(monsta x) ลิ้นชักมอนสตา ☂ เอ็มกี

ตอนที่ 14 : ( changkyun ♡ kihyun ) : trick or treat

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    12 ก.พ. 59


Trick or Treat


IM x KIHYUN | by : namminzizi

ลง  30 ต.ค. 58







 

หลอก หรือ เลี้ยง

 

 

เมนโวคอลตัวเล็กนั่งเพ่งมองหน้าจอคอมด้วยความสนอกสนใจ ดวงตากลมใสไล่อ่านบทความเกี่ยวกับวันฮาโลวีนไปทีละบรรทัดๆอย่างเชื่องช้าและใจเย็น บรรยากาศโดยลอบถูกห้อมล้อมไปด้วยไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ถูกเปิดทิ้งเอาไว้ โคมไฟสีส้มที่อยู่ข้างๆโต๊ะคอมทำให้ห้องนี้ยิ่งดูน่ากลัวเข้าไปอีก

 

ยูกีฮยอน จะไม่หลอนเลย ถ้าเกิดตอนนี้มีเมมเบอร์อยู่ด้วยกันกับเขาบ้างสักคนสองคน

 

แต่ว่าตอนนี้ทุกคนกลับออกไปข้างนอกกันหมดนี่สิ

 

ได้ไงทิ้งเขาไปได้ไง แค่เผลอหลับไปแปบเดียวเอง ตื่นมาก็เจอกับกระดาษโน้ตเล็กๆของมินฮยอกที่เขียนเอาไว้ว่า ไอ่อ้วน! นอนเป็นหมูเลยนะเหนื่อยมากล่ะสิ วันนี้ไม่ต้องออกไปกินของอร่อยๆข้างนอกล่ะกัน เดี๋ยวพวกฉันกินเผื่อเอง เป็นห่วงสุขภาพพุงของนาย ไอ้เพื่อนบ้าถ้าจะเขียนยาวขนาดนี้ก็เขียนลงกระดาษเอสี่แล้วแปะลงหน้าผากเขาเลยก็ได้นะ จะได้ไม่ต้องมาเขียนตัวเล็กๆแล้วเบียดกันอยู่แบบนี้

 

นั่นแหละ.. ยูกีฮยอนก็เลยเคว้งคว้างเลยไง

 

พอเคว้งคว้างไม่มีอะไรทำก็เลยลุกมาเปิดคอมนั่งเล่นไปเรื่อยฆ่าเวลา ตอนแรกก็เข้าไปส่องแฟนคาเฟ่เล่นนะ ทวิตบ้างอะไรบ้าง แต่ก็ดันมีบทความหนึ่งเด้งขึ้นมาต้อนรับวันฮาโลวีนนี่สิ คนไม่มีอะไรทำอย่างยูกีฮยอนจึงต้องกดเข้าไปอย่างช่วยไม่ได้

 

นึกถึงตอนเช้าเลยแฮะ

 

ตอนเช้ามอนสตาเอ็กซ์ใส่ชุดท่านเคาท์ด้วยนะ เห็นกันมั้ยครับ?

 

ข้ามมาที่ปัจจุบันกันดีกว่า

 

 

เกาะตุ๊กตาหรอ..?ตัวอักษรที่ไล่เรียงอยู่บนหน้าจอสี่เหลี่ยมดึงความสนใจจากร่างเล็กได้เป็นอย่างดี บทความตรงหน้าเขียนเกี่ยวกับสถานที่สุดหลอนต้อนรับฮาโลวีนอยู่หลายแห่ง ซึ่งแห่งแรกที่อ่านก็เล่นเอากีฮยอนเสียวสันหลังวาบไปเลยทีเดียว

 

แค่เห็นรูปก็น่ากลัวแล้วอ่า.. ใครจะกล้าไปว่าแล้วก็อ่านต่อไปเรื่อยๆ โรงพยาบาลร้างหรอ..?” …อันนี้น่ากลัวกว่าอันเมื่อกี้อีก ยิ่งอ่านก็ยิ่งกลืนน้ำลายลงคอลำบาก ยูกีฮยอนคนนี้ที่เกิดมาพร้อมความมั่นใจเต็มร้อยแล้วยังมีเรื่องบางเรื่องที่เขาบอกใครไม่ได้เพราะเดี๋ยวจะโดนล้อเอา นั่นก็คือกีฮยอนกลัวผีมากที่สุดในโลก

