[OS KOOKMIN] SOMEWHERE ONLY WE KNOW PROJECT 2018

ตอนที่ 11 : PLACE 09 | Zermatt,Switzerland {05.06.18}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1874
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    24 ก.ค. 61


PLACE 09 | Zetmatt,Switzerland

–– Zetmatt

by : AJL. { @AyUdro }


บางทีจอน จองกุกก็คิดว่า

การเดินทางต่างประเทศด้วยตัวคนเดียวครั้งแรกนั้น

ไม่ได้เลวร้ายเสมอไป





( อย่าลืมเปิดเพลงฟัง เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านนะคะ )






@ Zermatt, Switzerland

 

ถ้าอยากถามความรู้สึกของจอน จองกุกตอนนี้กับการเที่ยวต่างประเทศครั้งแรกในวัย 27 ปีเพียงคนเดียวแล้วล่ะก็...

 

คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!!

 

นั่นก็คือ...

 

แล้วต้องไปทางไหนต่อวะ!!!”

 

เขาหลงทางนั่นเอง

 

จอน จองกุก ชายหนุ่มสัญชาติเกาหลีแท้อายุ 27 ปีกำลังประสบพบเจอปัญหาระดับโลกท่ามกลางผู้คนผิวขาวและตาน้ำข้าวที่เอาแต่หยุดจ้องมองเขาและก็เดินออกไปอย่างไม่ใส่ใจนั่น นับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่ส่วนมากผู้คนในส่วนนี้ไม่ได้คุ้นหน้าคุ้นตาเขาอย่างที่เคยกังวล แต่ปัญหาที่ชายหนุ่มวัย 27 ควรจะกังวลมากที่สุดคือแผนที่ในมือที่กางออกเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้านี่ต่างหาก

 

ไม่คิดว่าคนที่มีความ

 

สามารถทุกด้านอย่างเขาจะมาตกม้าตายเพียงเพราะหลงทางในเมืองเล็กๆนี้ได้

 

มันช่างน่าอายยิ่งนัก!!!

 

และไม่คิดว่าตัวเองจะบ้าบิ่นขนาดนี้ กะอีแค่เฮิร์ทจากการถูกแฟนสาวที่คบมานานเกือบ 5 ปีบอกเลิกในวันครบรอบปีที่ 5 พร้อมกับควงหนุ่มคนใหม่มาเย้ยหน้าถึงที่จะทำให้นายแบบหนุ่มชื่อดังระดับประเทศอย่างเขา หอบผ้าหอบผ่อนหนีออกจากคอนโดหรูโดยที่ผู้จัดการขี้บ่นอย่างคิม ซอกจินยังไม่รู้เรื่อง แล้วเขาก็มุ่งขึ้นเครื่องบินมาลงที่ประเทศที่เขาเฝ้าฝันว่าจะพาแฟนสาวมาขอแต่งงานที่นี่!!

 

แต่นั่นมันก็แค่เรื่องในอดีต แค่คิดจอน จองกุกก็อยากจะเบ้ปากกรอกตามองบนซะแล้ว

 

จึกๆๆ

 

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังปวดหัวและก่นด่าตัวเองอยู่นั้น สัมผัสแผ่วเบาตรงแผ่นหลังกว้างก็เรียกความสนใจให้ใบหน้าคมตวัดหันไปมองคนที่เสียมารยาทมาสะกิดแผ่นหลังของเขาอย่างไม่ได้รับอนุญาต แต่ก็ต้องเลิกคิ้วอย่างสงสัยเมื่อคนที่กล้าเสียมารยาทกับนายแบบร้อยล้านอย่างเขาจะเป็นเพียงแค่เด็กมัธยมปลายที่ยืนหน้ามึนมองเขานิ่ง ดวงหน้าสวยหวานเหมือนตุ๊กตากระเบื้องกับส่วนสูงที่ถ้าเอามาเทียบแล้ว จมูกรั้นๆของอีกฝ่ายคงจะจิ้มอยู่ตรงแค่หน้าอกแข็งๆของเขาล่ะมั้ง ดวงตากลมสวยที่พอมองดูดีๆแล้วมันมีแววตาเปล่งประกายเหมือนกับว่าแก้วตาสีดำของอีกฝ่ายซ่อนดวงดาวนับพันนับแสนเอาไว้ ริมฝีปากจิ้มลิ้มสีธรรมชาติขยับขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับน้ำเสียงหวานที่เปล่งประโยคกับภาษาบ้านเกิดเดียวกับชายหนุ่ม

 

จะมาดูภูเขาแมทเทอร์ฮอร์นเหรอ?

 

“….”

 

หรือจะมาปีนเขากับเล่นสกี?

 

“….”

 

ถ้าคุณไม่ตอบ ผมคงให้ความช่วยเหลือคุณไม่ได้งั้นผมขอตัว

 

ดะ..เดี๋ยวสิ!!!”

 

ดวงตาราบเรียบของเด็กหนุ่มมัธยมปลายหันมาจ้องมองคนเชื่อชาติเดียวกันนิ่ง ก่อนที่ริมฝีปากจิ้มลิ้มจะกระตุกยิ้มเล็กน้อยแต่ถ้าดูจากมุมมองคนนอกก็คงคิดเหมือนกันหมดว่าเด็กหนุ่มหน้าหวานคนนี้มีสีหน้าตายด้านแสดงออกเพียงแค่สีหน้าเดียวเท่านั้น แต่สำหรับจอน จองกุกนั้นรอยยิ้มที่เห็นเพียงพริบตาเดียวมันก็สามารถแสดงคำตอบออกมาให้ประมวลผลแล้วว่าเด็กคนนี้นั้น...

 

น่ารักเหมือนตุ๊กตามีชีวิตสุดๆ

 

อะ..แฮ่มๆ.. จองกุกยกมือกระแอมเสียงตัวเองเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับเด็กหนุ่มตรงหน้าไปอย่างหน้านิ่งๆว่า พอดีฉันมาที่นี่ครั้งแรกแล้วฉัน__”

 

หลงทางเลยไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นที่ไหนดี

 

“=[]=”

 

แค่เห็นท่าทางผมก็ดูออกหมดแล้วล่ะ

 

“….”

