(monsta x) ลิ้นชักมอนสตา ☂ เอ็มกี

ตอนที่ 15 : ( changkyun ♡ kihyun ) : เรื่องราวของอ้วนกี (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    12 ก.พ. 59

เรื่องราวของอ้วนกี 3

pairing / Changkyun x Kihyun , rating/ pg , genre / fluff , au
word count / 7,740 , author / namminzizi










แล้วคุณจะได้สัมผัสกับความรักระหว่าง
เด็กสุพรรณคนบ้านนา กับ หมูหลักกิโล 150 ตัน






เคล็ดลับ
ต้องอ่านตอนหนึ่งกับตอนสองก่อน
ไม่อย่างนั้นอาจไม่เข้าใจเนื้อเรื่องได้



#เรื่องราวของอ้วนกี 1 (จิ้ม)
#เรื่องราวของอ้วนกี 2 (จิ้ม)



สเป :  #ชอนโชน่า 
( ลงในทวิตผิดลิ้งค์ ฮื่ออออ)

#เรื่องราวของอ้วนกี 4 
(จิ้ม)

...........................................................





 
 

 

กีฮยอนผอมลง กีฮยอนควรดีใจ

หากแต่มันไม่ใช่ กีฮยอนช้ำใจแรง

 

ผมไม่ชอบให้พี่ผอม พี่เป็นตัวของพี่เองน่ะดีแล้ว

 

คนรักกันก็ย่อมมีปากมีเสียงกันบ้าง

แน่นอนว่ามีปาก ก็ต้องมีเสียง… # แป้ก

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนกีฮยอนคงดีใจที่ตัวเองผอมลงละหุ่นเริ่มใกล้เคียงกับวิตตอเรียซีเคร็ทไอดอลของตนเองเสียที หากทว่าวันนี้กีฮยอนรู้สึกว่าไม่อยากผอมอีกต่อไปแล้วเพราะมันทำให้ชยุนไม่ค่อยชอบเท่าไร เนื่องจากชยุนมักคิดว่ากีฮยอนต้องเหนื่อยอย่างหนักในการออกกำลังกายเพื่อรักษารูปร่างของตน แน่นอนว่าไม่มีผู้ชายคนไหนที่อยากให้แฟนต้องเหนื่อยหรอกจริงมั้ย? เพราะอย่างนั้นน้องชยุนคนสุพรรณจึงคอยย้ำให้กีฮยอนฟังเสมอว่าอ้วนน่ะ เข้ากับกีฮยอนที่สุดแล้ว

แต่คนรอบข้างหลายๆคนกลับบอกว่ากีฮยอนมึงควรผอม โดยเฉพาะอิเจ๊โชน่าที่เอาแต่ด่าเช้าด่าเย็นว่าหุ่นอย่างกับขวดโซจู มึงควรสำเหนียกนะคะชะนี นี่ยังไม่นับมินฮยอกที่โทรไลน์มาร่ายโคลงสี่สุภาพสิบห้าบทก่อนนอนทุกคืนว่า มึงห้ามลุกขึ้นมากินอะไรตอนกลางคืนนะอิอ้วน ไม่งั้นกูจะขอให้ผีข้าวขาหมูมาหลอกมึง

# มาหลอกสิ กีฮยอนจะแดกแม่งให้เรียบเลย

แต่ถึงอย่างนั้นชยุนก็เหมือนกันนะที่ห้ามกีฮยอนกินตอนกลางคืน ไม่ใช่เพราะไม่อยากให้กีฮยอนอ้วน แต่เป็นเพราะห่วงใยในสุขภาพร่างกายของกีฮยอนมากกว่า

กินตอนกลางคืนเดี๋ยวกรดไหลย้อนนะครับอ้วน มานี่เลย

แล้วหลังจากนั้นก็ตัดภาพไปที่โคมไฟสีส้มสลัวๆและเอียงไปทางหัวเตียงเล็กน้อย โดยขอซาวด์เป็นเสียงหวานๆของกีฮยอนและเสียงทุ้มต่ำของชยุน และทุกอย่างก็ตัดภาพไปตอนเช้าที่มีม่านสีขาวปลิวไปตามแรงลมจากทางหน้าต่าง เรือนร่างขาวสะอาดบนเตียงนอนอยู่ใต้อ้อมกอดของแฟนหนุ่มรุ่นน้องและยังหลับปุ๋ย

วันนี้ฟ้าเหลืองเชียวนะคะ

โน โน ค่ะ

เมื่อคืนไม่ได้เกิดอะไรขึ้นเลยสักกะติ๊ดเดียว เสียงหวานๆและเสียงทุ้มต่ำของเราสองคนก็แค่ชางกยุนดึงมือกีฮยอนให้ไปนั่งบนเตียงก่อนอีกฝ่ายจะเล่นกีต้าร์เบาๆก่อนนอนและร่วมร้องเพลงไปด้วยกัน (และคาดว่ามินฮยอกที่อยู่อีกห้องคงกำลังสาปพริกสาปเกลือแช่งว่ามึงมาสุนทรีย์เหี้ยอะไรตอนเที่ยงคืน กูไม่ได้หลับไม่ได้นอน)

ก่อนกีฮยอนจะตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของชยุนทุกวัน

แต่ไม่ใช่สำหรับวันนี้

วันนี้กีฮยอนตื่นขึ้นมาคนเดียว ร่างอวบอ้วนลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงียและกรอกตามองหาคนรักที่ไม่รู้ว่าหายไปไหน ทั้งๆที่ชางกยุนจะไม่เคยลุกออกจากเตียงก่อนเขาจะตื่นด้วยซ้ำ ในทุกๆเช้าชางกยุนจะตื่นก่อนกีฮยอนเสมอ หากแต่เขาจะคอยนอนกอดร่างเล็กเอาไว้และไม่ยอมลุกออกไปไหนเพราะมือของกีฮยอนที่กำอกเสื้อของชางกยุนไว้แน่นเหมือนเด็กเล็กๆที่กลัวผู้ปกครองหายหากแต่วันนี้ผู้ปกครองกลับหายไป

กีฮยอนรู้ว่าเป็นเพราะอะไร

เมื่อวานพวกเขาทั้งสองคนทะเลาะกันนิดหน่อย นั่นคงเป็นสาเหตุ

 

……………………………

ลดน้ำหนักเหนื่อยมั้ย? ถ้าเหนื่อยพี่ก็ไม่ต้องทำ

ทำไมต้องดุกันด้วยล่ะ นายไม่เคยเสียงแข็งแบบนี้ใส่ฉันนะ

ผมขอโทษก็แล้วกัน

ถ้าจะขอโทษก็แล้วกันก็ไม่ต้องขอโทษ

“…..”

ฉันลดเพื่อนาย แต่นายกลับทำแบบนี้ใส่ฉัน ฉันก็เสียใจนะ

……………………………

 

อูย รุนแรงเสียจนคนรู้แต่ไม่เห็นเหตุการณ์ (เพราะได้ยินอยู่ข้างห้อง) อย่างมินฮยอกถึงกับเครียดตามเล็กน้อย

 

เอาน่าอ้วน ชางกยุนอาจจะอารมณ์ไม่ดีรึเปล่านี่ก็พยายามปลอบใจสุดฤทธิ์ หลังไอ่อ้วนมันเดินร้องห่มร้องไห้มาเคาะประตูห้องเขาด้วยท่าทางเหมือนหมูกำลังถูกส่งเข้าโรงเชือดแล้วเรียกหาคนช่วย พอเปิดประตูปุ๊บหมูก็กระโดดกอดปั๊บ หนักใจก็ลีมินฮยอกคนเดิมที่ต้องรีบปิดประตูเพราะกลัวแฟนอิอ้วนมาเห็นเข้า เห็นเด็กบ้านนอกอย่างชางกยุนมันซื่อๆใจดีๆอย่างนั้นนี่หึงแรงไม่เบา โดยเฉพาะกับเขาที่เป็นเพื่อนสนิทกีฮยอนมัน ถึงชางกยุนจะทำหน้าเหมือนไม่อะไร แต่ลีมินฮยอกคนนี้สัมผัสได้ว่ามันอะไรมาก

..หรือชยุนจะมีกิ๊ก แล้วหาทางทะเลาะ ฮึกเพื่อเลิกกับฉันเปล่าอึก..ฮือ…”

เชี่ยหมอนกูน้ำมูกมึง

 

ใจเย็นน่า ชางกยุนไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก เขารักมึงจะตาย

รักมากเลยมึง หมอนกูกูรักหมอนกูมากจริงๆ

 

ลีมินฮยอกขอเวลาฌาปนกิจศพหมอนสุดที่รักของตนเองแปบเพราะดูท่าคืนนี้เขาคงต้องส่งเข้าร้านเจ๊แดงอย่างเร่งด่วน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเขาจะห้ามอิอ้วนนี่หยุดร้องไห้ได้อย่างไร ครั้นจะเอาของกินมาล่อก็กลัวเพื่อนขอมากกว่าหนึ่งชิ้น ลำบากหมอนแล้วยังลำบากกระเป๋าเงินอีก มินฮยอกคิดว่าตัวเองช่างน่าสงสาร

ไปเรียนไปอ้วน เดี๋ยวชางกยุนเขากลับมาค่อยคุยก็ได้

ไม่เอา กีฮยอนไม่อยากคุยกับชยุนแล้ว

 

แล้วนี่มึงจะแบ๊วทำไม?