 

“……”

 

คนขี้กลัวลุกจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วเพื่อไปยังโทรศัพท์ (ส่วนกลาง) ที่อยู่ภายในหอ พวกเขาไม่มีโทรศัพท์ใช้กันหรอกนะ แต่ท่านประธานก็ยังอุตส่าห์ใจดีซื้อโทรศัพท์เจ้าเครื่องนี้ทิ้งไว้ให้ในหอพัก เพื่อเวลาพวกเขาคิดถึงครอบครัวจะได้โทรไปหาได้ (แต่จะใจดีกว่านี้ถ้าเกิดท่านประธานจะกรุณาซื้อให้พวกเขาเลยคนละเครื่อง) และแน่นอนว่าตอนนี้ยูกีฮยอนไม่ได้จะโทรหาครอบครัว

 

Trrrrr Trrrrrrrrr…

 

รับหน่อยสิครับพี่ผู้จัดการ.. ฮื่ออ..”

 

Trrrrr Trrrrrrrrr…

 

ฮื่ออ..ทำไมไม่รับสายผมล่ะ…” พี่ผู้จัดการก็ไปกับพวกนั้นด้วยอ่ะ แค่รับสายผมแล้วผมจะขอให้มินฮยอกหรือไม่ก็ฮยองวอนให้กลับมาอยู่เป็นเพื่อนผมหน่อยก็แค่นั้น ไม่ได้ขออะไรมากเลย ไม่ได้ขอออกไปกินด้วยกันเลยด้วยไม่อยากกินแล้วกับพวกคนใจร้ายทิ้งเขาไว้คนเดียวหน้าตาเฉย แถมไม่ยอมรับสายกันด้วย ใจร้ายใจร้ายทุกคนเลย

 

 

แกร๊ก

 

 

“……”

 

 

เสียงอะไรอ่ะ?

 

หูโทรศัพท์ถูกวางลงอย่างเบามือที่สุดก่อนคนขี้กลัวจะก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว

 

ที่ที่เขายืนอยู่ตอนนี้คือห้องนั่งเล่น เดินไปอีกนิดจะเป็นห้องนอนของเขา ฮยองวอน วอนโฮฮยอง และชยอนูฮยอง และเถิบไปอีกหน่อยก็จะเป็นห้องนอนของไอเอ็ม มินฮยอก แล้วก็จูฮอน แต่ถ้าอีกฝั่งหนึ่งก็จะเป็นห้องครัว เดินตรงไปคือประตูทางออก เลี้ยวซ้ายเป็นห้องน้ำ

 

แล้วเสียงเมื่อครู่นี้มาจากไหนกัน..

 

เหมือนจะมาจากห้องของพวกมินฮยอกเลย

 

จะอะไรก็แล้วแต่.. คุ้มครองผมด้วยนะ ฮึก

 

เท้าเล็กค่อยๆก้าวตรงไปยังห้องนอนของสมาชิกในวงทั้งสาม อย่างน้อยเขาก็ต้องดูแลหอ ถูกมั้ย? หอก็เหมือนบ้าน แล้วตอนนี้เขาก็อยู่บ้านคนเดียวด้วย ถ้ามีโจรเข้ามานะเขาจะเอาอะไรใกล้มือฟาดๆๆให้สลบไปเลย หรือถ้าไม่ใช่โจรก็อาจจะเป็นซาแซงแฟน? แล้วถ้าไม่ใช่ทั้งโจรและซาแซงแฟนล่ะ?

 

“……”

 

 

# ยูกีฮยอนเข้มแข็งเอาไว้นะ

 

 

แอดดดดด

 

เสียงประตูห้องนอนถูกเปิดออกอย่างเชื่องช้าเสียจนเมนโวคอลตัวน้อยลอบกลืนน้ำลายกับเสียงชวนสยองของมัน นี่เขาไม่ได้มาถ่ายทำหนังผีนะ ทำไมมันน่ากลัวแบบนี้ล่ะ..

 

หากทว่าความเป็นห่วงหอ (บ้านที่แสนอบอุ่น) ทำให้กีฮยอนต้องค่อยๆเดินเข้าไปเรื่อยๆ ภายในห้องมืดสนิทเพราะเขาไม่ได้เปิดไฟเนื่องจากหาสวิตซ์ไฟไม่เจอก็ไม่ใช่ห้องของตนเองนี่น่า ไม่ค่อยได้เข้ามาด้วย ถึงเข้ามาก็เข้ามาตอนกลางวันมันก็สว่างอยู่แล้วนี้ เลยจำไม่ค่อยได้ว่าสวิตซ์ไฟมันอยู่ด้านไหน

 

ด้านขวาล่ะมั้ง..

