ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะรักคุณ [Harem][Yaoi,BL/Mpreg]

ตอนที่ 8 : ย้อนคืน 6 : ได้ผู้ติดตามเพิ่มแบบงงๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 430 ครั้ง
    21 ก.พ. 62

#เนื้อเรื่องอาจจะเบลอๆมึนๆงงๆกาวๆหน่อยๆอากิตัน ขอให้รีดเดอร์ทุกคนโปรดใช้จักยานในการรับชม...
#ถ้ามีคำผิดเยอะต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ มองไม่เห็นจริงๆ สามารถแจ้งจุดผิดได้..









ย้อนคืน 7

" อื้ม... " มิเกลรู้สึกตัวขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องเพดานสีขาว.. ไม่ใช่ห้องนอนของทัพฟ้าที่ๆตัวเองอยู่ครั้งล่าสุด... พอเขามองไปรอบๆห้องก็เห็นว่าที่แขนขวามีสายน้ำเกลือเจาะเข้ากับที่แขนเอาไว้อยู่

จากนั้นเขาก็พอเดาๆได้แล้วว่าตัวเองอยู่ที่ไหน...  แต่เขาไม่เข้าใจว่าตัวเองมาอยู่ได้ยังไงแล้วมาที่นี่ทำไม ??

แต่มิเกลสงสัยได้ไม่นานประตูห้องที่ปิดสนิทก็ถูกเปิดเข้ามา 

คนที่เข้ามาไม่ใช่ใครที่ไหน.. เซนทัสนั่นเอง..

" เซ..น.. ทัส. " มิเกลเอ่ยเรียกเซนทัสด้วยน้ำเสียงแหบเบา .. เสียงของร่างเล็กมันแหบจนถึงขนาดที่เจ้าตัวยังตกใจ เซนทัสที่ได้ยินเสียงของผมก็รีบเงยหน้าขึ้นมาทันทีก่อนจะเบิกตากว้างแสดงความดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิด

" คุณหนู!! คุณหนูฟื้นแล้ว!! " เซนทัสส่งเสียงออกมาอย่างดีใจ ผมได้ยินก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

แต่พอนึกคิดขึ้นมาดีๆ เขาก็รู้สึกว่า เหตุการณ์นี้มันรู้สึกคุ้นๆเหมือนเคยเกิดขึ้นมาแล้วเลย...

เซนทัสวิ่งเข้ามาสวมกอดเขาเอาไว้อย้างลืมตัว แต่มิเกลไม่ได้ปฏิเสธ มิเกลกอดเซนทัสตอบลูบหลังของเซนทัสปลอบเจ้าตัวเบาๆ







< มิเกลพากย์ >


" ทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ละ? "  ผมเอ่ยถามเซนทัสขึ้น หลังจากที่เจ้าตัววิ่งเข้ามากอดผมเต็มรักแล้วผมใช้เวลาปลอบเจ้าตัวอยู่นานสักพัก


หลังจากนั้นก็บอกให้เจ้าตัวเอาน้ำมาให้ดื่มล้างคอที่แห้งผากของผม แล้วพาผมไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อยเช็คดูสิ่งที่เพิ่มขึ้นมาบนร่างกายก็ได้พบสิ่งแปลกปลอมที่บริเวณหูเหมือนกับซันซัส แต่ของผมกลายเป็นปีกนกเล็กๆขึ้นมาแทนที่หู ในคราแรกผมแอบตกใจกับผมเล็กน้อย ที่มันโผล่เพราะในชีวิตก่อนไม่มี 


แต่พอส่องนานๆก็เริ่มทำใจรับมันได้ก็ปล่อยไป จากนั้นพอผมกลับมาที่เตียงแล้วเขาก็เรียกให้หมอและพยาบาลเข้ามาตรวจร่างกายของผมให้ละเอียด พอเช็คร่างกายดูแล้วไม่มีตรงไหนผิดปกติ พร้อมกับบอกว่าอีกประมาณ2-3วันก็สามารถกลับบ้านได้ พวกเขาก็พากันออกไปเหลือแค่ผมกับเซนทัสตามเดิมแล้วผมก็เอ่ยถามเขาขึ้นมา