 

ถ้าแบ๊วแล้วน้ำหนักมึงลดกูจะสรรเสริญให้มึงแบ๊วไปตลอดชาติ แต่นี่แบ๊วแล้วทำแก้มพองลมเหมือนตุ๊กตาหมูสีชมพูตามงานวัด กูว่าน่ากลัวกว่าเดิมอีก มึงอย่าทำได้โปรด เชบัลถ้าเกิดมึงลอยขึ้นฟ้าได้จริงๆคนที่น่าเป็นห่วงคือกู เพราะกูต้องหาคำพูดเพื่ออธิบายหม่อมแม่ของมึงอีกว่าลูกชายท่านอ้วนมากจนลอยตุ๊บป่องขึ้นฟากฟ้าไปแล้ว อันยอง

แต่ถึงอย่างนั้นลีมินฮยอกก็ต้องหนักใจอย่างต่อเนื่องกับประโยคต่อมาของเพื่อนรัก

ถ้าชยุนมีกิ๊ก... กีฮยอนก็จะมีกิ๊กบ้าง

 

งานเข้าแล้วไง ลีมินฮยอก

 

.

.

 

กีฮยอนไม่ชอบเข้ามาหรอกนะห้องสมุด แต่เพราะอยากเข้ามานั่งเงียบๆเย็นๆสงบสติอารมณ์ตนเองไม่ให้ฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ เขาบอกว่าความรักมักจะทำให้เราเด็กลง กีฮยอนเองก็รู้สึกอย่างนั้นเพราะเดี๋ยวนี้เหมือนตนเองจะงอแงบ่อยขึ้น โดยเฉพาะตอนอยู่กับชยุนจะงอแงเป็นพิเศษ ทั้งๆที่ไม่อยากทำเลยแต่ร่างกายมันก็ไปซะแล้ว (แต่มินฮยอกบอกว่าไม่ใช่งอแงหรอก มึงโมโหหิวมากกว่าอันนี้ก็เป็นไปได้ เนื่องจากกีฮยอนไม่ได้กินเยอะเท่าเดิมแล้วเพราะต้องลดน้ำหนัก)

 

ที่ชยุนไม่ชอบ...

 

อยากงอแงใส่

 

แต่คนให้งอแงไม่อยู่...

 

ไม่โทรมาเลยด้วย ไอ่เด็กบ้าบ่นกับตนเองเหมือนหมูไม่ได้กินข้าว อยากจะโทรไปหาชยุนแล้วเหวี่ยงใส่ก็ไม่อยากทำเพราะกลัวอีกฝ่ายจะเบื่อตนเองเข้าแล้วจริงๆ แล้วนี่ก็ไม่รู้ด้วยว่าชยุนทำอะไรอยู่ อยู่ที่ไหน หรืออยู่กับใคร สงสัยจะเข้าเรียนไปแล้ว ครั้นจะเดินไปตึกคณะดนตรีก็ใช่เรื่อง ไกลออกขนาดนั้น น่องปูดกันพอดี (แต่มึงปูดไปทั้งตัวแล้วนะอิอ้วน : มินฮยอก)

เพราะอย่างนั้นกีฮยอนจึงมาหาหนังสืออ่านในห้องสมุด วันนี้กีฮยอนไม่มีเรียนคาบเช้าเนื่องจากอาจารย์งดเซคปกติก็จะไปเล่นกับเพื่อนตามประสาคนน่ารักคิ้วท์ๆ แต่จริงๆแล้วกีฮยอนก็พูดไปอย่างนั้นเพราะความจริงแล้วกีฮยอนไม่มีเพื่อน ส่วนมากมีแต่คนหมั่นไส้เพราะความน่ารักของกีฮยอน (ผอมลงแล้วก็เลยวิ้งค์ขึ้น กีฮยอนเริ่มเหมือนนางฟ้าไปทุกวันแล้วนะทุกคน อูฮิฮิ)

แต่พอดีหม่อมแม่ที่หวังดีต่อลูกชายอย่างกีฮยอน ให้ความอ้วนกับกางเกงในสีแดงผ้าลื่นมาไม่พอ ยังส่งความเตี้ยมาให้ด้วย เท้าเล็กจึงลำบากเขย่งขึ้นจนตะคริวลามมาถึงตูด แต่กีฮยอนต้องในทนเพื่อเอื้อมไปหยิบหนังสือแนะนำอาหารที่วางอยู่บนชั้นสูงสุดของชั้นวางหนังสือ

เดี๋ยวพี่หยิบให้นะครับ

 

อุ้ยผู้มา

 

กีฮยอนเป็นคนหวงเนื้อหวงตัวใช้ได้ตามที่หม่อมแม่สอนมาแต่เด็ก ร่างอวบอ้วนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความตกใจที่จู่ๆก็มีผู้ชายร่างสูงโปร่งมายืนช้อนอยู่ด้านหลังแล้วใช้ความคลูกายส์ทั้งหมดทั้งมวลโจมตีใส่กีฮยอนเสียจนไม่ทันได้ตั้งตัวแต่ซอรี่ ตอนนี้หัวใจของกีฮยอนมีเจ้าของแล้ว และตอนนี้กำลังนอยด์อยู่ด้วย

ขอบคุณครับโค้งให้เล็กน้อยแต่ก็ไม่เดินหนีนะคะ กีฮยอนเป็นนางฟ้าไง บอกแล้ว นางฟ้าอ่อนโยน

น้องชอบดูหนังสืออาหารหรอครับ?

 

จริงๆพี่ก็ไม่น่าถามนะ ดูหุ่นกูสิ

 

ก็ดูแล้วมันเพลินๆดีอ่าครับ” …ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในกระดาษกูคงหยิบขึ้นมาแดกไปแล้ว

เหมือนน้องสาวพี่เลยนะ น้องสาวพี่ก็ชอบดูหนังสือแบบนี้แล้วพี่แกก็อวยรอยยิ้มกว้างที่ดูเหมือนเทพบุตรบนสวรรค์ลงมาจุติบนเมืองมนุษย์ โดยหารู้ไม่ว่าจริงๆแล้วกีฮยอนเองก็เป็นนางฟ้าแปลงกายมาเหมือนกัน ไม่แน่ เทพเจ้าซุสอาจจะส่งเราทั้งสองคนลงมาเป็นคู่กันก็ได้ นี่มันเรื่องจริงใช่มั้ยคะ เทพีไดอาน่า

 

แล้วเป็นผู้ที่มีน้องสาว บ้านให้กินแอร์เป็นอาหารหรอคะ ทำไมถึงคลูกายส์ได้ขนาดนี้

 

ถ้าอ่านเสร็จเอาวางไว้บนชั้นตรงนั้นก็ได้นะครับ น้องคงเก็บไม่ถึงแล้วก็ยิ้มหวานอีกรอบ

 

ถ้าไม่ติดว่าประโยคหลังเหมือนหลอกด่ากันก็เถอะ

 

แต่รอยยิ้มอบอุ่นมากให้อภัย

 

คือเป็นยิ้มที่ทำให้กีฮยอนใจเต้นยิ่งกว่าตอนน้องชอนควักแบงค์พันเป็นฟ่อนขึ้นมาจ่ายค่าอาหารให้เขา เป็นยิ้มที่ทำให้กีฮยอนใจเต้นแรงมาก ถึงแม้เวลาอยู่กับชยุนแล้วกีฮยอนจะใจเต้นแรงกว่าก็เถอะ เพราะว่ากีฮยอนแพ้ผู้ชายเสียงทุ้ม เวลาชยุนแกล้งกอดจากทางด้านหลังแล้วกระซิบข้างหูทีไร กีฮยอนจะหน้าแดงเป็นต้มเลือดหมูทุกที

“…..”

 

ไม่เอาน่า คิดถึงชยุนอีกแล้ว

 

ไอ่เด็กบ้า ไม่อยากคิดถึงแล้วนะ

 

คอยดูนะ ถ้าวันนี้ยังไม่ยอมง้อ กีฮยอนจะพากิ๊กใหม่ไปอวด

 

พี่ชื่ออะไรหรอครับ?

 

กวังจีครับ ปาร์คกวังจี

 

โอโห ดูสิขนาดชื่อยังคล้องจองกันเลย

 

 

กวังจีกีฮยอน

 

( ขอเพลงฟ้าส่งเรามาเป็นคู่กันด้วยค่ะ / มิวสิค )

 

.

.

 

ปาร์คกวังจี เศรษฐศาสตร์ ปี 4 เป็นลูกชายคนโตของบ้าน มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อปาร์คยูจี พื้นฐานเป็นผู้ชายอบอุ่นตั้งแต่กำเนิด พ่อแม่เอ่ยอะไรก็เอาแต่ยิ้มและทำตามอย่างว่าง่าย…”

เดี๋ยวคะเจ๊ เอาแต่ยิ้มนี่บ้าหรือคะ?

