คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ll+ MonSter Boy +ll แผนรักละลายใจนายวายร้าย

ตอนที่ 18 : ll+ MonSter Boy +ll เหตุผล


     อัพเดท 5 มี.ค. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : ย้ายไอดี ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ย้ายไอดี
My.iD: https://my.dek-d.com/lemonkid
< Review/Vote > Rating : 96% [ 12 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 6,193
119 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 20 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ll+ MonSter Boy +ll แผนรักละลายใจนายวายร้าย ตอนที่ 18 : ll+ MonSter Boy +ll เหตุผล , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 254 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

“พรุ่งนี้แม่จะส่งคน แล้วก็รถไปรับลูกนะ”

                “ทำไมหรอคะแม่ จะกินข้าวนอกบ้านกับหนูหรอคะ พ่อก็จะมาด้วยใช่มั้ยคะ”

มิกิกรอกเสียงลงโทรศัพท์กับแม่ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น นานเท่าไหร่แล้วที่เธอไม่ได้กินข้าวพร้อมหน้ากันทั้งครอบครัว กับพ่อและแม่ของเธอ

                “จ๊ะ พ่อก็จะมากินกับเราด้วย แต่ก็มีเรื่องอื่นด้วย”

                “อะไรหรอคะ”

                “มิกิยังจำเรื่องคุณฮาเสะคาว่าได้มั้ยจ๊ะ วันพรุ่งนี้เราจะคุยเรื่องนั้นกัน”

 มิกินิ่งเงียบไป จำได้ซิ เรื่องที่จะจับเธอแต่งงาน กับคนที่ พ่อแม่เห็นว่าเหมาะสม ทำไมเธอจะจำไม่ได้ล่ะ ความหวังของเธอเหมือนกับแตกสลายลงไม่มีชิ้นดีแล้วตอนนี้ ถ้าไม่เพราะมีเรื่อง พ่อกับแม่ จะคิดอยากกินข้าวกับเธอได้มั้ยนะ

                “มิกิจ๊ะ”

แม่ของมิกิย้ำ เมื่อเห็นลูกสาวเงียบไป

                “จำได้ค่ะ พรุ่งนี้เลยหรอคะ ทำไมกะทันหันจังล่ะคะ”

                “จะว่ากระทันก็กะทันหันอยู่นะที่แม่บอกหนูทันทีแบบนี้ แต่เรื่องนี้แม่ก็เคยพูดกับลูกไว้นานแล้วนี่จ๊ะ ว่าแต่ลูกพรุ่งนี้ไม่ติดอะไรใช่มั้ย”

                “ไม่ค่ะ”

                “ก็ดีจ๊ะ ตกลงตามนี้นะ รีบเข้านอนนะลูก พรุ่งนี้จะได้ตื่นมาหน้าตาสดใส แม่รักลูกนะจ๊ะ ฝันดีจ๊ะ”

จู่ๆ ก็มาพูดเรื่องตามใจตัวเองแบบนั้น .... ที่เธอเป็นเด็กดี ทำตามที่พ่อกับแม่ต้องการทุกอย่าง เพราะอะไร เพราะอะไร !!! แค่อยากให้ท่านใส่ใจเธอ ขอเวลาให้กับเธอบ้างเท่านั้น ...

                โครม

หนังสือบนโต๊ะเขียนหนังสือถูกมือเรียวกวาดจนตกกระจายลงมากองที่พื้น เธอไม่ใช่ตุ๊กตาของพ่อกับแม่นะ ทำไมถึงไม่มีใครฟังความรู้สึกของเธอบ้างเลย ร่างบางทรุดลงที่พื้นพร้อมกับน้ำตาที่รินไหลอาบแก้ม

                 

 

 

ก่อนที่พระอาทิตย์จะทันขึ้น มิกิถูกปลุกให้ลุกขึ้นจากเตียง มิกิที่ดูอ่อนโรยจากการที่ร้องไห้มาทั้งคืน อยากจะเอาแต่ใจซักครั้ง แต่ก็ไม่ได้ทำ และจำยอมให้ บุคคลแปลกหน้าทั้งหลาย ลากเธอออกไปจากเตียง

