Legendary chaotic online and Gobi Desert (SHONEN-AI)

ตอนที่ 7 : ตำนานบทที่5:กิจกรรมล่าบอสมหาโหด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58

   
 


 

 

 

เกมส์ที่ดีต้องมีกิจกรรมเสี่ยงตายให้ตื่นเต้นเร้าใจนะครับ

GM White Rabbit



“อา...อากาศดีจังเลยน้า”


   เบเฮมอธสูดลมหายใจเข้าลึกๆขณะเงยหน้ามองท้องฟ้าสีครามสดใสยามเช้าตรู่  ปุยเมฆสีขาวสะอาดตา  อาคารรูปทรงเหมือนวัดจีนสมัยก่อนที่เน้นสีแดงสดเป็นหลักตั้งเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบราวได้ย้อนกับไปยังจีนแผ่นดินใหญ่เมื่อสมัยของราชวงศ์ฮั่น สมัยของจักรพรรดิฮั่นเกาจูและผู้คนในชุดหลากสีสันที่เดินขวักไขว่ไปมา 


คุณฟังไม่ผิดหรอกครับ ผู้คนที่เดินขวักไขว่ ในชุดหลากสีสันนั้นจะเป็นสิ่งมีชีวิตใดอื่นไปได้นอกจาก...


“เบเฮมอธเจ้าแน่ใจนะว่าเอรัคเน่อยู่ในโลกมนุษย์จริงๆ” เลเวียธานถามสีหน้าเคร่งขณะเปิดแผนที่ของ โลกมนุษย์ ขนาด20*20นิ้วออกดู  


    ใช่แล้วครับทุกคน...สิ่งมีชีวิตที่ว่าก็คือมนุษย์นั่นเอง  ตอนนี้พวกผมมาขึ้นมาจากแอคโนโลเกียได้สักพักแล้วและถึงโลกมนุษย์โดยการใช้หินวาร์ปโดยสวัสดิ์ภาพ  ทว่าตอนนี้กลับมีปัญหาอยู่อีกอย่าง


“ข้ามั่นใจว่ารังของเอรัคเน่อยู่ที่ถ้ำฟอสซิลไม่ผิดแน่” เบเฮมอธตอบมั่นใจซึ่งนั่นก็ทำให้เลเวียธานคล้อยตามอย่างช่วยไม่ได้  เขาพยักหน้าเข้าใจ 


“อ๋อ...ถ้ำฟอสซิลบ้านแกสิเบเฮมอธ! ที่นี่มันเมือง ซีอาน ต่างหากเฟ้ย! ถ้ำไหนกันที่มันมีตึกเรียงเป็นดอกเห็ดแบบนี้!” ว่าแล้วซิซก็ตบผัวะเข้าให้ที่หัวของท่านสัตว์ร้ายแห่งผืนพิภพ   ตอนนี้ผมประจักษ์ได้ถึงข้อเท็จบางอย่างแล้วว่าเบเฮมอธกับเลเวียธานมันอ่านแผนที่ไม่เป็น!


   เลเวียธานได้ฟังดังนั้นก็ตีหน้าขรึม “ข้ารู้หรอกน่าว่าที่นี่มันเมืองซีอานไม่ใช่ถ้ำฟอสซิล” คำพูดที่เชื่อเถอะว่าร้อยทั้งร้อยเมื่อกี้พี่เข้าใจผิดไปเต็มที่แล้วว่าเมืองซีอานคือถ้ำฟอสซิล


    ตอนนี้ผมและคุณพ่อจำเป็นทั้งสามคนก็ได้ขึ้นมาที่โลกมนุษย์และหลงทางได้อย่างงดงามแล้ว  เหตุผลที่ขึ้นมายังโลกมนุษย์ไม่ใช่ใดอื่นนอกจากตามหาตัวของนางพญาแมงมุม เอรัคเน่ เพื่อที่จะขอให้นำผ้าทอแสงจันทร์ไปตัดชุดให้ผมก่อนจะออกไปตะลุยพิภพตามหาเทพอสูรแห่งโนอาร์ทั้ง7เพื่อทำภารกิจชำระดวงวิญญาณ   และเพื่อการนั้นชุดที่สามารถปกป้องเด็กทารกแรกเกิดอย่างผมจากสภาพอากาศอันตรายได้คือสิ่งจำเป็น


   ดวงตาสีน้ำตาอ่อนของเบเฮมอธตวัดมองซิซอย่างขุ่นเคืองขณะที่มือซ้ายได้แต่ลูบลูกมะนาวที่ปูดขึ้นมาบนหัวอย่างเจ็บใจ  “ด้วยสัญชาติญาณอันดีเลิศของข้ามันบอกว่าเอรัคเน่ต้องอยู่ในเมืองนี้แน่นอน!”


“...”


    ดูเหมือนเบเฮมอธจะไม่ยอมแพ้  เขาพยายามแถสุดๆจนสีข้างแทบถลอกแล้วกระมัง  แต่หากนึกย้อนไปเมื่อกี้คุณเพิ่งบอกไม่ใช่เรอะว่าเอรัคเน่อยู่ที่ถ้ำฟอสซิลน่ะ!?


   เอาเป็นว่า...สรุปง่ายๆเลยแล้วกันว่าพวกผมกำลังหลงทาง!  ไม่เคยรู้สึกปลงเท่านี้มาก่อนเลย ไอ้พวกAIระดับสูงอย่างซิซกับเบเฮมอธน่ะไม่เท่าไหร่หรอก  แต่GMแฝงอัจฉริยะอย่างเลเวียธานเนี่ยสิ...อ่านแผนที่ไม่ออกแถมยังเป็นจอมหลงทาง! แล้วอีกหน่อยผมจะได้เล่นเกมส์อย่างปกติสุขเรอะ!