เอ๊ะ! อิดงงี่ อย่าเพิ่งขัดกูหันไปตวัดสายตาเคืองๆใส่อิดงงี่รุ่นน้องอักษรปี 3 ที่มานั่งเผือกด้วยหลังจากที่นังชะนีกีฮยอนวิ่งดุ๊กดิ๊กเหมือนหมูแข่งมาราธอนมายังชมรมด้วยใบหน้าแตกตื่น แต่แก้มของมันแดงระเรือมากค่ะ ถ้ามันไม่ใช่นังกีฮยอนตุ๊ดฝึกหัดที่ความทอแหล่ว = 0 โชน่าจะคิดว่ามันไปทาอุทัยทิพย์มา

เจ๊รู้ได้ไงเนี่ยกีฮยอนนึกทึ่งในความสามารถรอบรู้ด้านนี้จริงๆ เขาคิดถูกแล้วที่มาถามเจ๊โชน่า

โอ้ยยย! เรื่องผู้มาถามเจ๊นี่ เจ๊อยู่มาสี่ปีล่ะค่ะ จะคณะเดียวกันหรือต่างคณะเจ๊ก็รู้หมดแหละค่ะ!” ไหวไหล่ที่มีแต่กล้ามปูหนึ่งทีก่อนจะเอ่ยต่อ แล้วนี่จะฟังต่อมั้ยยะหล่อน ทำไม? ติดกับผู้หรอคะนังตุ๊ดไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม

กีฮยอนขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางทำหน้าเหมือนหมูน้อยโดนขัดใจ

เจ๊! ผมไม่ใช่ตุ๊ดนะ!!”

แหมอิช่อ ไม่ใช่ตุ๊ด.. แล้วอิที่วิ่งแสล่นมาชมรมเพื่อจะถามเรื่องผู้นี่จะให้เรียกว่าอะไรคะ???

เอาเถอะ เจ๊เข้าใจว่าตุ๊ดใหม่ๆมักจะไม่ยอมรับตัวเอง

ไม่นะเจ๊ กีฮยอน—”

เอ๊ะอินี่!!” โชน่าเริ่มวีนค่ะ โชน่าเริ่มวีน !! อิเด็กนี่มันเถียงได้เถียงดี เถียงแถ่ดๆๆๆ เสียอยากจะตบแก้มแดงๆของมันไปหนึ่งที่ให้สาแก่ใจที่กล้ามาเถียงคนอย่างโชน่า ตั้งแต่เกิดมาโชน่าไม่เคยถูกตุ๊ดเด็กเถียงคำไม่ตกฟากแบบนี้เลยนะคะ แต่พอมาเจอนังชะนีกีฮยอนแล้วโชน่าชักจะยอมไม่ได้ นอกจากมันจะกินเก่งแล้วยังปากเก่งอีก นังหมูหลักกิโล 150 ตัน ถ้าไม่ติดว่าเจ๊รักเจ๊เอ็นดูเหมือนลูกที่ขุนมากับมือเจ๊ไม่ปล่อยไว้หรอกนะคะ บอกไว้ก่อน

แล้วนี่จะถามทำไมคะ? คิดจะอ่อยผู้หรอนังตัวดีเจ๊ไม่ยอมค่ะ เจ๊ไม่ยอม เจ๊ไม่เคยสอนให้เด็กที่อยู่ในกำมือเจ๊เที่ยวอ่อยผู้ไปเรื่อยแบบนี้เพราะมันไม่งาม ยิ่งกับชะนีที่มีหลัวแล้วอย่างนังกีฮยอนนี่เจ๊ยอมไม่ได้ค่ะ ใครสั่งใครสอน น่าตบให้ลอยทะเลไปเสีย หมูตัวนี้ช่างงามหน้ายิ่งนัก ดูอย่างเจ๊สิคะ ไม่มีไรมาก บอกรักผัว รักน้องชอนคนเดียว ไม่นอกใจด้วย (ส่ายนม)

กีฮยอนไม่ได้จะทำนะเจ๊ แต่ชยุนเมินกีฮยอน

อ้อ.. งั้นแกก็เลยจะหากิ๊กประชดหลัวสินะคะนังกรูปรี เจ๊รู้ทันค่ะ

 

ก็ถูกของเจ๊..

 

ผมไม่อยากให้ชยุนเป็นแบบนี้เลย…”

เอาแล้วไงค่ะกูกำลังโฟ่ผู้อยู่ดีๆ มันจะลากดราม่าเข้ามาเกี่ยวทำไม? / เฟดกล้องไปที่ดงงี่ที่เดินลุกออกจากเก้าอี้ไปยืนเต๊าะนักบาสในชมรมต่อ งานเผือกของดงงี่จบแค่นี้ค่ะ ไม่เปรี้ยว

ลำบากก็แต่เจ๊โชน่าที่ต้องมารองรับอารมณ์ของนังตุ๊ดหมูที่เอาแต่เบะปากน้ำตาคลอ โชน่าเพลียค่ะบอกเลย

ชยุนไม่เคยดุผมเลยนะ แต่พอผมจะลดน้ำหนักให้ชยุน..ชยุนก็เอาแต่ดุผม..”

 

ประสาทจะแดก

 

ทั้งๆที่ผมอยากทำ ฮึก.. เพื่อชยุนแต่ชยุนกลับไม่ชอบ และและ ฮึกและเป็นแบบนี้ ผผมก็เสียใจนะเจ๊ ฮึกชยุนไม่เข้าใจผมเลย

 

ค่ะแต่ตอนนี้กูกำลังไม่เข้าใจมึงค่ะ พูดอะไรไม่รู้เรื่องอินี่ มึงจะหยุดร้องไห้ก่อนได้มั้ย???

 

โชน่าคนสวยเลยต้องเดินไปสงเคราะห์ทิชชู่ให้อีกคนหนึ่งแผ่นดูๆไปนังหมูกีฮยอนมันก็น่าสงสาร มีหลัวคนแรกคือเจ๊ (อย่าย้อนความค่ะ เจ๊ช้ำ) แล้วหลัวคนแรกอย่างเจ๊ก็เป็นอย่างที่เห็น หลัวคนที่สองอย่างขุ่นน้องชอนก็กลายมาเป็นหลัวเจ๊ หลัวคนที่สามอย่างชินโฮซอกก็คิดมิดีมิร้าย ส่วนหลัวคนที่สี่อย่างน้องชยุนนั่นก็ทำให้ร้องไห้เสียแล้ว

 

นังหมูของเจ๊จะมีหลัวดีๆสักครั้งบ้างมั้ยคะ?

 

เรื่องราวมันเป็นมายังไงเจ๊ก็ไม่รู้หรอกนะคะ แต่ถึงอย่างนั้นจากการที่เจ๊แสกนไอ้เด็กคนนั้นมาแล้วครั้งหนึ่งตอนกีฮยอนพามาอวดที่ชมรม เจ๊ก็ว่าไอ่เด็กชยุนนั่นก็ดูเป็นคนดี ท่าทางเรื่องนี้จะเป็นเรื่องเข้าใจผิด ผิดใจกันเล็กน้อยตามประสาคู่รัก (แต่เจ๊กับน้องชอนรักกันดีนะคะ ไม่เคยทะเลาะกัน อูฮิฮิ) แต่เอาเถอะถือว่าช่วยให้ขุ่นน้องชยุนนั่นตามมาง้อนังหมูนี่เร็วๆก็แล้วกัน

อะไรอ่ะเจ๊?กีฮยอนเงยหน้าขึ้นถามหลังจากเจ๊โชน่ายัดแผ่นกระดาษอะไรบางอย่างใส่ไว้ในมือของเขา

 

เบอร์โทรของพี่กวังจี

 

จำที่เจ๊เคยสอนไว้ได้มั้ยคะนังหมู

 

“…..”

 

อ่อยเบาๆ เคล้ายวนยั่ว อย่าได้มั่ว คั่วให้ติดใจทำให้หลัวแกหึงให้ได้ล่ะ เจ๊จะรอดูผลงานไม่ว่าเปล่าตบแก้มกีฮยอนแปะๆอย่างแผ่วเบาแล้วเดินจากไปพร้อมรอยยิ้มแสยะบริเวณมุมปากกับตูดบิดๆอย่างมีจริตจกร้าน

 

กีฮยอนจะไม่ถามว่าเจ๊เอาเบอร์พี่กวังจีมาได้ยังไง

 

แต่จะถามว่ามึงเป็นอะไรมากกว่า

 

.

.