" หลังจากวันที่พวกเราคุยกันนั้น พวกเราก็แยกย้ายกันกลับไปนอนใช่มั้ยครับ.. แต่วันต่อมาช่วงสายๆนายท่านปลุกคุณหนูไปทานอาหารเช้า แต่คุณหนูปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่นจนนายท่านกลัว เลยเรียกให้พวกผมไปเตรียมรถแล้วพาคุณหนูมาตรวจเช็คร่างกายของโรงพยาบาลของเครือเราครับ แต่พอหมอเช็คแล้วไม่เห็นจุดผิดปกติในร่างกายคุณหนูเลยก็ทำได้แค่เฝ้ารอดูอาการอย่างเดียว พวกผมกับคุณท่านเป็นห่วงคุณหนูมาก คุณหนูหลับไปตั้ง1อาทิตย์เลยละครับ " เซนทัสตอบคำถามผม แต่มือของเขายังทำอะไรบางอย่างอยู่ไม่หยุด ผมพอได้ยินก็พยักหน้าหงึหงักส่งให้เขาบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ


" อ๋อ.. ผมหลับไป 1อาทิตย์งั้นเหรอ ... มิน่าถึงว่าทำไมเสียงผมแหบจนแสบคองี้! เพราะหลับไปนานนี่เอง อืมๆ " ผมบ่นพึมพำพยักหน้ากับตัวเองอย่างไม่ซีเรียสใดๆ 


จากนั้นรับชามข้าวต้มมาซดกินอย่างเอร็ดอร่อย เพราะไม่มีอะไรตกลงมาถึงท้องหลายวัน


" แล้วแด๊ดดี้ละ " หลังจากผมทานเสร็จผมก็ถามเขาต่อ


" นานท่านไปคุยงานที่ต่างประเทศกับพวกท่านนายพลครับ.. " เซนทัสตอบ ผมได้ยินว่าพวกท่านนายพลไปกับแด๊ดดี้ก็รีบหันขวับไปมองเซนทัสทันที


" อ้าว ทำไมพวกลุงๆถึงตามแด๊ดดี้ไปด้วยละ " ผมถามพลางขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างสงสัย 


โดยปกติไม่ว่าแด๊ดดี้จะไปไหนก็ไปเอง พวกคุณลุงที่เคยเป็นผู้ติดตามเก่าพ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทของแด๊ดดี้ขอแยกตัวไปทำงานที่รักกันเอง เหลือแค่พ่อของเซนทัสที่อยู่ดูแลแด๊ดดี้ ทำไมถึงตามแด๊ดดี้ไปแบบนั้น ..


หรือว่าเกิดอะไรขึ้นช่วงที่ผมหลับอยู่หรือเปล่า?


" เอ่อ.. นั่นเป็นเพราะ เมื่อ3วันก่อนนายท่านได้เล่าเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตและเปิดเผยพลังของตัวเองให้พวกเขาทุกคนเห็นครับ ทำให้พวกเขาทุกคนพากันห่วงนายท่านกันมากๆ จนกลัวว่าจะมีคนลักพาตัวจับนายท่านไปทดลองหรือฆ่านายท่าน พวกเขาเลยต้องกลับมาทำหน้าที่ผู้ติดตามปกป้องนายท่านตามเดิม... พวกเขาทุกคนตั้งแต่ที่รู้เรื่องที่นานท่านเล่าก็ไม่ยอมให้นายท่านห่างตัวเลยละครับ ขนาดตอนนี้ยังทำเรื่องย้ายกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์กันเรียบร้อยแล้วอีกด้วย... " เซนทัสอธิบายอย่างเหงื่อตก.. เพราะถ้าว่าเซนทัสว่าแบบนั้นแสดงว่าแถมทำหน้าซีดๆวิตกกังวลแปลกๆออกมาอย่างปิดไม่มิด แถมสายตายังมองออกไปแถวๆประตูเป็นช่วงๆ 


แบบนั้นแสดงว่า... พวกคุณลุงทุกคนไม่ได้มาแค่กันเอง.. แถมคงไม่ได้ห่วงแค่แด๊ดดี้คนเดียวสินะ..


