Legendary chaotic online and Gobi Desert (SHONEN-AI)

ตอนที่ 10 : ตำนานบทที่7:ปาร์ตี้ของเทพอสูรระดับจักรพรรดิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58






ซื่อสัยต์และภักดิ์ดีนั่นแหละคือเกียรติของผู้พิทักษ์!

เอลิออท อาร์คาดัม อาร์เทมิส


แง้!!!


  เห็นแบบนั้นแล้วผมก็แหกปากร้องออกมาด้วยความตกใจกลัวอีกรอบเช่นเดียวกับเลเวียธานที่อ้าปากค้าง “ทำอะไรของเจ้าน่ะเบเฮมอธ!?”


  เลเวียธานตะโกนถามอย่างตกใจ   ดีที่ตรงบริเวณนี้ไม่มีผู้คนมากเพราะส่วนใหญ่เริ่มเคลื่อนตัวออกไปทางทะเลทรายโกบีซึ่งเป็นสถานที่จัดกิจกรรมแล้ว  เบเฮมอธตีหน้าเรียบก่อนจะกระชากร่างสูงโปร่งของซิซขึ้นมาอีกรอบจนหัวสีเพลิงของจ้าววิหคสะบัดขึ้นตามแรงมือของคนประทุร้าย


“ได้สติหรือยังไอ้นกบ้า” ใช้นัยน์ตาสีเปลือกไม้ของตนจ้องลึกไปยังนัยน์ตาสีแดงว่างเปล่าที่ค่อยๆกลับมามีประกายอีกครั้ง  จ้าววิหคสะบัดหัวอย่างมึนงงก่อนจะหันไปรอบๆ


“เกิดอะไรขึ้น?” คำถามราวกับคนเพิ่งฟื้นสติทำเอาเลเวียธานหน้าเครียด

“มนต์สะกด
!?” คำถามที่ดูจะเป็นคำตอบหนึ่งเดียวตอนนี้ของเลเวียธานทำให้เบเฮมอธพยักหน้ารับ  ซิซเองที่เหมือนจะจับต้นชนปลายไม่ถูกแต่เมื่อมองมายังผมที่แหกปากร้องไห้จ้าสลับกับเจ้าหนุ่มมาดเซอร์มีหมวกทรงสูงประดับมีที่มาเป็นปริศนาแล้วก็คงพอเข้าใจลางๆ


  จะบอกว่าที่ซิซไม่ยอมรับผมตอนนั้นเพราะโดนสะกดอยู่งั้นเหรอ...?


คำถามบังเกิดขึ้นในใจของผมแต่ใครกันล่ะที่จะมีพลังมากพอที่จะสะกดราชาแห่งผืนฟ้าอย่างซิซ


“เจ้าเป็นใคร...” เบเฮมอธหยุดยืนประจันหน้ากับอีกฝ่ายแล้วเอ่ยถามออกมาเสียงเรียบ  ทว่าเจ้าคนมาดเซอร์กลับไม่รู้สึกรู้สาจัดการ แคะรูจมูก ให้ดูอย่างไม่เกรงใจราวประกาศว่าคำถามนั้นไม่อยู่ในสายตา


แอ้...แอ้


  ผมตะปบหน้าสวยๆของเลเวียธานที่กำลังหันมองพวกเบเฮมอธอย่างเคร่งเครียดให้มาสนใจตนอีกครั้ง  “ใจเย็นก่อนลาซ...ปล่อยให้เบเฮมอธจัดการเถอะ”  เพราะเจ้านั่นอันตรายเกินกว่าข้ากับซิซจะรับมือไหว...


   หมายเหตุข้างหลังไว้ในใจ  ใช้มนต์สะกดกับซิซและหลอกตาจ้าวอสรพิษผู้เชี่ยวชาญด้านมนต์มายาอย่างเขาได้นับว่าคงไม่ใช่มนุษย์กระจอกๆแน่...


แต่...ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่มนุษย์จริงๆล่ะ?


   ยิ่งคิดสีหน้าของเลเวียธานก็ดูเคร่งเครียด  ผมมองผู้ชายตัวโตๆสี่คนที่เอาแต่จ้องกันไปมาตาไม่กระพริบ คนนึงแคะขี้มูกอีกคนก็ตีหน้าอยากจะอาละวาด...


คง...ต้องปล่อยไปตามน้ำล่ะนะ  อยู่เป็นเด็กทารกไม่รู้เรื่องเนี่ยแหละดีแล้ว!


   คิดอย่างนั้นจนกระทั่งเจ้าหนุ่มมาดเซอร์แสยะยิ้มเคลื่อนตัวมาตวัดแส้หนังเข้ามาหาเลเวียธาน  แต่กลับไม่ได้โจมตีจ้าวอสรพิษเพราะ...


“ลาซ!?”


แอ้!


  เพราะแส้ที่ว่าดันมารัดร่างผมให้ลอยขึ้นไปในอากาศ  เลเวียธานกัดฟันกรอดพุ่งตัวจะไปหมายคว้าตัวผมไว้  ทว่าก็เกิดเรื่องไม่คาดฝัน


“อยากรู้เหรอว่าฉันเป็นใคร?” ไม่ทันที่เลเวียธานจะคว้าผมกลับมาได้ก็เกิดหลุมมิติสีดำขึ้นกลางอากาศดูดเอาร่างทั้งร่างของผมเข้าไปเสียก่อน  แล้วร่างของเจ้าหนุ่มมาดเซอร์ก็กระโดดถอยหลังออกมาแทบไม่ทันเมื่อจู่ๆพื้นดินที่เหยียบไว้ปริแตกเป็นเหวลึก


ตูม!


  เป็นเหวลึกเพราะเบเฮมอธชกไปเพียงครั้งเดียว  เขากระโดดชกไปยังจุดที่ที่อีกฝ่ายเคยอยู่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความเดือดดาล


“อันตรายนา...”
“แกเอาเขาไปไว้ที่ไหน
!?”


    ดูท่าครั้งนี้จะทำให้สัตว์ร้ายจากพิภพตื่นขึ้นมาจริงๆแล้ว   นัยน์ตาที่เคยเป็นสีเปลือกไม้สวยบัดนี้กลับกลายเป็นสีแดงฉานประดุจปีศาจร้ายที่เต็มไปโดยโมหะของความเกรี้ยวโกรธ   เบเฮมอธเตรียมเข้าไปซัดเจ้าคนกวนประสาทที่ตีหน้าซื่อยักคิ้วหลิ่วตาอย่างไม่รู้สึกรู้สาอีกครั้งแต่ก็ช้ากว่าเลเวียธาน


“เจ้าต้องการอะไร” ไม่ทันได้เคลื่อนตัวหลบ  ใบมีดแหลมอาบยาพิษร้ายแรงก็มาหยุดจ่ออยู่ที่ปลายคอเสียแล้ว  นัยน์ตาสีฟ้าที่แปรเปลี่ยนเป็นแดงฉานของเลเวียธานตวัดมองเจ้าคนอวดดีอย่างเยียบเย็น


“โอ๊ย...น่ากลัวๆ” แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่ยอมบอกอะไรแต่โดยดีปลายมีดของเลเวียธานถึงได้ขยับไปแนบชิดกับผิวเนื้ออีกฝ่ายจนเลือดซึมออกมา


“ฉันไม่คิดจะเจรจากับคนที่เอาของอันตรายแบบนี้มาจ่อคอหรอกนะถึงจะเป็นคนสวยมากอย่างจ้าวอสรพิษแห่งท้องทะเลตะวันตกก็เถอะ”


!?”