 

ด้วยเหตุนี้หมูน้อยกีฮยอนตุ๊ดฝึกหัดจึงรวบรวมแรงกล้าอย่างมากเพื่อโทรไปหารุ่นพี่คลูกายส์ที่รอยยิ้มของเขายังคงตราติดตรึงในหัวใจของกีฮยอน เรื่องนี้ก็มีเพียงมินฮยอกรู้แค่คนเดียว แน่นอนว่าเพื่อนอย่างมินฮยอกห้ามหัวชนฝาสำหรับแผนการนี้แต่กีฮยอนไม่ยอม ทุกคนต้องรู้ด้วยนะว่าเมื่อคืนชยุนไม่คุยกับกีฮยอนเลย เหมือนชยุนจะเห็นว่ากีฮยอนไม่ได้กินโชกี้โชกี้ที่ชยุนซื้อมาฝากทุกวัน เพราะอย่างนั้นชยุนจึงอาบน้ำแล้วเข้านอนไปก่อนเลย

 

ใจร้ายไม่ยอมนอนกอดกีฮยอนด้วย ให้กีฮยอนนอนหนาวๆแล้วพล่อยหลับไป

 

ชยุนเป็นเด็กใจร้าย

 

( ใจร้ายที่ไหน แกห่มผ้าอยู่คนเดียวไม่แบ่งชยุนเลยนังอ้วน : จิ้งจกข้างผนัง )

 

เพราะอย่างนั้นวันนี้กีฮยอนจึงนัดพี่กวังจีมาทานข้าวกลางวันด้วยกัน เนื่องจากเป็นการขอบคุณที่พี่เขาหยิบหนังสือให้กีฮยอน พี่กวังจีเขาก็ถามนะว่ารู้เบอร์พี่ได้ยังไง แต่กีฮยอนก็ตอบแค่ว่ากีฮยอนรู้มาก็แล้วกัน อิสอิส ไม่ได้เล่นตัวเลยสักกะนิ้ดเดียว ( จ้ะ อิอ้วน : มินฮยอก )

เอ้อ.. พูดถึงมินฮยอก เมื่อวานก็โดนมันดุยกใหญ่ด้วยว่าอย่าทำแบบนี้ ถ้าเกิดชยุนรู้จะเสียใจมากแค่ไหน เพราะบางทีชยุนอาจไม่ได้ตั้งใจจะโกรธกีฮยอนก็ได้ และที่สำคัญชยุนก็หวงกีฮยอนมากด้วย แต่จะให้กีฮยอนทำยังไง ในเมื่อเดินมาถึงขั้นนี้แล้วจะให้กลับหลังไปกีฮยอนก็ทำไม่ได้ / พับเพียบร้องไห้

นี่ก็มารอพี่กวังจีอยู่หน้าโรงอาหารคณะแล้วด้วยเนี่ย กีฮยอนตื่นเต้ลนิดหน่อย

และกีฮยอนขอข้ามในขั้นตอนนี้ไปเพราะตอนเจอหน้ากันพี่แกก็เอาแต่ยิ้ม คือชีวิตเฮฮาปาจิงโกะมากค่ะ กีฮยอนเอ่ยอะไรก็ยิ้มก็ขำ ไม่รู้แม่งหัวเราะอะไรนักหนา ว่าจะถามหลายรอบแล้ว พ่อมึงเป็นตลกหรอ? แต่ก็เกรงใจความหล่อและรอยยิ้มอบอุ่นของพี่แกที่ส่งตรงมาหากีฮยอนแต่เพียงผู้เดียว (ก็กูนั่งอยู่ตรงหน้ามันคนเดียวนิ)

พี่กวังจีไม่กินไอ้นั่นหรอครับ..” ชี้ปลายส้อมแหลมเฟี้ยวไปทางลูกชิ้นหมูกลมๆเหมือนกีฮยอนที่ลอยตุ้บป่องอยู่ในน้ำก๋วยเตี๋ยวน้ำตกในชามของพี่กวังจี ไม่อยากจะบอกว่ากีฮยอนชอบกินลูกชิ้นหมูมาก ตอนแรกว่าจะกินก๋วยเตี๋ยวแหละ แต่ทีนี้ข้าวขาหมูมันเย้ายวนใจ

กีฮยอนอยากกินหรอ?

ปาร์คกวังจีจะไม่บอกว่ากูอุตส่าห์เก็บไว้กินตอนท้าย

แล้วไง?

แพ้ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มกับดวงตาละห้อยตรงหน้าเข้าจนได้

 

กู๊ดบายสเตจ ลูกชิ้นของฉัน

 

รุ่นพี่คนดีคนอบอุ่นอมยิ้มเบาๆให้กับความน่าเอ็นดูของเด็กน้อยตรงหน้าที่ส่งสายตาจ้องมองลูกชิ้นในชามเขาน้ำลายสอ มือหนาเลยตักช้อนลูกชิ้นที่เหลืออยู่ในชามประมาณสามสี่ลูกไปไว้ในจานของกีฮยอนเสียเสร็จสรรพ

ขอบคุณฮะ!~”

 

มึงกระโดดร้องไชโยเลยก็ได้ ไม่มีใครว่า

 

กินเป็นเด็กเลยนะกีฮยอน

ผมไม่เด็กนะ!” ว่าทั้งๆที่ลูกชิ้นยังเต็มปาก แต่คนอ้วนอย่างกีฮยอนจะสนหรอ? ลูกชิ้นแสนอร่อยของกีฮยอนต้องเคี้ยวช้าๆอย่างละเมียดละไม ถึงจะนึกฉุนนิดหน่อยที่โดนอีกฝ่ายว่าว่าเป็นเด็กเพราะกีฮยอนคนนี้ไม่ชอบให้ใครมาว่าว่าตนเองเป็นเด็ก ยกเว้นชยุน เพราะกีฮยอนจะเป็นเด็กของชยุนคนเดียว… #กีฮยอนสายแบ๊ว

 

ก่อนที่แรงสั่นใต้กระเป๋าจะฉุดปากที่กำลังเคี้ยวของกีฮยอนให้หยุดลง

 

 

- You have a new massage from ชยุนเด็กบ้า -

ทำไมไม่รับโทรศัพท์ อ้วนครับอยู่ไหน?

 

 

เพิ่งจะมาเป็นห่วงกันหรอ

 

หมูงอนใหญ่แล้วมั้ยล่ะเอ็ง

 

 

กีฮยอน.. กีฮยอน…”

..ฮะครับ?เก็บมือถือเครื่องสวยลงกระเป๋ากางเกงก่อนจะมองหน้าคู่สนทนา ที่กำลังหัวเราะหน่อยๆ (หัวเราะอีกแล้วค่ะ สงสัยแม่ถูกหวย)

ปาร์คกวังจีอมยิ้มเป็นรอบที่ล้านได้เมื่อได้เห็นท่าทีน่าเอ็นดูจากรุ่นน้องตรงหน้า นี่ก็ยังไม่เข้าใจสักเท่าไรว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่มันมาถึงจุดๆนี้ได้อย่างไร คือไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรกันเลย เจอหน้ากันครั้งเดียว ครั้งที่สองก็มานั่งร่วมโต๊ะกินข้าวกันแล้ว ไวลมใช่เล่น (ไวไฟพอ)

เดี๋ยวพูดฮะ เดี๋ยวพูดครับ เราจะเอายังไงเนี่ย?

ผมอ่ะหรอ?ชี้ที่ตัวเองและยังคงเคี้ยวตุ่ยๆ

ไม่รู้ตัวเลยหรอ?

อือกีฮยอนพยักหน้ารับพลางก้มหน้าทานข้าวและลูกชิ้นหมูในจานต่อ

 

เรื่องของเรื่องคือกีฮยอนมันยังสับสนกับเพศตัวเองอยู่เลย

 

สำหรับคนอื่นอาจว่าแปลกและกีฮยอนต้องเริ่มมีอาการเบี่ยงเบนแน่ๆ แต่สำหรับลีมินฮยอกเพื่อนซี้สุดปึ้ก บอกได้คำเดียวเลยว่ามันเป็นปกติและเบสิคมาก คือนังอ้วนกีฮยอนมักจะเผลอหลุดคำน่ารักๆอย่างคำว่า ฮะกับคนที่อายุมากกว่าโดยไม่รู้ตัว โดยเฉพาะเวลาอ้อนๆขออาหารและขนม

เพราะทุกคนจะหลงใหลกับความน่ารักน่าฟัดของนังหมูมัน

 

จย้ะ

 

พี่กวังจีแม่ถูกหวยก็เป็นหนึ่งในนั้น

 

แต่เป็นได้ไม่นาน ตัวจริงของกีฮยอนก็โผล่มาอย่างกับหนังแอคชั่นของเสิ้นเจ้าหลินมาพร้อมกับดาบและขี่ม้าของพระถังซัมจั๋งมายังโรงอาหารคณะเศรษฐศาสตร์ได้ทันเวลา

 

 

เจ้านั่นมันกำลังล่อลวงอะไรเมียข้าน่ะ?

 

ไม่มีใครล่อลวงเมียมึงเลยเฟยฮุ่ย เมียมึงขอเขาแดกหน้าด้านๆเลย

 

 

ชางกยุนที่โทรหาอ้วนครับของตนเองสายแล้วสายเหล้าสายเบียร์สายโซจู แต่ก็ไม่มีว่าปลายสายอ้วนๆจะตอบรับเขาสักสาย นั่นเลยทำให้ชยุนใจหายไม่น้อย ก็รู้อยู่นั่นแหละว่าทะเลาะกันแต่เพราะเขาไม่อยากไปทำให้คนรักของตนเองต้องอารมณ์ขุ่นมัวมากไปกว่านี้ เลยเพิ่งมาง้อจริงๆจังๆก็ตอนพักเที่ยง

 

ครึ่งวันเชียวเฟยฮุ่ย

 

ผมหาอ้วนตั้งนาน ทำไมไม่รับโทรศัพท์ครับถึงจะโมโหเบาๆที่อีกคนทำให้เขาห่วงแทบตาย แต่เด็กบ้านนอกอย่างชยุนก็รู้จักสงบสติอารมณ์ในเวลาแบบนี้ดี เขารู้ว่าพี่กีฮยอนยังคงโกรธเขาอยู่ เลยต้องค่อยๆพูดค่อยๆจากัน และการใส่อารมณ์ในน้ำเสียงก็ไม่ใช่วิถีเด็กต่างจังหวัดอย่างอิมชางกยุน

 

เว้นเสียแต่เมื่อเห็นกีฮยอนอยู่กับคนอื่น

 

อ้วน..”