 

โอเค..เด็กคนนี้ฉลาด

 

ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงไม่แยแสที่จะมาช่วยเหลือผู้ชายท่าทางน่าสงสัยที่แต่งตัวมิดชิดอย่างเขาหรอก แต่เด็กคนนี้กลับเดินเข้ามาด้านหลังและยืนคุยกับเขาอย่างเป็นธรรมชาติแบบนี้ แสดงว่าไหวพริบของเด็กคนนี้คงจะรวดเร็วและดูออกว่าเขานั้นต้องไม่ใช่นักท่องเที่ยวหลงทางแน่ๆ

 

ยิ่งเจ้าตัวพูดคุยกับเขาด้วยสำเนียงบ้านเกิดเหมือนกันนี่อีก ไม่ต้องคาดคั้นคำตอบจองกุกก็ขอสรุปว่าเด็กคนนี้คงเป็นคนเอเชียเหมือนกับเขาแน่นอน

 

เอาเป็นว่าไปบ้านพักของผมก่อนแล้วกันเด็กหนุ่มหน้าหวานสรุปผลสรรพเสร็จก่อนจะยื่นมือเรียวสวยมาหยุดอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่ม

 

ผมชื่อปาร์ค จีมิน

 

....

 

ยินดีที่ได้รู้จัก

 

และนั่นคือครั้งแรกที่นายแบบชื่อดังจอน จองกุกพบเจอกับเด็กหนุ่มมัธยมปลายที่มาแลกเปลี่ยนที่นี่ เด็กหนุ่มที่ยื่นมือมาให้เขาจับและกอบกุมแบ่งปันความอบอุ่นเอาไว้ในขณะที่แผ่นหลังเล็กเดินนำเขาสวนกับผู้คนไปมา มันช่างน่าจ้องมองจนเผลอมองมาตลอดทาง

 

บางทีเขาก็คิดว่าการเดินทางมาต่างประเทศคนเดียวนั้น....

 

ไม่ได้เลวร้ายเสมอไป J

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

จีมินนี่~~”

 

นับเป็นเวลา 5 วันแล้วที่จอน จองกุกมาอาศัยอยู่กับเด็กหนุ่มบ้านเกิดเดียวกันอย่างปาร์ค จีมิน แน่นอนว่าบ้านพักที่เจ้าเด็กนี่พามานั้นไม่ได้มีเพียงแค่เจ้าเด็กหน้าหวานแต่ตายด้านเพียงคนเดียว ยังมีเพื่อนสนิทซี้ปึกวัยเดียวกันของเจ้าเด็กนี่ร่วมอยู่ด้วย

 

คิม แทฮยอง ชายหนุ่มสัญชาติเกาหลีใต้เหมือนกับเขาและจีมินทุกระเบียบ เพียงแต่อีกฝ่ายมีผิวที่เข้มกว่ากับใบหน้าเรียวคมที่ถ้ากาลเวลาผ่านไปอีกสักนิดอีกฝ่ายคงจะหล่อเหลาเป็นที่น่าจับจ้องมากกว่าตอนนี้แน่ๆ แทฮยองเป็นเพื่อนสนิทที่ตามติดจีมินมาแลกเปลี่ยนที่นี่เพียงเพราะถือคติที่ว่า เพื่อนรักตัวก้อนอยู่ที่ไหน แทฮยองผู้นี้ก็จะขอตามไปเป็นคู่หูทางม้าลายทุกที่ บางทีจองกุกก็กระซิบถามจีมินว่าไม่รำคาญเจ้าเด็กนี่มั่งเหรอ ส่วนเจ้าหนูผมทองก็ตอบกลับมาหน้าตายว่า

 

ถึงรำคาญไปมันก็ไม่เสียใจหรอก ปล่อยไว้แบบนี้แหล่ะดีแล้ว

 

และนั่นก็เป็นอันเข้าใจได้ว่าคิม แทฮยองนั้นติดปาร์ค จีมินแจมากแค่ไหน

 

แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอครับ?

 

น้ำเสียงหวานราบเรียบเอ่ยถามชายหนุ่มอายุมากกว่าตรงหน้า ก่อนจะได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้ากลับมา ใบหน้าสวยหวานกับการแต่งตัวให้เหมาะสมกับอากาศหนาวเย็นตอนนี้ในสายตาของคนอื่นก็คงจะดูเหมือนเด็กน้อยแต่งตัวตามกระแสนิยม แต่สำหรับนายแบบหนุ่มที่ผ่านเสื้อผ้ามานัดต่อนัดก็พอจะมองออกว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ใช่แค่แต่งตัวตามแฟชั่นอย่างเดียว

 

แต่เป็นการแต่งตัวที่เขากับรูปลักษณ์ของตัวเองด้วย

 

แน่นอนว่าตอนนี้ปาร์ค จีมินนั้นน่ารักในสายตาของหนุ่มวัย 27 อย่างเขามากเหลือเกิน

 

คนอื่นยังไม่เคยรู้สินะว่าตลอดเวลาที่จอน จองกุกมาอยู่กับเด็กมัธยมปลายทั้งสองกับบ้านหลังกลางที่โฮสของเจ้าตัวทิ้งเอาไว้ให้พักอาศัยนั้น เขาจะพูด(ในใจ)น่ารักกับเด็กผมทองคนนี้สิบครั้งต่อวัน

 

ไม่มาเป็นเขาไม่เข้าใจหรอกว่าปาร์ค จีมินในอิริยาบถต่างๆกับหน้าปลาตายนั่นมันน่ารักชวนให้หัวใจของจองกุกทำงานหนักมาแค่ไหนกัน

 

งั้นไปกันเถอะครับ

 

แล้วแทฮยองไม่ไปเหรอ? ปากก็เอ่ยถามตามมารยาทแต่ในใจก็เอาแต่สาปแช่ง(?)ไม่ให้เด็กติดเพื่อนตามมาตอแยและเป็นก้าง

 

หมอนั่นยังไม่ตื่นครับ ถึงจะตื่นผมก็ไม่พาไปให้น่าปวดหัวหรอก แค่คุณคนเดียวผมก็อยากจะกินพาราสักสิบเม็ด

 

“=__=” จอน จองกุกลืมบอกไปอีกว่านอกจากหน้าปลายตายที่เจ้าตัวชอบทำเป็นประจำแล้ว...

 

ปากของเจ้าตัวก็แสบทรวงไปถึงหัวใจได้เหมือนกัน

 

แม้แต่เพื่อนสนิทที่นอนตีพุงอยู่ด้านบนยังใจดำไม่ปลุกไปเที่ยวด้วยกันเลย

 

แต่ก็นับว่าเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเขาอ่ะนะ J

 

จองกุกมองคนตัวเล็กข้างกายที่รับหน้าที่อาสาเป็นคนนำทัวร์ให้เขาทั้งวัน ดวงตาคมกริบใต้เลนส์แว่นสีดำที่ใช้ปิดอำพรางใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกสร้างสรรค์และสลักออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับพระเจ้าตั้งใจปั้นเติมแต่งให้ชายหนุ่มคนนี้มีหน้าตาที่หล่อผิดมนุษย์ผิดมนากว่าชาวบ้าน นับเป็นสิ่งที่ชวนให้น่าอิจฉาตาร้อนสำหรับเด็กมอปลายอย่างปาร์ค จีมินคนนี้ที่สุด

 

ถึงใบหน้าจะนิ่งเฉยไม่ยินดีอะไร แต่ทว่าในใจของเด็กน้อยกลับเต็มไปด้วยความอิจฉาหน้าตาของอีกฝ่ายเล็กๆ

 

ทำไมเขาต้องเกิดมาหน้าตาเหมือนเด็กผู้หญิงด้วยล่ะ แถมร่างกายยังอ้อนแอ้นไม่มีแรงนี่อีก

 

มันน่าอิจฉาจริงๆ!!!

