ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะรักคุณ [Harem][Yaoi,BL/Mpreg]

ตอนที่ 21 : ย้อนคืน 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 256 ครั้ง
    30 เม.ย. 62

#เนื้อเรื่องอาจจะเบลอๆมึนๆงงๆกาวๆหน่อยๆอากิตัน ขอให้รีดเดอร์ทุกคนโปรดใช้จักยานในการรับชม...
#ถ้ามีคำผิดเยอะต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ มองไม่เห็นจริงๆ สามารถแจ้งจุดผิดได้..
#ในเรื่องอาจมีคำหยาบสักเล็กน้อย แต่เพื่อสีสันของเรื่องเพราะงั้นโปรดใช้วิทยุในการรับชม....









ย้อนคืน 19 : โลกมันกลม หรือ โชคชะตาเกลียดผม ?


( ** เปลี่ยนชื่อนักวิจัย จาก ดันเต้ ครูซ เป็น เซเรฟ คูปเปอร์ แทนนะคะ ** )







หลังจากที่ผมได้เจอเจ้านักวิจัยคนนั้นก็ผ่านมาหลายวัน ตอนที่ผมเจอเขาผมก็ต้องรีบคีพลุคแสร้งทำเป็นตกใจกลัวอีกคน เพื่อเสแสร้งทำเป็นว่าเคยเจออีกฝ่ายแบบผ่านๆและคุ้นๆหน้าเฉนๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าผมจำเขาได้หรืมาจากชีวิตก่อนเหมือนกัน

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าหน้าของเขาไม่ได้ตรงกับนิสัย เขาชอบแอบมองผมด้วยสายตาลามกตลอดที่อยู่ด้วยกันในตอนก่อน ผมเลยต้องพยายามไม่อยู่ไกลเจ้าตัวเกินไป 


ถึงผมจะตัดสินใจว่าจะรักเขาก็ใช่ว่าจะเร็วขนาดนั้น 


ผมต้องการดูพวกเขาไปก่อน .. และนั่นเป็นเรื่องที่สำคัญก่อนจะดึงเขาเข้าฮาเร็มของผม ...

เป็นเรื่องที่ดีที่เจ้าตัวมาทำงานกับผม แทนจะไปทำงานกับรัฐบาลผมจะได้ไม่ต้องกังวลกับเขาเรื่องซิพที่จะถูกคนชั่วร้ายพวกนั้นฝังเอาไว้ 

ถ้าผมจำไม่ผิดนักวิจัย-- ไม่สิ เซเรฟ มีพลังควบคุมสะสาร พิษและไม้ 

มันเป็นพลังที่ค่อนข้างมีประโยชน์มาก แต่เพราะอีกฝ่ายหมกมุ้นกับงานในห้องแล๊ปตลอดไม่เคยต่อสู้อีกทำให้เสียของสุดๆ


ในชีวิตก่อน.. อีกฝ่ายตัวไม่ใหญ่มากร่างโปร่งๆสูงกว่าผมแค่15เซน แต่ตอนนี้เขาสูงพอๆกับแด๊ดดี้ หุ่นก็พอๆกัน เนื่องจากออกกำลังกาย หน้าตาดีกว่าเดิมพอเขาไม่ใส่แว่นทำให้ผมเห็นดวงตาสีมรกตคู่สวยของเขาชัดเจนขึ้น  ผมจากที่สั้นธรรมดา ตอนนี้ยาวขึ้นกลางหลัง ดูเป็นชายที่ใครๆก็นิยามว่าอยากได้เป็นสามีสุดๆ!

ผมรู้สึกตัวเองเป็นแคระในดงคนสูงแปลกๆ.. ทุกคนที่อยู่กับผมส่วนใหญ่สูง180+กันหมด..

มีผม ติม และม่อนเท่านั้นที่สูงไม่ถึง175 กัน


ตะเตือนไตมั่กๆ.. //กระซิกๆๆ


แต่ช่างมันเถอะ!