   คิดแล้วผมก็เริ่มเบะปากจะร้องอีกรอบซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่เลเวียธานซึ่งอุ้มผมอยู่หันมาเห็นพอดี


“โอ๋ๆ อย่าร้องนะครับลาซเดี๋ยวพวกข้าจะรีบไปหาเอรัคเน่ให้เจอเดี๋ยวนี้แหละ!” เขาพยายามจะปลอบผมสุดชีวิต  ดูเหมือนภาพของชายหนุ่มหน้าตาดีสามคนที่กระเตงๆเด็กทารกมาด้วยเนี่ยจะเรียกความสนใจจากผู้คนรอบข้างได้ไม่น้อยเลยโดยเฉพาะสาวๆที่หันมามองแล้วชี้ไม้ชี้มือมาที่ผม   แต่เดี๋ยวก่อนนะ...เลเวียธานรู้ชื่อจริงผมได้ไง!?


แอ้ๆๆ!


  ผมรีบส่งเสียงร้องโวยวายไม่หยุดทว่าสิ่งที่เลเวียธานตอบกลับมากลับเป็นรอยยิ้มพิฆาตเสียนี่  “ก็เจ้าชื่อเต็มว่าลาซาเซลข้าเลยเรียกย่อๆว่าลาซไง”


   คำตอบที่บอกถึงการไร้ความรับผิดชอบและขี้เกียจเข้าขั้นบัดซบ  “แน่นอนว่าซิซกับเบเฮมอธก็เห็นด้วยกับข้าแล้ว” กล่าวจบเลเวียธานก็ส่งสายตาเรียบเย็นไปมองผู้ถูกกล่าวอ้างทั้งสองให้พยักหน้ารับหงึกหงักตาม


   ดูยังไงมันก็เผด็จการชัดๆ!  ถึงผมจะคิดแบบนั้นแต่ก็รู้อย่างหนึ่งแล้วว่าตอนนี้ ณ ที่นี่คนที่มีอำนาจบัญชาสูงสุดก็คือเลเวียธาน  หากยังรักชีวิตก็ไม่ควรไปขัดพี่แกเป็นดีที่สุด


   หลังจากบทสนทนาเรื่องชื่อของผมจบลงเบเฮมอธก็เริ่มอยู่ไม่สุขหันซ้ายหันขวา


“แล้วเราจะไปไหนกันต่อดีล่ะ” คำถามของเบเฮมอธซึ่งน่าจะเป็นคนนำทางทำให้ซิซกับผมแทบกุมขมับ  ไหนคุณบอกว่ารู้แน่ๆไงว่าเอรัคเน่อยู่แถวนี้!


“ว่าแต่เมืองนี้คนเยอะจังเลยนะ  มีเทศกาลอะไรรึเปล่าเนี่ย” ซิซซึ่งไม่ชอบฝูงคนเยอะๆเป็นเท่าตัวเริ่มหงุดหงิดอารมณ์เสียเมื่อพบว่าจำนวนผู้เล่นในเมืองซีอานมันเยอะผิดปกติจนตอนนี้แทบอัดกันเป็นปลากระป๋อง  แค่ขยับตัวนิดเดียวก็แทบจะเกยกันอยู่รอมร่อแล้ว


   เมื่อผมหันไปมองรอบตัวตามที่ซิซบ่นก็พบเหล่าผู้เล่นในชุดเกราะระดับสูงมากมายอยู่จับตัวเป็นกลุ่มๆอยู่ดังที่เขาว่า  ที่ข้างขวาของแต่ล่ะคนมีตราสัญลักษณ์บางอย่างอยู่คาดว่าคงเป็นตราของกิลด์และสมาพันธ์   ส่วนใหญ่จะเป็นรูปดอกกุหลาบกับดาบไขว้  สงสัยคงจะมีกิจกรรมหรือเทศกาลอะไรสักอย่างตามที่ซิซว่าจริงๆกระมัง


แอ้!


   แต่ก่อนจะได้เดินทางผิดจนมั่วไปมากกว่านั้นผมก็รีบจัดการดึงผมยาวๆของเลเวียธานให้หันกลับมาสนใจ  เขาเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม  “มีอะไรหรือลาซ?”


แอ้ๆๆ!


   ดูเหมือนเลเวียธานยังไม่สังเกตเห็นผมจึงรีบชี้ไม้ชี้มือไปบนท้องฟ้า  คุณพ่อทั้งหลายจึงยอมเงยหน้าขึ้นไปมองบนเป็นเวลาเดียวกับที่เสียงประกาศจากระบบดังขึ้น


กราบสวัสดีผู้เล่นทุกท่านนะคะ  อย่างที่ทุกท่านทราบกันดีวันนี้วันที่9เดือน9เวลา9.00น.เมืองซีอานจะมีจัดEvent มหกรรมล่าบอสมหาโหด กิจกรรมจะเริ่มจัดขึ้นใน ทะเลทรายโกบี ฝั่งตะวันออกของเมืองซีอานและจะมีอาณาเขตครอบคลุมไปทั่วทั้งเมือง  หากผู้ใดไม่ประสงค์จะร่วมกิจกรรมก็สามารถล็อกเอาท์ออกจากเกมส์ได้โดยอัตโนมัติภายในห้าชั่วโมงนี้ค่ะ


   แต่มันคงไม่สำคัญเท่าเรือเหาะลำใหญ่ยักษ์บนฟ้าจำนวนเกือบ10ลำที่กำลังฉายภาพหน้าจอโฮโลแกรมของคุณกระต่ายขาวฟันเหยินและคุณหน้ากากจิ้งจอกสวมสูทดำท่าทางสมาร์ทหรอก


“สวัสดีครับทุกท่าน! วันนี้ผมGM White Rabbitสุดหล่อและGM คิทสึเนะจอมเก๊กจะมารับอาสาเป็นคนอธิบายกิจกรรมพิธีกรในEventล่าบอสของวันนี้ครับ”


