ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะรักคุณ [Harem][Yaoi,BL/Mpreg]

ตอนที่ 27 : จุดจบที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

#เนื้อเรื่องอาจจะเบลอๆมึนๆงงๆกาวๆหน่อยๆอากิตัน ขอให้รีดเดอร์ทุกคนโปรดใช้จักยานในการรับชม...
#ถ้ามีคำผิดเยอะต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ มองไม่เห็นจริงๆ สามารถแจ้งจุดผิดได้..
#ในเรื่องอาจมีคำหยาบสักเล็กน้อย แต่เพื่อสีสันของเรื่องเพราะงั้นโปรดใช้วิทยุในการรับชม....








จุดจบที่ 2 : 







" อา... อะ! พี่เมล.. แรงไป "

" อ๊า.. มิเกล มิเกลของพี่ ..อืมมม "

" ไม่ๆ มันลึก อื้อ! ไม่ พี่--- อึ้ก! อ๊า!!!!"


ผมโยกตัวไปตามจังหวะการกระแทกที่คนเหนือร่างมอบให้ กรีดร้องออกมาสุดเสียง เพราะการกระทำอันร้อนแรงของพี่เขา


บทรักของเขาทำให้ผมรู้สึกสุขสมซ้ำแล้วซ้ำเล่า.. 


พี่มิคาเอลบดขยี้ช่วงล่างของผมอย่างไม่ปราณี มอบความรักที่ทั้งจุกจนแทบกระอักให้ผมอย่างไม่อ้อมแรง 


จนกระทั้งผมและเขาต่างถึงฝังพร้อมกัน


พวกเราทั้งสองนอนหอบอยู่บนที่นอนอย่างหมดแรง..อะ ไม่สิ ต้องเรียกผมคนเดียวดีกว่าที่หมดแรง 


เพราะอีกคนยังดูสดใสมีชีวิตชีวาอยู่เลย ทั้งๆที่เพิ่งปลดปล่อยน้ำรักใส่ข้างในตัวผม โดยไม่คิดจะใส่ถุงยาง เพราะทำยังไงผมก็ไม่มีทางท้องได้ ถาไม่ได้กินยาทีทำให้ตั้งครรภ์เข้าไป..


ผมเห็นแล้ว รู้สึกน่าหมั่นไส้เขาไม่ได้เลย! 


แถมพี่เขายังดูมีท่าทางว่าบ่งบอกผมอ้อมๆว่าอยากจะขอผมทำต่ออีกรอบอยู่เนี่ย 


ทั้งๆที่ทำไปตั้ง3รอบแล้ว.. อ๋อ หมายถึง3รอบของเขานะ 


ของผมไม่ต้องถามเลย น้ำแทบจะหมดตัวอยู่แล้ว เพราะโดนคนที่แรกรีดไปก่อนหน้าแล้วหลายน้ำ แล้วพอคนโน่นเสร็จกิจเขาก็รีบหนีออกไปดูแลลูก แล้วจให้คนนี้ที่ดูแลลูกเข้ามากระทำผมต่อ ผลัดกันไปมาให้คนหนึ่งทำผมส่วนอีกคนไปดูลูก.. 


ผมอยากกัดหัวพวกเขาจริงๆ 


ไม่ว่าจะเรื่องไหนพวกเขาทั้งสองก็จะสามัคคีกันเสมอ และโดยเฉพาะเรื่องบนเตียงยิ่งรู้ใจและรู้งานกันสุดๆ


ผมส่ายหัวให้พี่ชายและแด๊ดดี้ที่กลายเป็นคนหื่นไปอย่างเอือมระอา และแถมผมไม่แปลกใจเลยทำไมสาวๆถึงหลงพวกนั้นกันนัก ก็เล่นร้อนแรงขนาดนี้ใครๆก็ติดใจ เหอะ!

พอวันไหนที่พวกเขาหาโอกาสได้และไม่คิดว่าช้วงนั้นจะเกิดเรื่องนั้นแน่นอน พวกเขาก็จะรีบฉุดกระชากผมเข้าไปที่ห้องนอนทันที ทำการรีดน้ำผมออกจนเกือบหมดตัวตลอดทุกครั้งที่หาโอกาสได้ ..

แน่นอนละนะว่า มีครั้งแรกต้องก็มีครั้งที่2,3,4,5ละนะครับ แต่โชคดีหน่อยที่พวกเขามาทำครั้งที่สองหลังจากผมคลอดลูกไข่แล้วและเข้าช่วงวันสิ้นโลกผ่านไป1อาทิตย์แล้ว 


ช่วงนั้นมันเป็นช่วงที่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือต้องกังวลใจพอดีทำได้ตามสะดวก


ซึ่งแน่นอนผมว่าทุกครั้งที่โดนผมไม่คิดจะขัดขืนทุกครั้งที่พวกเขาฉุดเลย เพราะผมก็อยากทำเหมือนกัน ( อย่าบอกใครนะเดี๋ยวเขารู้ว่าเราแรด 5555555555+ )





" ขอโทษนะ คนดี พี่เผลอลืมตัวทำรุนแรงน้องไปอีกแล้วสิ..  " พี่มิคาเอลพอได้สติก็เอ่ยขอโทษผม ทั้งๆที่มันไม่ทันแล้ววว 