หลังจากที่ผมกับพ่อหนุ่มเซเรฟแนะนำตัวกันเสร็จแล้ว แด๊ดดี้ก็ให้พ่อของเซนทัสพาเจ้าตัวไปยังฐานทัพที่สร้างไว้เกี่ยวกับงานวิจัยไม่ไกลจากฐานที่พวกผมจะอยู่กันมาก ก่อนจากเจ้าตัวไม่ลืมที่จะแจกอ้อยใส่ผม ผมที่หลบหลังแด๊ดดี้อยู่ก็ได้ แต่ยิ้มแห้งๆออกมาแล้วลากแด๊ดดี้กลับบ้าน จนลืมเรื่องชะนี3หน่อที่รออยู่ล็อบบี้ไปเลย









กลับมาปัจจุบัน ..



ตอนนี้ผมมาวิ่งเล่นในวงการมืดครับ แถมมาคนเดียวด้วย พอดีผมได้ข่าวจากพี่มิคาเอลว่า คนที่พี่เขาต้องกำจัดคนสุดท้ายกำลังหลบหนีอยู่ แถมคนคนนั้นหลบหนีมาที่ทีแลนด์อีก ผมก็เลยขออาสาจัดการเขาให้ 

แต่ด้วยความที่ไม่รู้ว่าโลกกลมหรือพรมลิขิตชอบเล่นตลกใส่.. 

ทำให้ผมได้มาเจอกับคนที่ไม่อยากเจอที่สุด! แถมผมกับเขาดันมีเป้าหมายที่ต้องการคนเดียวกันอีก!

ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในชุดบอดี้สูทรัดรูปสีน้ำ สวมหน้าอกปลอมและวิกเอาไว้ เพื่อปลอมตัวไว้ไม่ให้ใครรูปเพศจริงๆของผม 

(ผมยังไงก็หุ่นบางเหมือนผู้หญิงสุดๆอยู่แล้ว ยังไงต่อให้ก็ไม่มีทางที่ใครจะดูออกว่าเป็นผู้ชาย ถ้าไม่ยื่นบัตรประชาชนหรือลอกคราบให้อีกฝ่ายดูก็เท่านั้น!! )

ใบหน้าหวานถูกแต่งเติมด้วยลิปตินสีแดง ดวงตาสีฟ้าใสดูซ่อนไว้ด้วยคอนแทคสีแดง ผมสีเงินถูกซ่อนเอาไว้ด้วยวิกสีดำสนิท 

ผมยืนมองคนที่ต้องจัดการในความมืด หยิบธนูคันเก่งที่ได้เรียนจนตอนนี้สามารถใช้ได้อย่างชำนาญเล็งไปที่หัวของเป้าหมายที่ต้องกำจัด

แต่ยังไม่ทันจะได้ยิงลูกธนูออกไปก็มีเสียงทุ้มแห่บเอ่ยกระซิบเบาๆข้างหูผม

" อย่าแย่งเป้าหมายฉันสิ คนสวย

" !!! "

ดวงตาสีแดงทับทิมเบิกกว้างขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ก่อนใบหน้าสวยจะรีบหันไปมองเจ้าของเสียงที่อยู่ข้างหลัง ดวงตาของผมสบเข้ากับดวงตาสีรัตติกาลของแขกผู้มาใหม่ที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัวทันที ตกใจจนต้องกระโดดถอยห่างอีกฝ่ายให้ไกลไปหลายเมตร

' ไนท์แมร์ สเนคเทอร์...  ' ผมพึมพำชื่อของอีกฝ่ายออกมาในใจมองคนตรงหน้าด้วยท่าทางระแวงนิดๆ

" โอ๊ะ ขอโทษที ทำให้ตกใจงั้นหรือ ~ " ใบหน้าของชายหนุ่มไม่ได้สำนึกกับที่เอ่ยออกมาใดๆ ยิ้มขึ้นมุมปากอย่างทะเล้นๆ 

ใช้สายตาคมของตัวเองมองผม ตั้งแต่หัวไปเท้าอย่างสำรวจ

" หืม ~ เดี๋ยวนี้นักฆ่าหญิง เขาสวยกันขนาดนี้เลยเหรอ? เสียดายจัง ทั้งๆที่ออกจะสวยมากแท้ๆ ทำไมถึงมาทำงานสกปรกปืนเลือดแบบนี้กันนะ " อีกฝ่ายพูด

" นั่นมันก็เรื่องของฉันสิ มันไม่เกี่ยวกับคุณซักหน่อย " ผมตอบเขาไปด้วยน้ำเสียงดัดผู้หญิง ใช้น้ำเสียงเชิดไม่พอใจ ก่อนจะเท้าส่ายเอวใส่คนตรงหน้าแล้วเชิดใส่อย่างสวยๆ

จากนั้นก็ใช้สายตามองไปที่เป้าหมายเอาไว้ เพื่อไม่ให้คาดสายตาไป

ไม่อย่างนั้น แผนลอบฆ่าคงไม่สำเร็จแน่ๆ แต่ถึงจริงๆแล้วถึงแผนแรกจะไม่สำเร็จผมก็มีแผนสองเสมอละนะ...

