Legendary chaotic online and Gobi Desert (SHONEN-AI)

ตอนที่ 4 : ตำนานบทที่2:พ่อบุญธรรมคือสองราชาแห่งความวิบัติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58








เด็กนั้นเปราะบาง แตกสลายง่าย...แต่ทำไม ข้าต้องเอาของที่เกลียดมาไว้ใกล้ตัวด้วย?

ซิซ มหาวิบัติแห่งท้องนภา



ยินดีต้อนรับผู้เล่นลาซาเซลสู่แอคโนโลเกีย ดินแดนแห่งมังกรค่ะ  เนื่องจากคาแร็กเตอร์นี้ยังไม่ได้รับการปลดผนึกทำให้ท่านถูกผนึกไว้ในไข่เป็นการชั่วคราวค่ะ


  เขาว่าเริ่มต้นดีจะเป็นศรีแก่ตัว...แต่ตอนนี้ผมเริ่มเข้าใจแล้ว ไอ้คำว่าเริ่มต้นดีของผมมันคงไม่ใช่การเริ่มต้นโดยการเสี่ยงโชคสุ่มทายแบบนี้แน่!


   เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาที่รู้สึกเวทนาตนเองที่ดันไปเชื่อคำพูดของอิซซาร์   เพราะยังไงสำหรับโลกใบนี้ไอ้คนที่เสี่ยงโชคและได้ดีมันก็มีแต่คนทำบุญมาเยอะตั้งแต่ชาติปางก่อนนั่นแหละ!


   ผู้เล่นลาซาเซลเตรียมรับแรงปะทะ...กรุณาหาที่หลบภัยด้วยค่ะ มิฉะนั้นไข่ท่านจะแตกและเสียชีวิตโดยสูญเสียคาแร็กเตอร์ลับไป


เสียงระบบประกาศขึ้นอีกครั้งหลังจากผมได้สติคืนกลับสู่โลกแห่งเกมส์   เอาล่ะครับ...ตอนนี้ผมเป็นไข่  ไข่ที่ดีมีหน้าที่อะไรงั้นเหรอ?


1.เป็นอาหารเสริมโปรตีนให้เด็กน้อยวัยใส
2.เป็นระเบิดไข่เน่าไว้ปาไล่หมาดุๆสักตัว


     ก็ตามนั้นแหละครับ...และดูเหมือนตอนนี้ผมจะไม่สามารถทำประโยชน์อะไรได้เลยทั้งสองอย่างที่กล่าวมาข้างต้น.เนื่องจากขยับตัวไม่ได้และไม่มีผู้ใช้..เพราะฉะนั้นแล้ว.....


เตรียมรับแรงปะทะ 10...9...8...


เพราะฉะนั้นก็ไข่แตกลูกเดียวสิครับ...เฮ้ย!?


ตุบ...


ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ...เนื่องจากผู้เล่นตกลงมาบนหลังของ ซิซ มหาวิบัติแห่งท้องนภา จึงไม่สูญเสียคาแร็กเตอร์ลับ


เดี๋ยวนะ...เมื่อกี้ถ้าฟังไม่ผิด  ประกาศมันบอกว่าผมกำลังรอดตายเหรอ?


กร๊าซซซ...


   เสียงคำรามแหลมเสียดแก้วหูทำเอาผมที่อยู่ในไข่สะดุ้งเฮือก   เดี๋ยวก่อนสิ! นี่ผมตกลงมาบนหลังตัวอะไรกันแน่เนี่ย!?