ตอนนี้ผมกลายเป็นผักบนที่นอนไปแล้ววว 


ผมไม่ได้ตอบเขาอะไรพี่เขาไปแต่ใช้แขนดันพี่เขาให้เอาสิ่งที่ยังฝังอยู่ในตัวผมออกไป ก่อนที่มันจะตื่นขึ้นมาอีกรอบ 


พี่มิคาเอลก็ทำตามที่ผมใบ้บอกอย่าว่าง่าย ไม่ขัดอะไร เพราะพี่เขาได้ทำในสิ่งที่อยากทำไปแล้ว



หลังจากพวกเราเสร็จกิจกรรมบนเตียงกันเรียบร้อยแล้ว พี่มิคาเอลก็ไม่ลืมที่จะทำหน้าที่สามีที่ดี 


อุ้มร่างปวกเปียกหมดแรงของผมไปชำระร่างกาย ไม่ลืมเอาน้ำรักของทั้งพี่เขาและแด๊ดดี้ออกจากตัวผมให้เรียบร้อย เพื่อกันไม่ให้ผมปวดท้องเพราะไม่ได้เอาน้ำพวกเขาออก เหมือนรอบก่อนหน้าที่พวกเขาทำ


จากนั้นเขาก็อุ้มผมไปนอนห้องนอนของผมที่อยู่ข้างๆห้องแด๊ดดี้ที่พวกเราเพิ่งทำศึกสงครามรักไป.. พอมาถึงห้องพี่เขาวางผมลงบนที่นอนอย่างทะนุถนอม ค่อยปีนขึ้นตามมานั่งบนที่นอนทีหลัง นั่งอยู่ข้างๆผม แล้วค่อยๆเอามือวางไว้บนสะโพกของผมเบาๆเพื่อเอาไว้ใช้พลังรักษาที่แสนไม่ถนัดของเจ้าตัว รักษาสะโพกของผมที่ระบมไปหมดแล้ว เพราะการกระทำอันร้องแรงของเขาและแด๊ดดี้.. รักษาให้ผมเพื่อบรรเทาอาการให้สักนิดยังดี


ผมส่ายหัวให้กับพี่มิคาเอลอย่างเอือมๆที่พี่เขามาสำนึกเอาทีหลัง.. 


ตอนทำละไม่คิดจะยับยั่งอารมณ์ เพราะความหื่นบังตาพอสุขสมก็รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนผมเป็นผักใต้ร่างเขาไปแล้ว พอมีสติครบถ้วนก็คอยประคับประครองดูแลผมอย่างดียังกับผู้ป่วยติดเตียง




ผมละเหนื่อยใจกับพวกเขาจริงๆขนาดแค่2คน ผมยังสภาพนี้ แล้วถ้าครบ5คนละ ??


ผมจะไม่ดับอนาถไปกว่านี้เหรอ!!! 



ไม่ได้การแล้ว!!

ผมต้องจัดระเบียบกฏการทำไว้บ้าง ไม่งั้นผมต้องตายคาเตียงเข้าสักวันเพราะพวกเขาแน่ๆ !


ผมตัดสินใจอะไรกับตัวเองในใจ 



พี่มิคาเอลไม่ได้รับรู้ว่าผมคิดอะไรเขายังคงตั้งใจใช้รักษาผมจนกว่าเจ้าตัวจะแน่ใจว่าวันรุ่งขึ้น ผมจะไม่กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงเหมือนรอบก่อนๆที่พวกเขาทำ จนผมลุกไปไหนจากเตียงไม่ได้เลยเป็นเวลา3วัน แถมยังมีไข้ขึ้นสูง 


หลังจากวันนั้นอีกยิงทำให้พวกเขาเข็ดและคอยระวังดูแลผมกันอย่างดี ไม่อยากให้ผมป่วยอีก..


ตอนนี้ผมไม่ได้รู้สึกเจ็บอย่างช่วงแรกๆที่ทำแล้วครับ และตอนนี้สามารถรับความหื่นของพวกเขาได้นานขึ้น ไม่สลบอย่างอนาถแบบครั้งแรกแล้ว มีสติครบถ้วนกันถึงรอบสุดท้าย 


แต่ไม่มีแรงจะทำอะไร เสียงก็หายไปเพราะร้องครางจนเสียงหาย แรงก็เอามารองรับการกระแทกกระทังของพวกเขาทั้งสองไปจนหมด 


ผมเห็นพี่มิคาเอลยังคงตั้งใจใช้สมาธิใช้การใช้พลังรักษาที่ตัวเองไม่ถนัดก็ไม่อยากรบกวน เขากำลังพยายามเพื่อผมก็ได้แต่ส่ายหัวให้เขาอดเอ็นดูเจ้าตัวไม่ได้จริงๆ 


ผมแอบมองเจ้าตัวอยู่สักพักก่อนจะรวบรวมพลังที่เหลือเฮือกสุดท้าย จับแขนเจ้าตัวให้ลงมานอนด้วยกัน แล้วผมก็รีบขึ้นไปนอนทับตัวพี่เขาเอาไว้เอาหน้าซุกหน้าลงกับอกแกร่งแน่นๆของพี่เขาอย่างออดอ้อน 