เจ้าของดวงตาสีรัตติกาลพอได้ยินสิ่งที่ผมเอ่ย  ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายราวกับเจอของถูกใจ แถมยังถูกผมมองข้ามราวกับไม่มีตัวตนอีกก็ยิ่งถูกใจ

ไม่ต้องอ่านใจเขาผมก็รู้ จากรูปร่างและฐานะของคนตรงหน้า

เพราะเจ้าตัวไม่เคยเจอผู้หญิงที่กล้าทำแบบนี้ใส่แน่ๆ ที่ผ่านมามีแค่คนสนองตัวมาให้ตลอดแน่นอน เพราะงั้นไม่แปลกที่เขาจะเขามองผมราวกับเจอของถูกใจ.. 




เมื่อเป้าหมายออกมายืนอยู่ที่โล่งๆอีกครั้ง ผมก็ตั้งคันธนูขึ้นมาอีกครั้ง เล็งไปที่หัวของเป้าหมายก่อนจะปล่อยลูกธนูอาบยาพิษ(ที่ลูกน้องคนหนึ่งมีความสามารถพิษทาเอาไว้ให้)ปักใส่หัวของเป้าหมายเต็มๆจนเป้าหมายล้มลงไปกองกับพื้นและตายคาที่ แถมร่างกายยังค่อยๆสลายไปอย่างน่าสลดสยอง

ผมแสยะยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างชอบใจ 

โดยที่ทุกการกระทำของผมอยู่ในสายตาของเจ้าพ่อมาเฟียแก๊งส์อสรพิษทั้งหมด 






เมื่อภารกิจของผมเสร็จแล้วผมก็เก็บธนูมาใส่กระเป๋าเอาไว้พร้อมกับลูกธนูจากนั้นก็เตรียมตัวจะโดดลงจากตึกชั้น30 แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรก็ถูกแขนหนาของใครบางคนคว้าเอวบางเอาไว้ซะก่อน

" จะไปไหนกันละ พวกเรายังคุยกันไม่ทันจบเลย  " เสียงทุ้มแห่บๆเย็นๆของอีกฝ่ายเอ่ยดังข้างหูของผม 

เจ้าตัวดันผมให้เข้าไปไว้แนบกับอกของตัวอง ไม่ยอมให้ผมหนีไปได้ จากนั้นเจ้าตัวก็หิ้วผมเป็นลูกแมวเดินไปที่ลิฟต์อย่างชิวๆไม่รีบร้อน

" เฮ้อ... " ผมถอดหายใจออกมาอย่างปลงๆ ถามว่าทำไมไม่ขัดขืน ตอบเลยผมขี้เกียจ!

และจริงๆผมรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายตั้งแต่ออกจากลิฟต์เดินมาที่ๆผมอยู่แล้ว แต่ผมไม่คิดจะหาที่ซ่อนหรือหลบอีกฝ่ายใดๆ ยืนสวยตั้งท่าเล็งด้วยท่วงท่าอันงดงามเก๊กสวยๆให้ผู้ชายดูไปงั้นแหละ

เขาจับผมยัดเข้าไปในรถเฟอร์รี่คันหรู ถูกจับให้นั่งลงบนตักของอีกฝ่าย ผมไม่ได้ขัดขืนอะไรคนตัวสูงไป เพราะจริงๆถ้าจะหนีผมก็สามารถหนีหลบไปได้ง่ายๆ แต่เผื่อเป็นการรับผิดชอบที่ผมไปแย่งจัดการ'เหยื่อ'ของเขา ผมก็คงต้องจำยอมไปก่อนจนกว่าจะได้คุยกันดีๆ








ระหว่างที่นั่งลงอยู่คนร่างสูงเจ้าของตักที่ผมนั่งอยู่ก็หยิบผมของผมไปม้วนเล่น แถมยังใช้สายตามองใบหน้าของผมอย่างสำรวจเหมทอนต้องการจะหาอะไรซักอย่างบนใบหน้าของผม

" เธอ...คือคนที่ชนฉัน ที่ตลาดนัดเมื่อหลายเดือนต่อใช่มั้ย " เขาเอ่ย ผมได้ยินก็รีบหันหน้าไปมองใบหน้าของคนที่เอ่ยทันที มองเขาด้วยสายตาตกใจ

เขาจำได้.. บ้าไปแล้ว !!!