                “แต่งตัวเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย แม่กับพ่อรออยู่ที่โรงแรมแล้วนะ ลูกก็รีบตามมาล่ะ”

                “ค่ะแม่”

มิกิกรอกเสียงใส่โทรศัพท์ตตอบผู้เป็นแม่ไปอย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะตัดสายโทรศัพท์ ขณะที่นั่งเป็นตุ๊กตาให้สารพัดช่างที่แม่จัดแจงส่งมาให้ เหล่าบรรดาช่างไม่ว่าจะเป็นช่างแต่งหน้า ช่างทำผม แต่งตัวให้กับมิกิราวกับเธอเป็นตุ๊กตา แค่อยู่เฉยๆ เท่านั้น ที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนเหล่านั้นไป มิกิยืนขึ้น และตอนนี้เจ้าของห้องเสื้อ ก็กำลังจัดชุดกิโมโนที่เพิ่งใส่เสร็จเรียบร้อยเมื่อกี้นี้ให้เข้าที่เข้าทาง

                “สวยจังเลยค่ะ”

เจ้าของห้องเสื้อกล่าวชม

                “ขอบคุณค่ะ”

มิกิ ยืนมองดูเงาที่สะท้อนในกระจกเงาบานใหญ่ หญิงสาวที่แต่งตัวด้วยชุดกิโมโนเลิศหรู ใบหน้าที่แต่งแต้มจนดูสวยงามขนาดนี้ แต่ทำไมเธอคนนั้นถึงได้ดูไม่มีความสุขเลยซักนิด มิกิเดินออกมาที่หน้าบ้าน รถคันหรูสีดำจอดรออยู่แล้ว และพอเธอก้าวขึ้นไปนั่งด้านในเรียบร้อย ก็พาเธอไปยังโรงแรมที่พ่อกับแม่ ของเธอรออยู่ .....

 

 โรงแรมระดับห้าดาว ที่ล๊อบบี้ ผู้หญิงคนหนึ่งแต่งกายด้วยชุดกิโมโนสีเรียบพอเห็นมิกิเดินเข้ามา เธอก็เข้ามารับมิกิทันที

                “อีกฝ่ายก็มารออยู่แล้วค่ะ เชิญคุณหนูได้เลย”

มิกิจึงเดินตามเธอไปยังห้องรับรองของโรงแรม เธอผลักประตู แล้วให้มิกิเดินนำเข้าไปก่อน มีบุคคลที่นั่งอยู่ในห้องด้วยกันห้าคน พ่อ และแม่ของเธอ อีกสามคน มิกิไม่เคยพบมาก่อน แต่ก็พอทราบจากที่เคยคุยกับแม่มาก่อนแล้วว่า คุณฮาเสะคาว่าเป็นหุ้นส่วนของคุณพ่อ ที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับส่งออกเครื่องหนัง และมีลูกชายคนหนึ่ง คนที่พ่อกับแม่ อยากให้เธอมาเจอที่สุด

                “ขอโทษที่ต้องให้รอนานค่ะ”

มิกิโค้งให้อย่างสุภาพก่อนจะมานั่งที่เก้าอี้ฝั่งเดียวกับพ่อและแม่ของเธอ

                “มิกิจ๊ะ นี่คุณฮาเสะคาว่าจ๊ะ”

มิกิโค้งให้อีกครั้ง คราวนี้เป็นการทักทาย ผู้ใหญ่ชายหญิงที่นั่งฝั่งตรงกันข้ามกับเธอ

                “น่ารักอย่างที่คิดไว้เลยค่ะ สมแล้วที่เป็นลูกของคุณทานาคาว่า”

            “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ”

แม่ปฎิเสธไปอย่างมีมารยาทที่คุณฮาเสะคาว่าผู้ที่เป็นภรรยากล่าวชม แล้วเธอก็กล่าวต่อไปอีก

                “นี่ก็ลูกชายของดิฉันค่ะ ตอนนี้ก็เรียนอยู่ มหาลัยเคโอ คณะบริหารธุรกิจ ตามใจพ่อของเขาที่อยากให้แกทำกิจการของที่บ้านต่อน่ะค่ะ”

