Legendary chaotic online and Gobi Desert (SHONEN-AI)

ตอนที่ 19 : ตำนานบทที่13:นางพญาเส้นด้ายคือผู้รับใช้ของราชันย์อสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58





ไม่มีใครเลวที่สุดแต่ก็ไม่มีใครดีที่สุด

ฟิลเล่ อัศวินนภา


   ย้อนกลับมาที่ใจกลางของป่าไหมแดงบัดนี้ต้นไม้สนสูงใหญ่กว่าครึ่งร้อยถูกทาบทับไปดูใยไหมสีหม่น ปรากฏสภาพของนางพญาแมงมุมในคราบของหญิงสาวแสนสวยผมสีหมอกควันในชุดผ้าฝ้ายบางสีขาวอยู่แทนที่


   หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีหมอกควันยาวสลวยหรือที่ผู้เล่นทั่วเกมส์เรียกกันว่า นางพญาเส้นดาย เอรัคเน่ บัดนี้สภาพตัวมีรอยฟกช้ำไปกว่าครึ่ง  เจ้าหล่อนกำลังตีหน้านิ่งๆนัยน์ตาสีเทาหม่นเช่นเดียวกับสีผมแฝงแววไม่สบอารมณ์อย่างปิดไม่มิดยามจับจ้องไปยังชายหนุ่มคนรู้จักสองคนที่เอาแต่นั่งคุกเข่าเงียบโดยมีจ้าวอสรพิษยืนกอดอก ด่า ด้วยน้ำเสียงเนิบๆ


“ข้าจำได้ว่าสั่งให้ไปลักพาตัวเอรัคเน่ไม่ใช่หรือ”  


   น้ำเสียงเรียบนิ่งทว่าใบหน้ากลับระบายยิ้มหวานเย็นเฉียบทำเอาจ้าววิหคที่เพิ่งฟื้นไข้หนาวสะท้านเช่นเดียวกับเบเฮมอธที่เหงื่อแตกพลั่ก


“เอ่อ...คือ  ข้าอธิบายได้”
“อธิบายโดนการกระทืบเอรัคเน่ไม่ยั้ง? หรือเจ้าลืมไปว่านางเป็นแมงมุมไม่ใช่โกเลมกัน?”


  เลเวียธานตัดบทเสียงเย็นจนราชาร่วมตำแหน่งอย่างซิซกับเบเฮมอธต้องก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาทั้งๆที่ในใจอยากค้านเหลือเกินว่า...


เจ้าเองพอมาถึงก็กระทืบเอรัคเน่ไม่ยั้งไม่ใช่เรอะ!?’


   แต่ถึงอยากจะพูดแค่ไหน  ทว่าเมื่อเห็นนัยน์ตาสีครามเย็นเฉียบคู่นั้นก็คงต้องรูดซิบปากก้มหน้าฟังคำบ่นและด่าของจ้าวอสรพิษคนงามต่อไปแต่โดยดี


  นางพญาสาวมองผู้มาเยือนทั้งสามที่เพิ่งกระทำการอุกอาจทำร้ายร่างกาจเธอไปสดๆร้อนๆแล้วขมวดคิ้วยุ่ง


“ตกลงพวกเจ้ามีธุระอะไรกับข้ากันแน่” ในที่สุดเอรัคเน่ก็เอ่ยถามขึ้นในที่สุดจนเลเวียธานต้องเงยหน้าละความสนใจจากราชาร่วมตำแหน่งให้หันไปมองนางพญาสาว


  นัยน์ตาสีฟ้าครามเรียบนิ่งแต่ใบหน้างามกับระบายยิ้มสวย  “พวกข้าอยากให้เจ้าช่วยอะไรหน่อยน่ะ”


“ช่วย? มีอะไรที่3ราชาแห่งความวิบัติอย่างพวกเจ้าจะทำไม่ได้กัน” ความคับข้องใจฉายชัดบนสีหน้าของนางพญาแห่งเส้นดายผิดกับจ้าวอสรพิษซึ่งเป็น1ใน3ราชาที่ว่าตีหน้าเครียด  สีหน้าเคร่งขรึมจนเธอนึกกังวลว่าเจ้าพวกนี้จะนึกพิเรนทร์ไปเปิดสงครามกลับจอมมารที่ไหน


แต่...


“เย็บผ้าไง พวกข้าเย็บไม่เป็น”
“...”


   แต่พอฟังประโยคนี้แล้วเธอเครียดแทน!  เอรัคเน่รู้สึกหางคิ้วกระตุกโดยไม่ทราบสาเหตุ  พวกมันมาหาเธอด้วยเรื่องแค่นี้?  แค่เย็บผ้าธรรมดาไม่เห็นต้องให้เธอเป็นคนเย็บเลย  จ้างNPCมนุษย์ยังจะถูกกว่าอีก  นอกเสียจาก...


“เจ้าเอาผ้าอะไรมาให้ข้าตัด?”  นอกเสียจากว่าผ้าผืนนั้นจะไม่ใช่ผ้าธรรมดา...


เลเวียธานขยับยิ้มที่มุมปากก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาเธอเบิกตาโพล่ง  “ผ้าทอแสงจันทร์...”


“เจ้ากล้าไปขโมยของจากเทพีสึคุโยมิเรอะ!?”  เอรัคเน่ตวาดเสียงสูง


คิดไว้ไม่มีผิด  เจ้าสามตัวนี้มันหางานให้เธออีกแล้ว!


“ว่าไง...เธอจะช่วยหรือไม่ช่วย?” จ้าวอสรพิษเข้ามาประชิดตัวของนางพญาสาวอย่างรวดเร็วก่อนจะรั้งเอวบางของเธอไม่ให้ขยับหนีไปไหน   นัยน์ตาสีท้องทะเลเรียบนิ่งแต่แฝงความกดดันที่ไม่คิดจะให้เธอได้ปฏิเสธ


มันคงไม่ยอมให้เธอปฏิเสธแน่ๆ!