สัมผัสอุ่นจนร้อนรอบตัวผมค่อยๆเปลี่ยนไป  อสูรกายวิหคเพลิงทมิฬร่อนลงจอดบนปากถ้ำที่อยู่อาศัยของตนอย่างรวดเร็วเมื่อรับรู้ได้ถึงสิ่งผิดปกติบนหลัง


“เจ้าเป็นใคร” ฉับพลัน พญาวิหคร่างยักษ์ก็กลับกลายมาเป็นชายหนุ่มเรือนผมสีแดงฉานหน้าตาคมคาย  “ไข่ของอสูร...งั้นเหรอ”  เขาขมวดคิ้วยุ่งพลางพลิกเจ้าไข่ใบโตในมือไปมาด้วยความสงสัย  นัยน์ตาสีเข้มเขม็นมองมันอย่างไม่ค่อยไว้ใจ


เหมือนผมจะรอดนะถ้าเขาไม่พูดอะไรออกมาซะก่อนว่า...


“พอดีเลย...เอาไปเป็นมื้อเที่ยงได้พอดี” ว่าแล้วคุณพี่ชายหน้าหล่อก็แสยะยิ้มอารมณ์ดีหิ้วไข่สีเงินลายพร้อมเข้าถ้ำไปพลางฮัมเพลงไปพลาง


เฮ้ยผมเป็นผู้เล่นนะเว้ย! มีด้วยเรอะไอ้การที่สัตว์อสูรจะเอาผู้เล่นไปย่างกินน่ะ!?


  ผมร้องเสียงหลงในใจพยายามขยับให้ได้อย่างน้อยก็ขอกลิ้งหนีได้ก็ยังดี  แต่มีหรือว่าเจ้าวิหคหน้าหล่อเหี้ยมผิดกฏหมายนั่นจะสนใจ 


“เอาเป็น...ไข่ย่างก็แล้วกัน!” ว่าแล้วเขาก็เอากองไม้มาสุมๆกันแล้วดีดนิ้วจุดไฟ  “แกคงเห็นด้วยนะเจ้าไข่” ไฟสีดำทมิฬลุกโชติช่วงก่อนเขาจะจับผมโยนเข้าไปในกองเพลิงอย่างไม่ต้องรอคำตอบ


แกโยนไปแล้วจะมาค่อยถามทำแป๊ะอะไรฟะ!?


   ผมก่นด่าในใจเมื่อเริ่มรู้สึกว่าอุณหภูมิรอบตัวมันชักทวีความร้อนมากไปทุกทีแล้ว   นี่ผมจะโดนย่างกินจริงๆเรอะ!?


เปรี๊ยะ...


   แต่ก่อนจะได้พูดอะไรก่อนหน้านั้น  ดูเหมือนเปลือกไข่รอบๆตัวผมจะร้าวเสียก่อน


“โอ้...สุกแล้วหรือนี่” ชายหนุ่มทำท่าดีใจ  เขาไม่รอช้ารีบเอื้อมมือไปหยิบไข่ออกมาจากกองไฟทันทีอย่างไม่กลัวร้อน  “เอาล่ะ...แกะเปลือกดีกว่า ว่าแต่กลิ่นมันแปลกๆแฮะ” เขาเอ่ยอย่างอารมณ์ดี  สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนดอกไม้หอมก่อนจะลงมือกระเทาะเปลือกออกทีล่ะชั้น...ทีล่ะชั้น...


“ไหนดูสิว่าสุกหรือยะ...เฮ้ย!?”  ทันทีที่แกะเปลือกส่วนตัวไปได้ครึ่งนึงจ้าววิหคก็ตกร้องลั่นเมื่อสิ่งที่ปรากฏข้างในไข่นั้นมันกลับไม่ใช่ไข่ย่างสีดำแต่ดันเป็น...


อุแว้...