พวกเราเจอกันไม่ถึง5นาทีด้วยซ้ำนะในวันนั้น แถมวันนั้นผมยังปลอมตัวอีก หรือว่า..!!!


ผมมองอีกฝ่ายตาโต พยายามที่จะถอยหลังหนีตากอีกฝ่ายอย่างหวั่นๆ แต่ก็โดนอีกคนล็อคเอวเอาไว้อย่างแน่นหนาราวกับรู้ทันว่าผมจะหนี

เขาไม่ต้องได้รับคำตอบจากปากผมเขาก็พอเดาออกจากการกระทำที่ผมแสดงออกมา เจ้าตัวยิ้มขึ้นมุมปากก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งเกลี่ยแก้มใสของผมเดาๆ 

" ฉันจำดวงตาของเธอได้.. เพราะมันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันตราตรึงใจมาจนถึงทุกวันนี้ ตั้งแต่วันที่ได้พบกันครั้งนั้น ฉันก็พยายามตามเธอมาตลอดรู้มั้ย แต่ไม่ว่าจะสืบหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เธอคือใครกัน ฉันอยากรู้จักเธอเหลือเกิน แม่สาวน้อย.. "

" ไม่สิ.. พ่อหนุ่มน้อย " ชายหนุ่มร่างสูงว่า 


ผมได้ยินก็สะดุ้งตัวโยกผลักอีกฝ่ายออกไปให้ห่างตัว ย้ายไปนั่งฝั่งตรงข้ามแทน มองอีกฝ่ายด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ 


" คุณรู้ได้ยังไงว่าผมเป็นผู้ชาย!! ผมว่าผมปลอมตัวดีสุดๆแล้วนะ !! " ผมโวยวายใส่เขา 


เขาเป็นอีกคนที่มองการปลอมตัวผมออก ทำให้ผมเริ่มไม่มั่นใจกับการปลอมตัวของตัวขึ้นมานิดๆเลยทีเดียว


คนที่ถูกผมผลักไม่มีท่าทางโกธรเคืองใดๆ เขากับยิ้มออกมาอย่างทะเล้น ผิดมาดเจ้าพ่อมาเฟียไปไกล 

" ฉันคือ เจ้าพ่อมาเฟียนะ หนุ่มน้อย ฉันไม่มีคนรักแต่ศึกยามค้ำคืนฉันค่อนข้างช่ำชอง ผ่านนารีมามากมาย หนุ่มน้อยก็บางครั้ง ไม่มีทางที่อสรพิษที่ชอบท่องราตรีอย่างฉันจะดูไม่ออกหรอก หึ " เขาเอ่ย.. 


ผมได้ยินก็คิ้วกระตุกขึ้นหน่อยๆแต่ไม่ได้สนใจ และไม่คิดจะเข้าใกล้อีกฝ่ายอีก เชิดหน้าใส่เจ้าพ่อมาเฟียอย่างเย๋อหยิ่งไม่มีหวาดกลัวต่อคนตรงหน้าใดๆ


" หึ ก็แค่งูธรรมดาที่ชอบไปหาเที่ยวเพื่อปล่อยความใคร่ไปทั่ว " ผมบ่นพึมพำแน่นอนว่าที่นี่เงียบมากเลยทำให้คนตรงหน้าได้ยินเต็ม ๆสองหู

ผมแอบเห็นเจ้าตัวเส้นเลือดปูดขึ้นมานิดหน่อยตอนที่ได้ยิน แต่ผมก็ไม่สนใจสะบัดวิกผมใส่เขาอย่างเก๋ๆ

จนคนร่างสูงทนไม่ไหวยื่นมือหนาของเขามา หมายที่จะจับตัวผมอีกครั้ง แต่ผมไม่ยอมใช้ปืนที่ซ้อนเอาไว้เล็งใส่หัวของอีกฝ่ายซะก่อน

" อย่า แตะ ต้อง ผม " ผมใช้น้ำเสียงเรียบขู่เขาไป ปล่อยรังสีกดดันใส่อีกฝ่ายสยบแทบเท้า 

แต่แทนที่คนโดนขู่จะกลัวหรืออะไรสักนิ๊ด!


