(monsta x) ลิ้นชักมอนสตา ☂ เอ็มกี

ตอนที่ 9 : ( changkyun ♡ kihyun ) : เรื่องราวของอ้วนกี (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    12 ก.พ. 59

เรื่องราวของอ้วนกี 1
pairing / Changkyun x Kihyun , rating/ pg , genre / fluff , au
word count / 7,805 , author / namminzizi

 




- ทำใจก่อนอ่าน ฟิคนี้มีคำหยาบและทำร้ายเมนรุนแรง
กีฮยอนไม่อ้วนหรอก แค่อวบเฉยๆ และเมนก็น่ารักที่สุด ♥
#ถิ่นอวยเมน : อวยยังไงก็ได้กีฮยอนผอมเสมอ -










 

ใครๆก็บอกผมอ้วน

 

วลีนี้จี้ใจดำอย่างแรง

 

เพียงแค่กินตามปาก ทานตามอร่อย แล้วมันส่งผลร้ายตรงไหน? ไม่เข้าใจเลยจริงๆ อย่างแม่งี้ตอนเด็กๆก็บอกให้กินเยอะๆ ผัก นม เนื้อ ไข่ หมู สารพัดอย่างอาหารห้าหมู่ (8 มื้อ) กีฮยอนกินไม่เคยขาดจนร่างกายอุดมสมบูรณ์แข็งแรงดี ผิวพรรณก็ผ่องใสเหมือนเด็กห้าขวบ แต่ไหงอายุเข้า 20 ปีแล้วหม่อมแม่ท่านกลับคำอย่างนั้นเล่า

 

"แกหยุดกินสักทีได้มั้ย! ฉันเลี้ยงลูกคนนะ ไม่ใช่ลูกหมู!"

 

ประโยคนี้ว่าเจ็บแล้ว เจ็บกว่าเดิมคือการยึดบัตรเครดิตเขาไปเนี่ยแหละ แม่ใจร้าย.. ส่งลูกชายหัวแก้วหัวแหวนมาอยู่เมืองกรุงคนเดียวแล้วยังทำร้ายลูกคนนี้ด้วยการยึดบัตรอันเปรียบเหมือนครึ่งชีวิตของลูกได้ลงคอ เวลาจะซื้ออะไรกินตามใจชอบก็ทำไม่ได้ เพราะอย่างนี้ยูกีฮยอนจึงต้องยืมเงินรูมเมทเพื่อนซี้อย่าง ลีมินฮยอก เพื่อปากเพื่อท้อง

 

มึง... กูขอยืมเงิ—”

แดกห่าไรเยอะแยะวะอิอ้วน!

 

เชี่ย...กูยังพูดไม่ทันจบเลย

 

มึงไม่ให้ยืมก็ไม่ให้ยืมดิ ด่ากูทำไม

กูด่าเพราะห่วงหรอก ไหนมึงชั่งน้ำหนักดิ๊ เดือนนี้ขึ้นมากี่ตัน??

 

เกลียด...

 

เกลียดมากกว่าลีมินฮยอกก็อิเครื่องชั่งไร้ประโยชน์นั่นแหละ ขึ้นไปเหยียบทีไรก็เกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าด สำออยกลัวเจ็บ ก้าวเท้าลงแทบไม่ทัน ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของไอ่เพื่อนตัวดีทุกครั้งนั่นแลจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่าตัวเองอ้วนตรงไหน เพราะนอกจากเครื่องชั่งจะไม่ได้ผลแล้วกีฮยอนคนนี้ก็ไม่เคยใส่ใจมันอีกเลย แล้วเปลี่ยนเป็นยืนหน้ากระจกเพื่อเช็คหุ่นเพรียวๆของตนแทน ยังไงสายตาของยูกีฮยอนคนนี้ก็แม่นยำกว่าไอ่เครื่องชั่งนั่นอยู่แล้วเขามั่นใจ

 

เพราะอย่างนั้นคุณกระจกบานสวยจึงสะท้อนเรียวขายาวสมส่วนดังชายชาตรี พ่วงด้วยหน้าท้องสวยไร้ซึ่งไขมัน ส่วนไอ้ที่มันตบแล้วเด้งดึ๋งได้ กีฮยอนเรียกมันว่าความน่ารักน่าชังที่มาพร้อมกับกล้ามเนื้ออันแข็งแรง สามารถบีบได้แต่อย่าแรงมากเพราะกีฮยอนเจ็บ พอเห็นแบบนี้แล้วก็ได้แต่ยิ้มกริ่ม / อืม.. เกิดเป็นยูกีฮยอนนี่หล่อเหลาเสียจริง เป็นทั้งคนหล่อและสมาร์ทมาดแมนขนาดนี้ ไม่แปลกที่จะได้ตำแหน่งเดือน(หรือดาว)วิศวะมาครอบครอง

 

ตอนนี้อยู่ปีสองล่ะ ยอมรับว่ามีหน้ามีตาขึ้นเยอะจากหนึ่งปีที่ผ่านมา ท้าเลยก็แล้วกันว่าให้ลองไปถามคนที่เดินอยู่ตามทางได้เลย เชื่อสิ ไม่มีคนไหนไม่รู้จักยูกีฮยอนคนดัง ดีกรีเดือนวิศวะตอนปีหนึ่งเพราะความหล่อมาดแมนแฮดซั่ม สาวๆกรี๊ด พอมาปีสองก็ยังได้แฟนเป็นกับเดือนแพทย์ศาสตร์ปีหนึ่งด้วย เน้นย้ำหน่อย อันนี้น้องเขามาจีบเองตั้งแต่วันแรกที่เจอกันตรงถังขยะหน้าคณะ น้องเขามาทิ้งอุปกรณ์ที่จัดทำโครงงาน ส่วนผมมาทิ้งถุงขนมห่อใหญ่ที่ย้ายรากฐานไปอยู่ในท้องแล้ว

 

แดก...แม่งทุกวันเวลา

 

ก็ว่าไม่อ้วนนะ

 

ปกติดี.. ยูกีฮยอนหายใจคล่อง ไม่ได้รู้สึกอึดอัดอะไรอย่างที่แม่และมินฮยอกด่าและใส่ร้าย (ว่ามึงต้องอึดอัดแน่ๆอิอ้วน แดกขนาดนี้ / แต่กีฮยอนไม่อึดอัดอะไรเลยเชื่อสิ อูฮิฮิ) ถึงแม้จะหนักใจอยู่บ้างที่ช่วงนี้ใส่กางเกงยีนส์ตัวเก่าๆไม่ค่อยได้ โทรปรึกษาแม่ก็ไม่อยากโทรเพราะคาดว่าคงได้คำด่ากลับมา 286 ชุด เลยไปปรึกษามินฮยอกเพื่อนซี้ มันเลยจัดมาแบบแฟร์ๆ ครึ่งหนึ่งของหม่อมแม่ 143 ชุด

 

พวกคลใจร้าย

 

เพราะมึงแหละมินฮยอก เอากางเกงกูไปซักร้านเจ๊แดงไง กูบอกแล้ว เจ๊ซักผ้าหด

 

แต่มันน่าแปลกที่ว่ามันหดเฉพาะของกีฮยอน แต่ของมินฮยอกไม่หด

 

นี่ว่าเจ๊ต้องพิศวาสอะไรมินฮยอกมันแน่ๆ เชื่อสิ

 

โอเค ไม่นอกเรื่อง กลับมาที่รุ่นน้องอนาคตยาวไกลคณะแพทย์ศาสตร์ของกีฮยอนต่อ

 

 

หลังจากเจอกันวันนั้น แชฮยองวอน ก็เรียกได้ว่าตกหลุมรักรุ่นพี่หน้าหวานคนนี้เข้าเต็มเปา ถึงกับคอยไปรับไปส่งถึงหอกันทุกวี่วันไม่ยอมเบื่อ จนคนทั้งมหาลัยเอาไปเม้ากันให้แว่ดวอดวายว่า กีฮยอนแม่งจับผัวรวยเลี้ยงมันแดกแน่ๆ ถึงคราวโชคดีของมันแล้วสินะ” — “แต่สงสารน้องเขานะ เป็นถึงลูกชายนายแพทย์แช โรงพยาบาลล้มละลายก็คราวนี้

 

ดูสิ คลพวกนั้นใจร้ายกับเขามากแค่ไหน

 

ฮยองวอนยังไม่เคยว่าอะไรเขาเลยสักกะแอะ

 

พี่กีฮยอนนี่กินเยอะจังนะครับ

 

มีแต่ถามด้วยความเป็นห่วงพ่วงด้วยรอยยิ้มแหยๆที่กีฮยอนการันตีว่ามันยังดูหล่อมาก ถึงแม้จะแอบตะขิดตะขวงใจหน่อยๆว่าไอ้นี่มันจะยิ้มแหย่ๆทำไมก็เถอะ ผลปรากฏว่าก้มลงมองบนโต๊ะอาหารเลยเพิ่งสังเกตว่าตนเองนั้นเขมือบข้าวขาหมูไปแล้วห้าจาน นี่ยังไม่นับกับของหวานอย่างไอศกรีมรสมิ้นต์ของโปรด และยังมีน้ำส้มคั่นสดๆจากไร่อีกสองแก้ว

 

ไม่เยอะเท่าไรหรอก เราสั่งอะไรมาพี่ก็กินได้หมดแหละ

 

หรอ? หรอ?? กูสั่งหรอ? นี่มึงสั่งคนเดียวเลยเนี่ย

 

พี่เลี้ยงง่ายนะ กินได้หมดเลย

 

มันจะเลี้ยงยากก็ตรงมึงกินไม่หยุดนั่นแหละ

 

แล้วไง?

