ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะรักคุณ [Harem][Yaoi,BL/Mpreg]

ตอนที่ 16 : ย้อนคืน 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 298 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

#เนื้อเรื่องอาจจะเบลอๆมึนๆงงๆกาวๆหน่อยๆอากิตัน ขอให้รีดเดอร์ทุกคนโปรดใช้จักยานในการรับชม...
#ถ้ามีคำผิดเยอะต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ มองไม่เห็นจริงๆ สามารถแจ้งจุดผิดได้..
#ในเรื่องอาจมีคำหยาบสักเล็กน้อย แต่เพื่อสีสันของเรื่องเพราะงั้นโปรดใช้วิทยุในการรับชม....



#อิมเมจมิเกลตอนสภาพแปลงโฉม 
สมมุติว่า ตาสีฟ้า หูจะเป็นหูธรรมดา ใส่วิก สวมหน้าอกปลอม







ย้อนคืน 14  เรือหายอีกแล้ว!





" โอ้ว! สวัสดีครับ มิสเตอร์โคลสัน ไม่ได้พบกันซะนานเลยนะครับ ตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ สบายดีมั้ย " เสียงของชายวัยกลางคนหนึ่งในนักธุรกิจรุ่นใหญ่ของบริษัทเล็กๆ เอ่ยทักทายนักธุรกิจหนุ่ม

" ผมสบายดีครับ มิสเตอร์เชา " ชายหนุ่มตอบกลับตามมารยาท ส่งยิ้มให้คนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มการค้า

ผมมองชายวันกลางคนที่พยายามชวนคนที่ยืนข้างๆผมคุยอยู่ด้วยสายเรียบเฉยๆ แสร้งทำตัวเย่อหยิ่งตามสไตล์สาวสวยสุดเซ็กซี่สะบัดพัดที่พกขึ้นมาพัดเบาๆ ก่อนจะใช้สายตามองไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มที่ยืมตัวมาควงชั่วคราวในคืนนี้ด้วยสายตาตรวจสอบ

คนที่ผมกำลังยืนควงอยู่ตอนนี้ไม่ใช่คนสนิทหรือคนรู้จักผมแต่อย่างใดนะครับ


ชื่อของเขาคือ ดักลาส โคลสัน เขาคือหนึ่งในผู้ที่มากความสามารถที่ประสบความสำเร็จในด้านธุรกิจตั้งแต่อายุยังน้อย และยังเป็นหนึ่งใน10นักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ที่สาวๆจากทั่วโลกต้องการอยากได้มาครอบครอง

เขาเป็นคนที่คิงต้องมาเจรจาการค้าให้กับธรุกิจของทางบ้าน และเป็นเพื่อนสมัยเด็กของคิงอีกด้วย ทำให้เขายอมช่วยพาผมให้มางานด้วยในคืนนี้ แถมเขายังเป็นญาติห่างๆของผู้จัดงานนีอีก ทำให้ผมสามารถเข้างานได้สบายๆโดยไม่ต้องเสียเวลาตรวจบัตรใดๆ 

ส่วนคนอื่นๆก็มาด้วยนะ แต่ตอนนี้พากันกระจายกันอยู่รอบๆงาน ค่อยเฝ้าระวังความปลอดภัยให้ผมอยู่ห่างๆ เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตมากเกินไป

แต่ผมว่านะ.. ถึงพวกเขาจะพยายามไม่เป็นที่สังเกตยังไง.. แต่ยังไงทุกคนก็ต้องมาสนใจผมกันอยู่ดี.. เพราะสภาพปลอมตัวของผมตอนนี้จัดว่าอลังการไม่แพ้สาวๆในงานที่พากันแต่งตัวจัดเจนกันที่สุดในคืนนี้เลย

และถึงแม้จะพยายามทำตัวไม่เด่นยังไง แต่คนควงตอนนี้เองก็ใช่ว่าจะธรรมดาที่ไหน...

สูง ไหล่กว้าง ขายาว หุ่นดี หน้าตาจัดว่ามาก ฉลาด หัวไว เจรจาเก่ง และมีความเป็นสุภาพบุรุษสูง ถึงว่าเป็นผู้ชายเพอร์เฟกมากๆ 

แต่ถ้าเขาไม่ทำอะไรบางอย่าง...ในตอนก่อนหน้าที่จะเข้ามาในงานจนทำให้ผมหัวเสียจนมาถึงตอนนี้ซะก่อนละก็นะ...ผมคงอยากได้เขามาเป็นเพื่อนอีกคนแน่ๆ 