คำว่า ตะวันตก ทำให้เลเวียธานชะงักกึกเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายอาศัยช่องว่างหนีไปอย่างไล่ไม่ทันจับไม่ติด  พอหันไปเห็นอีกที่ก็พบว่าเจ้าหนุ่มมาดเซอร์คนนั้นไปนั่งเล่นอยู่บนหลังคาร้านขายของสารพัดนึกเสียแล้ว


เลเวียธานกับเบเฮมอธกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจเตรียมไล่ตามแต่ก็โดนซิซเข้ามาขวาง 


  “หยุดเดี๋ยวนี้!”  ทั้งสองมองจ้าววิหคที่มาขวางอย่างแปลกใจ


“นี่เจ้า…!?” อยากจะถามว่าไม่โกรธหรือไงที่เจ้าตัวเล็กโดนลักพาตัวแต่พอเหลือบไปเห็นนัยน์ตาสีเพลิงที่เรืองรองจนน่ากลัวนั่นก็ต้องปิดปากเงียบ


  คนที่มีสติที่สุดเวลาเกิดเรื่องแบบนี้คงจะเป็นซิซสินะ...


เลเวียธานคิด  เขาเริ่มตั้งสติเรียกความสงบเยือกเย็นให้กลับมาอีกครั้งแล้วรอฟังซิซเจรจากับอีกฝ่าย  “เจ้าต้องการอะไรจากพวกเรา...พาตัวเด็กคนนั้นไปทำไม?”  ดูน้ำเสียงของซิซก็รู้ว่าอีกฝ่ายกัดฟันเจรจาแบบไม่เต็มใจสุดๆ


“หืม...มีคนพูดรู้เรื่องด้วยเหรอเนี่ยแบบนี้ค่อยคุยด้วยง่ายหน่อย” หนุ่มมาดเซอร์ขยับยิ้มที่มุมปากก่อนจะปรายตามองไปยังจ้าววิหคอสูรอย่างถูกใจแต่หากเขาสังเกตนัยน์ตาสีเพลิงของซิซดีๆก็อาจไม่พูดแบบนั้นก็ได้เพราะตอนนี้นัยน์ตาสีเพลิงคู่นั้นกลับทอประกายเรืองรองน่ากลัวเสียยิ่งกว่าสัตว์ร้ายอีก


  เลเวียธานกับเบเฮมอธจ้องอีกฝ่ายอย่างไม่กระพริบตาชนิดว่าหากอีกฝ่ายเล่นอะไรตุกติกแม้เพียงเล็กน้อยพวกเขาก็พร้อมจะโจมตี 


“ไม่ต้องห่วงเรื่องเด็กคนนั้นหรอก ฉันเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่ทำร้ายเด็กไม่มีทางสู้...” คำพูดของบุรุษปริศนาทำเอาเลเวียธานกับเบเฮมอธแทบสำลักน้ำลาย


ใช่...ไม่ทำร้ายแต่ลักพาตัวเนี่ยนะ!?


 คิดแล้วจ้าวอสรพิษก็นึกโกรธตัวเองไม่หาย  ทั้งๆที่ลาซอยู่ในอ้อมแขนตัวเองแท้ๆ ทั้งๆที่อยู่กับตัวเองแต่ก็ยังปกป้องไม่ได้...ยิ่งคิดนัยน์ตาสีฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอีกครั้งด้วยความโกรธ


   หันไปมองอีกทีก็พบเจ้าหนุ่มปริศนาคนนั้นขยับหมวกทรงสูงของตัวเองแล้วกระโดดมาหยุดอยู่ตรงหน้าแล้ว  “สิ่งที่ฉันต้องการก็แค่...” เจ้าหนุ่มมาดเซอร์ยิ้มทะเล้นก่อนยื่นหน้ามาใกล้จนเลเวียธานผงะ


“อะไร!” ก่อนที่เจ้าคนที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูงจะอาจเอื้อมไปยุ่งกับจ้าวอสรพิษมากกว่านั้นเบเฮมอธก็กระชากอีกฝ่ายออกไปด้วยอารมณ์หงุดหงิด


   เจ้าคนไม่มีสัมมาคาราวะแสยะยิ้มพลางหัวเราะหึ “แหม...ระแวงกันจังเลยนะ แต่ช่วยไม่ได้นี่นะ...ก็ดันมีเพื่อนสวยซะขนาดนี้” คำพูดที่เหมือนจะชมเลเวียธานว่า สวย ทำเอาคนฟังคิ้วกระตุกกึกหากไม่มีมือแกร่งของจ้าววิหครั้งไว้ล่ะก็คาดว่าเจ้าหนุ่มมาดเซอร์นี่คงโดนต่อยหน้าหงายจากคนสวยที่ว่าไปแล้ว


“อย่างมัวพูดอ้อมค้อม! ต้องการอะไรจากพวกข้าก็ว่ามาเสียที!” เลเวียธานตวาดเสียงกร้าวอย่างไม่สบอารมณ์  เจ้าคนตรงหน้าคงไม่รู้หรอกว่าตัวนี้พวกเขาสามคนกำลังอดทนแค่ไหนที่จะไม่กระโจนไปฆ่ามันทิ้ง!


   บุรุษปริศนาได้ยินดังนั้นก็คลี่ยิ้มหวานก่อนจะกล่าวประโยคขอร้องที่ทำให้พวกเลเวียธานต้องนิ่งอึ้งไปออกมา...


“มาปาร์ตี้กันเถอะ!”
“?”

 

 

“เอาล่ะครับท่านผู้เล่นที่น่ารัก! จับกลุ่มกันให้ได้4คนแล้วเร่เข้ามาครับเร่เข้ามา!”