  เป็นเด็กทารกที่กำลังเบะปากร้องไห้จ้า   ไม่ต้องสงสัยว่าเด็กคนนี้เป็นใครมาจากไหนครับ...เพราะเขาคือ


“ทำไมไข่ย่างถึงกลายเป็นเด็กทารกว่ะ!?” ซิซตะโกนโวยวายอย่างไม่พอใจที่อาหารเที่ยงแสนรักของตนกลายเป็นเด็กทารกชาวมนุษย์ดิบๆเนื้อนุ่มๆเสียได้  


ใช่แล้วครับ...เด็กคนนี้ก็คือผมเอง


“แบบนี้ก็กินไม่ได้น่ะสิ” ชายหนุ่มผมแดงเกาหัวแกรกๆอย่างจนปัญญา  เป็นครั้งแรกที่ผมได้เป็นอีกฝ่ายตรงๆไม่ต้องอาศัยมองจากสัมผัส 


อื้อหือ...หน้าตาใช้ได้เลยน่ะเนี่ย  ถ้าจับไปประกวดนายแบบคงจะรุ่ง  


“เอาไปทิ้งดีกว่า...”  แน่นอนว่าเขาจะเป็นเพอร์เฟ็กแมนดีทุกอย่างถ้าไม่พูดประโยคนั้นออกมา   ผมที่ตอนนี้อยู่บนฝ่ามือเขาเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มเบะปากแล้วร้องไห้จ้า...


ร้องจริงๆครับคราวนี้...ร้องเสียงดังปานฟ้าถล่มโลกสลายก็ฉุดไม่อยู่  ถึงขั้นทำเอาพญาวิหคอย่างซิซติดสตั้นไปหลายวิ   เขาทำท่าเลิ่กลั่กเพราะไม่รู้จะหยุดเด็กร้องไห้ยังไง


“โว้ยยยย...หยุดร้องเดี๋ยวนี้นะ!” และเมื่อไม่รู้ทำไงให้หยุดร้องเขาก็ตะโกนโวยวาย  ซึ่งนั่นทำให้ผมร้องเสียงดังหนักกว่าเก่าประมาณว่าคลื่นเสียงผมอาจทำลายแก้วหูของสัตว์ในละแวกนั้นจนเสียชีวิตลงแล้วก็เป็นได้...


   แต่โชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่รู้เพราะในรัศมี10กิโลจากนี้ไม่มีสัตว์อื่นอยู่นอกจาก ซิซ มหาวิบัติแห่งท้องนภา  เจ้าบ้านเจ้าถิ่นผู้ทรงอำนาจจึงต้องรับกรรมโดนผมทรมานแก้วหูอยู่อย่างงี้


“มันหนวกหูนะไอ้เด็กบ้า!
“แง้
!!!”


  และผมก็ร้องหนักกว่าเก่า  เล่นเอาคราวนี้ชายหนุ่มแอบเห็นยมฑูตโบกมือทักทายมาจากโลกหน้ากันเลยเชียว


“หะ หิวล่ะสิ...เจ้าหิวใช่มั๊ย?” เมื่อวิธีตะคอกไม่ได้ผลอีกฝ่ายก็หันมาเจรจา  เชื่อเลยว่าไม่เคยเลี้ยงเด็กทารกจริงๆนี่ยังไม่รู้อีกเรอะว่าผมร้องไห้ทำส้น...อะไรน่ะ!?
“แง้...อุ๊บ!”


  ไม่ทันที่ผมจะได้ร้องต่อเจ้าวิหคบ้าอำนาจก็เอานิ้วมือเปื้อนเลือดสีดำของมันมายัดใส่ปากผมเสียเลย!


“คราวนี้เลิกร้องได้แล้ว  ข้าอุตส่าห์เสียสละเลือดให้เจ้ากินแล้วนะ!” ชายหนุ่มนัยน์ตาเลือดกล่าวอย่างหงุดหงิด  แต่ผมอยากด่ามันเหลือเกินว่า...


พ่องเอ็งดิ...แกเอาสมองส่วนไหนคิดว่าเลือดมันเป็นอาหารของเด็กทารกกัน!


“อู้...อือ” ผมพยายามใช้ลิ้มเล็กดันนิ้วอีกฝ่ายออกไป  เลือดบ้าอะไรโครตขมเลยแถมจะกัดก็ไม่ได้เพราะเพิ่งเกิดฟันมันเลยยังไม่งอก!