 

 

 

ฮยองวอน…”

 

ครับ?

 

ข้าวมันไก่อีกสักจานสิ แหะๆ

 

 


 

 

เอาเป็นว่าคุณน้องชอนก็ยังคงรักและเคารพพี่กีฮยอนแฟนของตนอยู่อย่างนั้น ถึงแม้จะแอบเป็นกังวลเรื่องสุขภาพร่างกายของอีกฝ่ายที่เอาแต่ออกข้างและแก้มจนแทบจะกลายเป็นหมูกลิ้งได้ คาดว่าอีกหน่อยเขาคงไม่ต้องขับรถไปรับแล้วเพราะดูจากอาการเจ้าตัวพี่กีฮยอนกลิ้งมาเรียนน่าจะเร็วกว่า (มโนภาพตามสิ รออะไร)

 

แต่ถึงกระนั้นชีวิตปีสองของยูกีฮยอนก็ไม่ราบรื่นอย่างที่คิดเมื่อจู่ๆอดีตแฟนหนุ่มอย่างรุ่นพี่ ซนฮยอนอู ก็มาปรากฏตัวเหมือนพระรองในหนังที่จะมาแย่งนางเองร่างเพรียวบางที่กำลังเดิน(กลิ้ง)กับพระเอกหน้าหล่อบ้านรวยอย่างคุณน้องชอน

 

ไม่ได้เจอกันนานนะกีฮยอน

 

พี่โชน..”

 

 

เสียงสั่นๆเหมือนในนิยายเป๊ะ

 

คือตอนนี้นางเองต้องทำตัวไม่ถูกสินะ ต้องเลิ่กลักแล้วก็ตกใจที่อยู่ๆก็มีผู้สองคนปรากฏตัวเพื่อแย่งเรา อูฮิฮิ นี่ก็ไม่ได้ดีใจสักเท่าไร เพียงแค่อมยิ้มเมื่อเห็นว่าคุณน้องชอนออกตัวแรง ดึงมือเราไปกุมไว้อย่างแน่นหนายิ่งกว่าแบงค์พันที่อัดแน่นอยู่ในกระเป๋า คุณน้องชอนกำลังส่งสายตาอำมหิตที่กีฮยอนฟันธงอีกรอบว่ามันหล่อเว่อวังอลังการมโหฬีเหลือหลาย เป็นสายตาที่เห็นแล้วเกิดอยากท้องขึ้นมาทันใด

 

ลืมกันไปแล้วหรอ?

 

พี่โชนคือ..” คือกีฮยอนว่าเรื่องของเรามันจบไปแล้ว พี่ควรพอ stop it…

 

ทำไมถึงกลับมาล่ะ

 

กลับ? กลับหรอ?

 

 

เอ๊ะ.. กูว่าแปลกๆละ

 

 

คือประโยคแรกอิพี่โชนมันก็ถามกูน่ะนะ ที่ว่า ไม่ได้เจอกันนานนะกีฮยอน แต่ประโยคหลังๆกูว่าไม่ใช่ กลับห่าอะไร? กูไม่ได้ไปไหนเลยเนี่ยเอาล่ะเอ๋ยเอิงเอย พอมาคิดอีกที ที่แท้มันก็แค่เฮ่นโหลวทักทายสวัสดีกับกูตามประสาอดีตแฟนที่เลิกกันไปแล้วปีหนึ่ง ด้วยสาเหตุที่ว่าพี่โชนแกยังไม่สามารถลืมรักครั้งก่อนได้ ตอนนั้นนี่ก็เสียใจนะ กลับหอไปร้องไห้กับมินฮยอกว่าถูกทิ้ง เพื่อนคนดีก็นั่งปลอบประโลม ลูบหลังด้วยความเป็นห่วงก่อนจะตามมาด้วยเสียงถอนหายใจดังเฮือก เอาน่า สิ่งที่มึงรูดไถ่จากพี่เขาก็เยอะพอแล้ว ถ้ากูเป็นพี่ฮยอนอูกูคงจับมึงถ่วงน้ำไปนานแล้ว แดกเหี้ยอะไรขนาดนี้

 

ขอบคุณสำหรับคำปลอบใชร

 

กลับมาต่อกันที่นิยายน้ำเน่าเราสองสามคนดีกว่า

 

สรุปแล้วประโยคนั้นอิพี่โชนมันถามคุณน้องชอนของกีฮยอนต่างหาก

 

 

ผมก็แค่อยากกลับมา ไม่ได้เกี่ยวกับใคร

 

กลับมาเพราะพี่ก็พูดมาสิ แชฮยองวอน

 

 

เดี๋ยวๆ คือพวกมึงพูดเรื่องอะไรกัน บอกกูหน่อยนาจา

 

คือรู้อยู่ว่าคุณน้องชอนเป็นเด็กนอกมาก่อน แต่ก็ไม่คิดว่าเบื้องลึกเบื้องหลังจะมีปม

 

 

และปมที่ว่าก็น่ากลัวมากด้วย เพราะจู่ๆอิพี่โชนอดีตแฟนหล่อล่ำบึกของยูกีฮยอนก็เดินอ่อยๆมาเกาะแขนคนที่ตัวสูงกว่าอย่างคุณน้องชอนด้วยท่าทางจริตจะกร้าน ไม่นับตาตี่ๆของนางที่ช้อนมองคุณน้องชอนด้วยท่าทีโหยหาเหมือนแม่ชะนีตัวหนึ่งที่พลัดพรากกับสามีมานานนับแสนล้านปี

 

ไม่ได้กลับมาเพราะพี่แล้วมาเรียนที่นี่ทำไม?? มาเป็นแฟนกับนังนี่ทำไม รู้ใช่มั้ยว่าเขาเคยเป็นแฟนเก่าพี่

 

โอโหเรียกกูว่านังนี่ด้วยนาจา นางไม่เบาเลยจีจี

นี่เห็นหัวกูบ้างมั้ยเนี่ย? คือก็รู้นะว่าตัวกูเตี้ย แต่กรุณาก้มลงมองกูนิสนึง เพราะกูกำลังงงและสับสนกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น นี่เห็นเครื่องหมายเควชชั่นมาร์คบนหัวกูมั้ยนิ มีเป็นร้อยสองร้อยเลยนาจา

 

เดี๋ยวก่อนนะ คือฮยองวอน พี่โชนนี่มันเรื่อ—”

 

 

หยุดค่ะชะนี กูชื่อโชน่า ไม่ใช่โชน กรุณาเมมใส่สมองใหม่ด้วยค่ะ

 

 

ขุ่นพระมีเปลี่ยนชื่อด้วย

 

แล้วอินังพี่โชน่าก็จัดการกดแซะมือของกูออกจากคุณน้องชอนเลยค่ะ ที่ตอนนี้คุณน้องชอนได้นิ่งเป็นหินไปแล้ว คือนี่ก็ไม่เข้าใจว่าตนเองทำผิดบาปอะไรมากมายขนาดนั้น ถึงได้พบเจอเรื่องราวอันน่าสยดสยองแบบนี้ ชนิดที่ว่าแฟนเก่าตัวอย่างกับคิงคองแอ๊บแมนมาเต๊าะเรา ให้เราหลงรักเพื่อที่จะรักษาแผลใจจากการถูกน้องชอนแฟนของตนเองบอกเลิกเพราะต้องไปเรียนแลกเปลี่ยนที่แคนาดาตอน ม.ปลาย ก่อนจะกลับมาปีหนึ่งเข้าคณะแพทย์ศาสตร์ตามความฝัน และอิพี่โชน่าก็รู้ข่าวเข้าจนได้

 

นั่นแล

 

รักนี้ กูไม่เกี่ยวเลย

 

 

ผมเลิกกับพี่ไปนานแล้วนะครับ แล้วตอนนี้ผมเป็นแฟนกับพี่กีฮยอน

 

แต่อินี่มันกินเก่งจะตาย! กินทีอย่างกับยัดห่า ไม่นานเราก็จะต้องเลิกกับมันเหมือนพี่!”