แต่กลับไปทางตรงข้ามแทน.. เขามองผมด้วยสายตาระยิบระยับกว่าเก่า มันเป็นดวงตาที่ผมเผยเห็นบ่อยๆใช้ชีวิตก่อนจากเขา..


ดวงตาที่แสดงถึงความต้องการที่อยากจะได้บางสิ่งสูง.. ดวงตาที่ผมต้องพบเจอตลอดในตอนที่พบกับเขา ..

ดวงตาของคนที่กำลังสนใจและอยากได้ของเล่นใหม่.. 


ไม่ใช่ความรัก... 



ผมรีบผละหนีออกมาจากเขาทันที ในเวลาเดียวกันรถก็พาพวกผมมาถึงที่หมาย ผมมองไปข้างนอกอย่างสนใจก็ได้พบว่าอีกฝ่ายพาผมมาที่คฤหาสน์ของเขา

คฤหาสน์อันคุ้นเคยที่ชีวิตที่แล้วผมเข้าออกบ่อยยิ่งกว่าจนจะกลายเป็นบ้านหลังที่3ของตัวเองอยู่แล้ว...







" พาผมมาที่นี่ทำไม.. " ผมหน้ามืดคล้ำลงด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะจัดการใช้ขาเรียวของตัวเองถีบเจ้าบอสอสรพิษบ้าออกไปนอกตัวรถ ที่มีบอดี้การ์ดของเจ้าบ้านยืนอยู่เป็นหลายคน

ผมใช้เท้าเหยียบเข้กับอดแกร่งของเขาแล้ว มองอีกฝ่ายด้วยสายตามองพวกมดปลวก

คนของไนท์แมร์พากันเล็งปืนมาที่ผม แต่ผมไม่กลัว เพราะยังไงอาวุธนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรผมได้อยู่ดี

" เธอช่างแปลก ... คนปกติ ถ้าเกิดเห็นปืนมากมายเล็งมาที่ตัวเองก็พากันหวาดกลัวแทบขอร้องชีวิตแล้ว แต่เธอกลับมองมันราวกับแค่ขยะไร้ค่า " เจ้าคนใต้เท้าผมเอ่ยขึ้น


ผมไม่ได้สนใจยักไหล่ใส่พวกเขาไปทีอย่างไม่สนใจ ก่อนจะโน้มหน้าลงไปคุยกับเจ้าพ่อมาเฟีย


" ก็ต้องเสียใจด้วย ที่ผมไม่ใช่คนปกติเท่าไหร่ เลยไม่มีทางที่จะกลัวของพรรค์นี้อยู่แล้ว เพราะยังไงถึงลั่นไกมา เจ้าลูกตะกั่วเล็กๆนั่นก็ไม่มีทางถึงตัวผม .. อย่างเช่น..แบบนี้ไง " ผมแสยะยิ้มส่งให้เขาก่อนจะดีดนิ้วใช้พลังจิตสั่งให้พวกบอดี้การ์ดทุกคนเหนี่ยวไกยิงใส่ 


ปังๆๆๆ!!


" อย่า-----... !!!!  " เจ้าพ่อมาเฟียเบิกตากว้างพยายามร้องห้าม แต่เขาก็ต้องตกใจเมื่อ.. ลูกกระสุนไม่มีทางถึงเจ้าตัวตามที่บอก 

เพราะรอบๆตัวผมมีออร่าบางๆปกคลุมตัวของผมเอาไว้อยู่ทำให้ลูกกระสุนไม่สามารถเจาะเข้ามาถึงตัวผมได้

ผมคลี่ยิ้มให้พวกเขอย่างสดใสส่งยิ้มให้พวกเขาแล้วจากนั้นก็ก้มลงไปจับตัวไนท์แมร์ลุกให้ขึ้นมาจากพื้นยืนดีๆ 