พี่มิคาเอลติดสตั้นไปหลายนาที เพราะการกระทำของผม และเขาไม่คิดว่าผมจะยังมีแรงเหลือ ฉุดเขาได้ แต่พอเขาได้สติแล้วเห็นผมปีนขึ้นมานอนทับตัวเจ้าตัวอยู่ พี่เขาก็หลุดอมยิ้มออกมาบางๆ จากนั้นเขาก็ใช้แขนประคบผมเอาไว้ไม่ให้ตก

" นอนแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายตัวหรอก คนดี ลงมานอนดีๆดีกว่ามั้ยครับ? " พี่มิคาเอลบอกผมพร้อใบใช้มือลูบหัวผมของเบาๆ

" ม่าย.. " ผมตอบพี่เขาไปเสียงแห่บส่ายหัวรัวๆเกาะตัวพี่เขาเป็นลูกลิงแน่น ไม่ยอมให้หนีออกไปได้

พี่มิคาเอลต้องเป็นที่นอนมนุษย์ให้ผมตั้งแต่นี้ไป เพื่อเป็นการทำโทษ หลังจากพี่เขทารุณร่างกายผมจนผมกลายเป็นผักแน่นี่ !!!

พี่เขาเห็นผมไม่ลงก็ปล่อยให้ผมนอนบนตัวเขาทำตามใจไปโดยไม่ลืมใช้พลังรักษาผมต่อ จนเวลาผ่านไปหลายนาทีสุดท้ายพวกเราทั้งสองก็พากันเข้านอนทั้งๆสภาพอย่างนั้นจนถึงเช้า...










วันต่อมา 



ผมก็ลุกเดินไปได้ปกติไม่ได้เป็นอัมพาตช่วงล่างแบบครั้งแรก หรือครั้งที่สอง ซึ่งทำให้ผมรู้สึกดี เพราะสามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้สะดวกไม่ต้องนอนเบื่ออยู่บนที่นอนนานอีก

ผมเดินลอยปลิวไปทำธุระโน่นนี้นั้นราวกับคนมีธุรกิจพันล้านกับพวกเซนทัสและพี่ๆ เช็คความเรียบร้อยของแต่ละฐานเหมือนคราวที่แล้ว เพื่อเช็คให้แน่ใจก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้เช็คอีกว่า 


เมื่อเข้าวันหายนะของโลก ผู้ติดเชื้อกลายเป็นซอมบี้แล้ว วันสงบสุขก็จะไม่มีเหลืออีกกลายเป็นวันสิ้นโลกอย่างแท้จริง.. ฐานแต่ละฐานจะไม่เกิดปัญหาเรื่องทรัพยากรหรือแหล่งพลังงานไม่พอ


ตอนนี้ที่ฐานหลบภัยของคิงก็มีคนเข้ามาอยู่อาศัยกันแล้ว คนส่วนใหญ่จะเป็นมนุษย์ที่กลายเป็นมิวแทนท์มาอาศัย ส่วนบางคนเป็นคนที่มีพลังพิเศษที่กังวลในพลังของตัวเอง และเห็นว่าพวกผมเปิดความช่วยเหลือให้กับคนที่มีพลังอยู่ พวกเขาเลยพากันมาที่นี่กัน และบางส่วนที่มาอยู่ก่อนหน้าก็เป็นประชาชนของผมที่มีครอบครัวเป็นคนธรรมดาไร้พลัง 

ผมให้เขาคอยจัดการความเรียบร้อยของที่นั้น สั่งให้ซันซัสสั่งสอนงานให้พวก้ขาอย่างดีเวลาเกิดมหาภัยพิบัติและมหาหายนะวันสิ้นโลกจริงๆ พวกเขาจะได้หาทางเอาชีวิตรอดได้

จากนั้นก็ไปต่อที่ฐานของดักลาส เพื่อเห็นว่าไม่มีอะไรน่าห่วงทรัพยากรพืชผักที่ปลูกและพวกสัตว์ที่เลี้ยงเอาไว้ไม่กลายพันธุ์ก็ไร้กังวล ถ้ารู้จักการดูแลพืชและควบคุมให้พวกสัตว์ผลิตทรัพยากรออกมาบ่อยๆอย่างดีละก็ ก็สามารถให้พวกเขาดำเนินชีวิตได้หลายปีอย่างไร้กังวลแน่นอน ทั้งฐานของคิง ของดักลาส ของประชาชน และของของผม 





เมื่อเช็คฐานทัพและฐานหลบภัยทั้งหมดเสร็จก็ไปฐานสุดท้ายต่อก่อนจะกลับบ้าน 

ฐานวิจัยของนักวิจัยที่แด๊ดดี้เตรียมเอาไว้สำหรับให้พวกนักวิจัยทำการวิจัยทุกสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกไม่ว่าจะเป็นพืช สัตว์ สสารบนโลก หรือเชื้อมรณะที่ทำให้คนกลายเป็นซอมบี้

เผื่อวันหนึ่งพวกนักวิจัยบางคนอาจจะสามารถสร้างยารักษาหรือวิจัยได้ ว่าระบบของพวกมันทำงานยังไงนั่นก็อาจทำให้พวกเขาสามารถปรับตัวและใช้ชีวิตอยู่บนโลกใหม่ได้อย่างราบรื่น

ตอนนี้พวกเราก็พร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์แล้ว ยกเว้นแต่คนบางส่วนบนโลกที่เพิ่งจะเริ่มต้นทำ ..

