Legendary chaotic online and Gobi Desert (SHONEN-AI)

ตอนที่ 23 : ตำนานบทที่16:บาโฟเมต สัตว์ร้ายผู้ถูกทอดทิ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58






ไม่ใช่สัตว์ร้าย แต่เป็นอสูรธรรมดาที่ถูกพระเจ้าทอดทิ้ง


บาโฟเมต  จ้าวแห่งความชั่วร้าย



 “บาโฟเมต...?” ผมทวนชื่อสัตว์ร้ายที่ซิซเอ่ยออกมาเสียแผ่ว



   หากจำไม่ผิดสิ่งที่ถูกเรียกว่า บาโฟเมต มันเป็น...



“ตามหลักพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานของโลก”



!?”



 ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆเอลิก็โพล่งขึ้น  เขาเข้ามาแทรกกลางระหว่างผมกับซิซก่อนในมือจะปรากฏหนังสือสีแดงเล่มหนาเกือบ30นิ้วขึ้นมากลางอากาศ   ขนาดปาหัวสัตว์อสูรให้สิ้นชีพได้ใน1วิ



   หน้าปกติดป้าย พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานฉบับปรับปรุงร่วมสมัย บอกยี่ห้อชัดเจน



เอามาจากไหน!?



   ผมถลึงตามองเจ้าพจนานุกรมสีแดงเล่มหนาเกือบ30นิ้วในมือเอลิด้วยอาการช็อกค้าง  ไม่คิดไม่ฝันว่าไอ้พจนานุกรมปาหัวหมาตายที่เคยใช้แข่งหาศัพท์ตัวป.3มันจะเป็นที่นิยมแพร่ระบาดมาถึงในเกมส์



   แต่เจ้าคนที่เรียกมันออกมาก็หาได้สนใจไม่ เอลิพลิกหน้ากระดาษสีขาวเรียบอาร์ตมันอย่างดีที่ผมสงสัยว่ามันพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว  มาหยุดอยู่ที่หน้า270ซึ่งปรากฏรูปอสูรกายน่าสะพรึง 



  ภาพของอสูรกายที่มีร่างเป็นคน หัวเป็นแพะถือเคียวสีดำใหญ่ยักษ์ไว้ในมือซ้าย กลางหลังคือปีกสีดำขนาดใหญ่ เหนือศีรษะของมันก็คือวงเวทย์รูปดาวห้าเฉกสีแดงฉาน  มันนั่งอยู่บนแท่น  ด้านซ้ายมีของอีกหน้ามีข้อมูลที่สลักตัวอักษรสีแดงฉานเอาไว้  ตัวอักษรประหลาดที่ผมอ่านไม่ออก



   และเหมือนรู้ว่าผมไม่ออกเอลิจึงได้กล่าวออกมาว่า



“บาโฟเมท เทพแห่งความอุมสมบูรณ์ของลัทธิเพเกินเป็นมนุษย์ประหลาดมีหัวเป็นแพะมีเขายาว มีปีกนั่งอยู่บนแท่ง แต่เดิมซาตานเป็นเทพ ชื่อแพน เป็นเทพหน้าแพะ The goat-god ให้พลังอำนาจแห่งความปราถนา จนยากที่จะหยุดยั้งหรือควบคุม”



  ร่ายยาวต่อไปเรื่อยๆพลางเหลือบมามองผมเล็กน้อยให้ขนลุกเล่น



   ก่อนจะกล่าวประโยคของย่อหน้าถัดไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “โดยเฉพาะความต้องการทางเพศอันรุนแรง ชาวกรีกแต่โบราณก็บูชาเทพองค์นี้ เพื่อขอให้ได้กำเนิดบุตร  อำนาจแห่งความลุ่มหลงในอารมณ์ใคร่ รสสัมผัสอันเย้ายวน”



   พอพูดถึงตรงนี้เขาก็หยุดลงแล้วหันมามองผมแบบแปลกๆเช่นเดียวกับซิซที่ไล่นัยน์ตาสีเพลิงมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า



“อะ อะไร?” ผมถามอย่างหวาดระแวงเมื่อ 



จะหาว่าผมหน้าเหมือนแพะมีปีกเรอะ!?



  เริ่มก่นด่าในใจแต่เอลิก็ไม่ได้ตอบอะไร  เขาก้มหน้าก้มตาอ่านข้อมูลในพจนานุกรมสีแดงต่อไป



 “เป็นพลังมืดที่ซ่อนเร้นในจิตใจมนุษย์ และเทพบุตรแพนชอบที่จะดลจิตใจใฝ่ราคะนี้เข้าสู่มวลมนุษย์มากจนเกิดความ วุ่นวายขึ้นในโลก จึงโดนลงโทษขับไล่ลงจากสวรรค์มาสร้างอาณาจักรใต้พื้นภิภพ อาณานิคมแห่งใหม่



   ถูกขานนามว่า นรกนิเวศน์ เป็นที่อยู่อาศัยของวิญญาณอันชั่วร้าย สะสมไว้ด้วยกองกิเลส บุคคลที่เต็มไปด้วย โลภะ โมหะ โทสะ จึงมักจะเดินทางไปสู่ปรโลก”