พี่กวังจีครับผมอิ่มแล้ว ไปกันเถอะกีฮยอนเมินคนรักตนเองไปเสียถนัด ไม่สนใจเฟยฮุ่ยที่ยืนทำหน้างงๆปนไม่เข้าใจว่าอ้วนครับของเขาไปรู้จักกับผู้ชายตัวสูงคนนี้ได้อย่างไร แต่ที่แน่ๆเขาไม่ชอบเลยสักนิดเดียวที่กีฮยอนของเขาไปสนิทกับคนอื่น โดยเฉพาะกับการเมินหน้าใส่เขาแล้วใช้มือป้อมๆจับมือผู้ชายคนนั้นให้ลุกขึ้นตาม

มือป้อมๆที่ปกติเคยจับเขาแค่คนเดียว

อ้วน..”

ถอยไป นายยืนตรงนี้ฉันกับพี่กวังจีเดินออกไปไม่ได้นะ

เอาแล้วหมูน้อยขมวดคิ้วนิ่วหน้าใส่คนรักอย่างไม่พอใจที่อีกคนกำลังขวางทาง คือจริงๆแล้วก็ไม่แน่ใจว่ายัยอ้วนนี่ไม่พอใจที่ชยุนขวางทาง หรือไม่พอใจที่ตนเองไม่ได้นั่งสุนทรีย์แดกลูกชิ้นต่อกันแน่ คือยังเหลืออีกตั้งสองลูกครึ่ง กะว่าจะค่อยๆละเมียดละไมกินแต่ชยุนมาเสียก่อน

ตอนแรกก็ดีใจนะที่เห็นชยุนมาหาตนเอง แต่พอนึกขึ้นได้ว่านี่ก็ครึ่งค่อนวันมาแล้ว เพิ่งมาง้อเอาตอนนี้ คนอย่างยูกีฮยอนไม่ยอมคืนดีด้วยหรอก โป้ง! ชี้กลางนางก้อย !

อ้วน..ผมขอโทษรู้ตัวว่าทำผิดเลยยอมขอโทษ แต่อ้วนไม่เห็นดีเห็นงามด้วย

นายกำลังขวางทาง

ผมขอโทษ อย่าโกรธผมเลยนะงัดลูกง้อทุกอย่างที่เด็กบ้านนอกอย่างอิมชางกยุนจะนึกออกได้

 

เฟยฮุ่ยสู้ๆ เฟยฮุ่ยสู้ตาย เฟยฮุ่ยไว้ลาย สู้ตาย จู้วจู้ว

 

แต่แล้วแม่นางตุ่มน้อยก็ไม่มีท่าทีว่าจะหันกลับมาสนใจเฟยฮุ่ยของตนเลยแม้แต่นิดเดียว ร่างอวบอ้วนอรชรเดินจับมือกิ๊กใหม่แม่ถูกหวยที่ตอนนี้ทำหน้างุนงงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นปาร์คกวังจีก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากพลังหมูของเด็กน้อยข้างๆเขาไปได้เลยต้องเดินตามอีกคนออกไปจากโรงอาหาร ทิ้งไว้ให้ไอ่หนุ่มสุพรรณคนบ้านนาต้องมองตามด้วยสายตาละห้อย

 

เขาคงมาช้าเกินไป

 

ขอเพลง (ถูก)ทิ้งไว้กลางโรงอาหาร หน่อย

 

แต่ถูกทิ้งไว้กลางโรงอาหารยังไม่เจ็บเท่ากับถูกทิ้งไว้หน้าหอ การง้อของชยุนไม่ได้ผลเลยแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียว หลังจากตั้งสติได้ที่โรงอาหาร เท้าทั้งสองข้างก็สั่งให้ร่างกายวิ่งตามหัวใจตนเองกลับไปหาอ้วนครับสุดที่รัก ไม่สนว่าอีกคนจะโกรธอยู่หรือไม่ ไม่สนว่าหมูน้อยของเขาจะยอมคุยด้วยหรือไม่ แต่เพราะเขาทนไม่ได้แล้วที่ต้องเห็นพี่กีฮยอนอยู่กับคนอื่น เขารักพี่กีฮยอนมาก มากเกินกว่าจะทำให้เรื่องง้องอนเล็กๆน้อยๆมาพรากอีกคนออกจากเขาไป

 

 

~ เธอยังคิดถึงฉันทุกนาทีรึเปล่า

เธอยังจำเรื่องเราในวันวานได้หรือไม่

เธอยังมีใจให้ฉันคนเดียว ยังรอฉันแค่คนเดียว

เธอยังคงเป็นเหมือนเดิมอยู่ใช่ไหมช่วยบอกให้รู้ที ~

 

 

จะปล่อยชางกยุนไว้แบบนั้นหรอวะไอ่อ้วนมินฮยอกส่ายหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นตุ่มน้อยเพื่อนรักของตนทำอะไรไม่เข้าท่า งอนจากเรื่องเล็กๆกลายเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโต ดูก็รู้แล้วว่าชางกยุนมันไม่ได้ตั้งใจปล่อยไว้ตั้งครึ่งวันเสียหน่อย คนรักกันมันก็ต้องมีง้องอนกันบ้างเป็นธรรมดาอันนี้เขาเข้าใจ แต่การที่ไม่ยอมให้ชางกยุนเข้าห้องแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายยืนช้อนมองหน้าต่างห้องจากหน้าหอพักนี่มันไม่เกินไปหน่อยหรอ?

 

แล้วข้างนอกนั่นฝนกำลังตก

 

ถ้าไม่ติดว่าเขาให้เปอร์เซ็นกูออกเยอะอยู่ในตอนที่ 3 นี้ ลีมินฮยอกจะด่าอิคนแต่งให้ นี่มันฟิคตลกมึงจะลากน้ำเน่าน้ำคลองเข้ามาเอี่ยวด้วยทำไม? แล้วคือแม่งไม่โรมานซ์เลย บรรยากาศมาคุมากตอนนี้ รังสีดำๆที่แผ่ออกมาจากตัวหมูน้อยกยอนเพื่อนรักของเขา เขารู้สึกถึงมันได้

 

ชยุนไม่สนใจกีฮยอนหรอก

 

อินี่ก็กูบอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าอย่าแบ๊ว ขนลุก

 

มึงมันก็เป็นซะแบบนี้ ไอ่อ้วนเอ้ย..” อยากจะเขกกะโหลกคนที่นั่งหน้าซึมเศร้าอยู่หน้าบานหน้าต่างสักทีสองที ถ้าชางกยุนไม่สนใจอีกฝ่ายจะยอมยืนตากฝนอยู่ข้างนอกเพื่อง้อแฟนอ้วนๆของตัวเองไหม? แล้วไอ่อ้วนนี่ก็เหมือนกัน ปากก็ว่าไม่อยากสนใจ ไม่อยากคืนดีกับชยุนแล้ว แต่ก็พาร่างอ้วนตุ๊ต๊ะของตัวเองไปนั่งพุงย้อยอยู่ตรงหน้าต่าง คอยแอบมองชางกยุนด้วยความเป็นห่วง น้ำตาคลอเบ้าเสียอย่างนั้น คงจะเป็นห่วงมากด้วย

 

ล่ะรำคาญเหลือเกิน

 

งั้นก็เรื่องของมึงแล้วไอ่อ้วน ถ้าชางกยุนเขาตากฝนไม่สบายล้มป่วยไปก็ถือว่าฟาดเคราะห์ก็แล้วกันว่าอย่างเหนื่อยหน่ายใจก่อนจะหันหลังเดินเพื่อกลับไปยังห้องตนเอง (ที่อยู่ข้างๆ) หากทว่าดันมีมือป้อมๆมาฉุดรั้งแขนของเขาเอาไว้ก่อน

 

มึง..ฮึก…”

 

“……”

 

กูจะหาชยุน..พา ฮึกพากูไปหาชยุนหน่อยมินฮยอกพากูไปที…”

 

 

 

 

มึงก็ลงไปสิวะ จะร้องห่มร้องไห้ทำซากอะไร -_-

 

.

.

