(monsta x) ลิ้นชักมอนสตา ☂ เอ็มกี

ตอนที่ 17 : ( hyungwon ♡ kihyun ) : mr.chae (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    12 ก.พ. 59

Mr.Chae 2

pairing / Hyungwon x Kihyun , rating / pg , genre / fluff , au
word count / 7,848 , author / namminzizi



แปลงมาอีกแล้ว
แต่มันฮยองกีดีกับใจมาก y - y
ไม่ชอบกดปิดไปเลยค่ะ
ลง  
3 ธ.ค. 58

- อ่านตอนแรกก่อนจะเข้าใจเนื้อเรื่องมากขึ้นค่ะ -

( มิสเตอร์แช 1 )




 


อือ

ชายหนุ่มครางต่ำในลำคอ เปลือกตากระพริบสองสามครั้งเมื่อโดนแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องกระทบลงมา ใบหน้าหล่อเหลาเบือนหลบแดดอ่อนเหล่านั้นเพราะยังอยากนอนต่อให้คุ้มกับแรงเหนื่อยที่เสียไปเมื่อคืน แต่เหมือนเขาจะลืมอะไรไปบางอย่าง

 

ว่าเขาไม่ได้นอนอยู่คนเดียวบนเตียงนี้

 

“Morning, Hyungwon” เสียงหญิงสาวเอ่ยทักเขาในยามเช้า ใบหน้าสละสรวลรับกับผมสีทองส่องสว่างยาวสลวยไปจนถึงกลางหลัง ร่างของพวกเขาทั้งคู่จมอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ดวงตาคู่สวยสีทองของสาวชาวตะวันตกกำลังส่งยิ้มให้ฮยองวอนผ่านนัยน์ตาคู่นั้น พาให้ชายหนุ่มยิ้มตอบกลับก่อนจะมอร์นิ่งคิสบนหน้าผากสวยของสาวฝรั่งเศส

“Morning kiss,  Alenna” ตอบกลับหญิงสาวเอเลนน่าเสียงแหบพร่าแต่มันกลับมีแรงเสน่ห์ดึงดูดกว่าปกติเสียอีก

ฮยองวอนยิ้มมุมปากก่อนจะลุกขึ้นนั่ง เสื้อผ้าของพวกเขาทั้งคู่ยังคงกองอยู่กับพื้น ไม่ต้องบอกว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเขากับสาวต่างชาติคนนี้จะเป็นเพียง One night stand ก็ตาม แน่นอนว่าเขาไม่มีแฟน ไม่มีคู่รัก หรืออะไรทำนอนนั้นอยู่แล้ว ผู้ชายอย่างเขา ผู้ชายที่ชื่อ แชฮยองวอน ไม่ใช่เพลย์บอย แต่เรื่องอย่างว่าก็ไม่น้อยน่าใคร และมันต้องเป็นเพียงความสัมพันธ์ทางกายเท่านั้นที่ต้องจบลงแค่คืนเดียว

ไม่มีหรอกผู้หญิงหน้าไหนที่ทำให้เขาติดใจจนต้องเรียกร้องคืนต่อไป

 

เว้นเสียแต่คืนนั้น

คืนที่บอกกับใครไม่ได้ว่าผู้ชายอย่างเขา

ใจเต้นกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับลูกแมวแสนสวยตัวหนึ่ง

 

แต่ตอนนี้ลูกแมวตัวนั้นได้หายไป

 

ร่วมสองเดือนกว่าที่เขาต้องคอยลอบมองหน้าต่างบานใสอย่างมีความหวัง เป็นแค่ความหวังเล็กๆของเขาที่จะได้เห็นร่างขาวนวลนั่นกระโดดเข้ามาในห้องเขาอีกครั้ง แต่มันก็ไร้ซึ่งวี่แวว

หรือทั้งหมด? มันจะเป็นเพียงแค่ความฝันที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริง

 

บ้าไปแล้ว

 

ชายหนุ่มลุกขึ้นแต่งตัวให้เรียบร้อยเช่นเดียวกับสาวหุ่นเซ็กซี่ สัดส่วนของเธอเป็นที่หมายปองของใครหลายๆคนเพราะเป็นถึงนางแบบแนวหน้าของฝรั่งเศส เป็นเรื่องบังเอิญที่เขาไปเจอเธอเพราะได้ร่วมงานด้วยกัน นางแบบสาวสวยที่ต้องมาเป็นแบบให้เขาวาดรูป แน่นอนว่างานของพวกเขานั้นจบลงตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

ฮยองวอนบอกลาสาวสวยเพื่อนร่วมงานที่ยังคงมีท่าทีอ้อยอิ่งไม่อยากจากหนุ่มจิตรกรสุดหล่อไปไหน จนฮยองวอนต้องเดินไปหาเธอ เรียวแขนโอบรอบเอวคอดเล็กเอาไว้ ใบหน้าคมคายโน้มลงแต้มจูบให้กับเธอเป็นของขวัญดีๆก่อนจาก ซึ่งนางแบบสาวเองก็ยินดีและพอใจไม่น้อย แค่เท่านี้ก็ถือว่าคุ้มมากแล้วกับความสุขและความสนุกเล็กๆน้อยๆของเธอ

 

“See you, Hyungwon”

 

สิ้นเสียงหญิงสาว ประตูก็ถูกเปิดออกไปพร้อมกับร่างของเธอก่อนมันจะปิดลง แต่ไม่ถึงสองวิมันก็ถูกเปิดออกมาใหม่พร้อมกับร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เดินเข้ามาโดยไม่ได้ขออนุญาตก่อน แต่มันก็เป็นปกติไปแล้วล่ะ

ว่าไงพ่อคนแบด เมื่อคืนมันส์มากมั้ยครับ?มินฮยอก หรือ ลีมินฮยอก หนุ่มชิคชั้นสิบสองเอ่ยถามประโยคกวนก่อนจะส่งขนมปังโฮลวีตในมือเข้าปาก ดีนะที่ถือติดมาด้วยหนึ่งแผ่นเพราะพอเข้ามาในห้องของคุณฮยองวอนคนแบดกายส์แล้ว เพิ่งจะรู้ว่าขนมปังห้องมันหมด

 

พึ่งอะไรไม่ได้จริงๆเพื่อนคนนี้

ถ้าเกิดห้องเขาหมดบ้างทีนี้จะมาขอใคร??

 

ก็ดี

ก็ดีนี่หมายถึงหุ่นนางแบบสาวหรือเซ็กส์ครับคุณเพื่อน?เป็นอีกครั้งที่มินฮยอกยังคงเลือกที่จะกวนเพื่อนตนเองต่อไปแต่ก็ไม่ได้รับเสียงตอบกลับใดๆจากฮยองวอนนอกจากการไหวไหล่เล็กน้อยว่ามันก็ดีทั้งสองอย่างนั่นแหละ

 

แต่เอาเข้าจริงๆ มันก็ไม่มีใครหรือคืนไหนที่เยี่ยมเท่ากับลูกแมวกีฮยอนของเขาอีกแล้ว

 

แล้วนี่มาทำไมคนแบดกายส์กายหันไปถามก่อนจะเห็นเพื่อนตนเองกำลังรื้อลิ้นชักในตู้ของเขาอยู่

นายพอมีไขควงมั้ย? หน้าต่างห้องฉันพังว่ะ

ฮยองวอนหยุดคิดเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหาเพื่อนที่ปากก็คาบแผ่นขนมปังส่วนสองมือก็ขุดคุ้ยลิ้นชักเขาไปมา หยิบเจอดินสอก็ขว้างทิ้งบ้างล่ะ ควานเจอยางลบก็เขวี้ยงทิ้งบ้างล่ะ เจออะไรที่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการก็หยิบออกวางมั่วเละเทะอยู่บนพื้นและบนโต๊ะแถวๆนั้น นี่ลีมินฮยอกกำลังจะพังห้องของเขาอย่างนั้นหรอ?

อยู่อีกลิ้นชัก มานี่บอกเสียงเข้มก่อนจะนำไปยังอีกลิ้นชักที่มีไขควงอยู่ในนั้น ถ้าจำไม่ผิดก็คิดว่าตนเองน่าจะเก็บอุปกรณ์ซ่อมแซมไว้ในนี้ล่ะนะ หากทว่าพอเปิดลิ้นชักออกมามันไม่ได้เจอแค่ไขควงน่ะสิ

นั่น.. รูปวาดใครวะฮยองวอน?มินฮยอกเอ่ยถามก่อนเอื้อมไปหยิบรูปวาดเล็กๆที่ถูกบรรจงวาดด้วยดินสอสีเข้มและประณีตมากเสียด้วย ดูๆไปเพื่อนของเขาก็มีฝีมือใช่เล่นถึงได้วาดรูปสาวน้อยหูแมวคนสวยนี่ขึ้นมา

 

แล้วนี่ต้องส่งมั้ย??

