(monsta x) ลิ้นชักมอนสตา ☂ เอ็มกี

ตอนที่ 16 : ( hyungwon ♡ shownu ) : เรื่องราวของอ้วนกี (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ก.พ. 59

เรื่องราวของอ้วนกี 4

pairing / Hyungwon x Shownu , rating/ pg , genre / fluff , au
word count / 1,686 , author / namminzizi




สเป :  #ชอนโชน่า 

จะอ่าน 3 ตอนที่ผ่านมาหรือไม่อ่านก็ได้
เพราะยังไงก็เข้าใจอยู่ดี ps. ขอโทษเมนพี่นูทุกคน
แล้วคุณจะหลงรัก น้องชอนกับพี่โชน่ามากขึ้น


- ไม่ชอบขออภัย -



#เรื่องราวของอ้วนกี 1 (จิ้ม)
#เรื่องราวของอ้วนกี 2 (จิ้ม)
#เรื่องราวของอ้วนกี 3 (จิ้ม)


-     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -





เป็นตุ๊ดแล้วมันน่าขยะแขยงมากเลยหรอ

 

ผิดเพศ มันต้องโดนล้อมากขนาดนี้เลยหรอ

 

อยากแต่งตัวเหมือนผู้หญิง อยากใส่กระโปรงบานๆเหมือนเซล่ามูน อยากมีผิวขาวๆดุจน้ำนมธรรมชาติ อยากมีดวงตากลมโต อยากมีริมฝีปากบางสวยและแดงระเรือ อยากใส่รองเท้าส้นสูงให้เวลาเดินมีเสียงกึกก้องเหมือนเจ้าหญิง อยากมีเอวคอดๆเหมือนนางฟ้า อยากมีเสียงหวานเล็กน่าฟัง อยากมีร่างกายอันบอบบางไว้ให้ใครคอยปกป้อง

 

อยากเป็นผู้หญิง

 

แต่ซนฮยอนอูกลับเป็นผู้ชาย ที่มีทุกอย่างตรงกันข้ามกับที่กล่าวมา

 

 

โพล๊ะ!!

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ไอ่ตุ๊ดตัวดำ! ไอ่ตุ๊ดตัวดำ!”

 

ไม่ใช่ตุ๊ด นั่นมันกะเทยเพาะกายต่างหาก ฮ่าๆๆ!!”

 

เสียงเด็กเปรตทั้งหลายที่อยู่ชั้นมัธยมต้นปีแรกกำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานเมื่อเหล่าแก๊งค์ของตนเองโยนไข่ไก่หนึ่งฟองไปโดนเป้าหมายอย่างจัง ซนฮยอนอู มัธยมปลายปีสอง สายศิลป์ภาษา พยายามเก็บกลั้นน้ำตาเอาไว้ด้านในหลังจากเจอพวกรุ่นน้องคอยรุมกลั่นแกล้งล้อตัวเองแบบนี้อยู่ทุกวัน ไข่ไก่ที่เปรอะเปื้อนอยู่เต็มท้ายทอยทำให้เขาต้องค่อยๆเดินไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการล้างมันออก

 

เขามันก็แค่ตุ๊ดหลืบห้อง ไม่มีเพื่อนด้วยซ้ำ กินข้าวกลางวันก็กินคนเดียว เรียนคนเดียว จับกลุ่มทำงานคนเดียว โรงเรียนชายล้วนแบบนี้ทำให้ตุ๊ดอย่างเขากลายเป็นที่กลั่นแกล้งได้ไม่ยาก และกลั่นแกล้งกันอย่างสนุกสนาน เป็นเวลานาน 5 ปี แล้วตั้งแต่ที่ฮยอนอูเรียนที่นี่มา

 

เขาคิดอยู่ในใจเสมอว่าอีกแค่ปีเดียวเขาก็พ้นจากที่แห่งนี้แล้ว โรงเรียนที่เหมือนบ้านหลังที่สอง แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงความอบอุ่นนั้นเลย เขาไม่อยากมาโรงเรียนด้วยซ้ำ เขาเกลียดทุกคนที่คอยแต่แกล้งเขา หากแต่สุดท้ายเขากลับเกลียดตัวเองมากกว่าที่มีรูปร่างที่อัปลักษณ์เช่นนี้

 

ทำไมต้องผิวสีนี้ด้วยซนฮยอนอู

 

ทำไมต้องมีกล้าม! เธอไม่เคยเล่นกีฬาสักหน่อยนึง!!”

 

ทำไมต้องตัวสูงแบบนี้ ยัยน่าเกลียดยัยคนน่าเกลียด!”