 

 

สรุปคือนางบอกเลิกกูเพราะกูกินเยอะนี่เอง

 

เอาเป็นว่าตอนนี้กีฮยอนคนหล่อร่างเพรียวหน้าตึงไปเลย

 

ดีที่ว่ามีแฟนดีอย่างคุณน้องชอนที่สลัดตัวเองออกจากคิงคองไจแอนด์อย่างอิพี่โชน่าแล้วเดินมาจับมือกับเราต่อ

 

 

#รู้สึกวิน  อูฮิฮิ

 

 

พอเถอะครับ เพราะพี่เป็นแบบนี้ไง ผมถึงได้เลิกกับพี่

 

อูยยยย เจ็บแรงงงงง~~

 

พอคุณน้องชอนเงินหนาเอ่ยจบก็จับมือเราแล้วเดินจากไปเลย อิอิ พอดียูกีฮยอนก็เป็นคนหน้าตาดีแถมยังจิตใจดีอีกด้วยเลยไม่หัวเราะออกมาดังๆ แต่แค่จุดรอยยิ้มที่มุมปากให้กับชะนีคิงคองอย่างขุ่นพี่โชน่าที่ตอนนี้หน้าแดงควันออกหูเป็นคิงคองไหม้ไปแล้ว อารู้สึกสบายใจ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็สบายใจไม่สุดเมื่อจู่ๆพี่แกก็บ่อน้ำตาแตกเหมือนชะนีแท้งลูก เอาเป็นว่าตอนแรกเปลี่ยนจากพระรองเป็นนางร้ายแล้ว ยังแอดวานส์ขนาดเปลี่ยนจากนางร้ายมาเป็นนางเองได้ต่อหน้าต่อตา

 

ตัวประกอบฉาก = กูเอง

 

 

ทำไมล่ะทั้งๆที่พี่รักแชคนเดียว แล้วทำไมแชทำกับพี่แบบนี้…”

 

“……”

 

..พี่รอแชมานานมากเลยนะ ทำไมฮึก..”

 

ไหนตอนแรกมึงบอกว่าคบกับกูเพราะอยากรักษาแผลใจไง

กูว่าแผลกูเหวอะกว่ามึงอีก อิพี่โชน่า

 

ถึงอย่างนั้นแล้วแผลใจของกีฮยอนก็ยังเหวอะได้อีกเมื่อรู้สึกได้ถึงความหลวมบริเวณฝ่ามือหนาที่กุมรอบมือตนเองอยู่ ใบหน้าอ้วนๆเงยขึ้นมองคุณน้องชอนที่ตอนนี้มีท่าทีสองจิตสองใจอย่างเห็นได้ชัด คราวนี้เลยกลายเป็นกีฮยอนแทนที่จับมือน้องชอนอย่างแน่นหนาให้เหมือนกับเงินในกระเป๋าน้องชอน

 

ขอร้องล่ะชอน พี่ก็รักเรา และพี่ไม่อยากให้เรากลับไปคบกับชะนีโชน่า

ได้โปรด อย่าจับมือพี่หลวมและเบาบางเหมือนกระเป๋าเงินพี่ตอนนี้เลย

 

ผม..ขอโทษครับพี่กีฮยอน

 

ชอน…”

 

ผมคงลืมพี่โชน่าไม่ได้จริงๆ

 

 

เอ้าตาเถน.. อิเด็กนี่ก็ยังอุตส่าห์เรียกฉายาใหม่ของนาง

 

 

ไม่.. ฮยองวอนฮยองวอ—”

 

 

แล้วคุณน้องชอนก็จากไปดั่งสายลมที่มีเอฟเฟคเป็นเสียงธนบัตรพันใบที่ปลิวพับๆ พร้อมกับรอยยิ้มของชะนีโชน่าที่ฟื้นกลับสู่สภาพเดิมได้อย่างน่าตกใจ นี่มึงเปลี่ยนอารมณ์เร็วจังนะ แหมบๆเปลี่ยนจากร้องไห้น้ำตาท่วมหน้าเป็นรอยยิ้มตาหยีกับปากแดงๆที่นางกัดเพื่อความเซ็กซี่แล้วกระตุกยิ้มใส่กูด้วยมหากาพย์แห่งชัยชนะ คือมึงควรไปอยู่ชมรมการละครมากกว่าชมรมบาสของมหาลัยนะ กราบ

 

เหมือนเวลานี้ ยูกีฮยอนจะน้ำตาตกในอีกแล้ว

 

เท้าทั้งสองข้างเดินไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้ซึ่งจุดหมาย ถึงจริงๆแล้วควรกลับหอก็เถอะ (นั่นคือจุดหมาย) แต่ทีนี้หัวใจที่บอบช้ำมันยังคงต้องการการปลอบประโลม ที่ไม่ใช่ลีมินฮยอกเพื่อนตัวดี ที่คาดว่าถ้ากลับไปเล่าให้มันฟังว่าวันนี้เจออะไรมามันคงหัวเราะก๊ากและสมน้ำหน้าซ้ำเติม ตบท้ายด้วยการบอกว่า โชคดีของน้องฮยองวอนจริงๆเลยโนะ

 

โนะพ่อง

 

น้องๆ

 

น้องพ่องอะไรอีกล่ะ!

 

อะไร!!”

 

หันไปแวดใส่เต็มกำลังเลยค่ะท่านผู้ชม

 

เอ่อคือพี่จะบอกว่าน้องทำนี่ตกคนเข้ามาใหม่ยื่นช็อคโกแลตแท่งโชกี้โชกี้คืนให้กีฮยอนเพราะเห็นว่าร่างเล็กทำตกจากกระเป๋ากางเกงด้านหลังเมื่อครู่นี้ ส่วนเจ้าของขนมรสโปรดอย่างกีฮยอนที่เมื่อเห็นว่าตนเองทำตกก็ใจหล่นวูบ นี่เงิน 1 บาทล็อตสุดท้ายหมดไปกับโชกี้โชกี้แท่งนี้เลยนะ! เกือบไม่ได้กินแล้วไงยูกีฮยอน!

 

อา..ขอบคุณครับแล้วก็รับมาอย่างไวด้วยความโล่งอกโล่งใจที่ว่ามีคนใจดีเก็บมาคืน ก็วางแพลนไว้แล้วว่าวันนี้จะนั่งดูละครบนเตียงแล้วดูดโชกี้โชกี้ไปด้วย อ่าพาราไดซ์ซึ

 

น้องชอบกินหรอครับ ดูโล่งใจเชียว

 

หือ? อาการกูออกขนาดนั้นเลย?

 

อา ครับ ก็มันอร่อยนิ พี่ไม่เคยกินหรอ?ถามกลับบ้าง ไม่เคยกินนี่โง่นาจาอร่อยดีถูกด้วยต้องโชกี้โชกี้ (ไม่ได้ค่าโฆษณาสักบาท)

 

เอาเป็นว่ารุ่นพี่หน้าตาดีตรงหน้าตอบรับเขาด้วยการพยักหน้าแล้วบอกว่า อืม แน่นอน เคยกินสิ ไม่คิดเลยนะว่าเราจะชอบเหมือนกันคือเป็นคนที่เฟรนรี่มากจนน่าหายใจ เอ้ย ใจหาย แบบเพิ่งเจอกันจู่ๆก็มาใช้คำว่าเราแล้วก็หยิบโชกี้โชกี้แท่งสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าเสื้อช็อปวิศวะหนึ่งห่อ (มีห้าแท่ง) ก่อนจะส่งให้กีฮยอนด้วยท่าทางใจดี และเป็นมิตรมาก ย้ำว่ามาก / ขีดเส้นใต้ตัวหนาสีแดง

 

งั้นพี่ให้ละกัน พี่ซื้อมาเยอะ

 

เอ่อคือขอบคุณครับ

 

นอกจากขอบคุณกูก็งงเนี่ยแหละว่าให้ทำไม แต่ถึงอย่างนั้นก็รับนะ อีกฝ่ายจะได้ไม่เสียน้ำใจไงโนะ ไม่ได้เกี่ยวกับการเห็นแก่กินเลยแม้แต่เล็กแต่น้อย คงเพราะเห็นว่าชอบกินเหมือนกันนั่นแหละ แต่ใจดีไปเปล่าวะ?

 

ชายหนุ่มอายุมากกว่ายิ้มหวานอวดฟันขาวทั้งสามสิบสองซี่เมื่อเห็นว่ารุ่นน้องตรงหน้ายอมรับโชกี้โชกี้ของตนเองไปทานให้อร่อยนะครับ น้องกีฮยอน

 

พี่รู้จักชื่อผม?

 

แน่สิ น้องดังจะตาย แถมเรายังอยู่คณะเดียวกันด้วยเออใช่ เสื้อช็อปวิศวะพี่เขาก็ใส่อยู่ ไม่น่าสงสัยให้โง่เลยเรา

 

งั้นพี่ชื่ออะไรครับ?ถามกลับตามมารยาทถึงแม้จะไม่ได้อยากรู้ชื่อจริงของพี่แกก็เถอะ

 

และคำตอบจากรุ่นพี่รวยยิ้มแจกโชกี้โชกี้นั่นก็ต้องทำให้กีฮยอนรู้สึกตงิดๆในใจเบาๆ

 

พี่ชื่อโฮซอก ชินโฮซอกเรียกว่าพี่ชินเฉยๆก็ได้

 

 

อืม นอกจากกูจะมี นังโชน่า กับ น้องชอน แล้ว กูยังมี พี่ชิน อีกด้วย

 

 

.ช้าง นี่มันพยัญชนะต้องห้ามสำหรับกูเลยจริงๆ ให้ตาย

 

 

.