    เสียงประกาศผ่านทางโทรโข่งของจีเอ็มกระต่ายขาวท่ามกลางความสงสัยของเหล่าผู้เล่นที่มองโทรโข่งรูปผึ้งน้อยน่ารักนั่นสลับกับหินขยายเสียงในมือจีเอ็มคิตสึเนะ  ความสงสัยนั้นใช่ใดอื่นนอกจากรูปลักษณ์เครื่องขยายเสียงสุดเฉยในมือของกระต่ายขาว


ก็ในเมื่อเกมส์มันมีหินขยายเสียงที่คุณภาพดีกว่าโทรโข่งแล้วจะเอาโทรโข่งรูปผึ้งน้อยที่ถึงจะน่ารักแต่คุณภาพต่ำกว่านั่นมาทำไม? 


   คำถามนี้บังเกิดขึ้นในใจของเกมส์เมอร์ทุกคนขณะที่หันไปหาจีเอ็มหน้ากากจิ้งจอกที่เอาแต่ยืนนิ่งเป็นหุ่นโชว์ก้มมองหินขยายเสียงอย่างไม่คิดจะพูดอะไร


แล้วจะเอามาทำไม?


  อีกคำถามในใจของบรรดาผู้เล่นที่มองจีเอ็มผู้เงียบขรึมราวกลัวดอกพิกุลร่วงจากปาก   คิดตรงกันว่าทำไมของในมือจีเอ็มสองคนนี้มันควรสลับกันนะ...


“กรุณาบอกชื่อทีมและรับป้ายหมายเลขด้วยครับ”   ในขณะที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ซึ่งลงทะเบียนกิจกรรมกันเสร็จแล้วและมุ่งความสนใจไปยังจีเอ็มไม่สมประกอบทั้งสอง  ผู้ร่วมกิจกรรมกลุ่มสุดท้ายก็กำลังทำการลงทะเบียนแข่งขันพอดี


โต๊ะลงทะเบียนกิจกรรมล่าบอสมหาโหดตั้งอยู่ไกลออกไปจากสถานที่รวมตัวไม่มาก   ตอนนี้เหลือเพียงบุรุษในชุดคลุมสีน้ำตาลตุ่นๆดูมอซอ4คนเพียงเท่านั้น   ผ้าคลุมสีน้ำตาลที่ปกปิดไว้ตั้งแต่หัวจรดเท้าปิดหน้าปิดปากจนเหลือไว้เพียงดวงตาที่สีต่างกัน4คู่แลดูน่าสงสัยเป็นอย่างยิ่ง


“อะไรนะ...ต้องตั้งชื่อทีมด้วยเรอะ!?” หนึ่งในผู้เข้าร่วม4คนนั้นโวยวาย นัยน์ตาสีเพลิงโบกโพล่งอย่างตกใจเมื่อเห็นลายละเอียดการลงทะเบียนที่ยาวเหยียดผิดกับชายอีกคนที่กรอกตาสีน้ำทะเลไปมาแลดูจะเบื่อหน่ายทำท่าจะไปจัดการกรอกเองแต่ก็โดนเจ้าของดวงตาสีดำเข้ามาขวางเสียก่อน


“ไม่ต้อง...ฉันกรอกเอง!” ว่าแล้วก็จัดการลงมือเขียนอย่างเชี่ยวชาญราวกับเตี๊ยมมาไว้ล่วงหน้าแล้ว


“ครับ  ทีมThe Guardianนะครับ  มีสมาชิก4คน คือ นกบ้า แรดไร้สมอง งูตะวันตก และแมวดำ นะครับ รับหมายเลขแล้วเชิญเลยครับ” ทันทีที่ที่ชื่อของสมาชิกถูกเอ่ยออกมา นกบ้าและแรดไร้สมองก็ตวัดตาไปมอง แมวดำ ที่ริอาจลงชื่อให้อย่างดุดันพร้อมปล่อยรังสีอาฆแค้นใส่ทันที


“ขอให้สนุกกับกิจกรรมนะครับ” พนักงานระบบส่งยิ้มให้ก่อนพวกเขา4คนจะถูกส่งมาอยู่กลางทะเลทรายโกบีรวมกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ


“แก๊! ว่าใครเป็นนกบ้า/แรดไร้สมอง ฟะ!?” แทบจะทันทีที่ลากกลุ่มของตัวเองออกมาห่างไกลจากฝูงชน  สัตว์ร้ายแห่งพิภพกับจ้าววิหคอสูรก็ตวาดแว้ดเข้าใส่หัวหน้าทีมจำเป็นทันที


   ใช่แล้ว...ผู้เข้าร่วมกิจกรรม4คนสุดท้ายที่แต่งตัวน่าสงสัยด้วยชุดคลุมสีน้ำตาลมอซอไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจาก3ราชากับเจ้าหนุ่มมาดเซอร์ที่มีคดีติดตัวข้อหาลักพาลูกสุดที่รักของเหล่าราชาแห่งความวิบัตินั่นเอง


   นัยน์ตาสีดำของเจ้าคนตัวการที่คะยั้นคะยอบังคับ(ตื้อ)ในอีกฝ่ายเข้าร่วมปาร์ตี้พราวระยับอย่างไม่น่าไว้ใจ   ผิดกับอีกคนที่เอาแต่ขมวดคิ้วยุ่งเมื่อได้ยินคำว่า งูตะวันตก ดูเผินๆอาจไม่มีอะไรแต่หากคนที่รู้จักตำแหน่งจ้าวอสรพิษเลเวียธานของเขาจริงๆอาจรู้ความจริงก็ได้ว่ามันไม่มีแค่นั้น...


“เอาน่า...ก็ดีกว่าใช้ชื่อจริงก็แล้วกัน พวกนายนี่ไม่ระวังตัวกันเลยไม่รู้ล่ะสิว่าข้ารับใช้แห่ง เออร์น กำลังปะปนอยู่ในนี้ด้วยน่ะ?” แม้น้ำเสียงที่ตอบกลับมาจะชวนโมโหไปบ้างแต่หากฟังความหมายของประโยคดีก็ทำให้คิดหนักไม่น้อย


“เจ้า...รู้...?” เบเฮมอธหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างจับผิดเช่นเดียวกับซิซและเลเวียธานที่รู้แน่ชัดแล้วว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้เล่นธรรมดา    แน่ล่ะ...ถ้ารู้จักเออร์นมันก็ไม่น่าจะใช่ผู้เล่นด้วยซ้ำไปแล้ว!


แต่ก่อนจะได้สาวความไปมากกว่านั้นเสียงหวานของคนที่ถูกเรียกว่างูตะวันตกก็ดังขึ้น “ทำไมชื่อทีมถึงเป็น The Guardian?”