 

 

 

หมับ !

 

 

อ๋า!!!!!!!”

 

 

 

กีฮยอนร้องลั่นเมื่อจู่ๆก็มีมือปริศนามาจับรอบข้อมือเขา แน่นอนว่าเขาสะบัดออกอย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งไปนั่งขุดคู้อยู่กับพื้น (อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ มองไม่เห็น) คนขี้กลัวเอาแต่นั่งกอดเข่าก้มหน้างุดไม่กล้าเงยหน้ามองสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคุณผี (ในจินตนาการ) ถึงแม้จะรู้ว่าคุณผีไม่มีจริงก็เถอะ แต่ถ้าเกิดจู่ๆคุณผีมีจริงขึ้นมาวันนี้ล่ะทำไง?

 

วันนี้เขายิ่งแต่งตัวล้อเลียนท่านเคาท์อยู่ด้วย

 

..คุณผีท่านเคาท์หรอ

 

 

พี่กีฮยอน

 

“…..อื่อ..”

 

 

เสียงเรียกนั่นถ้าไม่ติดว่าเป็นท่านเคาท์กีฮยอนรู้สึกว่ามันคุ้นมาก

 

หรือท่านเคาท์จะปลอมเสียงได้??

 

ท่านเคาท์เสียงเหมือนไอเอ็มเลย...

 

 

 

ผมเอง

 

 

ผมเองอย่างนั้นหรอ?

 

 

ใบหน้าละอ่อนค่อยยอมเงยขึ้นจากหัวเข่าทั้งสองข้าง ไม่รู้ว่าไฟห้องถูกเปิดตั้งแต่เมื่อไร แล้วก็ไม่รู้ว่าท่านเคาท์กลายเป็นไอเอ็มตั้งแต่เมื่อไรด้วย กีฮยอนรู้เพียงว่าตอนนี้เจ้ามักเน่ของวงกำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเขาและเอานิ้วมาเกลี่ยแก้มกลมๆของเขาอย่างแผ่วเบา

 

พี่ร้องไห้ทำไมครับ?

 

..เอ็มไอเอ็ม.. ฮื่อออ…” โผเข้าหาน้องชายร่วมวงทันทีเมื่อเห็นแล้วว่าท่านเคาท์ไม่มีจริง ท่านเคาท์ไม่ได้มาหลอกเขา ก็มีแต่เจ้ามักเน่ตัวดีเนี่ยแหละที่ทำให้เขาหลอนไปเอง มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงเลยเจ้าเด็กบ้า

 

นายไปไหนมา.. ..ฮึกฉัน.. ฮึก.. ฉันนึกว่าผีหลอกฮึก…” ร้องไห้งอแงเป็นเด็กเสียอย่างนั้น เล่นเอาคนอายุน้อยกว่าเกือบไปไม่ถูก ผมอยู่นี่พี่กีฮยอน ไม่ร้องสิครับ หืม..” เอ่ยปลอบคนที่อายุมากกว่าตนเองตั้งสามปีแต่ดันทำตัวเหมือนเด็กอายุ 3 ขวบ เขารู้นะว่าพี่กีฮยอนกลัวผี แต่ก็ไม่คิดว่าจะกลัวขนาดนี้นี่

 

ผมกลับมาก่อนเพราะเป็นห่วงพี่ แล้วพี่ก็งอแงจริงๆด้วย

 

ใคร..! ..ฮึกใครงอแง! เพราะนายนั่นแหละไอเอ็ม กลับมาทำไมไม่พูดอะไรเลยเล่า!..จะ.. ฮึกจะเข้ามาทำไมเงียบๆห้ะ!?พูดไปสะอื้นไปพาให้แรพเปอร์ของวงอดหลุดหัวเราะนิดๆออกมาไม่ได้ มือหนาลูบกลุ่มผมนิ่มและท้ายทอยของอีกคนอยู่ไม่ยอมห่าง ปล่อยให้พี่กีฮยอนคนขี้กลัวของเขานั่งสูดน้ำมูกฟึดฟัดและบ่นเขาไปเรื่อยๆ