ผู้เล่น ลาซาเซล ได้รับเลือดเปื้อนบาปจาก มหาวิบัติแห่งท้องนภา ซิซ  ทำให้ร่างกายได้รับคุณสมบัติต้านทานพิษทุกชนิดค่ะ


ผมล่ะอยากจะบ้าตายจริงๆ


“อา...เจ้าคงหิวสินะ  งั้นทานเยอะๆไม่ต้องเกรงใจเพราะข้าขี้เกียจโดนทรมานประสาทหูเพราะเสียงร้องของเจ้า”  ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อยแล้ว 


ขอที...อย่าเข้าใจผิดไปมากกว่านี้เลย   ผมจะประสาทแดกจริงๆก็งานนี้แหละ


“เอ๋...แปลกจัง  ทำไมเลือดหยุดไหลแล้วแถมไม่มีบาดแผลอีก” ชายหนุ่มยกนิ้วเปื้อนน้ำลายขึ้นมาดูอย่างแปลกใจก่อนจะหันมามองผม  ซึ่งตอนนี้ผมก็กำลังจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่คิดว่าน่ากลัวที่สุดเช่นกัน


แต่กลับกลายเป็นว่า  “เจ้าปวดอึ้เหรอ?”


“...”


   มันน่าฆ่ามั๊ยล่ะครับท่านผู้อ่าน?


“ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าจะได้เอาเจ้าไปทิ้งให้สิ้นเรื่องสิ้นระ...”
“แง้
!!!”


  ไม่ทันที่ผมจะเปิดโอกาศให้อีกฝ่ายได้พูดจบประโยคผมก็ชิงร้องไห้เสียก่อน   ฝันไปได้เลยว่าจะเอาผมไปโยนทิ้งน่ะ!


“จะ เจ้าต้องการอะไรกันแน่เจ้ามารน้อย!” ถึงขนาดกล้าเรียกผมว่ามารน้อยเชียวเรอะ!  นี่คนออกแบบเกมส์กับเจ้าตัวละตัวนี้มันโง่หรือบ้า   แค่ปลอบเด็กทารกร้องไห้ยังทำไม่ได้!


ลูบหัวดีๆแล้วบอกว่า ไม่เป็นไร...มาอยู่กับฉันเถอะนะ พูดแค่นี้น่ะเป็นมั๊ยห๊าไอ้AIเฮงซวย!


“โฮ!!!”  ถ้าเสียงจริงๆของผมดังขนาดนี้คงทรมานแก้วหูคนฟังน่าดู   ซิซขมวดคิ้วด้วยความยุ่งอยากใจแต่ก่อนจะได้ทำอะไรก็มีเสียงร้องเรียกจากปากถ้ำดังรอดเข้ามาเสียก่อน...


“เฮ้! ซิซ...วันนี้ข้าเก็บไข่ของโกลด์ดราก้อนมาได้เจ้าจะกินมะ...?”
“หนวกหู
! วันนี้ข้าจะกินเจ!”


  อนิจจา...จ้าววิหคอสูรเนี่ยนะกินเจ  ว่าแต่...แค่หยุดเด็กร้องไห้คนเดียวไม่ได้เนี่ยเกี่ยวอะไรกับกินเจด้วย?


รึว่ามันเกลียดไข่ไปเลยเพราะผม?


“อ้าวๆ...นั่นเจ้าไปเก็บเด็กที่ไหนมาเลี้ยงน่ะ”  เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังดังขึ้นเรียกความสนใจจากผมให้หยุดร้องได้ชั่วครู่


“เจ้ามาพอดีเลยเบเฮมอธ...ช่วยบอกข้าสิว่าข้าควรทำไงกับเจ้าเด็กนี่ดี?” ซิซจัดการโยนผมไปให้ผู้มาใหม่...ฟังไม่ผิดหรอกครับ  มัน โยน ผมไป แถมโยนด้วยมือข้างเดียวอีกต่างหาก!