   เชื่อว่าคำถามนี้ก็คงเป็นความสงสัยในใจของเบเฮมอธและซิซเช่นกัน   คนที่แอบอ้างตัวว่าเป็นแมวดำแสยะยิ้มไม่น่าไว้ขณะกวาดตามองเพื่อนร่วมทีมทั้ง3จนคนถูกมองอดหนาวๆร้อนๆไม่ได้


“ก็นั่นมันอาชีพฉันนี่นา! อ้อ...อาจเป็นอาชีพพวกนายในอนาคตด้วยนะ!”   ฟังคำตอบดูแล้วเหมือนจะไม่เคลียร์แต่พอนึกนึกเด็กบางคนที่ตอนนี้ไม่รู้ทำอะไรอยู่ในหลุมมิติก็ร้องอ๋อขึ้นทันที


“แล้วตกลงเจ้าต้องการอะไรถึงได้บังคับใช้พวกข้าทำแบบนี้?” ความคลางแคลงใจของเบเฮมอธยังไม่หมดไป นัยน์ตาสีลูกโอ๊คใต้ผ้าคลุมมอซอตวัดมองอีกฝ่ายอย่างดุดัน  หากคิดดีๆฝีมือของเจ้าแมวดำคนนี้ถ้าอยากเข้าร่วมกิจกรรมจริงๆก็คงไม่คณามือเท่าไหร่นัก


สะกดจ้าววิหคได้...ฝีมือมันคงธรรมดาสามัญเหมือนชาวบ้านอยู่หรอก!


 “แหม...ไอ้เรามันก็แค่คนผ่านทางธรรมดาใครจะริอาจไปตีตัวเสมอท่านราชาแห่งพิภพกันล่ะ!” คำตอบแลดูน่าถีบให้กลิ้งเป็นอย่างยิ่ง  คนโดนพาดพิงคิ้วกระตุกอย่างไม่สบอารมณ์  เช่นเดียวกับเลเวียธานส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างขัดใจขณะมองเจ้าแมวดำอารมณ์ดีที่เอาแต่ยิ้มร่าได้น่าหมั่นไส้แต่ไม่นานสีหน้าขัดใจนั้นก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างเมื่อนึกอะไรดีๆได้...


“นั่นสินะ...ในเมื่อเจ้าไม่ยอมบอกชื่อเสียงเรียงนามข้าที่เป็นราชาก็คงมีสิทธิเรียกเจ้าว่าอะไรก็ได้สินะ” น้ำเสียงคำพูดไม่น่าไว้ใจเป็นอย่างยิ่งของเลเวียธานทำให้คนถูกประชดยิ้มร่าก่อนจะยิ้มค้างเมื่อจ้าวอสรพิษคนงามเอ่ยประโยคต่อไปออกมา...


“งั้นต่อไปนี้ข้าเรียกเจ้าว่า เจ้าดำ ก็แล้วกัน!”
“เดี๋ยวสิ! ข้าไม่ได้บอกสักคำนะว่าจะไม่บอกชื่อน่ะ!”


   แมวดำรีบโวยวายเมื่อเห็นอีก2ราชากำลังแสยะยิ้มพร้อมจะเรียกชื่อ เจ้าดำ ของเขาตามเพื่อนหนุ่มคนงามแต่ฝีปากไม่งามเลยสักนิด!


“เหรอ...ข้าว่าเจ้าดำก็เหมาะดีนะ”
“ข้าชื่อ
เอลิ ต่างหาก!”


   คำเรียกหน้าตายของซิซทำเอาแมวดำรีบตะโกนบอกชื่อของตัวเองแทบไม่ทันแต่ดูเหมือนจะสายไปแล้วเพราะ3ราชาคงไม่ยอมเลิกเรียกชื่อ เจ้าดำ ของเขาง่ายๆแน่!


“จะชื่ออะไรก็ช่าง...แต่ข้าก็ไม่ลืมหรอกนะว่าเจ้าทำอะไรไว้” เบเฮมอธเอ่ยเสียงเรียบจนน่ากลัว  คาดว่าเขาเป็นคนเดียวที่ไม่ได้สนุกไปกับการแหย่อีกฝ่าย   การกระทำเช่นนั้นทำให้บรรยายกาศรอบด้านมาคุขึ้นทันทีจนเลเวียธานเผลอปล่อยรังสีอำมหิตออกมาโดยไม่รู้ตัว  


“พอได้แล้ว! ยังไงเจ้านี่มันก็ให้สัญญาแล้วนี่ว่าจบอีเว้นจะคืนตัวลาซให้!” ซิซเป็นคนเดียวที่คุมสติอยู่ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายขณะเข้ามากั้นเพื่อนซี้ต่างสปีชี่ย์ทั้งสองให้ออกห่างจากแมวดำที่มีชื่อจริงว่าเอลิ


  จ้าวอสรพิษทำท่าฟึดฟัดไม่พอใจแต่ก็ยอมถอยแต่โดยดีผิดกับเบเฮมอธที่ยังจ้องอีกฝ่ายตาไม่ขยับ “เบเฮมอธ...นายก็รู้ไม่ใช่หรือไงว่าเทพอสูรไม่เคยผิดสัญญา” เมื่อคำว่าเทพอสูรถูกเน้นย้ำขึ้นมาเอลิก็สะดุ้งเฮือก


   นัยน์ตาสีลูกโอ๊คของสัตว์ร้ายแห่งพิภพตวัดมองตัวต้นเหตุที่ทำให้อารมณ์เสียอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเดินผ่านไปอย่างไม่สนใจไปหากลุ่มของผู้เข้าร่วมกิจกรรมกลางทะเลทรายโกบีในที่สุดตามด้วยเลเวียธานที่ก้าวไปติดๆโดยไม่ลืมส่งสายตาพิฆาตใส่เอลิราวกับย้ำถึงคดีติดตัวที่มีอยู่


“เฮ้อ...นึกว่าจะไม่รอดซะละ...”
“ลองเจ้าผิดสัญญาสิ...”


   นัยน์ตาสีเพลิงวาววับ  ดูเหมือนว่าคนที่ดูเข้าข้างเขาที่สุดจะเป็นคนที่เกลียดเขาที่สุดซะแล้ว...เอลิยักไหล่อย่างจนใจขณะมองนัยน์ตาสีเพลิงอาฆาตใต้ผ้าคลุมที่ตวัดมามองตนก่อนจะจากไปรวมกลุ่มกับเพื่อน


เอาเข้าไป...หวงกันจังเลยนะ


  บ่นในใจแต่นัยน์ตาสีดำกับพราวระยับเมื่อมองไปยัง3ราชาแห่งความวิบัติที่ดูเหมือนถ้าเขาลองเบี้ยวสัญญาจริงๆเกมส์นี้คงโดนทำให้วิบัติสมชื่อ 


นึกแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ...


“ให้ตายสิ...เจ้าพวกนี้มัน” น่าสนุกชะมัด


   หมายเหตุคำหลังไว้ในใจเพราะหากพูดออกไปอาจมีสิทธิ์โดน1ใน3ราชาเชือดทิ้ง  เอลิระบายยิ้มด้วยสีหน้าสนุกสนานอย่างเก็บไม่อยู่


“แบบนี้ค่อยน่าลุ้นขึ้นมาหน่อย”

 

 

มัน...ฮา...มาก!


