[GOT7]My Destiny + SF [all x Bam]

ตอนที่ 5 : Chapter 5 ตี๋กับลุงขี้เมา+แบมแบมเขินทำไม100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 มี.ค. 57

        YoungJae Part

        วันนี้เป็นวันนรกที่สุดเท่าที่มีมาเลยครับ ผมเพิ่งทำรายงานLabวิชาbalanceมาเสร็จ คำนวณหาสารจนหัวบาน ยังไม่จบแค่นั้น ผมต้องโน้ตย่อคำนวณหาสารละลายในการทำLabพรุ่งนี้อีก ให้ตายเถอะเหนื่อยเป็นบ้าเลย ตอนนี้ผมกำลังหอบรายงานและหนังสือตรงไปยังหอของผม แต่เรื่องบ้าๆก็เกิดจนได้ มีตาแก่ขี้เมาคนนึงเดินชนผม ที่สำคัญรายงานผม หนังสือผมกระจัดกระจายที่พื้นเต็มไปหมด หึหึ ส่งสายตาพิฆาตไป ณ บัดนาว

                “ขอโทษครับ คือผมไม่ได้ตั้งใจ”ไอ้คนชนมันขอโทษผม

                “ไม่เป็นไร วันหลังก็เดินระวังหน่อยนะครับ” ผมพูดขณะก้มเก็บของ ส่วนไอ้หมอนั่นหรอครับตอนนี้มันกำลังช่วยผมเก็บของอยู่ครับ แต่หมอนั่นหยิบชีทของผมขึ้นมาดูแล้วทำหน้าดีใจ อะไรของมันวะ

                “เอ๊ะ นี่นายเรียนภาควิชาเคมีหรอ” หมอนั่นถามแถมมองผมตาเป็นประกาย

                “เอ่อ ผมเรียนวิศวะเคมีครับ ปี3 มีอะไรมั้ยครับ”ผมพูดเสียงโหดแต่ไม่ได้มีผลทำให้หมอนั่นกลัวเลย

                “พี่ชื่อแจ็คสันอยู่ปี4 สถาปัตย์ แต่พี่ตกเคมีพื้นฐานของปี1 รีเกรดมาหลายรอบแระครับ”

                “แล้วไงครับ”ผมถามเพราะเริ่มรำคาญ ไม่ได้อยากรู้นะเฟ้ยย

                “ไม่ผ่านสักที น้องจะช่วยติวเคมีให้พี่หน่อยได้มั้ย คือพี่จะจ้างเป็นชั่วโมง ขอเป็นวันเสาร์กับอาทิตย์”เห้ยนี่กำลังมันมือชกผมนี่ครับ เชี่ยละ ทำไงดีหละครับ

                “ไม่ได้หรอกครับ งานผมเยอะ ทำLab การบ้านอีก” ผมพูดพลางจะเดินหนีมันดันรั้งผมไว้ ทำแววตาอ้อนวอนสุดๆ

                “นะ นะ ถือว่าช่วยพี่ พี่กลัวจบไม่ทันเพื่อน”มันบอก ว่าแต่ตอนเรียนไม่ตั้งใจเรียนสินะ สัส

                “ขอคิดดูก่อนนะครับ แต่ว่าไม่รับปากนะ”ผมกำลังเดินหนีลุงขี้เมา แต่มันรั้งผมอีกแระครับ หึหึ

                “พี่ขอเบอร์น้องไว้ได้ไหมครับ จะได้รู้คำตอบของน้อง”เอิ่ม ทำไงดีว่ะเนี่ย อ๋อ เล่นแบบนี้ใช่มั้ย ได้เลยเอาเบอร์ผมไปเลยครับพี่ ระวังโทรไปหูชานะครับ ห้าๆๆๆ ผมจดเบอร์ลงบนกระดาษให้ลุงขี้เมาแล้วผมรีบชิ่งขึ้นหอทันที ปล่อยให้ลุงขี้เมาทำหน้าเอ๋อต่อไป

 