 

สองขาเล็กก้าวดุ่มๆนำหน้าชายหนุ่มอายุมากกว่าไปด้วยความเร็ว จนคนที่เดินตามหลังอดจะอ้าปากเหวอและเร่งฝีเท้าเดินตามเด็กน้อยผมทองไปอย่างมึนงง

 

เป็นอะไรของเขากัน?

 

ภาพบรรยากาศในเมืองเซอร์แมท ประเทศสวิตเซอร์แลนด์นับเป็นสิ่งคุ้มค่ากับการลองเสี่ยงบินมาคนเดียวแบบนี้สำหรับจอน จองกุกอย่างยิ่ง ภาพภูเขาที่เป็นสัญลักษณ์ในช็อกโกแลตชื่อดังพอมาเห็นด้วยตาตัวเองแล้ว มันทั้งใหญ่และถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาวคล้ายกับภูเขาไฟฟูจิที่ประเทศญี่ปุ่นชะมัด ไม่รวมความหนาวเหน็บที่ว่าถ้าไม่ยอมใส่เสื้อคลุมหนาๆมาห้อมล้อมตัวเอาไว้ก็อาจมีสิทธิ์แข็งตายก็ได้

 

อยากแวะไปเที่ยวที่ไหนบ้างครับ?เสียงหวานเอ่ยถามชายอายุมากกว่าสิบปีด้านหลัง ดวงหน้าสวยเอียงคอเล็กน้อยพอเป็นพิธีแต่ภาพมันชัดเจนในสายตาของชายหนุ่มจนรู้สึกถึงความแสบร้อนบริเวณหน้าของตัวเองได้

 

บ้าหน่า...มันอาจจะแสบร้อนเพราะถูกความเย็นกัดก็ได้

 

ไม่มีทางมาเขินอายเป็นเด็กสาวแรกแย้มมีความรักไปได้หรอก

 

แม้ตลอด 5 วันที่ผ่านมาเขาจะเอ่ยชมเด็กตรงหน้า(ในใจ)ว่าน่ารักหลายหนก็เถอะ

 

เอ่อ...แล้วแต่นายเลยเพราะจองกุกเองก็ไม่ได้วางแผนจะไปเที่ยวที่ไหนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

 

ตัวเองเป็นคนอยากออกมาสูดบรรยากาศเองแท้ๆจีมินบ่นงึมงำอยู่คนเดียว ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปคว้าข้อมือของคนแก่กว่ามากอบกุมเอาไว้พร้อมกับลากร่างหนาๆเหมือนหมีให้เดินไปตามทางที่ใจของเขาคิดทันที

 

ความอบอุ่นที่เกิดขึ้นระหว่างมือต่างไซส์ทั้งสองนั้นแม้จะเล็กน้อย แต่ก็ให้ความอุ่นทางใจของนายแบบชื่อดังของประเทศอย่างจองกุกรู้สึกปลอดภัยยามที่เขาเผลอจ้องเสี้ยวหน้าของคนด้านหน้า มันยิ่งทำให้จองกุกรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่คนอย่างเขาเคยรู้สึกกับอดีตคนรักมาก่อน

 

ความใจเต้นราวกับกลองวงร็อคที่ตีกระหน่ำไม่หยุดหย่อนนั่น ร่างกายร้อนวูบวาบราวกับว่าตัวเองกำลังเดินหลงทางอยู่ท่ามกลางทะเลทรายมหึมา เหงื่อที่ไหลย้อยออกมาตามไรผมสีเข้ามันช่างซ้ำเติมให้คนสมบูรณ์แบบอย่างเขา กลายเป็นเด็กน้อยอมมือมากขึ้นไปอีก

 

ให้ตายเถอะ...นี่มันใช่ชีวิตหนุ่มนักรักมากประสบการณ์อายุ 27 ปีจริงๆหรือเปล่าเนี่ย

 

อับอายขายขี้หน้าชะมัด

 

ถ้าคุณนั่งรถไฟลอยฟ้านี่ไป คุณก็จะสามารถขึ้นไปเล่นสกีบนเขาลูกนั้นได้ แต่ถ้าคุณไม่อยากเล่นคุณสามารถนั่งชมวิวรอบเมืองก็ได้

 

จองกุกจ้องมองริมฝีปากอิ่มที่ขยับขึ้นลงเวลาที่เจ้าตัวกำลังอธิบายถึงเส้นทางการท่องเที่ยวให้กับเขา แต่ขอบอกไว้เลยว่านาทีนี้จองกุกไม่ได้สนใจรับฟังสิ่งที่คนตัวเล็กพยายามยัดเข้าใส่หัวสมองของเขาหรอก

 

เพราะความสนใจทั้งหมดดันไปอยู่กับปากงุ้ยๆของอีกฝ่ายซะได้

 

นี่คุณฟังที่ผมพูดไปเมื่อกี๊ป่ะเนี่ย?

 

น่ากิน

 

ห๊ะ??

 

อะ...เปล่าๆ..ฉันเริ่มหิวแล้วล่ะ

 

จีมินเหล่มองคนอายุมากกว่าที่พยายามหลบสายตาคมกริบใต้เลนส์แว่นนั่นไปทางอื่น ทำตัวมีพิรุธเหมือนกับไม่อยากสบสายตากับเขาอย่างงั้นแหล่ะ และนี่ก็อยู่ด้วยกันมาตั้ง 5 วันแล้วอีกฝ่ายจากที่เจอกันครั้งแรกทำตัวเป็นคุณชายติดหรู เอาแต่ใจ ชอบทำตัวน่ารำคาญ จนจีมินยังอดคิดไม่ได้ว่าควรจะนำตาลุงนี่ไปทิ้งข้างทางดีไหม ไหนจะพออยู่ด้วยกันไปยังมาทำตัวเป็นเด็กเกาะแกะเขาแข่งกับเจ้าบ้าแทฮยองนั่นอีก

 