เมื่อกล่าวจบเอลิก็ปิดหนังสือลงและหันหน้ามามองผม



“จะให้นิยามมันว่าเป็น เป็นจ้าวแห่งความชั่วร้าย เป็นสัญลักษณ์ของซาตานที่ร้ายกาจกว่าซาตานก็ว่าได้”  เขาสรุปสั้นๆให้ผมฟังก่อนพจนานุกรมในมือจะหายวับไป



   ผมเงยหน้าไปมองไอหมอกสีแดงที่เริ่มแผ่ขยายมาปกคลุมผืนดินที่ละน้อย 



“แย่...” ผมคราง   ก่อนตีหน้าเครียดเพราะทุกๆที่ที่ไอหมอกสีแดงเคลื่อนผ่านล้วนแตกสลายลง  ไม่ว่าจะต้นไม้หรือพงหญ้า  ก้อนหินหรือผืนดิน



“....”



   ล้วนสลายกลายเป็นผุยผง  ไม่ใช่ความกังวลที่ถูกครอบคลุมด้วยความกลับแต่เมื่อได้ฟังข้อมูลที่เอลิเอ่ยออกมามันก็อดไม่ได้จริงๆ



 ล่อลวงผู้คน  ฉุดรั้งมนุษย์สู่ปรโลกด้วยคำลวงที่หอมหวาน...จ้าวแห่งความชั่วร้าย



     ฟังดูยังไงก็เป็นแค่ปีศาจร้ายชัดๆ



คิดแล้วก็ขมวดคิ้วยุ่งตีหน้าเครียดอีกคราจนเอลิต้องยกมือมาตบเบาๆที่หัวเพื่อเรียกสติ



 “มันไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดเสียทีเดียวหรอก”



“?”



  ผมชะงักกึก  เหมือนจะรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรเอลิจึงได้กล่าวออกมาเช่นนั้นเป็นเวลาเดียวกับซิซที่ผงกหัวลงน้อยๆ



คำพูดที่ผมไม่เข้าใจ



“หมายความว่าไง?” ผมถามทว่าเอลิกลับเพียงขยับยิ้มน้อยๆเป็นคำตอบ  รอยยิ้มราวกับจะเย้ยหยันอะไรบางอย่าง



“เจ้าเคยได้ยินสุภาษิตที่ว่า ผู้ชนะเท่านั้นที่เป็นฝ่ายถูก หรือเปล่าล่ะ”เอลิตอบกลับมาด้วยคำถามซึ่งเป็นคำถามที่ทำให้ผมชะงักไป



ผู้ชนะเท่านั้นที่เป็นฝ่ายถูก?



  ผมขมวดคิ้วยุ่ง



แม้จะไม่รู้ว่าเขาต้องการบอกอะไรแต่ผมก็เริ่มรู้ความหมายที่แมวดำสื่อเป็นนัยน์แล้ว



สิ่งที่อาจารย์สอนประวัติศาสตร์มักพูดเสมอ...?



ครืนนน...



หมายความว่าตำนานนั่นมันถูกบิดเบือน...?



   แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น  ท้องฟ้าสีแดงฉานเบื้องบนก็ส่งเสียงคำรามกึ่งก้องออกมาอีกครั้ง  ทว่าคราวนี้กลับไม่ได้มีเพียงไอหมอกสีแดงเท่านั้นที่ออกมา...



บาโฟเมต (ไม่มีข้อมูล) ระดับ:X เลเวล:??? ปรากฏ



คำเตือน:ความอันตรายระดับS  สิ่งของและผู้ที่ถูกบาโฟเมตสังหารรวมถึงเมืองที่ถูกบาโฟเมตทำลายจะถูกลบข้อมูลทิ้งไม่สามารถกู้คืนได้ค่ะ   แนะนำให้ผู้เล่นล็อกเอาท์มิฉะนั้นตัวละครจะถูกทำลาย



!?”



   วงแหวนเวทย์สีเลือดสว่างวาบก่อนจะบังเกิดสิ่งที่คล้ายหยาดเลือดสีแดงสดจำนวนมากค่อยๆย้อยลงมาจากวงเวทย์รูปดาวห้าแฉก  ห่อหุ้มเป็นรูปทรงหยดน้ำขนาดใหญ่



     ไม่ต้องให้ใครบอกผมก็รู้ว่าเจ้าสิ่งที่อยู่ข้างในมันคือสิ่งใด...



“ข้าจะไม่บังคับเจ้าหรอกนะ” อีกครั้งที่เอลิกล่าวออกมาอย่างจริงจัง  นัยน์ตาสีรัตติกาลของเขาสบลึกเขาไปนัยน์ตาของผมอย่างนิ่งเงียบไม่หลงเหลือความขี้เล่น



   ไม่ใช่สายตาคาดหวังและไม่ใช่สายตาห่วงใย  แต่...



“....”



ราวกับจะค้นหาบางอย่าง



 “ขอถามครั้งสุดท้าย” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นเรียบเฉยหากแต่นัยน์ตากลับไม่ได้ละไปจากวงหน้าของผมเลย “เจ้าจะไปกับพวกข้าไปสู้กับบาโฟเมต...หรือ” เอลิเว้นช่วงไปก่อนกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง



 “จะหนีไป?”