ปัดเศษดินเศษฝุ่นออกให้เขา แล้วผลักอีกฝ่ายส่งคืนให้พวกบอดี้การ์ดของเจ้าตัวดูแลกันเอง

" เอาละ! ผมเล่นมามากพอแล้ว แถมเสียเวลากลับคุณไปก็มาก ตอนนี้ได้เวลานอนของผมละผมคงต้องขอตัวก่อน โชคดีนะครับ ไนท์แมร์ สเนคเทอร์  " ผมบอกเขาก่อนจะหันหลังเดินออกไปแต่ยังไม่ทันไปไหนก็ถูกหยุดเอาไว้ก่อน

" เดี๋ยว!! " 

" หื้ม? " ผมหันไปมองคนที่ห้ามผมอย่างสงสัย

" ช่วยบอกชื่อเธอที ฉันอยากรู้จักเธอ.. " คุณเจ้าพ่อมาเฟียเอ่ยด้วยน้ำเสียงเชิงอ้อนวอนขอร้อง

" อือ.. ~ " ผมทำหน้าครุ่นคิดลังเลใจเล็กน้อย แต่พอเห็นสายตาเป็นงูหงอยๆของอีกฝ่ายก็อดใจอ่อนที่จะไม่บอกไม่ได้อยู่ดี

" ชื่อของผมคือ มิเกล คาโอเรีย เดพิเทเลอุส เป็นชายหนุมผู้เป็นที่ต้องการของคนทั้งโลกครับ " ผมบอกเขาไปตรงๆอย่างไม่คิดจะปิดบัง

เมื่อเขาและทุกคนได้ยินก็พากันเบิกตากว้างมองผมอย่างตกใจ

เพราะผมคือชายหนุ่มที่สร้างความวุ่นวายและความโกลาหลให้โลก ..

ผมคือคนที่บอกกับคนอื่นว่าตัวเองเป็นราชาจากอณาจักรที่ไกลแสนไกล ..

ผมคือคนที่เตือนทุกคนว่าในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ..

ผมคือคนที่ทำให้ทั้งโลกต้องพบเจอกับความหวาดกลัว ..

ไนท์แมร์มองผมตาค้างเลยทีเดียว ผมก็ได้แต่ส่งยิ้มให้เจ้าตัวก่อนจะคอยๆกางปีกทั้ง6อันงดงามของตัวเองออกมาให้พวกเขาได้ประจักษ์กับตา พร้อมกับลอยตัวขึ้นไปบนฟ้าอย่างสวยงามไม่วายทิ้งท้ายเอาไว้ให้ชายตัวสูงเล็กน้อย

" เรื่องที่ผมเตือนคือเรื่องจริง.. ผมหวังว่าคุณจะเตรียมพร้อมมือกับเรื่องทุกอย่างในอนาคตทั้งจากคน จากสัตว์และภัยพิบัติทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคต... "

" ผมหวังว่าจะได้เจอคุณในวันสิ้นโลกนะครับ ไว้วันข้างหน้าเรามาดื่มชาสบายๆพูดคุยกันดีๆสักครั้ง ลาก่อน " ผมพูดจบก็ลอยตัวขึ้นไปบนท้องฟ้าสีดำสนิท ก่อนจะบินหายลับไปในปุยเมฆที่บดบังแสงจันทร์

ที่ผมเปิดเผยพลังให้ไนท์แมร์เห็น ก็เพราะผมรู้ว่าเจ้าตัวมนอนาคตต้องเป็นกำลังที่สำคัญให้ผมได้แน่นอน 





แต่ตอนนี้ผมอยากให้เขาเตรียมพร้อมรับมือกับเรื่องทุกอย่างก่อนเพราะกว่าความวุ่นวายจะสงบลงในช่วงแรกๆของวันสิ้นโลกก็ใช้เวลาเกือบๆ2ปี ทั้งจากคนที่มีชีวิตและพวกซอมบี้ กว่าผมจะได้เจอเขาอีกครั้งก็คงอีกนานเลย แถมต้องรอให้เขาสามารถใช้พลังตัวเองให้คล่องอีก ~


ในตอนนั้นผมคงจะเปิดตัวให้พวกรัฐบาลเห็นแล้วต่องยอมสยบผมตั้งแต่เนิ่นๆไม่อย่างนั้นคนอื่นๆที่อยู่ในกลุ่มรัฐบาลอาจจะแย่ในอนาคต 


แล้วไหนจะมีเรื่องกองกำลังพิทักษ์เพิ่มเข้ามาอีก..