  ดูเหมือนว่าคุณกระต่ายของจะพูดอยู่คนเดียวและไม่วายกัดคุณจีเอ็มจิ้งจอกคู่หูซึ่งดูยังไงก็มาเป็นไม้ประดับมากกว่าโฆษกภาคสนาม  ผมพูดจริงๆนะและก็คิดว่าทุกคนคงคิดเหมือนผมด้วย  จีเอ็มคิทสึเนะคนนั้นยืนตัวตรงอกผายไหล่ผึ่งจะเพอร์เฟ็กแมนไปมั๊ย  นิ่งเงียบเพอร์เฟ็นจนเหมือนหุ่นยนต์มากกว่าคนอีก  ขนาดโดนแหย่ยังไม่ปริปากและสกายคิกเจ้ากระต่ายขาวน่าหมั่นไส้นั่นสักคำเสียที


“อา...ที่แท้ก็มหกรรมล่าบอสนี่เอง ลืมไปได้ไงนะ”เลเวียธานพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันหลังไปทางเดียวกับทิศของหน้าจอโฮโลแกรม  “เรื่องนั้นช่างเถอะ ยังไงก็ไม่เกี่ยวกับเราซะหน่อย”


   พวกซิซทำท่าจะเดินตามไปแต่ก็ต้องหันหน้าต้องหันหน้ากลับมาแทบไม่ทันเมื่อ...


 “เนื่องจากEventครั้งนี้มีผู้สนใจเข้าร่วมมากกว่า5,000คนทางระบบจึงอนุญาติเปิดใช้บอสระดับGod Animalเป็นครั้งแรก  บอสสี่ตัวที่จะปรากฏออกมาให้ผู้เล่นล่าในครั้งนี้ได้แก่...เอรัคเน่ จากถ้ำฟอสซิลครับ!” 


!?”


   สิ้นประโยคของไวท์แรบบิทก็เรียกเสียงฮือฮาจากเกมส์เมอร์ให้ดังกระหึ่ม  ภาพหน้าจอโฮโลแกรมกลายเป็นหญิงสาวผมขาวที่ส่วนผมเป็นคนส่วนล่างเป็นแมงมุม  ภาพของเอรัคเน่ในถ้ำฟอสซิลที่มีใยแมงมุมมากมายพันธะนาการร่างของเหยื่อผู้โชคร้ายเอาไว้  ไม่เพียงแค่เลเวียธานกับพวกซิซจะช็อกค้างแต่ทุกคนก็ต่างตกตะลึงเพราะนี่เถือป็นครั้งแรกเลยตั้งแต่เปิดเกมส์มาที่ระบบจะเอาGodมาใช้แม้จะเป็นเพียงระดับAnimalก็ตาม  


“หะ เห็นมั๊ย! เห็นมั๊ยเลเวีย! สัญชาติญาณของข้าเดาไม่ผิด ยัยเอรัคเน่อยู่ที่เมืองนี้จริงๆด้วย!” เบเฮมอธร้องตะโกนอย่างดีใจ  โชคดีที่ตอนนี้ที่ที่พวกผมอยู่ไม่ค่อยมีคนและส่วนใหญ่ก็กำลังตกตะลึงกับข่าวใหม่ของอีเว้นจึงไม่มีใครหันมาให้ความสนใจมากนัก


   ซิซเบ้ปากทำหน้าไม่อยากเชื่อในความโชคดีเกินไปของเพื่อร่วมตำแหน่งผิดกับเลเวียธานที่ตีหน้านิ่งมองผมเหมือนจะคิดใจอะไรบางอย่าง


แอ้!


  เมื่อเขาทำท่าเหมือนสงสัยอะไรในตัวผมแต่ก็ไม่ยอมพูดผมจึงไม่ขัดศัทรากระชากผมอีกฝ่ายเล่นเรียกร้องความสนใจซะเลย


“อ๊ะ...ไม่มีอะไรหรอก  ข้าคิดอะไรเพลินๆน่ะ” เลเวียธานลูบหัวผมแล้วยิ้มให้อย่างอ่อนโยนทำเอาผมติดสตั้น หากเป็นผู้หญิงคงเผลอกรี๊ดสลบไปแล้ว  ผู้ชายอะไรหน้าตาล่มเมืองShipหาย มีหน้าตาแบบที่ทำให้ผู้หญิงสูญพันธุ์ได้เลยนะครับคุณGMแฝง!


“เป็นแบบนี้สงสัยเราคงต้องยอมเข้าร่วมกิจกรรมซะแล้วล่ะ” เลเวียธานเอ่ยสรุปและหันหน้าไปมองหน้าจอโฮโลแกรมบนเรือเหาะลำยักษ์บนฟ้าต่อ


   คุณจีเอ็มกระต่ายขาวก็ดูเหมือนอารมณ์ดีเหลือเกินที่ได้ใช้ชื่อสัตว์อสูรระดับบิ๊กบอสมาขู่ผู้เล่น  เขากระโดดไปกระโดดมาเหมือนเด็กไฮเปอร์ก่อนจะแย่งไมค์จากจีเอ็มคิทสึเนะมาพูด


“ยังไม่หมดแค่นี้นะครับ  เพราะระบบยังใจดีลดแลกแจกแถมให้มหากรรมล่าบอสนี้มีGod Animal 4ตัว  และ3ตัวต่อไปนี้ก็คงจะทำให้ผู้เล่นสายWarriorและWizardหลายคนสนใจ ตัวนี้ผมภูมิใจนำเสนอมาก เซอร์บิรัส  จากนรกไททัน! ใช้เวลาเป็นวันแหน่ะครับกว่าจะติดหินเคลื่อนย้ายได้เล่นเอาพวกผมเหนื่อยจนเห็นเทพฮาเดสเอาสามง่ามมาไล่กวดเลยครับ” คำพูดและน้ำเสียงน่าหมั่นไส้แลดูน่าตบให้คว่ำสักทีแต่ภาพของสุนัขสีดำตัวโตสามหัวเขี้ยวโค้งกลับเรียกความสนใจตื่นเต้นให้ผู้เล่นได้มากกว่า   ต่างคนต่างเลือดลมสูบฉีดด้วยความตื่นเต้น