น่ารำคาญทั้งจอน จองกุกและคิม แทฮยองจริงๆ

 

นานนับนาทีที่จีมินเอาแต่ใช้สายตาจับผิดเหล่มองคนอายุมากกว่าที่ยังคงทำตัวมีพิรุธชมนก ชมไม้อยู่เหมือนเดิม ก่อนจะละสายตาและจูงมือใหญ่ๆนี่ไปข้ามถนนไปอีกฝั่งที่เต็มไปด้วยร้านอาหารข้างทาง ส่งกลิ่นหอมกรุ่นชวนให้ใครต่อใครที่มาเยี่ยมเยือน ณ ที่แห่งนี้ ต่างน้ำลายสอและอดที่จะเข้าไปลิ้มลองรสชาติเอร็ดอร่อยนี่ไม่ได้

 

จอน จองกุกและปาร์ค จีมินเองก็เช่นกัน

 

ในขณะที่พวกเขาสองคนกำลังจะผ่านถนนเส้นใหญ่ไปได้แล้วอยู่นั้น คนอายุมากกว่าด้านหลังกลับหยุดชะงักกลางคัน เมื่อน้ำเสียงของใครบางคนที่จองกุกนั้นรู้จักเป็นอย่างดีกำลังตะโกนเรียกชื่อของเขาด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวที่สุดเท่าที่นายแบบสุดหล่อคนนี้เคยได้ยินมา

 

หยุดเดี๋ยวนี้จอน จองกุก!!!!!!!!!”

 

พี่จิน!!!!”

 

พี่จิน? จองกุกมองเด็กผมทองข้างกายที่กำลังเอ่ยทวนชื่อที่เขาเผลอตะโกนเรียกออกไป ก่อนที่ดวงตากลมโตจะมองผู้มาใหม่ที่ยังคงยืนแยกเขี้ยวทำหน้ายักษ์อยู่อีกฝั่งของถนนเพื่อรอไฟเขียวอีกครั้ง

 

แน่นอนว่าการที่อีกฝ่ายตะโกนเรียกชื่อเต็มของนายแบบสุดหล่อคนนี้แล้ว ต่อให้รีบพาคนข้างกายเดินหนีไปมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาเลยสักนิด มิหนำซ้ำคนที่เคยเห็นใบหน้าของเขาแปะอยู่บนปกนิตยสารชื่อดังหลากหลายเล่มต่างก็หันมองเขาเป็นทางเดียว แถมยังยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายโฉมหน้าของเขากันอีกต่างหาก

 

ให้ตายเถอะ

 

ตัวปัญหาที่จอน จองกุกสลัดทิ้งไว้เมื่อ 5 วันที่แล้วกลับโผล่มาในเวลานี้เสียได้

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

ขอบคุณน้องจีมินมากนะครับที่ช่วยไอ้เด็กเปรตนี่เอาไว้ไม่ให้เป็นคนเร่ร่อนในเซอร์แมท

 

“=_=”

 

ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมแค่เห็นว่าเป็นคนบ้านเดียวกันก็เท่านั้น

 

หา!!”

 

ขวับ!!!

 

จอน จองกุกถึงกลับหันหน้าตัวเองด้วยความเร็วแสงจ้องมองใบหน้าเรียบเฉยของเจ้าเด็กผมทองจนได้ยินเสียงกระดูกต้นคอดังสนั่นทั่วโต๊ะ ใบหน้าหล่อบึ้งตึงเหมือนเด็กน้อยถูกพ่อแม่ขัดใจเมื่อเจอของเล่นดีๆแล้วไม่ยอมซื้อให้ แน่นอนว่าอาการเหมือนเด็กน้อยไม่เหมาะสมกับอายุนั้น คนมาใหม่ที่มีฐานะเป็นผู้จัดการของไอ้ตัวแสบนี่อย่างคิม ซอกจินได้เห็นมันหมดทุกท่าทาง

 

นับเป็นเรื่องแปลกที่อีกฝ่ายแสดงท่าทางที่แท้จริงให้กับคนที่รู้จักเพียงแค่ 5 วันได้เห็นมันทุกอิริยาบถ ทั้งที่อดีตแฟนสาวที่คบกันมา 5 ปีนั้นกว่าเจ้าเด็กนี่จะยอมแสดงด้านเด็กน้อยเอาแต่ใจให้หล่อนได้เห็น ก็ปาไปเป็นเดือน

 

น่าสงสัยจริงๆว่าเด็กน้อยน่ารักคนนี้ใช้วิธีไหนที่ทำให้จอน จองกุกงอแงเป็นเด็กไม่รู้จักโตไปได้

 

พี่ต้องขอบคุณจีมินอีกครั้งนะ ที่ช่วยดูแลจองกุกมาตลอด 5 วัน แต่หลังจากนี้จีมินไม่ต้องมาปวดหัวกับเจ้านี่มันแล้วล่ะ

 

หมายความว่าไงพี่จิน? เป็นจองกุกที่ถามขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินประโยคแปลกๆหลุดออกมาจากปากของผู้จัดการขี้บ่น

 

ลางสังหรณ์บางอย่างกำลังร้องเตือนให้จองกุกได้รับรู้ว่าสิ่งที่ผู้จัดการตัวดีกำลังจะพูดออกมานั้นต้องเกี่ยวข้องกับเขาอย่างแน่นอน และเรื่องนั้นคงไม่แคล้ว

 

พรุ่งนี้พี่จะลากเจ้านี่กลับเกาหลีแล้ว__”

 

ผมไม่กลับ!!!!”

 

“..!!!..”

 

ไม่ทันที่ซอกจินจะได้พูดจบประโยค เสียงทุ้มต่ำที่อัดแน่นไปด้วยความหงุดหงิดตะคอกขัดขึ้นมาทันที ไม่เพียงแต่น้ำเสียงแต่ร่างกายที่กำลังพุ่งเข้าไปกอดรัดคนข้างกายเอาไว้แน่นจนร่างที่เล็กกว่าหายเข้าไปในอกแกร่งแทบจะมิด ใบหน้าสวยตื่นตระหนกเมื่อจู่ๆก็ถูกคนที่อยู่กับเขามาตลอด 5 วันกำลังโอบกอดรัดแน่นจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่กำลังเป่ารดอยู่บนหัวของเขา

 

ร่างกายที่นิ่งเฉยกับทุกสรรพสิ่งจู่ๆมันกลับร้อนขึ้นมาราวกับโดนแดดแรงจัดสาดใส่มาเป็นเวลานาน หัวใจที่เคยเต้นปกติกลับเริ่มเร่งอัตราความเร็วมากขึ้นจากที่เต้น 70 ครั้งต่อนาทีกลับเต้นมากกว่า จนตอนนี้ต่อให้ใช้สมาธินับมันยังไงก็ไม่สามารถระบุจำนวนนั้นได้อยู่ดี

 

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

 

ให้ตายเถอะ!!! มันเกิดอะไรขึ้นกับปาร์ค จีมินคนนี้กันแน่!!

