ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะรักคุณ [Harem][Yaoi,BL/Mpreg]

ตอนที่ 18 : ย้อนคืน 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 303 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

#เนื้อเรื่องอาจจะเบลอๆมึนๆงงๆกาวๆหน่อยๆอากิตัน ขอให้รีดเดอร์ทุกคนโปรดใช้จักยานในการรับชม...
#ถ้ามีคำผิดเยอะต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ มองไม่เห็นจริงๆ สามารถแจ้งจุดผิดได้..
#ในเรื่องอาจมีคำหยาบสักเล็กน้อย แต่เพื่อสีสันของเรื่องเพราะงั้นโปรดใช้วิทยุในการรับชม....








.


ย้อนคืน 16  : 




หลังจากที่ผม... เอ่อ.. ไประบายอารมณ์ที่ห้องรับแขกจนอารมณ์กลับมาสงบลงแล้ว... (หมอนขาดไปหลายใบเลย ) 

ผมก็กลับเข้าไปหาพวกแด๊ดดี้.แล้วทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนอย่างหมดแรง ขยับเข้าไปกอดแด๊ดดี้เพื่อหาที่พักพิงหัวใจ..

แต่ถึงผมจะระบายอารมณ์ไปมากแล้วก็ยังอารมณ์ค้างอยู่ อาการเลยยังแสดงออกทางหน้าตาอย่างชัดเจน 

แด๊ดดี้เห็นผมยังทำหน้าหงิกจับตัวผมให้ขึ้นไปบนทับตัวของเขา ส่วนพี่มิคาเอลเอาผ้าห่มมาคลุมให้ผมก่อนจะนอนลงข้างๆแด๊ดดี้แล้วใช้มือข้างหนึ่งลูบหัวผมเบาๆปลอบโยนให้ผมใจสงบลง




" โอ๋นะ เด็กดีๆ นอนซะน่า~ " แด๊ดดี้ว่าพร้อมกับจุ๊บขมับผมเบาๆหนึ่งที

" นอนซะ เพื่อตื่นมาแล้วอารมณ์จะดีขึ้น นะ เด็กดี " พี่มิคาเอลครับ พูดไม่พอมีลักหอมหัวผมด้วยอีกคน

พวกเขาโอ๋ผมเป็นเด็กเลยครับ.. แถมยังจับตัวผมโยกไปตามเขาไปมาอีกด้วย ผมไม่ได้โวยวายอะไรออกมาปล่อยให้เจ้าตัวทำไป 

ผมหลับตาลงเอาหน้าแนบเข้ากับอกของแด๊ดดี้ปล่อยให้แด๊ดดี้และพี่มิคาเอลกล่อมผมไป จากนั้นไม่นานผมก็หลับไปทั้งๆอย่างนั้น..







เช้าวันใหม่ผมตื่นขึ้นมาอย่างสดใสใในเวลา8โมงกว่าๆ โดยมีพวกแด๊ดดี้และพี่มิคาเอลนอนอยู่ข้างๆประกอบซ้ายขวาผมอยู่

ผมมองไปยังใบหน้าหล่อที่คล้ายคลึงกันของทั้งสองด้วยสายตามึนๆ ถ้าเกิดว่าแด๊ดดี้ไม่ไว้ผมยาวและพี่มิคาเอลไม่ชอบทำหน้าเก๊กเข้มขรึมตลอดเวลาละก็นะ.. 

ผมว่าพวกเขาเหมือนฝาแฝดกันมากกว่าพ่อลูกซะอีก...


ผมคิดในใจ มองใบหน้าของทั้งสองคนเหม่อลอยอยู่หลายนาที ก่อนจะลักหอมแก้มทั้งคู่แล้วลุกออกจากที่นอนไปล้างหน้าล้างตาแปรงฟัน จัดการตัวเองให้เรียบร้อย..

เมื่อวานผมหลับไป ทั้งๆที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ เนื่องจากมาที่นี่กระทันหันไม่ได้เตรียมอะไรเลยอยู่ในสภาพตัวเปล่า 

พอผมอาบน้ำเสร็จแล้ว ผมก็เดินกลับมาที่ห้องนอนอีกครั้ง เดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวในตู้ของพี่มิคาเอลตัวหนึ่งมาใส่ 

ผมต้องเอาชุดของพี่มิคาเอลมาใส่ไว้ก่อนชั่วคราว ไว้พี่มิคาเอลตื่นค่อยให้พี่เขาสั่งคนไปซื้อของมาให้... แต่แด๊ดดี้คงไม่ต้องห่วงเพราะใส่เสื้อผ้าของพี่มิคาเอลได้ทุกชุดเพราะตัวพอๆกัน....

แต่ผมนี่สิ.. ตัวเล็กกว่าทั้งคู่มาก 

เข้าใจอารมณ์ผู้หญิงตอนมาค้างบานแฟนแล้วไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน แล้วต้องเอาชุดแฟนมาใส่ แต่ชุดแฟนมันตัวใหญ่มาก 

ให้อารมณ์เหมือนใส่เสื้อคลุมเลยครับ.. เสื้อมันยาวจนถึงขาอ่อนผมเลย.. ส่วนกกน...