   นิยามเดียวที่ผมสามารถมอบให้ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าผมตอนนี้   ภาพเคลื่อนไหว3มิติของบรรดาคุณพ่อคุณแม่(?)กับบุรุษปริศนาที่ผมมารู้ทีหลังว่าชื่อเอลิฉายชัดอยู่กลางอากาศเบื้องหน้าผมราวกล้องวงจรปิดดักฟังสำหรับสโตกเกอร์คนอื่น  


   แต่มันก็ไม่ต่างกับอุปกรณ์สโตกเกอร์จริงๆนั่นแหละเพราะภาพ3มิติเบื้องหน้าผมนี่ฉายทุกช็อตทุกคำพูดทุกการกระทำของ3ราชาเลย ภาพชัดเสียงแจ๋วยิ่งกว่าทีวีดาวเทียมที่บ้านอีก!


 “เอิ๊กกก...แอ้ๆๆ!”


   ไม่ต้องแปลกใจว่านั่นคือเสียงไอ้บ้าหรือคนเมาที่ไหนเพราะนั่นคือเสียงหัวเราะของผมเอง  จะไม่ให้หัวเราะได้ไงล่ะก็ตอนนี้เจ้าคนที่ได้ชื่อว่าราชา3คนกับเอลิกำลังทะเลาะจวนจะฟัดกันอยู่แล้วน่ะสิ!


  ส่วนสาเหตุก็ไม่ใช่อะไรนอกจาก....หุบเขาสีหมอกสูงใหญ่ที่รายล้อมลานหินกว้างด้านหลัง

 
 

ย้อนไปเมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อน


“เอาล่ะครับ! ในเมื่อมากันพร้อมแล้วผมจะวาร์ปส่งพวกคุณไปยังสถานที่กิจกรรมเลยนะครับ!”ประโยคบอกเล่าของจีเอ็มกระต่ายขาวดังขึ้นเรียกความสนใจให้หันไปมองอีกครั้งแต่คำพูดประโยคนั้นกลับสร้างความงุนงงให้3ราชาไม่น้อย


“สถานที่กิจกรรม?  ไม่ใช่ที่นี่เหรอ”  เลเวียธานขมวดคิ้วยุ่งมองจีเอ็มคนพูดอย่างงงๆแต่ก็มึนได้ไม่นานเมื่อจีเอ็มกระต่ายขาวกล่าวประโยคต่อไปออกมา


“กลุ่มที่ลงตีฟีนิกส์จะได้หินวาร์ปสีส้ม เซอร์บิรัสได้สีดำ เอรัคเน่ได้สีเขียว โกเลมได้สีขาวนะครับ” สิ้นคำพวกเลเวียธานก็หันขวับไปมองหินในมือของเอลิทันทีแต่เมื่อเห็นสีหินในมือก็แทบกรีดร้องไม่เป็นภาษา


“วิธีใช้ก็ง่ายๆครับ...บีบมันให้แต่แล้วมันจะส่งคุณไปยังสถานที่กิจกรรม”
“พวกข้าไม่ได้จะไปตีโกเลมนะ...
!?”


      ไม่ทันให้ซิซกับเลเวียธานได้โวยวายหินสี ขาวในมือเจ้าหนุ่มมาดเซอร์กวนประสาทก็ถูกบีบจนแตกเสียแล้วมันส่องแสงสว่างวาร์ปส่งพวกเขาไปสถานที่กิจกรรม


  และพอกลับมาดูสถานการณ์ปัจจุบัน...


“เจ้าแมวสมองกลวง! ใครบอกกันห๊าว่าข้าจะตีโกเลม!”
“อ้าวพี่สาว...ก็เพราะพวกคุณไม่พูดน่ะสิผมถึงได้ลงกิจกรรมนี้!”


   อยากจะหัวเราะให้กรามค้าง! คุณแม่(?)คนสวยของผมยังฝีปากแก่กล้าเหมือนเดิมจนดูเหมือนคราวนี้หนุ่มมาดเซอร์อย่างเอลิจะกลายเป็นเจ้าเหมียวในอาณัติไปเสียแล้ว!


  สาเหตุมันคงเพราะเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนที่เอลิเป็นคนกรอกรายละเอียดใบสมัครกิจกรรม...คิดแล้วก็อยากขำอีกรอบกับบรรดาชื่อของคุณพ่อทั้งสอง


นกบ้ากับแรดไร้สมอง...!?


   คิดไปได้นะเอลิ  ผมว่าผมคงได้หัวเราะจนท้องแข็งตายก็วันนี้แหละ!


    ชื่อของเลเวียธานยังไม่เท่าไหร่หรอก  ตอนแรกไอ้เราก็นึกว่าจะไม่มีเรื่องโจ๊กของคุณแม่กับเจ้าคนกวนประสาทนี่เสียแล้วแต่ที่ไหนได้...


“พี่สาวพ่องแกสิ! เจ้าไม่เคยตายใช่มั๊ย! อยากไปจิบน้ำชากับยมบาลในนรกมากใช่มั๊ยห๊า!?”
“เฮ้ยเจ๊! ใจยะ...”


  โอ้...มวยคู่เอกเลเวียธานถลกแขนเสื้อเตรียมไปวางมวยกับเอลิแล้วครับท่านผู้ชม!  ผมร้องกรี๊ดกร๊าดวี๊ดว๊าย(?)อย่างถูกใจ ก็แหม...เป็นเด็กทารกนี่เนอะ  จะทำอะไรก็ไม่น่าเกลียดหรอก!


   ว่าแต่เมื่อกี้ตอนผมโดนลักพาตัวยังอาฆาตแค้นกันจะ(ฆ่าคน)เป็นจะ(สังหารคน)ตายกันอยู่เลยแล้วทำไมจู่ๆถึงได้ยกระดับการทะเลาะมาอยู่ในหมวด ทะเลาะแบบกระชับมิตร ได้ล่ะเนี่ย


   แต่ดูเหมือนยังมีอีก2คนที่ไม่อยากกระชับมิตรด้วยนะ  ซิซกับเบเฮมอธยังนิ่งจนน่ากลัวเหมือนเดิม นี่พวกเขาไม่รู้ตัวเลยจริงๆเหรอกว่าที่เอลิทำแบบนี้น่ะเพราะจะแหย่ให้โกรธ!


“เจ้าดำ...เจ้าลงกิจกรรมที่ หุบเขาสีหมอก เพื่อต้องการไอเทมจากโกเลมศิลาก็จริงแต่พวกข้าต้องการไปลงกิจกรรมที่ ป่าไหมแดง ที่มีเอรัคเน่ต่างหาก!” เชื่อเถอะว่าซิซไม่ได้ตั้งใจจะกัดเอลิตอบแต่ที่เรียกว่าเจ้าดำก็เพราะติดปากไปแล้วต่างหาก!