 

ยัย.. ฮึก.. ยัยคนน่าเกลียด..ยัยตุ๊ดอัปลักษณ์ฮึกฮือ…”

 

นั่นคือสิ่งที่ฮยอนอูเอ่ยกับตัวเองอยู่หลายครั้งหน้ากระจกที่บ้าน หรือแม้แต่กระจกห้องน้ำที่โรงเรียน เขานึกน้อยใจชะตากรรมตนเองที่ฟ้าส่งมาให้มีใจเป็นหญิง แต่ร่างดันบึกบึนสมชายชาติทหารถือปืนแบกปูนไปโบกตึก หลายครั้งที่ฮยอนอูแอบยิ้มให้กับตนเองอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำเพราะอยากรู้ว่าเวลาตนเองยิ้มแล้วมันจะน่ารักไหม หากทว่าดันมีเพื่อนมาเห็นแล้วเอาไปล้อจนโดนแกล้งอีกครั้ง

 

บางทีฮยอนอูก็แอบเข้าไปหลบในห้องน้ำเพื่อลองทาลิปมันดูสักครั้ง หลบทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน เป็นลิปมันเปลี่ยนสีที่ฮยอนอูชอบ ฮยอนอูเคยเห็นในโทรทัศน์ว่าถ้าทาแล้วมันจะเปลี่ยนสีฟรุ้งฟริ้งได้ ฮยอนอูชอบ มันดูเซล่ามูนมากๆ ฮยอนอูเลยลองแอบทาดูก่อนจะเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยความไม่มั่นใจ ทุกคนก็เลยล้อฮยอนอูว่าไปกินไก่ในห้องน้ำมาหรอ ปากมันเชียว ฮ่าๆๆ

 

จนสุดท้ายทุกคนก็จับได้ว่าฮยอนอูแอบเข้าไปทาลิป

 

 

ซนฮยอนอู ไม่อยากถูกแกล้งอีกแล้ว

 

 

 

โอ้ยยยย ไอ่ตุ๊ดตัวดำแอบทาลิปเว้ย! พวกมึงดูปากมันดิๆๆ

 

ไหนวะไหน.. โหหหห น้องสาว เอ้ย! เจ๊! จะเดินไปไหนครับเจ๊ กลับมาก่อนนน แหมมม

 

ฮิ้วววว สวยไม่เบานะเนี่ย เร็วพวกมึงต้อนรับกะเทยยักษ์หน่อยเร็ว

 

จัดไปเลยพวก!”

 

 

แล้วเพื่อนๆในห้องก็วิ่งกรูเข้าไปหาฮยอนอูเพื่อจะแกล้งเอาโบว์มารัดศีรษะให้ บางคนก็แอบไปขโมยกระโปรงน้องสาวที่บ้านมาเพื่อเอามาแกล้งฮยอนอูถึงที่โรงเรียน บางคนก็แอบไปหยิบลิปสติกสีแดงของอาจารย์มาเพื่อแกล้งฮยอนอูเช่นเดียวกัน

 

ไม่เอาไม่เอา ไม่อยากเป็นแบบนี้ ฮ..ฮึก

 

สองเท้าสั่งให้วิ่งออกไปจากห้อง แต่เหมือนยิ่งวิ่งพวกคนช่างแกล้งก็ยิ่งเพิ่มเยอะมากกว่าเดิม ยิ่งเป็นเวลาเลิกเรียนแบบนี้เด็กนักเรียนยิ่งเห็นเหตุการณ์เยอะ พวกกลุ่มที่เคยแกล้งฮยอนอู ไม่ว่าจะชั้นเรียนใดก็เห็นเป็นเรื่องน่าสนุกและเข้ามาร่วมด้วยมากขึ้นเรื่อยๆ แม้เหล่าอาจารย์จะสั่งห้ามและเอ่ยดุแต่คนพวกนั้นก็ไม่ยอมฟัง เพราะส่วนมากก็เป็นลูกคนใหญ่คนโต สมาคมผู้ปกครองกันทั้งนั้น อาจารย์ไม่กล้าเข้ามายุ่งหรอก

 

ฮยอนอูจึงต้องวิ่งเข้าไปในตึกเรียนแล้ววิ่ง วิ่ง และ วิ่งขึ้นไปบนชั้นดาดฟ้าเพื่อหนีพวกคนเหล่านั้น

 

โชคดีที่ไม่มีใครเห็น

 

แต่โชคร้ายที่ฮยอนอูไม่เห็นว่ามีนักเรียนอีกหนึ่งคนยืนอยู่บนดาดฟ้าแห่งนี้ด้วย

 

 

“……”

 

“……”

 

 

ต่างคนต่างเงียบ ฮยอนอูนักเรียนชายชั้น ม.5 มีสภาพไม่ต่างจากลูกคิงคองตกต้นไม้ เนื้อตัวเต็มไปด้วยคราบสีดำจากเขม่าฝุ่นทั้งหลายแหล่ ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยหยาดน้ำสีใสที่ไหลนองจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง ดวงตาเรียวเล็กแดงก่ำ ถึงแม้จะร้องไห้เสียจนเหนื่อยและอ่อนแรงมากเพียงไร หยาดน้ำตาเหล่านั้นก็ไม่ยอมหมดไปเสียที

 

..จะแกล้งฉันอีกใช่มั้ย..”