ผมคงต้องเอาตัวที่ใส่เมื่อวานมาใส่ก่อน เพราะของพี่เขาไม่มีไซส์ผม...



เมื่อผมจัดการแต่งตัวๆเองเรียบร้อย ผมก็เดินออกจากห้องนอน ไปห้องครัวเพื่อทำอาหารเช้าให้พวกแด๊ดดี้ทาน 

เห็นงี้ผมก็ทำอาหารเป็นนะครับ~ แต่เพราะที่บ้านมีพวกซันซัสที่เป็นพ่อบ้านอยู่แล้ว เลยไม่ได้ทำ ไม่ได้โชว์แสดงฝีมือการทำอาหารที่อุตส่าห์(แอบ)ไปเรียนมากับติมและม่อนในช่วง2-3เดือนที่แล้ว มาทำให้พวกเทียสใพวกแด๊ดดี้ทานสักที -3-) 

ตอนนี้ได้โอกาสแล้ว แถมตอนนี้พี่มิคาเอลก็อยู่ด้วย ผมเลยตัดสินใจจะทำ




ใช้เวลาไม่นานอาหารเช้าก็เสร็จ ผมทำอาหารง่ายๆออกมา เพราะวัตถุดิบมีไม่มาก เนื่องจากจริงๆแล้วที่นี่ไม่มีคนอยู่เลย เพราะพี่มิคาเอลมาซื้อเอาไว้เผื่อตอนมาคุยงานที่นี่เฉยๆ ในตู้เย็นเลยมีแค่ไข่กับนม เบคอนและขนมปังสำหรับทำอาหารข้าวเท่านั้น

ผมเลยทำออกมาได้เท่ากับของที่มีสำหรับส่วนสามคน แล้วพอผมจัดจานวางบนโต๊ะเรียบร้อยแล้วตั้งใจว่าจะไปปลุกพวกแด๊ดดี้ 

แต่ผมยังไม่ทันได้จะไป ไหนเลย จู่ๆก็มีแขนหนาของใครไม่รู้เข้ามากอดผมจากด้านหลัง

" อ๊ะ! " ผมอุทานขึ้นมาอย่างตกใจก่อนจะรีบหันไปมองคนที่กอดผมทันที 

แต่พอผมรู้คนที่กอดว่าเขาเป็นใคร ผมก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

" พี่ฮะ ตกใจหมดเลย อย่ามาเงียบๆแบบนี้สิ ถ้าเกิดผมเผลอใช้พลังโจมตีใส่มาจะทำยังไง " ผมบ่น้ขาพร้อมกับทำแก้มป๋องใส่อย่างเง๋องอน 

พี่มิคาเอลไม่ได้พูดอะไรเขาคลี่ยิ้มออกมาลักหอมแก้มผมทีนึง ก่อนจะอุ้มผมให้ไปนั่งบนเคาท์เตอร์ที่เอาไว้ใช้ทำอาหาร แล้วสอดตัวเข้ามาอยู่หว่างขาผม  เขาใช้ดวงตาสีน้ำเงินของเขาจ้องผมตาไม่กระพริบ..

" พี่ฮะ... " ผมมองพี่ชายตัวเองด้วยความไม่เข้าใจในการกระทำของเขา 

จนพี่เขาเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆ จูบลงริมฝีปากของผม..โดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว 

" อื้อ!!!! " ผมเบิกตากว้างทันทีที่ถูกพี่เขาจูบ

 แต่โชคยังดีทีพีเขาไม่ได้รุกล้ำอะไรเข้ามา.. ไม่อย่างนั้นผมคงจะตกใจไปมากกว่านี้ ... และเผลอทำรุนแรงเจ้าตัวไปแน่นอน..

ผมพยายามดันตัวพี่เขาออกจากตัวผม แต่พยายามผลักพยายามดักพี่เขาออกแค่ไหนแม้แต่เซนเดียวเจ้าตัวก็ไม่กระดิกสักนิด! 

ผมเลยต้องพยายามหันหน้าเพื่อหลบออกจากจูบของเขาแทน แต่พี่เขาก็ตามผมมาไม่ยอมเลิกลาเลย

จนเวลาผ่านไปหลายนาที ผมเริ่มที่จะหายใจไม่ออก.. เพราะผมต่อให้เคยถูกปล้ำจูบบ่อยๆจากคนหลายคนในชีวิตก่อน แต่ผมก็ไม่เคยชินกับการจูบเลยสักครั้ง..

 ผมทุบที่อกของพี่มิคาเอลเชิงบอกว่ากำลังจะขาดอากาศหายใจ จนในที่สุดพี่เขาก็ยอมปล่อยผมออกแต่โดยดี ไม่วายมีกัดที่ริมฝีปากผมเบาๆทิ้งท้าย..