 

 

ไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วงแล้วนะครับ แค่มีไข้หลังจากตากฝนเป็นเวลานาน ถ้ากินยาครบตามที่หมอสั่ง อีก 3-4 วันก็จะหายดี

 

นั่นคือเสียงของคุณหมอที่บอกกับเขาเมื่อคืนวาน วันนี้กีฮยอนไม่ไปมหาลัยเพราะเอาแต่นอนเฝ้าชยุนทั้งวันทั้งคืน ร่างเล็กเอาแต่นั่งอยู่ข้างเตียง คอยจับมือเด็กหนุ่มไว้ไม่ยอมห่าง ใบหน้าหล่อเหลาที่กีฮยอนชอบแอบมองและอีกฝ่ายก็ชอบมองเขา ตอนนี้ชยุนไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นมาเลยกีฮยอนคิดถึงชยุนมากๆอยากบอก อยากขอโทษ แล้วก็อยากกอดให้แน่นๆเลยด้วย แต่ชยุนไม่ยอมตื่นขึ้นมาเลย

ชยุนตื่นสิกีฮยอน.. กีฮยอนขอโทษฮึก..” น้ำตาพาลจะไหลอีกรอบเมื่อเห็นใบหน้าของแฟนตนเองยังคงซีดเซียว ก่อนเสียงประตูจะดังขึ้นว่ามีคนเข้ามาเยี่ยม ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกเสียจาก ชเวซอกวอน เพื่อนสนิทของชางกยุนที่เมื่อวานก็มาเยี่ยมทีหนึ่งแล้ว แต่เห็นว่าพี่กีฮยอนแฟนของชางกยุนฟุบหลับอยู่ข้างๆเตียงเลยไม่อยากปลุก เลยต้องกลับไปก่อน วันนี้ก็เลยมาใหม่อีกครั้งเนื่องจากเขามีบางอย่างที่ต้องเล่าให้พี่กีฮยอนฟัง

 

บางอย่างที่พี่กีฮยอนต้องรับรู้ ว่าทำไมชางกยุนถึงได้อยากให้อ้วนครับของตนเองกินเยอะๆ

 

อยากให้พี่กีฮยอนอ้วนๆ ชอบให้พี่กีฮยอนกินเก่ง ไม่ชอบให้พี่กีฮยอนลดน้ำหนัก

 

ทั้งหมดนั่นก็เป็นเพราะ

 

 

 

ชางกยุนไม่อยากให้กีฮยอนอดข้าวจนผอม และจากไปเหมือนแม่ของเขา

 

 

 

พี่รู้ใช่ไหมครับว่าชางกยุนมันไม่ได้รวย ตอนเด็กๆมันก็ลำบาก ต้องช่วยพ่อทำงานแบกของทุกวันซอกวอนเริ่มเกริ่นขึ้นหลังจากนั่งคุยกับพี่กีฮยอนได้สักพัก เขาเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะค่อยเอ่ยต่อ บางวันข้าวไม่พอ แม่ของชางกยุนเลยต้องสละข้าวให้มันกิน จนคุณป้าผอม ไม่สบาย และจากชางกยุนไปน้ำเสียงแผ่วลงตรงช่วงท้ายเพราะมันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจ อันที่จริงเขาเองก็ไม่ได้รู้จักกับชางกยุนมาตั้งแต่เด็กๆหรอกนะ ก็เพิ่งรู้จักกันตอนเข้ามหาลัยนี่แหละ แต่เพราะกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันเลยเล่าอะไรให้ฟังอยู่หลายอย่าง ทั้งเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว หรือเรื่องแฟน

ชางกยุนมันรักพี่มากนะ มันคิดอยู่ทุกวันเลยว่าวันนี้จะซื้ออะไรให้พี่กินดี พี่จะชอบมั้ย พี่จะอิ่มมั้ย หรือถ้าอันไหนที่พี่อยากกิน ถึงแม้มันจะแพงแสนแพง ผมก็คิดว่ามันจะซื้อให้พี่กินอยู่ดีซอกวอนเว้นจังหวะการพูดเมื่อเห็นว่าคนที่นั่งฟังอยู่เริ่มจะสะอื้นออกมาเล็กน้อย เขาเลยต้องเอื้อมมือไปลูบหลังอีกฝ่ายให้เบาๆ

เพราะแบบนี้มันเลยอยากให้พี่กินเยอะๆ เพราะชางกยุนมันกลัวว่าพี่จะจากไปเหมือนแม่ของมัน

เอาเป็นว่าตอนนี้เข้าใจแจ่มแจ้งหมดทุกอย่างแล้ว บทโศกที่ถูกเล่าออกมาจากปากของชเวซอกวอนเพื่อนสนิทของชางกยุนเล่นเอาหลายคนถึงกับน้ำหูน้ำตาร่วง รวมถึง ลีมินฮยอก เจ๊โชน่า น้องชอน และพี่ดงงี่ ที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาเยี่ยมถึงกับต้องแอบปาดน้ำตาเบาๆ ความรักของเด็กหนุ่มเมืองสุพรรณที่มีต่อหมูหลักกิโล 150 ตันของตัวเองมันช่างซาบซึ้งกินใจหาสิ่งใดเปรียบ

เห็นมั้ยล่ะนังหมู! เจ๊บอกแกกี่ครั้งแล้วว่าอยากทำแบบนี้ ดูก็รู้ว่าเด็กนี่มันเป็นคนดี แกนี่มันน่าจับฟาดจริงเชียว!” เจ๊โชน่าถึงกับต้องขอออกโรงว่ากล่าวตักเตือนหมูตุ๊ดในการดูแลของตัวเองสักหน่อยแล้ว พูดจบก็ต้องคล้องแขนน้องชอนที่เป็นคนขับรถพาพวกเขามาที่นี่ด้วย เห็นมั้ย? ผัวเจ๊ดีที่สุด นอกจากจะรวยแล้วยังมีน้ำใจ ขับรถมาส่งไม่พอ ยังซื้อข้าวของติดไม้ติดมือมาฝากคนป่วยที่ไม่รู้จักกันและนังหมูนั่นด้วย

 

ซึ่งนังหมูนั่นกำลังนั่งค้อนตามองใส่เจ๊แรง

 

ก็เพราะเจ๊นั่นแหละ! เอาเบอร์พี่กวังจีมาให้ผมทำไมอ่ะ!”

 

อุ๊ยตาย.. กูเองนี่หว่า

 

แต่ก็ไม่เกี่ยวนะคะ ตอนนั้นนังหมูมันระริกระรี้อยากได้เอง

 

เจ๊ก็สงสารหมูอ้วนตาดำๆเลยต้องให้ไป เรื่องนี้เจ๊ไม่ผิด

 

( เกาะแขนน้องชอนหลัวสุดที่รักพลางทำหน้าทำตาน่าสงสารสุดฤทธิ์ )

 

แล้วนี่เมื่อไหร่ชางกยุนมันจะฟื้นวะอ้วนเป็นมินฮยอกที่เอ่ยถามต่อก่อนจะมายืนซ้อนหลังเพื่อนสนิทซี้ปึ้กที่ตอนนี้เอาแต่นั่งมองแฟนหนุ่มของตนด้วยแววตาเศร้าสร้อยเหมือนจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ ลำบากมินฮยอนที่ต้องคอยลูบศีรษะกลมมนไปมาอย่างแผ่วเบา เวลาเห็นกีฮยอนมันเริ่มเบะก็ใช้นิ้วชี้เกลี่ยแก้มมันเบาๆเพื่อบอกว่าอย่าร้อง ทั้งๆที่ใจจริงอยากกอดปลอบแทบตาย แต่เพราะเรื่องนี้เขาเป็นได้แค่เพื่อนนายเอกที่สวมวิญญาณพระรองผู้แอบรักอยู่

 

เพราะอย่างนั้น

 

 

~ ยิ่งเธอวางใจ ยิ่งสนิทกันมากเพียงใด

ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนไกลออกไป ทั้งที่อยู่ใกล้ๆเธอ

อยากจะดีใจที่ได้เป็นคนสำคัญของเธอ

สุดท้ายต้องก็ยังทุกข์ใจเสมอ เพราะรักเธอข้างเดียว ~

 

 

/ เฟดภาพไปยังน้องชอนที่ยืนเป็นเสาหลักให้อิเจ๊โชน่าสุดที่รักเกาะแขนเป็นปลิงดูดเลือดอยู่ /

 

 

งั้นกินอะไรสักหน่อยมั้ยครับพี่กีฮยอน ผมซื้อมาฝากเต็มเลยด้วยความเป็นห่วงใบหน้าละอ่อนที่ตอนนี้ดูซูบซีดเสียจนน่าสงสาร ปกติตอนนั้นที่พี่กีฮยอนยังคบกับเขาอยู่อีกฝ่ายจะดูมีน้ำมีเนื้อตลอด เนื่องจากคอยบอกให้เขาซื้อนู่นซื้อนี่ให้กินไม่ยอมหยุด แต่คงเป็นเพราะพี่กีฮยอนห่วงแฟนมากก็เลยไม่ยอมทานอะไร ร่างกายเลยดูผอมลงไปเล็กน้อย ถ้าเขาเป็นอิมชางกยุนก็คงจะโกรธอยู่เหมือนกันที่กีฮยอนผอมลง ไม่มีผู้ชายที่ไหนอยากให้แฟนดูโทรมลงหลังจากมาคบกับตนเองหรอก