ตอนนี้ขอมอบคะแนนติดลบปาใส่หัวเขารัวๆเลยครับ // หงุดหงิดๆๆ






ระหว่างที่ผมกำลังคิดอะไรในใจอยู่ จู่ๆสักพักก็มีคนดึงผมเข้าบทสนทนา หลังจากที่พยายามตื้อชวนหนุ่มผิวสีแทนข้างๆผมคุยอยู่นาน

" อ๋อ แล้วนี่ไม่ทราบว่าสาวสวยที่มากับคุณนี่คือ.. ? " ชายวัยกลางคนถามชึ้น ทำให้ผมที่กำลังจ้องใบหน้าชายหนุ่มผิวสีเขม็งอยู่ก็หลุดออกจากภวังค์แล้วหันไปมองหน้าคนตรงหน้าที่เอ่ยถึง

สายตาของเจ้าตัวบ่งบอกว่าอยากรู้อยากเห็นเรื่องผมอย่างชัดเจน.. แทบไม่ปกปิดความหื่นกามทางสายตาทำให้ผมรู้สึกไม่พอใจ..

มองผู้หญิงสวยๆราวกับเป็นเรื่องระบายทางเพศ.. คนคนนี้น่ารังเกียจที่สุด...




เหมือนคนข้างๆจะรู้ความคิดผมทั้งๆที่ผมยังไม่ทันทำอะไร ทำให้เขาใช้แขนดึงผมเข้าไปหาตัว ใช้แขนข้างหนึ่งโอบเอวของผมเอาไว้ ตอบชายวัยกลาวคนตรงหน้า

" เธอเป็นเพื่อนของผมเองครับ พอดีคุณลุงบอกให้ผมหาสาวๆเดินคู่ด้วยบ้าง เผื่องานจะได้เป็นสีสันมากขึ้น ผมเลยชวนเธอมาน่ะครับ " ชายหนุ่มตอบส่งยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างสุภาพครั้งสุดท้ายก่อนจะขอตัวออกไปหาที่นั่งอ้างว่าผมเมื่อยขาแล้ว 

ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีที่รีบออกมาไม่งั้นผมคงได้เผลอทำอะไรเจ้าตาเฒ่าหัวงูนั่นแน่ๆ ถ้ายังไม่เลิกจ้องหน้าอกปลอมผมอยู่

เจ้าหนุ่มข้างๆโอบเอวผมไม่ปล่อยพาเดินมาที่มุมงานก่อนจะให้ผมนั่งลงที่โซฟานุ่มๆ ให้บริกรมาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้ผม







" ใจเย็นลงบ้างรึยังครับ? คุณหนูมิเกล " ดักลาสเอ่ยขึ้น หลังจากที่ผมดื่มน้ำส้มไปหมดแก้วแล้ว 

ผมวางแก้วลงบนโต๊ะเบาๆก่อนจะหยิบพัดขึ้นมาพัดเบาๆให้ตัวเอง ใช้สายตาจิกกัดมองคนตรงหน้า

" ก็ดีค่ะ ขอบคุณ " ผมตอบเขา ทำแก้มป๋องพองลมข้างหนึ่งใส่เจ้าตัว แสดงกิริยาเง๋องอนคนข้างๆเป็นเด็กๆผิดกับสภาพตัวที่กำลังอยู่ในตอนนี้สุดๆ 

" อ้าว ยังงอนผมอยู่อีกเหรอ เลิกงอนได้แล้วน่า~ เรื่องมันผ่านไปแล้วผมก็ขอโทษแล้วไง นะๆดีกันๆ " เจ้าตัวว่าพร้อมกับยื่นนิ้วก้อยมาง้อผม

ผมมองเจ้าตัวด้วยสายตาเอือมๆนิดๆ แต่ก็ต้องใจอ่อนกับเขา เพราะผมงอนใครไม่นานถ้าไม่ใช่เรื่องร้ายแรงมากๆ แค่ง้อด้วยลูกกลม อมยิ้มเม็ดเดียวผมก็หายละ 

ผมใช้พัดเคาะที่มือเจ้าตัวเบาๆ ตีปิดมุกของเขา  เจ้าตัวหัวเราะในหัวเราะเบาๆ 

ผมก็ไม่ได้สนใจเจ้าตัวอีกก่อนจะเปลี่ยนท่านั่งเป็นไขว้ห้างใช้สายตาสอดส่องมองหาคนสำคัญ โดยมีชายหนุ่มผิวสีแทนคู่ควงชั่วคราวนั่งโอบเอวผมอยู่ข้างๆ ทำตัวไม่ยอมห่างคู่ควงของตัวเองให้คนอื่นเห็น 


แต่จริงๆโดนขู่มาว่าห้ามไม่ให้ทำผมหายหรือคาดสายตาเด็ดขาดจนกว่าผมจะหาผู้ปกครองพบ..ไม่งั้นจะไม่ได้บางสิ่งที่คิงและเจ้าตัวตกลงกัน


แน่นอนว่าการเป็นคู่ควงกันในคืนนี้ ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน เขาถึงจะยอมให้ผมมากับเขา..

