[Yaoi] Lion's Heart หวานใจ...วายร้าย

ตอนที่ 3 : หวานใจ...วายร้าย บท 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    26 ก.พ. 60




Lion’s Heart หวานใจ...วายร้าย

2

 

 

 

            มือบางชื้นเหงื่อกอบกุมมือใหญ่ด้วยอาการสั่นน้อยๆ ท่ามกลางเสียงเชียร์อันหนวกหู เขาได้ยินแต่เสียงหัวใจตัวเองเท่านั้น เสียงให้กำลังใจจากน้องรหัสไม่เข้าสู่หัวสมองเลยในตอนนี้ วินมองสบดวงตาของคนตรงข้ามอย่างประหม่า ร่างสูงเองก็มองมาที่เขาเช่นเดียวกัน อาการของเขาคล้ายจะหูอื้อตาลายยิ่งกว่าเดิม

 

            ตึกตักๆๆ

 

            เขากำลังจับมือกับไอดอลที่มองมาเกือบสองปี

 

            ความคิดที่ผุดขึ้นมาทำให้รู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น แต่พอเห็นหน้าน้องรหัสที่มองมาก็ทำให้สงบลงเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเรื่องของศักดิ์ศรีของคณะเขาควรจะปัดความคิดส่วนตัวออกไปก่อน

 

            ก็แค่เกมส์น่า ดูสิ ถ้าชนะได้ก็ปล่อยมือแล้ว เล่นแค่ห้ารอบเท่านั้น ยังไงก็ต้องชนะให้ได้

 

            เขามุ่งมั่นจะชนะเพื่อชื่อของคณะตัวเอง แม้ทางกายภาพเขาจะแพ้ตั้งแต่แรกก็เถอะ แต่ใครจะไปรู้ล่ะ...ไม่ได้มีกติกาให้ใช้แค่มือเดียวซักหน่อย ริมฝีปากบางกระตุกเล็กน้อยเมื่อคิดอะไรได้ น้องปีสองเตรียมให้สัญญาณเริ่ม เอาล่ะ! รอบแรกก็ต้องลองดูกำลังคู่ต่อสู้ก่อน!

 

            “เริ่ม!

 

            ฮึบ

 

            วินกระชับมือมากขึ้นก่อนจะพยายามออกแรงดันมือหนาให้ล้ม เจ้าของร่างสูงมองเขาด้วยสายตายังไงไม่รู้ เพราะเขาสนใจแค่จะล้มคนตรงหน้าให้ได้ สภาพตอนนี้คนภายนอกคงเห็นเหมือนกระต่ายตัวน้อยที่พยายามต่อกรกับราชสีห์ตัวยักษ์

 

            “พี่วินสู้ๆ พี่วินสู้ๆ” เสียงเชียร์ทำให้เขามีแรงอึกเหิมมากขึ้น แต่เหงื่อก็เริ่มซึมใบหน้าหวาน

 

            “พี่สิงห์ต้านไว้ๆ” เหล่าวิศวะร้อง เมื่อเห็นมือหนาขยยับเล็กน้อย วินเริ่มมีกำลังใจมากขึ้น คราวนี้เขาพยายามโน้มตัวเพื่อใช้แรงกดมือของร่างสูงมากขึ้น

 

            “...หึ”  เสียงทุ้มจากคนตรงข้ามดังขึ้นเบาๆ และก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว....

 

            “เย้ๆๆ วู้วว”

 

 

 

            “วิศวะชนะคร้าบบบบบ” เสียงโห่ร้องจากฝั่งวิศวะก็ดังขึ้นซะแล้ว

 

            “ฮึ้ยย ยังมีอีกสี่รอบรีบดีใจไปไหนล่ะ?!” เสียงพลอยหรือเปล่านนะ ที่ตะโกนขึ้น พาให้พวกเกษตรฯเร่งให้แข่งต่อ

 

            “เอาสิครับ นี่ก็แค่เริ่มต้นเหมือนกัน”

 

            “เอ้า เริ่ม!

 

 

 

            รอบสอง สาม สี่ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว หน้าบางชื้นเหงื่อและแดงเล็กน้อยจากการออกแรงมากเกิน เขาเริ่มปวดมือแล้วด้วยสิ รอบนี้เป็นรอบสุดท้าย เขาจะขอใช้แรงเฮือกสุดท้ายและแผนการที่คิดไว้ล่ะนะ!