 “และต่อด้วยGod Animalจอมอึดที่ค่าพลังชีวิตสูงลิบลิว โกเลมจากหุบเขาซิลมาริลครับ!” ภาพที่สามที่ฉายบนจอโฮโลแกรมปรากฏอสูรกายหินสีเทาหม่นสูงใหญ่เกือบ10เมตร  นัยน์ตาสีแดงฉานดูดุดันกำลังทุบอกตัวเองอยู่บนหุบเขาหินสีขาวสะอาดของซิลมาริล


  God Animalแต่ล่ะตัวช่างดูโหดมหาโหด  ที่บอกว่าระบบใจดีผู้เล่นอาจจะขอต่อประโยคให้ว่า ใจดีที่เอาGod Animalมาโชว์ให้ดู ไม่ใช่ ใจดีที่เอาของรางวัลมาแจก ซะแล้ว


“และตัวสุดท้าย ส่วนตัวผมชอบเจ้าตัวนี้ที่สุดเลยครับ  ถ้าเป็นไปได้ก็อยากเอามาเลี้ยงที่บ้านสักตัวแต่โชคร้ายมันดันหยิ่งเกิน...นกฟีนิกซ์ จากภูเขาไฟวิสุเวียสครับ!”


!?”


   จบประโยคของไวท์แรบบิท  ทุกคนก็ตกอยู่ในความเงียบ  ไอ้สามตัวแรกน่ะไม่เท่าไหร่หรอกถึงตัวนึงจะมีสกิลโหดร้าย อีกตัวจะมีสกิลดุโครตและมีอีกตัวที่พลังชีวิตทนทายาดยิ่งกว่าแมลงสาบแต่ไอ้ตัวสุดท้ายนี่สิ...


   ภาพนกเพลิงสีส้มทองบินโฉบรอบภูเขาไฟสีแดงสด  กู่ร้องเสียงแหลม  นกฟีนิกซ์...นี่มันสัตว์เทพชัดๆ! หลุดโผลมาจากไอ้พวกGod Animalสายพันธุ์นรกข้างบนเลยนะนั่น!


“โห...ญาติเจ้าโดนจับมาร่วมวงด้วยแหน่ะซิซ” เบเฮมอธอุทานด้วยความแปลกใจเช่นเดียวกับคนอื่นๆผิดกับซิซที่ตีหน้าเบื่อหน่าย  “สายพันธุ์เดียวกันแต่คนล่ะสปีชีส์โว้ย!


แอ้ๆ!


   คนล่ะสปีชีส์ยังไงล่ะ  ก็นกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?  ผมพยายามดึงผมของเลเวียธานที่อุ้มตัวเองอยู่เพื่อถาม


“ซิซเป็นวิหคสายพันธุ์อสูรแต่ฟีนิกซ์นั่นเป็นวิหคสายพันธุ์เทพไง” เลเวียตอบ  ดูเหมือนเขาจะเป็นคนเดียวที่ฟังภาษาเด็กทารกของผมออก   “แต่แปลกชะมัด...สัตว์อสูรระดับGod Animalมันไม่โหดไปหน่อยรึสำหรับผู้เล่นแค่5,000คน”เลเวียธานบ่นพึมพำเสียงเบาแต่นั่นก็ไม่อาจรอดหูมารของผมไปได้


แอ้!


  ผมกระชากผมเลเวียธานถามอีกครั้ง  แอบกังวลอยู่เหมือนกันว่าหากยังเอาแต่กระชากมากๆพี่แกจะโกรธจนเอาผมไปถ่วงน้ำรึเปล่าแต่ดูจากรอยยิ้มใจดีนั่นแล้วคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง...?


“อ๋อ...ปกติเทพอสูรระดับGod Animalจะใช้ผู้เล่นเลเวล80  หนึ่งหมื่นคนเป็นอย่างต่ำน่ะครับซึ่งกิจกรรมล่าบอสครั้งนี้มันมีGod Animal4ตัวอย่างต่ำก็ต้อง40,000คน  แต่ยังไงตอนนี้มันมีแค่5,000ข้าก็เลยคิดว่ามันต้องฉิบหายวายวอดแน่ๆน่ะ”


“....”


   วิเคราะห์ความฉิบหายวายวอดของผู้อื่นได้หน้าตายมากครับ   พี่แกเล่นตอบยิ้มๆเหมือนไม่ใช่เรื่องของตัวเองเลย  ตกลงเกมส์นี้พวกGMมันเป็นพวกโรคจิตที่มีความสุขบนความชิบหาย(วายวอด)ของคนอื่นงั้นสิ?

 

  ช่างเถอะ...ยังไงผมก็ปลงได้หมดทุกอย่างแล้ว  จะมีอะไรเข้ามาอีกก็ไม่แปลกใจหรอก...