.

 

 

แล้วการเริ่มต้นครั้งใหม่ก็มาอย่างรวดเร็วดังสายฟ้าแลบ เร็วยิ่งกว่าการด่ารัวเป็นชุดของหม่อมแม่เสียอีก เอาเป็นว่าตอนนี้ผมกับพี่ชินได้เป็นแฟนกันอย่างสมบูรณ์แบบ ที่ใช้คำว่าสมบูรณ์แบบนั่นก็เพราะคนทั้งมหาลัยเขารู้กันหมดแล้วน่ะสิว่ายูกีฮยอนคนน่ารักร่างเพรียวบางได้โดนบอกเลิกจากคุณน้องชอนพ่อรวยเพราะชะนีคิงคองได้มาทวงของที่เป็นของนางคืน เพราะอย่างนั่นประเด็นที่กลายเป็นฮ็อตอิชชู่ของมหาลัยก็เป็นอะไรไปไม่ได้นอกจาก

 

 

สงสาร ! พี่ชินวิศวะปีสี่ สละโสดให้อิอ้วนโชกี้ ไม่นานได้จน ! (อ่านต่อหน้า 3) ’

 

 

ฟัคยูว

 

 

อย่าไปสนใจเสียงคนอื่นเลยน่า พี่ก็ไม่เห็นเรากินเยอะตรงไหน

 

ใช่มั้ยล่ะ! ผมก็ไม่ได้กินเยอะ พี่ก็รู้ว่าแล้วก็กัดปลายโชกี้โชกี้แท่งที่ 25 ด้วยความน้อยใจ

 

 

5 ห่อแล้วมั้ยล่ะมึง

 

 

ช่างเถอะ ถือซะว่าความน้อยใจเป็นเหตุที่ทำให้วันนี้กีฮยอนกินโชกี้โชกี้เปลือง (เพราะปกติกินแค่วันละสองห่อสิบแท่งเองสวยๆ แต่วันนี้เพิ่มมาอีกสามห่อสิบห้าแท่ง เกิดจากความน้อยใจล้วนๆไม่มีหิวผสม) / (ก็มึงกินอย่างนี้ไงถึงได้กลายเป็นตุ่มน่ะอิอ้วน! : มินฮยอกเพื่อนซี้)

 

เดี๋ยววันนี้เราไปหอพี่มั้ย? เห็นเมื่อวานบ่นว่ารูมเมทเราไม่ยอมให้กินขนมกลางดึกนี่พี่ชินเอ่ยอย่างใจดีเพราะเมื่อวานเห็นแฟนตัวน้อย (คือยังเรียกว่าตัวน้อย ถามใจชินโฮซอกดู) บ่นว่ามินฮยอกไม่ยอมให้กินโชกี้โชกี้ ไม่ยอมให้กินคุกกี้กับเค้กหน้านิ่มด้วย ขนาดบอกว่าหิวน้ำมินฮยอกยังไม่ให้ดื่มเลย ใจคอเราะร้าย เพราะอย่างนี้เขาก็เลยเห็นใจกีฮยอนและสงสารมากๆ จริงๆกีฮยอนกินเยอะก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย น่ากอดดีออก (แล้วไหนตอนแรกบอกพี่ก็ไม่เห็นเรากินเยอะตรงไหนตอแหลนาจา)

 

พี่จะให้ผมกินใช่เปล่าถามดัก ไม่ให้กินมีเคือง

 

อยู่แล้วสิ เรามันกินเก่งนี่ ไหนมานี่ซิว่าแล้วก็ลูบศีรษะทุยๆก่อนจะกลายเป็นขยี้ด้วยความหมั่นเขี้ยวจนผมกีฮยอนฟูฟ่อง หน้าทั้งหน้าเลยกลายเป็นลูกสิงโตพันธุ์อ้วน

 

อ๋า! พี่ชิน!!!” ก่อนเสียงแห่งความสุข(?)จะดังไปทั่วบริเวณ สวีทกันไม่สนใจใครต่อใครให้คนอื่นอิจฉาเล่น ว่าคนอย่างยูกีฮยอนน่ารักและรูปร่างดีมากแค่ไหนถึงได้มีแต่ใครต่อใครมาคอยตกหลุมรักไม่ขาดสาย ไหนใครที่เอาแต่ซุบซิบนินทาน่ะจำไว้ใส่ซีรีบรัมเลยนะว่ากีฮยอนไม่ได้อ้วน! และผอมมาก! ไม่อย่างนั้นนะกินขนาดนี้คงอ้วนไปนานแล้ว! แต่ขอโทษเถอะ พี่ชินบอกว่ากีฮยอนไม่อ้วน แน่นอนว่าคนจิตใจดีอย่างพี่ชินไม่เคยโกหกใคร กีฮยอนไม่อ้วนจริงๆ โอเคร จบปิ๊ง

 

ก่อนอื่น

 

หอพี่ชินมีมาม่าสักถ้วยมั้ยครับ คือกีฮยอนหิวอีกแล้วอ่ะ แหะๆ

 

.

.

 

 

นับว่าหอของพี่ชินโอเคมากในระดับหนึ่ง คือมีแต่ของที่กีฮยอนชอบกินเต็มไปหมดเลย แบบนี้ใช่มั้ยที่เขาเรียกว่าคนรักกันต้องดูแลเอาใจใส่ซึงกันและกัน พอลองเปรยๆถามว่าทำไมถึงมีแต่ของที่กีฮยอนชอบเต็มไปหมด พี่แกก็บอกพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจว่าพี่ศึกษากีฮยอนมาดี อะไรที่กีฮยอนชอบหรือไม่ชอบพี่จำได้หมดนั่นแหละ

 

โอยยย ยกตำแหน่งแฟนดีเด่นให้พี่แกเลยทีเดียว / หัวใจ

 

ว่าแต่ทำไมจู่ๆก็รู้สึกมึนหัวแปลกๆหลังจากซดมาม่ากล่องใหญ่ที่พี่ชินแกเสนอตัวทำให้จนหมด

 

พี่ชินครับ.. ผมผมรู้สึกแปลกๆว่าไปตามน้ำว่าละครที่ดำเนินมานั้นยังไม่จบ หลังจากจบเรื่องนังชะนีโชน่าไปแล้วก็ถึงบทโศกของนางเอกตัวจริงเสียที ที่เสียน้ำตาให้กับน้องชอนสุดที่รักไปไม่ทันไรก็ต้องมาเสียตัว เอ้ย เสียใจให้กับการเสียรู้ของตนเองที่ตกเป็นเป้าหมายให้กับรุ่นพี่จอมเจ้าเล่ห์ตรงหน้านี้ไปได้

 

ชินโฮซอก คิดจะเคลม ยูกีฮยอน

 

อันนี้เป็นบทน้ำเน่าที่สามารถเกิดขึ้นจริงได้เสมอ สาวๆควรระวัง

 

อ่ะ! พี่จะทำอะไรผม!!”

 

อย่าดิ้นสิกีฮยอน แบบนี้ไม่น่ารักนะ

 

ไม่เอา!!” ถึงแม้จะมีแฟน(เป็นผู้ชาย)มาแล้วเยอะแยะแต่ยูกีฮยอนคนนี้ก็ยังไม่เคยเสียประตูหลังให้ใครจิ้มไปง่ายๆ ขนาดน้องชอนที่ว่ารักนักรักหนาก็ยังไม่เคยได้จูบเลยแม้แต่หนเดียว เห็นเปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่นแบบนี้แต่กีฮยอนหวงตัวใช่ย่อย ตามคำสอนของแม่ที่ว่าเกิดเป็นผู้หญิง(?)ต้องรักนวลสงวนตัว

 

แล้วตอนนี้อิพี่ชินกำลังจะบุกทะลวงจิ๊มุจิ๊มะของกีฮยอนแล้ว

 

บอกตรงๆว่ากีฮยอนไม่ยอม!