 

            “พี่วินคะ” เสียงจากสาเรียกเขาให้หันไปมอง

 

            “หืม?”

 

            “หนูมีแผนที่จะทำให้เราชนะค่ะ” ประกายตาอันแสนซุกซนของน้องรหัสทำให้รู้สึกระแวงนิดๆ แต่ก็ยอมขยับเข้าไปฟังเมื่อน้องกวักมือเรียกให้เอาหน้าไปใกล้ๆ

 

            “คือว่านะคะ ซุบซิบๆๆๆๆๆ” ระหว่างที่ฟังแก้มใสก็แดงขึ้นเรื่อยๆ จนแดงแป๊ด และเมื่อจบแผนการ วินก็เอาแต่ส่ายหัวรัวๆจนเส้นผมที่ประบ่ากระจายพริ้ว

 

            “ไม่ๆๆ ไม่ทำเด็ดขาด!

 

            “ครั้งเดียวเอง นี่หนูนึกแผนอื่นไม่ออกแล้วอ่ะ” อย่ามาอ้อนวอนให้ยาก

 

            “ไม่ๆๆ”

 

            “หนูแค่ไม่อยากให้เราแพ้วิศวะนี่ อีกอย่างถ้าพี่แพ้มันก็เป็นความผิดของหนูที่ทำให้พวกวิศวะมาท้าเกมส์แบบนี้ เพราะความปากไวของหนู....อึก” สาก้มหน้าลงเล็กน้อย ร่างบางรู้สึกสงสารน้องรหัสตัวเอง เพราะรู้ว่าน้องคงแค่หวังให้ชนะ แต่...แต่การให้เขาไปทำอะไรแบบนั้น...มัน...

 

            “คือ...” เขากัดปากครุ่นคิดก่อนตัดสินใจ

 




 

 

            “...ถ้าไม่ไหวจริงๆพี่จะทำตามที่เราบอกก็แล้วกัน”

 

            ขวับ!

 

            “จริงนะคะ พี่วิน!” ตาใสๆเป็นประกายนั่น เมื่อกี้หลอกกันหรอห้ะ!!

 

            “จะเริ่มรอบสุดท้ายแล้วนะครับ ปรึกษากันนานขนาดนั้นสงสัยจะกลัวแพ้มาก” คนเอ่ยที่กำลังนวดบ่าร่างสูงพูดออกมาอย่างน่าหมั่นไส้สายตาน้องของเขาหันไปมองอย่างเชือดเฉือน

 

            “ก็ไม่แน่ว่าจะแพ้หรอก หึ” ว่าจบก็ดันร่างบางมานั่งเหมือนเดิม

 

            “งั้นจะเริ่มยกสุดท้ายนะครับ ใครว่างเชิญหยิบมือถือมาบันทึกภาพได้เลยนะ ดูวินาทีแห่งความพ่ายแพ้ของคณะเกษรฯ” เหล่าคนดูของทั้งสองฝั่งก็หยิบมือถือขึ้นมากันพร้อม โว้ยย แล้วเขาจะกลั้นใจทำแผนของน้องรหัสได้หรือเปล่าเนี่ยยย

 

            “คิดว่า ดูวินาทีแห่งชัยชนะของเกษตรฯมากกว่านะ” สีหน้ามั่นใจของน้องเขาคงทำให้ฝั่งนั้นสงสัย แต่ยังไม่ทันที่วิศวะจะตอบอะไร คนตาดุก็เอ่ยตัดบท

 

            “จะแข่งได้หรือยังน่ะ?”

 

            “ครับ งั้นจับมือกันเลยครับ” มือของเขาและร่างสูงประกบกันบนโต๊ะ

 

            “ระ...รอบนี้ผมจะชนะให้ได้” วินเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก

 

            “ดูมุ่งมั่นนี่” ตาคมดุมองหน้าเขา ประกายตานั่นทำให้มือสั่นเล็กน้อย แต่เมื่อผ่านมาถึงสี่รอบแล้วเขาก็ควบคุมตัวเองได้มากขึ้น



 

            “เริ่มครับ!