หรือขายเท่าไหร่?

บอกตามตรงว่าลีมินฮยอกคนนี้หลงรักแมวน้อยในรูปเข้าเต็มเปาเลยล่ะ

 

ไม่ขาย และ ไม่ให้ ไม่ต้องมองแบบนั้นฮยองวอนดักอย่างรู้ทันก่อนจะฉวยรูปวาดที่ถูกใส่กรอบอย่างดีมาถือไว้ในมือและเก็บมันลงลิ้นชักอย่างเรียบร้อยกันหนุ่มชิคบ้าขนมปังมองอีก ท่าทางแบบนั้นเลยได้เสียงลากยาวเป็นการหยอกแซวจากเพื่อนตัวดีพร้อมกับดวงตาคู่คมของเจ้าตัวที่หรี่มองเขาอย่างจับผิด

หูยยย มีของดีก็เก็บไว้คนเดียว คือนางแบบหุ่นเอ็กซ์ไม่พอหรอครับพ่อคนแบด มีซ่อนสาวน้อยหูแมวสุดสวยไว้ด้วย ร้ายว่ะมินฮยอกยังไม่ยอมเลิกแซว ว่าแต่สาวน้อยหูแมวในรูปนั่นใครอ่ะ? เคยมาที่นี่มั้ย อยากรู้จักว่ะ

จิตรกรหนุ่มเดินเลี่ยงไปอีกทาง ไม่ยอมตอบเพื่อนสนิทที่เอาแต่เซ้าซี้ถามอยู่นั่นแหละว่าสาวน้อยในรูปนั่นใคร ทำไมถึงได้สวยน่ารักน่าลองน่าจูบน่ากดน่าขยี้ให้แหลกมากขนาดนั้น คำพูดลามกตลกๆของลีมินฮยอกทำเอาผู้ชายร้ายเงียบอย่างฮยองวอนเผลอกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

 

จะว่ายังไงดีล่ะ

 

ก็เขาขยี้จนแหลกมาแล้วน่ะสิ

 

ไม่เคยมา และนายฮยองวอนหันหลังไปชี้หน้าเพื่อนตัวดีที่ยังไม่ยอมเลิกตื้อขอเจอกับลูกแมวของเขา ไม่ต้องรู้จักกับเขา รู้เรื่องนะ

ครับๆๆ รู้เรื่องเลยครับ แหม..แค่นี้ก็ทำเป็นหวง บ่นอุบอิบก่อนจะอุทานดังเมื่อจู่ๆเพื่อนรักคนแบดก็โยนไขควงมาให้ ดีนะที่ตั้งตัวทันไม่งั้นโดนไขควงแสกหน้าไปแล้ว มันแหลมนะเว้ย ทำอะไรบอกกันก่อนบ้างดิวะ นี่ถ้าหน้าหล่อๆของลีมินฮยอกคนชิคเกิดเป็นรงเป็นรอยขึ้นมาแล้วใครจะรับผิดชอบวะ บอกที?

เค ไปล่ะบอกลาเพื่อนก่อนจะได้เวลาขึ้นไปซ่อมหน้าต่างเฮงซวยของตนเองเสียที หากแต่แรงสั่นในกระเป๋ากางเกงก็หยุดเท้าทั้งสองข้างของมินฮยอกหนุ่มชิคไว้เสียก่อน

ยอบอเซโย?

ฮยองวอนเดินไปเก็บข้าวของต่างๆในห้องที่ลีมินฮยอกเพื่อนที่แสนดีเข้ามาทำมันเละเทะไปหมด ตอนแรกว่าจะล้มตัวนอนบนเตียงต่อเพราะยังไม่หายง่วง แต่ตอนนี้ดันมีงานเข้าเสียอย่างนั้น จะโทษใครนี่ไม่ต้องถาม คงต้องโทษเพื่อนบ้าขนมปังที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่นั่นแหละ

โอเคครับ แล้วผมจะรีบไปมินฮยอกวางสายแล้วยัดมือถือเครื่องสวยลงกระเป๋ากางเกงเช่นเดิม เห้ยฮยองวอน พอดีมีงานเข้าว่ะ ฝากซ่อมหน้าต่างหน่อยดิ

คำพูดของลีมินฮยอกทำเอาฮยองวอนต้องวางสมุดดินสอปากกายางลบต่างๆที่ถืออยู่ในมือลงลิ้นชักจนเกิดเสียง ถึงแม้จะไม่ดังมากแต่มันก็บ่งบอกได้ว่าลีมินฮยอกไม่น่าลองของเอาเสียเลย สายตาคู่คมจ้องมองเพื่อนตัวดีที่กำลังส่งยิ้มแหะๆให้เมื่อใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความรำคาญและเบื่อกับความวุ่นวายของมันที่เป็นอยู่ตอนนี้

ไม่เอาน่าฮยองวอน… I’m not your friend? No.. no.. I’m your friend. ไปแปบเดียวเดี๋ยวกลับมาน่า นะ นะกระพริบตาปริบๆเป็นเชิงอ้อนวอนว่าช่วยเดินบันไดหรือขึ้นลิฟต์ไปซ่อมหน้าต่างห้องของฉันหน่อยเถอะ ชั้น 12 ห้อง 217 นะเว้ย ฝากด้วย

ฮยองวอนแทบจะเดินเข้าไปฟาดหัวเพื่อนตัวเองด้วยไขควงสักครั้งสองครั้ง ที่ไหว้วานให้เขาไปซ่อมหน้าต่างให้น่ะไม่เท่าไร แต่ที่รำคาญมากก็คงจะเป็นไอ้ท่าทางเมื่อครู่นี้ที่มากระพริบตาทำตัวออดอ้อนใส่ มันทั้งน่าขยะแขยงและน่าขนลุกแปลกๆ

อืม

แค่คุณเพื่อนคนแบดกายส์ตอบรับเบาๆว่า อืม ลีมินฮยอกก็วาดรอยยิ้มกว้างอวดฟันขาวบนใบหน้าก่อนจะโยนไขควงกลับไปให้เพื่อนรักแต่อีกฝ่ายกลับรับมันได้อย่างสวยงามและทันท่วงที ท่าทางของฮยองวอนดูเท่ห์กว่าเขาเมื่อครู่นี้เยอะจนต้องเบะปากให้มันไปหนึ่งที แต่เพราะกลัวว่าคุณเพื่อนคนแบดจะเปลี่ยนใจไม่ซ่อมให้ก็เลยต้องปรับใบหน้าให้เป็นเหมือนเดิม

 

Mr.Chae (2)

 

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อแขนกุดสีขาวกับกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มที่มีรอยขาดเล็กน้อยตรงช่วงหัวเข่าทั้งสองข้างตามแบบที่ช่างเสื้อผ้าตัดไว้ สองเท้าของจิตรกรหนุ่มก้าวเดินไปตามทางเดินของโรงแรมที่ดูสะอาดสะอ้าน ชั้น 12 ของมินฮยอกมันก็ไม่ได้ต่างจากชั้น 11 ของเขาสักเท่าไร หรือต้องบอกว่ามันไม่ได้ต่างกันเลยน่าจะดีกว่า

กุญแจห้องที่เพื่อนตัวดีเอามาให้เขาก่อนที่เจ้าตัวจะออกไปทำธุระด่วนถูกไขเพื่อปลดล็อคกลอน กลิ่นแรกที่โชยออกมาจากห้องของลีมินฮยอกหนุ่มชิคนั่นก็คือกลิ่นของขนมปังแสนหอม ที่คาดว่าห้องของเจ้าตัวคงเต็มไปด้วยขนมปังโฮลวีตเป็นแน่ เขาเองก็เพิ่งจะเห็นกับตาว่าวันนี้ลีมินฮยอกเพื่อนของเขานั้นรักในแผ่นขนมปังขาวๆนั่นมากเพียงใด

หากแต่พอเดินเข้ามาในห้องแล้วก็ต้องแปลกใจกับบางสิ่งบางอย่าง

เขาค่อยๆเดินไปยังบานหน้าต่างที่มันเกิดอาการพังอย่างที่เพื่อนบอก หากแต่สิ่งที่เรียกความสนใจจากฮยองวอนได้ไม่ใช่หน้าต่างที่พัง หากแต่เป็นที่นอนเล็กๆที่วางอยู่ใต้บานหน้าต่างต่างหาก

 

ไม่ยักรู้ว่ามินฮยอกเลี้ยงสุนัขด้วย

 

ฮยองวอนไหวไหล่เขาไม่เห็นต้องไปสนใจเรื่องของเพื่อนมากนักเลย แค่ซ่อมให้อีกฝ่ายให้มันเสร็จๆไปจะได้กลับห้องตัวเองเสียที งานวาดที่ยังค้างคาอยู่เขาจะได้สานต่อมันให้จบๆ แน่นอนว่าหนึ่งในงานค้างนั่นก็มีศิลปะที่ชื่อว่า ยูกีฮยอน อยู่ด้วยเช่นกัน

 

 

‘ Do you miss me, Mr.Chae?