 

 

ปล่อยผม..” หากทว่าแรงเท่าจิ๋มมดคงไม่สามารถสู้กำลังชายหนุ่มที่แข็งแรกกว่าได้ อิพี่ชินก็ดีกรีเป็นถึงนักกีฬาว่ายน้ำของมหาลัย ครั้นจะให้สู้ก็คงไม่หวาดไม่ไหว คงทำได้เพียงขอร้องทั้งน้ำตาถึงแม้คนตรงหน้าจะไม่ฟังอะไรเลย

 

หยุดร้องเถอะน่า ไหน หืมเด็กดีของพี่

 

เด็กดีบ้านมึงสิ! ปล่อยกูแงงงงงงง

 

มินฮยอก! ฮื่ออมินฮยอก!!” จู่ๆก็เอ่ยชื่อเพื่อนซี้ออกมาอย่างไม่รู้ตัว เพราะทั้งชีวิตนอกจากแม่แล้วกีฮยอนก็มีเพียงมินฮยอกคนเดียวที่พึ่งพาได้และมินฮยอกก็คอยช่วยเหลือเขาไว้ตลอด (ถึงแม้จะด่าเยอะไปหน่อยก็เถอะ) เพราะแบบนี้เวลากีฮยอนอยู่ในเหตุการณ์คับขัน มินฮยอกเลยเป็นคนแรกที่กีฮยอนตะโกนชื่อออกมาแต่มันคงจะได้ยินอยู่หรอก

 

หอพี่ชินกับหอมินฮยอกอยู่คนละโยชเลย ฮื่ออออออออออ

 

มินฮยอกกก มึ้งงงงงงงงงง!!! กูจะโดนจิ้มแล้ว มึงอยูไหน!! มาช่วยกูที แงงงงงงง!!

 

 

ร้องไปก็เปล่าประโยชน์น่า เห้ย! จูฮอน มึงเอากล้องมาไว้ตรงนี้

 

 

ห๊ะ!? เดี๋ยวนี่มีผู้อีกหนึ่งสิงสถิตอยู่ในห้องนี้ด้วยหรอเนี่ย!?!

อิเฬว อิคลใจบาป ทำไมทำกับกูแบบนี้ เสียแรงที่อุตส่าห์ไว้ใจเพราะมึงเลี้ยงโชกี้โชกี้ 25 แท่งให้กู

 

อิพี่ชิน กูขอให้มึงหำด้วน

 

แล้วยังไม่ทันขาดคำเสื้อตัวสวยของกีฮยอนก็ถูกกระชากออกอย่างแรงจนกระดุมทุกเม็ดหลุดกระเด็ดออกไปคนละทิศละทาง เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนที่ไร้ตำหนิ กลิ่นหอมอ่อนๆจากกีฮยอนลอยขึ้นมาแตะปลายจมูกเสียจนชินโฮซอกแทบอดรนทนกลั้นไม่ไหว

 

หอมว่ะ

 

เหลือให้ผมด้วยแล้วกัน คนนี้มองมานานล่ะเสียงของไอ้วอกตาหายเอ่ยขึ้นในขณะที่มันกำลังกดซูมๆปรับกล้องบ้าบออะไรอยู่ปลายเตียง จำได้คร่าวๆว่าคนๆนี้ชื่อ ลีจูฮอน เป็นนักศึกษาคณะวิศวะปีเดียวกันกับเขานี่แหละ แต่เรียนคนละเซคกันเลยไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรขนาดนั้น แค่รู้ชื่อก็ดีแค่ไหนละ แล้วทำไมอีกฝ่ายถึงต้องทำกับเขาแบบนี้

 

แล้วมองอะไรนักหนาห๊ะ! ไอ่วอก!!

 

นายจูฮอนฉันเพื่อนนายนะ ออย่าทำแบบนี้เลย ขอร้องล่ะ…” น้ำตาไหลแหมะๆตกลงบนหมอนของอิพี่ชินจนเจิ่งนองเมื่อคนด้านบนกำลังกดปลายจมูกและเรียวลิ้นไปตามเนิ่นอกของเขาอย่างเอาแต่ใจ ข้อมือทั้งสองข้างเจ็บแสบไปหมดเมื่อรุ่นพี่ใจโหดบีบตรึงมันเอาไว้กับผืนเตียง

 

ช่วยไม่ได้นะ มาถึงขั้นนี้แล้ว ปล่อยนายไปยากว่ะ

 

 

อิผีมองโลกได้น้อยกว่า 45 องศายังจะมาปากเก่ง กดสแปมแม่ง

 

 

ฮึกอย่า! อย่าถอดกางเกงผม!!!” ยังด่าอิผีจูออนไม่จบก็ต้องมาหวีดร้องเมื่อกางเกงปราการด่านสุดท้ายได้มีมือหยาบๆของอิพี่ชินกำลังค่อยๆดึงมันออกไปจากเรียวขาเพรียวยาวของกีฮยอน แต่เพราะความคับแน่นหรืออะไรก็ไม่รู้ของแง่งขาขาวๆก็ทำให้กางเกงยีนส์ตัวสวยไม่สามารถหลุดออกไปได้

 

บางทีอาจเป็นเพราะเจ๊แดงซักแล้วผ้าหดก็เป็นได้ ต้องขอบคุณนาง

 

ทำไมถอดไม่ได้วะ!?

 

ดึงแรงๆดิวะพี่ อินี่มันอ้วน

 

 

อ้าว อิผีจูออนวอนตีนกูแล้วไง

นี่โกรธยิ่งกว่าการที่พวกมึงจะจิ้มกูอีกนะจ๊ะ

 

 

สุดท้ายแล้วก็ไม่น่าจะมีใครมาช่วยตัวเองได้ กีฮยอนจึงต้องพึ่งสมองอันน้อยนิดที่ตอนคลอดแม่ลืมใส่มาด้วยค่อยๆคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์อันตรายนี้ให้ได้ ตอนนี้ตัวถ่วงคือเจ้ากางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มที่ยังไม่ขยับออกจากสะโพกมนเลยแม้แต่เซนเดียว นี่ก็แอบคิดเล็กน้อยว่าตอนเช้านี่กูใส่ได้ยังไงนะ?

 

อามินฮยอกช่วยใส่นี่เอง

 

 

 

/ เฟดไปตอนเช้า /

 

 

มึง กูใส่กางเกงไม่ได้

 

ก็ไปเปลี่ยนตัวอื่นสิอิอ้วน

 

ก็กูอยากใส่ตัวนี้

 

โวะ! มึงนี่เรื่องมากจริงสุดท้ายแล้วลีมินฮยอกก็ต้องยอมวางเสื้อผ้าของตัวเองแล้วเดินพันผ้าขนหนูไปหาโอ่งสีขาวที่ยืนส่องความหนาตันของตัวเองอยู่หน้ากระจก (นี่เพิ่งอาบน้ำเสร็จไงเตรียมตัวไปเรียน แต่อิอ้วนมันอาบน้ำก่อนและก็เกิดปัญหาแบบนี้แทบทุกวันคือมันกางเกงไม่ได้ ลำบากลีมินฮยอกคนนี้ที่ต้องไปช่วยใส่ให้มันตลอดเอากับมันสิ)

 

ก็กูบอกให้มึงหยุดกินแล้วลดน้ำหนักก็ไม่เชื่อ เดี๋ยวอีกหน่อยมึงก็ใส่เสื้อผ้าพวกนี้ไม่ได้

 

ก็ซื้อใหม่สิ

 

มึงมีเงิน?

 

ก็ยืมมึงไง

 

ดอก

 

จบประโยคก็ใช้พลังแรงเฮือกสุดท้ายดึงกางเกงยีนส์ตัวสวยให้ขึ้นมาประดับบนขาโอ่งได้สำเร็จ

 

…Mission complete…

 

เนี่ยดูมึงซิ กลมดิ๊กขนาดนี้ล้มทับคนอื่นได้ตายห่ากันหมด

 

เนี่ยดูมึงซิ กลมดิ๊กขนาดนี้ล้มทับคนอื่นได้ตายห่ากันหมด

 

เนี่ยดูมึงซิ กลมดิ๊กขนาดนี้ล้มทับคนอื่นได้ตายห่ากันหมด

 

เนี่ยดูมึงซิ กลมดิ๊กขนาดนี้ล้มทับคนอื่นได้ตายห่ากันหมด

 

เนี่ยดูมึงซิ กลมดิ๊กขนาดนี้ล้มทับคนอื่นได้ตายห่ากันหมด

 

 

 

ล้มทับอย่างนั้นหรอ?

 

 

 

/ เฟดมาปัจจุบันกับสารคดีปลุกปล้ำหมู /

 

 

กีฮยอนนึกทวนคำด่าของเพื่อนแล้วก็เม้มริมฝีปากเข้าหากัน เอาเถอะ อย่างไรซะตอนนี้หนทางรอดของเขามันเหลืออยู่เพียงแค่ 1 เปอร์เซ็นต์แล้ว จะให้มาลีลาอะไรตอนนี้ก็คงจะไม่ได้การ แถมตอนนี้ยังมีอิผีจูออนมาช่วยดึงกางเกงออกมาจากตัวเขาอีก ยอมไม่ได้จริงๆ

 

นับละนะ ถ้าพวงมึงยังดึงขากางเกงของกูกันคนละข้างแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้นะ

 

3

 

2

 

1

 

เกมโอเวอร์

 

 

 

พลั้ก!!!

 

ร่างของชินโฮซอกร่วงตกจากเตียงไปนอนแผ่บนพื้นในทันใดเมื่อกีฮยอนใช้แรงเฮือกสุดท้ายโขกหน้าผากของอีกฝ่ายด้วยหน้าผากของตนเอง ก่อนจะกระโดดลงไปทับร่างของรุ่นพี่เสียเต็มแรงจนลีจูฮอนที่ยืนมองเหตุการณ์ด้วยความงุนงงถึงกับผงะ และตามมาด้วยเสียงร้องของชินโฮซอกที่บัดนี้หน้าม่วงเขียวเหมือนลูกมังคุด

 

โอ้ยเชี่ย!! จุก!!!!!! แดกเหี้ยไรเข้าไปวะ! หนักอย่างกับหมู!!!”