ซึ่งมันเป็นอะไรที่ผมอยากจะปฏิเสธมากๆ แต่ทำไมไม่ได้... กระซิกๆ.. 





" นายรู้จักเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่  " ระหว่างที่ผมกำลังใช้สายตามองหาแด๊ดดี้กับชะ---แค่กๆ ผู้หญิงไม่ดีที่ผมต้องกำจัดอยู่ ผมก็เห็นว่าตอนนี้มันเป็นโอกาสดีที่จะคุยกับเจ้าตัวแบบส่วนตัวเลยเอ่ยทักขึ้น เจ้าตัวเงียบไปสักพักเหมือนใช้เวลาครุ่นคิดก่อนจะตอบผม

" อืม... น่าจะประมาณช่วงที่พวกคุณถึงปี2 อายุ18-19 ครับ ในตอนนั้นทางบ้านผมมาคุยงานกับบ้านของคิง แล้วเผชิญวันนั้นเป็นวันเดียวกันกับที่พวกคุณไปทำโปรเจคที่บ้านคิงกันพอดี ผมได้พบกับเขา ตอนนั้นก็ทำให้ผมตกหลุมรักเขาทันทีเลยละ " เจ้าตัวตอบผม ทุกคำผมและทุกท่าที่ที่เขาแสดงออกมาทางสายตาและใบหน้าแสดงออกถึงความจริงใจสุดๆ 

ผมมองคนข้างๆจากที่ตอนแรกไม่ชอบใจเจ้าตัวนิดๆ ที่เจ้าตัวทำไว้ตอนที่พบกันครั้งแรก พอได้เห็นว่าเจ้าตัวไม่โกหกเลย แสดงความจริงออกมาทั้งภายนอกและภายในก็ทำให้ผมชอบเจาตัวขึ้นมานิดๆ 

เพราะความจริงใจที่แสดงออกมาของเขามันคือของจริง.. 

" ถ้าไม่ได้มาไม่ดีก็แล้วไปจะคอยดูห่างๆแล้วกัน เรื่องรักๆใคร่ๆให้จัดการเอาเอง จีบไม่ติดยังไงก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอกนะ แต่.." ผมเว้นพร้อมกับมองคนข้างๆด้วยหางตา

" ขออย่างเดียวคือ ห้ามทำ 'เขา' เสียใจเด็ดขาดไม่อย่างงั้น.. ฉัน..ไม่สิ ผมและคุณ เราได้เห็นดีกันแน่นอน " ผมบอกกลับเขาด้วยสายตาจริงจัง เจ้าตัวมองผมตอบไม่หันหนีไปไหนแสดงความจริงจังออกมาจากใจจริง ทำให้ผมยอมปล่อยให้เจ้าตัวไปหาคนคนนั้นได้..

คนที่สำคัญกับผมและพวกคิงมากๆ คนที่ดูจะปกป้องและทำให้คนคนนั้นของผมมีชีวิตอยู่ไปนานๆได้ๆ โดยที่ผมไม่ต้องห่วงกังวลอะไรหลังจากที่เกิดวันหายนะขึ้น..

เขาต้องปลอดภัยแน่นอน เพราะได้คนที่เป็นถึงหนึ่งในบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดอีกคนที่สุดในวันสิ้นโลกอย่าง ดักลาส โคลสัน หรือ เจ้าชายโลกันต์ ปกป้องเองเลยนี่น่า..


ผมคลี่ยิ้มออกมาบางๆ นึกย้อนไปถึงตอนที่พบคนข้างๆครั้งแรก มันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดจริงๆเพราะตอนนั้นเจ้าตัวกำลัง.. อยู่ในท่าที่ไม่สมควรจะอยู่และเขาอยู่กับคนที่พวกผมห่วงที่สุดในกลุ่ม.. ในท่าที่มัน... 


นอนคร่อมกันอยู่ที่พื้น...



ตอนแรกที่ผมเห็น ตอนนั้นผมทั้งตกใจและอึ้งที่เห็นฉากนั้นจนทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออก.. ทั้งสงสัยว่าทำไมร้ายกาจ คนหนึ่งในวันสิ้นโลกถึงมาอยู่ที่นี่และทำไมพวกเขาถึงอยู่กันในท่าแบบนั้น..

แต่ถึงจะตกใจมาขนาดไหน แต่เพื่อนของตัวเองสำคัญกว่า.. 