  คำถามที่ทำให้ผมรู้ว่าพวกเขาเคารพในการตัดสินใจของผมและไม่ต้องการบังคับ   ผมจ้องหน้าเอลินิ่ง   สีหน้าเขาเรียบเฉยและสงบนิ่งเช่นเดียวกับซิซราวผู้ใหญ่ที่กำลังมองดูเด็กเล็กๆกำลังตัดสินใจเลือก...ของเล่น?



   เชื่อแล้วว่าพวกเขาให้ความสำคัญกับผมมากจริง



 “ฮะๆ...” พอคิดเปรียบเทียบไปแล้วนั้นผมก็หัวเราะออกมา  จนคนถามอย่างเอลิต้องขมวดคิ้วยุ่งผิดกับซิซที่ยิ้มบางๆออกมา



  เหมือนคุณพ่อบุญธรรมจะรู้แล้วว่าผมคิดอะไรถึงได้หัวเราะออกมาแบบนั้น



“ถามแบบนั้น...” คิดแล้วก็ขยับยิ้มเอื้อมมือไปจับมืออีกฝ่ายแล้วผุดลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว 



คำตอบมันแน่นอนอยู่แล้ว...



“แล้วทำไมผมจะไม่ไปล่ะ”


ตำนานบทที่16:บาโฟเมต สัตว์ร้ายผู้ถูกทอดทิ้ง 



  
ด้านในสุดของใจกลางทะเลทราย  ที่ๆหยาดโลหิตสีแดงกำลังรวมตัวเป็นบาโฟเมต 

 

     แทบทุกที่ที่ไอหมอกสีแดงนั้นเคลื่อนผ่าน
   ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้หรือก้อนหินต่างก็สลายเป็นผุยผง ไม่เว้นแม้แต่ผืนดินที่กลายสภาพเป็นสีดำหม่นแตกระแหง 



    จากบริเวณที่เป็นผืนป่ากลับกลายเป็นเพียงลานสีดำโล่งกว้าง  ไม่มีซากของสิ่งมีชีวิตหากแต่สิ่งที่หลงเหลือไว้กลับเป็นเพียงฝุ่นทรายสีดำ



“ถอยตอนนี้ยังทันนะ”



   จ้าวอสรพิษยืนสงบนิ่ง  มีเพียงนัยน์ตาสีท้องทะเลเท่านั้นที่จับจ้องไปยังวงเวทย์สีแดงเหนือท้องฟ้า ที่ที่มีหยาดโลหิตสีแดงฉานน่าสะอิดสะเอียนก่อตัวเป็นรูปหยดน้ำขนาดใหญ่



   ที่ที่มีเพียงเขาและหญิงสาวผมสีเทาหม่น ผู้มีนัยน์ตาแสนเศร้า



“ข้าอยากหนีไปใจจะขาดเลยล่ะ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเหมือนเรียบเฉยผิดกับนัยน์ตาสีหม่นที่ตวัดมามองแขนซ้ายซึ่งถูกมือขาวซีดของชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าจ้าวอสรพิษตะวันตก...เกาะกุม?



เหนียวยิ่งกว่าหนวดปลาหมึก!



   หญิงสาวก่นด่าในใจ ขณะที่เจ้าคนมือเหนียวกลับทำเพียงตีหน้าขรึมกล่าวต่อไปว่า...



“ศึกครั้งนี้มันอันตราย ข้าไม่ได้ว่าอะไรเจ้าหรอกนะถ้าอยากจะหนีไป”  จ้าวอสรพิษกล่าวออกมาอีกครั้งด้วยสีหน้าเรียบเฉยผิดกับแรงบีบที่มือซึ่งทวีความเหนียวแน่นขึ้นเรื่อยๆ



“ข้าก็ไม่ได้อยากอยู่นักหรอกนะ” เอรัคเน่กดเสียงต่ำรอดไรฟัน พยายามอย่างยิ่งที่จะบิดข้อมือซ้ายออกจากการจับกุม ทว่าเลเวียธานกลับเอ่ยเพียง



“เจ้าหนีไปเถอะ  ไม่ต้องห่วงข้าหรอก” สีหน้านั้นนิ่งเฉย สายตาจับจ้องไปยังหยาดโลหิตรูปหยดน้ำขนาดใหญ่บนท้องฟ้า



ประโยคที่มีความหมายอันเป็นสุภาพบุรุษ ดูเสียสละเพื่อสตรี...แต่



“เจ้าก็ปล่อยแขนข้าสิ!” เอรัคเน่ตะโกนออกมาอย่างเหลืออด



การกระทำมันคนล่ะหน้ามือกับหลังเท้า!



 เธอทนไม่ไหวแล้ว “เจ้าปล่อยแขนข้าเซ่! แค่นี้ข้าก็หนีไปได้แล้ว” นัยน์ตาสีเทาหม่นเอ่อคลอไปด้วน้ำตา  เธออยากจะร้องไห้จริงๆแล้วนะ!



ข้าหนีไม่ได้ก็เพราะเจ้านั่นแหละ!



