่างสูงวางมือลงบนกลุ่มผมนุ่มแล้วขยี้เบาๆ

 

            “ขะ...ขอโทษจริงๆนะครับ” วินก้มหัวลงเป็นเชิงขอโทษอีกครั้ง ด้วยกลัวอีกคนจะโกรธที่โดนผู้ชายอย่างเขาจูบถึงจะเป็นอุบัติเหตุก็เถอะ

 

            “อืม ไม่เป็นไร”

 

 

 

 

.................................................

 

 

 

 

            เมื่อไหร่ฝนจะหยุดนะ

 

            ตอนนี้เกือบเที่ยงคืนเข้าไปแล้วที่ฝนตกหนักไม่ขาดสายพร้อมเสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าที่ดังเป็นระยะๆ โชคดีหน่อยที่ตอนนี้ไฟติดแล้ว และตอนนี้พี่สิงห์ก็กำลังไปชงโกกโก้ร้อนมาให้เขาอยู่

 

            วินมองไปยังร่างสูงที่อยู่ในห้องครัว เจ้าตัวกำลังชงเครื่องดื่มให้เขาและตัวเองอยู่ด้วยท่าทางคล่องแคล่ว คนๆนี้ที่เขาแอบปลื้มและถือเป็นไอดอลมานานกว่าปี ตอนนี้วินได้เข้ามาใกล้ชิดจนมาอยู่ในห้องที่เหมือนเป็นพื้นที่ของอีกคนนั้นช่างเหมือนฝัน ดวงตาคมดุนั้นแท้จริงมีความอ่อนโยนซ่อนอยู่ ท่าทางแข็งๆที่คนอื่นเห็นจริงๆแล้วเจ้าตัวเป็นคนที่เข้าถึงง่ายกว่าที่คิด และปากที่มีแต่คำพูดห้วนๆดูดุๆจนไม่มีใครกล้าคุยด้วยนั้น......

 

 

 

            (ภาพแว้บในหัว)

 

         จุ๊บ

 

 

 

 

            ฮึ้ยยย

 

            คิดไรเนี่ยเรา

 

            หัวกลมทุยส่ายไปมาจนผมกระจาย ร่างบางรู้สึกว่าหน้าจะร้อนๆขึ้นมาอีกแล้ว

 

            แกรก

 

            “เป็นอะไร” มือหนาวางแก้วโกโก้ร้อนที่ไอรอยกรุ่นพลางเอ่ยถาม

 

            “เปล่าครับ” วินก้มหน้าตอบพร้อมกับคว้าแก้วโกโก้มาถือไว้ ทั้งสองคนนั่งจิบเครื่องดื่มอุ่นๆเงียบๆ เจ้าเสือก็หลับไปแล้ว วินกำลังคิดอยู่ว่าจะกลับได้เมื่อไร ถ้าฝนไม่หยุดตกเขาจะทำยังไงดี

 

            “จะเที่ยงคืนแล้ว”

 

            “นั่นสิครับ ฝนยังตกหนักอยู่เลย” ร่างบางบ่นต่อทันที

 

            “อืม”

 

            “พี่สิงห์มีร่มไหมครับ”

 

            “อยู่ในรถ” คงต้องรอจนกว่าฝนจะหยุดแล้วล่ะมั้งเนี่ย

 

            “พรุ่งนี้เรียนกี่โมง”

 

            “เก้าโมงครึ่งครับ”

 

            “งั้นค้างที่นี่ไหม”

 

            “เอ๊ะ จะ...จะดีหรอครับ” ถามไปด้วยอาการตื่นตระหนก ค้าง! ค้างห้องพี่สิงห์เลยนะ!

 

            “ฝนน่าจะตกอีกนาน คืนนี้นอนนี่ พรุ่งนี้ค่อยกลับหอ” เสียงทุ้มอธิบาย

 

            “ถะ...ถ้าพี่สิงห์สะดวกก็รบกวนหน่อยนะครับ” 






KD in Now!!!

แอร้ยยยย จุ๊บกัน! จุ๊บกันแล้วว้อยยย!!! ตั้งสิบตอนเพิ่งได้แค่จุ๊บ ถถถ สงสารว่ะพระเอกเรื่องนี้ต้องอดทนหน่อยนะ 555 คือจุ๊บกันเพราะหมาด้วยนะเออ ไม่ใช่จากความตั้งใจแต่อย่างใด 

หวังว่าจะชอบกันนะคะ แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ



ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ^^

วายคลับชมรมคนรักวายขายต่อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

488 ความคิดเห็น

  1. #399 mymiw15 (@mind483) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 15:30
    เค้าจุ๊บกันแล้วววววววว
    #399
    0
  2. #366 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:38
    แผนเสือแน่เลยอยากให้เจ้านายได้คบกะวิน
    #366
    0
  3. #347 nuang1 (@lookchup_najaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 23:22
    ได้จุ๊บและนอนค้างด้วยล่ะ อิอิ
    #347
    0
  4. #67 TANATOS LOVE VER (@yasimin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 18:01
    งุ๊ยยยยยยยยยยย//เขินนนนนน?(? ??????? ?)?
    #67
    0
  5. #66 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 16:32
    น่ารัก ><
    #66
    0
  6. #65 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 21:45
    น่ารักดีค่ะ
    #65
    0
  7. #63 94Pu[244] (@0918874584) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 20:26
    นี่ขนาดยังไม่รู้ใจตัวเองยังเป็นหนักกันขนาดนี้...น้องเสือสื่อรัก
    #63
    0
  8. #62 pikipinocchio (@pikipinocchio) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 18:42
    ฮันน่อววววววว์ พี่เสือเขาไม่ธรรมดานนฮับบบบบบ
    #62
    0
  9. #60 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 16:47
    คิวปิดเสือสินะ 55555
    ง่อวววว พี่สิงห์อยากอ่อยน้องวินอ่ะดิ ไม่ต้องเนียน หมอรู้(เรื่องจิ้น)หมอเรียน(ด้านมโน)มา -..-
    #60
    0
  10. #59 Oneooe (@Oneooe) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 23:06
    น้องเสือ นำพา อิอิ
    #59
    0
  11. #58 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 22:47
    พี่สิงห์ชอบน้องบ้างไหม
    #58
    0