 

แล้วเนี่ยฮึก.. ..ออกไปก็ไม่เคยจะบอกกัน ฉันหลับก็ไม่มีใครปลุก..” ความน้อยใจเข้าแทรกเสียอย่างนั้น ออกไปกินกันแค่หกคนได้ไง ฮ..ฮึก.. พี่ผู้จัดการด้วย…” เสียงหวานใสร่ายยาวเป็นห่างว่าวยิ่งกว่าการร้องเพลงบนเวทีเสียอีก หากแต่นั่นกลับทำให้เด็กหนุ่มอมยิ้มไม่ยอมหุบ

 

วอนโฮฮยองเคยบอกว่าเวลาพี่กีฮยอนร้องเพลงแล้วมันน่าฟังเพราะเสียงเจ้าตัวเพราะ แต่ว่าเวลาพี่กีฮยอนบ่นน่ะ ต้องเอามืออุดหูเอาไว้เลย

 

แต่น่าแปลกนะ ที่ตอนนี้มักเน่อย่างไอเอ็มกลับรู้สึกว่า

 

มันก็ยังน่าฟัง

 

 

พูดไม่รู้เรื่องแล้ว สั่งน้ำมูกออกก่อนสิครับมือหนายกมือป้องจมูกแดงก่ำเอาไว้เพื่อให้อีกคนสั่งมันออกมา

 

เพราะนายคนเดียวเลย…” คนเป็นพี่ก็สั่งใส่มือน้องเลยเป็นการลงโทษ ซึ่งไอเอ็มก็ได้แต่หลุดขำให้กับความน่าเอ็นดูของคนตรงหน้า

 

งอนผมหรอ

 

อือ

 

 

ไม่มีการเล่นตัวหรือปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น

 

 

กีฮยอนบึ้งหน้าใส่น้องชายร่วมวงก่อนจะหนีหน้าไปทางอื่น ไม่ต้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆเลยนะไอเอ็ม ฉันไม่หายโกรธนายง่ายๆหรอก พวกมินฮยอกก็ด้วย พวกนายทั้งหมดนั่นแหละ

 

 

งอนเป็นเด็กผู้หญิงเชียวยูกีฮยอน

 

ถ้าหลายคนเปรียบให้ยูกีฮยอนเป็นแม่ของวง ไอเอ็มคนนี้จะขอปฏิเสธ

 

เพราะพี่กีฮยอนน่ะ เหมือนลูกกระต่ายมากกว่า

 

 

เคยเห็นลูกกระต่ายผิวขาว อวบๆ อ้วนๆ ไหม? เหมือนพี่กีฮยอนเลย

 

ให้แครอทก็ไม่กิน งอนก็ไม่ยอมเล่นด้วย หายงอนก็ยาก จะง้อสิบวันก็คงไม่ยอมหาย

 

 

หิวไหมครับพี่กีฮยอน?” — งั้นเอาของกินมาล่อก็ได้

 

กีฮยอนเหล่สายตามองคนตรงหน้าเล็กน้อยก่อนจะเบนสายตากลับไปมองด้านข้างเช่นเดิม ไม่เอา ไม่หิว

 

ไม่หิวแต่มีเหล่นะครับพี่กีฮยอน

 

 

ทำไม

 

 

 

 

น่ารัก

 

 

 

 

งั้นดูหนังผีกันมั้ยครับ?

 

ย่าห์—! ไม่ต้องเลยนะ ห้ามเปิดเลย! นายจะให้ฉันกลัวแล้วก็เอาไปล้อฉันใช่ไหมล่ะ!” ปากยื่นปากยาวใส่น้องเป็นกระต่ายช่างฟ้อง แต่คุณเจ้าของกระต่ายก็ไม่ถือสาหรอกนะ ผมไม่ได้จะล้อพี่สักหน่อย ก็เห็นว่าพี่ไม่มีอะไรทำเอ่ยอธิบายเสร็จสรรพก็เอานิ้วชี้ไปจิ้มๆแก้มพองลมของคนเป็นพี่เล่นเสียอย่างนั้น เลยได้สายตาดุๆกลับมา แต่ก็ไม่เห็นว่าจะน่ากลัวตรงไหนน่ารักจะบ้า ให้ตายสิ

 

ไม่อยากดูจริงๆหรอครับ? ผมชอบดูหนังผีนะ น่ากลัวดี

 

งั้นนายก็ดูไปคนเดียวเลย” — งอนคูณล้านเลเวลแม็กซ์

 

เมื่อหาอะไรมาง้อคนเป็นพี่ไม่ได้ก็เหลือเพียงไม้เดียวที่พอจะช่วยชีวิตมักเน่แรพเปอร์อย่างไอเอ็มได้อยู่

 

 

งั้นให้ผมหลอกพี่เล่นมั้ย?