 

นายอย่ามาทำตัวเป็นเด็กแบบนี้นะจองกุก

 

ผมมาพักผ่อนนะ!! แถมผมก็ลาเอาไว้ตั้งหลายวัน พี่จะมาทำแบบนี้กับผมไม่ได้!!!”

 

แต่นายทิ้งงานที่ฉันนัดเอาไว้แล้วหนีมาไม่ใช่รึไง!!!”

 

ผมก็เขียนในจดหมายให้พี่อ่านแล้วไม่ใช่รึไงว่าให้ยกเลิกอ่ะ

 

นายคิดว่างานพวกนี้จะเททิ้งไปโดยไม่เสียผลประโยชน์ได้งั้นเหรอ

 

โธ่เว้ย!! ก็ผมอยากอยู่กับจีมิน!!!”

 

“…”

 

เกิดความเงียบขึ้นมาทันทีหลังจากจบประโยคสุดช็อกของจอน จองกุก ฉับพลันใบหน้าที่เคยอัดแน่นเป็นด้วยความโกรธจะค่อยๆกลายเป็นสีแดงจางและแปรเปลี่ยนเป็นสีเข้ม พร้อมกับก้มลงมองคนในอ้อมกอดที่ถูกวงแขนแกร่งโอบรัดเอาไว้ ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าสวยเหมือนผู้หญิงกำลังแดงแจ๋เหมือนมะเขือเทศอยู่!!!!

 

น่ารัก...โอ๊ย!! ทำไมเด็กจีมินถึงน่ารักขนาดนี้เนี่ย!!

 

ปะ..ปล่อย..” น้ำเสียงหวานพยายามบังคับไม่ให้มันสั่น แต่ดูท่ามันคงจะเป็นไปได้ยาก เพราะไม่ว่าจีมินจะแสร้งทำหน้าราบเรียบกับดวงตาว่างเปล่ายังไง มันก็กลายเป็นความสั่นไหวให้คนอายุมากกว่าทั้งสองเห็นมันได้อย่างชัดเจนอยู่ได้

 

อ่า...นับเป็นครั้งแรกที่จองกุกเห็นใบหน้านิ่งเฉยแสดงความรู้สึกอื่นให้เขาได้เห็น

 

นอกจากคำว่าน่ารักแล้ว จองกุกไม่สามารถตีความไปคำอื่นได้เลย

 

ถ้าปาร์ค จีมินเป็นลูกของจองกุกล่ะก็...

 

เขาจะจับฟัดเช้า ฟัดเที่ยง และฟัดเย็นให้ช้ำกันไปข้างเลยล่ะ

 

ว่าแล้วก็ลองทำมันตอนนี้ดีไหมนะ?

 

หยุดความคิดทุเรศของนายเดี๋ยวนี้นะจองกุก

 

กึก!!

 

จมูกโด่งสวยที่ใกล้จะถึงที่หมายกลับถูกดึงให้กลับมาอยู่ที่เดิมด้วยน้ำมือของคนตรงข้าม ร่างสูงจิ๊ปากเล็กน้อยก่อนจะยอมปล่อยให้ร่างนุ่มนิ่มที่เขาใกล้จะเสพติดถ้ายังอยู่แบบนี้ต่อไป

 

แม้ว่าความรู้สึกของจองกุกตอนนี้ยังไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าเขารู้สึกยังไงกับร่างเล็กด้านข้าง แต่ที่อยู่ด้วยกันมา 5 วันนั้น เขาขอบอกเลยว่าเวลาอยู่กับร่างเล็กโดยไร้เงาสีทะมึนอย่างคิม แทฮยอง จองกุกจะมีความสุขมากที่สุดเท่าที่คนในวัยทำงานอายุ 27 คนนี้จะได้รับมันมาหลังจากที่ไม่เคยได้รับเพราะหน้าที่การงานที่ไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

 

และการที่ได้อยู่กับเจ้าเด็กผมทองตายด้านนี้มันทำให้จอน จองกุกนั้น...

 

ลืมเรื่องคนรักเก่าไปเสียสนิท

 

แต่ถ้าให้ขาดหรือไม่ได้เจอกันอีกเลย มันก็ไม่ได้เหมือนกัน

 

พรุ่งนี้นายต้องกลับเกาหลีไปกับฉัน

 

แต่..

 

ไม่มีแต่ นายละทิ้งหน้าที่ของนายมานานมากพอแล้ว วันนี้ฉันจะให้นายเที่ยวดื่มดำบรรยากาศที่นี่ให้พอ พรุ่งนี้ต้องมาที่สนามบินเวลา 8 โมง หวังว่านายคงรู้ตัวว่าอาชีพของนายคือนายแบบชื่อดัง

 

“….”

 

สิ้นประโยคเผด็จการของคิม ซอกจิน ร่างสมส่วนและดูดีของผู้จัดการนายแบบชื่อดังก็ลุกขึ้นวางเงินค่ากาแฟเอาไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหันหลังเดินลากกระเป๋าออกนอกร้านคาเฟ่ไปทันที เหลือทิ้งไว้เพียงแค่เด็กน้อยมอปลายกับนายแบบชื่อดังนั่งอยู่ด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะหันไปมองเด็กน้อยของเขา(?) ที่กำลังขมวดคิ้วยุ่งเหมือนคนไม่ได้ถ่ายมาหลายวัน และเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังอารมณ์ไม่ดี น้ำเสียงทะเล้นเริ่มเอ่ยเหย้าแหย่คนตัวเล็กทันที

 

ทำหน้าเหมือนคนปวดอึแบบนี้ เดี๋ยวก็แก่เร็วซะหรอก

 

ยุ่ง!!”

 

เพล้ง!!!                                    

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

ไม่ต้องตกใจไปหรอก เสียงที่เหมือนอะไรแตกคือเศษหน้าหล่อๆของจอน จองกุกนั่นเองที่แตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี มือหนาเสยผมสีเข้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหันไปทำเสียงหล่อพร้อมกับลากคนเด็กกว่าให้เดินตามเขาไป เพราะถ้าหากไม่ใช้เวลาวันนี้ให้คุ้มแล้วล่ะก็....

 

อีกนานเลยที่จอน จองกุกจะกลับมาที่นี่อีก

 

ไหนๆพรุ่งนี้ฉันก็จะกลับแล้ว

 

“….”

