Fic Naruto ตำนานใหม่ ตระกูลอุจิวะ ภาค พายุโลหิต

ตอนที่ 46 : The story : Me meet you 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ก.พ. 62

ทุกคนเดินทางไปตามทิศของลมต่อโดยซาสึเกะพาซาราดะขี่หลังแทน ตอนแรกคาโอรุจะแบกแต่ซาราดะไม่ยอมเพราะเค้าคงเจ็บแขนตอนเหวี่ยงร่างของเธอขึ้นมาจากเหวนั่น คาโอรุไม่ได้ว่าอะไรแต่บอกหลานสาวในอนาคตว่าแขนเค้าแค่ปวดหนึบๆเท่านั้นพักสักหน่อยคงหาย เพราะไม่ได้เจ็บหนักถึงขนาดกุมศาสตราไม่ไหว
“พร้อมนะทุกคน”
ซากุราอิถามสองแฝดซาคาคิและซายูริ ทั้งคู่พยักหน้าพร้อมกัน ขณะที่เตรียมจะเข้าไปในมิติที่พี่สาวติดอยู่
“ขอพวกเราไปด้วยสิ”ชายหนุ่มผมทองตาสีฟ้า ผิวซีดเอ่ยขึ้น ที่ตามมาคือหนุ่มผมฟ้าตาสีเหลืองผิวซีด และหนุ่มหัวกล้วย ผิวแทนตาสีฟ้า
“ตามใจ”
“รอชั้นด้วยสิ”
ซาคาคิทัก”พี่ชินกิ”
ซายูริวัยหกขวบรีบหลบหลังพี่ชายด้วยความกลัว
ชินกิที่ตามมาไม่ได้พิศวาสอะไรยัยสาวแว่นนั่นแต่ที่เค้าพิศวาสคือแม่ผมชมพูตัวน้อยต่างหาก เค้าก็ขอตามไปปกป้องเธอ
ซากุราอิคิด ถ้าห้ามคงไม่ฟัง“ก็ได้ครับ ไปกันเถอะ ไปช่วยพี่ซาราดะกัน”
ซากุระมองซากที่ถูกบั่นคอ กำลังถูกเก็บกวาด “หยั่งกะเกมเรสซิเด้ก อีเว้ เลยแฮะ”
คิซาชิจิบสาเกพลางบ่น”แทนที่จะมาเที่ยวสบายๆนะนังหนู”
“หนูไปว่ายน้ำนะพ่อ”
“อ้าวไม่พักรึ”
“อยากเล่นน้ำค่ะคุณพ่อ”
“ตามสบาย อย่าฝืนนะ”
“ค่า”
หลังจากเดินทางหาทางออกมาสามชั่วโมงติดๆจนนารูโตะงอแงไม่อยากเดิน 
คาคาชิปลงจึงเอ่ยขึ้น”พักหน่อยเถอะ”
คาโอรุได้ทีตำหนิ”อ่อนแอว่ะ”
“อะไรวะ นายไม่ใช่คนรึไง”
“อย่างน้อยก็ไม่ได้งอแงแบบนาย ยัยนั่นยังอดทนกว่า ควรอายกันหน่อย ดูสถานการณ์บ้าง”
นารูโตะจ๋อยคอตก คาคาชิทำได้แต่หัวเราะแห้งๆ คาโอรุไม่น่าจะเป็นแค่ทหารแน่นอน ถึงจะเป็นก็ต้องเป็นในระดับหัวหน้าภาวะผู้นำมีสูงมาก และยังมีความเด็ดขาด
คาโอรุนึกอยากจะโทรหาแฝดเพราะอาการซาราดะเริ่มแย่ ตัวเริ่มมีไข้แปลได้ว่าพลังในตัวเริ่มปะทุมากขึ้น
พอดูสัญญาณโทรศัพท์ก็มีเต็มแสดงว่าใกล้ทางออก พอกดโทรหาแฝด
“ไง หลานชาย”งานนี้คนที่รับสายคือลุงของเค้า
“ลุงครับ ซากุระล่ะ”
“ไปว่ายน้ำทะเลน่ะ กว่าจะกำจัดซอมบี้หมดชั้นก็ปวดหลังว่ะ ไม่รู้ว่าพวกนั้นกะกำจัดนังหนูรึไงนะ ร้ายกาจจริงๆ”
“พวกนั้นขี้ขลาดและยังต้องพึ่งพวกเรานะครับ ผมเชื่อว่ามันต้องเป็นฝีมือคนอื่น”