เห้อ บัตเตอร์ฟาย แอ็คเฟ็คช่างน่ากลัวจริงๆ ~ 


แต่ก็นะ..มันก็ดีตรงที่ทุกคนพากันเตรียมรับมือกันพร้อมละหน่า~ เตือนเอาไว้ น่าจะสามารถทำให้ประชาชนบนโลกมีชีวิตอยู่กันได้เยอะกว่าเดิมแน่ๆ ผมเชื่อแบบนั้น











ผมบินมาถึงบนดาดฟ้าคอนโดของตัวเอง ผมก็ทะยานลงมาบนพื้นหญ้าปลอมบนดาดฟ้าช้าๆ


 เมื่อลงถึงพื้นก็เก็บปีกของตัวเองเข้าที่เดิม ถอดวิกออกเพื่อไล่ความร้อนออก รูดซิบชุดบอดี้สูดลงเพื่อเปิดรับอากาศให้เขามา เปิดเผยอกขาวๆที่ใส่หน้าอกปลอมอยู่ออกมา 


ถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอานิดๆ ก่อนจะเดินไปหาที่นั่งบนดาดฟ้าแล้ว ปล่อยให้ร่างกายรับลมหนาวของอากาศตอนกลางคืนไป 


นั่งเหม่อมองพระจันทร์อย่างไร้จุดหมายอยู่นาน


จนมีใครสักคนเดินเข้ามาจากข้างหลังผม เอาเสื้อของเขามาคลุมให้จากด้านหลัง ผมหันไปมองเจ้าของเสื้อก็ได้พบว่าคนคนนั้นคือ เทียส 

ผมส่งยิ้มให้เพื่อนรักของตัวเองเล็กๆจากนั้นก็หันไปมองพระจันทร์ต่อ

" คิดอะไรอยู่? " เทียสเอ่ยถาม

" คิดถึงเรื่องอนาคต กลัวว่ามันจะเกิดเรื่องร้ายแรงกว่าชีวิตก่อน " ผมตอบเขา

" อย่าเพิ่งไปคิดถึงมันสิ ปล่อยให้มันเป็นไปตามที่มันควรจะเป็น.. แต่เรื่องบางเรื่อง พวกเราก็ต้องเป็นคนคอยระวังกันเอง อย่าลืมสิ พวกเราตอนนี้เตรียมการป้องกันเอาไว้หมดแล้ว เพราะงั้นไม่ต้องคิดมานะ เจ้าแมว พวกเราต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน " เทียสเอ่ยบอกกับผม 


ผมได้ยินก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ก่อนจะทิ้งตัวไปพิงกับไหล่ของเทียส


" หึ ขอบคุณนะ เจ้าปลา " ผมเอ่ยขอบคุณเขา เทียสคลี่ยิ้มออกมาบางๆลูบหลังผมอย่างปลอบโยน 

พวกเรานั่งชมพระจันทร์กันอยู่สักพัก จนสมองผมเริ่มปลดโปร่ง เทียสก็พาผมกลับไปที่ห้องคอนโด(ที่ผมแอบซื้อเอาไว้ มีแค่พวกเทียสที่รู้)จากนั้นก็ไปอาบน้ำนอน



และรอรับเช้าวันใหม่ที่แสนสดใส.. ละมั้งนะ..

.
.
.
.
.
.
.
TBC.











เผื่อคนลืมหน้า

บอสแก๊งส์อสรพิษ




อากิตันเล่นทวิตเตอร์แล้วนะ มาคุยกันๆ

#มิเกลกับซอมบี้วิ่งสี่คูณร้อย


# อากิตันคุยกับรีดเดอร์ #

.

ถ้าอัพตอนนี้แล้วหายไปนาน ขอโทษนะคะ
ช่วงนี้อยู่ในช่วงจิตตกมากๆ. ต้องหางานใหม่เพราะงานเก่าทำไม่ไหว

แถมยังมีเรื่องปัญหาครอบครัวแทรกขึ้นมาอีก
จนรู้สึกจิตตกมากๆ...