“กิจกรรมจะเริ่มในอีก5ชั่วโมงข้างหน้านะครับ  ตอนนี้เวลา04.00น. ขอให้ผู้เล่นทุกคนจับกลุ่มตัวพร้อมเตรียมอุปกรณ์น้ำยาต่างๆไว้ให้ดีด้วย  อ้อ...หากใครคิดว่าน้ำยาเพิ่มพลังมีไม่พอก็มาติดต่อซื้อได้ทุกอาคารสำนักงานของระบบนะครับ  หากซื้อกับระบบจะได้ส่วนลด10% เพราะช่วงเริ่มกิจกรรมไปแล้วจะไม่สามารถออกไปนอกอาณาเขตได้อีกและหากใครที่คิดจะไม่เข้าร่วมก็สามารถล็อกเอาท์ได้ฟรีจากโรงแรมโดยไม่เสียแม้แต่สตางค์แดงเดียวครับ”


   เสียงของคุณกระต่ายขาวฟันเยินเรียกความสนใจจากทุกคนให้หันไปมองอีกครั้ง   เหล่าเกมส์เมอร์สงบเงียบลงเล็กน้อยและเริ่มแยกย้ายไปจับกลุ่มกันตามที่เขาว่า   ส่วนใหญ่จะมุ่งหน้าไปที่สำนักงานระบบเพื่อแย่งกับซื้อน้ำยาเพิ่มพลังและน้ำยากันสถานะพิษ


   พวกผมยืนนิ่งอยู่กับที่เพราะเลเวียธานยังไม่สั่งให้เคลื่อนไหว  หรือบางทีเขาอาจจะขี้เกียจไปยืนเบียดเยื้อแย่งของอยู่กับผู้เล่นมนุษย์ก็เป็นได้  น้ำยาเพิ่มพลังร้อยสองร้อยจุดพวกนั้นมันจะไปจำเป็นอะไรกับพวกเลเวียธานที่เป็นถึงสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ์กันล่ะ!


“โอ๊ะ...ดูเหมือนผมจะยังอธิบายรายละเอียดกิจกรรมไม่หมดแฮะ” เสียงที่เหมือนจะบ่นกับตัวเองมากกว่าแต่เมื่อเจ้าตัวดันมีไมค์จ่อปากอยู่จึงทำให้ได้ยินกันทั่วถึง  จีเอ็มกระต่ายข่าวทำท่าเอียงคอหูกระดิกก่อนจะกระโดดโหยงเหยงพูดเหมือนเด็กสมาธิสั้นว่า...


“กติกากิจกรรมนะครับท่านผู้เล่นที่น่ารัก...เอ ไม่เอาอ่ะ เมื่อยปากแล้ว ให้คิทสึเนะพูดดีกว่า!” ว่าแล้วคุณกระต่ายขาวก็จัดการยัดไมค์และโพยกระดาษในการพูดโฆษกให้แก่จีเอ็มคุณจิ้งจอก  ชายหนุ่มจิ้งจอกรับมาอย่างมึนๆก่อนจะเอาไมค์จ่อหน้ากากบริเวณส่วนปากและเอ่ยออกไปว่า...


“เนื่องจากผู้เล่นกากเกินไปทำให้ไม่สามารถฆ่าบอสระดับGod Animalได้  แม้แต่ตัวเดียวก็ไม่มีทางฆ่าได้แน่ๆแค่ทำให้โกเลมเลือดออกจะทำได้รึเปล่าก็ไม่รู้...”


“...”


   คำพูดของจีเอ็มคิทสึเนะสยบซึ่งทุกสิ่ง  ผู้เล่นทุกคนหยุดชะงักการกระทำของตน ละซึ่งทุกสิ่งและพร้อมใจกันตกอยู่ในสภาวะ อ้าปากค้าง ตาถลน


“เพราะเหตุนั้นทางระบบจึงใจดีผ่อนปรนกิจกรรมล่าบอสให้โดยการแย่ง เนตรแห่งความมืด ซึ่งอยู่บริเวณส่วนใดส่งหนึ่งของร่างกายบอสมาส่งให้ระบบแทน  บอสแต่ล่ะตัวจะมีลูกแก้ว1ลูก ใครนำลูกแก้วมาส่งได้4คนแรกจะได้รับรางวัลก็คือการ์ดGod AnimalระดับS คนละ1ใบตามชนิดของบอสที่ผู้เล่นไปแย่งลูกแก้วมา”


  น้ำเสียงของจีเอ็มคิทสึเนะช่างราบเรียบเย็นชาไม่ต่างจากหุ่นยนต์จนคำพูดประโยคก่อนหน้านี้ไม่อาจหักห้ามใจให้ผู้เล่นส่งเสียงประท้วงโวยวายได้   แต่ก็ต้องส่งเสียงร้องออกมาจนได้เมื่อพบกับประโยคจบของเขา


“โพยโฆษกให้คิทสึเนะโดยคุณกระต่ายขาว...”
“คุณไม่ต้องบอกชื่อผมก็ได้ครับ
!”


   ชัดเจนแล้วว่าโพยนั่นฝีมือใคร  ไอ้คุณกระต่ายขาวฟันเหยินมันเมคเอาเองล้วนๆแล้วหลอกให้จีเอ็มคิทสึเนะพูดนี่หว่าเฮ้ย!?


หลังจากนั้นกลุ่มผู้เล่นด้านล่างรอบตัวผมก็เริ่มส่งเสียงออกการโวยวายสาปแช่งก่นด่าคุณกระต่ายขาวพร้อมทั้งปาข้าวของขึ้นไปบนฟ้าแต่เชื่อเถอะว่าระยะห่างขนาดนี้มันคงไปถึง...


“โอ๊ะโอ่...ดูเหมือนจะมีคนไม่พอใจนะครับ แต่ผมอยู่บนนี้คงปามาไม่ถึงระ...”


ฟิ้ว!