" เฮ้อ.." ผมถอนหายใจอย่างเอือมระอาในความขี้ห่วงของอดีตผู้ติดตามของแด๊ดดี้ แล้วยกมือขึ้นมากุมขมับตัวเองอย่างห้ามไม่ได้.. 

เพราะผมคงต้องทำใจ..มีผู้ติดตามเพิ่ม.. ตามติด24ชั่วโมงแบบแด๊ดดี้ เพิ่มด้วยซะแล้วละครับ.. 


หลังจากผมทำใจได้แล้วก็หันไปบอกเซนทัสที่รับฟังคำสั่งอยู่ 


" ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ " ผมบอกเซนทัส เซนทัสพยักหน้าให้ผม เดินไปที่ประตูเรียกให้ทุกคนที่ยืนอยู่ข้างนอกให้เข้ามา ชายหนุ่มทั้ง5คนที่มีลักษณะแตกต่างกันไปเดินเข้ามาในห้องพักของผมยืนเรียงแนวหน้ากระดานก่อนจะทำความเคารพผมพร้อมกัน


" สวัสดีครับ คุณหนู " ทั้งห้าคนเอ่ยพร้อมกัน ผมไม่ได้ตอบเพียงพยักหน้าตอบพวกเขาไปเท่านั้น ก่อนจะเท้าคางกับโต๊ะลองอาหารมองพวกเขาแต่ละคนอย่างสำรวจ


คนแรกที่เดินเข้ามาน่าจะเป็นลูกชายของท่านลุงนายพล เพราะรูปร่างตัวของเขาบ่งบอกอย่างดีว่าเป็นลูกของนายทหารใหญ่ที่ต้องการเป็นชายผู้แข็งแกร่งเฉกเช่นบิดา 


คนถัดมาเป็นคุณหมอหนุ่มที่เข้ามาตรวจร่างกายผมเมื่อกี้ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร แต่ภายในมีความเจ้าเล่ห์และเลห์เหลี่ยมสูง ไม่น่าไว้วางใจ.. สำหรับคนอื่นใ. แต่เชื่อใจได้..สำหรับผม


ถัดมาอีกเป็นชายหนุ่มที่มองเผินๆเหมือนกับมนุษย์สายฮิกกี้(ฮิคิโคโมริ)เพราะการสวมชุดนอนลายการ์ตูนน่ารักๆคาดผ้าปิดตาไว้ที่หัวพร้อมกับถือหมอนเอาไว้พร้อมนอนตลอดเวลา แต่ถ้ามองดูดีๆมันไม่ใช่หมอนธรรมดาครับ แต่มันเป็นที่เก็บอาวุธ! แถมถ้ามองทะลุผ่านเสื้อไปก็จะเห็นร่างกายที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี


 เขาเป็นบุคคลที่ทำให้ผมเชื่อคำพูดของใครไม่รู้ที่บอกว่า..อย่ามองคนที่ภายนอกอย่างเดียวเลยทีเดียว..


ส่วนอีกคนไม่สิต้องว่าทั้งสองคนเพราะเป็นฝาแฝด ดูจากลักษณะหน้าตาและการแต่งตัวไม่ต้องคิดเยอะ ดูก็รู้ว่าเป็น ลูกมาเฟียแน่ๆ! ลูกของลุงอดีตคนที่เป็นผู้ติดตามแด๊ดดี้แน่นอน


ขี้เกียจอธิบายเยอะ ผมขอบอกรูปลักษณะของทั้งสามคนง่ายๆสั้นๆเลยละกัน... 