ตอนนั้นผมเลย'เผลอ'ใช้พลังดึงดูดร่างเพื่อนของตัวเองดึงให้มาหา แล้วใช้พลังน้ำแข็งสร้างผลึกขึ้นมาใช้มันขู่ชายหนุ่มผิวสีแทนตาสีมรตกเอาไว้ด้วยความไม่พอใจ

ตอนแรกผมเหมือนทำไปมากกว่านั้น แต่ก็ได้คิงห้ามเอาไว้ทำให้ผมไม่ได้ทำอะไรเขา..




หลังจากนั้นพวกเราก็ได้มาปรับความเข้าใจกัน และคุยกันถึงเรื่องที่ว่าทำไมพวกเขาถึงนอนกันที่พื้นอย่างนั้น 

แล้วทำไม'ติมติม'ของพวกผม! ถึงได้อยู่ใต้ร่างของเขาแถมยังหมดสติอีก!!

ต้องใช้เวลาอธิบายกันยาวกว่าจะเข้าใจ จนพวกผมได้รับรู้เรื่องสำคัญมาเรื่องหนึ่งว่าเจ้าตัวไม่มีทางทำมิดีมิร้ายกับติมติมของผมแน่นอน เพราะเจ้าตัวบอกว่าเขาแอบชอบติมมานานแล้ว!

ไม่มีทางที่จะทำแน่นอนจนกว่าจะจีบติมติด! แต่ด้วยความที่ว่าเหตุการณ์เมื่อกี้มันช่วยไม่ได้ที่ต้องมาอยู่ในท่านั้น เพราะจริงๆแล้ว ระหว่างที่พวกเขาทั้งสองกำลังจะเดินมาหาพวกผมที่ห้อง(คือตอนที่ดักลาสมาคิงไม่ว่างออกไปรับที่หน้าโรงแรมติมเลยอาสาไปรับให้เอง) จู่ๆติมก็วูบไป ทำให้เจ้าตัวต้องรีบเข้าไปรับเอาไว้แต่ด้วยเหตุสุดวิสัยเกิดล้มผิดทางเลยล้มลงไปนอนกองกับพื้นอย่างช่วยไม่ได้

สอบสวนคนหนึ่งเสร็จ พวกผมก็ต้องมาสอบสวนเพื่อนรักตัวเองต่อก็ได้เรื่องมาจากม่อนคนร้ายอีกคนว่า... เมื่อคืนพวกเขาทั้งสองเล่นเกมกับม่อนจนไม่ได้นอนทั้งคืน เลยทำให้ร่างกายพักผ่อนไม่เพียงพอเลยวูบไปแบบนี้

ม่อนและติมถูกคิงจับกักบริเวณและริบเกมตามระเบียบ.... ทั้งสองคนไม่ได้ออกมาในงานด้วยคืนนี้ให้เฝ้าห้องแทน... 

ผมและดักลาสคุยกันหลายเรื่องเกี่ยวกับติมติม ส่วนเรื่องที่ผมใช้พลังเจ้าตัวก็ไม่ได้ถามอะไรมาก ผมก็บอกไปแค่บางส่วนแล้ว เพื่ความปลอดภัยของคนบนโลกอีกส่วนผมเลนบอกเขาว่าอีกครึ่งปีจะเกิดวันสิ้นโลกให้เขาเตรียมพร้อมเอาไว้เพื่อคงประชากรบนโลกเอาไว้ไม่ให้เกิดการเสียชีวิตมากจนเกินไปอีกที

ส่วนการคัดเลือกคนผมจะมาหาเขาอีกที.. หลังจากที่เหตุการณ์ระลอกแรกเกิดขึ้นแล้ว..







หลังจากคุยกับเจ้าตัวไปสักพัก ผมก็กลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ 


ผมใช้สายตาเสาะหาแด๊ดดี้อยู่ ไม่นานก็พบคนที่ตามหา.. 


แต่ก็ต้องชะงักเพราะเจอแจ็กพอร์ตอีกอย่าง...คือ..!!




อ้าวเฮ้ยยยยยยย 





เรือผายเอ้ย! หาย!!





เชี่ยแล้วววววว !!





ผิดแผนนนนนนนนนน !!!





ทำไมพี่มิคาเอลกัชพี่ลูเซียสถึงมาอยู่ที่นี่ !!! 




แถมยังอยู่กับแด๊ดดี้อีก!!! 