ผมเดินตรวจเช็คทุกห้องอย่างทุกที่จนมาถึงห้องของเซเรฟ ตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่ผมมาพบเขาตั้งแต่วันั้นผมก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย ผมเลยตัดสินใจว่าจะแวะเขาให้พวกเซนทัสและพวกพี่ๆธันเดอร์ไปรอที่โซนรับแขกของที่นี่กันก่อน


ซึ่งพวกเขาก็ตามใจผมแล้วพากันเดินไป






ก๊อกๆ

ผมเคาะประตูห้องของเซเรฟตามมารยาท แต่ไม่เห็นมีคนตอบผมเลยเคาะอีกครั้งก็ไม่มีสัญญาณ เลยถือวิสาสะเข้าไปในนั้นโดยไม่ได้ขออนุญาต 

เดินเข้าไปข้างในก็ปรากฏว่าไม่พบใครอยู่ แต่พบสิ่งแปลกปลอมที่เขาก่อนที่มาไม่เห็นมีเลยถึงวิสาสะเดินเข้าไปดูใกล้ๆ สังเกตว่ามันเป็นจอที่กำลังฉายภาพบางอย่าง.. เป็นภาพของผมที่อยู่ในห้องนี้.. และมีรูปของผมทุกกิริยาการกระทำกล้องอยู่บนพื้น ..



และทั้งหมดนั้นก็ทำให้ผมได้รับรู้ว่า..



ผมโดนสตอล์กเกอร์!!!


โอ๊ย!!ว่าที่สามีตูแต่ละคน นอกจากแด๊ดดี้แล้วมีใครยมประกอบบ้างมั้ยเนี่ย ตอบ!!

ทำไมมีแต่คนร้ายกาจแบบเงียบๆฟะ พี่มิคาเอลก็ทีละนะ ! ส่วนเทียสกับพี่ลูเซียสตอนนี้ยังไม่ออกร้ายเฉยๆ แต่เดียวก็มี ยังจะมีแกอีกเร๊อะ 


ไอ้นักวิจัยจอมหื่นเงียบบ้า!!!


ผมทึ่งหัวตัวเองอย่างเกรี้ยวกราด ไม่รู้คิดผิดคิดถูกที่เลือกพวกเขา 


แต่ช่างมันเถอะ!



แม้ผมจะรู้ว่าตัวเองถูกสตอล์กเกอร์ ผทไม่ได้ทำลายสิ่งที่เจ้าของห้องทำอยู่ใดๆ เพราะไม่คิดจะขัดความสุขของอีกฝ่าย แถมเจ้าตัวยังค่อยติดตามสอดส่องผมมาตลอด


ตอนนี้น่าจะรู้แล้วว่าผมคือคนที่ย้อนอดีตมาตัวจริง ไม่ใช่แด๊ดดี้ อย่างที่พวกผมเคยอ้าง..


สรุปการเล่นละครแกล้งซื่อของผมก็ต้องจบลง..


เพราะอีกฝ่ายดูท่าจะสตอล์กเกอร์ผมมานานจนรู้เรื่องผมจนหมดไส้หมดพุงไปแล้วแน่นอน


เพราะใบรูปที่เจ้าตัวแอบถ่ายผม มันมีภาพตอนผมไม่ได้ซ่อนหูปีกไว้อยู่หลายใบ และมีรูปตอนผมฝึกใช้พลังอย่างลับๆคนเดียวในตอนกลางคืนอีกด้วย

ปกติผมไม่ใช่พวกที่ชอบถ่ายรูปตัวเองเท่าไหร่ เพราะมักจะถ่ายวิวหรือคนอื่นมากกว่า พอเห็นว่ามีคนถ่ายตัวเองแล้ว แถมยังถ่ายสวยทุกรูปก็อดสนใจสำรวจตัวเองไม่ได้ 

ผมไม่เคยรู้ว่าตัวเองหน้าตาดีหรือไม่ เพราะปกติคนรอบตัวของผมทั้งแด๊ดดี้ พวกเซนทัส พวกพี่ๆธันเดอร์ ทั้งเพื่อนรักของผมทุกคนต่างหน้าตาดีกันไปหมด ดีจนพวกดาราบางคนยังสูงไม่ได้เลย

แต่พอผมมาเห็นรูปตัวเองก็อดชมตัวเองว่าดูน่ารักปนสวยไม่ได้ ทั้งๆที่เป็นหน้าตาตัวเองที่เห็นมาตลอดหลายปีแท้ๆ ในชีวิตตอนนี้กับในช่วงวันสิ้นโลกในชีวิตก่อนแตกต่างกันมาก 

เพราะตอนชีวิตโน่นผมไม่ได้มีชีวิตชีวาอย่างตอนนี้สักนิด หน้าซีดยังกับซากศพ ปากก็แห้ง ผิวก็เสีย แถมเนื้อตัวมีแต่รอยแผลเป็นที่เกิดมาจากการต่อสู้ โชคดีที่เป็นคนขนน้อยเลยไม่มีหนวดขึ้นรกบนหน้าอย่างคนอื่นเขา ดวงตาว่างเปล่าราวกับตุ๊กตาเดินได้ 

แต่ทั้งๆที่เป็นอย่างนั้นก็ยังมีคนมาชอบอยู่ดี.. 