            “แม่ครับ”

คุณฮาเสะคาว่ากล่าวอย่างภูมิใจ ทำเอาคนที่ถูกพูดถึงต้องหันมาทำเสียงเอ็ดใส่แม่ของตัวเอง              

            “ขอโทษนะครับที่ผมแนะนำตัวช้า ผม ฮาเสะคาว่า ยู ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

                “ทานาคาว่า มิกิ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ”

มิกิกล่าวทักทายตอบอย่างคนที่รู้ธรรมเนียมมารยาท คิดว่าจะเป็นพวกใส่แว่น ผมปาดข้าง หวีผมเรียบซะอีก  มิกิคิด เพราะฮาเสะคาว่า ยู คนนี้ ผิดจากที่เธอคาดเดาไว้เยอะมาก ทั้งผิวพรรณที่ดูสะอาดสะอ้านอย่างลูกผู้ดี (จะไว้ไปเธอก็ลูกคนรวยเหมือนกันนี่หว่า) หน้าตายังหล่อกว่าดาราบางคนด้วยซ้ำ ผมก็เซ็ตมาอย่างง่ายๆ ดูยังไง ก็ไม่น่าจะเรียนเคโอได้เลยด้วยซ้ำ

มิกิเผลอมองฝ่ายตรงข้ามเสียเพลิน รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่คนที่ถูกมองยิ้มให้เธออย่างขี้เล่น เธอจึงหลบตาโดยการทำเป็นจิบน้ำชา เพราะรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาทเกินไปหน่อย

                “เอาเป็นว่าให้เด็กๆ ไปคุยกันเองดีกว่ามั้ยคะ น่าจะสนุกกว่ามานั่งฟังผู้ใหญ่อย่างเราคุยกัน”

แม่ของฉันเป็นฝ่ายเสนอ

                “จริงซินะคะ พาน้องออกไปเดินที่สวนหน่อยซิจ๊ะยู”

คุณฮาเสะคาว่า ว่าพลางมองมาที่ลูกชาย

                “ครับ”

ฮาเซคาว่า ยู ลุกก่อนที่ แม่ของตัวจะพูดจบประโยคเสียด้วยซ้ำ ยู เดินอ้อมโต๊ะ มาหามิกิ แล้วผายมือให้ มิกิ เดินนำ

 

โรงแรมระดับห้าดาว แม้แต่สวนยังตกแต่งไว้อย่างสวยงาม นึกว่าเดินอยู่ท่ามกลางธรรมชาติจริงๆ มากกว่าจะเชื่อว่าสวนนี่อยู่ในโรงแรมเสียอีก ทั้งสองคนกำลังเดินเคียงข้างกันไปบนพื้นที่ปูด้วยหิน แล้วฮาเซคาว่าก็เป็นคน เปิดประเด็นขึ้นมาเป็นคนแรก

                “เธอก็ไม่ชอบวิธีการแบบนี้ใช่มั้ย หน้าเธอมันฟ้องน่ะ ที่จริงฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในสายตาของใครแล้ว ทำตัวตามสบายก็ได้นะ”

คนๆ นี้ แสดงว่าเขาก็ไม่เต็มใจกับเรื่องที่พ่อกับแม่ของทั้งฝ่ายอยากให้พวกเราแต่งงานกันซินะ

            “ขอโทษนะคะ แต่คุณฮาเซคาว่าก็ยอมมาเหมือนกันไม่ใช่หรอ”

                “แล้วทำไมมิกิถึงมาล่ะ”

ยูหันมายิ้มให้กับมิกิ แต่มิกิกลับเงียบ  ยูจึงพูดต่อ

                “เราสองคนก็เหมือนกันนั่นแหละ”

                “แล้วคุณฮาเซคาว่าคิดจะปฏิเสธเรื่องนี้กับพ่อแม่ทีหลังรึเปล่า”

                “เรียกฉันว่าดีกว่านะ”

ยูยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบ

                “ตอนแรกฉันก็ว่าจะปฏิเสธนะ แต่พอมาเจอคู่ดูตัวแล้ว ฉันว่าฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ แล้วเธอล่ะ”

                “ฉันอยากปฏิเสธ อยากลองปฏิเสธพ่อกับแม่ซักครั้งดู”

คำตอบของมิกิทำเอายูอึ้งไปเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอบออกมาทันทีโดยแทบจะไม่คิดด้วยซ้ำ แต่เขาก็เข้าใจภายหลังว่าที่เธออยากปฏิเสธคือพ่อแม่ ไม่ใช่เขา ... 