   เมื่อคิดได้ดังนั้นเอรัคเน่ก็ถอนหายใจดังเฮือกแสร้งเบือนหน้าหนี  “ขอข้าดูผ้าก่อน”


“ตามใจเจ้า  แต่อย่าคิดหนีล่ะ”  เลเวียธานแสยะยิ้มแต่ก็ยอมปล่อยตัวเอรัคเน่แต่โดยดี


“นี่ซิซ...เจ้าเห็นเหมือนข้ามั๊ย”
“เต็มสองตาเลยเบเฮมอธ”


  เป็นสถานการณ์ที่จ้าววิหคกับสัตว์ร้ายแห่งพิภพเห็นพร้องกันว่าจ้าวอสรพิษเพื่อนรักกำลัง หม้อผู้หญิง มันคงจะเป็นการลวนลามนางพญาเส้นดายวิธีหนึ่ง  ไม่ทราบว่าคุณเพื่อนเลเวียธานจะเข้าประชิดแล้วโอบเอวอีกฝ่ายทำไม  แค่จับจ้อมือไว้ก็หนีไม่พ้นแล้วไม่ใช่เรอะ!


   เป็นอีกคำถามที่สองราชาไม่สามารถเอ่ยออกไปได้    แต่คิดไปคิดมายังไงเลเวียธานก็เป็นผู้ชาย...คงจะมีบ้างที่เจอสาวถูกใจแล้วเกิดอาการอยาก เล้าโลม ซึ่งพอปรายตามองเอรัคเน่แล้ว....


   อืม...ผมยาว ผิวขาว ตาโต สูงเพรียวและเตี้ยกว่าเลเวียธาน อิมเมจดูเศร้าๆครึ้มๆ  โอเคเลยครับ...นี่มันสเป็กของเลเวียเลยนี่เฮ้ย!?


   เบเฮมอธอ้าปากค้างผิดกับซิซที่ยังตีหน้ามึนไม่รู้เรื่องอะไร  โชคดีที่เขายังจำได้เรื่องสเป็กผู้หญิงตอนคุยกับเลเวียธานได้ เอาเข้าจริงๆเลเวียก็คงไม่คิดเหลียวมองผู้ชายอยู่แล้วสินะ


“นี่เลเวีย...เจ้าบอกจะเอาผ้าทอแสงจันทร์ให้เอรัคเน่ดูใช่มั๊ย” จู่ๆซิซก็เดินเข้าไปสะกิดเลเวียธาน  ใบหน้าคมคายของจ้าววิหคขมวดมุ่นเหมือนเพิ่งนึกอะไรสำคัญบางอย่างออก


“ทำไม?” เลเวียธานเลิกคิ้วสูงเหมือนจะแปลกใจว่าซิซเข้าใกล้ตนเองได้โดยฝื่นไม่ขึ้นแล้ว?  แต่พอหันไปมองดีๆก็พบว่าอีกฝ่ายสะกิดตนผ่านชายเสื้อนั่นเอง


“คือ...ผ้าทอแสงจันทร์อยู่กับลาซ”  แค่ซิซเอ่ยชื่อลาซเท่านั้นแหละเลเวียธานก็ถึงกับหน้าซีดเผือดก่อนจะอ้าปากพะงาบๆพูดไม่ออก


“แล้วเจ้ารู้เหรอว่าลาซอยู่ไหนน่ะ...?”
“...”


ลืม...จริงๆด้วยครับ


   สิ้นคำ  ทั้งหมดก็ตกอยู่ในความเงียบ


“เอ่อ...ข้าคิดว่า เขา(น่าจะ)ปลอดภัยเพราะฝากไว้กับเซอร์บิรัสแล้ว” เลเวียธานเอ่ยเสียงแหบแห้ง คิดในแง่ดีว่าเจ้าตัวเล็กในปกครองของตัวเองคงไม่เป็นอะไร(มาก)


และคิดในแง่ดีสุดๆก็เชื่อว่าพลังของบุตรแห่งไซน์จะช่วยคุ้มครองลาซาเซลให้พ้นภัย  ไม่มีใครทำอันตรายได้


แย่แล้วครับทุกท่าน...จู่ๆบอสที่ป่าไหมแดงก็...


   แต่ดูจะไม่เป็นอะไร...เพราะพวกเขาควรเอาตัวเองให้รอดก่อน!


“แย่ล่ะสิ  ไวท์แรบบิทรู้ตัวแล้วเรอะ!?” เลเวียธานเอ่ยเสียเครียดชักหินผนึกมอนสเตอร์สีส้มออกมาจากอกเสื้อหวังจะผนึกเอรัคเน่แล้วชิ่งหนี


ทว่ากลับแทบหน้าทิ่มพื้นเมื่อได้ยินประโยคต่อมา


จู่ๆก็มีบอสเพิ่มมาอีกตัวครับ! แถมเป็น1ใน7ลาสบอสของเกมส์อีกต่างหาก!


ลาสบอสตัวนั้นเป็น1ใน7 บอสใหญ่ตัวสุดท้ายของเกมส์ครับ  น่าแปลกจริงๆที่ตอนนี้เป็นเพียงเด็กทารกหัวเงินตัวทองน่ารักน่าชัง

.

.


.
ลาสบอสตัวนั้นมีชื่อว่าราชันย์ภูต ลาซาเซลครับ ใครฆ่าราชันย์ภูตได้จะได้รับของรางวัลอันมีค่ามากมายมหาศาลกว่าล่าบอสกิจกรรมนี้เป็นพันเท่า


“ลาซ...”
“ลูกป๋า
!!!”

 
   ไม่ทันให้เลเวียธานได้ตกใจเจ้าสัตว์ร้ายแห่งพิภพก็แหกปากโวยวายแอบอ้างลาซาเซลเป็นลูกไปทันควัน


ผู้ที่ฆ่าราชันย์ภูต ลาซาเซล ได้จะได้รับไอเทมระดับX 10ชิ้นพร้อมเงินรางวัลจำนวนร้อยล้านเหรียญจากบริษัทเกมส์ครับ  และตอนนี้ราชันย์ภูตตัวที่ว่าก็อยู่ป่าไหมแดงแล้ว!


“ใครกล้าฆ่าลาซห๊า!!!”
“เดี๋ยว...เบเฮมอธ”


   ดูเหมือนว่าตอนนี้เบเฮมอธจะสติแตกไปแล้วเพราะเล่นวิ่งหายเข้าป่าไปเฉยเลย  หายไปสักพักก่อนจะเกิดเสียงระเบิดดังตูมตามและตามมาด้วยอาการสั่นไหวของผืนดิน


มันสติแตกจริงๆด้วยครับ  ว่าแต่รู้แล้วเรอะว่าลาซอยู่ไหน?