   ใช่ครับ...ข้าวของน่ะปามาไม่ถึงหากแต่ธนูอาบเวทย์น่ะมันอีกเรื่อง!  คุณกระต่ายขาวถึงกับชะงักค้างเหงื่อแตกผลั่กเมื่อพบธนูอาบเวทย์ไม่ทราบที่มาลอยเฉียดหน้ากากไป


“เอาเป็นว่า5ชั่วโมงที่เหลือนี้ทำใจให้สบายแล้ววางแผนกันดีๆนะครับพวกผมขอตัว...” กล่าวจบไวท์แรบบิทก็จัดการลากคิทสึเนะเข้าห้องหลบภัยภายในเรือเหาะไปทันที   พวกผู้เล่นจึงได้กลับมาสู่ความสงบสุขอีกครั้งซึ่งส่วนใหญ่ก็มุ่งความสนใจไปกับการเยื้อแย่งซื้อเรดโพชั่นและบลูโพชั่นที่ดูจะขายดี


ก็อย่างว่าแหละ...ต้องสู้กับบอสระดับGod Animalตั้ง4ตัว  ไม่เตรียมตัวดีๆคงไม่ได้


“จะเอาไงต่อดีล่ะเลเวีย” เบเฮมอธเอ่ยถามเมื่อรู้สึกว่าสิ่งที่เรียกความสนใจของเขาได้ชักเลือนลางลงทุกทีเช่นเดียวกับซิซที่ทำหน้าผะอืดผะอม  ถ้าผมเดา...เขาอาจจะเมาคลื่นของฝูงชนที่มากเกินไปก็เป็นได้


   เลเวียธานทำหน้าครุ่นคิดขณะมองดูผมสลับกับร้านของของของระบบ


แอ้ๆ!


   ผมดึงผมยาวๆของเลเวียอีกครั้ง  ครั้งนี้ที่ดึงไม่ใช่อะไรหรอกครับนอกจาก...


“อะไรนะ...เจ้าหิวแล้วงั้นเหรอ?” เลเวียธานทำท่าตกใจเมื่อเห็นผมเริ่มเบะปากจะร้อง  ใช่แล้วครับ...ตอนนี้พุงป่องๆของผมกำลังร้อง!  ตั้งแต่เข้ามาในเกมส์ นอกจากเลือดนิดหน่อยของซิซผมก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยเพราะงั้น...


แง้!!!


  ผมหิว! เวลาเด็กทารกหิวจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้และการร้องไห้จึงเป็นอย่างเดียวที่เด็กทารกอย่างผมจะทำ!


แง้...ฮึก!


“อา...เขาร้องไห้ซะแล้ว” เบเฮมอธเอ่ยพลางยิ้มเนือยๆเหมือนคนหมดแรงมองดูผมที่เป็นเด็กทารกในอ้อมแขนเลเวียธานร้องไห้จ้าอย่างกลุ้มใจ


“เขาหิว...” เลเวียธานตอบพลางพยายามปลอบผม   แต่ดูเหมือนว่าเสียงร้องนั้นจะดังไปหน่อยทำให้สายตาของผู้คนรอบข้างหันมามอง


เอาเป็นว่า...พวกผมกลายเป็นจุดสนใจไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ


“อ็อก...ขะ ข้าจะอ้วก” คนที่เหมือนจะอาการหนักสุดกับเสียงร้องไห้ของผมคงจะเป็นซิซ  หน้าหล่อๆของเขาซีดเผือดและเริ่มเขียวคล้ำ  ซิซทำท่าโค้งตัวแล้วยกมือปิดปากคาดว่าหากเสียงร้องของผมยังดังมากไปกว่านี้อาจมีสิทธิ์ทำให้เขาอ้วกแตกได้


   เบเฮมอธทำหน้ายี้สุดๆ “เจ้าอย่ามาอ้วกแถวนี้นะซิซไม่งั้นข้าจะจับเจ้าไปเป็นอาหารโกลว์ดราก้อนจริงๆด้วย”  เขาเขยิบออกห่างจากคุณพ่อที่2  แต่ไอ้เรื่องโกลว์ดราก้อนนี่ยังไม่คิดจะจบอีกเรอะ!?


ฮืออออ


   เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถอะ  ยังไงตอนนี้ก็ช่วยหาอะไรมายัดปากผมให้ไอ้คาแร็กเตอร์ตัวนี้มันหยุดร้องไห้จะได้มั๊ย! ผมส่งเสียงร้องจนเหนื่อยไปหมดแล้วนะ!


“ข้าว่าเราควรหาอะไรให้เขากินก่อนนะ...” เลเวียธานเสนอสีหน้าจริงจังแต่อย่าเอาแต่พูดเลยรีบไปหาอะไรมาให้ผมกินกว่าพลังชีวิตจะหดเพราะหลอดเสียงแตกดีกว่ามั้งครับ!


“แต่ปัญหาก็คือเจ้าซิซมันท่าทางสุขภาพไม่ดีถ้าให้ลาซกินเลือดมันเข้าไปอาจท้องเสียนี่สิ” เบเฮมอธพูดสีหน้าจริงจังราวกับว่าเลือดของท่านราชาวิหคอสูรเป็นอาหารประจำตัวผมจริงๆ


เด็กทารกนะครับไม่ใช่แวมไพร์ถึงจะได้กินเลือด! นมน่ะมีมั๊ย...นมที่มันอยู่ในขวดสีขาวๆน่ะ!


   ระหว่างที่ราชาทั้งสามถกเถียงกันเรื่องใครจะเอาเลือดให้ผมนั้นเองก็มีเสียงใครบางคนแทรกขึ้นว่า


“มีอะไรให้พวกฉันช่วยมั๊ยค่ะ” เสียงนุ่มนวลของหญิงสาวผมบลอนด์ยาวสลวยในชุดนักบวชสีขาวดังขึ้น  วงหน้าขาวนวลระบายยิ้มสวยผิดกับผมที่สะอึกกับวงหน้านั่นจนหยุดร้องไห้ไปเรียบร้อยแล้ว


“เอ่อ...เจ้าเป็นใครงั้นเหรอ?” เบเฮมอธเข้ามายืนขวางกั้นกลางระหว่างเลเวียธานที่มีผมอยู่ในอ้อมแขนกับหญิงสาวผู้มาใหม่  เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายอุ้มลูกจิ้งจอกสีเงินอยู่


   แต่มันไม่สำคัญเท่าดวงตาสีทองกับผมสีบลอนด์ของเธอหรอก!  หน้าอย่างงี้ รูปร่างแบบนี้...น้ำเสียงคุ้นเคยที่บอกตัดขาดว่าไม่ว่างมาคุยเพราะติดเกมส์อยู่ตลอด3เดือนแบบนี้จะเป็นใครอื่นได้อีก!