                BamBam Part

        7.15 . ห้องแบมแบม

                ผมกำลังตื่นมาด้วยความงัวเงียว่าแต่ทำไมวันนี้หมอนข้างมันอุ่นๆจัง ผมลืมตาขึ้นมาดู นี่มันไอ้พี่มาร์คนี่หว่าแล้วหมอนข้างแบ่งเขตเมื่อคืนไปไหนว่ะ ผมจะปลีกตัวออกมาจากอ้อมแขนของพี่มาร์คแต่พี่มาร์คกอดผมแน่นมาก คือไม่ปล่อยกูชะ ผมนอนมองพิจารณาที่คอของพี่มาร์ค ถ้าไม่มีปานแดงที่คอมัน จะเป็นยังไงนะ

                “แอบมองคอพี่เพราะอยากจุ๊บใช่ป่ะ”พี่มาร์คถามผม มึงตื่นนานแล้วใช่มั้ยครับ อายสัสๆ แบมเอ้ย

                “ป๊าววว ว่าแต่ปล่อยผมได้ละพี่ ผมจะไปอาบน้ำเข้ามอ”ผมพยายามจะดันไอ้พี่มาร์คออก แต่มันกอดแน่นไปใหญ่

                “วันนี้ไม่มีเรียนไม่ใช่หรอ ไปทำไรที่มอหรือจะไปอ่อยใคร”โห ถามผมแบบนี้ต่อยกันเถอะครับ แมนๆอย่างผมจะไปอ่อยใครหละครับ บ้าไปแล้ว หึงกูหละสิไอ้พี่มาร์ค เล่นซะหน่อย

                “หึงผมหรอพี่ กลัวสาวๆมาจีบหรือกลัวหนุ่มมาจีบผมหละ ห้าๆๆๆ”ผมกวนตีนพี่แกเบาๆ แต่พี่แกไม่เบานะครับ มองหน้าผมแบบเอาเรื่อง พร้อมกับประโยคที่น่ากลัว

                “ใครก็จีบไม่ได้ทั้งนั้น ใครยุ่งกับน้องแบมของพี่เตรียมโลงไว้รอได้เลย”เดี๋ยวนะกูกะมึงรู้จักกันสองสามวันออกตัวแรงเลยนะครับไอ้พี่มาร์ค ดูหนังมากไปป่าวเนี่ย สมงสมองไปแระ

                “งั้นพี่ก็ต้องกลัวสาวๆทั้งมอแล้วหละครับ เพราะผอมมันฮ๊อท ช่วยไม่ได้ อิอิ”ผมพูดกวนตีนมัน ในขณะที่มันกอดผม แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น มันหอมแก้มผม อ๊าคคค นี่ผมกำลังโดนผู้ชายหอมแก้ม

                “ไง หน้าแดงเชียวนะ น้องแบมของพี่”พูดจบไอ้พี่มาร์คคลายวงแขนที่กอดผมไว้พร้อมเดินเข้าไปที่ห้องน้ำ ประดุจดั่งเป็นห้องตัวเอง ปล่อยเจ้าของห้องอย่างผมเขินหน้าแดงที่เตียง เอ๊ะ เดี๋ยวนะ นี่กูเขินทำไม มันเป็นผู้ชายนะครับไอ้แบม โอ้ยตั้งสติครับแบมแบม ว่าแล้วตบแก้มตัวเองสิบที ปฏิบัติ!

 

     ในขณะที่พี่มาร์คกำลังอาบน้ำ ผมก็กำลังรื้อหาเสื้อผ้าให้ไอ้พี่มาร์คจอมป่วนใส่อยู่ อ๊ะ เจอแล้ว ผมคลี่เสื้อตัวที่พับใส่ลิ้นชักออกมา ตัวนี่หละคงใส่ได้พอดี เสื้อยืดสีชมพูลายหมีพู ผมจินตนาการตอนที่ไอ้พี่มาร์คใส่ แค่คิดก็ฮาสัสละครับ ยังไม่ทันที่ผมจะเก็บผ้าไอ้พี่มาร์คก็อาบน้ำเสร็จแล้ว สาบานได้มั้ยว่าอาบน้ำ ใช้เวลาไปไม่เกิน 5 นาที ไวมาก