   เลเวียธานคิดอย่างเหนื่อยใจ


เบเฮมอธจากไปเหลือทิ้งไว้เพียงสองราชาแห่งความวิบัติและนางพญาสาว


 “เอาไงต่อ” เมื่อไม่รู้จะทำอย่างไรต่อซิซก็หันมาถามเลเวียธานซึ่งจ้าวอสรพิษก็หันไปมองเอรัคเน่แล้วยิ้มสวย


“อยู่เฉยๆ เดี๋ยวเบเฮมอธก็คงจะหาลาซเจอ...”
“เจ้าลืมไปแล้วเหรอว่ามันเป็นพวกหลงทิศจำทางกลับไม่ได้?”


   เหมือนลูกศรแทงใจดังฉึก  เลเวียธานมองหน้าซิซนิ่งๆก่อนจะแสร้งเบือนหน้าไปที่อื่น


“อืม...มันก็เป็นแล้วนั้นแหละ”
“ไม่ใช่แล้วโว้ย
! เจ้าไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลยใช่มั๊ยห๊า!”


  ซิซแทบเต้นเล่าๆกับอาการเมินสนิทของจ้าวอสรพิษร่วมตำแหน่ง


โป๊ก!


“อ้ากกก...คราวนี้อะไรอีก!”


  แต่ไม่ทันจะได้เข้าไปกระชากคอเสื้อโวยวายใส่เลเวียธานแบบไม่กลัวตายอะไรบางอย่างก็หล่นโป๊กใส่หัวของจ้าววิหคเสียก่อน


   จ้าววิหคไม่รอช้ารีบคว้าหมับเข้าที่สิ่งประทุร้ายที่เด้งออกมาจากหัวทันที  ทว่าเมื่อได้เห็นเจ้าสิ่งนั้นเต็มๆตาก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อ...


“นี่มัน…!?”


     หินสีแดงใสขนาดเท่าครึ่งฝ่ามือปรากฏแก่สายตาของซิซแต่เมื่อเอรัคเน่เห็นเจ้าหล่อนก็รีบสะบัดข้อมือของเลเวียธานแล้ววิ่งมาดูทั้งที


“ศิลานักปราชญ์!?”


  ไม่ต้องรอให้เอ่ยซ้ำสองเลเวียธานก็วิ่งตามเข้ามาดูของในอุ้งมือของจ้าววิหคอย่างรวดเร็ว  นัยน์ตาสีน้ำทะเลเรืองแสงสีเขียวสว่างวาบก่อนจะ...


ITEM SCAN


ศิลานักปราชญ์  1ใน7ไอเทมศิลาอาถรรพ์ของราชันย์ภูต
ความหายากระดับ
:X 
ความสามารถเฉพาะ
:ปลุกชีพคนตาย  มีสกิลอมตะติดตัว
ความสามารถพิเศษ
:ควบคุมมนุษย์(ความสามารถขึ้นอยู่กับขนาดของก้อนศิลา)  เป็นไอเทมสั่งการกองทัพวิญญาณของยมโลก(จำนวนวิญญาณขึ้นอยู่กับเลเวลของผู้ใช้)
ผู้ถือครองคนปัจจุบัน
:ลาซาเซล ราชันย์ภูต


   ทำการแสกนไอเทม  ข้อมูลของศิลาตรงหน้าปรากฏขึ้นช้าๆในหัวของจ้าวอสรพิษ 


“ละ ลาซ...!?”


   ศิลาตรงหน้าเป็นของจริงน่ะไม่เท่าไหร่แต่ไอ้ชื่อคนถือครองดันเป็นลูกบุญธรรม(ในเกมส์)ของเขาเนี่ยสิที่รับไม่ได้!


“หมายความว่าไง!” เอรัคเน่ตะโกนอย่างตกใจเมื่อตนเองก็รับรู้ได้ว่าศิลาตรงหน้าเป็นศิลานักปราชญ์ของจริง  การกระทำของนางพญาแห่งเส้นดายไม่เพียงทำให้จ้าวอสรพิษแปลกใจ


“ถ้านี่คือศิลานักปราชญ์แล้วหินก้อนนี้คืออะไรกัน!?”
“เฮ้ย!?”


   แต่เมื่อหินสีแดงสดที่เหมือนกันทั้งขนาดและรูปร่างถูกควักออกมาจากอกเสื้อของนางพญาเส้นดายกลับทำให้เลเวียธานร้องอย่างตื่นตนก


“ศิลานักปราชญ์...มี2ชิ้น?”




ตำนานบทที่13:นางพญาเส้นด้ายคือผู้รับใช้ของราชันย์อสูร 



       ภวังค์แห่งความเคร่งเครียดปกคลุมไปทั่วใจกลางป่าไหมแดง  ไม่ใช่แค่จ้าวอสรพิษที่ตกตะลึงทว่าจ้าววิหคอย่างซิซเองก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นศิลาอาถรรพ์ที่ควรมีชิ้นเดียวในโลกซ้ำกันถึงสองชิ้น


หินสีแดงเลือดนกใสราวผลึกขนาดเท่าครึ่งฝ่ามือในมือเอรัคเน่ไม่เพียงแค่มีรูปร่างลักษณะทางกายภาพเหมือนศิลานักปราชญ์ของลาซในมือเลเวียธาน ทว่าแม้กระทั่งกินอายและความรู้สึกแห่งอำนาจกลับคล้ายคลึงกันแทบจะแยกไม่ออก


ชนิดที่ว่าถ้าสลับกันขึ้นมาก็ไม่มีใครรู้


“นี่มันหมายความว่าไง?” เลเวียธานเอ่ยออกมาในที่สุดหลังจากทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบสงัดร่วมนาที  นัยน์ตาสีท้องทะเลของจ้าวอสรพิษจับจ้องลึกลงไปในนัยน์ตาสีหม่นของหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มขณะที่อีกมือก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางของอีกฝ่ายแน่น


“เจ้าไปเอาศิลานั่นมาจากไหน” ไม่ต้องรอให้เอรัคเน่เอ่ยปากจ้าวอสรพิษก็รีบชิงถาม


“ข้า...”