“สวัสดีค่ะ...ฉันชื่อแอนนาพอดีพวกคุณสะดุดตามากก็เลยแอบตามมาตั้งนานแล้ว” เธอพูดคำว่าแอบตามด้วยน้ำเสียงแสนปกติ  ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มหวานราวกับการสโตเกอร์คนอื่นนั้นเป็นเรื่องแสนธรรมดา


เธอคือ แอนนา จริงๆด้วย! ผมเจอเธอจนได้...เธอผู้เป็นสาเหตุทำให้ผมต้องเข้ามาอยู่ในเกมส์เฮงซวยนี่!


แอ้ๆๆ!


  ผมไม่รอช้ารีบดึงผมยาวๆของเลเวียธาน ชี้ไม้ชี้มือไปยังแอนนาด้วยความตื่นเต้นดีใจแต่ว่าไอ้พวกผู้เล่นชายข้างหลังนั่นมันอะไรกัน!  เธอนอกใจผมงั้นเรอะแอนนา!?


   ทว่าเลเวียธานกลับตีสีหน้าเคร่งเครียด


“อะไรนะ...เจ้าอยากกินเนื้อของผู้หญิงคนนี้งั้นรึ!?”
“...”


   ขอถอนคำพูดที่ว่าเลเวียธานเข้าใจภาษาที่ผมพูด...  พ่องเอ็งสิ! เด็กทารกที่ไหนมันจะอยากกินเนื้อมนุษย์ดิบๆกัน  คุณเป็นอัจฉริยะแน่เรอะ! หรือว่าฉลาดเกินไปจนเพี้ยน!?


“ฮะๆ  พวกคุณตลกจังนะค่ะ” โชคดีที่แอนนาคิดว่าเลเวียธานพูดเล่น  เธอปิดปากหัวเราะอย่างน่ารักก่อนจะหยิบขวดนมที่บรรจุน้ำสีขาวข้นไว้เกือบเต็มออกมายืนให้แก่เลเวียธานที่รับมาอย่างงงๆ


“ฉันให้ค่ะ...อีกอย่างนะคะ  เด็กทารกที่เพิ่งเกิดน่ะกินนมไม่ใช่เลือด” คำอธิบายของแอนนาทำให้พวกเลเวียธานประจักษ์ถึงความจริงเป็นครั้งแรก  


แอ้ๆ...


   ผมร้องและพยายามยื่นมือไปคว้าขวดนมจากมือเลเวียธานมาดูด   ไหนๆแอนนาก็ให้ฟรีแล้วจะขัดศรัทธาทำไม! อีกอย่างตอนนี้ผมก็หิวจนจะร้องไห้อยู่แล้วด้วย


“คร้าบๆ  รู้แล้วครับลาซ” เลเวียธานเอ่ยอย่างรู้งานยื่นขวดนมมาให้ผมดูด  ซึ่งผมก็ดื่มมันอย่างหิวกระหายจนแอนนาอดพูดไม่ได้ว่า


“ยังมีอีกเยอะนะเจ้าตัวเล็กไม่ต้องรีบก็ได้”


  ซึ่งมันทำให้ผมอยากบอกเธอเหลือเกินว่าผมไม่ใช่เจ้าตัวเล็กแต่เป็น แฟน ที่ถูกเธอลืมต่างหาก!


“ว่าแต่ทำไมเธอถึงมีขวดนมติดตัวได้ล่ะ” เบเฮมอธยังไม่คลายความระแวง  จ้องขวดนมในมือผมเขม็งราวกับว่าหากผมสำลักมันแม้เพียงน้อยเขาก็จะฆ่าเธอทันที


  แอนนายิ้มลูบหัวจิ้งจอกสีเงินตัวน้อยที่วิ่งขึ้นมาบนไหล่อย่างอารมณ์ดีก่อนตอบคำตอบที่ทำให้ผมแทบจะสำลักน้ำนมในขวดนั่นจริงๆ


“พอดีฉันเคยเลี้ยงตัวอ่อนจิ้งจอกไว้คู่มือมันบอกว่าตัวอ่อนจิ้งจอกกินนมเป็นอาหาร  ฉันก็เลยคิดว่าเด็กทารกน่าจะกินนมด้วยน่ะค่ะ”


 ผมชักสังหารใจแปลกๆ  อย่าบอกนะว่าขวดนั้นนี่มัน...


“อีกอย่างนั่นเป็นขวดนมของซิลเวอร์ที่ไม่ใช้แล้วเชิญใช้ต่อได้ตามสบายเลยค่ะ” คำพูดที่บอกว่าใช้ต่อทำเอาผมหยุดดื่มแทบไม่ทัน


“ซิลเวอร์? อย่าบอกนะว่า...” เบเฮมอธชี้ไปที่เจ้าจิ้งจอกสีเงินตัวน้อยพลางอ้าปากพะงาบๆเมื่อเจ้าหล่อนดันต่อประโยคตอบให้หน้าตาเฉยว่า...


“ซิลเวอร์ก็จิ้งจอกตัวนี้ไงคะ”
“....”


   อนิจจา...นี่ผมกำลังใช้ขวดนมร่วมกับจิ้งจอกเรอะ!?