 

อิพี่ชินโฮซอกสงสัยมึงยังไม่เข็ด

 

กีฮยอนเลยสานต่อความต้องการให้โดยการขย่มตัวเองบนร่างรุ่นพี่หน้าหล่อไปเต็มแรงอยู่นับครั้งไม่ถ้วน (อย่าคิดลึก ให้คิดตื้นๆพอ กีฮยอนมันหนักตอนนี้ทุกคนควรสงสารชินโฮซอก / ขอทิชชู่ด้วยค่ะ) และจากเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นก็ทำให้อิผีจูออนหน้าซีดลงยิ่งกว่าเดิม จูฮอนที่เห็นท่าไม่ดีเลยเก็บกล้องแล้วค่อยๆย่องออกไปจากห้องๆนี้แต่ก็ไม่ทันหมูอ้วนที่กลิ้ง 360 องศามากระชากคอเสื้อผีจูออนจากทางด้านหลัง

 

นายก็เหมือนกันนะลีจูฮอน!” มือเล็กคว้ากล้องที่อยู่ในมือร่างโปร่งมาจับหมับก่อนจะเขวี้ยงมันลงพื้นท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนของเจ้าของกล้องอย่างลีจูฮอน

 

กล้องกูวววววววววววววววววว!”

 

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สาแก่ใจ กีฮยอนก้มลงไปหยิบเมมโมรี่การ์ดออกมาจากตัวกล้องก่อนจะหักมันลงต่อหน้าต่อตา ก่อนจะปากล้องสีดำขลับที่พังไม่เป็นชิ้นเป็นอันใส่หน้าผีจูออนเสียจนอีกฝ่ายต้องร้องอ๊าก เพราะจัดไปโดนโหนกแก้มข้างซ้ายแบบเต็มๆ

 

อวสารสองศพ ณ ห้องนอนในหอพักชาย

 

 

รู้สึกขอบคุณพุงยื่นๆกับขาล่ำๆก็วันนี้

 

.

.

 

 

กีฮยอนเดินออกมาจากหอพักอิพี่ชินได้อย่างปลอดภัยและโล่งใจที่ตัวเองสามารถเอาตัวรอดจากเหตุการณ์วิกฤตนั้นได้ ติดอยู่อย่างเดียวคือเสื้อเชิ้ตที่ถูกกระชากออกจนขาดวิ่น และโทรศัพท์เครื่องสวยที่หม่อมแม่ซื้อให้ตอนนี้แบตหมดเกลี้ยง หน้าจอดำมืดเหมือนท้องฟ้าด้านบนตอนตีสาม เพราะอย่างนั้นเขาจึงไม่สามารถโทรหามินฮยอกเพื่อนสุดที่รักได้ (จริงๆมันหมดตั้งแต่ก่อนมาหออิพี่ชินแล้ว) คาดว่าตอนนี้มินฮยอกคงกำลังหาเขาให้วุ่นเลยทีเดียว

 

แล้วเขาจะทำยังไง

 

ร่างกลมเหมือนลูกบอลเดินไปนั่งอยู่ตรงริมฟุตบาทที่ตอนนี้ไม่มีรถวิ่งเลยสักกะคันเดียว เพราะมันดึกมากแล้ว ตีสามจะมีนักศึกษาคนไหนขับรถเล่นในมอหรือไง? เอาจริงๆถ้าจะให้เดินกลับไปหอตนเองตอนนี้ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้นะ ถึงแม้มันจะไกลกัน แต่เอาจริงจากตึกคณะไปหอเขาไกลกว่านี้อีก คือมันติดอยู่ตรงที่ว่าตอนนี้กีฮยอนไม่มีแรงเหลือแม้แต่ขีดเดียว หลังจากออกแรงสู้รบฝ่าฟันเพื่อป้องกันเว่อร์จิ้นของตัวเอง

 

หิวก็หิว

 

เหนื่อยก็เหนื่อย

 

ง่วงก็ง่วง

 

กีฮยอนไม่เคยรู้สึกแย่เท่าวันนี้มาก่อนเลย

 

 

 

เอ่อมานั่งทำอะไรคนเดียวครับ?

 

 

สัด คนหรือผี บอกกูดีๆจะได้วิ่งทัน

 

 

เสียงเรียกไม่คุ้นเคยที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังเล่นเอากีฮยอนขนลุกชูชันไปหมด ขนลุกยิ่งกว่าตอนเห็นเงินเป็นฟ่อนจากน้องชอน ขนลุกยิ่งกว่ารู้ว่าอิพี่โชนคือชะนีโชน่า และขนลุกยิ่งกว่าตอนจะถูกอิพี่ชินขืนใจเมื่อกี้นี้อีก (ถูกขืนใจจะขนลุกทำไม ต้องกลัวต่างหากมั้ย?) แต่ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าตอนนี้ขาทั้งสองข้างของกีฮยอนเตรียมใส่เกียร์หมูแล้ว ผีก็ผี ถ้าวิ่งไม่ไหว กูก็ล้มทับแม่งนี่แหละ!!

 

เห้ พี่ครับ..”

 

เห้พ่อมึงสิ!

 

 

ย่าห์!!!”

 

โอ้ย!”

 

 

ตุ้บ!!!

 

 

หลากหลายเสียงเกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกันอย่างไม่น่าเชื่อ เดี๋ยวสโลวภาพให้ดูอีกทีก็ได้ว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น

 

1. กีฮยอนสูดลมหายใจลึกๆก่อนจะลอบหยิบก้อนอิฐที่วางอยู่แถวๆนั้นมาไว้ในกำมือ

 

2. หมูอ้วนกีฮยอนหันหลังไปเมื่อได้ยินอีกฝ่ายที่คาดว่าจะเป็นผีเรียกตนเองว่า พี่ครับ

 

3. ก้อนอิฐก้อนนั้นถูกปาไปอย่างแรงใส่หน้าท้องของผีจนผีตัวนั้นร่วงลงไปนอนกุมท้องกับพื้น พร้อมกับกระเป๋ากีต้าร์ที่สะพายอยู่ด้านหลังก็หล่นกระแทกพื้นอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ตุ้บ

 

 

นี่มันคน ไม่ใช่ผี !

 

 

..นี่นายเจ็บมากมั้ย ฉันฉันขอโทษนะ คือ…” โอยแงงงงง มินฮยอกก มึ้งงงงงงงงง~~ กูปาใส่คนๆนี้ไปเต็มแรงเลยอ่า เขาก้มหน้ากุมหน้าท้องตัวงอเลย เจ็บมากๆแน่เลยอ่า เขาจะตายมั้ย ฮือ แล้วกูจะติดคุกมั้ยอ่า TT กีฮยอนไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคนอื่นแบบนี้นะ ก็มันตกใจนี่นึกว่าเป็นผีหรือไม่ก็เป็นคนไม่ดีแบบอิพี่ชิน กีฮยอนก็ต้องป้องกันตัวสิถูกมั้ยฮลึก

 

..ไม่เป็นไรครับ ผมไม่เป็นไร

 

ไม่เป็นไรบ้าอะไรหน้าซีดขนาดนี้ ! แล้วนี่ยังไม่นับกับเจ้ากีต้าร์ข้างหลังที่ป่านนี้คงพังแหลกไปหมดแล้ว

 

ถ้าจะเรียกเก็บค่าเสียหายบอกเลยนะว่ากีฮยอนจะปาอิฐใส่ซ้ำ… (เฬวกว่าอิพี่ชินก็กีฮยอนนี่แหละ)

 

ถึงจะคิดอย่างนั้นหากแต่ความเป็นจริงกลับตรงกันข้าม เด็กหนุ่มตรงหน้าเขากลับอมยิ้มเบาๆให้ก่อนจะโบกไม้โบกมือให้ว่าไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ เขาเอื้อมไปหยิบกระเป๋ากีต้าร์มาเปิดออกดูก่อนจะหน้าเสียไม่น้อยเมื่อเห็นว่าส่วนประกอบของกีต้าร์ที่ควรสวยงาม ณ ตอนนี้มันกลับแตกหักไม่มีชิ้นดี แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวก็ยังรีบรูดซิปปิดกระเป๋าและหันไปมองหน้ากีฮยอนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ

 

แต่รู้ไว้ด้วยนะว่าถึงกีฮยอนจะอ้วน แต่กีฮยอนไม่โง่นะ

 

พังใช่มั้ยขอโทษนะทำไมรู้สึกเศร้ายิ่งกว่าตอนน้องชอนบอกเลิกอีก รู้สึกเศร้ายิ่งกว่าโดนแม่หรือมินฮยอกด่าว่าอ้วนเป็นหมูอีก และก็รู้สึกเศร้ามากกว่าตอนที่ไม่ได้กินข้าวขาหมู ข้าวมันไก่ ไอติมรสมิ้นท์ น้ำส้ม และก็โชกี้โชกี้อีก