ผมเห็นบุคคลทั้งสองที่ไม่ควรอยู่ที่นี่ก็ได้แต่อ้าปากค้างก่อนจะรีบหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาทุกคนให้รีบสลายตัวกลับไปที่โรงแรม 


" เหตุด่วนมันฉุกเฉิกมาก! ทุกคนกลับไปก่อน! เดี๋ยวผมจะตามไป! ถ้าอยู่กันแบบนี้ผมว่าพงกเราไม่รอดแน่ๆ เพราะงั้นผมอยู่คนเดียวหน้าจะหาทางรอดเองได้ ไว้เจอกันพรุงนี้หรือหายังไงจะส่งข้อความไปหาอีกทีนะ!  "ผมว่าจบก็รีบตัดสายทันที ไม่ได้ฟังเสียงพวกเซนทัสพูดแย้งอะไรออกมา 


แต่ยังดีที่ทุกคนยังทำตามพวกเขาพากันออกงานกัยไปเรียบร้อย 


จนเหลือแค่ผมกับดักลาสที่อยู่ในงาน 





ดักลาสคงไม่มีปัญหาอะไรเพราะเขายังไงก็เป็นคนในวงการ แต่ผมนี่สิ... จะรอดมั้ย... 


พี่มิคาเอลกับแด๊ดดี้เลยนะ.. 


ผมกลืนน้ำลายดังเฮือกใหม่แล้วหันไปมองที่ชายหนุ่มต่างวัยทั้งสองที่หน้าคล้ายกันยังกับฝาแฝด แต่แท้จริงเป็นพ่อลูกกัน...ด้วยสายตาเศร้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่งให้ดักลาสพาไปเดินรอบๆงาน แต่ไม่ห่างจากจุดที่พวกแด๊ดดี้อยู่มาก 

เพื่อสอดส่องพวกเขาอยู่ห่างๆ.. และค่อยจับตาดูว่ายัยชะนี----แค่กๆผู้หญิงตัวปัญหานั่นจะไม่สร้างเรื่องให้แด๊ดดี้ของผม และตอนนี้ยังโชคดีที่ตอนนี้เธอยังไม่ได้นอนกับแด๊ดดี้ของผม เพราะเธอยังคบทำตัวใสๆอยู่ เลยทำเธอยังไม่แสดงตัวอะไรมาก 


แต่อีกไม่นานหรอก เธอคงพยายามมอมแด๊ดดี้แน่ๆ ซึ่งผมจะไม่ยอมให้เธอสมหวังแน่นอน



ฮื้ยยยยย ถ้าไม่ติดว่าพี่มิคาเอลอยู่ด้วยละก็!! ผมคงเดินเข้าไปหาแด๊ดดี้แล้ว!


ฮืออออ วันอื่นมีเยอะแยะไม่เจอ ทำไมต้องโผล่มาเจอกันในวันนี้ด้วนละครับ พี่ชาย!!! //ร้องไห้









หลังจากที่คร่ำครวญในใจกับตัวเองอยู่นานสักพัก ปล่อยให้ดักลาสคุยสนทนากับคนที่เข้ามาทักทายไป ตลอดทางผมใช้แขนควงเกาะดักลาสเอาไว้ตลอด เพื่อให้ตัวเองยืนให้มั่นคง 

เนื่องจากตอนนี้รองเท้าส้นสูงที่ใส่มันกัดเท้าผมเลยทำให้ผมต้องทนเจ็บไปจนกว่าจะจบงาน... กระซิก..

แต่เมื่อเดินมาได้สักพัก... จนผมไม่รู้ว่าตัวเองเหม่อไปนานเท่าไหร่ พอรู้สึกตัวอีกทีดักลาสก็พามาถึงจุดที่พวกแด๊ดดี้อยู่กันแล้ว.. โดยที่ผมไม่รํตัวเลยว่าคนนำพาเดินมาที่นี่.. กว่าจะรู้ตัวผมก็เกือบจะยกพัดขึ้นมาปิดหน้าตัวเองแทบไม่ทัน!!



" สวัสดีครับ มิสเตอร์ทัพฟ้า มิสเตอร์มิคาเอล "

" หื้ม? อ้าว สวัสดีครับ มิสเตอร์โคลสันยินดีที่ได้พบ ^^ " แด๊ดดี้ทักทายดักลาสกลับ พี่มิคาเอลไม่ได้ตอบเขา แต่แค่โค้งให้เขาเล็กน้อยแล้วเมินเจ้าตัวไป ส่วนดักลาสไม่ว่าอะไรเขาแค่ทักทายตามมารยาทแล้วจะไปต่อเท่านั้น

แต่ในใจลึกๆเจ้าตัวอดหมั่นไส้ชายหนุ่มหน้าหยิ่งตรงหน้าไม่ได้...

" ขอโทษแทนมิคาเอลที่ทำตัวเสียมารยาทแบบนี้นะครับ" แด๊ดดี้เอ่ยพร้อมกับดันหัวให้พี่มิคาเอลโค้งตัวขอโทษดักลาส 

ดักลาสพอเห็นแบบนั้นก็คลี่ยิ้มออกมาบางๆส่งให้แด๊ดดี้อย่างเป็นมิตร(?)

" ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ ผมเข้าใจเลยว่าวงการนี้มันไว้ใจกันไม่ค่อยได้ เลยไม่อยากผูกมิตรกับใครมากนัก  แถมช่วงนี้ได้ข่าววงในมาว่ามีใครบางคนกำลังทำอะไรบางอย่าง.. เช่น กวาดล้างหนู อยู่ด้วย ทำให้ผมรู้ดีครับว่าเขาเป็นคนยังไง " เมื่อดักลาสพูดจบ ผมก็รีบหันขวับไปมองเจ้าตัวทันทีด้วยสายตาอึ้งๆ

ดักลาสปากบอกไม่เป็นไร แต่ไหงเปิดวอร์กับพี่มิคาเอลทางอ้อมกันละครับเนี่ย!!



' ไอ้บ้า ดักกี้!! ' ผมกรีดร้องในใจอดที่จะยกมือขึ้นมากุมขมับตัวเองไม่ได้.. หยิกที่แขนของดักลาสอย่างแรงก่อนจะรีบขอตัว(โค้งหัวให้พวกแด๊ดดี้)ออกไปจากจุดนี้ให้เร็วที่สุด

พยายามลากดักลาสที่กำลังสายสงครามประสาทกับพี่มิคาเอลทางสายตาอยู่ให้ออกไปจากที่นี่ให้ว่อง..

แต่ดูเหมือนจะช้าไปทำให้พวกผมถูกหยุดเอาไว้ซะก่อน ....

" เดี๋ยวก่อนครับ คุณสุภาพสตรีคนนั้นน่ะ " เสียงพี่มิคาเอลเอ่ยทักชึ้น ทำให้ผมที่กำลังดึง(ลาก)ดักลาสอยู่ชะงักไปก่อนจะค่อยๆหันไปมองหน้าชายหนุ่มหน้าหล่อตรงหน้าเชิงสงสัย

" มีอะไรเหรอค่ะ? " ผมถามเขาด้วยน้ำเสียงดัดผู้หญิงเล็กน้อย

" ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ เราเคยพบกันที่ไหนรึเปล่า? " พี่มิคาเอลถามผม ผมแสร้งทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อยเพื่อให้เนียนๆ จากนั้นก็ส่ายหัวตอบเขา ส่งยิ้มทางสายตาไปให้พี่เขาโดยที่ยังคงเอาพัดปิดบังซ่อนครึ่งหน้าของตัวเองเอาไว้อยู่ 

" ไม่ค่ะ ไม่เคย... อ๋อ ฉันชื่อ อลิเซีย ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วต้องขอตัวก่อนนะคะ " ผมรีบแนะนำตัวรีบตัดบทจบทันทีจากนั้นก็รีบพยายามฉุดลากดักลาสไปต่อ

แต่ในระหว่างที่กำลังจะใกล้เดินออกห่างพวกแด๊ดดี้พ้นแล้ว จู่ๆผมก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกำลังมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเลยหันไปมองรอบๆร้าน พอรอบๆงานไม่มีตรงไหนแปลกก็ลองใช้พลังดู จนไม่นานผมก็พบว่า..มีแขกไม่ได้รับเชิญกำลังเข้ามาในงานพร้อมอาวุธ แต่มีคนใช้กล้องส่องสไนเปอร์เล็งมาที่หัวของดักลาสอยู่...

ทันทีที่ผมเห็นผมก็เบิกตากว้างทันทีในเวลานั้นเอง มือยิงก็ยิงกระสุนออกมาแล้ว...

" ดักกี้หลบ!! " ผมพูดขึ้นพร้อมกับผลักเจ้าตัวให้ออกไปให้พ้นทาง โชคดีที่ผมผลักเจ้าตัวทันเลยไม่มีใครบาดเจ็บ..

" อลิส ไม่เป็นไรนะ! " ดักลาสถามผมด้วยความเป็นห่วง ผมส่ายหัวตอบกลับให้เขา เพราะผมไม่ได้เป็นคนที่โดนหมายหัวเลยไม่ได้รับอันตรายใดๆ แล้วเอ่ยบอกให้เขาไปหาที่ปลอดภัยก่อน ซึ่งแรกๆเจ้าตัวไม่ยอมไป แตโดนผมใช้สายตากดดันเลยยอมไปแต่โดยดี







' เฮ้อ.. ทั้งๆงานนี้ไม่ควรมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเลยแท้ๆ .. หรือเพราะผมเปลี่ยนอนาคตเลยทำให้มันเกิดกันนะ ' ผมคิดในใจ และแปลกใจที่รอบๆตัวไม่มีใครรู้เลยว่าเปิดการยิงกันเกิดขึ้นเพราะผมยัลไม่ได้ใช้พลังปืดกลั้นเสียงเอาไว้เลย 

แต่ก็ดีที่ไม่มีใครรู้...ถ้าไม่อย่างงั้นงานนี้ได้เกิดการโกลาหลขึ้นแน่ๆ.. 