และเมื่อพี่เขาผละออก ผมก็รีบสูดอากาศเข้าปวดอย่างรวดเร็ว แล้วเอามือมาปิดป่กตัวเองเอาไว้ มองไปยังหน้าคนที่ทำด้วยสายตาไม่พอใจ ขู่ใส่อีกฝ่ายเป็นแมว..

" พี่บ้า! ทำอะไรเนี่ย! " ผมโวยวายใส่เขา

" อ้าว ก็จูบไงครับ " พี่เขาตอบผมด้วยท่าทางชิวๆทำตัวทองไม่รู้ร้อนราวกับตัวเองไม่มีความผิด ส่งยิ้มหล่อมาให้ผม

" แล้วจูบผมทำไม! " ผมถามพี่เขาด้วยสีหน้าโกรธ


( ถึงผมจะรักพี่เขาในแบบผู้ชายคนนั้นอยู่แล้วก็เถอะ .แต่ขอโวยวายเป็รฝีมือหน่อย เดี๋ยวถ้าใจง่ายไปเดี๋ยวมีคนหาว่า ผมแรด! )


พี่มิคาเอลไม่พูดอะไรออกมา เขาส่งยิ้มให้ผมมองผมด้วยสายตารักใคร่ ลักหอมแก้มผมไปหลายฟอด ก่อนจะอุ้มผมไปนั่งที่เก้าอี้ดีๆส่วนพี่เขาคุกเข่านั่งลงกับพื้น ใช้มือหนาทั้งสองข้างของเขากุมมือของผมเอาไว้เบาๆ 

" พี่รักมิเกลนะ.. รักที่สุด รักมานานแล้ว.. ไม่ใช่ในฐานะน้องชาย แต่เป็นในฐานะคนคนหนึ่ง .. พี่รักมิเกลมากๆ แม้ว่าในตอนแรกพี่คิดว่าพวกเราคงจะไปกันมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะความเป็นครอบครัวสายเลือดเดียวกันแถมยังเป็นผู้ชายด้วยกันอีก.... " พี่เว้นช่วงคำพูดเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

" แต่.. พอได้ยินเรื่องหนึ่งจากตาแก่ที่ส่งพี่มาว่า.. พวกเราไม่จำเป็นต้องไปยืดติดกับความคิดบาปหรือศีลธรรมนั้นก็ได้.. เพราะโลกเก่าของพวกเราพี่น้องสายเลือดเดียวกันสามารถแต่งงานกันได้.. มันไม่มีกฏหรือต้องรู้สึกผิดต่อศีลธรรมเหมือนของโลกนี้... พอพี่ได้ยินแบบนั้นพี่รู้มึกว่าตัวเองมีความหวัง ความหวังที่ว่าพี่จะรักเกลได้ ทำให้เกลเป็นของพี่ได้.. พี่สามารถแต่งงานกับเกลได้แถมยังมีลูกด้วยกันได้ พี่ดีใจจริงๆดีใจสุดๆ " พี่มิคาเอลบอกกลับผม.. บอกกลับผมด้วยใบหน้าที่แสดงความรู้ดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิด นั่นมันก็ทำให้ผมรู้สึกอดที่จะหน้าแดงขึ้นออกมาให้เขาเอง

ผมทำอะไรแทบไม่ถูกเลย แม้จะตัดสินใจที่จะรักพี่เขาไปแล้ว แต่... ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลานั้นเลย.. มันเร็วเกินไป.. 

ซึ่งนั่นทำให้ผมเกิดความรู้สึกลังเลขึ้นมา..



พวกเราจะรักกันได้จริงเหรอ ? 


แล้วถ้าเกิดผมไม่ได้รักเขาคนเดียวละ? เขาจะรับผมได้มั้ย ?




ไม่รู้ว่าผมแสดงออกทางสีหน้ามากเกินไปหรือยังไงไม่รู้ พี่เขาใช้มือเชยคางผมให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา

ดวงตาที่เหมือนอัญมณีสีน้ำเงินมองผมดวงตาสีฟ้าสดใส พยายามใช้พลังเข้าแทรกเพื่อเข้าหัวใจของผม แต่ผมสามารถใช้พลังปิดกลั้นได้ทันทำให้เขาไม่สามารถอ่านใจผมได้.. 

แต่ถึงแม้ว้าเจ้าตัวจะอ่านใจผมไม่ได้.. เขาก็อ่านสีหน้าของผมออกอยู่ดี...

" พี่ขอโทษที่พยายามอ่านใจน้อง แต่พี่แค่อยากจะรู้.. ว่าน้องกำลังกลุ้มใจเรื่องอะไรอยู่ ถึงได้ทำหน้าเศร้าแบบนั้น "

" ได้โปรดบอกพี่ได้มั้ย?" พี่เขาเอ่ยออกว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนวอน ผมกัดริมฝีปากของตัวเองแน่นพยายามหลบสายตาจากเขาอยู่นาน จนสุดท้ายในที่สุดก็ยอมเปิดปากบอกเขา

" ผมขอโทษ.. ผมรักพี่เหมือนกันครับ รักมากๆในฐานะคนคนหนึ่ง ตะ..แต่ผม.. ผมน่ะ.. ไม่สามารถรักพี่แค่คนเดียวได้.. " ในช่วงแรกๆที่พี่เขาได้ยินคำบอกรักของผมพี่เขาพี่เขาก็แสดงใบหน้าดีใจออกมาทันที แต่พอได้ยินคำพูดสุดท้ายรอยยิ้มของพี่เขาก็หายไป..