ทุกคนมีจุดที่เหมือนกันอยู่คือ แก่กว่าผมทุกคน (ดูๆแล้วน่าจะเท่าๆพี่มิคาเอล แต่ลูกลุงนายพลน่าจะแก่สุดในนี้) สูงเกือบ2เมตร!(พวกลุงๆให้แดกสร้างไฟฟ้าตอนเด็กแน่ๆ) หุ่นดี กล้ามแน่นปึ๊ง! (เบะปากด้วยความอิจฉาริษยา) หน้าตาดีมว้ากกก (แต่น้อยกว่าสามีทั้งห้าของผมนะ (ไม่ค่อยจะเห่อผัวเลย//อากิตัน) ) 


แต่ตอนนี้ทำสีหน้าเย็นชาหน้าตานยิ่งกว่าแอร์ห้องส่งให้ผม ผมสำรวจทั้ง5อยู่นานก่อนจะส่งยิ้มการค้าจอมปลอมให้พวกเขา 


" ไม่พบกันนานเลยนะฮะ พี่ธันเดอร์ พี่โนเอล พี่เอเนล ส่วนอีก2 คนผมไม่รู้จัก แนะนำตัวทีสิ " ผมทักทายพี่ชายลูกลุงนายพลกับลูกแฝดของลุงมาเฟียอย่างเป็นมิตร ก่อนจะหันไปมองอีกสอง เชิงบอกให้เขาแนะนำตัว.. แต่พวกเขายังไม่ทันเปิดปากเซนทัสทำหน้าที่แนะนำให้แทน


" ผมบอกเองครับ คนสวมชุดนอน ชื่อ เลอาร์ท ซิลล์ อายุ 25 เป็นลูกชายของคุณโคเลอร์ครับ ส่วนหมอคนนี้เป็นลูกชายคนที่2ของคุณหมอใหญ่แมธธิว น้องชายแท้ๆของคุณแม็คคัส ชื่อ แม็กซิมัส อายุ 27 ครับ ที่คุณหนูไม่เคยเห็นทั้งคู่เพราะทั้งคู่ถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศ เพิ่งกลับประเทศไม่นานตามคำสั่งดูแลคุ้มครอง คุณหนู จากพวกท่านนายพล " เซนทัสอธิบายและบอกกับผม ผมฟังจบก็พยักหน้าหงึกๆส่งให้เซนทัสอีกครั้งก่อนจะถามเซนทัสเชิงเข้าใจกันสองคน 


" อ๋อ... ถึงว่าไม่เคยเห็น..แล้ว.. ความคิดพวกเขาละ? " 


" ผมตรวจสอบแล้ว เชื่อใจได้ครับ " เซนทัสบอกผมด้วยสีหน้าจริงจัง ผมก็พยักหน้าให้เขาก่อนจะทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้มจอมปลอม เพราะยังไม่ไว้ใจ ถึงแม้ว่า3คนจะรู้จักกันมาก่อนก็ตามที.. กันไว้ดีกว่าแก้ละนะ


" สวัสดี ผม ชื่อ มิเกล ตั้งแต่นี้ฝากตัวด้วยนะ แล้วก็คงรู้เรื่องพลังพิเศษและสิงที่จะเกิดขึ้นในอนาคต จาก เซนทัส หรือ พวกลุงๆมาแล้ว ผมหวังว่าทุกคนจะไม่หักหลังผม เพราะผมยังไม่อยากฆ่าใครตอนนี้.. หวังว่าจะเข้าใจนะฮะ ^-^ " ผมเอ่ยพร้อมกับเปลี่ยนบรรยากาศรอบๆห้องกดดันเชิงข่มขู่ 


' มันต้องลองใจกันหน่อยละน่า... ' ผมคิดในใจ


" เชื่อใจพวกเราได้ครับ คุณหนู " ทั้งห้าคนได้รับแรงกดดันไปก็ไม่มีท่าทางหวาดกลัวหรือแสดงความกลัวออกมาใดๆ แววตาของพวกเขาทุกคนมีแต่ความจริงใจ ผมหันไปถามเซนทัสที่อ่านใจคนออก ผมเห็นเขาพยักหน้าให้ผมก็ลดแรงกดดันลง ส่งยิ้มให้พวกเขาเปลี่ยนรอยยิ้มสดใสจากใจจริงแทน 


จากนั้นบรรยากาศรอบๆห้องก็กลับมาเป็นสภาวะปกติ ก่อนผมจะกวักมือเรียกให้พวกพี่ฝาแฝดมากอดให้หายคิดถึง 