ขอย้ำนะตะว่าตั้งแต่ตอนแรกยันตอนนี้แต่งสดหมด
ถ้ามีจุดไหนแปลกๆผิดพลาดในเรื่อข้อมูลก็ชออภัย

หวังว่าทุกคนจะชอบตอนนี้
คอมเม้นและกดไลท์ให้ด้วยนะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ

  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 256 ครั้ง

654 ความคิดเห็น

  1. #582 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 08:16
    ชอบความโลกกลมนี้ 55555
    #582
    0
  2. #419 Morden Jr (@guysiwakorn28) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 13:08
    งูหงอยๆเป็นไงอะ อยากเห็น 555+
    #419
    0
  3. #396 12345Mind (@12345Mind) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:51
    สู้ๆนะคะไรท์ อย่าท้อและหาสิ่งที่เป็นแรงบรรดาลใจของตัวเอง สู้ๆค่ะ //ไม่รู้เขียนถูกป่าว55
    #396
    0
  4. #363 aoo1909 (@aoo1909) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 23:36
    สู้ๆคะ
    #363
    0
  5. #362 super.girl (@Konthicha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 23:30
    👍👍👍👍👍 รอตอนต่อไปนะคะ
    #362
    0
  6. วันที่ 30 เมษายน 2562 / 11:14

    รวบหมดเลยลูก สวยๆเริ่สๆ
    #361
    0
  7. #360 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 08:44
    เป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ สู้ๆๆๆค่ะ
    #360
    0
  8. #359 chokore-to (@lucifer-white) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 05:25

    สนุกมากกก ขอบคุณมากกๆๆๆน้าที่แต่งมาให้อ่านน

    ปล.ไรท์สู้ๆนะค้า
    #359
    0
  9. #358 sci-ch (@sci-ch) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 02:31
    พอน้องอยู่กับไนท์แมร์ให้อารมณ์ราชินีสุดๆ
    #358
    0
  10. วันที่ 30 เมษายน 2562 / 01:26
    เท้าเหยียบอก อุ๊ต๊ะขุ่นพระ คิดดีบ่ได่ ราชินีเอ้ยราชามากค่ะหนูมีเกล
    #357
    0
  11. วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:23
    เริ่ดมากลูกกกก//สู้ๆนะคะไรท์เราเป็นกำลังใจให้นะคะขอให้เจองานที่ใช่ที่ทำงานโอเคนะคะ
    #356
    0
  12. #355 Chonrat-Wongnen (@Chonrat-Wongnen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:20
    ชั้นรอเทอยุนะที่รัก....
    #355
    0
  13. #354 Aommy_lovely (@Aommy_lovely) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:09
    เริ่ดค่ะลูก//ต่อๆนะคะไรท์สุ้ๆ
    #354
    0
  14. #353 KUB29198 (@KUB29198) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:04

    มิเกลเหมาหมดเลยลูกกกกก

    #353
    0
  15. #352 S2O3 (@sornsawanean) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:58

    สู้ๆน้าไรท์ททททททททททท

    #352
    0
  16. #351 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:55
    ไนท์ก็น่าสน
    #351
    0
  17. #350 cream_3390 (@cream_3390) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:54
    เราเป็นคนโลภภ ขอทั้งนักวิจัยเเละหัวหน้าเเก๊งค์เลยยย
    #350
    0
  18. #349 Lordvampire (@Lordvampire) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:47

    สู้ๆค่ะไรท์ เรารอได้ค่ะ
    #349
    0
  19. #347 mumuninnin (@mumuninnin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:36
    สู้ๆนะคะไรท์ ไม่ไหวพักใจก่อน อย่าฝืนนะคะ คิดไม่ออกก็ฟังเพลงสบายๆหรือหาอะไรที่ทำให้มีความสุขทำก่อน ไม่ต้องรีบน้าาาาา เรารอได้! ส่วนตอนนี้ก็เหลือแค่แก้คำผิดบางจุดครับ!
    #347
    0
  20. #346 123doubleJ (@123doubleJ) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:30

    ขอบคุณที่มาอัพค่าา สนุกๆ
    #346
    0
  21. #344 noonurse6 (@noonurse6) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 22:24

    สู้ๆน้า เราเป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าทิ้งกันล่ะ
    #344
    0