 
   ตอนลงรายละเอียดกิจกรรม  ในใบสมัครเขาให้ลงล่าบอสแค่กลุ่มละ1ตัวเท่านั้นนั่นก็คือ
ปล่องไฟมนตรา ทางใต้สุดของทะเลทรายโกบีที่สถิตของฟีนิกซ์อมตะ


 ทะเลสาบรัตติกาล ทางตะวันตกสุดของทะเลทรายที่สถิตของเซอร์บิรัส


ป่าไหมแดงทางตะวันออกสุดของทะเลทรายโกบีและเป็นที่อยู่ของเอรัคเน่ซึ่งเป็นเป้าหมายจริงๆของพวกเลเวียธานแต่ทว่าตอนนี้พวกเขากับโดนบังคับจับส่งมาทางเหนือสุดของโกบี ซึ่งก็คือ หุบเขาสีหมอก โดนลากมาล่าโกเลมศิลาซะได้!


   แน่นอนว่าไม่ใช่ฝีมือใครที่ไหนนอกจากเอลิ...เจ้าตัวต้นเรื่องที่จับผมเป็นตัวประกันบังคับขู่เข็นคุณพ่อคุณแม่(?)ให้ร่วมปาร์ตี้ด้วยอย่างหน้าไม่อาย!


   นอกจากหน้าไม่อายแล้วหน้าด้านหน้าทนมัดมือชกคนอื่นวาร์ปส่งมายังหุบเขาสีหมอกทางเหนือเพื่อล่าโกเลมอีกต่างหาก


ฉะนั้นไม่แปลกที่เลเวียธานจะโวยวาย...


“เอางี้...ถ้าล่าโกเลมศิลาเสร็จฉันจะช่วยวาร์ปไปส่งที่ป่าไหมแดงให้ก็ได้!” เอลิเอ่ยอย่างอารมณ์ดีแม้คอเสื้อจะถูกเลเวียธานกระชากไม่ปล่อยอยู่ก็ตาม


เห็นแววอนาคตมันได้ชัดว่าจะเป็นมาโซคิสต์...


   ผมคิดในใจขณะที่จ้าวอสรพิษกัดฟันกรอดแววตาอาฆาตราวกับว่าหากไม่ได้ฆ่าเจ้าคนกวนประสาทอย่างเอลิในวันนี้จะทำให้ตัวเองไม่สามารถทำใจไปกระทืบโกเลมได้อีกต่อไป


   ทว่าก่อนจะได้เปิดศึกกันยกสองเบเฮมอธที่เงียบอยู่นานก็กระชากแขนของจ้าวอสรพิษให้กลับมายืนสงบนิ่งเรียบร้อยอยู่ที่เดิม  นัยน์ตาสีเปลือกไม้ของสัตว์ร้ายแห่งพิภพตวัดมองคนที่เรียกตัวเองว่าแมวดำอย่างเย็นชา


“หยุดได้แล้วเลเวีย...แค่เอรัคเน่พวกข้าจัดการเองได้ไม่ต้องให้คนนอกมายุ่งหรอก” พูดกระแทกเสียดสีจนเจ้า คนนอก ที่ว่าต้องฉีกยิ้มกวนประสาทอีกรอบ  นัยน์ตาสีดำของเอลิวาววับ


“ฮะๆ...งั้นสนใจจะรับฉันเข้าเป็นคนในบ้างมั๊ยล่ะ?” คำถามยียวนกวนประสาทจนเบเฮมอธกับซิซหางคิ้วกระตุกไม่รู้ตัวยามเห็นอีกฝ่ายจ้องมองมายังจ้าวอสรพิษคนงามด้วยสายตาไม่น่าไว้ใจ


   สามราชากับอีกหนึ่งแมวดำทำการเปิดบทสนทนาสรรเสริญบรรพบุรุษกันผ่านสายตาอย่างร้อนแรง  หน้าเบเฮมอธกับซิซแลดูอำมหิตราวกับจะเชือดอีกฝ่ายให้ตายขณะที่เลเวียธานขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์มองเอลิที่เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตั้งเมื่อกี้แล้ว


“มองหน้าเลเวียหายมบาลเหรอครับ?”
“ยมบาลไม่เห็นครับเห็นแต่นางฟ้า”


   สิ้นบทสนทนาของเอลกับเบเฮมอธทุกอย่างก็เงียบกริบก่อนที่เลเวียธานจะอ้าปากค้างมองเจ้าคนเล่นมุขเสี่ยวตาถลน “นี่เจ้า!” แทบปรี่ไปกระชากคออีกฝ่ายมาแต่ก็เอลิก็ดันไวกว่าง ทรุดไปนั่งกุมหน้าอกกับพื้นเสียก่อนปล่อยให้เลเวียธานที่กำลังจะตามไปกระทืบซ้ำมองอย่างงงๆ


“อย่านะ...อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น?” คำพูดที่ทำเอาเลเวียธานเลิ่กคิ้วค้างขณะที่ซิซกับเบเฮมอธซึ่งอยู่ห่างๆต้องเอามือกุมหน้าผาก  รู้ทันทีว่าประโยคต่อไปคืออะไร


“ทำไมมองไม่ได้?”
“นายมองฉันแบบนั้น...เดี๋ยวโรคประจำตัวกำเริบ”


   คำตอบของเอลิทำเอาเลเวียธานจะขมวดคิ้วยุ่งหนักกว่าเก่าก่อนน้ำเสียงหวานจะเอ่ยถามอย่างคนไม่เข้าใจอาการและสถานการณ์


“โรค...โรคอะไร?”
“โลกที่มีแต่นายไง”


“...”


   มันเล่นมุขเสี่ยวครับ!  คราวนี้จ้าวอสรพิษถึงกับใบ้รับประทานสมองหยุดประมวลผลชั่วคราวจนเจ้าคนเล่นมุขเสี่ยวต้องหัวเราะหึๆแสยะยิ้มไปทางสัตว์ร้ายแห่งพิภพกับจ้าววิหคหน้าเป็นอย่างคนกวนประสาทจนคนถูกกวนหางคิ้วกระตุกและกว่าเลเวียธานจะได้สติเอลิก็กระเถิบหนีไปไกลแล้ว


“กะ แก...!” ใบหน้าสวยใต้ผ้าคลุมขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างที่มีใครมาเห็นคงหลงหัวปักหัวปำ “ไอ้แมวบ้า!  ไอ้...#$%^”  ถึงกับสบถออกมาไม่เป็นภาษาอย่างคนที่ไม่รู้จะด่าอะไรแล้ว


   เป็นครั้งแรกที่เลเวียธานรู้สึกโดนต้อนให้จนมุมขนาดนี้ผิดกับเอลิที่หัวเราะร่าเริงท่าทางเบิกบานใจได้น่าหมั่นไส้เป็นที่สุด  นัยน์ตาสีครามของจ้าวอสรพิษวาววับรู้สึกโมโหเป็นที่สุด


“ฮะๆ  ฉันล้อละ...”