" พี่ธัน พี่เอล พี่เนล คิดถึง~ กอดหน่อย~" ผมอ้อนพวกพี่ชายทั้งสามเหมือนที่เดิมทำตอนเด็กๆ 


พอได้ยินเสียงอ้อนของผมพวกเขาทั้งสามที่แสดงสีหน้าเย็นชาอยู่นานก็พากันแสดงการป้องกันลดลง ก่อนจะส่งยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยนแล้วเดินมาข้างเตียงเพื่อมาหาผม กอดผมเอาไว้ด้วยความคิดถึง


" เด็กไม่ดีเลยนะ เกล มีพลังแล้วข่มขู่พี่แบบนี้ พี่กลัวแทบแย่เลยนะครับ " พี่เอลว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับเอาหน้ามาถูแก้มของผมฟัดอย่างหมั่นเขี้ยว พี่เนลเองก็ทำเหมือนกันแต่อีกข้าง พวกพี่แฝดพากันฟัดจนแก้มผมเริ่มจะช้ำละตอนนี้.. 

แต่ผมก็ปล่อยพวกพี่เขาทำไปฟินดีมีแฝดหน้าตาดีมารุมรั----//อะแค่กๆ อะไรติดคอ


" จากเด็กน้อยโตมาได้น่ากลัวเชียว แต่..ก็ยังเตี้ยเหมือนเดิม หึ " อิพี่ธันพูด... 

อื้อหื้อ... เจ็บนี้อีกนาน เจ็บนี้ไม่ลืม? 



เมื่อก่อนอิพี่มันชอบแกล้งผมไว้เยอะ แถมอิพี่มันก็มีคดีบัญชีดำติดตัวก็มาก แดกหัวอิพี่มันแม่มเลยดีมั้ย ???


ผมแยกเขี้ยวใส่อิพี่ธันด้วยความโมโหพร้อมกับกระโจนใส่เจ้าตัวเต็มที่ ถ้าไม่ติดว่าพวกพี่แฝดกอดอยู่ละก็นะ... 


มีมวย แมวน้อยVSหมียักษ์ แน่นอน


หลังจากกอดกันให้หายคิดถึงกันเรียบร้อยแล้ว ผมก็ไปทำความรู้จักอีกสองคนต่อ ส่วนอีกสี่(ร่วมเซนทัส)พากันไปนั่งที่โซฟาไม่ไกล 


ผมถามทั้งคู่หลายเรื่อง ทั้งคู่ก็ตอบผมกลับไม่ปิดบัง ผมขอดูหมอนใส่อาวุธที่เขาก็ให้ดูแต่ห้ามหยิบอาวุธที่อยู่ข้างในออกมา ส่วนพี่หมอ ผมขอเช็คมือถือพี่แกมาดูว่าพี่เขามีสาวในสต็อกกี่คนพี่หมอก็ให้ดูอย่างไม่ปฏิเสธ(?) ทั้งแชท แอปฟ้า แอปเขียว แอปน้ำเงิน แอปIG ผมส่องหมด พี่แกเป็นคนดังมาก มีผู้ติดตามเป็นแสนและแถมยังดองแชทสาวๆไว้มหาศาลเลยจนต้องเบะปากอดริษยาในความหล่อพี่แกไม่ได้


เมื่อผมส่องจนพอใจ จากนั้นก็ส่งมือถือให้พี่หมอแกไป


หลังจากนี้พวกเราคงต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน เพราะงั้นผมและพวกเขาต้องเปิดใจให้กันและกันเหมือนที่พวกแด๊ดดี้ทำ...