" ผมรักแด๊ดดี้ด้วยความรู้สึกแบบเดียวกับที่รักพี่ ผมรักพวกเขาแบบเดียวกับที่รักพี่.. ถึงแม้จริงๆผมจะไม่รู้ว่า.. ผมไปรักอีกสามคนตอนไหน แต่พอรู้สึกตัวอีกทีก็รักไปแล้ว ผมรักพวกเขาไปแล้ว.. ผมหยุดคิดถึงพวกเขาไม่ได้เลย.. ผมขอโทษที่หลายใจ ผมชอโทษที่เห็นแก่ตัว ผมขอโทษฮะ.. ผมขอโทษจริงๆ..ที่ตอบรับรักพี่คนเดียวไม่ได้.. ผมขอโทษ " ผมเอ่ยขอโทษเขาจากหัวใจจริงๆ ผมรู้สึกแย่มากๆที่ตัวเองเป็นแบบนี้ แต่ผมห้ามใจไม่ให้หัวใจคิดถึงพวกเขาทุกคนไม่ได้เลย... 

แด๊ดดี้และพี่มิคาเอล ผมมีความรู้สึกรักพวกเขามากอยู่ก่อนแล้วในฐานะครอบครัว แต่พอผมได้พบเจอกับการสูญเสียจากสูญเสียแด๊ดดี้ไป ผมก็ได้รู้ว่าผมรักแด๊ดดี้ในฐานะอื่นที่ไม่ใช่ผู้กำเนิด.. แต่เป็นในเชิงชู้สาว.. และคนคนหนึ่ง ส่วนพี่มิคาเอลและคนอื่นๆ ผมรักความใจดีของเขา รักทุกความอ่อนโยนที่พวกพี่เขามอบให้ รักทุกอย่างที่พี่เขาทำเพื่อผม.. เหมือนที่พี่ลูเซียโน่และเทียสทำ

ผมรักพวกเขามาก จนไม่อยากจะเห็นความตายของคนที่รักได้อีก เหมือนตอนที่เห็นตอนที่แด๊ดดี้และนักวิจัยคนนั้นยอมสละชีวิตตัวเองเพื่อให้คนอย่างผมรอด แค่นั้นมันก็มากพอแล้ว ... 

เพราะแบบนั้นผมเลยไม่ต้องการจะเสียใครอีกแล้ว .. ซึ่งนั้นเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้ผมเลยเลือกที่จะเสียสละตัวเองตายแทนพวกเขาไปในตอนนั้นเอง...




หลังจากที่ผมพูดจบพี่มิคาเอลก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ทำให้ผมรู้สึกใจเสีย... 

มันร็สึกแย่มากๆจนถึงขนาดที่ไม่อาจจะอยู่ตรงหน้าพี่มิคาเอลอีก.. ผมเลยหนีออกมา.. 

หนีออกจากตรงนั้นให้ไกลที่สุด 



ผมไม่สามารถมองหน้าพี่มิคาเอลได้อีกแล้ว! 

ไม่อีกแล้ว..

พี่เขาคงรับผมไม่ได้.. 

รับผมไม่ได้และคนอื่นคนรับผมไม่ได้เหมือนกันแน่ๆ ..

มันไม่มีทางหรอก!! 

มันไม่มีทางที่ใครจะยอมใช้คนรักร่วมกับคนอื่นได้หรอก..

ไม่มี...




ผมรีบวิ่งออกมาจากห้องของมิคาเอล เพราะไม่คิดจะอยู่ในห้องต่อและเผชิญหน้ากับพี่มิคาเอลตอนนี้ได้ เพราะตอนนี้หัวใจไม่มีท่าทีจะสงบลงง่ายๆ ผมเลยต้องรีบหาที่ๆผมสงบใจได้ 


ผมวิ่งขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้าของคอนโดที่พี่มิคาเอลอยู่ แล้วพอผมขึ้นมายอดบนสุดของคอนโดสูงเชียดฟ้าที่พี่มิคาเอลอยู่แล้ว 

ผมก็หาจุดมุมนั่งดีๆให้ตัวเองใจสงบ ซึ่งโชคดีที่นี่มีสวนดอกไม้และศาลาในชั้นดาดฟ้าเพื่อให้คนมาพักพิง เลยทำให้ผมมีที่นั่งร่มๆสงบสติอารมณ์ตัวเอง





" เฮ้อ ~~~~~  "

 ผมลากเสียงถอนหายใจตัวเองยาวๆ พยายามสลัดความคิดบ้าๆบอๆของตัวเองไปเอาหน้าพิงกับโต๊ะกระจกในศาลามองท้องฟ้าสีฟ้ามีเมฆลอยไปมาและมองนกที่บินอยู่บนท้องฟ้าอย่างอิสระด้วยสายตาอิจฉา..