 

ไม่เป็นไรครับ ไม่แพงหรอก แล้วก็ผมซ่อมมันได้นะ

 

ซ่อมกับผีน่ะสิ! แตกเป็นเศษไม้จิ้มฟันขนาดนั้นยังจะมาพูดว่าซ่อมได้ ไอ้เด็กบ้านี่มันอะไรกัน

 

แล้วนั่นพี่ไปโดนอะไรมาครับ?สายตาเฉียบคมของเด็กหนุ่มเหลือบไปเห็นรอยแดงช้ำหลายรอยบนเนินอกขาวที่เสื้อปกปิดไม่มิดเนื่องจากมันถูกฉีกขาด บวกกับดวงตากลมสวยที่บวมแดงเล็กน้อยจากการร้องไห้ คราบน้ำตายังคงติดเหนอะอยู่บนแก้มป่องๆทั้งสองข้างอยู่เลย ถ้าเป็นคนอื่นอาจมองไม่เห็นแล้วในความมืดแบบนี้ หากแต่เด็กปีหนึ่งสายดนตรีอย่าง อิมชางกยุน กลับมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน

 

พี่...คงไม่ได้…” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย เรียวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันก่อนเขาจะวางกระเป๋ากีต้าร์ลงบนพื้นอย่างไม่สนใจแล้วค่อยๆถอดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นของตนเองไปสวมให้กับอีกคน

 

แจ้งตำรวจหรือยังครับ? หรือจะให้ผมแจ้งให้เด็กหนุ่มที่เหลือเพียงแค่เสื้อกล้ามสีขาวเอ่ยอย่างร้อนรนก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือรุ่นเก่าของตนเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง แต่กีฮยอนกลับเอ่ยห้ามเสียก่อน

 

ฉันยังไม่ได้โดนทำอะไรแค่เกือบน่ะ..”

 

งั้นหอพี่อยู่ไหนครับ ให้ผมไปส่งมั้ย?เอ่ยถามด้วยความหวังดีตามประสาเด็กบ้านนอกที่ย้ายเข้ามาเรียนยังเมืองกรุง โชคดีที่วันนี้เขาอยู่ซ้อมดนตรีจนดึก ไม่ใช่อะไรแค่เล่นเพลินๆแล้วก็นั่งแต่งเพลงที่อาจารย์สั่งเป็นการบ้านด้วย กว่าจะเสร็จก็ตีสาม แต่ชางกยุนไม่ใช่คนกลัวผีหรืออะไรเหนือธรรมชาติเทือกนั้น เลยทำให้เขาสามารถอยู่ในห้องซ้อมดึกๆคนเดียวได้ กลับกันเขากลับคิดว่าเวลากลางคืนแบบนี้มันสวยดีออก ทำให้นึกถึงบ้านนอกที่เขาจากมาเลย

 

แล้วก็ตอนกลางคืนมักมีอะไรวิเศษณ์ๆเสมอ

 

มันมีนิทานอยู่เรื่องหนึ่งที่บอกว่านางฟ้าจะปรากฏตัวในเวลากลางคืนตอนเราหลับ

 

 

น่าแปลกดีนะ ที่ตอนนี้เขาตื่นอยู่ก็ยังเจอเลย

 

 

ฉันกลับหอไม่ไหวแล้ว…” กีฮยอนเอ่ยออกไปตามความจริงเพราะตอนนี้เขาไม่มีแรงเหลือแล้ว อยากนอนมันตรงนี้เลยด้วยซ้ำแต่เดี๋ยวก็โดนหาว่าเป็นหมูนอนอืดข้างทางอีกเพราะอย่างนั้นกีฮยอนจะไม่เสี่ยง และตอนนี้สิ่งที่เขากำลังเฟลมากที่สุดก็คือความอ้วนของตัวเองนี่แหละ ตอนแรกก็คิดมาตลอดนะว่าตัวเองน่ะไม่อ้วน แต่พอล้มทับอิพี่ชินเท่านั้นแหละ เลยรู้เลยว่าตนเองนั้นสามารถฆ่าคนตายได้จากพุงกลมๆนี่

 

เสียใจ

 

กีฮยอนอ้วนมากแล้วมันหนักหัวใครหรือไง! ใจบว้าย

 

ร่างกลมๆทิ้งตัวลงนั่งบนฟุตบาทที่เดิมท่ามกลางความงุนงงของรุ่นน้องปีหนึ่งที่ยืนมองด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนชางกยุนจะค่อยๆล้มตัวลงนั่งยองๆอยู่ตรงหน้ารุ่นพี่แก้มป่องที่ตอนนี้ทำหน้าเศร้าหมองเสียจนเขารู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ ไม่ใช่ว่าคิดถึงเรื่องกีต้าร์ของเขาอยู่หรอกนะ ก็บอกแล้วไงว่าไม่เป็นอะไร

 

พี่เป็นอะไรมั้ยครับ..”

 

นาย!”

 

? ชางกยุนผงะเล็กน้อยเมื่อจู่ๆนิ้วชี้ป้อมๆก็ถูกชี้มาที่หน้าของตนเอง

 

นายบอกฉันหน่อยสิว่าฉันอ้วนมั้ยเอาความจริงนะ ห้ามโกหก ถ้าโกหกฉันจะเอาอิฐปาใส่หัวนาย!”

 

 

หูยย.. โหดซะด้วย

 

 

ชางกยุนอมยิ้มเล็กน้อยเมื่อจู่ๆคนอายุมากกว่าตรงหน้าก็มาทำตัวเด็กใส่เสียอย่างนั้น เขายกนิ้วชี้เรียวยาวขึ้นมาแล้วแตะมาลงกับปลายนิ้วอีกคน (เหมือนกับโทมินจุนที่ทำกับยุนแจในเรื่อง Who came from the star — น่อว) ใบหน้าคมคายระบายยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะส่ายศีรษะไปมา

 

ไม่อ้วนครับ

 

โกหก

 

ผมเปล่า

 

ใครๆก็บอกว่าฉันอ้วน

 

ก็นั่นมันใครๆ แต่นี่ผมพี่ถามผมไม่ใช่หรอครับ? ถ้าถามผมก็ไม่ต้องไปสนใจคนอื่นเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาบริเวณแก้มป่องนุ่มนิ่มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มน้ำตาคลอเพราะคิดว่าเขาโกหก หากแต่เขาพูดความจริง สำหรับเขาแล้วคนตรงหน้าไม่เห็นอ้วนเลยสักนิด เอาจริงๆ ก็แค่อวบเล็กน้อย แต่มันก็ไม่ได้ถึงกับอ้วนอย่างที่ใครๆเขาว่ากัน และเขาเองก็รู้สึกว่าแบบนี้มัน น่ารัก ดีออก

 

 

อย่าคิดมากนะครับ แบบนี้แหละดีแล้ว ..น่ารัก

 

 

คำชมทื่อๆแต่ฟังแล้วกลับใจเต้นแรงเสียอย่างนั้น กีฮยอนชะงักเล็กน้อยกับประโยคที่ว่า น่ารัก เป็นเพราะเขาไม่ได้รับคำชมแบบนี้มานานแล้วน่ะสิ ปกติก็จะมีแต่อิอ้วน เตี้ย ตูดใหญ่ หมูไม่มีคอ นังตุ่ม อิหลักกิโลออกข้าง ฯลฯ สารพัดคำด่าที่กีฮยอนเจอมาตลอด 2 ปีที่อยู่ในมหาลัยนี้ แล้วเด็กนี่เป็นใคร ทำไมถึงมาชมกันล่ะ

 

ไม่ใช่ว่าโกหกกันหรอกนะ

 

ไม่เชื่อผมหรอ?ท่าทางแบบนั้นทำไมชางกยุนจะดูไม่ออก

 

 

ยูกีฮยอนจะรู้บ้างไหมนะ ว่าตั้งแต่เกิดมาเด็กบ้านนอกอย่างอิมชางกยุนไม่เคยโกหกใครเลย

 

 

เด็กหนุ่มเสื้อกล้ามจิ้มแก้มของรุ่นพี่หน้าหวานเบาๆเพื่อให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองตนเอง

 

เอาแบบนี้มั้ยครับ.. เดี๋ยวผมให้พี่ขี่หลังจนไปถึงหอพี่เลย ถ้าผมปล่อยพี่ลงเมื่อไรก็แสดงว่าผมโกหก

 

นายจะบ้าหรอ!? หอฉันตั้งไกลนะ นายทำไม่ได้หรอกกีฮยอนปฏิเสธทันควัน เขาไม่อยากให้ใครมาอดทนแบกหมูอ้วนๆตัวนี้หรอกนะ (งานน้ำตาต้องมา / ยอมรับแล้วก็ได้ว่าตัวเองอ้วน ใจร้าย.. ใจร้ายที่สุด)

 

หากแต่ชางกยุนกลับหลุดหัวเราะออกมาเบาๆกับท่าทางของรุ่นพี่ตัวน้อย (ยังอุตส่าห์เรียกว่าตัวน้อย) เขาไหวไหล่หนึ่งทีประมาณว่าไม่ลองก็ไม่รู้ก่อนจะหันหลังให้อีกคนไป

 

ขึ้นมาสิครับ ผมพูดจริงนะ

 

ไม่เอาถ้าไอ่นี่หลังหักไปใครจะรับผิดชอบ

 

เอากระเป๋ากีต้าร์ผมสะพายหลังด้วย แล้วพี่ก็ขึ้นมาเสียงทุ้มแลดูจริงจังมากกว่าเดิม กีฮยอนเลยบึนปากใส่แผ่นหลังกว้างหนึ่งทีก่อนจะเอื้อมไปหยิบกระเป๋ากีต้าร์สีดำขึ้นมาสะพาย และก็พบว่ามันหนักใช่ย่อย (แล้วไอ้เด็กนี่มันจะแบกไหวหรอ? ทั้งเขาแล้วก็กีต้าร์ ได้ตายกันพอดี)

 

นี่..”