' เฮ้ออุตส่าห์คิดไว้ว่าคงไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแล้วแท้ๆนะ ' ผมบ่นกับตัวเองในใจ ก่อนจะสัมผัสได้ว่าตัวเองกำลังถูกมือปืนเล็งอยู่ 

" ชิ! " ผมสบถออกมาอย่างไม่พอใจ รอบๆนี้มีคนอยู่มากเกินไป แถมพวกแด๊ดดี้ก็อยู่ด้วย ทำให้ผมไม่สามารถใช้พลังได้ถนัด..

ผมมองไปยังทิศทางที่มือปืนอยู่ เขาจ้องผมมาด้วยสายตาโกรธเคืองเพราะผมทำลายแผนเขา ผมจ้องไปที่เขากลับด้วยสายตาไม่พอใจเช่นกันที่ยังอาจมาทำให้ผมวุ่นวายแบบนี้ ผมและเขาจ้องเขม็งกันอยู่นานกันสักพัก

ในเวลาเดียวกันผมก็พยายามรวบรวมใช้สมาธิ สร้างพลังน้ำแข็งขึ้นมาในที่ๆเขาอยู่ เพื่อใช้พลังจัดการมันจากระยะไกล ..

แต่ในระหว่างนั้นอยู่ๆก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาอีกครั้ง.. โดยที่ผมยังไม่ทันได้ทำอะไร.. เพียงแค่ผมกระพริบตาไปครั้งเดียวเท่านั้น.. อยู่ๆหัวของมือปืนคนนั้นก็หายไป เหลือแค่ส่วนตัวแล้ว 


ในเวลาเดียวกันนั้นเอง.. จู่ๆมีมือหนาของคนสองมาปิดตาและโอบเอวของผมเอาไว้


" อย่ามอง " เสียงทุ้มอันคุ้นเคยของคนทั้งสองเอ่ยขึ้นที่ข้างหูทั้งสองข้างของผม แขนหนาของพวกเขากระชับที่รอบเอวของผมแน่น..

ด้วยน้ำเสียงหล่อของพวกเขาดังขึ้นที่ข้างหูก็ทำให้ผมรู้ทันทีว่าทั้งคู่เป็นใคร ...


อ้าวเฮ้ย!! ทำไมพวกเขาถึงมาอยู่ข้างหลังผมได้ละเนี่ยยยย !!!

.
.
.
.
.
.
.

TBC.







#อิมเมจคู่ควงมิเกล คนที่คิงต้องมาเจรจาการค้าด้วย ยืมตัวมาให้ช่วยชั่วคราว

อิมเมจติมๆ เรายังหาไม่ได้ค่ะ
แต่ขอให้ทุกคนรู้นิสัยน้องเอาไว้
น้องเป็นคนร่าเริง สดใส ขี้เล่น สายฮา เป็นกันเอง รักเพื่อน รักมิเกล
เป็นเหมือนพี่ชาย(สาว)ของมิเกล

ดักลาสเราให้เขาเป็นคนสไตล์คุณชาย ใบหน้าประดับรอยิ้มการค้าตลอดเวลา
เป็นคนเข้าสังคมเก่ง ฉลาด และน่ากลัว

คนนี้เราตั้ไว้ว่า ถ้าเป็นศัตรูกับเกลละก็จะเป็นกลุ่มที่น่ากลัวรองลงมาจาก อสูรพิษทมิฬ
แต่เราใช้น้องติมให้เป็นประโยชน์ น้องเป็นคนน่ารัก เป็นอิมเมจที่ใรรเห็นก็ต้องตกหลุมรักได้ง่ายๆ
เพราะความสดใสนั่น เป็นคนที่คนในกลุ่มจะหวงเจ้ารองจากมิเกล
อะไรแบบนี้ 



อธิบายง่ายๆคือ ในกลุ่มเพื่อนของมิเกล

คิงและเทียสจะเป็นเมะ
ส่วน ม่อน ติมติม และมิเกล เป็นเคะ 

โอเค เข้าใจตรงกันเนอะ 


อากิตันเล่นทวิตเตอร์แล้วนะ มาคุยกันๆ

#มิเกลกับซอมบี้วิ่งสี่คูณร้อย


# อากิตันคุยกับรีดเดอร์ #

.