 

นายว่าไงนะ?เสียงหวานใสร้องทักขึ้นเมื่อคนเป็นน้องเสนออะไรที่ดูไม่เข้าท่า

 

จะหลอกฉันงั้นหรอ? ฉันฟาดนายแน่อิมชางกยุน!

 

ก็รู้อยู่ว่าฉันกลัวแล้วยังจะมาหลอกกันอีก

 

แล้วนี่..! ยังจะมายิ้มอีก!!

 

อิมชางกยุนหยุดยิ้มเดี๋ยวนี้เลยนะ!

 

 

พี่กีฮยอนหลับตาก่อนสิ

 

ไม่เอา! นายจะเอาอะไรมาหลอกฉันห้ะไอเอ็ม!?

 

ไม่หลับโดนหลอกน่ากลัวกว่าเดิมนะ

 

ไม่เอานะ! ฉันไม่ชอบ อื่อไม่เอานะไอเอ็มเริ่มจะกลับมาสะอื้นแล้ว แต่เด็กหนุ่มตรงหน้าก็ยังไม่วายขี้แกล้ง

 

ไม่หลับตามันจะน่ากลัวจริงๆนะครับ

 

นาย…! ไม่เอาสิ! ฉันไม่หลับตา

 

ผมไม่หลอกพี่แรงๆหรอกน่า

 

งั้นนายก็บอกมาสิว่ามันคืออะไร!?

 

บอกไม่ได้ ต้องหลับตาก่อน

 

งั้นไม่เอา..! ชางกยุ—”

 

เสียงหวานใสขาดหายไปแทนที่ด้วยความนุ่มหยุ่นบริเวณริมฝีปาก แผ่นหลังเล็กถูกดันให้ถดถอยหลังไปเรื่อยๆจนติดกับกำแพงห้อง ดวงตาคู่คมประสานเข้ากับดวงตากลมใสในระยะห่างไม่ถึงเซน มันใกล้เสียจนพวงแก้มอิ่มต้องผลัดเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงระเรือตัดกับผิวขาว

 

..อือ..”

 

ไอเอ็มยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะขบเม้มกลีบปากสีสดให้อีกคนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนเขาจะค่อยๆดันแทรกเรียวลิ้นเข้าไปด้านใน ความหวานที่ลิดรอนเข้ามาในความรู้สึกเรื่อยๆทำให้ไอเอ็มไม่รู้จักพอ เขาเล่นจูบย้ำจนกีฮยอนต้องหอบหายใจแรง บดเบียดซ้ำแล้วซ้ำเล่าพาให้กระต่ายตัวน้อยร้องอื้ออึงในลำคอ มือหนากำรอบข้อมือเล็กเอาไว้หลวมๆเพื่อกันไม่ให้พี่กีฮยอนตีเขาได้ แต่เหมือนเจ้าตัวก็คงลืมการตีไปแล้วล่ะว่ามันเป็นอย่างไร

 

ก็ในเมื่อตอนนี้ยูกีฮยอนถูก หลอก เข้าไปเต็มๆเลย

 

 

 

น่ากลัวไหมครับ?

 

“…..”

 

ผมบอกแล้วไงว่าให้หลับตาเสียงทุ้มเอ่ยเบาๆกับกระต่ายตัวน้อยของตนก่อนจะอดไม่ได้ เข้าไปงับปลายจมูกรั้นหนึ่งที  กินได้ไหมเนี่ยคนเนี๊ยะ?

 

กีฮยอนก้มหน้างุดพลางใช้มือดันแผ่นอกน้องชายร่วมวงให้ออกไป ..ออกออกไปเลย..”