 

 

ประโยคจากน้ำเสียงหวานใสนั่นย้อนกลับเข้ามาในความคิดอีกครั้ง

คิดถึงสิ คิดถึงมาก คิดถึงจนต้องวาดรูปออกมาเป็นสิบยี่สิบแผ่น

แต่ก็ไม่เห็นจะคลายความคิดถึงเหล่านั้นได้เลย

 

 

แกร็ก

 

น็อตตัวแรกหลุดลงมาเมื่อมันมีสภาพที่สนิมเกราะจนเขรอะ นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้หน้าต่างห้องของมินฮยอกเปิดไม่ออก ความจริงแล้วมินฮยอกจะจ้างช่างให้มาซ่อมก็ได้ หรือจะบอกทางโรงแรมก็ได้ว่าเกิดปัญหากับหน้าต่างห้องตนเองจะได้ไม่ต้องมาลำบากซ่อมกันเองแบบนี้ แต่ก็อย่างว่า นักเขียนคอลัมน์อย่างลีมินฮยอกขี้เหนียวมากแค่ไหน ตื่นเช้ามาก็ทานเพียงขนมปังหนึ่งแผ่นกับกาแฟอีกหนึ่งกระป๋อง อาหารเช้าที่ดูท่าจะไม่อิ่มแต่ลีมินฮยอกก็ไม่หวั่นเร่งเดินทางออกไปส่งงานกับบอสใหญ่เช่นทุกวัน

เหมือนวันนี้ด้วยที่โดนเรียกให้ไปส่งงานกะทันหัน

หรือถ้าจะเรียกให้ถูกน่าจะเป็นแก้งานมากกว่า

ฮยองวอนใส่น็อตตัวใหม่ลงไปในช่อง เขาถือกล่องอุปกรณ์ติดตัวมาด้วย ความไม่สับเพร่าของเขานับเป็นเรื่องที่ดี ก็คิดไว้อยู่แล้วว่าถ้าขึ้นมากับไขควงอันเดียวมันจะไปซ่อมอะไรได้

ใช้เวลาไม่นานนักคุณจิตรกรสุดหล่อก็ซ่อมหน้าต่างให้กับเพื่อนเสร็จ เขายกหลังมือขึ้นปาดเหงื่อเล็กน้อยที่ไหลคล้อยลงมาเนื่องจากห้องของมินฮยอกไม่ได้เปิดเครื่องปรับอากาศและหน้าต่างก็เพิ่งซ่อมเสร็จ ลมเลยไม่โชยเข้ามาสักเท่าไร ถึงจะมีหน้าต่างอีกบานแต่มันก็ไม่ค่อยช่วยอะไรอยู่ดี

ชายหนุ่มเก็บอุปกรณ์ที่วางอยู่ตามพื้นห้องเข้ากล่องให้เรียบร้อยเตรียมตัวออกไปจากห้องร้อนๆอับๆและกลิ่นขนมปังโฮลวีตนี่ แต่ทว่าสายตาของเขาก็ดันเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างเข้า และมันก็ทำให้ฮยองวอนต้องเบิกตากว้าง

บนที่นอนขนาดเล็กที่เหมือนของสุนัขนั่น

มีปลอกคอสีเงินแวววับตกอยู่ตรงมุมซึ่งมองไม่ค่อยเห็น

หากแต่พอเปิดหน้าต่างรับลมรับแดดแล้ว แสงอาทิตย์ก็ได้สะท้อนเข้ากับป้ายชื่อเหล็กนั่นพอดี

มันจะไม่อะไรเลย ถ้าเกิดชื่อที่เขียนสลักอยู่บนป้ายนั่นไม่ได้อ่านว่า

 

 

‘ YOO KIHYUN ’

 

 

ยูกีฮยอนเขาเอ่ยทวนคำเพราะไม่คิดว่าจะเจอกับปลอกคอของลูกแมวตัวสวยนั่นในห้องของมินฮยอก ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าที่นอนขนาดเล็กนี่ไม่ใช่สำหรับลูกสุนัข แต่มีไว้ให้กับลูกแมวต่างหาก

และลูกแมวตัวนั้นก็ชื่อยูกีฮยอน

ยูกีฮยอนที่เป็นลูกแมวมีเจ้าของ

และเจ้าของของลูกแมวตัวนั้นก็คือลีมินฮยอกเพื่อนของเขาเอง

 

 

แอดดดด

 

อ้าว? เพิ่งซ่อมเสร็จหรอ?

 

 

ฮยองวอนไม่ได้หันไปมองตามเสียงทักของมินฮยอกที่ยืนงงอยู่ด้านหลัง เจ้าของห้องปิดประตูก่อนจะเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งดูอะไรบางอย่างอยู่ตรงที่นอนของแมว สรุปมันก็คือสร้อยคอลูกแมวที่ฮยองวอนกำลังถืออยู่และให้ความสนใจกันมัน ให้มากเสียด้วย ไม่ยอมวางเลย

อ้อ กีฮยอนน่ะหรอ

กีฮยอน?

อืม ลูกแมวที่ฉันเลี้ยงน่ะ แต่กีฮยอนหายออกไปจากห้องฉันได้สองเดือนกว่าๆแล้วล่ะนักคอลัมนิสต์ว่าพร้อมเสียงเศร้าๆที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงนั่น ไม่ต้องบอกว่าคนชอบเลี้ยงแมวและรักแมวอย่างลีมินฮยอกรู้สึกเสียใจมากแค่ไหนเมื่อแมวที่ตัวเองเลี้ยงมานานได้อันตรธานหายไปอย่างไร้วี่แวว

 

ไม่ว่าจะหาอย่างไรก็หาไม่เจอ...

 

จะว่าไปกีฮยอนก็หายไปนานพอๆกับที่หน้าต่างห้องฉันพังนั่นล่ะ สองเดือนกว่าแล้วสิ ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้างนะกีฮยอน

“…..”

ฮยองวอนเงียบ ตอนนี้เขากำลังใช้ความคิดอย่างมาก ไม่ต้องสืบหาอะไรเพิ่มเขาก็มั่นใจว่าลูกแมวยูกีฮยอนของเขาในคืนนั้นเป็นตัวเดียวกับแมวของมินฮยอกแน่ๆ หากแต่เรื่องบางเรื่องที่เขายังไม่เข้าใจและแปลกใจอย่างมากนั่นก็คือเรื่องเหนือธรรมชาติของลูกแมวตัวนั้นที่กลายร่างเป็นมนุษย์ให้เขาเห็น ในวันนั้นเขาไม่ได้ตกใจอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะท่าทางของกีฮยอนไม่ได้ดูน่ากลัว หากแต่เรื่องเหนือธรรมชาติของลูกแมวตัวนี้ มินฮยอกรู้มันหรือเปล่า?

มินฮยอก... แมวของนาย…”

หือ? กีฮยอนทำไมหรอ?เลิกคิ้วถามเพื่อนที่ขมวดคิ้วครุ่นอยู่

“…..”

“…..”

เปล่าหรอก ไม่มีอะไร ตอบปัดอย่างไม่สนใจ เขาไม่เห็นจำเป็นต้องถามมินฮยอกอย่างนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะถ้าเกิดอีกฝ่ายรู้ถึงเรื่องลึกลับของลูกแมวยูกีฮยอนนั่นแล้วก็คงเอาไปปล่อยนานแล้วล่ะ คนอย่างมินฮยอกไม่ยอมเสี่ยงกับอะไรที่ดูน่ากลัวขนาดนั้นหรอก หรือถ้าเกิดกีฮยอนแปลงกายเป็นมนุษย์ให้มินฮยอกเห็น ไม่ว่าจะสวยหรือน่ารักน่าขยี้มากแค่ไหนลีมินฮยอกก็คงไม่เอาด้วยอย่างแน่นอน เขารู้นิสัยเพื่อนตนเองดี

 

ว่าแต่ตอนนี้ล่ะ

 

แมวน้อยยูกีฮยอนหายไปไหนกัน?