 

ไปสร้างความทรงจำดีๆกันเถอะจีมินนี่~~”

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

และแล้วสถานที่สุดท้ายในเมืองเซอร์แมท คือสวนสาธารณะหิมะสีขาวใจกลางเมืองที่กำลังจัดงานเทศกาลอะไรบางอย่างที่จัดเป็นทำประจำ ดวงหน้าหวานจ้องมองเหล่าเด็กน้อยที่กำลังส่งเสียงหัวเราะประดับรอยยิ้มสนุกสนานในขณะที่กำลังปั้นตุ๊กตาหิมะไปด้วย ข้างๆของจีมินมีร่างหนาสมส่วนของจองกุกที่กำลังนั่งบนรั้วไม้กินอาหารขึ้นชื่อของเมืองนี้ หน้าตาที่แสดงออกถึงความพึงพอใจกับรสชาติอาหารมันช่างดึงดูดให้จีมินต้องลอบมองเสี้ยวหน้าคมของอีกฝ่ายโดยไม่ให้รู้ตัวไม่ได้

 

ดูไปดูมาแล้วคนข้างกายก็หล่อเหลาเอาการเหมือนกันนะเนี่ย

 

มิน่าถึงได้เป็นนายแบบชื่อดังระดับโลกไปได้

 

เชื่อมั้ยว่าก่อนที่ฉันจะมาที่นี่นั้น ฉันเคยอกหักมาก่อน

 

หืม?จีมินเลิกคิ้วขึ้นทันทีเมื่อได้ยินประโยคบอกเล่าของคนข้างกาย สายตาที่บ่งบอกว่าเขานั้นไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะอกหักเป็นกับเขาด้วย

 

ดูจากนิสัยแล้วเจ้าตัวน่าจะไปหักอกเขามากกว่า

 

วันนั้นโดนแฟนที่คบกันมา 5 ปีบอกเลิกในวันครบรอบ แถมยังควงผู้ชายคนใหม่เข้ามาเย้ยฉันถึงที่อีกต่างหาก ทั้งที่ฉันหล่อและรวยกว่าไอ้หน้าปลวกนั่นแท้ๆ ทำไมยัยนั่นถึงได้โง่ไปเอาเป็นแฟนคนใหม่ได้ก็ไม่รู้!!”

 

“=___=” เพราะคุณนิสัยอย่างนี้ไง เขาถึงได้ทิ้งคุณแล้วไปเอาคนใหม่

 

ประโยคนี้จีมินได้แต่คิดในใจ ขืนพูดออกไปให้อีกฝ่ายได้ยินมีหวังแก้มข้างใดข้างหนึ่งของจีมินได้ถูกอีกฝ่ายหยิกจนมันแดงช้ำแน่ๆ

 

เพราะตลอดทางที่เถียงกันมาก่อนจะมาจบที่สวนใจกลางเมืองนี่ แก้มทั้งสองข้างของเขาก็โดนอีกฝ่ายทั้งบีบ ทั้งดึง ทั้งหยิกจนมันแสบๆร้อนๆไปหมดแล้ว

 

ยอมรับว่าช่วงนั้นเฮิร์ทมากๆ ถึงขนาดหอบผ้าหอบผ่อนหนีพี่จินออกมาขึ้นเครื่องคนเดียวและหลงทางในเมืองนี้และก็มาเจอกับนายที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ จองกุกระบายยิ้มออกมายามที่หวนนึกถึงวันแรกที่เขาได้เจอกับคนข้างกาย มันน่าตลกชะมัดที่การพบเจอกันครั้งแรกมันไม่ได้โรแมนติกหรือเลวร้ายอย่างที่ควรจะเป็น

 

มันครึ่งๆ กลางๆ ไม่เลวร้ายและไม่ดี

 

พรุ่งนี้คุณจะกลับแล้วสินะ

 

ก็คงงั้น ขืนไม่กลับไปพร้อมกับพี่จิน คิดว่าในภาคหน้าคงจะเป็นประธานบริษัทของฉันที่จะมาตามแทนล่ะมั้ง

 

ยิ่งเป็นมิน ยุนกิด้วยแล้ว บอกเลยจองกุกได้ตายสถานเดียว

 

หึ! ชีวิตคุณคงวุ่นวายมากแน่ๆ ถ้ากลับไป

 

คงเป็นเช่นนั้นจองกุกยกยิ้มให้คนข้างกายที่กำลังหันมาจ้องเขาหน้านิ่งแต่ตาแป๋วเหมือนลูกแมว เห็นแล้วมันอดที่จะยกขึ้นไปเกลี่ยริมฝีปากอิ่มของอีกคนไม่ได้

 

สมมุติว่าคุณกลับไปแล้วแฟนเก่าคุณมาขอคืนดีล่ะ?

 

กึก!!

 

เพียงแค่ประโยคที่คนตัวเล็กเอ่ยถาม มือที่กำลังแกล้งบีบปากเหมือนเยลลี่ชะงักค้างเล็กน้อย ก่อนจะหันมาตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและใบหน้าจริงจังให้อีกฝ่ายได้เห็นเต็มสองตา

 

ต่อให้อ้อนวอนขอร้องหรือกราบแทบเท้า ฉันคงไม่กลับไปให้อีกฝ่ายเยาะเย้ยเป็นครั้งที่สองแล้วล่ะ และอีกอย่าง" สายตาคมแปรเปลี่ยนเป็นความหมายบางอย่างที่จีมินเองก็เริ่มจะรู้สึกถึงความเปล่งประกายอะไรบางอย่างที่แฝงอยู่ภายใต้แก้วตาสีดำ

 

ไม่รวมถึงประโยคถัดมาที่เรียกแก้มสีแดงอมชมพูของจีมินให้เปล่งปลั่งและลามไปทั่วใบหน้ารวมถึงใบหูเล็กอีกครั้ง

 

ฉันรู้สึกดีกับคนแถวนี้แล้วด้วยJ

 

อันตราย...สายตาของตาลุงนี่อันตรายชะมัด!!!