   “ผมเตรียมเสื้อไว้ให้พี่แล้วครับ นี่ครับ”ผมยื่นเสื้อให้พี่มาร์คพลันหัวเราะในใจ ฮ่าๆๆๆๆๆ

   “แต่พี่ว่าพี่เหมาะกับตัวนี้มากกว่านะ”ไม่พูดเปล่าพี่มาร์คหยิบเสื้อเชิ้ตสีครีมที่หน้าอกปักคำว่า BAMBAM ในตู้ออกมา ผมมองไปช้าๆ นั่นมันเสื้อที่อึนบีซื้อให้ผมตอนวันเกิดนิหน่า เป็นเสื้อตัวที่ผมหวงมาก หวงจนไม่ยอมให้ใครใส่แม้แต่ตัวเอง

   “ถ้าไม่ให้ใส่ก็ไม่เป็นไรนะ พี่ใส่ตัวสีชมพูนี่ก็ได้” พี่มาร์คยื่นเสื้อคืนให้ผม แต่ในสมองผมมีแต่คำว่าจบไปแล้ว ผมได้แต่คิดว่าถ้ายังเก็บของพวกนี้ไว้ ชีวิตผมก็จะยังมีเธอวนเวียนอยู่

   “ถ้าพี่ไม่รังเกียจผมให้ไปเลยครับ เสื้อมันตัวใหญ่ไปมันไม่เหมาะกับผม”ผมพูดพลางยักคิ้วให้พี่มาร์ค

   “ใจดีแถมยังน่ารักแบบนี้ เดี๋ยววันนี้พาไปเที่ยวสวนสนุกนะ”พี่มาร์คแกดูมีความสุขที่ได้ใส่เสื้อตัวนั้น แน่หละสิชื่อกูปักซะใหญ่ขนาดนั้น หึหึ จะว่าไปยังมีนาฬิกาอีกเรือนนี่หว่า แม่งให้ไปให้หมดเลยดีกว่า แต่แม่งมึงมองกูทำไมครับพี่มาร์ค สายตาแบบนั้น หนีดีกว่า

    “ได้เลยพี่ เดี๋ยวขออาบน้ำก่อนนะครับ”ผมพูดพลางหนีสายตาหื่นกามของพี่มาร์คไปที่ห้องน้ำ ว่าไปแล้วพี่มาร์คตาถึงจริงๆ จ้องแต่ของแฟนเก่า หึหึ

ต่อนะค่ะ
 

  Mark Part

    หลังจากที่แบมแบมแต่งตัวเสร็จ ผมขี่มอเตอร์ไซค์พาแบมแบมออกไปเที่ยวที่ห้างใกล้ๆมอ ตอนแรกผมว่าจะพาไปเดทที่สวนสนุกซะหน่อยแต่แบมแบมดันอยากดูหนัง ผมเลยไม่กล้าขัดใจที่รักของผม อ้วกแป๊บ555 ตอนนี้ผมเดินเข้ามาในห้างกันแล้วครับแต่ยังตกลงกันไม่ได้สักทีว่าจะดูเรื่องอะไร

                “นึกออกรึยังว่าจะดูเรื่องอะไร”แบมแบมถามผม

                “แล้วแต่แบมแบมเลยครับ พี่ยังไงก็ได้”

                “งั้นดูหนังผีละกัน” แบมแบมจะดูหนังผีแต่ถามพี่สักคำมั้ยครับว่ากูกลัวผีรึป่าว หึหึ

                “งั้นคืนนี้พี่ไปนอนด้วยนะ พี่กลัวผีอ่ะ”ผมพุดเบาๆแต่สิ่งที่ได้ยินคือแบมแบมหัวเราะเยาะผม เสียงดังมาก ดังจนผู้หญิงที่เดินอยู่ข้างหน้าหันมามอง หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นหันมามอง เธอเดินตรงเข้ามาหาแบมแบม

                “แบมแบม เป็นไงบ้าง สบายดีรึป่าว”ผู้หญิงคนนั้นถาม

                “อะ อึนบี บังเอิญจังเลยนะที่ได้เจอ ชั้นสบายดี” แบมแบมมองหน้าผู้หญิงคนนั้นแบบอึดอัด แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับมองหน้าผมและเลื่อนลงมามองจ้องไปที่เสื้อ จิตนะเนี่ยเจ้