  นางพญาแมงมุมหลุบตาต่ำพยายามบิดข้อมือให้ออกจากการจับกลุ่ม  แต่อาการกระสับกระส่ายดังกล่าวของเธอกลับเร่งปฏิกิริยาอารมณ์ที่คลืบแคลงของเลเวียธานให้มากขึ้น


“ตอบมา  เธอไปได้ศิลานี่จากไหน” ตอนนี้น้ำเสียงเลเวียธานไม่แฝงความใจดีไว้เลยสักนิด  จ้าวอสรพิษกดย้ำเสียงต่ำพร้อมเพิ่มระดับแรงบีบที่ข้อมือนางพญาแมงมุมมากขึ้นจนเธอต้องเบ้หน้า


  อยากจะหาทางหนีทีไล่วิ่งหนีไปซะแต่เมื่อเอรัคเน่หันไปด้านข้างก็พบชายหนุ่มผมแดงหน้าคมควบดีกรีราชาแห่งท้องนภายืนขวางอยู่แถมพอดูดีๆจ้าววิหคก็คงจับเธอฆ่าแน่ถ้าวิ่งหนีไปจริงๆ


“ข้าได้มาจากชายหนุ่มคนหนึ่งที่ถ้ำฟอสซิล” อยากจะร้องไห้  ในที่สุดเอรัคเน่ก็ยินยอมตอบจ้าวอสรพิษคมงามไปพร้อมใบหน้าเคล้าน้ำตา


  แต่ดูเหมือนคำตอบที่ว่ามาจะไม่ตรงใจเสียเท่าไหร่


“สั้นไปขอรายละเอียดสักสามบรรทัด” คำพูดของเลเวียธานทำเอานางพญาเส้นดายอยากจะร้องไห้จริงๆ  ทำเหมือนเธอเป็นนักเรียนที่ชอบคัดตัวจีนผิดแล้วจับมานั่งคัดใหม่เรียงสามแถว!


  ไม่รู้ว่านี่เขากำลังอยู่อาการ เคร่งเครียด จริงๆหรืออยู่ในอาการ อยากแกล้ง เธอกันแน่นะถึงได้สั่งประโยคแบบนี้ออกมา


แต่เดี๋ยว...เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้สั่งข้าแบบนี้  คิดรึว่าข้าจะยอมทำตามคำสั่งน่ะ?


“เป็นชายหนุ่มผมดำดุจขนของอีกาและมีนัยน์ตาสีแดงฉานเหมือนเลือด  มีตรากางเขนสีทองกลับหัวไว้ที่ด้านหลังเสื้อคลุม  ข้าไม่รู้ว่าเขามาจากไหนเพราะพอข้าตื่นจากการจำศีลก็พบเขานั่งรออยู่ในถ้ำแล้ว  ชายหนุ่มคนนั้นยื่นข้อเสนอให้ข้ามายังโลกมนุษย์กับเขาแลกเปลี่ยนกับการมอบศิลานักปราชญ์ให้ข้า...” (ไม่)ขัดคำสั่ง  ครบสามบรรทัดพอดีไม่ขาดไม่เกิน


“อย่างนี้เองสินะ” เลเวียธานเอามือลูบคางอย่างครุ่นคิดแต่มือก็ยังจับเอรัคเน่ไม่ปล่อย


    เธอไม่เคยรู้สึกอยากกระอักเลือดตายขนาดนี้มาก่อนในชีวิต  สุดท้ายเธอก็ต้องทำตามคำสั่งเจ้าหนุ่มหน้าสวยจอมเอาแต่ใจผู้นี้จนได้  คิดแล้วอยากร้องไห้หนีกลับไปจำศีลอยู่ถ้ำอีกสักร้อยปีจริงๆ


   นัยน์ตาสีเพลิงของจ้าววิหคจ้องมองผลึกสีแดงเลือดนกในมือของเอรัคเน่ตาไม่กระพริบก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า  “เป็นไปได้มั๊ยที่เป็นพวกเออร์น?”


เมื่อคำว่า เออร์น ถูกเอ่ยออกมาเลเวียธานก็ชะงักกึกหยุดภวังค์ครุ่นคิดทุกอย่างก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาคนพูด


“มันก็ไม่แน่เสมอไปหรอกเพราะพวกมันไม่เคลื่อนไหวซี้ซั้วแน่ๆถ้าต้นไม้แห่งความวิปโยคยังไม่ตื่นขึ้น” เลเวียธานตอบเสียงเรียบซึ่งซิซก็ดูจะเข้าใจในความหมายผิดกับเอรัคเน่ที่หันไปมองคนโน้นทีคนนี้ทีอย่างมึนงง


“พวกเจ้าพูดอะไรน่ะ? เออร์นกับต้นไม้แห่งความวิปโยคคืออะไร ข้าไม่เห็นเคยได้ยิน” เมื่อเห็นว่าราชาแห่งความวิบัติทั้งสองยังเอาแต่สนทนารู้เรื่องกันฝ่ายเดียว เอรัคเน่ก็เริ่มอดรนทนไม่ไหวโพล่งถามขึ้นทันที


 และเมื่อได้ยินนางพญาแห่งเส้นดายเอ่ยถามออกมาเช่นนั้นซิซก็หันขวับไปมองเอรัคเน่อย่างไม่เชื่อสายตาประมาณว่า ยังมีคนที่โง่ขนาดนี้อยู่ด้วยหรือ ทำเอาเลเวียธานตบอีกฝ่ายหน้าทิ่มพื้น


“ไม่แปลกหรอกที่เจ้าจะไม่รู้เพราะเจ้าเป็นเทพอสูรรุ่นหลัง” เมื่อเห็นว่าปล่อยให้ซิซตอบไม่ได้แน่เลเวียธานก็เป็นฝ่ายอธิบายเสียเอง


แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้เอรัคเน่คลายความสงสัยลงเลยเลเวียธานจึงรีบเสริมไปว่า


“ต้นไม้แห่งความวิปโยคก็คือ1ใน3ต้นไม้อาถรรพ์ที่เติบโตในดินแดนซาเวเรีย  จะเกิดขึ้นทุกๆ1000ปี...”
“แล้วมันแปลกยังไง  ต้นไม้อาถรรพ์ที่แดนปีศาจก็มีออกจะเยอะแยะ”


  เอรัคเน่โพล่งขึ้นจนเลเวียธานตวัดมามองตาเขียว “ฟังให้จบก่อน” ต่อว่าเบาๆก่อนจะกล่าวอธิบายต่อไป


“มันจะไม่มีอะไรร้ายกาจเลยถ้าต้นไม้นั่นไม่ได้มีความสามารถให้กำเนิดเคออสออกมา” พูดถึงตรงนี้จ้าวอสรพิษก็รู้สึกได้ว่าเอรัคเน่คงนึกอะไรออกบ้างแล้ว


“เคออส...ผู้นิราศสูงสุด” เอรัคเน่เว้นช่วงไปเหมือนไม่แน่ใจ “เทพเจ้าแห่งความโกลาหลน่ะหรือ?” แม้น้ำเสียงจะไม่ได้ดูตกตะลึงทว่ากลับแฝงไปด้วยความกลัวอย่างปิดไม่มิด


จ้าวอสรพิษพยักหน้ารับพร้อมกล่าวต่อไปว่า “ใช่แล้ว...เป็นเทพเจ้าแห่งความโกลาหลตัวเป็นๆไม่ใช่เพียงแค่ผู้สืบทอดอย่างราชาแห่งอนันตกาล”


พอกล่าวถึงตรงนี้เอรัคเน่ก็เอ่ยเสียงแหบ “งั้น  เออร์นก็คือ...”