“เหรอ เออ พูดจามีหลักการนะ โตขึ้นนะเรา มีอะไรจะถามซากุระล่ะ”
“จริงสิ ลุงครับ ลุงพอจะทราบวิธีแก้อาคมจำกัดร่างบ้างไหม”
“รู้สิ ชั้นจำได้ว่าก็สอนแกและซากุระไว้เมื่ออาทิตย์ก่อนน้า ลืมแล้วรึ”
“อ่า~ครับ พอดีมีงานเยอะน่ะครับเลยลืม”
“เออๆ จะบอกให้วิธีแก้ คือนักไสยเวทย์สองคนที่ยังพรหมจรรย์มาร่ายคาถาแก้ ทำไมจู่ๆถึงถามล่ะ”
“อยากรู้น่ะครับ แล้วคุณลุงจะกลับโคโนฮะเมื่อไหร่อ่ะครับ”
“ก็เดือนหน้าน่ะ พอดีจะไปจีน ไปทำธุระน่ะ เดี๋ยวเอาของไปฝากนะ”
“คร้าบ…”
เมื่ออีกฝ่ายตัดสาย คาโอรุถอนใจเฮือกใหญ่
“ซาราดะทนไม่ไหวแน่”
ซาสึเกะขมวดคิ้ว”ทำไม”
“ถ้าคุณลุงไปจีน ยัยนั่นก็ต้องติดสอยห้อยตามคุณลุงไปด้วยน่ะสิ ถามได้ ทางเดียวคือต้องหาทางออกและไปหายัยนั่นก่อนที่มันจะลงเรือไปจีน”
นารูโตะถาม”ไม่มีคนอื่นรึไง”
คาคาชิเกาหัวก่อนจะอธิบาย”คนเอโดะ ยิ่งมาจากตระกูลใหญ่ จะนิยมแต่งงานเร็ว ตั้งแต่สิบห้า”
งานนี้จุดรับประทานกันท้วนหน้า…
ซาสึเกะหันไปถามซาราดะ”ชั้นกับซากุระ”
“ป๊ะป๋ากับหม่าม้าแต่งกันตอนอายุยี่สิบสามค่ะ”
คาโอรุ”แกหวังอะไร”
“เอ่อ…”
คาคาชิจำต้องรีบห้ามทัพ คาโอรุมองบนถ้ำ”ลองปีนขึ้นไปดูดีไหมนะ “…จะยิงถล่มผนังถ้ำก็ไม่ได้แฮะ ลองบินดูดีกว่า…”ขอห้านาที”ร่างของคาโอรุแน่นิ่งไป
ซาราดะเห็นว่าคุณลุงของเธอกำลังถอดวิญญาณไปสำรวจดู
นารูโตะไม่รู้เรื่องแขวะ”ไอ้นี่ทำเป็นว่า”
ซาราดะชักสีหน้า”เค้าถอดจิตไปสำรวจที่นี่ค่ะ”นารูโตะหน้าเสีย
คาคาชิอดไม่ได้ที่จะพูด”เป็นใครกันแน่นะ เก่งรอบด้าน”
ร่างวิญญาณของคาโอรุได้บินมาจนสุดผนังถ้ำก็เห็นว่า ที่ๆพวกเค้าอยู่คือภูเขา แถมมีเหวลึก อันตราย
แต่ยังไม่ทันที่จะทำอะไร
โฮกกก
ร่างวิญญาณของเด็กหนุ่มรีบกลับร่างและเข้าฟาดฟันฝูงซอมบี้
คาคาชิถาม”ได้เรื่องไหม”เราอยู่ในภูเขาครับ ด้านล่างคือเหว”
ปีศาจโคลนเข้ามา แม้จะใช้คาถาวสายฟ้าเข้าจัดการก็ไม่เป็นอะไรนักแถมพวกซอมบี้ได้ล้อมทางหนีทุกทาง
คาโอีกัดฟันกรอด ตัดสินใจนำบาซูก้าที่เก็บไว้ในคัมภีร์ติดเอวออกมา
ตู้ม!
กระสุนบาซูก้าทะลุร่างปีศาจโคลนไป
ซาราดะ”ไม่ได้ผล”
นัดที่สองตามมา
แต่เด็กหนุ่มไม่ได้เล็งไปที่ตัวปีศาจโคลนแต่เป็นเพดานถ้ำ
ซาสึเกะ”ไอ้บ้าทำอะไร”
ผนังถ้ำเกิดรอยร้าว และถล่มลงมาทับร่างของปีศาจโคลนกับพวกซอมบี้และทีม7จำต้องหลบก้อนหินที่ร่วงลงมากันจ้าละหวั่น 