 

 

Mr.Chae (2)

 

 

สองทุ่มยี่สิบห้านาทีแล้วที่จิตรกรหนุ่มยังคงนั่งทำงานที่ค้างไว้จนเมื่อยล้าไปหมดทั้งตัว ดินสอปลายแหลมถูกวางลงบนกระดาษที่เต็มไปด้วยลายเส้นที่วาดกีฮยอนโครงของมนุษย์ร่างน้อยแสนสวยเอาไว้ ไม่ต้องให้ลีมินฮยอกมายืนยันก็บอกได้ว่าคนในรูปนี้ก็คือคนเดียวกับสาวน้อยหูแมวในลิ้นชักนั่นล่ะ

 

..เมี้ยว

 

ฮยองวอนเบิกตากว้างกับเสียงแว่วที่แสนคุ้นหูนั่น ถึงแม้จะไม่ได้ยินไปสองเดือนเต็มแต่เขาก็ยังจำได้แม่นว่ามันไม่ใช่เสียงของแมวหลงทางตัวไหน แต่เป็นของลูกแมวน้อยยูกีฮยอนตัวนั้นอย่างแน่นอน

 

ไม่ผิดแน่

 

ลูกแมวกีฮยอนอยู่ในห้องของเขา

 

 

กีฮยอนอา..” ละออกจากงานทั้งหมดที่ใกล้จะเสร็จหากแต่มันก็ไม่มีอะไรน่าสนใจอีกแล้วสำหรับจิตรกรหนุ่มในตอนนี้ ยิ่งพอได้ยินเสียงก็ยิ่งเพิ่มพูนความคิดถึง ยิ่งลองเอ่ยเรียกชื่ออีกคนก็ยิ่งอยากจะได้ยินเสียงตอบรับ ยิ่งเดินหาไปตามห้องก็ยิ่งอยากเจอใบหน้าและรอยยิ้มเล็กๆที่อวดเขี้ยวทู่ๆนั่นของลูกแมวน้อย

 

ไม่ปฏิเสธถ้าหากจะบอกว่าผู้ชายร้ายเงียบอย่างฮยองวอนกำลังหลงเสน่ห์ลูกแมวกีฮยอนเข้าให้เต็มเปา

 

ยูกีฮยอนเรียกชื่ออีกฝ่ายอีกครั้งด้วยเสียงแหบเสน่ห์ของตนเอง สองเท้าก้าวไปยังเตียงนอนก่อนจะเลิกผ้าห่มผ้าคลุมเตียงทุกอย่างออกหมดแต่ก็ไม่พบ เดินไปยังตู้เสื้อผ้าลองเปิดหาดูทุกซอกทุกมุมก็ไม่เจอตัวน้อยๆที่ส่งเสียงเหมียวนั่น ไม่ว่าจะหานานสักเท่าไรจนเวลาล่วงเลยไปสามทุ่มเขาก็ยังไม่เจอลูกแมวน้อยสักที

เมี้ยว…”

กีฮยอน

เป็นอีกครั้งที่เสียงแหลมเล็กนั่นทำเอาฮยองวอนอยากจะทึ้งศีรษะตนเองตาย ก็ได้ยินชัดเต็มสองหูแต่ทำไมเขากลับไม่เจอต้นตอของเสียงสักที ทั้งๆที่รู้ว่าอยู่ในห้องๆนี้แต่กลับไม่เจอแม้แต่เงา

 

เดี๋ยวนะ

เงาอย่างนั้นหรอ ?

 

ถ้าอย่างนั้น เป็นไปได้ไหมว่ายูกีฮยอนกำลังหลบซ่อนตัวอยู่ในที่ที่แสงส่องไปไม่ถึงและไร้แม้แต่เงา

 

 

เจอแล้ว

 

 

หางเล็กที่ยื่นออกมานอกใต้เตียงทำให้ชายหนุ่มค่อยๆก้าวเข้าไปหาร่างเล็กที่น่าจะนอนอยู่ข้างใต้นั้น เมื่อครู่เขาเองก็ก้มลงมองใต้เตียงไปแล้วนี่นะแต่กลับไม่เจอ สงสัยลูกแมวตัวแสบคนนี้กำลังเล่นซ่อนหากับเขาอยู่อย่างนั้นสิ

 

สนุกมากไหมครับ กีฮยอนอา

 

เมี้ย..…”

 

ใช่จริงๆด้วย

 

ชายหนุ่มล้มตัวลงแนบกับพื้น สองมือเอื้อมเข้าไปจับกับมือเล็กของมนุษย์ที่คาดว่าลูกแมวจอมดื้อตัวนี้คงเพิ่งกลายร่างเป็นคนเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขาก็เลยหาเจอ ตอนนี้เขาพาลูกแมวแสนซนออกมาจากใต้เตียงได้เป็นที่เรียบร้อย ร่างกายของอีกคนยังคงเปลือยเปล่าเหมือนกับที่เคยเห็นในวันแรก จะต่างกันก็ตรงที่ดูผอมซูบลงไปนิดหน่อย

 

สองเดือนมานี่อยู่ในห้องของเขาแล้วกินอยู่อย่างไรนะ

 

 

………………………………..

 

ว่าไงพ่อคนแบด เมื่อคืนมันส์มากมั้ยครับ?มินฮยอก หรือ ลีมินฮยอก หนุ่มชิคชั้นสิบสองเอ่ยถามประโยคกวนก่อนจะส่งขนมปังโฮลวีตในมือเข้าปาก ดีนะที่ถือติดมาด้วยหนึ่งชิ้นเพราะพอเข้ามาในห้องของคุณฮยองวอนคนแบดกายส์แล้ว เพิ่งจะรู้ว่าขนมปังห้องมันหมด

 

พึ่งอะไรไม่ได้จริงๆเพื่อนคนนี้

ถ้าเกิดห้องเขาหมดแล้วทีนี้จะมาขอใคร??

 

………………………………..

 

 

ถึงว่าทำไมขนมปังห้องของเขาหมดไว

 

เจอตัวการแล้วสิ

 

อยู่ในนี้ทำไมไม่บอกครับฮยองวอนเอ่ยถามพลางอุ้มลูกแมวน้อยจอมแสบไปนอนราบบนเตียงส่วนเขาเองขึ้นไปนอนข้างๆกัน และแน่นอนว่าเขาก็ไม่คิดว่าลูกแมวน้อยตัวนี้จะพูดภาษาคนเป็นเพราะตอนที่เจอกันครั้งแรกเจ้าตัวไม่แม้แต่จะเอ่ยอะไรเลยนอกจาก เมี้ยว…’

 

แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่

 

 

 

ฮยองวอนนอกใจกีฮยอน..”

 

 

หืม?เลิกคิ้วเล็กน้อยเพราะประโยคที่เอ่ยออกมาจากปากเล็กนั่นๆ ใบหน้าขาวนวลสะท้อนกับแสงไฟในห้องยิ่งขับให้ใบหน้าสวยหวานยิ่งน่ามอง แก้มใสแต่งแต้มด้วยเลือดฝาดกลายเป็นสีอมชมพู จมูกเล็กรั้นรับกับโครงหน้า ที่เด่นชัดและสะกดสายตาเขามากที่สุดก็คงไม่พ้นดวงตากลมใสคู่นั้นที่เอาแต่ช้อนมองเขาด้วยแววตาอ้อนออดและน้อยใจเบาๆ พ่วงด้วยริมฝีปากแดงสดที่ฉ่ำไปด้วยน้ำเพราะเจ้าตัวชอบเอาลิ้นออกมาเลียมันบ่อยๆ

 

กัดให้ขาดเลยดีไหมครับ ยั่วกันหรอแบบนี้

 

เปล่านอกใจครับ

ไม่ใช่.. ฮยองวอนนอกใจกีฮยอน กีฮยอนเห็นฮยองวอนกับคนอื่นที่ไม่ใช่กีฮยอน.. กีฮยอน..เห็นนะเด็กน้อยวัย 18 ร่างมนุษย์ที่มีหูแมวสีขาวและหางแมวเรียวเล็กกับกำลังนอนปากยื่นปากยาวบ่นถึงวีรกรรมของผู้ชายที่ชื่อฮยองวอน ในเมื่อลูกแมวกีฮยอนน้อยอยู่ในห้องนี้มาตลอดทำไมเจ้าตัวจะไม่เห็นฮยองวอนกับผู้หญิงคนอื่น และแน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่นางแบบหุ่นสะบึ้มคนนั้นเพียงคนเดียวสักหน่อย

ขอโทษครับ ไม่งอนนะ

งอนคืออะไร?ฮยองวอนอยากจะปล่อยหัวเราะให้ดังๆกับความน่ารักน่าชังของลูกแมวตัวน้อยในอ้อมกอดของเขาตอนนี้ ก็ที่เป็นอยู่นี่ไงที่เขาเรียกว่างอน นี่เข้าใจคำว่านอกใจแต่ไม่เข้าใจคำว่างอนอย่างนั้นหรอ ใครสอนมากันหืม?

ไม่เข้าใจงอนแล้วเข้าใจคำว่านอกใจได้ยังไงกันครับ?