 

            เขาออกแรงดันมือหนานั่นอย่างที่ทำมาเหมือนรอบก่อนๆ มือบางพยายามบีบและดันไปด้วยแรงทั้งหมด ร่างสูงมองคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า ด้วยคิดว่าแรงแค่นี้ทำไรเขาไม่ได้อยู่ดี แต่ยังไม่ทันได้ออกแรงจบเกมส์ เขาก็ต้องแปลกใจเมื่อ ร่างเล็กใช้มืออีกข้างเข้ามาช่วย

 

            “ใช้สองมือขี้โกงนี่หว่า” เสียงจากคนดูไม่ทำให้วินเลิกใช้วิธีนี้ เขายังพยายามกดมือใหญ่ด้วยสองมือเล็กของตัวเองอยู่ดี

 

            “กติกาไม่ได้บอกนี่ว่าให้ใช้มือเดียว” เสียงแว้ดๆของน้องสาดังขึ้นบ้าง ปะปนไปกับเสียงเชียร์ทั้งสองฝั่ง


 

 

            ฮึบ...

 

            แรงเยอะชะมัด ปวดมือแล้วนะเนี่ย แฮ่กๆ

 

            เขาคิดพลางออกแรงมากขึ้นอีกนิด จนตัวแทบลอย ร่างสูงเหมือนจะใช้แรงมากขึ้นเพื่อต้านกับเขาแต่ยังคงใช้เพียงแค่มือเดียว

 

            “นายนี่ฉลาดนะ” เสียงทุ้มดุเอ่ยติดขัน

 

            หัวเราะอะไรน่ะ...หัวคิ้วบางขมวดน้อยๆ

 

            “แต่ก็ยังชนะฉันไม่ได้หรอก” ร่างเล็กเบิกตากว้างเมื่อร่างสูงใช้แรงมากขึ้นเพื่อดันมือเขากลับ ขนาดเขาใช้สองมือยังไม่อยู่อีกหรอ!

 

            “....ไม่...ไม่ยอมหรอก” หน้าบางแดงขึ้น เขาออกแรงจนแทบจะโถมตัวไปด้วยแล้วนะ

 

            “พี่วิน!” สา



 

            ชะ...ช่วยไม่ได้




 

            ฮึบ

 


 

 

            จุ้บ!

 

 




 

            “..........” กองเชียร์ทั้งสองฝั่งอ้าปากค้างไปแล้ว

 

            “..............” คนตัวสูงที่ตาเบิกกว้างมองมาที่เขา

 

            “....................ตุบ.........” ร่างบางที่กดมือหนาลงกับพื้นโต๊ะได้สำเร็จ....

 

 

 



            แชะๆๆ

 

            แปะๆๆๆๆๆๆ

 

            “กรี้ดๆ วู้วววว เย้ๆๆๆ เฮ้!!!!!”  เสียงดีใจจากฝั่งเกษตรฯดังขึ้นทันทีที่เขาปล่อยมือออก แก้มใสยังคงแดงอยู่เล็กน้อยจากการกระทำอันบ้าบิ่นของตัวเอง น้องรหัสวิ่งเข้ามากอดเขาทันที  ฝ้ายและพลอยต่างวิ่งเข้ามาขยี้หัวเขาและร้องอย่างดีใจ

 

            ต่างจากฝั่งวิศวะที่ร่างสูงเอาแต่นิ่งค้างอยู่ที่เดิม ตาคมดุมองไปที่ร่างเล็กของคู่แข่งไม่วางตา ยอมรับว่าเจ็บใจที่แพ้ลูกเล่นแบบนั้น แต่ช่วยไม่ได้ตอนนั้นเขาตกใจจริงๆที่ริมฝีปากนุ่มมาประทับที่แก้มของเขา ทั้งๆที่คนทำหน้าแดงจนแทบจะระเบิดแบบนั้น

 

            หึ น่าสนใจชะมัด

 

            “พี่สิงห์อ่า พี่แพ้ได้ยังไงเนี่ย” น้องรหัสของร่างสูงเข้ามาโอดครวญอย่างเจ็บใจ

 

            “โทษที ฝั่งนั้นเล่นทีเผลอน่ะ”

 

            “ก็จริง ชิ ใช้คนหน้าสวยมาแบบนั้น แผนแบบนี้มันขี้โกงชัดๆ”

 

            “ครั้งหน้าไว้แก้ตัวละกัน หึๆ”

 

            “เห นี่พี่ติดใจหรอ” คนเป็นน้องทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่อย่างรู้ทัน เขาส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะหันไปมองคู่แข่งอีกครั้ง คราวนี้ดวงตาสีดำคมดุมีประกายบางอย่างที่ทำให้ร่างบางรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ร่างสูงแค่ยิ้มตอบก่อนจะตบไหล่น้องรหัสและเดินออกไปเงียบๆ

 

 

 

.................................................