 

“……”

 

..ฮึกแปบแปบนึงนะฮึก..” ฮยอนอูสูดน้ำมูกฟึดฟัดเพราะหายใจไม่ทัน หัวใจเต้นแรงตุบๆเพราะความกลัว แต่บางทีมันก็แผ่วเบาเหมือนจะหยุดเต้นเมื่อรู้ว่าตัวเองจะโดนแกล้งให้อับอายอีกครา

 

จะแกล้งฉันก็ได้นะ.. ฉันชินแล้ว..อีก.. ฮึกอีกปีเดียวฮึกอีก 1 ปี..ฮือ…” พูดไปร้องไห้ไป ร่างสูงใหญ่แต่หัวใจบอบบางทิ้งตัวลงนั่งไปกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เข่าทั้งสองข้างถูกยกขึ้นมากอดก่อนศีรษะกลมมนจะซบลงไปอย่างไร้ที่พึ่ง แผ่นหลังกว้างสั่นระริกเหมือนลูกนกด้วยความเจ็บปวดที่อันแน่นมานานนับปี

 

พ่อเคยบอกฮยอนอูอยู่เสมอว่าอย่าร้องไห้ เพราะลูกผู้ชายเขาไม่ร้องไห้กันหรอก

 

แต่พ่อไม่เคยรู้ว่าฮยอนอูอยากร้องไห้ให้มันเยอะๆ เผื่อสักวันหนึ่งฮยอนอูจะได้เป็นผู้หญิงบ้าง

 

ขอแค่เป็นผู้หญิงฮยอนอูไม่เคยขออะไรอีกเลย

 

 

 

 

ร้องไห้ทำไมครับ

 

 

 

 

เสียงหนึ่งที่ไม่คุ้ยเคยดังขึ้นตรงหน้า นั่นทำให้ฮยอนอูรับรู้ได้ว่าเด็กหนุ่มมัธยมต้นคนนั้นได้เดินมานั่งยองๆตรงหน้าเขาแล้วพร้อมกับฝ่ามือที่แตะแขนของเขาอย่างไม่รังเกียจ

 

อย่าร้องไห้สิครับ

 

 

“……”

 

 

ร้องไห้แล้วไม่สวยนะ

 

 

 

น้ำตากลับไหลลงมาอีกครั้ง และซนฮยอนอูไม่สามารถหยุดมันได้เลย

 

แชฮยองวอน มัธยมต้นปี 2 ห้องคิง เสียสละอกอุ่นๆให้กับรุ่นพี่ ม.5 ตรงหน้าให้เข้ามาซบได้ตามอำเภอใจ เรียวแขนที่ไม่ใหญ่เท่ารุ่นพี่หากกลับดูแข็งแรงมากกว่าอีกคนได้โอบล้อมร่างบึกบึนเข้าไว้ในอ้อมกอด ฝ่ามือหนาคอยลูบแผ่นหลังที่เอาแต่สั่นสะท้านอย่างน่าสงสาร เสียงใหญ่ๆเอ่ยไม่รู้ภาษาอยู่ในอกของเขาเหมือนต้องการระบายหลายสิ่งหลายอย่างออกมา และแชฮยองวอนก็ยินดีที่จะเป็นที่รองรับนั้น

 

ใช่ว่าไม่รู้ ใช่ว่าไม่เห็น

 

เด็ก ม.2 อย่างเขาก็เป็นคนหนึ่งที่เห็นรุ่นพี่ ม.5 คนนี้โดนแกล้งอยู่ทุกวัน

 

ไม่ใช่ว่าสงสาร แต่เป็นเพราะเขาเคยแอบไปเห็นรุ่นพี่คนนี้ยิ้มให้กับตัวเองในกระจก

 

รอยยิ้มนั้นมันบริสุทธิ์มาก

 

จนตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าคนพวกนั้นกล้าทำลายรอยยิ้มบริสุทธิ์แบบนี้ลงไปได้ยังไง

 

เด็กหนุ่มค่อยๆผละตัวออกจากร่างใหญ่โตของรุ่นพี่ขี้แย หลังมือคอยยกเช็ดหยาดน้ำตาให้ไม่ยอมห่าง

 

 