  เอรัคเน่กรีดร้องในใจ



“ข้าไม่ได้ห้ามเจ้าซะหน่อย” ในที่สุดเลเวียธานก็ละสายตาออกจากท้องฟ้าหันมาสบตากับนางพญาเส้นดาย “ถ้าเจ้ามีปัญญาหนีไปน่ะนะ”  เอรัคเน่แทบกรีดร้องออกมาไม่เป็นภาษา  คำพูดช่างผิดกับการกระทำลิบลับจนเธอแทบจะเอาหัวโขกพื้นแถวนี้ตายแล้วไปเกิดใหม่ให้รู้แล้วรู้รอด



“เจ้า...เจ้าคนไร้ยางอาย!” หน้าด้านจนไม่รู้ว่าเธอจะด่ามันว่าอะไร



ผิดกับคนถูกด่าที่ได้ฟังดังนั้นก็คลี่ยิ้มหวานออกมา “ขอบคุณ” กล่าวขอบคุณเสียเสร็จสรรพจนเธอไปไม่เป็น “ถ้าข้าไม่หน้าด้านคงจีบหญิงไม่ติดหรอก”



!?”  เอรัคเน่อ้าปากค้าง  คราวนี้เริ่มไปไม่ถูกจริงๆแล้ว



หน้าด้านแล้วมันเกี่ยวอะไรกับจีบหญิง!?



  นางพญาเส้นด้ายเหลือบมองหน้าจ้าวอสรพิษแล้วเริ่มวิจารณ์ในใจ



ขนาดนางงามเด็กมาเห็นหน้ามันยังต้องเอาปี๊บคุมหัว  บาซิลิสก์เพศเมียสปีชีส์ใกล้เคียงกันเห็นยังน้ำลายฟูมปากช็อกตาย แล้วแบบนี้สาวที่ไหนจะหลงผิดมาคบ!?’



“เรื่องของเจ้า



  ว่าแล้วเธอก็พยายามสงบปากสงบคำ  กลับมายืนอยู่นิ่งๆไม่หนีไม่ขัดขืนผิดกับใบหน้างามที่ฉายแววหงุดหงิดออกมาอย่างปิดไม่มิด 



ถ้าไม่กลัวว่าอีกฝ่ายมีพลังมากกว่า เธอคงจัดการซัดปากแตกไปแล้ว



นัยน์ตาสีท้องทะเลชำเลืองมองหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะยอมคายมือออก “ไม่อยากรู้หรือไงว่าศิลานักปราชญ์ในมือเธอเป็นของจริงหรือเปล่า?”



“?”



  คำพูดของเลเวียธานทำให้เอรัคเน่หันขวับมา



 “หมายความว่าไง?”  น้ำเสียงของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวาดระแวง



   คำถามที่ทำให้จ้าวอสรพิษแค่นยิ้มหยัน  ไอหมอกสีแดงเริ่มปกคลุมไปทั่วบริเวณอย่างหนาแน่น  สรรพชีวิตล้วนสลายเป็นฝุ่นผงไปจนหมดสิ้น  ไม่เหลือแม้แต่ก้อนกรวดหิน



อาณาเขต100ตารางเมตรใจกลางทะเลทรายเหลือเพียงผืนดินที่แตกระแหงและสายลมอันเบาบาง 



“ศิลาอาถรรพ์ยอมรับนายเพียงหนึ่งเดียว ไม่มีทางเป็นสอง...” นัยน์ตาสีท้องทะเลทอประกายสีแดงเรืองรองออกมาอีกครั้ง



  เพราะหมอกพิษที่ทำให้สิ่งกำบังทุกอย่างสลายไป  จึงไม่ยากที่จะมองเห็นร่างของสิ่งมีชีวิตหนึ่งเดียวที่มีไอสีดำทมึนแผ่ออกมา



มันไม่อยากเลยที่จะมองเห็นสิ่งมีชีวิตอื่นที่เหลือรอดในทะเลพิษร้ายแรงแห่งนี้



“จริงมั๊ย...เจ้าหัวขโมย”



   แทบจะทันทีที่เลเวียธานกล่าวออกไป  กลุ่มก้อนสีดำที่อยู่ในมุมอับสายตาที่อยู่หลังม่านหยาดโลหิตของสัตว์ร้ายก็ไหววูบ  เหมือนมันจะรู้ว่าถูกจับจ้องอยู่จึงได้โต้ตอบด้วยลูกบอลสีดำนับสิบออกมา



Light Shackle!



!?”



  แต่ไม่ทันที่การโจมตีจะถึงตัว  ลูกบอลสีดำก็สลายหายไป  โซ่น้ำแข็งขนาดใหญ่ถูกตวัดออกจากมือของเลเวียธานพุ่งตรงไปพันธนาการร่างของหัวขโมยลึกลับในกลุ่มก้อนสีดำ



 ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายหาทางสลัดโซ่ออก จ้าวอสรพิษก็กระชากอีกฝ่ายเข้ามาอย่างรวดเร็ว 



“เป็นเธอจริงๆด้วย”



  ภาพเบื้องหน้าที่ดูจะไม่ผิดคาดเท่าไหร่  ร่างหญิงของหญิงสาวผมลอนด์นัยน์ตาสีทอง หญิงสาวที่เคยพบก่อนเริ่มกิจกรรม ผู้มีอาชีพDark Wichที่ใช่ชุดนักบวชสีขาวผิดแปลก



  หากแต่คราวนี้ชุดที่เธอสวมใส่กลับเป็นสี...ดำสนิท?