 








___________________________________________________________________________________

กราบสไลด์ขออภัยผู้อ่านทุกท่าน
เนื่องจากไรเตอร์กำลังสับสนทางเทคนิคชั่วคราว(?)ทำให้มึนงงกับการลงนิยาย
ประจักษ์ได้ว่าจะรีไรท์ทำไมเมื่อไม่ได้ออกทะเล =_= "

ก็เอาของเก่ากลับมาลงอย่างที่เห็นเนี่ยแหละครับ
// me โดนตบ

จะอัพตอนต่อไปเรื่อยๆครับ
(ถ้าทำได้ // me โดนโบก)

ขอบคุณที่ติดตามครับ
^_^



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

3,066 ความคิดเห็น

  1. #2968 SSK[a]wt (@sskawt) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 22:10
    ทำไมเราเข้าใจว่า พระเอกดื่มนมจิ้งจอก!?
    #2968
    1
  2. #2962 ซินเดอเรล✰. (@peung002) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 14:20
    น่าสงสาร ...555555555
    #2962
    0
  3. #2839 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 01:06
    กรรม ขวดนมหมา
    #2839
    0
  4. #2643 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 19:03
    ใช้ขวดนมร่วมกับหมาหรอนี้
    #2643
    0
  5. #2507 kaimairou (@unna-ai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:29
    อนาถแท้ โถๆ ลาซเอ๊ย แฟนแกเห็นคุณค่าเอ็งเท่ากับสัตว์เลี้ยงรึเนี่ย กรั่กๆ //โดนลาซดึงผม เอาละซิ ชักชุลมุนวุ่นวายแล้วนะเนี่ย
    #2507
    0
  6. #2310 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 15:20
    -__________________-''''
    #2310
    0
  7. #2050 ももち. (@sora-yume) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 12:36
    โถ... ชีวิตนี้คงไม่อนาถและไม่มีใครซวยเท่าลาซ เอมาไทม์แล้วล่ะ... 555
    #2050
    0
  8. #1937 micccy (@miccccy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 00:22
    เก๊าไม่เอานางเอก555555555555555555555 *ชูป้ายประท้วง*
    #1937
    0
  9. #1869 |aTtePops (@lattepops) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 17:41
    ลาซเสียจูบให้กับจิ้งจอกเเล้ว!
    #1869
    0
  10. #1790 Unnilium (@litium) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 14:09
    น่าสงสารลาซอ่ะ 55

    #1790
    0
  11. #1719 sulia (@sulia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 17:24
    โถๆๆใช้ขวดนมต่อหมาจิ้งจอก
    #1719
    0
  12. #1618 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 14:17
    โถๆๆ ลาซชีวิตเจ้าช่างอนาถแท้ๆ เกิดมาเป็นไข่ ดันตกลงมาบนซิซจอมปัญญาอ่อน เกือบถูกทิ้งพอร้องไห้ดันนึกว่าหิวเลยเอาเลือดให้กิน พอร้องไห้อีกก็ปลอบด้วยการบอกว่าจะเอาไปเป็นอาหารมังกร ตอนสุดท้ายได้ดื่มนมขวดเดียวกับสุุนัขจิ้งจอก = ='  
    #1618
    0
  13. #1604 มาเวล (@sasipa88) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 22:23
    สงสัยคงช็อคน่าดูนะนั้น แต่เราก็ไม่อยากให้มีนางเอกเลย แต่มีนายเอกก็ว่าไปอย่าง ครึๆๆๆ
    #1604
    0
  14. #1589 zeazee (@vijagkana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 22:25
    #1589
    0
  15. #1532 KillerKill (@valasmps) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มีนาคม 2556 / 12:19
    ซิซมันยังสภาพดีอยู่มั้ยนั่น


    #1532
    0
  16. #1515 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 21:57
    ยังดีน่ะลาซอย่างน้อยก็ได้กินนม
    #1515
    0
  17. #1488 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 19:36
    วกกลับที่เดิมจริงๆค่ะพี่เรน เหอๆ

    แต่ตามจริงชอบแบบนี้มากกว่าค่ะ ^_^
    #1488
    0
  18. #1480 เฟย์คุง (@relanair) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 10:20
    ลาซน่าสงสารจริง โถๆ เลเวียธานนี่เป็นคุณแม่? ที่สุดยอดดดดดดดดด!! 555+
    ส่วนเบเฮมอธก็...อาเมน= ="
    #1480
    0
  19. #1479 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 22:08
    ระ.. แรดไร้สมอง
    #1479
    0
  20. #1478 tiyada (@noiyom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 21:30
    โถลาซ น่าสงสารจัง(...ตายล่ะ) // โดนตบดับ
    #1478
    0
  21. วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 21:24
    สนุกมาก มาอัพต่อเร็วๆนะ
    #1477
    0
  22. #1476 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 20:06
    ชอบมากเลย
    มาอัพต่อไวไวน้า
    #1476
    0
  23. #1474 rinray (@rrintipray) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 19:07
    มาแล้ววววววว
    #1474
    0
  24. #1473 Silver Crown der. Sylvester (@silver-crown) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 15:03
    เหอๆ ..ตื่นมาเพราะเรื่องอย่างว่า ช่างน่าสงสารแท้!//เจอเลเวียตบดิ้นเพราะลาซร้อง
     
    เบเฮมเอ๋ย ...ไปสุ่สุขตินะ//ไหว้
    (เบเฮม - ยังไม่ตายเฟร้ย! //กระอักเลือดกองโต(ห้ะ))

    ว่าแต่ซิซรอดไปทีเนอะ ไม่โดนฝ่ามืออรหันต์เนี่ย..//เจอฆ่ารอบสอง

    เอาเป็นว่ามาอัพไวๆ แต่งให้ได้นะเจ๊! 
    กร๊ากก //เจอโบก
    ฮา ...

    =w=
    #1473
    0
  25. #1472 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 14:25
    ในที่สุด!!!
    พี่เรนก็มาอัพแล้ว (หลังจากตามไปขู่ในเฟสหลายรอบ เหอๆ)
    สงสารเบเฮมอธตะหงิดๆแฮะ
    มาต่อครบ 100% นะคะ
    ^_^
    #1472
    0