อย่าให้ผมโตกว่านี้นะ...พ่อจะเอามังกรมาไล่งับก้นให้ดู!


“เอ๋...เด็กนี้กลิ่นแปลกๆนะ” ชายหนุ่มอีกคนยื่นมือมารับผมเอาไว้พลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ  เข้าเป็นชายหนุ่มที่ดูท่าทางสุขุมเป็นผู้ใหญ่   เรือนผมสีน้ำตาลของเขาโชยกลิ่นดินติดออกมานิดๆแถมแห้งแตกปรายหน่อยๆเหมือนเพิ่งขึ้นมาจากทะเลทราย


เขาคงจะเรียกได้ว่าเป็นเพอร์เฟ็กแมนอีกคนถ้าไม่ติดว่าเข้ารับผมเอาไว้ด้วยการ....


“แง้!!!”
“โอ๊ะ...ร้องซะแล้ว”


  ถ้ามันไม่รับผมด้วยการคว้าขาข้างเดียวแล้วจับผมห้อยหัวลงมา...


“ฉันโครตกลุ้มเลยว่ะ...ไม่รู้มันเป็นตัวอะไร  ดันออกมาจากไข่แล้วกลายเป็นเด็กทารกซะเนี่ย” ซิซเอ่ยด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย  เขาคงรำคาญเสียงร้องไห้ผมเต็มทนแต่ไม่รู้จะทำยังไงดีนั่นแหละ


“นั่นสิ...พวกเรามันอสูรมังสวิรัสเสียด้วย  จะกินเนื้อมนุษย์ก็ใช่ที่” เบเฮมอธหรือหนุ่มผมน้ำตาลพยักหน้า


แต่เดี๋ยว...อสูรมังสวิรัสเรอะ! ไอ้คนออกแบบตัวละครเกมส์นี้ใครจ้างมันมาทำงานฟะ....ไอเดียช่างบรรเจิดสร้างแต่ล่ะตัวออกมาได้ใจคนเล่นจริงๆ!


“ฮึก...ฮืออออ”  แต่ผมไม่สนใจครับ   ร้องไว้ก่อนเป็นยอดดีเพราะถึงมันเป็นมังสาวิรัสแต่ก็ไม่มีหลักประกันว่าจะเอาผมไปทิ้งนี่นา!


  เสียงร้องของผมทวีความดังขึ้นเรื่อยๆยิ่งเป็นช่วงเวลาที่ทั้งสองอสูรเงียบแบบนี้ด้วยแล้ว...


“โอ๊ะ...ข้านึกออกแล้ว” จู่ๆเบเฮมอธที่ยืนจ้องผมนิ่งมานานด้วยสภาพกลับหัวกลับหางก็อุทานขึ้นทำเอาซิซที่กำลังคลานตัวหาที่อุดหูบนกองสมบัติตัวเองหันมามอง


“อะไร?” ซิซถามเหมือนไม่ไว้ใจแต่เบเฮมอธกลับคลี่ยิ้มตอบเท่านั้น


ก็วิธีที่ทำให้เด็กทารกหยุดร้องไง!” คำตอบของเบเฮมอธทำเอาผมแอบลอบยิ้มในใจ  ท่าทางจะนึกออกแล้วสินะว่าควรทำไง...มาเลย  มาลูบหัวผมแล้วบอกว่า...


“ไอ้หนู...ถ้าเจ้าไม่หยุดร้องข้าจะเอาเจ้าไปเป็นอาหารมังกรนะ” เอ่ยปลอบพร้อมรอยยิ้มแสนงดงาม


ใช่แล้ว...อาหารมังกร...!?


“แง้!!!”