หญิงสาวที่เคยเป็นที่รักยิ่งของราชันย์ภูต



“แม่มดดำแห่งแพนโดร่า”

 

++++++


 


บาโฟเมต (ไม่มีข้อมูล) ระดับ:X เลเวล:??? ปรากฏ



คำเตือน:ความอันตรายระดับS  สิ่งของและผู้ที่ถูกบาโฟเมตสังหารรวมถึงเมืองที่ถูกบาโฟเมตทำลายจะถูกลบข้อมูลทิ้งไม่สามารถกู้คืนได้ค่ะ   แนะนำให้ผู้เล่นล็อกเอาท์มิฉะนั้นตัวละครจะถูกทำลาย

 

  เสียงประกาศจากระบบดังขึ้นอีกครั้งพร้อมท้องฟ้าเบื้องบนที่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน



“บาโฟเมต...?”



วาบ...



   ไม่ทันให้ซีเรียสได้จัดการสังหารผู้เล่นจนหมด  เกมเมอร์นับร้อยชีวิตในบริเวณป่าไหมแดงก็สลายกลายเป็นแสงไปอย่างรวดเร็ว



เหตุฉุกเฉิน:บังคับล็อกเอาท์อัตโนมัติ  ผู้เล่นทุนคนทะเลทรายถูกตัดการเชื่อมต่อการระบบ



ลูกพลังที่กำลังถูกปล่อยออกมารวมถึงศาสตราวุธต่างๆสลายไปทันที  เสียงประกาศดังขึ้นต่อเนื่องเช่นเดียวกับสัญญาณเตือนภัยบางอย่างที่ดังขึ้นไปทั่วสถานที่กิจกรรม



   ทั้งท้องฟ้าที่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ทั้งวงแหวนเวทย์รูปดาวห้าแฉกที่กำลังก่อตัวเป็นหยาดโลหิต  ทั้งไอหมอกพิษสีแดงที่แผ่ขยายเข้ามา



“ผนึกแตกออกแล้วงั้นเรอะ!?” ซีเรียสเบิกตาโพล่ง  มองเหล่าพรรณไม้และก้อนหินที่สลายเป็นผุยผงอย่างช้าๆเมื่อถูกไอหมอกสีแดงเข้าสัมผัส



  ใบหน้าหล่อเหลาเครียดเกร็งขณะตวัดนัยน์ตาสีดำสนิทไปมองยังศูนย์กลางของทะเลทรายที่มีหยาดโลหิตขนาดใหญ่ก่อตัวอยู่ 



     ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้เรื่องเจ้าตัวที่ถูกผนึกเอาไว้ในศิลานักปราชญ์  แต่นึกไม่ถึงเลยจริงๆว่าจะมีคนคลายผนึกมันออกมาได้เร็วขนาดนี้



เพิ่งจากกันไม่กี่ชั่วโมงก็เกิดเรื่องแล้วเรอะ!?



  ซีเรียสสบถด่าในใจถึงเด็กทารกเผ่าไซน์อย่างหงุดหงิด  ไม่ต้องเสียเวลาคิด  สุนัขผู้เฝ้าประตูนรกก็พุ่งทะยานออกไปทันที



จุดหมายก็คือใจกลางทะเลทรายโกบี  ต้นกำเนิดของหมอกพิษ!



ราชันย์ภูตในตอนนี้จะสู้ได้เหรอ?



  ซีเรียสคิดอย่างเคร่งเครียด   เขาไม่ได้ผ่อนฝีเท้าลงเลย 



ถ้าหากบาโฟเมตปรากฏตัวออกมา  ภาระสำคัญก็จะต้องไปอยู่กับราชันย์ภูตรุ่นปัจจุบัน 



ทางออกมีเพียง2วิธี...



  เมื่อคิดถึงตรงนี้คิ้วเรียวก็ขมวดยุ่ง    



เป็นทางที่ดูยังไงก็ไม่เห็นแสงสว่าง  หากไม่ฆ่าก็ต้องมีพลังมากพอที่จะกำราบมันให้อยู่ใต้พันธะสัญญา  แต่ด้วยสภาพของบุตรแห่งไซน์ผู้เป็นราชันย์ภูตรุ่นปัจจุบันตอนนี้...



“ไม่มีทาง...”



  ยิ่งคิดใบหน้าของซีเรียสก็เริ่มเคร่งเครียดหนักกว่าเก่า  ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด  แค่ไม่ตายภายใน10นาทีก็คงเต็มกลืนแล้ว  แม้ว่าจะมี3ราชาแห่งความวิบัติกับฟีนิกซ์อมตะก็ไม่แน่เลยว่าจะสู้เจ้าบาโฟเมตตัวนี้ได้



   แม้ศิลานักปราชญ์จะเป็น1ใร7ศิลาอาถรรพ์ที่ทำพันธะสัญญากับราชันย์ภูต  แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าสัตว์ร้ายข้างในจะเชื่องจนยอมสยบด้วยเสียหน่อย



แม้จะเพิ่งเจอกันไม่ถึงวันแต่อะไรบางอย่างก็บอกกับเขาว่าถ้าเจ้าเด็กเผ่าไซน์นั่นตายตัวเองคงลำบากแน่