                “นั่นมันเสื้อตัวที่ชั้นซื้อให้เธอหนิ  เธอทำไมให้คนอื่นใส่แบบนั้นหละ แบมแบม”ผมตกใจสิครับที่ได้ยินคำนี้ เสื้อตัวนี้ยัยนี่ซื้อให้แบมแบมงั้นหรอ ถอดดีมั้ยเนี่ย อี๋

                “เธอหยุดพูดดีกว่านะอึนบี เรื่องของเรามันจบไปแล้ว เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันแล้ว ส่วนเสื้อตัวนั้นเธอให้ชั้นเองไม่ใช่หรอ มันก็เป็นสิทธิ์ของชั้นที่จะให้ใครใส่ก็ได้”แบมแบมพูดพลางยิ้มหวานมาให้ผม

                “แบมแบม เธอไม่รักชั้นแล้วหรอ เธอรู้ไหมว่าตอนที่เราเลิกกันไปชั้นคิดถึงเธอมากแค่ไหน”ผู้หญิงคนนั้น ไม่สิ ยัยอึนบีพูด ในขณะที่มองหน้าผมแบบจิกกัด อะไรวะ ผมเป็นผู้ชาย หล่อกว่าแบมแบมอีก ต้องอ่อยผมไม่ใช่หรอ

                “เลิกเพ้อเจ้อสักทีนะอึนบี ชั้นเสียเวลากับเธอมาตั้งหลายปีแระ ไปไกลๆจากชีวิตชั้นสักที”แบมแบมพูดพลางจับมือผมแล้วเดินออกไป เอิ่มจับมือผมด้วยอ่ะ ><

        “ที่เธอกล้าพูดกับชั้นแบบนี้เพราะเธอมีแฟนใหม่ใช่มั้ย อีนั่นมันเป็นใครบอกชั้นมานะ”อึนบีวิ่งมาจับแขนแบมแบมไว้ ถ้าถามผมว่าให้คะแนนความจิตของยัยนี่เท่าไหร่ เต็ม 100 ผมให้1000เลยดีกว่า

                “เธอก็เห็นไม่ใช่หรออึนบีว่าชั้นมากับใคร พี่มาร์คนี่หละแฟนชั้นเอง ปล่อยได้ละ”แบมแบมสะบัดแขนออกจากมือยัยนั่นพร้อมจูงมือผมเดินดิ่งไปที่โรงหนัง ท่ามกลางความเอ๋อ งง ซึน ของผม



talk
ตอนหน้าจะมีการทำสัญญากับการแลกของของ MarkBam
มีต่อเรื่องพี่หวังพยายามให้ยองแจติวเรื่องเคมีค่ะ
ขอบคุณทุกกำลังใจ+คอมเม้นต์จร้า :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #220 W A N^^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:40
    อินั่นมันเป็นครายยยยยย?5555

    #220
    0
  2. #146 baitong18 (@baitong0518) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 19:03
    โอ้ยยย แต่ละคน ชอบๆๆๆๆ
    #146
    0
  3. #69 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 05:58
    แอร๊ยยยยย แบมมมมม แมนมากค่ะลูก ต้วนเขินซะ 55555 ยูคกะเฮริ อิอิ
    #69
    0
  4. #47 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 02:27
    เอ๊ะ อึนบีนี่จะเอาไงเมายาป่ะ แฟนเธอเป็นทอมหนิเลิกกันแล้วจะวุ่นวายไรอีก ตบคว่ำ //อินจัด
    #47
    0
  5. #26 (@turtletoey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 23:22
    อึนบีเรียกพี่มาร์คแต๋วมาก.. ตัดแว่นมั้ยตัว 5555555555
    น้องแบมมมม อุ้บส์กรี้ดดดดดด !
    #26
    0
  6. #15 baby_03 (@pimmy_03) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 19:21
    ถ้าเราเปนอึนบีคือเงิบบบค่าาา #แบมๆเด็ดมากลูก #ยกนิ้วให้
    #15
    0