ก็กีฮยอนเคยฟังมินฮยอกคุยกับจูฮอนว่าฮยองวอนนอกใจโอลิเวีย กีฮยอนได้ยินแบบนั้นซะหน่อยเป็นอีกครั้งที่ฮยองวอนนึกชอบใจเวลาลูกแมวจอมรั้นคนนี้เอ่ยอะไรออกมา ย้อนความไปเมื่อสี่ห้าเดือนก่อนที่เขาเคยคบกับสาวอังกฤษนามโอลิเวีย จำได้ลางๆว่าเคยพามาที่ห้องนี้ด้วยแต่นั่นก็นานมามากแล้ว นานมากตั้งแต่เพื่อนสนิทอีกคนชื่อลีจูฮอนยังอยู่โซล แต่ตอนนี้ได้เป็นเจ้าของร้านอาหารที่จังหวัดบ้านเกิดไปเสียแล้ว

 

นี่แสดงว่าเจ้าเพื่อนบ้าสองคนนั่นมันเคยนินทาเขาอย่างนั้นสิ?

 

อาพวกนั้นมัน…!

 

แต่ก็ช่างเถอะ ก็เขานอกใจสาวแหม่มโอลิเวียจริงๆนี่ ก็อลิซสาวอเมริกาน่าสนใจกว่าไม่ใช่หรอ?

 

แต่นั่นมันก็ตอนที่เขายังไม่เจอกับลูกแมวตัวนี้สักหน่อย

 

ตอนนี้ต่อให้พนันสักร้อนล้านหรือพันล้านก็เชิญ

 

เขาไม่มีวันนอกใจลูกแมวขี้อ้อนตัวนี้เด็ดขาด

 

ส่วนสาวฝรั่งเศสคนเมื่อคืนก็อย่างที่บอก One night stand

 

 

งอนก็คืออาการที่เราเป็นอยู่ตอนนี้

กีฮยอนไม่เข้าใจแก้มอิ่มพองออกเล็กน้อยพร้อมกลีบปากอวบอิ่มที่เบะลง หูแมวกระดิกเล็กน้อยยามสงสัยสิ่งใดยิ่งทำให้ร่างเล็กดูน่ารักมากเข้าไปอีก

งอนก็คือที่กีฮยอนเป็นอยู่ตอนนี้นะครับจิตรกรหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ เขาพลิกตัวเองให้ขึ้นไปคร่อมร่างเปลือยเปล่าเอาไว้ไม่ต่างจากเมื่อสองเดือนก่อนเลยแม้แต่นิดเดียว และมันก็ทำให้ใบหน้าละอ่อนกลายเป็นสีแดงมากกว่าเดิม

 

นี่นอกจากจะขี้งอนแล้วยังขี้ยั่วอีกด้วย

จะเอายังไงกับลูกแมวตัวนี้ดีนะ

 

แล้วกีฮยอนรู้ไหมครับว่าทำยังถึงจะหายงอน

กีฮยอนไม่รู้ แล้วฮยองวอนจะบอกกีฮยอนไหม?

แน่นอนครับจบคำชายหนุ่มก็กดแนบริมฝีปากลงไปเชยชิมความหวานที่โหยหามาเป็นเวลานานจนแทบจะขาดใจ รสชาติที่หอมติดปากยิ่งเพิ่มความน่าลิ้มลองมากขึ้นไปอีกยามเขากดแนบริมฝีปากลงแน่นกว่าเดิม ลิ้นร้อนกวาดต้อนไปทั่วโพรงปากเก็บเกี่ยวความหวานของเด็กน้อยไปจนหมดไม่มีเหลือ ลิ้นเล็กพยายามลองแตะกับลิ้นของฮยองวอนบ้างแต่ก็แอบกลัว ก็ตอนนั้นกีฮยอนเห็นว่าฮยองวอนมีแค่กีฮยอนคนเดียว และตอนนั้นลูกแมวตัวน้อยก็หลงเสน่ห์จิตรกรหนุ่มไปเต็มเปาเลยปล่อยให้อีกฝ่ายเชยชิมตนเองได้ทุกสัดส่วน

 

แต่ตอนนี้มันกลับต่างกัน

เพราะเมื่อคืนฮยองวอนกำลังนอนอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่กีฮยอนไม่รู้จัก

 

กีฮยอนก็แค่แมว

 

แมวที่ไม่กล้าทำอะไรเลย ได้แต่หลบซ่อนร่างของลูกแมวตัวน้อยๆอยู่ใต้เตียงและลอบมองฮยองวอนอยู่แบบนั้น สุดท้ายแมวตัวน้อยก็ได้ปล่อยหยาดน้ำสีใสไหลลงมาจากดวงตาแมวคู่สวยโดยไม่รู้ตัว

กีฮยอนไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร แต่กีฮยอนไม่อยากเป็นแมวแล้ว

เป็นแมวแล้วกีฮยอนเจ็บ กีฮยอนอยากเป็นมนุษย์

แต่พอกีฮยอนมาเป็นมนุษย์

 

กีฮยอนก็เจ็บเหมือนกัน

 

 

อือเด็กน้อยร้องครางเครือในลำคอเมื่อเริ่มหมดอากาศหายใจ หน้าอกสวยกระเพื่อมขึ้นลงยามฮยองวอนปล่อยให้เป็นอิสระและลูกแมวน้อยกำลังหอบเอาอากาศหายใจเข้าปอด สายตาหวานฉ่ำก็เอาแต่ลอบมองใบหน้าชายหนุ่มที่เป็นเหมือนเจ้าของตนเอง

..ฮยองวอน…” กีฮยอนน้อยเอ่ยเรียกชื่อคนด้านบนเสียงสั่น ข้อมือทั้งสองข้างถูกชายหนุ่มกดรั้งไว้กับผืนเตียงทำให้ขยับกายไปไหนไม่ได้ หรืออันที่จริงต่อให้ขยับได้กีฮยอนก็ไม่ขยับอยู่แล้ว ในความคิดของลูกแมวตัวหนึ่งในตอนนี้มีเพียงฮยองวอน เพราะไม่อยากให้ฮยองวอนทำกับตนเองเหมือนกับที่ทำกับผู้หญิงคนเมื่อคืน

 

กีฮยอนเป็นแมวที่ไม่น่ารักเลยใช่ไหม ที่หวงฮยองวอน หวงฮยองวอนมากๆเลย

 

ฮยองวอนฮยองวอนจะ…”

ไม่ครับ ไม่มีวันเอ่ยขัดก่อนที่คนตัวเล็กจะเอ่ยจบประโยคเสียอีก ไม่ต้องฟังให้จบเขาก็มั่นใจว่ากีฮยอนกำลังจะถามอะไรกับเขา และแน่นอนว่าเขาสามารถตอบมันออกไปได้โดยไม่ต้องลังเล

ไม่นอกใจกีฮยอน สัญญา

“……”

เด็กน้อยนอนจ้องตากับชายหนุ่มที่กำลังมองตาตนเองด้วยสายตาจริงจังเช่นกัน เป็นสายตาที่กีฮยอนไม่เคยเห็นจากฮยองวอนมาก่อนแต่มันกลับทำให้กีฮยอนเชื่อในประโยคนั้นของฮยองวอน มันทำให้ตรงนี้ของกีฮยอนเต้นแรงตุบๆ หัวใจของกีฮยอนจะหลุดออกมาไหม? ทำไมหัวใจของกีฮยอนเต้นแรงขนาดนี้ แล้วถ้าเกิดฮยองวอนได้ยินกีฮยอนจะต้องอายมากแน่ๆเลย ไม่เต้นแล้วนะหัวใจของกีฮยอน

 

 

รักนะครับ

 

 

สุดท้ายก็แพ้ให้กับคำพูดของฮยองวอนอยู่ดี

 

 

Mr.Chae (2)

 

 

สรุปแล้วที่กีฮยอนอยู่ในห้องของเขามาตลอดนั่นก็เป็นเพราะหน้าต่างห้องของมินฮยอกนั่นแหละที่พังลง กีฮยอนเลยกลับห้องเจ้าของไม่ได้เลยต้องอาศัยอยู่ร่วมห้องกับเขามาตลอดโดยที่เขาไม่รู้เพราะเจ้าตัวบอกว่ากลัวฮยองวอนกับผู้หญิงคนอื่น เพราะตอนฮยองวอนอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแล้วเหมือนฮยองวอนลืมกีฮยอนไป กีฮยอนกลัว

นั่นคือคำพูดของลูกแมวน้อยที่กำลังหลับอยู่บนเตียงของเขาตอนนี้ เขาเอาเสื้อกับกางเกงตนเองให้กีฮยอนใส่ชั่วคราว มันก็ดูใหญ่พอสมควรเพราะกีฮยอนตัวเล็กแต่ถึงอย่างนั้นเขากลับคิดว่ามันเหมาะกับลูกแมวตัวนี้ดี เหมาะมากถึงมากที่สุดเพราะเวลาร่างน้อยๆของกีฮยอนสวมอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวตัวใหญ่แบบนี้มันยิ่งทำให้เจ้าตัวดูน่าฟัดน่าหลงใหล

ถ้าเกิดตื่นขึ้นมาตอนนี้ก็คงสายไปแล้ว

ไม่รู้ตัวเลยสินะว่าถูกเขาลักหลับไปหลายสิบครั้งแล้ว

สัญญาแล้วไม่ผิดสัญญาแน่นอนครับเอ่ยบอกกับเด็กน้อยที่หลับปุ๋ยให้คลายความกังวลลงเพราะก่อนจะหลับกีฮยอนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่หลายรอบเพราะกลัวว่าถ้าตนเองหลับไปแล้วเขาจะหายไปเหมือนกับที่ทำกับผู้หญิงคนอื่น ที่พอเช้าขึ้นมาก็แยกย้ายกันไป

แต่สำหรับกีฮยอนไม่มีวันเป็นเช่นนั้นแน่

ไม่อย่างนั้นเขาไม่นั่งเฝ้าแบบนี้หรอก

แล้วทำไมไม่นอนล่ะ? ไม่ง่วงหรอ?