กีฮยอนเงยหน้ามองน้องชอน (อดีตแฟนคนที่สอง) ที่ยืนนิ่งให้อิเจ๊โชน่า (อดีตแฟนคนที่หนึ่ง) เกาะแขนอยู่ก่อนจะรับข้าวกล่องที่น้องชอนหยิบยื่นมาให้ด้วยความเป็นห่วง คือขนาดข้าวกล่องยังดูรวยเลยเมื่อได้อยู่ในสัมผัสมือของน้องชอนผู้มีแบงก์สีเทาเป็นฟ่อนในกระเป๋าตังค์

 

กินซะยัยหมู 150 ตัน นี่หลัวเจ๊ซื้อให้ต้องกินให้หมดด้วยล่ะ

 

เข้าใจมั้ยไอ่อ้วน? อย่าเป็นห่วงชางกยุนมากจนลืมเป็นห่วงตัวเองล่ะ เห้อมึงนี่นะ

 

กินเยอะๆนะครับพี่กีฮยอน ถ้าไม่อิ่มผมมีกล่องที่สองให้ด้วยนะ

 

ทุกคนเป็นห่วงน้องกีฮยอนนะคะ พี่ดงงี่เองก็เป็นห่วง ไม่มีน้องกีฮยอนอยู่ที่ชมรมแล้วพี่ดงงี่เหง้าเหงา

 

เชื่อผมนะครับพี่กีฮยอน ถ้าพี่ไม่ยอมกินอะไรแบบนี้ ชางกยุนฟื้นขึ้นมามันก็คงไม่ดีใจหรอกซอกวอนเองก็เอ่ยเสริมบ้างด้วยความเป็นห่วงแฟนของเพื่อนสนิท ไม่ใช่อะไร อย่างน้อยก็ขอส่งเสียงให้ทุกคนรู้ว่าผมยังอยู่ในห้องนี้นาจา ไม่ใช่มาเล่าๆประวัติไอ่ชางกยุนมันห้านาทีแล้วเฟดออกกล้องไปเลย คืออย่างน้อยค่าตัวผมก็แพง

 

กีฮยอนพยักหน้าขึ้นลงเบาๆสองทีก่อนจะลงมือแกะข้าวกล่องที่น้องชอนอุตส่าห์ซื้อมาให้ แต่ก็แกะไม่ออกเพราะไม่แรงจะทำอะไรแล้ว เห็นชยุนยังนอนไม่ฟื้นอยู่แบบนี้จะให้เขากินอะไรลงได้ยังไง

 

มึง..”

 

เออ กูแกะให้ลำบากลีมินฮยอกคนหล่อเป็นรอบที่ร้อยล้านที่ต้องหยิบข้าวกล่องมาแกะให้มัน พร้อมกับช้อนพลาสติกส่งให้หมูหลักกิโล 150 ตันเสร็จสรรพ แต่กีฮยอนก็ยังไม่วายทานข้าวไม่ลง เพราะภาพตรงหน้าคือชยุนที่นอนไม่สบายอยู่

 

งั้นก็มานั่งปลายเตียงเลยค่ะขุ่นน้องกีฮยอนนี่พี่ดงงี่ว่าจบก็ลากข้อมือเล็กให้มานั่งปลายเตียงพร้อมกับทุกคนที่แอบขำและส่ายหน้าให้กับใบหน้ายับยู่ยี่ของกีฮยอน ผมไม่อยากกินเลย ชยุน…”

เงียบค่ะนังหมู 150 ตัน ถ้าแกไม่กินคิดว่าผัวแกตื่นขึ้นมาจะรู้สึกยังไง? ไอ่เด็กชยุนนี่ยิ่งชอบให้แกอ้วนๆอยู่ ทำเผื่อผัวแค่นี้ไม่ได้หรอยะ???บอกตามตรงเลยว่านี่คือคำพูดของคนที่เป็นห่วงตุ๊ดเด็กในการดูแลอย่างถึงที่สุด โชน่าล่ะเบื่อจริงๆค่ะ เกิดมาสวยเจิดจรัสล้นฟ้าอย่างโชน่าก็ไม่รู้หรอกนะคะว่าการขุนให้อ้วนมันเป็นอย่างไร คือชีวิตเวรี่บิวตี้ฟูลหุ่นเพรียวเนเจอร์กิ๊ฟคอนเฟิร์มมาแบบนี้ไม่โดนคุณน้องชอนขุนหรอกค่ะ จะมีแต่ขันมากกว่า (อุ๊ย! แปะป้าย 20+ ให้โชน่าทีค่ะ โชน่าลืมตัว)

แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไปนั่ง (อยู่ภายในห้องผู้ป่วยนั่นแหละ) ซอกวอนเองก็ยังไม่กลับมหาลัย โดยให้เหตุผลว่าขี้เกียจเรียน มินฮยอกเองแน่นอนอยู่แล้วว่าต้องอยู่ เพราะต้องดูแลหมูอ้วนซึมเศร้าเพื่อนของตน ส่วนอีกสามคนที่เหลือก็ยังไม่อยากกลับ เลยนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่นแหละ (ตัดภาพไปที่พี่ดงงี่ที่เบ้ปากมองบนกับการนั่งดูน้องชอนกับอิเจ๊โชน่านั่งสวีทวี่วีกันอยู่หน้าโทรทัศน์ แหม่ทำขนาดนี้ออกจากโรงบาลไปโรงแรมเถอะค่ะเจ๊ ดงงี่สรรเสริญ)

 

แล้วก็ตัดภาพไปที่หมูหลักกิโลกีฮยอนนี่ที่นั่งเขี่ยข้าวมันไก่ของโปรดของตนด้วยความอมทุกข์ หางตาคอยแต่จะเหลือบมองชยุนที่นอนอยู่ด้านหลัง แต่ก็โดนมินฮยอกห้ามว่า มึงอย่ามองสิเดี๋ยวก็กินไม่ลงอีก คือกีฮยอนไม่เข้าใจ ชยุนไม่ใช่ขี้ ทำไมจะกินไม่ลง

 

ปากแดงระเรือจึงต้องคอยงับช้อนไปทีละคำด้วยความอดกลั้น

 

ถ้าชยุนฟื้นขึ้นมาเมื่อไรนะ กีฮยอนจะกอดแน่นๆเลย

 

 

 

 

กินเลอะแล้วนะ อ้วนครับ

 

 

 

ชยุน!!!!!”

 

 

กีฮยอนหันขวับไปทางด้านหลังทันทีเมื่อรับรู้ถึงแรงกอดหลวมๆจากคนที่นอนอยู่ (แต่ตอนนี้ลุกขึ้นมานั่งแล้ว) ใบหน้าหวานใสไม่ได้อยู่ห่างจากแฟนหนุ่มของตัวเองเลย ปลายจมูกเล็กชนเข้ากับปลายจมูกโด่งของอีกคน ข้าวกล่องในมือร่วงตกไปกับพื้น แต่ดีที่มินฮยอกเข้ามารับไว้ได้ทัน เลยสามารถเก็บไว้ให้กีฮยอนมันกินต่อได้ แต่ไอ่อ้วนตอนนี้นี่สิ โผเข้ากอดน้องชยุนสุดที่รักของมันแล้ว

 

ทำไมเพิ่งฟื้น..ฮึก.. กีฮยอนขอโทษขอโทษนะ ชยุนกีฮยอน ฮึก.. ขอโทษ…” มุดๆใบหน้าลงกับไหล่กว้างของคนในชุดผู้ป่วยท่ามกลางรอยยิ้มของทุกคน แก้มใสที่แต่งแต้มด้วยสีแดงอ่อนตอนนี้มีเม็ดข้าวเล็กๆเกาะติดอยู่ ชางกยุนเลยโน้มใบหน้าลงไปจัดการกับเจ้าเม็ดข้าวสีขาวนั้นด้วยริมฝีปาก เล่นเอาคนในอ้อมกอดหน้าแดงแจ๋ยิ่งกว่าเดิม

 

ข้าวมันไก่ร้านไหนเนี่ย ใช่ร้านที่อ้วนครับชอบหรือเปล่านะว่าทีเล่นทีจริง สองแขนก็ไม่ยอมปล่อยอีกคนไปเสียที

 

..ร้านไหนกีฮยอนก็ชอบหมดแหละ ฮึก กีกีฮยอนขอโทษนะ..” ช้อนใบหน้ามองเด็กหนุ่มเจ้าของหัวใจด้วยสายตาละห้อย ชยุนมีรอยยิ้มให้กีฮยอนเสมอ เพราะแบบนั้นกีฮยอนจึงรู้สึกผิดมากกว่าเดิม ต่อไปนี้กีฮยอนจะกินให้เยอะๆเลย จะไม่ขัดชยุนแล้ว ชยุนอยากให้กีฮยอนอ้วนๆ กีฮยอนจะกินเยอะๆเลยนะ

 

สัญญากับผม

 

กีฮยอนสัญญานิ้วก้อยเล็กเกี่ยวเข้ากับนิ้วก้อยของอีกฝ่าย พร้อมแตะหัวแม่มือเข้าหากัน แล้วชยุนก็ห้ามตากฝนอีกนะ เข้าใจมั้ย?