ซึ่งตรงนี้แหละที่ผมไม่เข้าใจ พวกพี่มิคาเอลผมตัดออกไปเพราะรู้ว่าพวกพี่เขารักผมและเอ็นดูราวกับสมบัติล้ำค่ามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว


แต่คุณนักวิจัย และไนท์แมร์นี่สิ.. ทำไมถึงได้สนใจผมกันนักนะ.. 


ผมถอนหายใจอย่างปลงๆพอพยายามคิดถึงเรื่องที่เจ้าคนของคนนั้นมาชอบ แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี เลยเลือกที่จะช่างมันแล้วสนใจดูรูปตัวเองต่อไป 


จนไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้มีคนอยู่ข้างหลังผมโดยที่ผมไม่ทันรู้ตัวหรือจับสัมผัสอีกฝ่ายได้เลย


" อ๊ะ!! " ผมตกใจทันที่ที่จู่ๆก็มีคนมากอดผมจากด้านหลังโดยที่ผมไม่รู้ตัว แต่ที่ผมตกใจเพราะผมไม่สามารถจับสัมผัสของคนคนนี้ได้เลยแม้แต่น้อยมากกว่า ผมพยายามตั้งสมาธิตัวเองแสร้งไม่ขัดขืจ ก่อนจะใช้โอกาสเอาทักษะการต่อสู้ที่เรียนมางัดมาใช้กับคนที่กล้ายุ่งกับผม


ผมใช้มือเอื้อมไปจับคอเสื้อของอีกฝ่ายไว้ก่อนจะทำการจับอีกฝ่ายทุ่มลงกับพื้นทันทีแล้วใช้เข่าล็อกคออีกฝ่ายไว้ 


แต่ทันทีที่ได้เห็นหน้าคนร้ายที่กล้ากอดผม ผมก็ต้องตกใจทันทีเพราะคนที่ผมทุ้มคือ เจ้าของห้องนั่นแหละ!! 

" อะเอ่อ.. ขอโทษนะครับ พอดีผมไม่รู้ว่าเป็นคุณ... " ผมรีบเอ่ยขอโทษเขาพร้อมกับลุกออกจากเขาส่งยิ้มแห้งให้อีกฝ่าย รีบจับคนตัวสูงให้ลุกขึ้นจากพื้น ปัดเศษฝุ่นเศษดินออกจากตัวให้ 

เจ้าของห้องไม่ได้ว่าอะไรผมแม้แต่น้อย เขาดึงผมเข้าไปกอดอีกครั้งรอบนี้ผมไม่ได้ปฏิเสธ แต่อดเจ้าตัวกลับลูบหลังอีกฝ่ายเบาๆ

" ขอบคุณนะ.. ที่ช่วยให้ผมหนีออกมาตอนนั้น " ผมไม่คิดจะปิดบังอะไรกับอีกฝ่ายอีก พูดออกไปตรงๆกับเจ้าตัว เซเรฟผงกหน้าแทนคำตอบตอบรับผม เขากอดผมเอาไว้แน่นสูดดมกายของผมเข้าปอดให้ชื่นใจตัวเอง




" ผมรักคุณจริงๆนั่นแหละ " 


ระหว่างที่พวกเรากอดกันกลมอยู่สักพัก จู่ๆเจ้าตัวก็พูดออกมาทำให้ผมต้องเป็นฝ่ายผละกอดออกเงยหน้ามองคนตาสีมรกตอย่างใคร่รู้สงสัย

" ทำไมถึงรักผม ? " ถึงว่ามันเป็นโอกาสนี้ที่ผมจะถามคำถามที่คาใจไปตรงๆ

" ไม่รู้สิครับ ผมรู้ตัวอีกที.. ผมก็ละสายตาไปจากคุณไม่ได้เลย และแถม.. ผมรักคุณมากๆมากจนไม่อาจเห็นคุณตายได้ ตอนนี้พอรู้ว่าคนพวกนั้นจะฆ่าคุณหัวใจของผมก็ร้องบอกว่าถ้าคุณจะตายผมขอตายแทนคุณดีกว่า.. " เขาบอกกับผม


 ผมได้ยินก็เลิกคิ้วขึ้นนิดๆแสดงสีหน้าสงสัยออกมา แต่สักพักก็ไหวไหล่ไม่สนใจแล้วกอดอีกฝ่ายต่อ


" ขอบคุณจริงๆ ที่ช่วย แม้ว่าหลังจากผมหนีออกไปได้นั้นสองสามปี ผมก็ตายเพราะคนพวกนั้นเล่นไม่ซื่ออยู่ดีก็เถอะ.. " พูดจบผมก็หัวเราะแห้งๆออกมา ก่อนจะสูดดมกลิ่นหอมเย็นจากตัวอีกฝ่ายเข้าปอดกลับบ้าง 