 

 


 

            “มองหาอะไรของแก” พลอยถามเขาที่มองไปทางฝั่งวิศวะเป็นระยะ

 

            หลังจบเกมส์เขาก็ไม่เห็นร่างสูงเสียแล้ว ฝั่งเกษตรฯของเขาที่ชนะจัดการเอาเสบียงขนมของวิศวะมา ทำให้น้องๆต่างดีใจและกินเยาะเย้ยกันอย่างสนุกสนาน นี่ไม่รู้ว่าที่เล่นเกมส์จะเป็นการสร้างความสามัคคีหรือความบาดหมางเพิ่มขึ้นกันแน่ พอคิดไปถึงวิธีการที่เขาเอาชัยชนะมาได้ ก็พาลให้หน้าร้อนขึ้นมาทันที

 

            ตอนนั้นทำไมถึงกล้าขึ้นมาก็ไม่รู้ อย่างนี้พี่สิงห์เขาจะคิดยังไงเนี่ย โฮ

 

            “เปล่า”

 

            “หาพี่สิงห์แหงมๆ เขาออกไปแล้วนี่” พลอยว่าพลางเอาขนม(ของวิศวะ)เข้าปาก

 

            “อ่อ”

 

            “เอาจริงๆนี่ฉันไม่คิดว่าแกจะกล้าจุ้บแก้มพี่เขานะเนี่ย” ฝ้ายว่าบ้าง

 

            “กะ...ก็ตอนนั้นมัน...ฉุกเฉินนี่” เขางุบงิบเสียงเบา

 

            “ยัยสาก็ยัยสาเถอะ วางแผนได้ร้ายกาจจริงๆ”

 

            “ไม่สมเป็นน้องรหัสแกเลยสักนิด”

 

            “ถูก แต่ก็นะฉันยังขำหน้าพี่สิงห์อยู่เลยอ่ะ แกเห็นป่ะตาค้างไปเลยที่โดนไอ้วินจูบแก้ม”

 

            “งื้อออ พอเถอะ!” ร่างบางโวย

 

            “เขินหรอ ฮ่าๆ นี่ๆจะให้ดูอะไร เพิ่งไปขอน้องมาตะกี้” ฝ้ายกดๆจิ้มๆมือถืออยู่ครู่หนึ่งก่อนยื่นมาตรงหน้าเขากับพลอย

 

            “กรี้ดดด โคตรจิ้นนนนน” พลอยกรีดร้องและดิ้นเร่าๆ

 

            “ลบเดี๋ยวนี้เลย!!!” มือบางพยายามคว้ามาลบ แต่ก็ไม่สามารถหยิบมาจากเพื่อนได้

 

            “โนววว ไม่ลบแต่เดี๋ยวส่งให้ในไลน์นะจย้า อิอิ”

 

            “ส่งด่วนๆอิฝ้าย โอ้ยย จิ้นโคตรๆ ชอบมากๆๆๆๆๆ”

 

            “เออๆ”

 

            “พอเลยทั้งสองคน! ไม่พูดด้วยแล้ว” วินลุกหนีมาเข้าห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์ หน้าเขาตอนนี้ต้องแดงมากๆแน่ พอคิดว่าใครจะเห็นรูปนี้บ้างก็คิดได้ว่าน่าจะแพ้ๆไปซะ! ก็นั่นมันรูปตอนที่เขาหอมแก้มคนตาดุพอดีน่ะสิ! กล้าไปได้ยังไงนะเรา ฮืออออ

 

 

 

.................................................