ฟิ้ว! ตูม!


   คำว่า ล้อเล่น กลืนหายเข้าไปในลำคอแทบจะทันทีเมื่อพบมีดบินลอยเฉียดหน้าไปอย่างหวาดเสียวก่อนจะระเบิดตูมเสียงดังด้านหลังเรียกความสนใจจากผู้เล่นโดยรอบที่อยู่ไกลๆได้เป็นอย่างดี


   เอลิลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากเมื่อดันเผลอไปสบเข้ากับนัยน์ตาสีฟ้าครามวาววับอย่างน่ากลัวของจ้าวอสรพิษคนงาม “เดี๋ยว! ข้าล้อเล่น!”


ตูม!


“แกตาย!” แต่คำว่าล้อเล่นดูจะไม่เป็นผลกับเลเวียธานเลยสักนิดแถมยังเป็นเชื้อเพลิงสุมไฟแค้นให้คนโดนล้ออย่างดีด้วย  จนตอนนี้กลายเป็นว่าไม่ได้มาตีบอสแล้วแต่กำลังเป็นมหกรรมฆ่าแมวดำที่จัดขึ้นโดยงูตะวันตกเสียมากกว่า

 

 

เจ้าเอลิสมควรตาย!’


    ความคิดในใจของผมดังขึ้นขณะที่หยุดนั่งดูหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติผ่านอุปกรณ์สโตกเกอร์ที่ชัดทั้งภาพและเสียง  ตอนนี้ผมก็ยังอยู่ในถ้ำมืดๆเช่นเดิมดูบรรดาผู้ปกครองจำเป็นกับเอลิฟัดกันปานจะฆ่าให้ตาย


และคงจะตายจริงๆถ้าพวกเขาไม่ลืมว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่!


โกเลมศิลา มอนสเตอร์พิเศษระดับ:GOD ANIMAL เลเวล500 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะถูกลดขั้นลง3ระดับและสูญเสียไอเทมป้องกันทั้งหมด รอเวลาเกิดใหม่12ชั่วโมงค่ะ


โฮกกก...


   เสียงประกาศแสดงตัวบอสกิจกรรมหุบเขาสีหมอกของระบบพร้อมเสียงร้องคำราม  ไม่ใช่แค่พวกเลเวียธานจะหยุดชะงักแต่ผู้เล่นโดยรอบลานหินซึ่งเป็นลานกว้างในหุบเขาจะหยุดการกระทำทั้งหมดให้หันไปมองผู้มาเยือนที่ไม่พึงประสงค์


   โกเลมสีขาวตัวใหญ่ร่วม10เมตรค่อยๆขยับตัวออกจากการเกาะภูเขาหินสีหมอก  มันเขยื้อนตัวจากการแปลงสภาพเป็นหินธรรมดาเพื่อหลอกตาช้าๆ 


   ในขณะที่สามราชาสบตากันแล้วหันไปมองหน้าเจ้าคนต้นคิดให้มาล่าโกเลมว่าจะเอายังไงต่อไป  นัยน์ตาสีดำสนิทของเอลิก็วาววับ


“พวกนายโชคดีมากเลยนะที่ได้เจอโกเลมศิลา” เอลิเอ่ยน้ำเสียงระรื่นผิดกับบรรดาเพื่อนร่วมทีมจำเป็นที่ตีหน้ายุ่งเมื่อโดนบอกว่าโชคดีมาก


“ทำไม?” เป็นซิซที่เอ่ยถามจนนัยน์ตาสีดำของเอลิพราวระยับอย่างไม่น่าไว้ใจ  มันแสยะยิ้มร้ายกาจออกมาอีกครั้งพลอยทำให้คนถามอย่างซิซแอบหางคิ้วกระตุกรู้สึกหนาวๆร้อนๆอย่างคนไม่ไว้ใจ


“ผู้รับใช้แห่งเออร์น สมาพันธ์แพนโดร่า หัวหน้าหน่วยจารชนจากเคออส สามกลุ่มตัวปัญหานี่ไม่ล่ามันเพราะมุ่งหน้าไปจะจับฟินิกซ์กับเซอร์บิรัสมาเป็นสัตว์เลี้ยง” เอลิเว้นช่วงไว้แล้วตวัดนัยน์ตาสีดำสบตากับนัยน์ตาหลากสีใต้ผ้าคุมของสามราชา


“ไม่ใช่ว่ามันแกร่งกาจแต่เป็นอสูรหายากใกล้สูญพันธุ์  เป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งเดียวที่เก็บซ่อนสมบัติของเทพ” พูดมาถึงจุดนี้เลเวียธานก็ตีหน้าเครียดไม่ผิดกับซิซและเบเฮมอธที่มองอีกฝ่ายนิ่งๆ  ตอนนี้พวกเขาเริ่มเดาเป้าหมายของอีกฝ่ายออกแล้ว


“อย่าบอกนะว่าของที่เจ้าตามหาก็คือ...” เลเวียธานพูดค้างไว้แค่นั้นก็ต้องชะงักปากเมื่อเจ้าแมวดำตัวปัญหาพยักหน้า   เอลิระบายยิ้มหวาน


“ใช่แล้ว...สิ่งที่ฉันตามหาก็คือ ศิลาขาว ไอเทมนำทางสู่พาราไดซแห่งเอเดนยังไงล่ะ!”
“!?”

 










___________________________________________________________________________________
แบบว่า...ตอนนึงของนิยายเรื่องนี้ก็ปาไป10กว่าหน้าแล้วครับอย่างต่ำก็ประมาณ9-12หน้า
ขออนุญาตลงเป็นเปอร์เซ็นนะครับ
ไม่งั้นก็จะได้อ่านตอนนึงทีเดียวคงปาไปชาติเศษ
// me โดนตบ

ที่ทำแบบนี้ก็เพราะเป็นการบังคับตัวเองให้เขียนให้จบไปในตัวด้วยครับ
=_= "

ตอนนี้นิยายกำลังไล่ทันพล็อตย่อยแล้วกำลังจะเกยตื้น(?)แล้วครับ
ไรเตอร์ต้องไปเขียนพล็อตต่ออย่างเร่งด่วน   พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ลืมว่าเจ้าลาซเป็นพระเอก
ไม่ใช่ตัวประกอบนะเออ!