หลังจากที่คุยกันเสร็จแล้ว ผมก็ให้เซนทัสมาหาพร้อมกับของมือถือผมจากเขา เพื่อโทรหาแด๊ดดี้


[ ฮัลโหลครับ มิเกลฟื้นแล้วหรือลูก เป็นยังไงบ้าง ไม่เจ็บปวดตรงไหนใช่มั้ย?? มีอะไรทำอะไรลูกตอนที่แด๊ดไม่รู้รึเปล่า? ขอโทษที่แด๊ดดี้ไม่ได้อยู่ด้วย เพราะงานนี้แด๊ดดี้ทิ้งมันไปไม่ได้จริง ขอโทษนะครับคนดี ] เมื่อผมโทรติดแด๊ดดี้ก็พูดออกมารัวๆทำให้ผม พูดแทรกตอบแทบไม่ทัน


" ไม่เป็นไรฮะ ผมเข้าใจ ผมสบายดีทุกอย่าง แค่ร่างกายต้องใช้เวลาในการปรับตัวกับพลังน่ะฮะ ทำให้ผมหลับไปหลายวันเลย ผมไม่เจ็บปวดตรงไหนสบายดีทุกอย่าง ไม่ต้องห่วง แล้วก็ตอนนี้ผมมีพวกพี่ๆกับเซนทัสเฝ้าอยู่ตลอด ไม่มีใครทำอะไรผมได้แน่นอน เพราะงั้นแด๊ดดี้สบายใจได้ฮะ " ผมบอกแด๊ดดี้ให้คลายกังวล ในขณะที่ผมรอให้แด๊ดดี้พูดก็แอบได้ยินเสียงของคุณเลขาของแด๊ดดี้ บอกให้แด๊ดดี้ทำใจให้สงบลง อย่าเพิ่งสติแตก.. และมีเรียกคุณลุงๆคนอื่นๆพากันทำเสียงกรุบกริบๆพรับๆพลัดๆรอบๆตัวแด๊ดดี้จากปลายสาย


ผมแอบยิ้มขำพวกผู้ใหญ่ก่อนจะกดวางสายแล้วโทรเปิดกล้องหาแด๊ดดี้แทน พอโทรกลับไปแด๊ดดี้ก็รับทันที


" แด๊ดดี้ดูสิ หูของมิเกลกลายเป็นปีกนกไปแล้ว แถมขนนกนุ่มมากๆเลยยย " ผมส่งเสียงง่อมแง่มๆให้แด๊ดดี้ได้ยินก่อนจะเอากล้องเข้ามาใกล้ๆโชว์ปีกขนที่หูให้แด๊ดดี้ดู


[ งื้ออออ น่ารักๆๆ อยากฟัดจังๆๆ อยากกลับแล้วว (เสียงแด๊ดดี้ร้องงอแง) // ไม่ได้(โว๊ย)ครับ ทำงานก่อนนน (เสียงพ่อเซนทัสค้าน) // แก่จนคุณหนูถึงวัยแต่งงานอยู่แล้ว ยังไม่เลิกเห่อลูกอีกเร๊อะ! (เสียงลุงนายพลบ่น) // กูยังไม่ยอมให้ลูกแต่งตอนนี้โว๊ยยย (เสียงแด๊ดดี้โวยวาย) // ทำใจเถอะครับ ในไม่ช้าก็เร็ว อีกทั้งคุณหนูสวยและน่ารักขนาดนี้ จะไม่ให้ใครรักใครหลงหรือสมัครเป็นว่าที่ลูกเขยนายท่านกันละ ( เสียงพ่อพวกพี่แฝด) // ไม่ยอมให้แต่งโวยย ลูกฉัน ฉันเลี้ยงเองได้ !!  ] 


เสียงของพวกผู้ใหญ่ถกเถียงกันจากปลายสาย ทำให้ผมที่ฟังอยู่อดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ก่อนจะคุยอะไรกับแด๊ดดี้อีก2-3นาทีแล้ววางสาย


จากนั้นก็เข้าไปท่องโลกโซเซียลบาง ผมกดเข้าทุกแอป มองการอัพเดทข่าวๆต่างๆหลังจากไม่ได้ส่องนาน...



" !!!!! " 


ระหว่างที่ผมส่องกล่องข้อความแอปสีเขียวอยู่ดีๆ ผมก็ชะงักไปทันทีที่เห็นข้อความแชทๆหนึ่งถูกส่งมาให้ผม.. 


ผมมือสั่น หัวใจเต้นแรง..อยากที่ไม่เคยเป็นมาก่อน.. 