   ไม่ใช่เพราะคำฝากฝังเสียดิบดีของราชาแห่งเคออสรุ่นที่แล้ว  ไม่ใช่เพราะคนที่ฝากฝังราชันย์ภูตรุ่นปัจจุบันเอาไว้เคยเป็นนายเหนือหัว



  แม้จะไม่รู้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของผู้ที่เคยเป็นนายต้องการอะไร 



“ลาซาเซล...” น้ำเสียงที่เอื้อนเอ่ยออกมานั้นแผ่วเบาแต่งแฝงไปด้วยร่องรอยแห่งความกังวล



   แม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกผูกพันเลยสักนิด  แต่บางอย่างก็บอกเขาว่าต้องปกป้องเด็กคนนี้ด้วยชีวิต บางอย่างที่คอยย้ำเตือนหลอกหลอนเขาราวบ่วงพันธะ



ถ้าเด็กคนนั้นตาย  เขาคงจะ เขาคง...



.



.



.



กลายเป็นลูกชิ้น”น้ำเสียงแสนราบเรียบก่อนจะตอกย้ำตัวเองเบาๆ “แน่ๆ”



ฟิ้ว...



 คล้ายกับได้ยินเสียงใบไม้และสายลมที่พัดผ่าน  ซีเรียสหยุดยืนด้วยอาการสงบ



“เจ้าพ่อค้าปีศาจนั่นคงลุกจากหลุมมาอาละวาดจนนรกแตก” สีหน้านั้นเคร่งเครียดเหลือคณายามนึกถึงเจ้าของคำสั่งผู้เคยเป็นนาย



“จากนั้นก็จับข้าไปทำลูกชิ้นเนื้อสุนัข” กล่าวด้วยสีหน้าว่างเปล่าแม้จะขัดกับข้อความในประโยคก็ตาม “ฮะๆ”



   หัวเราะออกมาอย่างไร้อารมณ์ 



ใช่แล้ว...อะไรบางอย่างที่บอกเขาว่าบุตรแห่งไซน์ห้ามตายเด็ดขาดก็คือราชาแห่งเคออสรุ่นก่อนนั่นเอง  หากเขาทำผิดคำสั่งล่ะก็เขาเดือดร้อนจริงๆแน่!



“ไม่มีวัน” ซีเรียสผ่อนฝีเท้าลงในที่สุด  เขาหยุดยืนกำหมัดนิ่งมองไปยังกลุ่มหยาดโลหิตเบื้องบนด้วยสายตาวาววับ



การตัดสินใจที่เด็ดขาด



“ข้าจะไม่มีวัน” จุดมุ่งหมายแรงกล้า “ไม่มีวันกลายเป็นลูกชิ้นเนื้อสุนัขเด็ดขะ...”



“แกห่วงแค่นี้เองเรอะ!?”



โครม!



  ไม่ทันเอ่ยจบ  ร่างสูงโปร่งของซีเรียสก็ถูกใครบางคนถีบเข้ากลางหลังจังๆจนล้มไปกองกับพื้น



“อา...สัมภเวสีเดี๋ยวนี้เฮี้ยนจริง”
“พ่องแกสิไอ้หมานรก
!”



  ไม่ทันจบคำคนที่ถูกเรียกว่าหมานรกก็ถูกเท้าของ สัมภเวสี ที่ว่ายันเท้าเข้ากลางหลังให้อีกดอก



เขาเป็นถึงเทพอสูรระดับGod Animal ไม่มีทางที่ผู้เล่นหรือสัตว์อสูรธรรมดาจะเข้ามาโจมตีได้โดยไม่รู้ตัว  ฉะนั้นหากเข้าสิ่งที่ทำการประทุร้ายอยู่บนหลังเขานี้ไม่ใช่สัมภเวสีไร้ตัวตนแล้วล่ะก็...



“สัมภเวสีสปีชีส์ใหม่”



ปึก!



“ไปตายซะ!”



“....”



    คำหนักหน่วงที่ถูกส่งลงมาบนส้นเท้าไม่อาจทำให้ซีเรียสเงยหน้าขึ้นไปมองได้เลย  จิตใจเริ่มครอบคลุมด้วยความเคร่งเครียด  เขาไม่ได้ขึ้นมาโลกมนุษย์ไม่กี่ปี  ไม่นึกเลยว่าสัมภเวสีจะพัฒนาความเฮี้ยนได้ขนาดนี้!



“ข้าไม่ใช่สัมภเวสี!”



“?”



  และแล้วเจ้าของฝ่าเท้าก็ยอมยกขาออกแต่โดยดีทว่าความนี้กับเปลี่ยนมาเป็น...



