[GOT7]My Destiny + SF [all x Bam]

ตอนที่ 6 : Chapter 6 ทำตามที่ใจต้องการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 เม.ย. 57

   BamBam Part

    วันนี้พี่มาร์คจะพาผมไปเที่ยวสวนสนุก ปกติผมจะชอบไปเที่ยวที่สวนสนุกมาก แต่วันนี้ผมรู้สึกไม่อยากไปที่นั่นซะงั้น เลยบอกพี่มาร์คว่าไปดูหนังกันดีกว่า ผมมองดูคนข้างๆที่กำลังเดินไปโรงหนังกับผม เสื้อตัวนี้พี่มาร์คใส่แล้วดูดีเป็นบ้า เอาอีกล่ะ นี่กูกำลังคิดอะไรเนี่ย ไอ้แบมเอ้ยยยย เรียกสติกลับมาเดี่ยวนี้นะ

                “นึกออกรึยังว่าจะดูเรื่องอะไร”ผมถามพี่มาร์ค

                “แล้วแต่แบมแบมเลยครับ พี่ยังไงก็ได้” แหมช่วยกูคิดบ้างก็ได้นะครับพี่มาร์ค หึ

                “งั้นดูหนังผีละกัน” ผมบอก แกล้งแม่งซะหน่อยเห็นเมื่อคืนละเมอเรื่องผีอยู่ ห้าๆ

                “งั้นคืนนี้พี่ไปนอนด้วยนะ พี่กลัวผีอ่ะ”พี่มาร์คพูดพลางมองหน้าผมแบบเว้าวอน สึสส คนบ้าไรหน้าอย่างแมนเสือกกลัวผี ผมหัวเราะออกมาเสียงดังจนคนข้างหน้าหยุดเดินแล้วหันหลังมามองผม แต่นั่นมันอึนบีแฟนเก่าผม

                “แบมแบม เป็นไงบ้าง สบายดีรึป่าว”อึนบีถามผม

                “อะ อึนบี บังเอิญจังเลยนะที่ได้เจอ ชั้นสบายดี” ผมพูดพลางมองเธอ แล้วไอ้สิ่งที่เธอทำมันทำให้ผมอึดอัดใจมากกว่า เธอมองเสื้อตัวที่ซื้อให้ผมบนร่างของพี่มาร์ค ชิบหายแล้วครับ ทำไงดีเนี่ยกู

                “นั่นมันเสื้อตัวที่ชั้นซื้อให้เธอหนิ  เธอทำไมให้คนอื่นใส่แบบนั้นหละ แบมแบม”อึนบีคงโมโหผมที่เอาเสื้อให้พี่มาร์คใส่ แต่ผมดันรู้สึกผิดกับพี่มาร์คที่ตอนนี้มีสีหน้าตกใจมากกว่า ผมขอโทษนะ ผมต้องจัดการอะไรบางอย่างแล้วหละ

                “เธอหยุดพูดดีกว่านะอึนบี เรื่องของเรามันจบไปแล้ว เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันแล้ว ส่วนเสื้อตัวนั้นเธอให้ชั้นเองไม่ใช่หรอ มันก็เป็นสิทธิ์ของชั้นที่จะให้ใครใส่ก็ได้”ผมพูดพลางยิ้มให้พี่มาร์ค แหม๋ยังมีหน้ามายิ้มรับอีกนะ

                “แบมแบม เธอไม่รักชั้นแล้วหรอ เธอรู้ไหมว่าตอนที่เราเลิกกันไปชั้นคิดถึงเธอมากแค่ไหน”อึนบีบอกผมด้วยสายตาเจ็บปวด แล้วตอนที่ผมเจ็บปวดหละ เธอเคยมองเห็นรึป่าวอึนบี หึ!