ผมบอกรักพี่ชายไปแล้วสิ.. และผมรู้ว่าแด๊ดดี้ก็น่าจะได้ยินด้วย 

เพราะก่อนที่จะออกมาที่นี่ผมเห็นแด๊ดดี้ยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนกำลังทำสีหน้าที่อ่านได้ยากอยู่ออกมา..แถมผมรู้ว่าแด๊ดดี้คงรับไม่ได้เหมือนกัน
แน่นอน

เฮ้อ.. ใครจะไปอยากใช้คนรักกับคนหลายคนกันละครับ 

นอกซะจากว่าพวกนั้นจะรักคนคนนั้นมากๆ จนไม่อาจเสียไปได้เลยยอมที่จะใช้คนรักของตัวเองกับอีกคน ยอมรับกันง่ายๆอีก

เรื่องแบบนั้นมันมีแค่ในนิยายนะครับ ในชีวิตจริงใจมันจะยอมรับเรื่องแบบนั้นกันง่ายๆซะที่ไหนกันละ จริงมั้ย? 

ขนาดผมเองนี่ยังไม่อยากใช้แฟนร่วมกันกับใครเลย

ผมเห็นแก่ตัวมากเลยเนอะว่ามั้ย ?

แต่ถึงจะอย่างนั้น.. ผมก็รักพวกเขา แม้จะโดนพวกเกลียดผมก็ยังรัก.. ผมห้ามหัวใจไม่ให้รักพวกเขาง่ายๆ 

แม้ว่าจะพยายามตัดใจไปมากแค่ไหนก็ตามที.. 







ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่.. ผมนั่งอยู่ท่านั้นมา ตั้งแต่ขึ้นมาที่นี่ในช่วงสายยันตอนนี้ฟ้าเปลี่ยนสีเป็นสีส้มแล้วก็ยังไม่แม้แต่จะกระดิกตัวๆเองเลยแม้แต่น้อย..


อ้า เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์อีกจนได้.. แต่ช่างมันเถอะ..


ผมยังคงเหม่อเหมือนเดิมต่อไปจนกระทั้งฟ้าเปลี่ยนสีเป็นสีรัตติกาลแล้วก็ทำให้อากาศข้างบนดาดฟ้าเย็นขึ้นมานิดๆ ผมที่ไม่ได้อยู่ในชุดหนาๆก็ต้องหลุดจามออกมาอย่างช่วยไม่ได้ 

" ฮัดชิ้ววว ! " ผมจามเสียงดังลั่น แต่ไม่มีใครได้ยินเพราะผมอยู่ข้างบนคนเดียว 

ตอนนี้ผมคิดว่าผมคงสงบใจตัวเองได้แล้วละ คงถึงเวลาที่สมควรต้องกลับไปหาแด๊ดดี้และพี่มิคาเอลแล้ว ในมี่สุดผมก็ยอมลุกออกจากศาลาที่นั่งมาทั้งวันนั่น แล้วเดินกลับเข้าไปในคอนโด

แต่ผมยังเดินไปได้ไม่ถึงไหน.. ก็มีวัตถุบางอย่างลอยมาหยุดตรงหน้าของผม.. และพอผมเงยหน้าขึ้นไปมองแล้วเห็นว่าวัตถุตรงหน้าคืออะไร ผมก็ต้องทำหน้าซีดออกมา ทันที พร้อมกับพยายามเดินถอยหลังเพื่อหาทางหนี...



เส้นผมสีเงินลอยพัดไปตามแรงลม ปีกสีขาวของเขาถูกกางออกสยายให้ผมได้ประจักษ์เต็มๆสองตา ดวงตาสีน้ำเงินที่ฉายแววโรธออกมาอย่างเห็นได้ชัด เจ้าตัวมองมาที่ผมด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างแรง 


และเหมือนเขาจะรู้ความคิดของผม.. เขาก็ใช้พลังสร้างกำแพงลมขึ้นมา เพื่อปิดทางหนีของผมไว้ 


กักขังผมเอาไว้ด้วยคุกกรงขังลมเปิดไม่ให้ผมหนีไปไหน... 


แต่ถึงผมจะสามารถหนีได้... ผมก็ไม่ทำ..


เพราะผมไม่มีแรงจะสู้กับคนตรงหน้าหรอก เนื่องจากตั้งแต่เช้า ไม่สิ ตั้งแต่เมื่อวาน...


ผมยังไม่ได้ทานอะไรเลย!!!!


แถมเมื่อเช้าทำข้าวไว้ก็ไม่ได้กินเพราะเกิดเหตุซะก่อนเลยไม่ได้แตะอาหารเช้าที่ทำเอาไว้เลยด้วย !