“ข้ารับใช้ผู้ปฏิญาณว่าจะจงรักภักดี  เหล่าเทพอสูรผู้ถูกผนึกผู้ถูกเรียกว่าภัยร้ายแห่งสามโลก...” กล่าวถึงตรงนี้ นัยน์ตาสีท้องทะเลเรืองรองอย่างน่ากลัว 


เออร์น ยังไงล่ะ”


“...”


   โอเค...ตอนนี้เอรัคเน่เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าชายหนุ่มไม้กางเขนกลับหัวที่ส่งมอบศิลานักปราชญ์แปลกๆให้เธอเป็นหนึ่งในผู้รับใช้แห่งเคออสนี่เอง


“เป็นไปได้ว่าการที่พวกมันพาตัวเอรัคเน่มายังโลกมนุษย์คงมีจุดประสงค์บางอย่าง” เป็นซิซที่เอ่ยขึ้น “อาจจะเป็นหนึ่งในเงื่อนไขอะไรสักอย่างที่จะทำให้ต้นไม้แห่งความวิปโยคหลุดออกจากผนึก”


พูดถึงตรงนี้เลเวียธานก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันตาทว่าเมื่อจะเอ่ยปากโต้ตอบออกไปก็มีเสียงของใครบางคนโพล่งขึ้น  นำเสียงที่คุ้นเคยพาลเอาคันส้นเท้าแปลกๆ


 “แต่มันคงไม่ใช่เร็วๆนี้หรอก” น้ำเสียงกวนประสาทที่ฟังดูพาลเอารู้สึกคันเท้าอยากถีบหน้าคนดังขึ้น และทันทีที่เลเวียธานหันไปเขาก็ได้พบกับชายหนุ่มนัยน์ตาสีดำสวมหมวกทรงสูงแปลกประหลาดที่แลดูคุ้นตา


  ชายหนุ่มตัวปัญหาทำให้พวกเขาต้องไปล่าโกเลมเพื่อเอาศิลาขาวจนผิดแผนไปหมด...


“ไงครับคนสวย  ท่าทางจะเจอเป้าหมายแล้วนะ” เลเวียธานอ้าปากพะงาบๆแบบคนไปไม่เป็นเมื่อจู่ๆเจ้าผู้มาใหม่ที่ว่าฉวยโอกาสเข้ามาประชิดตัวได้อย่างกระทันหันทั้งๆที่มือซ้ายของเขายังจับเอรัคเน่อยู่


  นางพญาสาวมองผู้มาใหม่ที่มีความสามารถทำให้จ้าวอสรพิษหน้าซีดเผือดอย่างงุนงง


เขาฉีกยิ้มสวยมองเลเวียธานอย่างออดอ้อน  “ไม่ได้เจอแค่ไม่กี่ชั่วโมงฉันก็เหมือนจะขาดใจเลยล่ะ...” คำพูดเสี่ยวๆปล่อยออกมาแบบไม่เกรงใจหน้าอิฐหน้าพรมแบบนี้จะเป็นใครไปได้อีกนอกจาก...


“เจ้าดำ!?”
“กลับมาแล้วครับพี่สาว”


   เอลิโผลเข้ากอดเลเวียธานอย่างแนบแน่นปานแม่ลูกที่พลัดพรากกันไปเป็นสิบปี  ไม่ใช่เพียงเอรัคเน่ที่อ้าปากค้างแต่จ้าววิหคเองกว่าจะได้สติกลับมาก็ตอนที่เจ้าแมวดำกวนประสาทมันกำลังจะหอมแก้มทักทายเพื่อนรักต่างสปีชีส์ของตัวเองนั่นแหละ...


“แกจะทำอะไรฟะ!?” ซิซกระชากคอเจ้าคนไม่รู้กาละเทศะออกห่างจากเพื่อนรักคนสวยแทบไม่ทันเพราะตอนนี้เลเวียธานแข็งค้างเป็นหินไปแล้ว


“แหม...ล้อเล่นน่า ใครจะทำจริงล่ะ” แม้จะถูกหิวคอเสื้อจนตัวลอยโตงเตงอยู่กลางอากาศเอลิก็ยังคงตัวดูสีหน้าระรื่นได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย


“...”  ซิซมองแมวดำในมือด้วยสีหน้าว่างเปล่า  ลักษณะท่าทางไม่ได้บอกสักนิดว่าพูดเล่น ถ้าเขากระชากมันออกมาช้าอีกนิดเจ้าคนกวนประสาทนี่คงฉวยโอกาสหอมแก้มเลเวียธานไปแล้วแน่ๆ!


“ว่าแต่...พวกคุณจะไม่ทำอะไรจริงๆเหรอ” ไม่รอให้ซิซได้โวยวาย คำถามประหลาดก็ถูกส่งออกจากปากของเอลิด้วยรอยยิ้มหวานจนซิซต้องเลิกคิ้วสูง


“อะไร?”
“ก็เด็กทารกคนนั้นไง  ตอนนี้กลายเป็นลาสบอสที่ผู้เล่นทั่วทะเลทรายตามล่าแล้วนะ”


ราชันย์ภูต ลาซาเซล ระดับ:LAST BOSS เลเวล:0 ปรากฏ  ผู้ที่ถูกราชันย์ภูตสังหารจะสูญเสียไอเทมทั้งหมดในตัวและโดนลดระดับเลเวลลงเหลือศูนย์


*หมายเหตุ:ผู้ที่ฆ่าราชันย์ภูต ลาซาเซล ได้จะได้รับไอเทมระดับX 10ชิ้นพร้อมเงินรางวัลจำนวนร้อยล้านเหรียญจากบริษัทเกมส์ค่ะ

 
  ไม่ทันขาดคำเสียงประกาศจากระบบก็ดังขึ้นทันที 


กร๊าซซซซซ...