                “เลิกเพ้อเจ้อสักทีนะอึนบี ชั้นเสียเวลากับเธอมาตั้งหลายปีแระ ไปไกลๆจากชีวิตชั้นสักที”ผมไม่อยากให้เรื่องมันยาวเลยต้องพูดแบบนั้นออกไป แต่ดันลืมตัวจับมือพี่มาร์คเฉยอ่ะ อร้าก มือนิ่มนะเนี่ยย

        “ที่เธอกล้าพูดกับชั้นแบบนี้เพราะเธอมีแฟนใหม่ใช่มั้ย อีนั่นมันเป็นใครบอกชั้นมานะ”อึนบีวิ่งมาจับแขนผม ผมเป็นคนความอดทนต่ำซะด้วยสิ ด้วยความโมโหผมจึงพูดออกไปโดยไม่คิด อีกละ

                “เธอก็เห็นไม่ใช่หรออึนบีว่าชั้นมากับใคร พี่มาร์คนี่หละแฟนชั้นเอง ปล่อยได้ละ”ผมสะบัดแขนออกจากอึนบีแล้วจูงมือพี่มาร์คเดินไปดูหนังด้วยกัน นี่คือความวุ่นวายระดับ 1

 

                หลังจากที่ดูหนังเสร็จผมเห็นพี่มาร์คเงียบตลอดทางตอนที่เดินในห้างจนขี่รถมาถึงที่หอผม ผมกำลังนั่งดูทีวีที่โซฟากับพี่มาร์ค แต่ทำไมเขาไม่พูดกับผมเลยสักคำ ผมไม่ได้รู้สึกอึดอัดตอนอยู่กับพี่มาร์คนะ แต่รู้สึกเหมือนโดนงอน ทนไม่ไหวละ ถามดีกว่า

                “พี่มาร์คงอนผมรึป่าว ทำไมเงียบเป็นป่าช้าเลย”ผมถาม

                “เปล่าหรอก พี่ไม่เป็นไร”พี่มาร์คหลบตาผม นี่มันเรื่องเชี่ยไรครับ ผมตริตรองอยู่ 10 วิ สมองดันนึกออกว่าคงเป็นเรื่องอึนบีแน่นอน หึหึ คิดจะงอนพี่เหรอน้องเดี๋ยวรู้เลย!

        “ถ้าเป็นเรื่องอึนบี ผมขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้นเลย จริงๆนะ”ผมพูดพลางเอามือไปแตะไหล่พี่มาร์ค ได้ผลครับ พี่มาร์คมองหน้าผมแล้วยิ้มบางๆออกมา

                “พี่เข้าใจ ถ้าเป็นพี่ พี่ก็คงทำแบบนั้นหละ พี่รู้สึกไม่ค่อยสบายขอตัวกลับคอนโดก่อนนะ”พี่มาร์คจับมือผมที่ตอนนี้วางที่ไหล่เขาออก แล้วลุกขึ้น พี่มาร์คกำลังจะไป แต่ทำไมในใจผมมันปั่นป่วนเหมือนตอนที่อึนบีกำลังจากไปด้วยนะ นี่ผมเป็นอะไร ผมคิดอะไรกับไอ้เชี่ยนี่กันแน่ ว่าไปแล้วใจมันไวกว่าสมองครับ แถมใจเสือกสัมพันธ์กับปากด้วยนี่สิ สิ่งที่ผมเกลียด

                “ถ้าพี่กล้าเดินออกไปจากห้องผม เราเลิกกัน!” ชิบหายละ แบมแบม นี่กูพูดอะไรออกไปเนี่ย เชี่ยละไง พี่มาร์คแกหมุนตัวกลับมาพร้อมกับทำหน้างงๆใส่ผม

                “ม หมายความว่าไง ที่ว่าเลิกกัน”พี่มาร์คทำหน้างุนงง ใช่ครับผมก็งงเหมือนกัน งงกับความรู้สึกตัวเอง งงกับความรู้สึกที่หายไปต่ออึนบี งงที่กลัวจะไม่ได้เจอพี่มาร์ค

                “เราคบกันตอนที่เจออึนบีไงครับ”ผมพูด แต่แววตาพี่มาร์คดูเจ็บปวด นี่ผมพูดอะไรไปแบบไม่คิดอีกแล้ว โมโหตัวเองชิบหายเลยครับ พี่มาร์คก็กำลังหันหน้าเดินออกไปจากห้องผม ผมควรทำยังไงดี

                รู้สึกยังไง คิดยังไงให้บอกกับเขาไป ดีกว่าวันพรุ่งนี้ไม่มีสิทธิ์ได้บอกคำพูดของยูคยอมที่เคยบอกผมตอนที่มันแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่งมาสองปีแต่ไม่กล้าบอก แล้ววันที่มันมีความกล้าที่จะบอกก็สายไปแล้วครับ เพราะน้องเขากำลังคบกับคนที่เข้ามาสารภาพรักไปแล้ว เหตุการณ์นั้นทำให้ผมรวบรวมความกล้าก่อนที่เรื่องมันจะไปกันใหญ่