 

ก่อนออกไป เล่นกับผมสักหน่อยสิครับพี่กีฮยอนถ้าเกิดกีฮยอนยังมีสติครบถ้วนคงจะหาอะไรสักอย่างมาฟาดหน้ากวนๆนั่นหนึ่งทีแล้วถามเสียงดังๆเลยว่าจะให้เขามาเล่นอะไรอีก แค่นี้นายยังไม่สนุกพอใช่มั้ยไอเอ็ม ไอ่เด็กบ้า

 

ไม่อยากเล่นงอนสิบกะโหลกและดูท่าจะไม่หายด้วย เรื่องอะไรเจ้าเด็กนี่ต้องมาขโมยจูบเข้าด้วยล่ะ ไม่ฟาดให้ก็บุญแล้ว

 

ไม่เอาสิ พี่แค่ตอบคำถามผมเองนี่ก็ยังไม่เลิกคะยั้นคะยอให้พี่ชายขี้งอนตรงหน้ามาเล่นด้วยกัน ใบหน้าคมสันโน้มเข้าไปใกล้อีกคนเล็กน้อยตามประสาคนช่างกวนและชอบแกล้งพี่กีฮยอนน่ะ เป็นคนที่แกล้งแล้วสนุกที่สุดในวง แต่เขาก็อยากให้อีกฝ่ายรู้นะ ว่าที่เขาแกล้งเขาจริงจังนะ

 

 

หลอก หรือ เลี้ยง ดีครับ?

 

“……”

 

 

ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศโดยรอบไปพักหนึ่ง อาจเป็นเพราะกีฮยอนไม่เข้าใจในสิ่งที่ไอเอ็มกำลังเล่นอยู่

 

นายหมายถึงอะไร?เขาถามพลางขมวดคิ้ว เด็กหนุ่มเลยได้แต่อมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะค่อยเอ่ยต่อ หลอกก็เหมือนเมื่อกี้ไงครับพี่กีฮยอน

 

งั้นฉันเอาเลี้ยง!”

 

พี่กีฮยอนแน่ใจนะครับ

 

 

 

ท่าทางกระต่ายตัวกลมจะตกหลุมเด็กปีศาจเข้าให้แล้ว

 

 

 

จมูกโด่งคมสันกดลงบนแก้มใสของคนพี่อย่างฉวยโอกาส

 

 

กระต่ายน่ะ.. ก่อนจะเลี้ยงต้องหลอกล่อมันก่อน

 

 

ก่อนจะเปลี่ยนมาหอมอีกข้างแล้วค่อยผละออกด้วยความเสียดาย

 

 

 

 

งั้นผมจะหลอกพี่เยอะๆ แล้วให้ผมเลี้ยงพี่ไปตลอดชีวิตเลยนะครับ พี่กีฮยอน

 

 

 

 

END

 

 

 

จบทื่อๆเนอะ TT ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ

อะไรไม่รู้แหละแต่คือโมเม้นวันนี้มันฮื่อออออออออออ

ขอบคุณฮาโลวีนและชุดท่านเคาท์ค่ะ เลิ้บ

 

#ลิ้นชักมอนสตา

 


(c)  Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #373 Jaymadhat (@ppenpatra) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:42
    น่ารัก น่าเอ็นดู~~><
    #373
    0
  2. #366 pk_baby (@pk_baby) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:23
    แงงงงง น่ารัก ยัยหมูกลัวผีมันน่าเอ็นดูวววววว มีวิธีเอาออกมาจากชางกยุนมั้ยคะ หวงเจ้าอ้วน ;-;
    #366
    0
  3. #198 SnowflAke (@sasi-akb48) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 17:28
    โอยยเขินมากก พี่กีก็น่ารักน้องกยุนก็น่ารัก
    #198
    0
  4. #106 R_AP81 (@SoneBabyPink) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 03:58
    คือละมุนมาก ดีกับใจ กยุนน่ารักจังลูก กลับมาเพราะห่วงพี่กีด้วย
    #106
    0
  5. #105 ` B.Y. (@blacktist) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 00:44
    โอ้มายก๊อช.... คือจริงๆแพ้ตั้งแต่เอ็มเอามือสั่งน้ำมูกให้กีแล้วค่ะ แต่ตอนจบคือไร ฮือออ หลอกหรือเลี้ยง ไม่ว่าจะหลอกหรือจะเลี้ยงทางไหนก็ได้กินสินะเอ็มนะ แงงงงงง น่ารักกกกก ฮือ T//////T
    #105
    0
  6. #104 npsrjab (@baby-jab-bap) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 22:51
    ฮื่อออ -////- ชางกยุนมาหลอกเจ้มั่งซี่
    #104
    0