mom & me and sometimes dad
เกี่ยวกับ TOKYO TOWER… โตเกียวทาวเวอร์เป็นหนังดีมากอีกเรื่องหนึ่งที่หากมีเวลานอกเหนือจากการเล่นคอม แชท เล่นเกมส์ ก็ควรค่าแก่การดู แน่นอนว่าถ้าดูแล้ว คุณจะรักผู้หญิงที่คุณเรียกว่า “แม่” เพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว
Tokyo Tower สร้างมาจากหนังสือที่มีแปลเป็นไทยเรียบร้อย(นามปากกา ลิลลี่ แฟรงกี้) และมีเค้าโครงมาจากเรื่องจริง หลังจากเปิดตัว โตเกียวทาวเวอร์ก็ได้รับความนิยมและสร้างรายได้อย่างมหาศาลจนได้รับรางวัลมากมาย และถูกนำมาทำซ้ำเป็นซีรีย์ที่เราจะพูดถึงต่อไปนี้
เนื้อเรื่องย่อ
“ในเวลาที่ท้อแท้เหนื่อยหน่ายกับสารพัดปัญหา
จะมีแม่คอยให้กำลังใจ
และมีหอโตเกียวที่มั่นคง…
เป็นสัญลักษณ์ให้อดทนเพื่อมุมานะถึงความฝัน”
มะคุง หรือนาคากาวะ มาซายะ ตัวเอกของเรื่องไม่ได้มีชีวิตสวยหรู ครอบครัวไม่ได้สมบูรณ์แบบ พ่อแม่ของเขาแยกทางกัน แต่เขาโชคดีที่มีแม่เติมเต็มช่องว่างในใจ แม้ว่าพ่อกับแม่จะแยกทางกัน แต่มะคุงก็ติดต่อกับพ่อเรื่อยๆ แต่ก็ไม่ได้สนิทสนมกันมากเท่าไหร่
ระหว่างที่เดินทางไปโตเกียวเพื่อเรียนต่อ เขาได้สังเกตเห็นหอคอยที่เขาเฝ้ารอคอยมาตลอดนั่นก็คือ โตเกียวทาวเวอร์ (東京 タワー) ในตอนกลางคืนนั้นสวยงามและระยิบระยับมาก เมื่อมาอยู่ในเมืองหลวงมะคุงหลงระเริงท่ามกลางแสงสีในโตเกียวจนกลายเป็นเด็กเสเพล ผลาญเงินแม่ที่ทำงานหนักส่งมาให้เรียนหนังสือโดยการซื้อของไม่จำเป็นมากมาย อีกทั้งห้องหับก็กลายเป็นแหล่งมั่วสุมจนสุดท้ายต้องออกไปนอนกลางดิน ข้าวไม่มีกิน แต่ต่อให้เขาเจอปัญหามากมายเท่าไหร่ เขาก็สามารถผ่านมันมาได้...
การที่มีใครสักคนอยู่เคียงข้างคือสิ่งวิเศษที่สุดสำหรับการได้มีชีวิตบนโลกนี้ เหมือนกับที่ มะคุงเคยพูดไว้
“...พ่อของผม ถูกหักอกโดยมหานครโตเกียว เขาเดินทางกลับบ้านเกิด
ส่วนผม ทิ้งบ้านเกิดเพื่อเดินทางสู่โตเกียว จนหลงลืมคนที่อยู่ข้างหลัง
สมัยเด็กพ่อมักจะเมากลับบ้านแล้วระเบิดอารมณ์ใส่ จนแม่ทนไม่ไหวตัดสินใจเลี้ยงดูผมโดยลำพัง
...แม่ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อย ไม่เคยบอกว่าไม่ได้เวลาผมเอ่ยปากขออะไร
...ทุกครั้งที่ผมกลับมาบ้านจะมีอาหารที่แม่ทำไว้รอผมอยู่ที่บ้านเสมอ
เมื่อผมโตขึ้นผมบอกแม่ว่า ผมจะไปโตเกียว ไปสานต่อความฝันของพ่อ ผมจะเป็นจิตรกร
...แม่ให้ผมไปโดยไม่เคยทัดทานอะไรเลย และส่งเงินมาให้ผมเสมอ เวลาที่ผมเดือดร้อน
เวลาผ่านไปเนิ่นนานหลายปี.. ผมก็ยังคงหวังเสมอว่าสักวันผมจะประสบความสำเร็จให้แม่ได้ภูมิใจ
ผมเพิ่งได้ข่าวว่าแม่ไม่สบาย
แม่ไม่เคยบอกผมมาก่อนว่าแม่ป่วย ด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้าย”
...................................
ชีวิตของผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นคนไม่เอาไหน
เพราะอะไร ทำไมเขาจึงสามารถแปรเปลี่ยนเป็นคนที่พึ่งพาได้?
ชีวิตของมะคุงและแม่ที่กรุงโตเกียวจะเป็นอย่างไร?
โชคชะตาจะเล่นตลกกับชีวิตมนุษย์ขนาดไหน?