                “พี่มาร์ค ผมไม่รู้ว่าผมรู้สึกกับพี่ยังไงนะ แต่มันมีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน รู้สึกดีที่ได้จับมือพี่ แล้วตอนที่พี่จะไปผมรู้สึกเหมือนใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม พี่กำลังทำให้ผมเหมือนคนบ้าอยู่รู้ตัวรึป่าว”ได้ผลครับพี่มาร์คหมุนตัวกลับมาแล้วมองหน้าผม เขากำลังทำให้ผมใกล้บ้าจริงๆ ผมตัดสินใจเดินเข้าไปกอดพี่มาร์ค

                “เป็นแฟนกันนะพี่มาร์ค”ผมพูดพลางกอดพี่มาร์คแน่น

                “พี่ไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย”พี่มาร์คถามผม

                “ไม่ได้ฝันหรอก ว่าแต่นี่ไม่สบายจริงรึป่าว ไปนอนก่อนมั้ย เดี๋ยวทำข้าวต้มให้กิน”ผมพูดพลางผลิตัวออกจากอ้อมกอด ผมเอามือแนบที่หน้าผากพี่มาร์ค ซึ่งตอนนี้หน้าเปื้อนยิ้มอยู่

                “ขอหอมหน่อยดิ”พี่มาร์คโน้มตัวเอาปลายจมูกกดลงที่แก้มผม แล้ววิ่งไปที่ห้องนอนทันทีขโมยหอมแก้มกูด้วย ว๊ากกก เขินอ่ะ เอิ่มแต่นั่นห้องกูนะครับทำอย่างกะตัวเองเป็นเจ้าของ กะหอมผมฟรีๆงั้นหรอฝันไปรึป่าว ผมเดินเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับเดินตรงไปหาพี่มาร์คแล้วจับหน้าพี่มาร์ค ผมกดจูบลงบนแก้มพี่มาร์ค เอาคืนซะบ้างครับ

                “นอนไปก่อนหละ เดี๋ยวผมลงไปซื้อของมาทำกับข้าวก่อนนะครับที่รัก”ผมหยอดคำหวานให้แฟนหมาดๆของผม พลางเดินลงไปซื้อของทำข้าวต้มที่ห้างใกล้ๆมอ

 

               

 

 

 

Yuykom Part

      วันนี้เป็นวันธรรมดาก็จริงแต่ผมดันไม่มีเรียน อยู่บ้านไปก็เบื่อหน่าย ผมขับรถ BMW Z4ของผมออกจากบ้านตรงดิ่งไปที่คณะวิศวะเคมี เพื่อไปหาลูกพี่ลูกน้องผม เรื่องงานวันเกิดของป๊าผมที่จะมีในไม่กี่วัน ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมป๊าไม่ไปบอกเองที่บ้าน ใช้ผมตลอด เห้อ บ่นไปก็เท่านั้นรีบไปดีกว่าจะได้เอาเวลาที่เหลือไปนั่งอ่านหนังสือบ้าง ถุย ทำเป็นพูดหละครับพอดีเพิ่งเปิดเทอม ผมขับรถมาถึงหน้าคณะของเฮียยองแจ ผมกดโทรศัพท์หาเฮียยองแจ ว่าผมมาถึงแล้ว ผมเดินลงจากรถแล้วไปนั่งรอเฮียยองแจ ที่ม้านั่งของคณะ ผมมองไปรอบๆคณะเห็นแต่สาวๆสวยๆเต็มไปหมด เจริญหูเจริญตาดี

            “ยูคยอม มานานยังเนี่ย”เฮียยองแจเดินมาหาผมละครับ กวนตีนมันซะหน่อย

             “มารอห้าชาติละเฮีย แม่งชักช้าหวะ”

“สัส ห้าชาติของมึงคงประมาณ 10 วิสินะ กูเห็นเพิ่งเดินมานั่ง”นั่นไงเฮียตี๋ตัวจริงมาแว้ววว ห้าๆ

“มะรืนนี้วันเกิดป๊า บอกม๊าเฮียด้วยอ่ะ” ผมพูดพลางมองสาวๆแถวนั่น แจ่มจริงๆให้ตายเหอะ

”เออ กูรุ้ละครับ ป๋ามึงมาบอกตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว”