  เลเวียธานกับซิซเบิกตาโพล่งแทบกรีดร้องไม่เป็นภาษาเมื่อพบว่าเหนือหัวของตัวมีนกฟีนิกซ์ตัวใหญ่บินโฉบไปด้วยความรวดเร็ว  แวบๆว่าเห็นเงาตะครุ่มคล้ายเด็กทารกอยู่บนหลัง


  และจะไม่ว่าอะไรเลยถ้าไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าขนาดใหญ่ของผู้เล่นกำลังวิ่งมาทางนี้พร้อมเสียงตะโกนที่ว่า...


“ไปจับมันเร็วเข้า!”
“ลาสบอสมันขี่ฟีนิกซ์หนีไปทางโน้นแล้ว!”


      ชัดเจนแจ่มแจ้งแล้วว่าลูกชายบุตรธรรม(ในเกมส์)สุดที่รักของพวกเขาหายไปไหนตั้งนานสองนาน  ที่แท้ก็...


โดนฟีนิกซ์คาบไปกิน(?)นี่เอง!


 จากการที่ไม่มีเสียงประกาศของระบบจากฟีนิกซ์ดังขึ้น  ก็พอจะเดาได้ว่าเจ้าฟีนิกซ์อมตะตัวนั้นกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของลาซไปแล้ว!


“ลาซ!” เลเวียธานตะโกนเสียงดังก่อนจะหันมาพูดกับจ้าววิหคว่า... “รีบคืนร่างเดิมเร็วเข้า!”


“ห๊ะ!?”


   ซิซยังคงอยู่ในอาการตกตะลึงตามความคิดเพื่อนรักไม่ทันแต่ก่อนจะได้ถามอะไรเลเวียธานก็หันขวับมาตวาดตาเขียว  “รีบแปลงร่างแล้วตามลาซไปเซ่!”


  ซิซ มหาวิบัติแห่งท้องนภา  ระดับ:จักรพรรดิ เลเวล1000 ปรากฏ ผู้ที่ถูกสังหารจะสูยเสียไอเทมทั้งหมดในตัวระดับชั้นลดลง2ขั้นและรอเวลาเกิดใหม่12ชั่วโมงค่ะ


  ไม่ต้องให้เอ่ยย้ำซิซก็รีบคืนร่างเป็นวิหคอสูรสีแดงเพลิงตัวใหญ่ยาวรวม10เมตรทันที  “ไปเร็ว” เลเวียธานไม่ว่าเปล่ารีบกระชากเอรัคเน่ขึ้นมาบนหลังซิซทันๆพร้อมแขกไม่ได้รับเชิญอย่างเอลิที่กระโดดตามขึ้นมาแบบหน้าชื่นตาบาน


  แม้คันเท้าจากถีบลงเต็มแก่ทว่าสถานการณ์กลับไม่เอื้ออำนวย  จ้าววิหคกระพือปีกสะบัดจนเกิดเป็นลมพายุขนาดใหญ่พัดพาต้นไม้ให้ไหววูบก่อนจะค่อยบินขึ้นฟ้าไป


   นัยน์ตาสีท้องทะเลของเลเวียธานหรี่เล็กลงจนปรากฏเป็นขีดสีดำยาวๆในตาเหมือนงูยามมองผู้เล่นมากมายที่เริ่มทยอยเข้ามายังบริเวณที่เขาเคยอยู่


“ซิซ... อย่าให้มันลอบโจมตีลาซได้  ฆ่าพวกผู้เล่นซะ”


กร๊าซซซซ...


Inferno!


15000 Damage!
 
10000 Damage!
 
.
 
.

.

 
5000   Damage!


  ไม่ต้องรอให้เลเวียธานเอ่ยย้ำ  ไฟนรกสีดำทมิฬก็ถูกปล่อยออกจากปากของซิซลงไปสู่เหล่าผู้เล่นโชคร้ายที่อยู่ภาคพื้นทวีปทันที  ค่าความเสียหายมากมายผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดแต่กระนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้เลเวียธานอารมณ์เย็นขึ้นเลย   ความรู้สึกอยากทำลายให้ราบยามรู้ว่าลาซกำลังโดนตามล่าปรากฏขึ้นในใจของจ้าวอสรพิษ


ถ้าลาซเป็นอะไรไป เขาคงจะ...


เขาคง...


.


.


.


โดนหักเงินเดือน!


“พี่สาว...”
“ข้าเป็นผู้ชายโว้ย
!”


   ไม่ต้องรอให้เอลิเอ่ยซ้ำจ้าวอสรพิษก็หันขวับง้างมือไปประทุร้ายเจ้าแมวดำกวนประสาททันทีจนคนโดยประทุร้ายเอี้ยวตัวหลบแทบไม่ทัน


“ฉันล้อเล่นน่า แค่นี้ทำเป็นโกรธ” เอลิบ่นงึมงำเสียงแผ่วแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นหูของเลเวียธานไปได้เมื่อจู่ๆจ้าวอสรพิษคนงามส่งสายตาเขียวปั๊ดเพิ่มแรงบีบในมือขึ้นไปอีก


“เอ่อ...ฉันแค่จะบอกว่า  ไหนๆสถานการณ์มันก็เป็นแบบนี้ไปแล้วยังไงก็เปลี่ยนแผนเถอะ” พยายามอธิบายก่อนจะแงะมืออันเหนียวแน่นของคนที่ตัวเองเรียกว่า พี่สาว  ออกไปจากลำคอของตน


   จ้าวอสรพิษเลิ่กคิ้วสูงเมื่อได้ฟังก่อนจะถามต่อไปว่า “เปลี่ยนแผน? เจ้าจะให้พวกข้าทำอะไรในเมื่อสาเหตุทั้งหมดมันมาจากเจ้าคนเดียว!”