“เจ้าเป็นผู้รับใช้แห่งเคออสจริงๆเรอะ!?” น้ำเสียงแข็งกร้าว สิ่งเดียวที่สะท้อนกลับเข้ามาในตาของซีเรียสกับเป็นภายชายหนุ่มผิวขาวหัวสีน้ำตาลยุ่งฟู



“นี่เจ้าเป็นห่วงลาซเพราะกลัวโยจับไปทำลูกชิ้นเนี่ยนะ!?” นัยน์ตาสีโอ๊คที่สะท้อนกลับมานั้นเรืองรองอย่างน่ากลัว “ข้าดูเจ้าผิดไปจริงๆเซอร์บิรัส!” ก่อนกลีบปากบางนั้นจะอ้ากว้างปล่อยคำก่นด่าต่อไปว่า



“เจ้ามันดีแค่เปลี่ยนผ้าอ้อมเป็นเท่านั้นล่ะ!” เหมือนจะเป็นคำด่าแต่ซีเรียสกลับผงกหัวรับ



“ขอบคุณที่ชม”



  กล่าวเพียงแค่นั้นก็ทำให้คนฟังแทบกัดลิ้นตาย  เจ้าของนัยน์ตาสีโอ๊คกัดฟันกรอดอย่างอาฆาต



สมแล้วที่เป็นเพื่อนกับเจ้าสมาคมETจากเคออส! คิดแล้วก็พ่นคำปรามาสกลับไปอีกรอบ



“ข้าไม่น่าหลงผิดฝากลูกไว้กับคนอย่างเจ้าเลย!” อ้างตัวแสดงความเป็นพ่อกับราชันย์ภูตเสียเสร็จสรรพ



แต่แล้วชายหนุ่มผู้มีใบหน้าและกลิ่นอายของพลังแห่งผืนดินที่คุ้นเคยตรงหน้านี้ก็ทำให้ซีเรียสเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ...



“เบเฮมอธ?”


 

____________________________________________________________________________________

ครบ100%แล้วครับ
// ปลาบปลื้มยิ่งนัก

ขอลาสักเดือนสองเดือนเนื่องจากใกล้สอบ
(แม้จะจะไม่ค่อยได้อัพก็ตามที #ผิด)

ด้วยภาวะมรสุมงานรุมเร้าและกิจกรรมล้านแปด
ทำให้อัพช้ากว่าเดิมอภิมหาเต่าคลานโครตๆ
// แต่จะพยายามมาอัพเมื่อว่างครับ

ในที่สุดซีเรียสกับเบเฮมอธก็กลับมามีบทสักที
(แม้จะหายไปในตอนต่อไปก็ตาม #อาเมน)

เหลือแต่เจ้าไซออน  
ไม่ต้องห่วงครับ พระเอกย่อมมาทีหลัง #ห๊ะ!?

บทนี้มีฉากเลเวียม่อสาว(?)ด้วย
ในที่สุดคุณแม่(?)ก็ได้ออกเรือนกับเขาเสียที
*หัวเราะ*

ฮูเล่! แอนนาโผล่มาแล้ว
(ว่าที่นางเอกของสาวๆ #ผิด)
ในที่สุดผมก็หาบทลงให้เธอจนได้
// น่ายินดีจริงๆ


บท:ศึก...บาโฟเมต อสูรร้ายแห่งบรรพกาล
จะมีประมาณ3-4ตอนเช่นเดียวกับบทศึกชิงศิลานักปราชญ์นะครับ
(ไรขี้เกียจคิดชื่อตอน #ว็อท?)

คาดว่าอีกไม่ถึง10ตอนจากจุดนี้ไปเรื่อยๆจะจบภาคGobi Desert
// ปลาบปลื้มยิ่งนัก

แอบมีคนเดาว่าบาโฟเมตจะกลายเป็นสัตว์อสูรของลาซ???
// โอ้ว นักอ่านช่างมีวิวัฒนาการไปไกลยิ่ง
(เรื่องนี้ต้องติดตามกันตอนต่อไปว่าเจ้าลาซจะซวยได้ถึงขั้นไหน  #ว็อท)

เห็นแบบนี้เลเวียก็เเมนก็เบเฮมอธอีกนะเออ!
// โดนเบเฮเอาสปาตาร์ไล่ฟัน

ข้อมูลบาโฟเมตอ้างอิงจาก
http://www.mythland.org

ตัดสปอย
// ฉับ!

แก้ไขคำผิด(เท่าที่สายตาและนักอ่านจะกรุณา)
31/08/56

ขอบคุณที่ติดตามครับ
เจอกันเมื่อโลกต้องการ
XD



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

3,066 ความคิดเห็น

  1. #2593 pin (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 14:10
    ไม่เอายัยแอนนา ลาซสู้ๆน่ะ
    #2593
    0
  2. #2417 Silver Crown der. Sylvester (@silver-crown) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 17:21
    เอลิ...ไปเอาพจนานุกรมยาวๆนั่นมาทำไม!
    กูเกิ้ลมีไว้ทำไม!? #ผิดมาก

    จะว่าไป...พจนานุกรมนั่นปาหัวได้ ...
    ทำไมไม่เอาไปหาหัวบาโฟเมตล่ะ?...ลาซเอ๋ย
    //โดนเอาลาซมันทุ่มใส่หัว

    ซีเรียส..กวนเบเฮมดีมาก...ดีอย่างร้ายกาจ
    อยากเอาเขาเป็นสัมภเวสีประดับบ้านเลยมั้ย..
    //โดนเบเฮมกระทืบตายห่าน