จริงๆก็ง่วงอยู่หรอกนะ แต่อยากนั่งมองเด็กน้อยขี้หึงขี้น้อยใจคนนี้มากกว่าน่ะสิ

ดูดวงหน้าละอ่อนนั่นสิ ผิวขาวนวลแต่งแต้มด้วยริ้วระเรือสีแดงอ่อน จมูกโด่งรั้น พวงแก้มอิ่ม ริมฝีปากแดงสดที่โดนเขาฉวยโอกาสไปแล้วหลายรอบนั่นด้วย ทำไมต้องเผยอออกมายามหลับแบบนี้ด้วยกัน จะให้เขาคลั่งตายตอนนี้เลยใช่ไหม?

ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะทำให้รู้ว่าลูกแมวน้อยช่างอ้อนตัวนี้กำลังหลับสนิทและเขาก็ไม่คิดเข้าไปรบกวนอีกคน ร่างน้อยๆที่ดูซูบลงจากครั้งแรกที่เจอกันทำให้เขารู้สึกผิดที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่ากีฮยอนจะหลบอยู่ในห้องของตน ไม่อย่างนั้นถ้าเขารู้ก็คงเลี้ยงดูกีฮยอนให้ดีกว่านี้ กีฮยอนจะได้ไม่ต้องแอบมาขโมยขนมปังแผ่นไปทานวันละแผ่นสองแผ่น มันจะอิ่มอะไร?

 

 

 

ทำไมชอบทานขนมปังครับ

ก็มินฮยอกให้กีฮยอนกินแต่ขนมปังวินาทีนั้นฮยองวอนอยากจะเอาไขควงเมื่อตอนกลางวันไขหน้าลีมินฮยอกให้ตายๆไปซะ

แล้วกีฮยอนอยากกลับไปหามินฮยอกหรือเปล่าถามไปอย่างนั้นแหละ ถึงอยากกลับเขาก็ไม่ให้หรอก

‘……’ ร่างเล็กไม่ตอบได้แต่หลุบสายตาลง ความจริงในใจกีฮยอนก็ยังคิดถึงเจ้านายมินฮยอกอยู่ คนที่เลี้ยงดูตัวเองมานานแสนนานแต่ถึงอย่างนั้นพักหลังๆเจ้านายมินฮยอกแบ่งเวลาเกินครึ่งค่อนวันไปเพื่องานมากกว่าจะมาสนใจความเป็นอยู่ของลูกแมวตัวน้อยๆตัวหนึ่งที่เฝ้ารอเจ้าของกลับบ้านมาทุกวัน แล้วสุดท้ายเจ้านายมินฮยอกก็ไม่ทำอะไรเลยนอกจากเดินไปหยิบขนมปังมาให้กีฮยอนทานสองแผ่นก่อนจะยิ้มให้กีฮยอนและลูบหูกีฮยอนด้วย แต่มันก็เท่านั้นแล้วเจ้านายมินฮยอกก็เดินไปยังเตียงนอน ล้มตัวนอนและหลับไปเลย

กีฮยอนรู้ว่าเจ้านายมินฮยอกเหนื่อย

แต่กีฮยอนก็แค่แมวตัวหนึ่งที่อยากให้ใครสนใจตามประสาแมวขี้อ้อนและต้องการเจ้าของ

เจ้าของที่รักกีฮยอนและสนใจกีฮยอนมากๆ

กีฮยอนไม่เคยแสดงตนเองในร่างมนุษย์ให้เจ้านายมินฮยอกเห็นเพราะกลัวว่าเจ้านายมินฮยอกจะกลัวกีฮยอนและเอากีฮยอนไปทิ้ง กีฮยอนไม่อยากถูกทิ้ง กีฮยอนเลยเก็บเป็นความลับ

กีฮยอนรักเจ้านายมินฮยอกนะ แต่หลังจากที่กีฮยอนได้ตัดสินใจหนีออกมาจากชั้น 12 ลงมาชั้น 11

มันก็ทำให้กีฮยอนเจอกับฮยองวอน เจ้านายคนใหม่ของกีฮยอน

ฮยองวอนไม่กลัวกีฮยอนเลยทั้งๆที่กีฮยอนอยู่ในร่างของมนุษย์และร้องเสียงแมว ทั้งๆที่กีฮยอนคิดเอาไว้แล้วว่าฮยองวอนต้องกลัวกีฮยอนแน่ๆ แต่มันกลับไม่ใช่ ฮยองวอนไม่กลัวกีฮยอนเลย ฮยองวอนยิ้มให้กีฮยอน ฮยองวอนหอมแก้มกีฮยอน ฮยองวอนจูบตรงนี้ของกีฮยอน ฮยองวอนกอดกีฮยอนแน่น ตอนนั้นกีฮยอนไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไรหรือว่ามันเรียกว่าอะไรกับสิ่งที่ฮยองวอนทำต่อกีฮยอน มันอาจเป็นการแสดงความรักของมนุษย์เหมือนกับหนังที่เจ้านายมินฮยอกเคยเปิดดู แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับทำให้กีฮยอนหัวใจพองโตและดีใจมาก

เพราะนั่นแสดงว่าฮยองวอนมองว่ากีฮยอนไม่แปลกประหลาด

ฮยองวอนเห็นกีฮยอนเป็นมนุษย์คนหนึ่ง

ทำให้กีฮยอนรักฮยองวอน

อยากอยู่กับฮยองวอนด้วย ♥♥

รักฮยองวอนที่สุดเลย ♥♥♥

 

 

 

ฮยองวอนกระชับผ้าห่มให้เด็กน้อยที่อยู่ในห้วงแห่งนิทรา อดคิดไม่ได้ว่าหน้าต่างห้องของมินฮยอกมันพังลงสองเดือนกว่าแล้วแต่อีกฝ่ายกลับเพิ่งคิดมาซ่อมเอาวันนี้ นายมันเพี้ยนจริงๆลีมินฮยอก แล้วถ้าเกิดไม่คิดซ่อมขึ้นมาเขาจะรู้ไหมว่ากีฮยอนเป็นแมวของมัน แล้วถ้าเกิดนานกว่านั้นกีฮยอนจะเปิดเผยตนให้เขาเห็นไหม? ถ้าเกิดนานกว่านั้นกีฮยอนไม่หิวและผอมตายไปเลยหรอ? ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาเขาคงโทษตัวเองไปจนวันตายแน่ๆ

แต่ที่แน่ๆก่อนจะโทษตัวเอง เขาคงต้องโทษลีมินฮยอกเพื่อนตัวดีเสียก่อนล่ะ

นักจิตรกรหนุ่มเอื้อมมือไปปิดไฟบนหัวเตียงก่อนจะขึ้นไปนอนข้างๆลูกแมวน้อยยูกีฮยอน สองแขนโอบกอดร่างน้อยๆให้เข้ามาอยู่ใต้ไออุ่นของตนเอง เสียงหวานละเมองึมงำไม่ได้ศัพท์ยิ่งดูน่ารัก ใบหน้าละอ่อนซุกซบกับแผงอกของเขาเหมือนเจอต้นตอของไออุ่นและต้องการมากกว่านั้น

ท่าทางน่าเอ็นดูของลูกแมวตัวน้อยทำให้เจ้าของคนใหม่อย่างฮยองวอนเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เป็นอีกครั้งที่เขามอบจุมพิตฝากไว้บนหน้าผากเล็กนั่น อาจเป็นรอบที่ร้อยแล้วก็ว่าได้

 

ฝันดีนะครับ กีฮยอน

 

 

Mr.Chae (2)

 

 

อ่ะ! ฮยองวอน.. กีฮยอนเย็น

อย่าดื้อ จูบนะ

 