ทั้งรู้สึกดีใจและหวาดกลัวไปพร้อมกันที่จะกดไปดูข้อความนั้น แต่ความโหยหาจากคนที่ส่งข้อความมันมีมากกว่า ทำให้ผมกดเข้าไปอ่าน....



Michael.RM : สวัสดีครับ มิเกล 
Michael.RM : ผมชื่อ มิคาเอล 
Michael.RM : เป็นพี่ชายแท้ๆของคุณครับ 

.
.
.
.
.








อากิตันเล่นทวิตเตอร์แล้วนะ มาคุยกันๆ

#มิเกลกับซอมบี้วิ่งสี่คูณร้อย


# อากิตันคุยกับรีดเดอร์ #

.
อุ๊บส์! ผู้ชายทักแชทน้องมา อะคิกๆ



รู้สึกเขียนแบบ มิเกลพากย์จะเอาฮาง่ายกว่า
 เพราะงั้นเอาเป็นสลับพากย์ละกันเยอะ

***

คอมเม้นให้กันหน่อยน่า
จะได้มีแรงแต่งไง :3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 430 ครั้ง

654 ความคิดเห็น

  1. #637 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 21:32
    อิพี่มาแล้วววว
    #637
    0
  2. #491 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:16
    คุณพี่มาแล้ววววววว
    #491
    0
  3. #304 09fg (@09fg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:16

    พี่ท่านมาแล้ว
    #304
    0
  4. #116 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 22:43
    ได้ไง????????
    #116
    0
  5. #62 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:03
    ว่าที่สามีเบอร์สองทักมาาาาา
    #62
    0
  6. #61 Martin Bamnis (@noname94) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:53
    คุณพี่ชายมาแล้ว!

    ปล.อยากจับหูน้องมากค่ะ น่ารักกกก
    คำผิดในตอนนี้มีคำว่า
    1.ห้ - ห้อง
    2.แล้ส - แล้ว
    3.คอที่แห้งผาน - คอที่แห้งผาก
    4.กยับ - กลับ
    5.เคลือ - เครือ
    6.เสียงผมแห่บ - เสียงผมแหบ
    7.มองเผิญๆ - มองเผินๆ
    8.แน่นอนตัวทีสิ - แนะนำตัวทีสิ (อันนี้น่าจะเป็นคำนี้รึเปล่าคะไรท์ แหะๆ เราอ่านแล้วงงๆว่าแน่นอนตัวคืออะไรอ่า '-';;)
    9.ด๊ดดี้ - แด๊ดดี้
    #61
    0
  7. #60 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:22
    ค้างงงงงง มากกกกกก
    #60
    0
  8. วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:15

    ต้องเม้นท์อ่อ...เม้นท์ได้ ขอเพิ่ม3ตอนรวด...ไหนรูปน้อง....
    #59
    0
  9. #58 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:42
    สามีหลวงอีกคน(ทักแชท)มาแล้ว!!!
    #58
    0
  10. #57 UnknownSeven (@UnknownSeven) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:38
    สังหรณ์ใจบ่ดีเลย งี้อนาคตก็เปลี่ยนอะดิ เฮ้ยยยยยยยย
    #57
    2
    • #57-1 ท่านอากิระ ! (@kiraakira) (จากตอนที่ 8)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:40
      พล็อตชีวิตเก่ายังไงมันก็ไม่ได้อธิบายมาก เพราะมันแค่บอกเล่าว่าพวกมิเกลอยู่ตลอดกันมาถึงกี่ปีๆ ~ อนาคตเปลี่ยนแปลงได้เสมอ เคยแจ้งไปแล้วจ้า ว่า อนาคตจะไม่ใช่เส้นทางเดิม... มันเปลียนแปลงได้เสมอและเปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่มิเกลย้อนอดีตแล้ว
      #57-1
  11. #56 Ploy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:13

    พี่ชายมาาาา

    #56
    0
  12. #55 Nampetch49 (@Nampetch49) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:09
    ฮึฮึฮึฮึ //ยิ้มกรุ้มกริ่ม
    #55
    0
  13. #53 nongnoey1603 (@nongnoey1603) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:33
    เอาอีกๆๆชอบมากๆเลยค่าา
    #53
    0