   พ่องเอ็งสิ! นี่แกปลอบให้เด็กทารกหยุดร้องโดยบอกว่าจะเอาไปเป็นอาหารมังกรเนี่ยน่ะ!?


“อ้าว...ไม่ได้ผลแหะ” เบเฮมอธเกาหัวแกรกพลางถอนหายใจอย่างเสียดายก่อนจะโดนซิซลงมือโบกกระโหลกดังโป๊กจนหน้าทิ่มพื้น


“ไอ้บ้า! แกลืมไปแล้วรึไงว่าตอนนี้หน้าเจของแอคโนโลเกียอยู่เราเลยต้องรักษาศีล5ด้วยน่ะ!” ซิซโวยวาย


เดี๋ยวนะ...ในเกมส์มันมีเทศกาลกินเจด้วยเรอะ!?  แถมเป็นอสูรมหาภัยอีก..?


“น่าๆ...ก็แค่ ปลอบ ให้เด็กนี่หยุดร้องเท่านั้นเอง” เบเฮมอธลูบหัวโอดครวญอย่างไม่สำนึกผิด  แต่คุณท่านลืมไปรึเปล่าว่านั่นมันคำ ขู่ ไม่ใช่คำ ปลอบ น่ะ?


“แง้!!!”


   เมื่อไม่มีใครทำท่าสนใจผม   ผมก็เริ่มร้องต่อทันที...สภาพผมตอนนี้ดูน่าสนสารยิ่งนัก  แก้มและจมูกแดงกล่ำ น้ำตาเปอะเปื้อนใบหน้าทั้งสองข้างอีกต่างหาก  


น้ำตาไหลพรากๆทะลักลงพื้นหญ้าจนมันเจริญเติบโตสูงใหญ่บดบังซิซที่ยืนอยู่ห่างๆหายไปจนมิด  แถมยังโตขึ้นเรื่อยๆอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด...


นี่ผมคงร้องไห้จนเหนื่อยเลยเห็นภาพหลอนว่าน้ำตาของตัวเองสามารถเร่งการเจริญเติบโตของต้นไม้ได้สินะ?


“เฮ้ย! อะไรกันเนี่ย!?” ดูเหมือนจะไม่ใช่ภาพหลอน  ซิซที่โดนพุ่มหญ้าสูงใหญ่บังไว้จนมิดส่งเสียงโวยวายก่อนรีบจุดไฟเผาทันทีแต่แป๊ปเดียวมันก็เจริญงอกงามออกมาใหม่เพราะน้ำตาของผมที่หยดลงบนพื้น...


“โอ๊ะโอ...ดูเหมือนว่าเด็กคนนี้จะมีที่มาที่ไปไม่ธรรมดาซะแล้วสิ” เบเฮมอธเอ่ยเสียงระรื่น   จ้องมองนัยน์ตาสีเข้มมาที่ผมด้วยนัยน์ตาพราวระยับอย่างคนเก็บความสนใจไม่มิด


เขาจับผมขึ้นมาอุ้มดีๆและลูบหัวผมให้หยุดร้องไห้...


“โอ๋ๆ...อย่างร้องนะ  พวกพี่ชายแค่ล้อเล่นนิดเดียวเอง” เบเฮมอธกล่อม  แต่ผมอยากบอกเหลือเกินว่า


ล้อเล่นบ้านไหนครับที่จะเอาเด็กไปเป็นอาหารมังกร! แถมเอาเลือดตัวเองมาเป็นอาหารให้เด็กทารกแทนนมด้วยเนี่ยห๊า!?


“หลับซะนะคนดี...พวกเราไม่ทิ้งเจ้าไปไหนทั้งนั้นเด็กน้อย” เบเฮมอธกล่าวเสียงอ่อนโยน  


จะทำก็ทำได้นี่หว่า!  ที่ผ่านมานี่พวกคุณตั้งใจแกล้งผมงั้นสิ!?