ผมยอมให้พี่มิคาเอลจับกุมตัวแต่โดยดีไม่คิดขัดขืนพี่เขาใดๆ ละพอพี่เขาเห็นว่าผมไม่มีท่าทางจะหนีก็ยอมปลดพลังและคุกกรงขังออก 


จากนั้นก็ค่อยๆบินลอยตัวลงมาอยู่ที่พื้น เก็บปีกของตัวเองให้กลับเข้าไปในตัวตามเดิม ก่อนจะเดินมาหาผม 


แต่ถึงจะไม่ขัดชืนผมก็ยอมที่จะมองหน้าอีกฝ่าย.. เพราะตอนนี้ผมยังมีความรู้สึกผิดต่อเขายังหลงเหลืออยู


" มองพี่ " พี่มิคาเอลเอ่ยบอกผมด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นสั่นผม ผมสะดุ้งเพราะเสียงเจ้าตัวไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่คิดจะยอมหันไปมองอีกฝ่ายง่ายๆ ทำให้เจ้าตัวเห็นแบนั้นก็ยิ่งไม่พอใจ ก่อนจะจับคางของผมเอาไว้ แล้วจับให้หันมามองหน้าของเขา


แต่ผมก็ไม่ยอมที่จะมองเจ้าตัวง่ายๆจนพี่เขาเริ่มหใดความอดทน..


" อย่าหลบตาพี่.. มองพี่มิเกล มองพี่!! " พี่มิคาเอลขึ้นเสียงใส่ผม 

จนทำให้ผมต้องสะดุ้งตัวตกใจก่อนจะพยายามผลักเจ้าตัวออกไปให้ห่างด้วยความหวาดกลัว.. แล้วพออารมณ์ของพี่เขาลดลงแล้วเห็นผมกำลังมองไปที่เจ้าตัวอย่างความกลัวอยู่ พี่มิคาเอลก็แทบจะทรุดลงกับพื้น พี่เขาคุกเข่าอ้อนว้อนผม..

" ไม่ๆๆ พี่ขอโทษ.. อย่ากลียดพี่นะ อย่าเกลียดพี่ พี่ขอโทษ เกล.. อย่ามองพี่ด้วยสายตาแบบนั้นได้โปรดๆๆ พี่ขอโทษ.. " พี่มิคาเอลกอดเอวผมแล้วเอ่ยขอโทษออกมาไม่หยุด






ตอนนี้ผมเริ่มตามอารมณ์พี่ชายไม่ทันแล้วครับ และไม่ตามจากที่ตามอารมณ์ตัวเองไม่ทันด้วยเช่นกัน..

ไม่รู้ว่ามันเป็นผลเสียจากการย้อนเวลาหรือยังไง..

ทำให้ผมและพี่ชายกลายมาเป็นไบโพลาร์รึไง ถึงพากันเปลี่ยนอารมณ์ไวแบบนี้... 

ไว้กลับบ้านเมื่อไหร่... ผมคงต้องให้พี่แม็กซิมัสที่มีกิจการทางบ้านเป็นโรงพยาบาลใหญ่พาไปหาหมอจิตเวชเพื่อเช็คดูตัวเองแล้วละ... .___. )

ส่วนพี่มิคาเอล.. ไว้ค่อยโทรบอกพี่ลูเซียสพาไปหาหมออีกที...

.
.
.
.
.
TBC. 














อากิตันเล่นทวิตเตอร์แล้วนะ มาคุยกันๆ

#มิเกลกับซอมบี้วิ่งสี่คูณร้อย


# อากิตันคุยกับรีดเดอร์ #

.

อากิตันเองก็ควรไปเหมือนกันค่ะ เริ่มรู้สึกไม่ต่างจากพวกมิเกลเท่าไหร่ 555

วันนี้ก็ยังไม่เข้าสู่ช่วงวันสิ้นโลก ยังสโลไลฟ์ไปซักพัก
แต่อีกไม่กี่ตอนหรอก ~ รอน้องกับพี่และพ่อน้องปรับความเข้าใจกันก่อน

ค่อย อ.ซ. อะแค่กๆๆๆ อะไรติดคอ

สรุปยังมีคนอยากให้ฮาเร็มอยู่...

อากิตันขอกราบและบอกปฏิเสธรีดเดอร์รอบที่10ว่า ไม่ค่ะ!


นี่แค่พระเอก5คนก็คิดยากแล้วนะ..

ที่แต่งตอนนี้มาอยากให้ทุกคนคิดตามในเรื่องความรู้สึกของตัวละครหน่อยอะคะ
เห็นใจน้องหน่อยน่าา 


น้องก็มีหัวใจลังเลเป็น รู้สึกผิดเป็น


จะให้แต่งฮาเร็มโลกสวยมากไปเราทำไม่ได้!!!
อีกเดี๋ยวพอเข้าวันสิ้นโลก ทุ่งลาเวนเดอร์ก็ถูกเผาแล้ว(?)