นั่นคือข้อตกลงสุดโหดสำหรับแมวน้อยกีฮยอนก็ว่าได้ ที่ว่าถ้าตนเองออกอาการดื้อเมื่อไรฮยองวอนก็จะจูบลงมา ถึงแม้มันจะดูไม่มีอะไรแต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าจูบเบาๆของฮยองวอนก็สามารถทำให้กีฮยอนตายได้เลยนะ กีฮยอนตัวร้อนมากๆเลยเวลาถูกฮยองวอนจูบ กีฮยอนต้องไม่สบายแน่ๆเลย

ไม่เอา ไม่จูบกีฮยอนนะเอ่ยห้ามเพราะไม่อยากไม่สบาย กีฮยอนเคยไม่สบายด้วย ไม่สบายแล้วน้ำมูกไหลไม่ดีหรอก ร้องเหมียวก็ไม่ชัด กีฮยอนไม่ชอบเลย... แต่ยิ่งตัวเองหลบมากเท่าไรฮยองวอนก็ยิ่งแกล้งโน้มตัวลงมามากเท่านั้น ฮยองวอน..ไม่เอานะ... กีฮยอนเย็น ทำไมผมกีฮยอนไม่แห้งสักที กีฮยอนเย็นมากๆเลย

ฮยองวอนมองลูกแมวช่างอ้อนที่นั่งกอดเข่าตนเองอยู่บนเตียงนอน อมยิ้มเมื่อเห็นเด็กน้อยยู่หน้าใส่เขาเพราะไม่ยอมเอาผ้ามาเช็ดผมให้ หลังจากที่เขาพากีฮยอนไปอาบน้ำเขาก็เพิ่งค้นพบว่ากีฮยอนกลัวการอาบน้ำ

 

ก็แมวนี่เนอะ

 

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะเขาก็จัดการอาบน้ำให้เจ้าตัวได้สำเร็จ ทั้งล้างหน้า แปรงฟัน สระผม ฟอกสบู่จนสะอาดสะอ้าน แต่ที่ไม่เป็นใจให้กับร่างเล็กนั่นก็คือเส้นผมนิ่มที่ยังคงเปียกชื้นอยู่ กีฮยอนสะบัดศีรษะไปมาเพราะต้องการจะเอาน้ำเหล่านั้นออกไปจากผมสวยๆของตนแต่มันก็ไม่หมดสักที พอเขาเอาไดร์มาเป่าผมให้กีฮยอนก็สะดุ้งโหยงเลยเพราะกลัวเสียงไดร์เป่าผม เกือบร้องไห้แหนะแต่โชคดีที่เขาเข้าไปกอดไว้เสียก่อน

เดี๋ยวมันก็แห้งครับ

ไม่ๆ ฮยองวอนต้องเอาผ้ามาเช็ดให้กีฮยอนนะ มินฮยอกชอบทำกับกีฮยอนตอนเป็นแมวบอกปากยื่นปากยาวเมื่อนึกถึงเจ้านายคนเก่า แต่นั่นมันกลับทำให้ใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังยิ้มๆอยู่หุบลงทันใด

ไม่เช็ดน้ำเสียงตวัดห้วนนั่นทำเอากีฮยอนน้อยต้องหยุดศีรษะที่กำลังสะบัดดุกดิกลง

ฮยองวอน…” เพราะเห็นอีกฝ่ายเดินห่างจากตนออกไปเรื่อยๆจนอยู่คนละมุมห้อง

ฮยองวอนโกรธกีฮยอนหรอ..”

จิตรกรหนุ่มไม่ยอมตอบอะไรกับเด็กน้อยหูแมวที่ตอนนี้นั่งหน้าหงอยซึมเศร้าเป็นแมวป่วยอยู่บนเตียง ร่างเล็กพยายามเคลื่อนตัวลงจากเตียงนุ่มแต่มีอุปสรรคอันใหญ่หลวงนั่นก็คือเสื้อยืดของฮยองวอนที่หลวมโครกกับกางเกงวอร์มขายาวตัวใหญ่ของฮยองวอนเช่นกัน มันทำให้ลูกแมวตัวนี้เดินลำบาก

ฮยองวอน…” เอ่ยเรียกคนที่เดินไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูเหมือนกำลังจะออกไปไหนสักที่ นั่น..ฮยองวอนจะทิ้งกีฮยอนหรอ ฮยองวอนจะไปไหน ฮยองวอนจะทิ้งกีฮยอนแล้วใช่ไหม ทำไมถึงทิ้งกีฮยอนกีฮยอนไม่เช็ดผมแล้วก็ได้แต่ฮยองวอนห้ามทิ้งกีฮยอนไป ฮยองวอน

กีฮยอนค่อยๆเดินไปหาชายหนุ่มเจ้านายคนใหม่ของตนที่ยังไม่ยอมหันหน้ามาคุยกัน ซึ่งฮยองวอนเป็นอะไรกีฮยอนเองก็ยังไม่รู้ ไม่เข้าใจด้วยว่าทำไมเวลากีฮยอนเอ่ยถึงเจ้านายมินฮยอกทีไรฮยองวอนก็จะมีอาการแบบนี้ทุกทีเลย กีฮยอนไม่เข้าใจ แต่ถ้ามันทำให้ฮยองวอนไม่เล่นกับกีฮยอนเหมือนเดิม กีฮยอนก็จะไม่พูดถึงเจ้านายมินฮยอกอีก อย่าทำแบบนี้กับกีฮยอนเลยนะฮยองวอน กีฮยอน.. กีฮยอนขอโทษ

ฟังนะครับ กีฮยอน

“…..” มือเล็กกำชายเสื้อของจิตรกรหนุ่มไว้เมื่ออีกฝ่ายหันมามองหน้ากัน

ต่อไปนี้ห้ามพูดถึงคนอื่นอีก เวลาอยู่กับฮยองวอนก็ต้องคิดถึงแค่ฮยองวอน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ต้องคิดถึงแค่ฮยองวอน เข้าใจไหมครับ?

อือ กีฮยอนเข้าใจ.. แต่ทำไมหรอ?ถามตาใสแป๋ว ท่าทางลูกแมวตัวนี้ก็ไม่ได้รู้เลยว่าท่าทางซื่อๆแบบนั้นมันน่าดึงดูดมากแค่ไหน

เพราะกีฮยอนเป็นของฮยองวอนไงครับสิ้นเสียงไม่รอให้คนตัวเล็กเอ่ยถามประโยคสงสัยอะไรอีก ชายหนุ่มก็กดปิดริมฝีปากช่างจ้อนั่นอย่างไวเล่นเอาเด็กน้อยเผลอสะดุ้งถอยหลัง ร่างน้อยๆถูกดันให้เข้าไปชิดกับประตูบานสวย สองแขนถูกฮยองวอนจับให้ยกขึ้นโอบรอบคอของฮยองวอนไว้ เอวคอดกิ่วโดนมือคีมเหล็กจับรอบไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้

 

ตอนนี้ฮยองวอนกำลังสอนให้กีฮยอนรู้จักคำว่า

 

กีฮยอนของฮยองวอนน่ะ

 

มันเป็นยังไง

 

 

 

ก๊อกๆๆๆ !

 

เห้ ฮยองวอน! ล็อคประตูทำไมวะวันนี้?? เปิดหน่อยสิมีเรื่องให้ช่วย ฮยองวอน!”

 

เสียงตะโกนเรียกของลีมินฮยอกเพื่อนตัวดีที่ชักจะเป็นตัวมารขัดจังหวะเสียแล้วในตอนนี้ อีกฝ่ายกำลังใช้มือทุบประตูอย่างแรงพาให้ลูกแมวน้อยของเขาตกใจจนสะดุ้งโหยง ดวงตากลมโตลอกแลกไปมาเพราะกลัวว่าเจ้านายมินฮยอกคนเดิมจะเปิดประตูออกมาแล้วเจอกับตนเองเข้า ถึงแม้เจ้านายมินฮยอกจะไม่เคยเห็นกีฮยอนในร่างของมนุษย์แบบนี้มาก่อน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้กีฮยอนรู้สึกกลัว

..ฮยองวอน…” หันไปขอความช่วยเหลือจากชายหนุ่มเจ้านายคนใหม่ที่ยืนกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่

ทำไมฮยองวอนยิ้มแบบนั้นล่ะ?