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

วันเดินทางกลับของนายแบบหนุ่มชื่อดังและผู้จัดการมือฉมังอย่างจอน จองกุกและคิม ซอกจินก็มาถึง แม้สนามบินของเมืองนี้จะไม่ได้ใหญ่โตและแออัดไปด้วยผู้คนมากนัก แต่ทว่านักท่องเที่ยวบางคนก็มักจะหันมามองทางนี้เป็นส่วนใหญ่เพราะรูปลักษณ์ของชายหนุ่มหน้าตาดีที่วันนี้ไม่ยอมอำพรางใบหน้าเหมือนตอนมาครั้งแรก แถมยังปล่อยให้คนอื่นแอบถ่ายรูปเอาไปโพสต์อวดกันทั่วโซเชียลกันจ้าระหวั่น

 

ไม่ลืมอะไรแล้วใช่มั้ย?ซอกจินหันมาถามเด็กในการปกครองของตัวเองอีกครั้ง และก็ได้รับคำตอบกลับมาคือการพยักหน้าขึ้นลง

 

งั้นเตรียมตัวกลับกันเถอะ

 

เดี๋ยว

 

อะไรอีกกกกก

 

นับเป็นครั้งที่สิบแล้วนะที่เจ้าเด็กนี่เอาแต่บอกว่าเดี๋ยวๆ ทั้งที่มันใกล้จะถึงเวลาที่เครื่องจะออกแล้ว แต่เจ้าเด็กนี่เอาแต่ชะเง้อคอยาวเหมือนยีราฟ ยืดขาตัวสูงมองหาใครอยู่ได้ และซอกจินก็พอรู้ว่าบุคคลที่เด็กในสังกัดกำลังชะเง้อมองหาแทบตายคือเด็กตัวน้อยผมทองที่ตอนนี้ก็ยังคงไร้วี่แววใบหน้าเฉยชาที่ควรจะมายืนคอยส่งขึ้นเครื่องบินในเวลานี้

 

มันใกล้ได้เวลาแล้วนะจองกุก

 

จีมินยังไม่มาเลย

 

น้องเขาอาจจะติดเรียนก็ได้

 

เช็คตารางเรียนจากแทฮยองแล้วว่าวันนี้จีมินไม่มีเรียน

 

“=[]=” เจ้านี่ยิ่งเหมือนคนโรคจิตเข้าไปใหญ่ และไม่รู้ว่าความโรคจิตนี่จะเปลี่ยนแปลงไปเป็นความคลั่งไคล้เด็กน้อยผู้น่าสงสารอีกเมื่อไหร่

 

อยากลองกินเด็กแล้วเป็นอมตะสินะจอน จองกุก

 

อย่าเรื่องมาก ไปกันได้แล้ว!!!!”

 

ม่ายยยยยยยย

 

ในขณะที่สองร่างขนาดใกล้เคียงกันกำลังฉุดกระชาก ลากถู เข้าไปในเกทกันอยู่แล้วนั้น ใบหน้าหล่อต่างสไตล์ทั้งสองค่อยๆขยับหันไปทางออกอย่างช้าๆ ก่อนจะพบเจอกับสองร่างของนักเรียนมอปลายที่เด็กผิวแทนเป็นฝ่ายลากร่างของเด็กน้อยผมทองให้วิ่งตามเจ้าตัวมา มือของเด็กหน้าหล่อโบกไปมาราวกับกลัวว่าพี่นายแบบสุดหล่อที่ยกให้เป็นไอดอลจะไม่เห็นพวกเขา และเพราะว่ากลัวจะไม่เห็นอีกนั่นแหล่ะ

 

พี่จองกุกกกกกกกกกกกกก

 

เจ้าตัวเลยอ้าปากตะโกนเรียกมันซะเลย

 

แทฮยองอย่าเสียงดังสิ!!!” จีมินรีบหันไปเอ็ดใส่เพื่อนรักทันที เมื่อสายตาของคนในสนามบินกำลังหันมาจ้องมองที่พวกเขาเป็นตาเดียวกัน

 

จีมินนี่~~~” จองกุกยกยิ้มกว้างจนเห็นฟันกระต่ายที่แสดงออกถึงความเป็นเอกลักษณ์และจุดขายชั้นดีของนายแบบหนุ่มอีกอย่างหนึ่ง

 

ร่างสูงผละตัวออกจากผู้จัดการของตัวเอง ก่อนจะวิ่งถลาเข้าไปคว้าเด็กน้อยผมทองมากอดจมอกอีกครั้ง พร้อมกับแนบแก้มตัวเองไปถูไถกับแก้มย้วยๆของอีกคนไปมาเหมือนคนติดตุ๊กตา ถ้าถามถึงคนที่โดนคนแก่กว่าโจมตีโดยไม่ทันได้เตรียมใจหรือตั้งตัวแต่อย่างใดนั้นกำลังทำสีหน้าแบบไหน

 

“=___=”

 

สีหน้าเบื่อหน่ายแต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดเพราะถูกลวมลามนี่แหล่ะคือสีหน้าปัจจุบันของปาร์ค จีมินคนนี้!!!

 

นึกว่านายจะไม่มาส่งฉันซะแล้ว

 

....”ตอนแรกจะไม่มาส่งหรอก ถ้าไม่ถูกเจ้าบ้าแทฮยองมันลากให้มาส่งอ่ะนะ

 

 “ไม่มีฉันอยู่ อย่าทำหน้าเหงาชวนคิดถึงฉันล่ะ

 

ไม่มีทางหรอกครับ

 

ใจร้าย!!!”จองกุกเบ้ปากสะบัดหน้าหนีเล็กน้อย แต่ก็ไม่ยอมปล่อยให้เด็กน้อยน่ารักคนนี้หลุดรอดออกไปจากการจับกุมของเขา เดือดร้อนซอกจินต้องรีบเข้าไปแยกเด็กในสังกัดออกจากตัวเด็กน้อยผมทอง เพราะตอนนี้ใกล้เวลาขึ้นเครื่องแล้วน่ะสิ!!!

 

ไปกันได้แล้วจองกุก

 

แต่…”

 

กลับไปแล้วก็ตั้งใจทำงานด้วยนะครับเสียงหวานของเด็กน้อยดังเรียกสายตาคมให้ก้มมองใบหน้าราบเรียบที่ตอนนี้กำลังแย้มริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย แต่ทว่าในสายตาของจองกุกนั้นภาพที่อีกฝ่ายยกยิ้มให้กับเขานั้น

 

นับเป็นภาพที่สวยงามที่สุดในชีวิตของเขาที่เคยได้เห็นมา

 

จีมิน

 

ไว้ถ้าผมกลับไปที่นั่น

 

....

 

เราค่อยเจอกันใหม่นะครับ

 

สิ้นประโยค รอยยิ้มหวานที่คนอย่างปาร์ค จีมินไม่ได้มอบให้ใครได้เห็นแม้แต่เพื่อนสนิทผิวแทนด้านข้างกำลังยืนอ้าปากเหวอกระพริบตาปริบๆอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเพื่อนสนิทหน้าตายคนนี้จะมายิ้มหวานให้กับคนแปลกหน้าที่พบเจอกันเพียงแค่ 6 วัน ทั้งที่เขากว่าจะได้เห็นรอยยิ้มของอีกคนก็พยายามจนเลยมาถึงเดือนได้

 

สองมาตรฐานและลำเอียงกันสุดๆ!!