อย่าลืมนะคะ เรื่องนี้วันสิ้นโลก มีซอมบี้ มีศัตรู และน้องท้องได้
ไม่ใช่วันปกติ วันฟ้าสดใส ตามจีบกันในทุ้งลาเวนเดอร์!!!

จะให้น้องไม่ทำอะไรเลย? 
นั่งกลิ้งนอนกลิ้งเป็นนายรำเบอของเหล่าสามีทั้งหลายท้องลูกอยู่ในฐานทั้งเรื่องเร๊อะ?

บ้า!! ไม่มีทาง!! 

น้องเกลเราสายลุยนะคะ ! 

สายลุยไม่พอ สายป่วนอีกต่างหาก !!


จะให้ไม่ทำอะไรเลยอยู่เฉยๆในฐานทัพเลี้ยงลูกเฉยๆ


มันเป็นไปบ่ได้!! 



ขอย้ำอีกครั้ง
ต่อให้น้องเทพทรูมากแค่ไหนก็คนมีความรู้สึกเด้อ
ให้คนอื่นๆมีคู่ของตัวเองไป

ให้น้องมีสามีแค่5คนนั่นละดีแล้ว


แค่มีคนรัก5คนน้องก็รู้สึกผิดมากๆแล้ว

โอเคเข้าใจตรงกันเนอะ !


# อย่าลืมคอมเม้นใหกำลังใจกันด้วยนะคะ #
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 303 ครั้ง

654 ความคิดเห็น

  1. #642 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 13:19
    ใจเย็นๆกันน๊า^^
    #642
    0
  2. #343 cream_3390 (@cream_3390) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:12
    อย่าว่าพี่ชายนุ้งน้าาา
    #343
    0
  3. #310 เเมวนางฟ้า (@computor) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 23:21
    ทำไมพออ่านตอนนี้แล้วทฤษฎีคิดไกลก็ผุดขึ้นมาในหัวก็ไม่รู้555555 ประมาณว่าพี่มิคาเอลย้อนเวลามาแหละแต่ย้อนมาจากโลกคู่ขนานที่มิเกลในโลกนั้นก่อนตายทำอะไรบางอย่างให้พี่กลัวที่จะโดนน้องโกรธ โดนน้องทำตากลัวใส่ ไม่งั้นพี่จะเป็นขนาดนี้เลยเหรอ แล้วแถมประมาณว่าในโลกขนานอันนั้นคนที่ถูกเลือกให้เป็นราชาคือมิคาเอลไรเงี่ย

    (รู้เลยอ่ะว่าคิดเยอะไป5555555)
    #310
    1
    • #310-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 18)
      24 เมษายน 2562 / 13:06
      เดาถูกจาก แต่ไม่ใช่โลกคู่ขนาน เป็นโลกเดิมหลังจากน้องตาย

      มิคาเอลก็ได้เป็นราชาจริงๆในชีวิตนั่น แต่สามารถล้างแค้นได้สำเร็จ

      ในระหว่างที่กำลังรอให้โลกฟื้นฟุ มิคาเอลก็มีเวลาคิดถึงความรู้สึกน้อง และเข้าใจถึงการไม่อยากสูญเสียเป็นยังไง

      มิคาเอลยกมิเกลขึ้นมาอยู่ในสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต ไม่ใช่แค่ตัวแต่ความรู้สึกน้องก็ยกขึ้นมาด้วย

      ทำให้เจ้าตัวรู้ถูกรู้ผิดว่าต้องปฏิบัติตัวยังไง ไมเอาอารมณ์ชั่ววูบหรืออารมณ์สติแตกช่วงที่กำลังเสียน้องมาควบคุมจิตใจตัสเองให้ทำอะไรผิดๆอย่างที่ตั้งใจ

      สิ่งที่มิคาเอลกลัวมีสองอย่าง 1. กลัวเสียมิเกลไปอีก 2. กลัวโดนน้องเกลียดใส่

      ใครจะไปทนเห็นคนที่ตัวเองรักมองด้วยสายตารังเกียจและหวาดกลัวตัวเองได้กันละจริงมั้ย ?

      #310-1
  4. #309 Fuyu11247 (@Fuyu11247) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 04:58

    เข้าใจครับ!! คนอื่นๆก็จะมีผั-แค่ก แฟน กันทุคนใช่ไหมครับ (ส่วนร้องก็โดน ทั้ง 5 คน ฟัดไป 5555)
    #309
    0
  5. #300 mimoza123 (@mimoza123) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 17:37
    ไม่เป็นไร.... 5 คนก็ได้ ส่วนคนอื่นๆ.... ไปมโนหลังม่านทีหลัง ฟุฟุ =., =)​
    #300
    0
  6. #297 Yumimaru (@YUMECH) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 05:37

    เราก็พอจะเข้าใจนะ อย่างเรามีขนมวางตรงหน้าให้เลือกระหว่างเค้กกับแพนเค้กมันก็เลือกไม่ได้เพราะชอบทั้งสองถ้าต้องเลือกอย่างเดียวมันก็ทำไม่ได้บาดใจเหลือเกินนนนนน //ปล่อยมันไปปปปป//ไม่เกี่ยวกันเลยกับเรื่องนี้5555