" ผมดีใจที่ได้พบคุณอีก " เซเรฟเอ่ยเขาและกอดผมเอาไว้แน่นกว่าเก่า 

พวกเราทั้ง่องกอดกันกลมอยู่นาน ผมก็เห็นว่าได้เวลาต้องกลับแล้วเลย ขอตัวกลับก่อน แต่ร่างสูงไม่ยอมปล่อยมือที่จับผมไว้ส่งสายตาเชิงอ้อนวอนให้ผมอยู่ต่อ 


แต่โชคร้ายนะครับ 


ผมโดนคนอ้อนมาเยอะโดนเฉพาะติมกับม่อนนี่ชอบใช้ลูกอ้อนใส่ผมประจำ ทำให้ผมมีภูมิต้านทานเลยไม่ใจอ่อน ส่งยิ้มให่เจ้าตัวบางๆแกะมืออีกฝ่ายออก

" ผมต้องไปแล้วจริงๆ เดี๋ยวต้องไปดูลูกๆไข่อีก ขอโทษนะ " ผมบอกกลับเขา แต่เจ้าตัวไม่ยอมปล่อย 

จนกระทั้งจู่ๆอีกฝ่ายก็พูดอะไรออกมาซึ่งทำให้ผมต้องติดสตั้นไปหลายนาทีเลย...

" ช่วยมีลูกให้ผมบ้างได้มั้ย.. ? ถึงผมจะไม่ได้ครอบครองคุณ แต่ขอแค่ให้ได้มีลูกกับคุณอย่างคนรักของคุณทั้งสองคนนั้นก็ยังดี.. ได้โปรดนะครับ  " เขาขอร้องผมออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง


ผมชะงักค้างเพราะคำพูดของเขาไปหลายนาทีก่อนจะพยายามกลั้นรอยยิ้มไม่หยุดออกมาเอ่ยร่างสูงตรงหน้าพยายามไม่ให้หลุดเสียงสั่น


" คุณคิดดีแล้วเหรอ ? ที่จะไม่ครอบครองผม "

" ผมไม่อยากบังคับคุณ ผมรู้ดีว่าคุณรักพวกเขา แม้จริงๆมันจะผิดตรงศีลธรรมของโลกไปบ้าง แต่ผมรู้ว่าพวกคุณไม่สนใจ ผมไม่อยากทำลายรอยยิ้มมีความสุขของคุณตอนที่คุณอยู่กับพวกเขา... ผมไม่ต้องการอะไรมาก ขอแค่ได้มีลูกกับคุณก็ยัดี แค่นั้นผมก็พอใจแล้ว.. " ร่างสูงบอก สุดท้ายสิ่งที่ผมกลั้นเอาไว้ก็หลุดออกมา ผมฉีกยิ้มกว้างก่อนจะสวมกอดเขาไว้อีกครั้ง

" ใจร้ายจังนะ ต้องการลูก แต่ไม่ต้องการผมเนี่ย.. ทั้งๆที่คุณก็เป็นหนึ่งในคนที่ผมตัดสินใจจะรักแท้ๆ เสียใจจัง " ผมพูดออกมาเสียงเศร้า แต่ใบหน้ากับคลี่ยิ้มไม่หุบ 


อีกฝ่ายพอได้ยินที่ผมพูดก็ชะงักไปก่อนจะผละกอดเพื่อมองหน้าของผม ผมใช้โอกาสนั้นใช้มือทั้งสองข้างจับประคองใบหน้าหล่อเหลาของร่างสูงเอาไว้ ส่งยิ้มหวานให้อีกฝ่ายจากหัวใจ


" ถ้าคุณไม่รังเกียจจะรักพร้อมกับคนอีกสี่คนละก็.. ผมจะมียอมมีลูกให้คุณ แต่ถ้าคุณตอบ..ไม่ ผมคงให้ลูกกับคุณไม่ได้ เพราะคนที่แตะต้องผมได้มีแค่'คนรัก'ของผมเท่านั้น..." ผมเอ่ยบอกกับเขา จากนั้นปล่อยให้อีกฝ่ายตัดสินใจไป 



ระหว่างที่ร่างสูงตกอยู่ในภวังค์ผมก็แอบใช้โอกาสนั้นพยายามหลบหนีออกจากห้องไป แต่ยังไม่ทันจะไปไหนจู่ๆแขนหนาของอีกคนก็ฉุดผมดึงเข้าไปหาเขา

ริมฝีปากหนาของร่างสูงประกบลงกับริมฝีปากบางของผม เขาจูบหนักๆลงปากผมหนึ่งที ก่อนจะใช้ลิ้นพยายามดันเพื่อสอดเข้ามากวาดความหวานข้างในโพรงปากผม 

ผมไม่ปฏิเสธรสจูบของเขาเปิดปากให้เขาได้เข้ามาหยอกล้อกับลิ้นเล็กผมได้อย่างเอาแต่ใจ กวาดลิ้นไปทั่วไล่ไปตามไรฟัน ดูดลิ้นของผมเสียงดังจ๊วฟหนึ่งที จากนั้นก็ค่อยๆผละริมฝีปากออกมีเส้นสายสีเงินยืดจากลิ้นของพวกเราตอนเราแยกปากออกจากกัน ทำให้เกิดภาพอิโรติกขึ้นมา