ไม่ช่วยครับ

ฮยองวอน..” ร่างน้อยๆตัวสั่นหงึกๆ ยิ่งพอเจ้านายมินฮยอกทุบประตูเรียกแรงมากเพียงใดหัวใจด้วยน้อยๆก็สั่นเทิ้มมากขึ้นเท่านั้น ก็รู้อยู่หรอกว่าฮยองวอนต้องการจะแกล้งกัน แต่ตอนนี้ช่วยกีฮยอนก่อนไม่ได้หรอ กีฮยอนแค่ไม่อยากเจอเจ้านายมินฮยอก

ฮยองวอนฮยองวอนช่วยกีฮยอนนะ กีฮยอนกลัวเจ้านายมินฮยอกเห็นกีฮยอน

แล้วทำไมฮยองวอนต้องช่วยครับ

เพราะฮยองวอนเป็นของกีฮยอน ฮยองวอนต้องช่วยกีฮยอนนะ นะ.. ฮยองวอนพากีฮยอนไปหลบเจ้านายมินฮยอกที…” ลูกแมวน้อยออดอ้อนเสียงสั่น สองมือดึงเสื้อชายหนุ่มเป็นว่าเล่นเพราะกลัวว่าเจ้านายมินฮยอกจะเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นตัวเองเข้า อย่างไรซะกีฮยอนก็เคยเป็นแมวของเจ้านายมินฮยอกมาก่อน เจ้านายมินฮยอกเลี้ยงดูกีฮยอนเป็นอย่างดีถึงแม้หลังๆจะละเลยไปบ้าง แต่เพราะกีฮยอนตัดสินใจหนีออกมาจากห้องของเจ้านายมินฮยอกแล้ว กีฮยอนไม่กล้ามองหน้าเจ้านายมินฮยอกเลย กีฮยอนแค่ไม่อยากให้เจ้านายมินฮยอกต้องเสียใจ

กีฮยอนเป็นแมวที่ไม่ดีเอาเสียเลย

ฮยองวอนมองท่าทีกระวนกระวายของลูกแมวตัวสวยที่กำลังยืนตัวสั่นอ้อนเขาอยู่ ทั้งดึงเสื้อ กระโดดโหยงเหยง เผลอหน่อยก็อวดเขี้ยวแหลมเล็กออกมาบ้างดูน่ารักน่าชังเสียไม่มี หูขาวๆกระดิกไปมาเพราะความสั่นกลัว และสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจเอ่ยออกไป

 

ไม่ได้อยากแกล้งนะ

 

แค่อยากรู้

 

 

งั้นกีฮยอนก็บอกฮยองวอนหน่อยสิครับ

 

“…..”

 

ว่าฮยองวอนของกีฮยอนน่ะ เป็นยังไง

 

จบคำฮยองวอนก็เปิดประตูออกทันทีเห็นใบหน้าของลีมินฮยอกเพื่อนสนิทที่มุ่ยลง หากแต่พอเขาเปิดประตูออกกว้างลูกแมวน้อยก็กระโดดจูบเขาอย่างรวดเร็ว สองแขนเล็กโอบรอบคอเขาไว้ ใบหน้าขาวนวลเปลี่ยนเป็นสีแดงจัดเมื่อต้องเป็นฝ่ายรุกคุณเจ้านายจอมเจ้าเล่ห์ก่อน แถมไม่ได้รู้กันแค่สองคนด้วย ในเมื่อตอนนี้มีแขกรับเชิญหนึ่งคนกำลังยืนอ้าปากเหวออยู่หน้าห้อง

 

โหเว้ยไวไฟฉิบหาย

 

วันก่อนนางแบบสาว ส่วนวันนี้ลูกแมวน้อยแสนสวย

ถึงแม้จะหันหลังอยู่แต่ลีมินฮยอกก็เดาไม่ผิดหรอกว่า คนตัวเล็กที่ยืนกอดคอจูบคุณเพื่อนฮยองวอนคนแบดกายส์อยู่คือคนๆเดียวกับในรูปใบนั้น

 

Shit !!

 

นี่เพื่อนเขาหรือน้ำมันกันแน่วะ!? เจอสาวทีไรไฟลุกโชนตลอด

 

ไม่เผาโรงแรมให้ไหม้ไปเลยล่ะ!

 

 

ปัง!

 

เห้ย!” ยังไม่ทันจะหายอึ้งก็โดนลูกแมวน้อยใช้มือผลักประตูปิดใส่ ถึงจะไม่แรงมากแต่มันก็ทำเอาลีมินฮยอกคนนี้อุทานดังและผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยิ่งเห็นเพื่อนตัวดีกำลังมีความสุขกับสาวน้อยหูแมวที่เขาอยากได้ก็ยิ่งอิจฉา ทั้งอิจฉาทั้งหมั่นไส้ ทั้งงุนงงว่ามันไปเกี่ยวลูกแมวตัวน้อยน่ารักแบบนี้มาจากที่ไหนกัน

 

นี่มันไม่ใช่เล่นๆแล้วนะ!

 

อิจฉาเว้ย!

 

ว่าแต่ตอนนี้เขามีเรื่องจะให้ไอ้เพื่อนฮยองวอนช่วยจริงๆนะ

 

 

ฮยองวอน!!”

 

 

ปังๆๆๆ

 

ฮยองวอน! หน้าต่างอีกบานมันพังว่ะ ขอไขควงหน่อยสิ!”

 

 

เงียบกริบ

 

ฮยองวอนเว้ย! ไอ้ฮยองวอน! ไอ้พ่อคนแบด!” มินฮยอกยังไม่ละเลิกความพยายาม ทั้งทุบทั้งตบทั้งตีประตูจนห้องข้างๆชะโงกหน้าออกมาดูเลยต้องเบาเสียงลงนิดนึง ขอไขควงให้ลีมินฮยอกคนหล่อด้วยครับ ไอ้บ้าฮยองวอน!!”

 

ก็ยังคงเงียบกริบ

ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ

แม้กระทั่งเขาส่องตาแมวเข้าไปในห้องก็ไม่เจอร่างของสองคนนั่นแล้ว

แว่วสุดก็เสียงครางอ่อนๆที่ลอยมาตามสายลมลอดช่องว่างระหว่างประตูก่อนจะเปลี่ยนเป็นครางระงมหวานหูจนตัวเขาเองอดจินตนาการภาพต่อไม่ได้

 

ฮยองวอน! …I’m not your friend…?พยายามเอ่ยลอดช่องประตูนั่นเข้าไปแต่กลับได้การตอบรับเป็นเสียงครางเครือของลูกแมวน้อยแทน

 

เห้ ฮยองวอน! I’m not your friend?!?? ห๊ะ?? I’m not your friend?????

 

 

 

“……”

 

 

 

เออ!! OK!!! I’m not your friend!! I’m not your friend!!!!! พอใจยัง!? I AM NOT YOUR FRIEND!!! ไอ้เพื่อนบ้า!! แชฮยองวอน!!!”

 

 

 

END



 

อยากได้ลูกแมวกยอนไว้บ้านสักตัวเนอะ  y - y



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #291 PuppyBH (@fiasmaxim) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 04:43
    เขินมากอ่านไปกรี๊ดไป 55555555 เอะอะจับน้องแมวลงเตียงตลอด ตาบ้าา >___< ว่าแต่สุดท้ายมินฮยอกจะรู้มั้นว่าแมวตัวเองเป็นคนไปแล้ว น่าเอ็นดูมินฮยอกแมวหายมาอยูาห้องเพื่อนยังไม่รู้อีก
    #291
    0
  2. #286 Cap.MilanP (@aileen93) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:45
    ตายสิ  ไรท์เค้าเจอแมวแล้ว นางไปติดอยู่ในบ้านพี่ชา่ยล่ะ ตอนนี้เลยอ่านแบบแฮปปี้มาก ได้ตัวเล็กมาอีกตัวด้วยแหละ  ฮ่าๆๆๆ  สงสารกี้จัง  ใช่สิ เรามันแค่เพื่อนใช่มะกี้
    #286
    0
  3. #142 Bbb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 17:03
    ขอภาค 3 ค่ะ กำลังฟิน 55555555555
    #142
    0
  4. #132 HyungKi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 15:13
    โอ๊ย ฟินมากกก งืออ
    #132
    0
  5. #131 Nambqj (@Nambqj) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 10:38
    กรี๊ดร้องแรงงงงงงทำไมพี่แชร้อนแรงแบบนี้ แต่คงไม่มีใครน่ารักเท่ากีฮยอนแล้วล่ะ อ่านไปเขินไป กีฮยอน กีฮยอนน่ารักโอ้ยไรท์จะใช้คำว่าไปไหนอะ น่ารักมากแบบอ่านไปเขินไปแทนแรง
    #131
    0
  6. #129 im-honey (@im-honey) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 00:38
    เพิ่งอ่านตอนแรกจบ พอเลื่อนลงมามีพาร์ท2ต่อด้วยกรี๊ดมากก นึกว่าจบแล้วT _ T อ่านแล้วเขินมากเลยค่ะบิดไปบิดมาตลอดทั้งเรื่องเลย55555555
    #129
    0
  7. #128 aompnt_ (@aomsone) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 22:45
    อื้อหืออออ แมวน้อยกีฮยอน ><
    พี่แชหลงหัวปักหัวปำแล้วววว
    #128
    0