 

จองกุกมองเด็กน้อยตรงหน้าตาค้าง ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อยพร้อมกับยกมือขึ้นไปวางบนเส้นผมนุ่มนิ่มของคนตรงหน้า รอยยิ้มพิมพ์ใจที่ตั้งใจมอบให้อีกคนได้เห็นเพียงคนเดียว และน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยกระซิบประโยคบางอย่างข้างใบหูเล็กจนคนที่ได้ยินมันเต็มสองรูหูนั้นรู้สึกได้ถึงควันสีขาวลอยระอุอยู่รอบกายนั้นได้อย่างชัดเจน ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้น เมื่อสัมผัสแผ่วเบาราวกับขนนกทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่มสุภาพดีของตน

 

จุ๊ฟ!

 

เจอกันใหม่ ขอจีบนะจีมินนี่~~”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สกรีม  P09  พร้อมติด  #kmsomewhere

ที่สำคัญ!  อย่าลืมคอมเมนต์เพื่อเป็นการติชม และเพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนกันนะคะ :)

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

870 ความคิดเห็น

  1. #820 papaIm (@PiMzBT) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 10:55
    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะฮือออ ;-; น่ารัก จองกุกฉวยโอกาสเก่งง เขินตั้งแต่งอแงแล้วคว้าน้องมากอดแล้ว ตาลุงบ้า ฮื่ออ เขิน;-;
    #820
    0
  2. #779 Kam~Red Hood~ (@kam-nakthong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 23:35
    น้อนน่ารักมากๆๆๆๆ
    #779
    0
  3. #744 ChoiIm2Jae (@BerryBisgert) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 13:25
    ขอภาคต่ออออออ
    #744
    0
  4. #732 realllllpop (@hopeypoppyheart) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 04:23
    ชุ้นชอบบบบบบบบบความเด็กหน้านิ่งของยัยจมิงงงงง และชอบความหลงเด็กของตากุกกกก เกร้ด
    #732
    0
  5. #717 Snoop (@snoopyyahey) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 00:46
    น่ารักจังเลยยย
    #717
    0
  6. #486 YooAooo (@yooaooo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 07:56
    อบอุ่น~~~~ อยากให้มีภาคต่อจังค่ะ จะจีบน้องยังไงล่ะเนี่---- แค่กๆๆ คุกๆๆๆๆ
    #486
    0
  7. #462 boa1013 (@boa1013) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 02:04

    ภาคต่อต้องมาแล้วค่ะแบบนี้อยากรู้เลยจะจีบน้องติดมั้ย

    #462
    0
  8. #461 boa1013 (@boa1013) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 02:03

    ฮฮรือออออน่ารัก



    มีจุ๊ฟมัดจำด้วยร้ายนะคะจอนจองกุก >\\<

    #461
    0
  9. #385 ccherbill (@ccherbill) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 02:28
    ติดคุกนะจองกุกกกกกกกกกกก น้องจีมินยังไม่พ้น 18 เลยด้วยซ้ำ!!!!
    สนุกมากกกกกกกกกก อ่านแล้วแบบอมยิ้มได้ตลอดทั้งเรื่องเลยย มีความน่ารักแฝงอยู่เต็มไปหมดดด ฮืออ ถ้านี่เป็นจองกุกก็คงอยากหยิบจีมินมาฟัดๆๆๆๆ บ้าง แงงง้ อยากอ่านภาคที่กลับไปเกาหลีเลยค่าาา ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆ นะคะะ
    #385
    0
  10. #305 St_Serenity (@St_Serenity) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2561 / 12:03
    Zermatt เมืองเล็กๆ ที่น่าหลงไหล สวิซนี้ไม่ว่ามุมไหน ก็สวยจริงๆนั้นแหละ จองกุกเล่อกมาได้ถูกที่จริงๆนะเนี่ย ประเทศนี้สามารถเยียวยาจิตใจที่บอบช้ำได้ดีเชียวแหละ ไหนจะบรรยากาศเมืองที่สวยงาม กลิ่นไอความโรแมนติกบวกกับคนน่ารักๆอย่างน้องจีมิน พี่จองกุกจะไปทนไหวได้ยังไง อยากให้มีภาคต่อจังเลยค่ะ อยากเห็นพี่จองกุกโดนยัยน้องแอคแทคใส่
    #305
    0
  11. #266 Mickyone (@ni-sa-chon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 13:40
    น่ารักกกกก มีภาคต่อมั้ยคะๆๆๆ
    #266
    0
  12. #225 palmcareras (@palmcareras) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 12:44
    อ่านแล้วอยากไปน้วยจีมินบ้างเลยค่ะฮือออน่ารักอยากหอมแจ้มใ
    #225
    0
  13. #181 Realkohya (@Realkohya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 22:00
    จองกุกอยากกินเด็กแล้วเป็นอมตะ ฮื้อออเขินนน
    #181
    0
  14. #179 jeon__jimin (@jeon__jimin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 18:11
    จองกุกร้ายอ่ะ55555555
    #179
    0
  15. #178 Thanvarat 'Eomsin (@eomsin2010) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 17:52
    ง้อยยย น่าร้ากกกกกกกก
    #178
    0
  16. #176 Yok-Wnl (@Yok-Wnl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 08:33
    กีสสสสสสสส ขอตอนต่อได้มั้ยคะ น่ารักกกกก ปวดหัวกะเจเคจุง555
    #176
    0
  17. #172 mirpprim (@mirpprim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 05:03
    ฮือ เรื่องนี้น่ารักจังเลยยย
    #172
    0
  18. #167 jaeminnoona (@leedongdang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 00:06
    น่ารักมากๆๆๆๆๆเลย
    #167
    0
  19. #162 jaeureka98 (@jaeureka98) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 23:02
    จีมเด็กซึนกับตาแก่จอมลวนลามจกุก น่ารักๆๆๆเต็มไปหมด
    #162
    0
  20. #159 grumpyboy (@romeojojo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:43

    จองกุกน่ารักมากกกกเลยน้า

    แต่ก็ดื้อจริงๆเล้ย ปวดหัวแทนพี่จิน พอมาเจอจีมินเองก็ปวดหัวด้วยอีก555555

    #159
    0
  21. #156 Uraiwan96 (@Uraiwan96) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:30
    อยากเป็นอมตะจริงๆสินะจองกุก
    #156
    0
  22. #155 Paployz (@woranun28720) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:30
    งืออออ น่ารักมากกจองกุกโดนจีมินนี่แอคแทคเข้าไปหลงเลยยย เรื่องนี้ก็น่าร๊ากกกก
    #155
    0