พวกเราผละจูบออกจากกันเมื่อจูบกันจนพอใจแล้ว ผมก็รีบสูดอากาศเข้าปอดทันที สภาพตอนนี้ผมดูยัยเยินแปลกๆเพราะมือแสนซนของพ่อคนหื่นเงียบอยู่ไม่สุขเลย ตั้งแต่วินาทีแรกที่จูบผม แถมเจ้าตัวยังจูบเก่งพอๆกับพวกแด๊ดดี้ของผมอีก ทำให้ผมแทบเข่าอ่อนเลยตอนที่เขาดีฟคิสผมเล่นจูบกระชากวิญญาณผมซะผมไปต่อไม่เป็นเลย


ทั้งๆที่เป็นแค่เจ้านักวิจัยหื่นเงียบแท้ๆ ฮื้ยยยย

ผมหงุดหงิดเขาอย่างไม่พอใจนัก แต่ก็แค่เล่นๆไม่ได้โกธรจริงจังหรอก เพราะการจูบที่เกิดขึ้นของพวกเรานั่นคือการบ่งบอกคำตอบทางอ้อมว่าเขาตอบผมยังไง..

สิ่งที่เขาตอบก็คือ 'ตกลง' 

เขาตกลงเป็นคนรักของผมอีกคนแล้ว..



งั้นสรุปตอนนี้ก็หมายความแสดงว่าคนที่ผมต้องจีบอีกก็เหลืออีกแค่คนเดียว คือ พี่ลูเซียโน่ คนเดียวเท่านั้น.. ซึ่งผมไม่รู้ว่าพี่เขาจะมาที่นี่วันไหยอาจจะหนึ่งหรือสองปี จนกว่าจะทำอะไรที่โน่นเสร็จเรียบร้อย..


เซเรฟ... พอได้อัพสถานะขึ้นมาก็เริ่มแสดงท่าทางออดอ้อนผมมากกว่าเดิม มืออัพความซนมากขึ้น พยายามพูดถึงเรื่องให้ผมมีลูกไข่ให้เขา แต่แน่นอนว่าตอนนี้ผมคงต้องแจ้งข่าวให้เขาฟังล่วงหน้าว่า คงต้องให้เขารอไปก่อน


 จนกว่าจะทุกอย่างลงตัวผมขึ้นจะยอมกินยาตั้งครรภ์เพื่อให้ท้องอีกครั้ง และเพื่อไม่ให้เจ้าตัวหงอยมาก ตอนนี้ให้ผมเลยให้สิทธิ์พิเศษให้เขาลักกินเต้าหูผมได้ตามใจโดยไม่โดนด่าหรือได้รับลูกถีบพิฆาตของผมกลับ






หลังจากปล่อยตัวให้เซเรฟกินเต้าหูผมจนพอใจแล้ว ผมก็ขอตัวกลับบ้านจริงๆ 

เมื่อมาถึงบ้านผมก็รีบวิ่งแจ้นไปรายงานพวกแด๊ดดี้ว่าจีบคนที่4ติดแล้ว พวกแด๊ดดี้พากันติดสตั้นไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ว่าอะไรเพราะพวกเขาเป็นคนตัดสินใจยอมให้ผมมีคนรักได้เอง 

ผมไม่เคยบอกเรื่องของเซเรฟให้พวกแด๊ดดี้ฟังในวันนั้นผมเลยถือโอกาสบอกทุกคนว่าพวกผมรู้จักกันได้ยังไง โดยใช้หนังสือนิยายที่เซเรฟแต่งเป็นการเล่าจากทางฝั่งของเจ้าตัวแล้วหลังจากนั้นผมก็ค่อยเล่าจากทางฟังของผมต่อ

เมื่อทุกคนได้ฟังกันจบก็แสดงสีหน้ามืดลง เพราะได้รู้บางอย่างเพิ่มว่าพวกเขามีศัตรูคนเดียวกันและเจ้าเซเรฟมันเคยเป็นของคนพวกรัฐบาล!!!! 

นั่นทำให้ทุกคนรีบพากันไปหาเซเรฟที่ฐานวิจัยกันทันที หลังจากนั้นการซักฟอกเซเรฟจนขาวสะอาดก็ได้เริ่มต้นขึ้น! โดยแด๊ดดี้และพี่มิคาเอล ยังดีที่เซเรฟยอมตอบคำถามทั้งสองคนไปอย่างไม่คิดจะปิดบังและบอกถึงความลับว่าพวกรัฐบาลคิดตั้งใจวางแผนจะทำอะไร ..จนหมดเปลือก

โดยเฉพาะเรื่องของ 'ฌอน โอแวน' บอสลับที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่างของพวกรัฐบาล คนที่ฆ่าแด๊ดดี้และเซเรฟในวันที่พวกเขายอมสละตัวเองเพื่อผม 

และแน่นอนว่าผมที่มีปมกับคำว่า 'สละชีวิต' ผมก็ทำหน้าที่ภรรยาและคนรักที่ดี สั่งพวกเขาห้ามปกป้องผมอีก! 