“ฮึก...ฮึก...”  ผมเบะปากแต่ก็ไม่ได้ร้องออกมาแล้ว


“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย”  เมื่อจุดไฟเผาไม่เป็นผลสำเร็จ  ซิซก็เลือกที่จะเดินแหวกพงหญ้ามาหาอีกฝ่ายแทนแต่ภาพเบื้องหน้าเล่นทำเอาเขาแทบช็อก...


“จะ เจ้าทำได้ไง?” ซิซปากคอสั่นมองผมที่นอนหลับไปในอ้อมกอดของเบเฮมอธด้วยความเหนื่อยอย่างตกตะลึง


แม่เจ้าโว้ย! ไอ้เด็กปีศาจมันยอมอยู่นิ่งๆแล้ว!?


“ก็กล่อมนอนไง...เจ้าเนี่ยน้า  ไม่เคยศึกษาคู่มือของมนุษย์หรือไงกัน?” เบเฮมอธมองหน้าอีกฝ่ายอย่างปลงๆ


“งั้นก็รีบเอามันไปทิ้งเหอะ” ไม่รอช้า ซิซก็ทำท่ามาแย่งผมไปจากมือของเบเฮมอธแต่ทว่าอีกฝ่ายไวกว่าเบี่ยงตัวหลบทันเสียก่อน


“ยังทิ้งไม่ได้...ข้ายังติดใจเจ้าเด็กนี่อยู่” เบเฮมอธเอ่ยเสียงเขียวซึ่งซิซก็เบ้หน้าอย่างไม่ชอบใจ


“เจ้าเด็กนรกที่ดีแต่แหกปากนี่มันมีอะไรให้เจ้าสนใจกัน?”


 เบเฮมอธไม่ตอบ  เขาก้มมองดูเด็กทารกตัวน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดด้วยสายตาอ่อนโยนก่อนจะยอมตอบคำถามที่น่าจะทำเอาซิซนอนฝันร้ายไปหลายวัน


“ข้าจะเอา...เด็กคนนี้มาเลี้ยง”
“!?”

 









____________________________________________________________________________________

เปิดตัวสองคุณพ่อ(จำเป็น)
เป็นไงกันบ้างครับ   ถูกใจรึเปล่า

แต่ยังขาดอีกคนนะ...แต่เอ  ไม่แน่ใจซะด้วยสิว่าคนสุดท้ายเนี่ยเป็นคุณพ่อหรือคุณเเม่
ฮา...

เจ้าลาซก็ยังดวงตกได้เสมอต้นเสมอปลายครับ
บทต่อไปกำลังแต่งแต่คาดว่าอาจลงช้าหน่อย
โดยส่วนตัวผมชอบ ซิซ นะ  คุณพ่อคนนี้มันสายซึน  ปากร้ายใจดีไปงั้นแหละ
มันเองนั่นแหละที่ตามใจลาซที่สุด