    จากตอนนี้ผมสัมผัสได้ว่า...เบเฮม เมะ ซีเรียส ไม่ ขึ้น...
    //โดนเบเฮมจับฝังลืม



    #2417
    0
  3. #2381 rayoon (@rayoon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 19:42
    ชูป้าย "สมาคมต่อต้านนางเอก สนับสนุนพระเอก" ตอนหน้าหวังว่าคงมีลาซพิชิด้วยรอยยิ้มพิฆาตแน อิอิ
    #2381
    0
  4. #2356 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 23:35
    แหมม  -3-'' ก็แค่เคยเป็นที่รักยิ่งอ่ะ  ก็แค่เคยอ่ะ  แค่เลยอ่าา า >O<   เอาให้มันเป็นแค่ "เคย" เซ่ T^T
    #2356
    0
  5. #2320 นัท^o^ (@natty0407) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 16:19
    ไม่เอาแอนนาอ่า
    #2320
    0
  6. #2318 ParisJ (@parisj) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 17:50
    ไม่อยากให้แอนนาเป็นนางเอก.. T^T
    #2318
    0
  7. #2315 คิดถึงเว้ย (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 21:03
    ค้างสุดๆ

    อยากอ่านต่อ
    #2315
    0
  8. #2303 Lam[Bor]Ghini'z ...~ (@arrunna) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 20:23
    ขอบคุณค่ะไรเตอร์ ฮะๆๆ
    จี้ได้อีก ลูกชิ้นเนื้อสุนัข
    #2303
    0
  9. #2302 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 17:53
    เกิดความคิดที่ว่าสองคนนี้น่าจะคู่กัน คงน่ารักดี
    #2302
    0
  10. #2301 kutokung (@phale) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 16:20
    ตอนหน้า ลาส คงทำเกรียน ช่ายม่ะ 555 ติดตามอ่านอยู่น้าาาา รอรอรอ
    #2301
    0
  11. #2299 worm-book (@m130341) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 15:47
    ห่วงแค่นี้มันก็น่าจับทำลูกชิ้นปิ้งจริงๆนั่นแหละ...
    อ๊ายยย ป๊ะป๋าเบเฮมอธ หายหัวไปหลายตอนเพิ่งจะมีบท(สั้นๆ)ให้ออกนะเคอะ
    #2299
    0
  12. #2298 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 12:56
    อ้าว ซีเรียสไม่เคยเจอเบเฮมอธมาก่อนหรือไงเนี่ย ว่าแต่หักมุมได้ฮาจริง ๆ ตรงที่ว่าถ้าลาซตาย ข้าคงจะ... เนี่ย ฮ่าฮ่า
    #2298
    0
  13. #2296 PRIEST (@tasaru) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 09:16
    เอิ่ม ท่านไรท์ เชื่องจนยอมสลบ ---> สยบรึเปล่า
    #2296
    0
  14. วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 08:56
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #2295
    0
  15. #2293 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 01:32
    ค้างมากมายอ่ะไรเตอร์ T^T
    #2293
    0
  16. #2292 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:08
    เบเฮมอธกับซิเรียสมีบทแล้ว ^_^
    #2292
    0
  17. #2291 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:02
    ลาซจะสู้ไงเนี้ย หรือว่าจะใช้ รอยยิ้มสะกดใจ หุหุ
    #2291
    0
  18. #2290 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 23:02
    ลาซจะสู้ไงเนี้ย
    หรือว่าจะใช้ รอยยิ้มสะกดใจ หุหุ
    #2290
    0
  19. #2289 nut o_O (@nut3939) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 22:56
    ส่งแอนนาให้บาโฟเมตฆ่าเลยเชื่อผมๆ
    #2289
    0
  20. #2288 Nendtime (@nateriver007) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 21:53
    ต่อต้านนางเอก ด้วยคนนนนนนนนนนนนนน
    #2288
    0
  21. #2287 Namfon13 (@fon13fon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 21:53
    ขำซีเรียสกับเบเฮมอธ กว่าจะโผล่มานะตัวเธอ 555
    อยากรู้จริงๆ ว่าถ้าสองคนนี้เห็นหนูลาซในเวอร์ชั่นตอนโตจะออกอาการยังไง
    ปล.ไรต์...แล้วเรื่องของหนูวิโอล่าไม่อัพบ้างเหรอเค๊อะ//โดนถีบ 
    #2287
    0
  22. #2281 Black Moon (@diamon-n) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 18:01
    ไม่ชอบแอนนาอย่างแรงงงงงงงงง
    #2281
    0
  23. #2280 Knight (@tangao) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 16:25
    ยัยแอนนานี่ร้ายจริงๆ หวังว่าลาซคงจะมาเห็นและตาสว่างซะทีนะ

    ยิ่งอ่านยิ่งติดอ่ะ มาอัพต่อไวๆนะคะ
    #2280
    0
  24. #2279 ... (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 20:59
    ชูป้าย 'ต่อต้านนางเอก สนับสนุนพระเอก'
    #2279
    0
  25. #2278 tiyada (@noiyom) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 19:44
    ลาซ...เลิกหลงแอนนาซะ...// ทำพิธีคุณไสยเสกตะปูเข้าท้องแอนนา
    #2278
    0
  26. #1146 I'm YOK ~ (@yok-haruhi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 21:40
     บทนี้คำพูดของจิ้งจอกได้อารมณ์ดีแฮะ

     ปล. ตัวหนังสือเป็นสีออกเทาๆค่ะ เอ๊ะ หรือจงใจให้เป็น = =
    #1146
    0