ไม่ต้องรอให้ตัวต้นเรื่องอย่างเอลิได้เอ่ยปากแก้ต่าง เลเวียธานก็สวดยับไม่เหลือชิ้นดีจนใบหน้าหล่อเหลาของผู้ที่ถูกเรียกว่าแมวดำต้องแหยเก


  เอลิยิ้มแห้งไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี  ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่โต้ตอบนะแต่พอเจอคนสวยๆอย่างเลเวียธานด่าใส่แบบนี้มันไม่กล้าเถียงจริงๆ


เลเวีย...เจ้าเลิกโวยวายได้แล้ว  ลองฟังที่เจ้าดำพูดก่อน เสียงของซิซดังขึ้นในโสตประสาทของจ้าวอสรพิษเพื่อเตือนสติหลังทนฟังเพื่อนรักต่างจอมโวยวายของตนบ่นอยู่นาน


 “แต่...!” เลเวียานทำท่าจะเถียงแต่ก็โดยซิซแทรกขึ้นอีกครั้ง


เจ้าดำ  ลองอธิบายแผนของเจ้ามา


  กลับกลายเป็นว่าตอนนี้จ้าววิหคเลือดร้อนกลายเป็นคนเดียวที่มีอารมณ์เย็มที่สุดในเวลานี้  ซิซเอ่ยถามน้ำเสียงราบเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์  คำถามที่ดังขึ้นในโสตประสาทมีเพียงเอลิเท่านั้นที่ได้ยิน


เอลิยิ้มกริ่มอย่างถูกใจมองหลังสีเพลิงกัลป์ของจ้าววิหคที่ตนนั่งอยู่ด้วยสายตาพราวระยับ “ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างนายจะคุยรู้เรื่องกับเขาด้วย”


   คำพูดเหมือนเอ่ยชมแต่ทำเอาซิซนึกแยกเขี้ยวอยากสะบัดเจ้าคนกวนประสาทลงหลัง  มีอะไรก็พูดมา!’ ว่าแล้วก็แค่นสบถอย่างอารมณ์เสียให้คู่สนทนาจอมกวนประสาทหัวเราะเบาๆ


“ก็ไม่เชิงเป็นแผนหรอก” เอลิยิ้มเอ่ยเว้นช่วงก่อนจะปรายนัยน์ตาสีรัตติกาลของตนไปมองนางพญาเส้นดายที่เอาแต่นั่งเงียบตัวแข็งเกร็งตั้งแต่โดนลากมาอยู่บนหลังจ้าววิหค


  เอลิแสยะยิ้มร้าย  “ไหนๆเรื่องมันก็เลยเถิดไปแล้วเราก็ลักพาตัวเอรัคเน่กลับไปด้วยอีกสักคน...”


“ไม่ได้นะ!” พูดไม่ทันจบประโยคนางพญาคนสวยก็รีบโพล่งขึ้นด้วยสีหน้าแตกตื่นทันที   การกระทำอันน่าสงสัยของเธอทำให้เลเวียธานต้องขมวดคิ้วยุ่งอย่างขัดใจ


เพราะแผนที่เอลิบอกมันก็เป็นแผนเดียวกับที่เขาคิดพอดี


“ทำไมจะไม่ได้?” จ้าวอสรพิษถามเสียงเย็นจนเอรัคเน่ที่เพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรไปถึงกับหน้าซีดเผือด


เธอทำท่าอึกอั่กไม่ยอมพูดจนกระทั่งเลเวียธานส่งสายตาเร่งเร้ามา “คะ คือ...ข้า”


“ข้าอะไร?” เอลิเองก็ดูแปลกใจไม่น้อยกับปฏิกิริยาลุกลี้ลุกลนของนางพญาสาว  ทุกคนดูให้ความสนใจกับคำตอบของเธอไม่เว้นแม้แต่ซิซที่หุบปากเงียบรอเงี่ยหูฟังอย่างใจจดจ่อ


  นัยน์ตาสีหม่นค่อยๆหุบลงก่อนเอรัคเน่จะถอนหายใจดังเฮือกและเอ่ยออกมาในที่สุด


“ข้ามีเจ้านายแล้ว”
!?”


   คำตอบของเธอไม่เพียงทำให้เลเวียธานกับซิซตกตะลึง  ทว่าคนที่ดูอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลาอย่างเอลิกลับตีหน้าเครียดจัด


“หมายความว่าไง”  และก็เป็นเอลิที่เอ่ยถามขึ้น  “ถ้าเธอเป็นมีเจ้านายจริงก็ต้องไม่มีเสียงประกาศจากระบบเวลาเจอผู้เล่น?” เหมือนไซออนที่สวามิภักดิ์กับลาซ


เอลิต่อประโยคหลังไว้ในใจก่อนจะจ้องมองเอรัคเน่เขม็ง


   มันไม่ง่ายเลยที่จะมีคนทำให้เทพอสูรระดับGod Animalหากยากอย่างเอรัคเน่ไปสวามิภักดิ์ได้  และมันคงอันตรายมากหากคนๆนั้นมีอำนาจขนาดชักจูงเหล่าเทพอสูรระดับสูงมาเป็นพวกได้อย่างง่ายดายแบบนี้


  เอลิคิดอย่างเคร่งเครียดก่อนนางพญาสาวจำใจเงยหน้าสบตาอีกฝ่ายหากแต่แววตาทอประกายวาววับอย่างน่าประหลาด


“มันเป็นสัญญาที่เผ่าพันธุ์ของข้าให้ไว้กับราชันย์อสูรรุ่นก่อน” ทันทีที่คำว่าราชันย์อสูรเอ่ยออกมาเอลิก็เบิกตาโพล่งแต่เอรัคเน่ก็ยังเอ่ยต่อไป


“ข้าจะจงรักภักดิ์ดี ยอมรับเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นนาย” เธอเว้นช่วงไปก่อนจะเอ่ยย้ำถึงนายเหนือหัวผู้เป็น1ใน7ราชาสูงสุด คนเดียวที่เธอจะรับใช้


ราชันย์อสูร...วิโอล่า












____________________________________________________________________________________
อัพครบ100%แล้วครับ!
(กรีดร้องฮูเลฮูล่า)

ใกล้จบแล้วครบอีกไม่เกิน10ตอนก็จบภาคGobi Desertแล้ว
ต่อไปก็ภาค Silver Moonล่ะมั้ง(?)