 

อ้วนครับของผมก็ห้ามลดความอ้วนอีกนะครับมือหนายกขึ้นเกลี่ยผมม้าที่ปรกรกใบหน้าหวานให้ออกไป ดวงตากลมใสช้อนมองเขาเหมือนลูกกระต่ายตัวน้อยทำให้ต้องโน้มใบหน้าลงไปหวังจะกดจูบให้หายหมั่นเขี้ยว แต่ก็ต้องหยุดเอาไว้ก่อนเพราะสายตาหลายคู่ที่แอบมองอยู่ด้วยความลุ้นระทึก ชางกยุนจึงเปลี่ยนเป็นหอมแก้มป่องๆทีหนึ่งแทน

 

แก้มป่องๆที่ตอนนี้ผลัดเปลี่ยนเป็นสีเลือดฝาดเพราะเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยกระซิบข้างใบหู

 

มัดจำไว้ก่อน

 

 

“……”

 

 

 

เดี๋ยวค่อยกลับไปจูบนะครับ

 

 

 

END

 

 

 

 

/ แถมให้เล็กน้อยเพราะค่าตัวเหลือ /

 

 

 

ชินโฮซอก (วิศวะปีสี่ ประธานชมรมว่ายน้ำของมหาลัย อดีตแฟนคนที่สามของกีฮยอน) : คือกูจะไม่พูดอะไรมาก อิคนแต่งมันบอกว่าค่าตัวเหลือเลยแถมให้ กูนี่อยากจะเอามีดสปาต้าไปจ้วงท้องมันให้หายรำคาญใจ คือมึงกำลังพูดถึงใครกันถึงได้แถมให้? คือแถมยังไงกูก็ไม่ได้ออกสักหน้า เออ! ใช่! กูรู้!! กูรู้วววว!! คือกูรู้ว่าตัวเองเป็นเพียงแต่คัวประกอบต๊อกต๋อย แต่ทีนี้มันจะเกินไปหน่อยแล้ว ทำไมไอ่น้องชอน อิเจ๊โชน่า ถึงได้ออกมากกว่ากูทั้งๆที่เป็นตัวประกอบเหมือนกัน แล้วยิ่งกับนังตุ๊ดดงงี่อะไรนั่น คือออกเยอะกว่ากูอีก.. ยังไงก็เถอะ ถ้ากูเป็นตุ๊ดแล้วจะได้ออกเยอะกับเขาบ้าง แต่งให้กูเป็นตุ๊ดก็ได้นะ กูโอเค

 

ลีจูฮอน (วิศวะปีสอง รุ่นน้องชินโฮซอกที่เคยร่วมชะตากรรมปลุกปล้ำหมูกันมา) : หวังว่าตอนหน้าผมจะได้ออกบ้างนะครับ บอกตามตรงแถมให้ตอนท้ายนี่ไม่ปลื้ม อุตส่าห์ตื่นตีสาม มาแต่งหน้าจนถึงตีสี่ ตีห้าสแตนบายรอเข้าฉาก แต่กลับไม่ได้บท คือเหมือนกับประกาศผลสอบติดมหาลัยแล้วเห็นชื่อตัวเอง แต่ดันผิดนามสกุล อารมณ์กำลังจะกรี๊ดเลยเปลี่ยนเป็นกริบ ก่อนจะเฟดตัวเองออกจากตรงนั้นไปอย่างไรก็แล้วแต่ตอนหน้า ขอบทให้ผมด้วยเถอะครับ / ลืมตามากกว่าสี่สิบห้าองศาแล้วกดดัน /

 

ปาร์คกวังจี (เศรษฐศาสตร์ปีสี่ ผู้ชายที่มีแต่รอยยิ้ม ฉายาแม่ถูกหวยตลอดปี) : ค่าตัวเหลือที่แท้จริงคือผมเองสินะครับ (ยิ้ม) ออกมาแค่ตอนแรกแล้วก็หายสาบสูญไปเลย (ยิ้ม) แต่ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจ (หัวเราะเล็กน้อย) เพราะอย่างน้อยเขาก็ให้ผมออก ขอบคุณมากครับ (ยิ้มอวดฟันสามสิบสองซี่ตามด้วยโค้งสี่สิบห้าองศา)

 

 

 

 

ขอบคุณที่อ่านจนจบ / คัท

ทุกอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง มีขอตอน 4 ด้วย

ถ้ากีฮยอนยังลุกขึ้นมาเล่นซีรี่ย์นี้ไหวจะกำกับบทต่อไป

 

ขอบคุณผู้สนับสนุนหลัก

แบงก์พันเป็นฟ่อนจากน้องชอนที่ทำให้กองถ่ายอิ่มหมีพีมันกันถ้วนหน้า

และลีมินฮยอกพ่อรูปหล่อที่เป็นกำลังใจให้คนแต่งทุกครั้ง 

ขอบคุณค่ะ  #เรื่องราวของอ้วนกี

ลง  19 พ.ย. 58


 
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #364 pk_baby (@pk_baby) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:15
    ทีหลังตลกเพียวๆเลยก็ได้ค่ะ สวงสวีทไม่ต้องทุกวันนี้เค้าเป็นแฟนกันไปแล้ว #ผิด ขำอะฮือ ขำเด็กสุพรรณจะดราม่าแต่ก็หยุดขำไม่ได้555555555555
    #364
    0
  2. #304 dd'chupe (@dearchupe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 03:41
    รักฟิคตลกแบบนี้ 555555ชอบอ่านแล้วมีความสนุก บันเทิงมากกก
    #304
    0
  3. #280 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:03
    กูฮา ไม่มีซึ้งปนหรือดราม่าเอี่ยว นี่ฮาล้วนๆ55
    #280
    0
  4. #158 Princezaclub (@princezazaclub) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 00:11
    สนุก..... น่ารักมากก? อยากได้ชยุนอ่ะกีฮยอนน555
    #158
    0
  5. #123 Nambqj (@Nambqj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 11:36
    โอ้ยยยน่ารักชยุนหน้ามนคนซื่อนี้น่ารักกเกินไปแล้วววว กีีต้องรักเอ็มมากๆนะต๊ะแง้งงงงง กินเข้าไปกินเยอะๆอย่าทำร้ายตัวเองง อยากมีชยุนเป็นของตัวเองงงง
    #123
    0
  6. #119 haneul (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 00:19
    สนุก..55555555555555

    นี้ขำตั้งแต่ตอนแรกอ่ะ 5555555
    #119
    0
  7. #118 Noina21 (@ireen996) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 22:41
    ขำมาก ไม่ว่าเรื่องจะดราม่าขนาดไหน ก็ยังคงความตลกเอาไว้ นับถือไรต์จิงๆ5555555
    #118
    0
  8. #117 qxchxlotte (@qxchxlotte) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 07:11
    คืออ่านแล้วหยุดขำไม่ได้ฮือ 55555555555555555555555555555 อ่านทุกตัวละครแล้วแบบขำหมด อยู่บนแท็กซี่ คนขับถามหนูๆไปโรงพยาบาลก่อนไหม #ผิด แต่งเอ็มกีต่อไปนะคะ (เข้าสาระบ้าง) เป็นคนที่แต่งแล้วฟินสุดๆ ขำด้วยเขินด้วย จะรอติดตามเลย /ปาหัวใจใส่
    #117
    0
  9. #116 LBEBE (@LBEBE) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 05:34
    หยุดขำไม่ได้แล้วค่ะ55555555555555555555555555 อยากมีแบบชยุนสักคนอ่ะหาได้ที่ไหน.. ถ้านังหมูทำแบบนี้กับชยุนอีกเราจะไปแย่งหลัวเธอแล้วนะ /ไม่เกี่ยว พี่น้ำมาต่อตอน5เร้วววว อิอิอิอิอิ สู้น้า
    #116
    0
  10. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 00:15
    อ้วนน่ารักกก คือถ้ามีแฟนให้กินเยอะๆแบบนี้คงเป็นโอ่งไปแล้ว -,,,,,,-
    #115
    0
  11. #114 ChoiBLP (@oorenjisora) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 22:03
    โอ้ยย อารมณ์มันตีกันมาก 5555 เเต่อ่านเเล้วหุบยิ้มไม่ได้ น่ารักมากเเงงง

    นี่เเอบเคืองเเทนเมน 55 คำก็อ้วน สองคำก็อ้วน ก๊าวใจนักกกก
    #114
    0
  12. #113 สึทึ (@firstkittym) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 22:01
    ฟินมาก เขินมาก คือบิดตัวแล้วยังไม่หายเขิน งื้ออออ คือบับ เอ็มกีดีงามมมมมมมมม คือชางกยุนอบอุ่ยอ่ะ กีฮยอนก็แบบน่ารัก แต่งต่อไปเรื่อยๆนะคะ รอติดตามค่า
    #113
    0
  13. #112 aompnt_ (@aomsone) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 22:00
    งืออออ มีความสุข กีฮยอนคนขี้แงน้าาาาา
    #112
    0
  14. #111 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 21:23
    แบบนี้นี่เอง ชางกยุนถึงไม่ชอบให้อ้วนลดน้ำหนัก;____; งืออออ น่ารักจังเลยกยุน คืออยากมีแฟนแบบนี้มาก TT
    #111
    0