เพราะตอนนี้ผมแข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนแล้ว แถมผมตอนนียังมีพลังแข็งแกร่งกว่าพวกเขาซะอีก

เพราะงั้นผมไม่ต้องการให้ใครสละตัวเองอีก ไม่ยอมเด็ดขาด! 

ทั้งสองคนที่โดนผมดุก็ขานตอบอย่างไม่เต็มใจนัก แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย 



หลังจากที่พวกเราปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว เซเรฟได้สิทธิ์พิเศษย้ายห้องวิจัยของเขาไปอยู่ในฐานของผม แทนฐานเดิมของเขา โดยให้เหตุผลว่า ผมไม่ต้องการให้คนรักอยู่ไกลตาเกินไป เดี๋ยวเกิดเรื่องตอนพวกเราอยู่ห่างมันจะลำบากไม่ช่วยไม่ทัน ( ก็ผมห่วงนี่ -3- )~)


จากนี้ไปผมจะปกป้องพวกเขาเอง ไม่ยอมเสียใครไปอีกแล้ว 

หวังว่าในอนาคตคงไม่เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นมากเกินที่พวกผมจะรับได้ก็พอ..



หวังว่านะ..



.
.
.
.
.
.
TBC.















อากิตันเล่นทวิตเตอร์แล้วนะ มาคุยกันๆ

#มิเกลกับซอมบี้วิ่งสี่คูณร้อย


# อากิตันคุยกับรีดเดอร์ #

.
ตอนนี้ขอมอบให้คุณสตอล์กเกอร์---- แค่กๆๆ เซเรฟคนดีที่รักของรีดเดอร์บางท่านนะคะ 
เห็นมีคนบอกชอบนางกันหลายคนเลยจัดไปเต็มๆ

แม้ช่วงแรกๆจะเสี่ยงโดนแบนไปนิดหน่อยก็ตาม 55555

# อย่าลืมคอมเม้นกดให้กำลังใจกันด้วยนะคะ #

♡ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ♡
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

654 ความคิดเห็น

  1. #650 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 19:19
    ขอบคุณค่ะ
    #650
    0
  2. #619 star3421 (@milk3421) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 01:19
    แม้จะโรคจิตไปนิด แค่กๆ แต่หล่อนะคะ555
    #619
    0
  3. #475 KingStar001 (@KingStar001) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:35
    รออ่านนะ
    #475
    0
  4. #472 UnknownSeven (@UnknownSeven) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 20:10
    ทิชชู่หมดทำไงดี! เลือดท่วมทั่วห้องแล้ว!
    #472
    0
  5. #470 confident2345 (@confident2345) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 19:35
    ทำไมเราถึงยังอ่านได้อ่ะ
    #470
    0
  6. #469 confident2345 (@confident2345) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 19:34
    เพราะตอนนี้ติดเรทไงอิๆๆ แคปภาพทัน
    #469
    2
    • #469-1 mon111 (@mon111) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:39
      อยากเห็นส่งมาให้หน่อย555
      #469-1
    • #469-2 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:40
      เปิดให้อ่านตามปกติแล้วจ้า

      * พอดีปิดตอนเพื่อแก้คำผิด *
      #469-2
  7. #468 Lordvampire (@Lordvampire) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 19:14
    ล็อคไมอ่ะ
    #468
    1
    • #468-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:40
      เปิดให้อ่านตามปกติแล้วจ้า

      * พอดีปิดตอนเพื่อแก้คำผิด *
      #468-1
  8. #467 sasiwipa001 (@sasiwipa001) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:28
    ทำไหมล็อคอะ
    #467
    2
    • #467-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:40
      เปิดให้อ่านตามปกติแล้วจ้า

      * พอดีปิดตอนเพื่อแก้คำผิด *
      #467-1
  9. #466 sugusvimvipa (@sugusvimvipa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:26
    ตะไมล็อก
    #466
    1
    • #466-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:41
      เปิดให้อ่านตามปกติแล้วจ้า

      * พอดีปิดตอนเพื่อแก้คำผิด *
      #466-1
  10. #465 09fg (@09fg) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:26
    อ่านไม่ทันค้ามันล็อค
    #465
    1
    • #465-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:41
      เปิดให้อ่านตามปกติแล้วจ้า

      * พอดีปิดตอนเพื่อแก้คำผิด *
      #465-1
  11. #464 zujune2000 (@zujune2000) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:26
    งื้ออออ ทำไมอ่านไม่ได้อ่าาาา
    #464
    1
    • #464-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 27)
      11 พฤษภาคม 2562 / 19:41
      เปิดให้อ่านตามปกติแล้วจ้า

      * พอดีปิดตอนเพื่อแก้คำผิด *
      #464-1
  12. #463 Aommy_lovely (@Aommy_lovely) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:11
    ร้ายไม่เบาพอๆกันทั้งหมดเลย555รุ้สึกสงสารเกลจัง///ต่อๆนะคะไรท์สุ้ๆๆ
    #463
    0
  13. #462 Kuma san (@010844) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:09

    ประโยคปักธง(หายนะ)... เช็คคำผิดก็ดีนะจ๊ะ

    #462
    0
  14. #460 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:08
    ขอจงอย่ามีมาม่า ช่วงนี้ยังไม่สิ้นเดือนเรายังไม่อยากกินอ่าา
    #460
    0