พ่อของผมเป็นหมอ..” เสียงแหบเสน่ห์เกริ่นอะไรบางอย่างขึ้นมาเรียกความสนใจจากฮยอนอูได้เป็นอย่างดี เพราะมันน้อยนักที่จะมีใครมานั่งคุยกับเขาด้วยความจริงใจและรอยยิ้มใจดีแบบนี้ หากแต่เด็กหนุ่มรุ่นน้องตรงหน้ากำลังเป็นคนนั้น คนที่ทำให้ก้อนเนื้อบริเวณหน้าอกด้านซ้ายที่ปกติแตกหักและบุบสลายไม่มีชิ้นดีกลับมามีชีวิตขึ้นใหม่อีกครั้ง

 

 

ก้อนเนื้อที่ตอนนี้มันกำลังถูกรักษาแล้ว

 

 

ด้วยน้ำเสียงอันอบอุ่น

 

หมอน่ะ.. ไม่อยากให้คนไข้ที่ตัวเองรักษาอยู่ร้องไห้หรอกนะครับ

 

 

ด้วยฝ่ามือที่คอยปกป้องเขาไว้

 

รู้ไหมว่าน้ำตาพวกนี้ มันไม่ได้เหมาะกับพี่เลย

 

 

 

“....ฮึก.. นาย…”

 

 

 

มาเป็นคนไข้ของผมนะครับ.. ต่อไปนี้ผมจะปกป้องพี่เอง

 

 

 

มันไม่ใช่ความสงสาร แต่มันคือสิ่งที่เขาต้องการจะทำให้ด้วยหัวใจ

 

มันไม่ใช่ความเห็นใจ แต่มันคือความอบอุ่นที่เขาสามารถส่งผ่านให้อีกคนรับรู้ได้

 

ความรักไม่มีเส้นอะไรมาขีดจำกัด ทั้งเรื่องเพศ รูปร่าง และอายุ

 

ใครจะว่าอย่างไรแชฮยองวอนไม่เคยสน เขารักในสิ่งที่ซนฮยอนอูเป็นอยู่

 

หัวใจของซนฮยอนอูที่ใครๆก็ต่างรังเกียจและไม่ยอมรับ

 

 

เขาจะเป็นคนนั้น ที่รับมันไว้เอง

 

 

 

END



 

ไง 5555555555555555555555555555555555555
มันซึ้งน้าเอาจริงๆ ชอบมากเลย จะหาแบบน้องชอนที่ไหนได้
คือมีเพื่อนสนิทเป็นตุ๊ด แล้วเหมือนเอาชีวิตนางมาแต่ง
55555555555555555555555555555555555555
55555555555555555555555555555555555555555
ขอโทษนะเพื่อนรัก แต่สำหรับฉันแกมันสวยที่สุดแล้ว
เลิกถามได้แล้วว่าวันนี้ลิปสีอะไรหรือกูสวยมั้ย มึงสวยทุกวัน
ขอให้ได้หลัวเร็วๆอย่างที่บ่นอยู่ทุกชั่วโมง เอาแบบน้องชอนก็ได้
รักนะเพื่อน ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆที่ทำให้เข้าใจตุ๊ดมากขึ้น



ลง  19 พ.ย. 58

 
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #365 pk_baby (@pk_baby) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:18
    ฮือออ ซึ้ง ;-; น้องชอนหล่อมากค่ะลูก แต่เอ้อ กำลังจะดราม่าหลุดขำกับลิปเปลี่ยนสีอีกจนได้5555555555555
    #365
    0
  2. #331 PuppyBH (@fiasmaxim) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 03:30
    เอ็นดูตอนแอบไปทาลิป งื้ออออออ แต่ขอขำก่อนนะแปบนึง 5555555555555555555
    #331
    0
  3. #281 Cap.MilanP (@aileen93) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:31
    ตลกปนขำอ่ะ 
    #281
    0
  4. #159 Princezaclub (@princezazaclub) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 00:15
    จุดพลุ555
    #159
    0
  5. #124 Nambqj (@Nambqj) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 17:42
    โอ้ยยยยดีกับใจพี่แชชชชคนดีลูกชายหมอฮรืออเจ้โชนนนนนนนนนเจ้อย่าร้องนะ ฮรือออออคือสงสารแรงง
    #124
    0
  6. #120 ` B.Y. (@blacktist) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 / 21:12
    โอ๊ยยยย สงสารพี่ฮยอนอู ; _____ ; ทำไมทุกคนต้องแกล้งพี่ฮยอนอู สงสารอ่ะ ฮืออออออ แต่ในเรื่องร้ายๆมันก็มีเรื่องดีเนอะ พี่ฮยอนอูได้มาเจอกับฮยองวอนไง แฮปปี้แล้วเนอะ ฮืออออออ
    #120
    0