เหอๆ

ขอบคุณที่ติดตามครับ
ปล.ดีใจมากที่รีไรท์ถูกใจคนอ่านกว่าเดิม

^_^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

3,066 ความคิดเห็น

  1. #2979 august.lunatic (@kanityada2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 14:08
    เห็นแล้วก็รู้สึกตลกร้ายจริงๆค่ะ โดนเอาเลือดยัดปากแต่ดันเป็นยาต้านพิษซะงั้น.. โถ
    #2979
    0
  2. #2967 SSK[a]wt (@sskawt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 20:48
    สายตาอ่อนโยน!? ดูยังไงๆก็เห็นลาซเป็นเครื่องมือชัดๆ
    #2967
    0
  3. #2959 MoePuncH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 22:53
    สนุกมากค่ะฮาด้วย
    #2959
    0
  4. #2958 MoePuncH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 22:53
    เสียงทำลายโสทประสาทหูุ55
    #2958
    0
  5. #2916 fluk0209 (@fluk0209) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 20:53
    นุกดี??
    #2916
    0
  6. #2877 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 19:22
    ผู้เล่นลาซได้รับคุณพ่อ(จำเป็น) 2ea ^o^
    #2877
    0
  7. #2835 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 00:18
    ครอบครัวหรรษา ฮ่าๆๆ
    #2835
    0
  8. #2640 น้ำเขียว B1 (@---ww-ai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 17:49
    โอ๋ๆ
    #2640
    0
  9. #2579 Šugas_fw (@emils-wowwa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 08:29
    ว้ากกกำกก น่ารักกกก >.,<
    #2579
    0
  10. #2567 SAING (@anbuwater) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 13:56
    ซิสฮา...
    #2567
    0
  11. #2504 kaimairou (@unna-ai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:05
    555555 โอ๊ยย สนุกมากเลยคะถึงจะรีไรท์ก็ยังสนุกเหมือนเดิม ยิ้มหน้าบานทั้งตอน ฮี่ฮี่
    คุณพ่อนี่ มาถึงก็กะทิ้งกะฆ่าอย่างเดียวเลย อาเมน ขอพระเจ้าสถิตแด่ลาซ -w-
    #2504
    0
  12. #2466 TunasanG (@tunasang18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2556 / 16:53
    โถ่ ...จะบอกว่าโชคดีที่ไข่ไม่ตกแตก หรือว่าโชคร้ายที่ต้องมาเจอพ่อแบบนี้เนี่ย!!? แต่งสนุกอ่ะ ><
    #2466
    0
  13. #2431 คุณมึนจัง (@lucky000) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 00:51
    เจ... มังสวิรัส .... แต่ จะย่างไข่    กินเนี่ยนะ
    #2431
    0
  14. #2343 1Bishop1 (@vbfip6db2010) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 19:29
    เห๊ะ น่าสนใจมากครับ เรื่องนี้ ถ้าให้ดี ขยันอัพกว่านี้สักนิด จะเป็นพระคุณมากครับ >w<
    #2343
    0
  15. #2307 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 14:27
    โถ่ !!!  น่าสงสาร ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2307
    0
  16. #2284 ้heisai09 (@heisai09) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 23:33
    หนุกหนานๆ
    #2284
    0
  17. #2047 ももち. (@sora-yume) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 11:48
    สองคนนี้เล่นแรงจริงๆ.. 555
    แอบสงสารลาซหน่อยๆ ไม่ได้ แต่ช่วยไม่ได้ดันซวยเอง ควรจะทำบุญเยอะๆหน่อย...(?) #ผิดส์
    #2047
    0
  18. #1879 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2556 / 16:39
    ซิซกับเบเฮมอธเล่นแรงเกินไปป่ะ
    #1879
    0
  19. #1868 |aTtePops (@lattepops) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 17:05
    ทำไมเบฮิมอทดูโมเอะจัง 555
    #1868
    0
  20. #1767 บุคคลผู้ถูกลืม (@wapang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 15:07
    คุณพ่อ ลาซเปิดฮาเรมรอได้เลยนะลูก
    #1767
    0
  21. #1758 tomzacool (@tomzacool) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2556 / 23:07
    ด่าโครตเจ็บเลย ปลอบพ่องเอาเด็กไปให้มังกรกินอะ 555+
    #1758
    0
  22. #1717 sulia (@sulia) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 16:38
    น่ารัก
    #1717
    0
  23. #1711 ladyangle (@sofeast) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 00:46
    ชอบสายซึนเหมือนกัน แต่ก็ชอบสายเอสด้วย 😆
    #1711
    0
  24. #1696 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 15:09
    จะเป็นไงต่อไปนะ
    #1696
    0
  25. #1677 lollypop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 18:05
    กรี๊สสสส น่ารักอ่ะ เบเฮ๊จังดีมักค่ะ

    ดูเเล้วอบอุ่น - -... จัง
    #1677
    0