ขณะที่หินก้อนใหญ่จะหล่นใส่ซาราดะคาโอรุคว้าตัวหลบได้ทันการณ์แต่ร่างของทั้งสองร่วงลงหลุมปริศนา
“ซาราดะ/คาโอรุ”
อีกด้านมีคนกลุ่มหนึ่งได้หลงเข้ามา 
“เอ๋ นั่นใครน่ะ”หนุ่มผมฟ้าตาสีม่วงที่แบกดาบเล่มใหญ่ ตรงไปยังร่างสองร่างที่กอดกันแน่นแม้สิ้นสติไป
“อะไรล่ะ ไอ้กับปะเดินดิน”สาวผมแดงสวมแว่นเท้าสะเอวถาม
“ดูสิ มีสาวสวยสองคนนอนตรงนี้”
“สาวสวย?”สาวผมแดงทวนคำ
หนุ่มผมดำเแยถาม”ยังไม่ตายใช่ไหม”
“อื้อ แค่สลบน่ะ แหม สาวผมชมพูถือแน่นเลยน้า~”
หนุ่มผมดำสะดุดเข้ากับคำว่าสาวผมชมพูจึงตรงไปดู
ภาพที่เห็นทำเอาต้องเบิกตากว้าง กับภาพที่เห็น
…ซากุระ…
นั่นคือชื่อแรกที่คิดๆด้ ถึงแม้ว่าจะดูเด็กแถมการแต่งตัวก็ดูแปลกแต่ มองมุมไหนก็ใช่เธอ มือนั้นกุมดาบคาตานะแน่นและมืออีกข้างกอดเด็กสาววัยเดียวกันที่มีใบหน้าละหม้ายคล้ายเธอมาก…ญาติเหรอ…
“คารินเข้าไปปลุก”
“เอ๋”
“ไปปลุก”
“จ้าๆ”
คารินเลือกปลุกไม่ถูกคนด้วยคนหนึ่งถ้าจะอาการหนัก อีกคนก็มีอาวุธในมือ แบบนี้ไม่ฟันเธอตายห่ารึ
ซาสึเกะเห็นท่าทีของคารินจึงใช้ซุยเงสึแทน
ฉัวะ
ทันทีที่ซุยเงสึแตะไหล่ของคนผมชมพูดาบในมือฟันเข้าที่คอ คนโดนฟันยิ้มชอบ
เปลือกตาบางค่อยๆลืม…ที่นี่…
“ตื่นแล้วเหรอ ซากุระ”
“…”คาโอรุรู้สึกมึนงง เพราะหัวโดนกระแทกอย่างแรงทำให้มึนมาก และร่างกายก็ระบบช้ำไปทั้งตัวดีที่ไม่มีส่วนไหนหัก”ซาราดะ”
เด็กหนุ่มถลาเข้าไปดูร่างของหลานสาวในอนาคตด้วยความเป็นห่วง โชคดีที่แขนขาหัวไม่หักแตกไป ไม่งั้นคงแย่แต่แว่นตาเนี่ยหายไปเสียแล้ว
“ดื่มน้ำก่อนสิ”คารินยื่นกระบอกน้ำที่เพิ่งไปรองมาให้
คาโอรุค่อยๆดื่มน้ำแต่ก็ไม่วายสำลัก จนสาวผมแดงต้องช่วยตบหลังให้”เอาๆค่อย”เธอนึกอิจฉาเด็กคนนี้ที่มีหน้าตาสะสวย ผมรึก็นุ่มนิ่มเงางามเป็นธรรมชาติ กลิ่นตัวสะอาดอีกต่างหาก แม้คลุกฝุ่นและเหงื่อ ตัวยังหอม
คาโอรุมองสำรวจโดยรอบ มีถ้ำและน้ำตกอยู่ไม่ไกล
ซาสึเกะตรงเข้ามาเชยคางขึ้นคนผมชมพู แต่คนโดนเชยคางผงะและกระเด้งตัวออกห่างพร้อมร้องอุทานเสียงเข้ม”เฮ้ย!”
ตาสีถ่านเบิกกว้างเพียงครู่เมื่อเห็นสีตาของร่างบางชัดๆมันคือสีฟ้า ไม่ใช่เขียวมรกต แต่ใบหน้านั้นช่างเหมือนกันราวกับแกะ แต่น้ำเสียงที่ห้าวและเรือนร่างที่ดูเก้งก้างเป็นชายคือเครื่องยืนยันความแตกต่าง
“ชื่ออะไร”
“คาโอรุ…”
“นามสกุลฮารุโนะสินะ…”
ใช่จริงนึกอยากจะบอกนามสกุลจริงแต่…ลางสังหรณ์ของเค้าบอกให้เงียบไปเสีย