    #297
    0
  7. #296 aoo1909 (@aoo1909) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 18:18
    แค่ 5คนก็แบ่งวันลำบากแล้วมั้ย
    #296
    1
    • #296-1 Fuyu11247 (@Fuyu11247) (จากตอนที่ 18)
      23 เมษายน 2562 / 04:58
      แบ่งวันอะไรอ่ะะะ
      #296-1
  8. #295 WorldOfDucks (@WorldOfDucks) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:03
    แค่5ก็พอแล้วค่ะ เยอะกว่านี้น้องคงไม่ไหวหรอกค่ะ !!
    #295
    0
  9. #294 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:05
    เรื่องพนะเอกหลายคนน้องคงลำบากใจจริงแหละ แบบที่ไรท์บอกทุกอย่างเลย ถ้าเลยปมดราม่าคงแบบ อื้อหื้อ ปวดตับชัวร์ๆ
    #294
    0
  10. #293 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 11:17
    ไรท์ บันไซซซซ!!!
    #293
    0
  11. #292 Aommy_lovely (@Aommy_lovely) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 11:04
    ต่อๆนะคะไรท์สุ้ๆๆๆ
    #292
    0
  12. #291 fumaki501 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 05:07

    ต่ออีกๆเรารออยู่นะ

    #291
    0
  13. #290 cream_3390 (@cream_3390) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 03:13
    อย่าว่าท่านพี่ยยย
    #290
    0
  14. #288 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:32
    โอ้ยย น้องเมพขนาดนี้จะให้อยู่แต่ในรังรักได้ไง 6p พอแล้ว เดี๋ยวโดนดุแล้วน้องรับไม่ไหว ที่เหลือเราเหมาเอง!!!
    #288
    1
    • #288-1 Fuyu11247 (@Fuyu11247) (จากตอนที่ 18)
      23 เมษายน 2562 / 05:00
      ม่ายยยย (เธอมันร้ายยยย)
      #288-1
  15. วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:28

    พี่ชายมีความดุดัน ชอบค่ะ
    #287
    0
  16. #285 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:14
    หาหมอด่วน
    #285
    0
  17. #284 Jjay🎭 (@tangmo150649) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:50
    เราคนนึงที่ไม่ได้สนว่าฮาเร็มหรือ 5 คน แต่เราอยากเสนอว่า ถ้าให้คนอื่นๆได้ลวนลามหรือจูบอะไรเงี๊ย แต่ตัวจริงของน้องยังเป็น 5 คนนั้นอยู่ ท้องกับ 5 คนนั้น มันจะได้เป็นเกือบฮาเร็ม แต่ยังคงเป็น6pอยู่ ดีมั๊ยคะไรท์ จะได้ไม่มีบอกอีก แค่ใส่สีนให้เค้าไปหวีดในมโนของเค้าเอง แล้วไรท์ก็ดำเนินต่อได้ไงคะ แต่นี่เราแค่เสนอนะคะ ถ้าไม่ชอบก็เมินไปเลยค่ะ😊😊😊😊
    #284
    3
    • #284-2 Jjay🎭 (@tangmo150649) (จากตอนที่ 18)
      20 เมษายน 2562 / 00:05
      เราแค่เสนอเฉยๆค่ะ เพราะเราไม่สนเรื่องเร็มไม่เร็ม 6pไม่6p เราตามอ่านเพราะเปิดเข้ามาเจอ#มิเกลกับซอมบี้วิ่งสี่คูณร้อย แล้วหน้าสนใจก็เลยอ่านเฉยๆค่ะ☺
      #284-2
    • #284-3 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 18)
      20 เมษายน 2562 / 00:11
      ฟฟฟฟ ตั้งแต่แต่งมามีแต่โชว์ความรัวของน้อง ไม่เข้าเรื่องซักที 5555 อ๋อ เรื่องที่ตัวเสนอมาจริงๆเขาคิดไว้แต่แรกแล้วจ้า ถึงได้บอกไว้ตินอื่นๆแล้ว่าน้แงจะมีสามีน้อยที่จะทำกับน้องมากสุดแค่จูบ...(แต่มีบางคนบอกรับไม่ได้ที่น้องจะไม่จูบกับคนอื่นที่ไม่ใช่พระเอก.. เราก็เริ่มหวั่นๆลังเลนิดหน่อย แต่เราตามใจตัวเองมากกว่าเพราะงั้นเราจะแต่งอยู่ดี! )

      คือที่เราไม่ฮาเร็ม เพราะเราวางคู่มห้ทุกคนไว้แล้ว แต่ถึงจะมีคู่แต่ทุกคนก็จะมามีโมเม้นน่ารักๆกับมิเกลอยู่ดี โดยเฉพาะติมติม และม่อนถึงเนื้อถึงตัวกับมิเกลมากสุด :v
      #284-3