คำตอบของทุกคำถามข้างต้นจะปากฎ
เมื่อคุณหยิบแผ่นหนังเรื่องนี้ขึ้นมาดู
เมื่อดูจบแล้ว ...คุณจะรักผู้หญิงที่เรียกว่า “แม่” มากขึ้นกว่าเดิม
และคุณอาจเสียน้ำตาให้กับหนังเรื่องนี้โดยไม่รู้ตัว
ทำความรู้จักกับนักแสดงหลัก
เนื่องจากว่าในเรื่องเน้นความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูก จึงขอแนะนำนักแสดงเพียงสองคนที่รับบทนี้เท่านั้นนะคะ
1)
1) 1) ฮายามิ มาโคมิชิ (速水もこみち) รับบทเป็นลูก ในซีรีย์ชื่อ นากะวะ มาซายะหรือมาคุงที่แม่ของเขาเรียกและเขาก็มักจะไม่พอใจทุกครั้งเพราะมันทำให้เขาดูเป็นเด็ก ในเรื่องมาโคชิมิตีบทแตกจนคนดูรู้สึกขัดใจเล็กน้อยกับพฤติกรรมตอนมาถึงโตเกียวใหม่ๆที่หลงแสงสีทำตัวเสเพล เที่ยวถลุงเงินที่แม่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงไปอย่างเปล่าประโยชน์
2)
1) 2) บาอิโช มิสึโกะ (倍賞 美津子) รับบทเป็นแม่ ในซีรีย์ชื่อ นากะวะ เอโกะ ด้วยฝีมือการแสดงละครมาหลายสิบปีทำให้ฝีมือการแสดงของเธอไม่เป็นรองใคร ในบทเธอเป็นแม่ผู้ใจดีแสนอบอุ่น และเมื่อเข้ามาในเมือง ด้วยความที่มาจากชนบทจึงมักจะมีน้ำใจและเอื้อเฟื้อต่อเพื่อนของมะคุงหรือเพื่อนข้างห้องเสมอ และเพราะรักลูกมาก กลัวลูกจะไม่มีอาหารอร่อยๆกิน เธอถึงกับหอบไหมาจากชนบทด้วยเพื่อทำผักดองอันลือชื่อที่เธอถนัด
สาระน่ารู้
1) 1) โตเกียวทาวเวอร์ (東京タワー)
สถานที่นี้ถือเป็นหัวใจหลักของเรื่อง เป็นที่ยึดเหนี่ยว เป็นที่ที่สร้างความหวังให้กับตัวละครหลายตัวในเรื่องไม่ว่าจะกับมะคุงหรือแม่ของเขาก็ตาม
โตเกียวทาวเวอร์เป็นหอคอยสื่อสารขนาดใหญ่ สูง 332.6 เมตร (1,091 ฟุต) สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958)
นอกจากจะเป็นหอคอยที่ไว้ส่งสัญญาณคลื่นวิทยุโทรทัศน์แล้วยังเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญอีกด้วย บริเวณหอคอยแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ชั้นมีพิพิธภัณฑ์ ร้านคา ภัตตาคาร ฯลฯ
อีก 2 ส่วนที่เหลือเป็นจุดชมทัศนียภาพของหอคอย
2) มหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ (武蔵野大学)
มหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ (武蔵野大学) หรือ (Musashino Art University) MAU เป็นมหาวิทยาลัยในเมืองโคไดระ (Kodaira) เขตชานเมืองทางตะวันตกของกรุงโตเกียวก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1962
แรกเริ่มก่อตั้งเป็นโรงเรียนศิลปะ Teikoku Art School เปิดสอนหลักสูตรวิจิตรศิลป์และการออกแบบอุตสาหกรรม ภายหลังได้เพิ่มหลักสูตรใหม่
เช่น สถาปัตยกรรม แฟชั่น และศิลปกรรมแขนงอื่น ๆ จนกลายเป็นมหาวิทยาลัยศิลปะชั้นนำแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น มีข้อตกลงแลกเปลี่ยนกับมหาวิทยาลัยอื่นๆในหลายประเทศ
TOKYO TOWER….
แม้ว่า Tokyo Tower จะมีถึงสองเวอร์ชั่น แต่เป็นสองเวอร์ชั่นที่ไม่เหมือนกัน ในซีรีย์ถึงความยาวของเนื้อเรื่องจะยาวกว่าแต่ไม่น่าเบื่อ นับเป็นการขยี้อารมณ์ของคนดูให้ดำดิ่งลึกและอินไปกับตัวละครมากกว่าเดิม เรียกได้ว่า ใครใคร่ดูแบบไหน ก็เลือกได้ตามอัธยาศัย หรือใครไม่อยากดูจะหาหนังสือมาอ่านก็น่าสนุกไปอีกแบบ
จากคำบอกเล่า ดูหนังว่าซึ้งแล้ว อ่านหนังสือยิ่งขยี้อารมณ์คนอ่านมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว
Tokyo Tower แบบหนัง Tokyo Tower แบบซีรีย์
http://th.wikipedia.org/wiki/โตเกียวทาวเวอร์
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2008/08/A6867021/A6867021.html
http://topicstock.pantip.com/chalermthai/topicstock/2008/08/A6867021/A6867021.html
http://www.elearneasy.com/shows_news_edu.php?news_id=10510
:) Shalunla
ความคิดเห็น