ตอนนี้เริ่มแง้มชื่อ1ใน7ราชาทีล่ะคนแล้ว
คนแรกก็คือ ราชันย์ภูต ลาซาเซล (นู๋ลาซของเรานั่นเอง)
คนที่สองก็คือ เซเฮล  ราชาแห่งอนันตกาล (เบบี้ของท่านลูเช่ #ผิด)
คนที่สามเพิ่งโผล่มาบทนี้(มีแต่ชื่อ)  วิโอล่า ราชันย์อสูร (ใครเป็นผู้ปกครองยังไม่รู้แต่ที่รู้ก็คือเอรัคเน่แน่นอน)

2-3ภาคแรกยังไม่มีบทให้7ราชามาโชว์ตัวมากนักนะครับ
แบบว่าเป็นเด็กทารกอ่ะ  ออกมาก็คนเป็นแบบเจ้าลาซ
ไม่มีบท บทน้อยแทบจะเป็นตัวประกอบ
// me โดนตบ

แต่ภาคนี้ลาซได้โต(ชั่วคราว)แน่ๆครับ
ไม่ต้องห่วง

ขอบคุณที่ติดตามครับ
XD

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

3,066 ความคิดเห็น

  1. #2516 kaimairou (@unna-ai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:08
    อร๊าา ลาซโตแล้วต้องมันแน่ๆเลยยย กร๊าซซซ
    #2516
    0
  2. #2462 NuMaple (@numagicpen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 22:26
    อ่าน่าสนใจลาซรวบหมดเลยเหอะ
    #2462
    0
  3. #2202 rinray (@rrintipray) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 09:42
    เรื่องมันจะไปกันใหญ่แล้ว
    #2202
    0
  4. #2070 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 01:10
    ชักอยากเจอทารกน้อยคนอื่นแล้วซิ เราว่าถ้าเอาทารกน้อยจ่ำหม่ำทั้งเจ็ดมาตีกัน มันคงจะน่ารักน่าชังแน่ๆ!!! แต่ถ้ามีพวกผู้ปกครองมาร่วมตีด้วยนี่ มันคงน่าสนุกดีพิลึกนะค่ะ >w< (โดนไรเตอร์ถีบกระเด็น ข้อหาคิดมิดีมิร้ายกับเด็กในสังกัด)
    #2070
    0
  5. #2069 Night (@fah2541) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 22:13
    ตายๆๆ ทำไมมัรยุ่งเหยิงขนาดนี้ล่ะ!!!
    #2069
    0
  6. #2068 G.Bell (@SXR2) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 20:45
    ที่ต้องโดนคนอื่นจองตัวก็เพราะเธอดันเป็นหญิงนี่ล่ะ

    ว่าแต่ชื่อซะวิโอร่า จะเป็นราชาหรือราชินีกันนะ (ชื่อซะสาวเลย =w=")
    #2068
    0
  7. #2066 worm-book (@m130341) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 19:49
    สรุปคือลาซได้แต่ฮาเร็มผู้ชาย ส่วนผู้หญิงนี่อย่าหวังว่าจะมีเลยสินะ//พยักหน้าหงึกหงัก
    #2066
    0
  8. #2065 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 19:31
    อ้าว โดนจองตัวซะแล้ว นึกว่าเจ้าลาซจะเหมาหมดซะอีก
    #2065
    0
  9. #2063 Black Moon (@diamon-n) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 18:35
    สนุกมากๆ มาอัพต่อเร็วๆนะคับ
    #2063
    0
  10. #2062 tiyada (@noiyom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 17:06
    โผล่ชื่อมาอีกคนแย้ว
    #2062
    0
  11. #2060 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 16:37
    เริ่มเปิดตัวแล้ววววว  น่ารักจัง อยากเจอบรรดาเด็ก

    "แอ๊ๆๆๆๆ"
    "แอ๊? แอ๊ๆๆๆๆๆ"
    "แอ๊! แอ๊ แอ๊"

    น่ารักกก ทนไม่ไหวแล้ว >____<
    #2060
    0
  12. #2059 ももち. (@sora-yume) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 16:23
    โดนหักเงินเดือน...!? 555555555555555555555555
    สนุกมากเลยคะ :)
    อัพต่อเร็วๆนะคะรออยู่ :)
    #2059
    0
  13. #2043 Siroann (@nlienate) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2556 / 16:57
    โดนหักเงินเดือน 555+ เมิงหวงเรื่องนี้เรอะ (= o =)
    #2043
    0
  14. #2042 tiyada (@noiyom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 19:39
    สรุปเอ็งหวงเงินเดือนเรอะ -.-
    #2042
    0
  15. #2041 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 00:53
    กร๊ากกกกกก
    เลเวียห่วงเงินเดือนสินะ!!
    #2041
    0
  16. #2040 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 15:20
    มาต่ออีกไวไวน้า
    #2040
    0
  17. #2039 HiresLoll 💋♥ (@lokihime) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 15:06
    สนุกมาก อร้ายๆ
    #2039
    0
  18. #2038 cystalsky (@mueanfan_sapapak) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 11:05
    เร็วๆนะไรท์เตอร์ เราจะรออ่านตอนลาซจังโตนะ
    #2038
    0
  19. #2037 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 08:41
    โถ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นี้สินะความรัก....
    #2037
    0
  20. #2036 จอมโจรปริศนา (@Red_kill) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 01:00
    น่าสงสารลาซจัง... หนูมีค่าแค่นั้นเองเหรอลูก... TT^TT ชอบเอลิอ่ะ เราจิ้นเป็นเมะสบายๆเลยนะเนี่ย ฮิฮิ 
    ว่าแต่ ไรเตอร์ค่ะ อยากรู้แล้วอ่ะ ว่าลาซจังเลือดไหลแล้ว ผลจะเป็นยังไง ขนาดแค่ น้ำธรรมดาๆ(?)ในร่างกายยังปลูกป่าได้ขนาดนั้น.. เลือดซึ่ง(น่าจะ)เป็นของวิเศษกว่า แบบนี้ เรื่องมันคงโครตวุ่นเลยซินะค่ะ ไรเตอร์มาต่อเร็วๆน้า พรีสสสสสส
    #2036
    0
  21. #2035 Ashi (@achirayasonong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 23:17
    คุณพระ!!!

    หนูมีค่าแค่นั้นเองเหรอลูก

    ป้าดโธ่ กลัวโดนหักเงินเดือน
    #2035
    0
  22. #2034 ladyangle (@sofeast) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 22:52
    เราก็นึกว่าจะเป็นห่วงลาซซะอีกนะ
    #2034
    0
  23. #2033 Night (@fah2541) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 21:57
    คุณพระ!!! นึกว่าห่วง!!!
    #2033
    0
  24. #2032 kawhom (@july24) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 21:12
    555++ โอย! เกือบซึ้งที่แท้รักษาผลประโยชน์สุดชีวิตเลวิธาน
    #2032
    0
  25. #2028 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 19:54
    นึกว่ารักลาซนักหนา กลายเป็นกลัวโดนหักเงินเดือนซะนี่ ฮ่าฮ่า
    #2028
    0