 

 


 

            กลางดึกคืนนั้นเอง

 

            ติ๊งๆๆๆๆ

 

            “ไลน์หรอ” ร่างบางพึมพำ ขณะยื่นมือไปยังโทรศัพท์ที่อยู่ด้านข้าง ก่อนเอาขึ้นมากดดูในกลุ่มไลน์ชั้นปีที่เพื่อนส่งข้อความกับรูปภาพมาพร้อมกับข้อความที่คุยกันไม่หยุด มือบางจึงเลื่อนขึ้นไปดู

 

            (แนบรูปเพจคนหล่อของมหาวิทยาลัยที่ปรากฎรูปเขาหอมแก้มคนตาดุ)

 

            กรีดร้องงงงง ดูความจิ้นค่ะเพื่อน ไปถึงเพจมหาลัยแล้ววววว

 

          อีวินดังแล้วนั่น 5555

 

          ถือเป็นคู่ใหม่ในวงการ #สิงห์วิน

 

          วินมันไม่เกย์นะเว่ย (แต่กูยอมรูปนี้จริง 55555)

 

          @#%%&(^&(&)+_){)

 

            และอีกหลายๆประโยค....

 

            ว้อท เดอะ ....นี่มันอะไรเนี่ยยยยยยยยยยย





KD in Now!!!

สวัสดีค่า กลับมาอีกครั้งพร้อมเนื้อหาใหม่ อิอิ ตอนนี้กลับมาเขียนใหม่นะคะ พร้อมรับคำติชมค่ะ จะพยายามปรับปรุงตัวเอง เรื่องนี้ตั้งใจมากๆ ที่หายไปนานไม่มีคำแก้ตัวใดๆ ขอโทษทุกคนจริงๆนะคะ #หมอบบบ

มาลงบทสองเร็วกว่าที่คิด ตอนแรกนึกว่าน่าจะปั่นเสร็จช้ากว่านี้ แต่เสร็จตอนเมื่อกี้เฉย งั้นลงเลยแล้วกันเนอะ 555 ไหนๆใครชอบตอนนี้มั่ง? วินแค่อยากให้คณะชนะไม่ได้หวังหอมแก้มพระเอกเลยน้า คนเขียนนี่ปั่นไปก็แอบเขิน ใครว่าน้องสาทำดีบ้าง? อิอิ ยังไงก็ติดตามต่อตอนหน้านะคะ


ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ^^

วายคลับชมรมคนรักวายขายต่อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

488 ความคิดเห็น

  1. #357 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 18:55
    ตายแล้วน้องวินเล่นขี้โกงนี่น่า อิอิ
    #357
    0
  2. #319 PochakoChoketana (@PochakoChoketana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 17:39
    สนุกมากๆเลยค่าาาา อ่านไปยิ้มไปเลย
    #319
    0
  3. #251 super__p (@sunonwater) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:44
    สนุกมากกกกก
    #251
    0
  4. #232 sila12107 (@sila12107) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 08:57
    เขินแทนวินอะ-///-
    #232
    0
  5. #176 ไอบลิส (@family_fa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 23:20
    อ่านกี่ทีก็เขินไปด้วย งุยยยยย
    #176
    0
  6. #42 Oneooe (@Oneooe) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 18:24
    เขินแทนน้องวิน อิอิ
    #42
    0
  7. #24 ++BoTaN++ (@bootan2526) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 09:55
    อร๊ายยยยยบ......
    #24
    0
  8. #23 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:18
    กรี้ดดดด เขินแรงงงงง -/////-
    หนูวินลูก....หนูไม่ได้เป็นเกย์...แค่ชอบ(รัก)สิงห์คนเดียวเท่านั้นเองงงงงงง << เห็นในนิยายใช้มุกนี้บ่อยเวลามีชะนีมาเกาะแกะ 5555
    ปล.สา...หนูทำได้ดีมาก! good job!!!!!
    #23
    0
  9. #6 Chomp_blaaZ (@natthawadee2544) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 19:06
    ชอบหมาหรอกเหรอ เด้ะต่อไปก็ชอบเจ้าของหมา 555554
    #6
    0
  10. #5 neonjuthamas (@neonjuthamas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 20:18
    อึ้งมั้ยละคะพี่สิงห์ -- ...หนูก็อึ้งที่น้องวินตอบค้ะ 5555555
    #5
    0