ไหนใครบอกอยากเจอพี่มิคาเอล ขอมาก็จัดให้!!!
ตายแล้ว... มิเกลตายแน่ๆเลย

อิอิ

เจอตอนหน้าจ้า ♡

( อ่านออกมีรางวัล )

♡ ต น ม ..อ ซ.. น จ ♡

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 298 ครั้ง

654 ความคิดเห็น

  1. #262 Nov. (@CB_HH42) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:31
    คำผิดยังเยอะอยู่นะ เวลาอ่านแล้วอารมณ์มันสะดุดนิดหน่อย

    แบบว่ากำลังอ่านไหลๆ แล้วสะดุดตรงคำว่า "พงก" มันคือคำว่า "พวก" ใช่ไหมคะ?

    เนื้อเรื่องโอเคนะ สนุกดีค่ะ แก้ไขเรื่องคำผิดนิดเดียว สู้ๆนะคะ ติดตามค่ะ
    #262
    1
    • #262-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 16)
      12 เมษายน 2562 / 23:33
      มักจะพิมพ์ตรงนี้ ประจำค่ะ ต้องขอโทษด้วย เรามองไม่เห็นจริงๆ ฮ่าๆๆๆ
      #262-1
  2. #261 REIGAR_AODA (@hirakisan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 23:02
    ชั้นรักเจ้าเป็ดอ่าา โคตรเท่เลย <3

    หรือตอนหน้าพี่ชายยันแตก? หรือแด๊ดดี้สลัดคราบคนดี? ลุ้น =,,=
    #261
    0
  3. #260 Rera-Rey (@zakod7777) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:55
    เอาอีกกกกกกก
    #260
    0
  4. #259 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:42
    เอาแร้ว ชอบซีนสุดท้ายมากที่เข้ามาปิดตา ไม่รู้ทำไม แต่ชอบมาก
    #259
    1
    • #259-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 16)
      12 เมษายน 2562 / 22:45
      มาปิดตาน้อง เพราะไม่อยากให้น้องเห็นเลือดสาด หัวมือปืนขาดกระเด็นค่ะ แต่มาช้าไปนิดดด เพราะน้องเห็นเต็มๆตาไปแล้ว!
      #259-1
  5. #258 soso0951154007 (@soso0951154007) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:11
    อุ้ย nc ใครกับใครนร้า~~~ *&#8710;*
    #258
    0
  6. #257 fumaki2488 (@fumaki2488) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:17
    ต่ออย่างด่วนเราอยากอ่านต่อแล้ว
    #257
    0
  7. #256 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:00
    ดักกี้เกือบตาย
    #256
    0
  8. #255 boyflower (@boyflower) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 19:51

    ค้างมากกกกกก ขออีกตอนเถอะนร๊าาาา
    #255
    0
  9. วันที่ 12 เมษายน 2562 / 18:30

    มันก็จะรู้สึกค้างหน่อยๆ
    #254
    0
  10. #253 Nutm_e333 (@Nnp-ct-roger) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 17:53

    งื้ออรอน้าาา
    #253
    0
  11. #252 王 晓文 (@bloodnatee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 17:28

    ตายแน่ มิเกล ~(^3^)~
    #252
    0
  12. #251 noonurse6 (@noonurse6) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 17:15

    มันก็จะค้างหน่อยๆ ไม่หน่อยและ มันค้างมากกกกกก คนที่ปิดตาต้องเป็น แด๊ดดี๊ กับ มิคาเ อล แน่เลย เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
    #251
    0
  13. #250 Rarin1234 (@Rarin1234) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 17:11
    รอๆ..อุ้ยตอนหน้ามี อซ หรอ หึหึ
    #250
    0
  14. #249 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 16:49
    รอค่ะ ค้างๆๆๆๆ
    #249
    0
  15. #248 -Hame- (@-Hame-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 16:46
    ค้างอ่ะ
    รอน้าาา
    #มิเกลเราว่าเธออ่ะไม่รอดเเล้ว
    #248
    0
  16. #247 0641128277 (@0641128277) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 16:39

    ค้างมากค่ะ
    #247
    0
  17. #246 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 16:31
    งุ้ยๆ อ่านไม่ออกอะ เราไม่เก่งขนาดนั้น จะตอบมั่วๆว่า "ตอนหน้ามี nc นะจ๊ะ" ก็กลัวผิด งื้อออ มีคำใบ้ไหม
    #246
    2
    • #246-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 16)
      12 เมษายน 2562 / 17:00
      .... นี่ขนาดไม่เก่งนะคะ.. ยังตอบถูกเลย 555 ท่านเก่งมาก
      #246-1