(แต่ชักจืดจางยิ่งกว่าตัวประกอบแล้ว?)
เอาน่า...สักตอนสองตอนเดี๋ยวก็กลับมาเด่นเองเเหละครับ
ตอนนี้ให้บรรดาผู้ปกครองเขาเด่นไปก่อน

สปอย...อีเว้นครั้งนี้ลาซจะได้สัตว์เลี้ยงด้วยนะเออ!
ไดสัตว์เลี้ยงนะครับไม่ได้จะไปเป็นสัตว์เลี้ยงใครเขา
XD

มีข้อติชมประการใด อ่านไม่รู้เรื่อง
นิยายเร็วไปช้าไป ออกทะเลอยากให้ไรเตอร์รีไรท์(?)ก็บอกนะครับ
' = '

จะกลับมาอัพเมื่อชาติต้องการครับ
ขอบคุณที่ติดตามเสมอมานะครับ
^_^


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

3,066 ความคิดเห็น

  1. #2880 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 20:20
    ผู้ปกครองเด่นเกินหน้านายแล้วนะลาซ 555
    #2880
    0
  2. #2646 น้ำเขียว B1 (@---ww-ai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 20:31
    จะไปพาราไดซหรอ...หึหึ มาบอกใครไม่บอก
    #2646
    0
  3. #2509 kaimairou (@unna-ai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:49
    555555 ฮาชื่อมากอะะ นกบ้ากับแรดไร้สมอง กรั่กกกๆ
    ส่วนลาซก็... ช่างจืดจาง อนิจา
    #2509
    0
  4. #2456 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 21:38
    เอ่อ น้องลาซอยู่หนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #2456
    0
  5. #2351 :cherry ja: (@cher-3-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 11:23
    ขอกดLikeความเห็นข้างล่างเลย=_= ไม่สิ!กระทืบไลค์เลยดีก่า^_^

    #2351
    0
  6. #2052 ももち. (@sora-yume) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 13:35
    ลาซเอ๊ย.. บทน้อยจนแทบจะลดตัวมาเป็นตัวประกอบแล้ว.. #โดนโบก
    #2052
    0
  7. #1939 micccy (@miccccy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 00:42
    ว่าที่นางเอก? อย่าทำร้ายสาววายแบบนี้เลยนะไรท์นะ5555
    #1939
    0
  8. #1620 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 14:46
    แกร่งกาจ=เก่งกาจ  ?

    อร๊ายยย คุณแม่เขินนนนน รุนแรงจุงงง - 0 -

    ว่าแต่เมวดำเป็นมาโซคิสเร้อออออ =[]=
      
    หืม~? ลาซ บางทีนายอาจจะลืมไปว่านายน่ะโตแล้วนะยะ ถึงจะกลับมาอยู่ในร่างเด็กก็เถอะนะ
    #1620
    0
  9. #1592 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 10:39
    ลาซน้อย เสื้อของนายช่างหามาได้อย่างยากลำบากยิ่งนัก
    #1592
    0
  10. #1591 Silver Crown der. Sylvester (@silver-crown) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 23:02
    เวรกรรม...แมวดำปล่อยมุขเสี่ยวได้ตลอด!
    ระวังจะตายเพราะ มาม๊า(?) แต่ไม่ได้ตายเพราะลุยกับโกเลมนี่แหล่ะ!!//เจอเลเวียโบก

    ส่วนเจ้าลาซตอนนี้เป็นผู้ชมที่ดีมาก
    ฮา...

    อยากเห็นจริงเป็นสัตว์เลี้ยงได้ไง!

    จะรออ่านนะครับเจ๊!
    #1591
    0
  11. #1585 The White Rose of Death (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 21:21
    กว่าจะจบตอนนี้ได้นะคะ....

    เห็นด้วยคะ ว่าสมควรตาย! ลิเวียจะเป็นมาม๊าของลาซเท่านั้นเว้ย!
    #1585
    0
  12. #1584 รัตติกาลไร้ดาว (@meanato) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 17:38
    อ่านศิลาขาวเป็นเจ้าสาว==
    #1584
    0
  13. #1583 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 17:34
    นึกว่าเจ้าบอสนั่นออกมาจะโดนพวกนี้ถล่มทันทีซะอีก เพราะกำลังเดือดอยู่ ฮ่าฮ่า
    #1583
    0
  14. #1582 worm-book (@m130341) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 17:07
    แอบเทคะแนนให้เจ้าดำหมดถัง มันเสี่ยวมากฮะลูกพี่!!!
    เลเวียก็สวยเกิ๊น มีแต่หนุ่มๆแย่งกัน...อ่อก!//โดนดักฆ่า
    #1582
    0
  15. #1581 rinray (@rrintipray) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 15:10
    555+ โลกที่มีแต่นาย คิดได้ไงอะ กร๊ากกก
    #1581
    0
  16. #1574 เฟย์คุง (@relanair) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 12:53
    เจ้าดำทำแสบซะแล้วสิ 555+
    อนาคตมาโซ มันไม่ต้องทำนายก็เห็นจะๆ?!แล้วละนะ หุหุ
    #1574
    0
  17. #1573 G.Bell (@SXR2) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 11:53
    ลาซ จงฟันฝ่าต่อไปเพื่ออนาคตเถอะ เราจะเอาใจช่วยและส่งกำลังใจ(ให้ได้แค่นั้นล่ะ)ไปให้นะ -^w^-
    #1573
    0
  18. #1572 The White Rose of Death (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 10:58
    งูตะวันตกมีอะไรมากกว่านี้ใช่ไหมเนี่ย?
    #1572
    0
  19. #1569 GreenLand-เขียวแลนด์! (@greennordic) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 16:28
    ลาซอย่าพึ่งทำนาย ข้ายังไม่อยากให้เอ้งเป้นหมอดู 555+
    #1569
    0
  20. #1568 ชาหนึ่งถ้วย (@raindemon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 15:12
    สนุกดีนะ
    #1568
    0
  21. #1567 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 13:58
    ลาซจะเป็นสัตว์เลี้ยงใครแล้วทำไมถึงได้เป็นหละ อยากรู้ ขอให้เป็นผู้ชายก็พอ  หึหึหึ 
    แล้วจะไปหาเอรัคเน่ได้มั้ยจะไปทันหรือเปล่า  ลุ้นๆ
    #1567
    0
  22. #1566 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 11:04
    ซวยไปนะเอลิ ได้ชื่อใหม่เป็นเจ้าดำซะแล้ว เหอๆ
    #1566
    0
  23. #1565 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 10:29
    ฮ่าฮ่า กลายเป็นเจ้าดำไปซะแล้ว ว่าแต่เจ้าลาซไม่ต้องมีคนคอยดูแลให้อาหารหรือนั่น
    #1565
    0
  24. #1564 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 09:20
    มะ...มาโซ??
    #1564
    0
  25. #1562 tiyada (@noiyom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 23:52
    เข้ากับพวกพวกนายดีนะ นกบ้ากับแรดไร้สมอง กร๊ากกกก

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 มีนาคม 2556 / 23:53
    #1562
    0