“ญาติซากุระสินะ”
ซุยเงสึยิ้มยิงฟัน”สวยว่ะ เสียดายเป็นผู้ชาย”
“คุณคือ…”
“อุจิวะ ซาสึเกะ เพื่อนของซากุระ”…และว่าที่สามีของซากุระด้วย…
คาโอรุได้ยินเสียงในใจก็เผลอชักสีหน้าไม่พอใจนัก…ไอ้นี่…ดูอายุมากขึ้นแฮะ…ไม่ใช่ว่าหลงมิติมาล่ะ…
“พักเถอะ นายหลงมาเหรอ”
“ครับ หลงมากับน้องสาว เธอไม่สบาย”
“พักให้สบายชั้นจะไปสำรวจ จูโกะกับซุยเงสึก็เฝ้าพวกเค้าก็แล้วกัน อย่าทำอะไรล่ะ”เพราะซากุระคงโกรธถ้าเค้าไปทำร้ายญาติของเธอเค้า…
ขณะเดียวกัน
จูโกะที่นิ่งเงียบมาตลอดนั้นอักขระก็เริ่มทำงาน”แก…ชั้นจะฆ่าแก…ฆ่า..ฆ่า..”
คาโอรุหลบหมัดของจูโกะในร่างอักขระกลืนกินได้ทัน ซุยเงสึเอาดาบใหญ่ขวาง
“หนีไปเร็ว!”
หนุ่มผมชมพูนำบาซูก้าอีกอันที่อยู่ในคัมภีร์ที่เหน็บเอวออกมา “หลบครับ”
ซุยเงสึเบี่ยงตัวหลบเป็นจังหวะเดียวกับที่เด็กหนุ่มกดรังเพลิงยิงบาซูก้า
กระสุนนั่นได้ทำให้ร่างของจูโกะกระเด็นไปไกล
ตู้ม!
ซุยเงสึมอง”อาวุธเจ๋งว่ะ แต่ หมอนั่นไม่ตายหรอก หนีไปเร็ว ชั้นจัถ่วงเวลาให้”
และก็เป็นจริง จูโกะในร่างอักขระคำสาปนั้นมีแค่รอยไหม้ของกระสุนแต่ไม่เป็นอะไร คาโอรุจำต้องอุ้มร่างอันไร้สติของซาราดะหนีสุดชีวิต ขนาดบาซูก้ายังทำอะไรไม่ได้ ดาบคงไม่มีหวัง …โกยสิครับ…
จูโกะที่โดนอักขระครอบงำอย่างสมบูรณ์ไล่ล่าเด็กทั้งสองอย่างไม่ลดละโดยซุยเงสึไม่อาจช่วยอะไรได้
เด็กหนุ่มสบถ”บ้าเอ๊ย!หนีเสือปะจระเข้ชัดๆเลย”

...

เอาล่ะสิ งานนี้ คาโอรุจะพาซาราดะหนีพ้นมั้ยหรือจะมีใครมาช่วยและซาราดะจะได้คืนร่างเดิมรึไม่ โปรดติดตามค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #60 นอนดึกทุกวัน (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:46

    ซาราดะจะคู่กับใครค่ะอยากรู้​

    #60
    0
  2. #59 Masashi kisaru (@sasuke8835) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:27

    อยากให้ซากุระออกโรงจังง//คาโอรุรับบทนัก55
    #59
    0
  3. #58 PHRODI (@tanyong14102549) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:08
    เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ///7///
    #58
    1
    • #58-1 NYX@Angle (@kirisaki_naoto) (จากตอนที่ 46)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:10

      ขอบคุณที่เข้ามาเม้นค่าา
      #58-1