                “มันยากนะ สำหรับลูกคนเดียวอย่างเรา แต่เราต้องมีทางเดินเป็นของเราเอง เพราะฉะนั้นเธอต้องทำให้พวกท่านเข้าใจเธอให้ได้ซิ”

                “ขอบคุณค่ะที่ให้กำลังใจฉัน”

                “ไม่เป็นไร เฮ้อ ดูเหมือนเราต้องสร้างภาพต่ออีกแล้ว ดูซิ พ่อแม่ของเธอ กับพ่อแม่ของฉัน เดินมานู่นแล้ว”

มิกิมองตามยู นั่นหมายถึงว่า เวลาดูตัวได้หมดลงแล้ว มิกิโค้งลายู ก่อนจะเดินไปหาพ่อแม่ของเธอ ยูก็เช่นกัน

               

               

ขณะที่กำลังนั่งรถกลับบ้าน  

            “ยูเป็นไงบ้างจ๊ะ”

                “ค่ะ ก็เป็นคนดี ดีค่ะ”

                “แล้วมิกิชอบเขารึเปล่า”

                “คำตอบของหนูมีผลต่อเรื่องหมั้น และเรื่องแต่งงานใช่มั้ยคะ”

                “ก็แน่อยู่แล้วซิจ๊ะ พ่อกับแม่เห็นว่ายูนี่แหละเหมาะสมกับลูกที่สุด”

                “งั้นหนูยังไม่ให้คำตอบนะคะว่าชอบเขารึเปล่า ขอหนูได้พูดคุยกับยูอีกหน่อยได้มั้ยคะ”

                “ก็ได้จ๊ะ แต่จริงๆ แม่อยากให้หมั้นกันไว้ก่อนก็ยังดีนะ”

แต่แล้วรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านเสียก่อน ช่วยให้มิกิหนีออกจากเรื่องนี้ได้พอดี มิกิก้าวลงจากรถ แต่แม่ของเธอไม่ได้ตามลงมาด้วยกัน เธอเปิดกระจกและยื่นหน้าออกมาพูดกับลูกสาว   

                “แม่ต้องเข้าไปหาพ่อที่บริษัทคงส่งลูกได้แค่นี้นะจ๊ะ แม่จะตามใจที่หนูขอไว้นะ”

แม่โบกมือลามิกิ แต่เธอได้แต่ยืนส่งแม่ของตัวเองนิ่งๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่โต ที่กลับมีเธออยู่คนเดียว

 

ขอโทษนะเคน ฉันรู้ความรู้สึกของเขามาตลอด แต่ที่ฉันทำเป็นไม่รู้เรื่อง เพราะฉันไม่อยากให้เคนมองแค่ฉัน เพราะฉัน ไม่สามารถเป็นคนที่จะอยู่ข้างๆ เคนได้ .. ในเมื่อตัวฉัน ยังไม่สามารถ ทำตามที่ใจตัวเองต้องการได้เลย  



---------------------------------------------------------------------
อยากให้เรื่องนี้จบเร็วๆ  เพราะฉะนั้นเลยจะเร่งแต่ง
อาจจะไม่สนุก  งงๆ ก็ขออภัยนะคะ ... แต่ ติ ได้เลยนะ
รับฟัง .. อยากฟังมากๆ เลย ... เม้นท์มาเยอะๆ นะคะ
---------------------------------------------------------------------



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ll+ MonSter Boy +ll แผนรักละลายใจนายวายร้าย ตอนที่ 18 : ll+ MonSter Boy +ll เหตุผล , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 254 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android