“อ่าว ไหงเป็นงั้นอ่ะ โอ้ย ป๋าคงมึนงั้นผมไปก่อนนะ”ผมบอกเฮียยองแจ ตอนนี้ผมกำลังลุกจากม้านั่ง และกำลังเดินไปที่รถคันหรูของผม

“ยัยแม่หมอ ทางนี้ๆ!” สิ้นเสียงของเฮียยองแจ ผมหมุนตัวกลับไป นั่นไงครับเจอยัยตัวดีจนได้ ยัยเฮริกำลังหย่อนตัวนั่งตรงข้ามเฮีย ผมเดินเข้าไปหาเฮียยองแจอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้เธอนั่งหันหลังให้ผมอยู่

“อ่าวนี่มึงยังไม่กลับอีกหรอ” เฮียถามผมทำไมครับ ถ้ากูกลับกูจะยืนให้มึงถามเหรอครับ

“อยากรู้จักเพื่อนเฮียหนะ” ผมพูดกวนๆ

“รู้จักแล้ว คิมยูคยอม นายไปซะ ถ้าไม่อยากปากแตก” เฮริหันหลังพูดกับผม ขู่ผมเหลือเกิ๊น แม่คนนี้

“ไปก็ได้ ยัยแม่มดเอ้ย” ผมพูดพลางเดินไปกวนบาทาเฮริ ผมมองหน้าเธอแล้วยักคิ้วให้

“เดี๋ยว พรุ่งนี้บอกแบมแบมให้มาหาชั้นด้วย ขอบใจ” เฮริมองหน้าผม เธอพูดจาได้กวนเอาเรื่อง ผมไม่อยากอยู่ทะเลาะกับยัยแม่มด ผมเลยตัดสินใจขับรถกลับบ้านทันที แต่จะว่าไปแล้ว ผมขับรถมาที่มอทำไมเนี่ย อันที่จริงโทรหาเฮียก็ได้นี่หว่า เปลืองน้ำมันชิบ 

talk
นี่ไรท์กำลังสลับบทแบมแบมกับมาร์คอยู่รึป่าวเนี่ย
ทำไมแบมแบมแม๊นแมน 55555

พรุ่งนี้จะได้เวลาอัพตอนใหม่แล้วจ้าาา :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

227 ความคิดเห็น

  1. #221 W A N^^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:48
    พี่แบมแม๊นแมน5555

    ระวังปากแตกนะเคอะ เออะ เออะ //เอคโค
    #221
    0
  2. #124 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 06:31
    โว๊ะแบมแกเมาจริงใช่ป่ะ ผมรู้ว่าคุณต้องการผมนี่คืออะไรรรรรรร >//< เออตอนนี้ต้องการจริงแล้วหล่ะ suho_tien@hotmail.com
    #124
    0
  3. #70 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 06:02
    ยูคสนใจเค้าไม่รู้ตัวนะเนี่ยโธ่ สรุปแกแพ้สินะ เหอๆ แบมฉันว่าแกไม่ปลอดภัยละ 555
    #70
    0
  4. #48 Earn-Janriel (@maruchokota) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 02:49
    สรุปใครรุกใครรับ ดูแบมจะแมนซะเหลือเกิน ฮ่าๆๆ
    #48
    0
  5. #29 (@turtletoey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 23:28
    แบมแบมใจง่ายยย-..- น้องแบมคือแมน555555555
    #29
    0
  6. #19 Jodom (@ardharn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 14:06
    เเบมเเมนไป ม่ายยยยยยยยย นี่มาร์คเเบม หรือ เเบมมาร์คค่ะ ไรท์-,- มาต่อน่ะคืะ เร็วๆด้วย เเบบว่า..อยากรู้ว่าเเม่หมดเรียกเเบมมาทำไมง่ะ-3-
    #19
    0
  7. วันที่ 1 เมษายน 2557 / 09:18
    #17สงสัยจะใช่ค่ะ คอนเซปหนุ่มไทยใจแมน 555
    #18
    0
  8. #17 baby_03 (@pimmy_03) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 05:18
    เพราะพี่มาร์คเปนคนซึนคงไม่กล้าพูดแน่ๆน้องแบมเลยจัดการพูดให้ก่อนเลยไง #น้องแบมแมนมาก #นางเปนเมะใช่ไหม55555
    #17
    0