 

นับหนึ่งถึงสอง ถ้าไม่ขึ้นมาผมจะทิ้งพี่ไว้ตรงนี้คนเดียวนะครับ

 

เดี๋ยวสิ..”

 

หนึ่ง

 

ย่าห์!”

 

สอ—”

 

 

ตุ้บ!

 

 

หมูอ้วนเลยกระโดดใส่แผ่นหลังกว้างตรงหน้าไปอย่างเต็มแรงแต่ก็ต้องร้องเหวอเมื่อพอขึ้นมาแล้วไอ้เด็กบ้านี่กลับยืนทรงตัวขึ้นได้อย่างง่ายดายโดยไม่มีคำว่าหนักอยู่เลยแม้แต่นิดเดียว แขนขาก็ไม่สั่นด้วย แถมยังแอบหัวเราะเมื่อเห็นว่ากีฮยอนเอาแต่กอดคอตนเองแน่นเพราะกลัวตกก็เคยมีใครแบกหมูตัวนี้ที่ไหนกันล่ะ

 

 

ไม่มีเลยสักครั้งเดียว

 

 

เห็นมั้ย ผมทำได้

 

ไม่หนักหรอ?

 

หนักครับ

 

ย่าห์! งั้นฉันจะลงทำท่าจะลงจากหลังรุ่นน้องแต่อีกฝ่ายไม่ยอม แถมยังกระชับเรียวขาที่กอดเอาไว้แน่นกว่าเดิมเสียอีก

 

ถ้าลงผมจะคิดค่ากีต้าร์นะครับ

 

ไม่ลงก็ได้

 

กีฮยอนเงียบไปหลังเจอคำสั่งที่แสนอันตราย ถ้าเด็กนี่คิดค่ากีต้าร์จริงมีหวังเขาคงต้องไปยืมเงินมินฮยอกอีกแหงๆ และก็ต้องโดนมันด่าอีกประมาณร้อยกว่าชุดจนหูกาแฟ (หูชาพอ)

 

ว่าแต่เด็กนี่ชื่ออะไรกัน? เขายังไม่รู้เลย

 

 

นี่..”

 

“…..”

 

นายชื่ออะไร?เอ่ยถามพลางยื่นหน้าเหลือบมองใบหน้าด้านข้างของรุ่นน้องเล็กน้อย หากแต่อีกฝ่ายก็หันมาตอบเช่นเดียวกัน ปลายจมูกเลยบังเอิญแตะกันพอดี (อย่างกับหนังไทย) เพราะอย่างนั้นกีฮยอนเลยต้องหดคอกลับไปเหมือนเดิม แล้วเอาแต่ซุกๆใบหน้าลงกับบ่าของอีกคน

 

ตกใจหมดเลย

 

ละ..แล้วนี่จะใจเต้นทำไมกัน

 

 

 

ชางกยุนครับ อิมชางกยุน

 

 

 

ชางกยุนอย่างนั้นหรอ?

 

.ช้าง อีกแล้วงั้นหรอ

 

 

 

# ไม่อยากจะบอกว่ากีฮยอนไม่ถูกกับคนที่ชื่อมีพยัญชนะ ช.ช้าง แรง

 

 

 

แล้วพี่ล่ะครับ ชื่ออะไร?ชางกยุนถามกลับบ้าง เขาเดินไปเรื่อยๆตามทางอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย คงเป็นเพราะตอนเด็กไปช่วยพ่อทำงานแบกของล่ะมั้ง เขาเลยไม่รู้สึกถึงความหนักอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวกับคนที่อยู่บนหลังและกีต้าร์อีกหนึ่งตัวและมันก็ช่างน่าแปลกทั้งๆที่ปกติเขาไม่ชอบการแบกอะไรแบบนี้เพราะมันทำให้นึกถึงตอนที่พ่อลำบาก แต่ทำไมครั้งนี้เขากลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

 

แปลกจริงๆเลยให้ตายสิ

 

หรือเป็นเพราะคนบนหลังกันแน่นะ ที่ทำให้เขาเดินไปอมยิ้มไปแบบนี้

 

 

 

ชื่อกีฮยอน แต่คนอื่นเรียกว่าอ้วน

 

งั้นอยากให้ผมเรียกแบบไหนล่ะ?

 

เหอะ อยากเรียกว่าอ้วนก็แล้วแต่ ฉันชินแล้วล่ะ

 

งั้นอ้วนครับ

 

“……”

 

 

เป็นครั้งแรกที่กีฮยอนรู้สึกยินดีที่ตัวเองเกิดมาอ้วน

 

เขินทำบ้าอะไรห๊ะ.. นี่มันคำด่านะ

 

 

 

ไหนเรียกอีกทีซิ

 

อ้วนครับ

 

 

 

เด็กบ้า อิมชางกยุน

 

 

 

END




 


ฟิคอะไรยาวและไร้สาระขนาดนี้555555555555555555
555555555555555555555555555555555555555555
21 หน้าเวิร์ดแหนะ เมื่อยมากรู้มั้ยอ้วน แต่เพราะรักหรอกเลยแต่ง
สาบานว่ารักจริงๆ แล้วก็ชอบบทพี่โชน่าด้วย น้องชอนอีก แงง ;-;
ฮยองนู นั้ลร้ากกกก♥ เอ็มก็น่ารัก แต่งเองชอบเองเนอะอินี่5555555
ปกติไม่แต่งแบบนี้แล้วพอลองแล้วมันเบาสมองดี5555 ขอบคุณที่อ่านจบค่ะ

ชอบไม่ชอบขออภัยไว้ ณ ที่นี้ ดเยิ้บ ฝากฟิคเรื่องนี้ด้วยน้า
จริงๆอยากแต่งสเปน้องชอนกับพี่โชน่ามากเลย แต่คาดว่าคงไม่มีคนอ่าน ;_;
#ลิ้นชักมอนสตา  ไม่เม้นแท็กเอาก็ได้น้า / ส่งอ้วนไปมองตาปริบๆ /

ลง  
14 ส.ค. 58

(c)  Chess theme

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #456 Moo_k (@mysomook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 19:52
    ตอนนี้ฮาจริง ตั้งแต่เริ่มจนจบเลยอ่ะ
    #456
    0
  2. #437 llliew (@Riso) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 19:39
    ขำตั้งแต่ต้นเรื่องยันท้ายเรื่อง ยัยอ้วงกีน่ารักกกก
    #437
    0
  3. #427 V_ravi (@V_ravi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 10:48
    เป้นฟิคที่อ่านแล้วโคตรขำสุดๆอ่ะ แบบขำจนกร้ามจะค้างล่ะ เขินด้วยย
    #427
    0
  4. #380 ingoned (@ingoned) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 00:51
    ตลก555555555
    #380
    0
  5. #370 팡팡지 (@fang27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 18:51
    เป็นฟิคที่ตลก คนอะไรดึงกางเกงไม่ออก ส่งร้านซักรีดแล้วยีนส์หด 55555555
    #370
    0
  6. #362 pk_baby (@pk_baby) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 21:41
    โฮลลลลลลลลลลล หัวเราะหนักมาก น้ำตาไหลเลยฮือ ;0; ขำพี่โชน่ากรามแทบค้าง55555555555 โอ้หม่ายก้อดมั่กๆ พี่ชอนของน้องเจอศึกใหญ่ทั้งนั้นเลยค่ะ ไหนจะพี่ชินกับจูฮอนอีก สงสาร55555555555555 ตอนจบมาละมุนซะได้ฮือ น่ารักตัวเท่ากีฮยอน ยัยหมูนี่มันน่ารักจริงๆ อ้วนแค่ไหนก็รัก แงง งานอวยเมนต้องมา สงสารน้องอิมนะคะอุตส่าห์เป็นคนดีดีต้าร์ก็พังแถมต้องแบกยัยหมูอีก สู้ๆนะพระเอกของพี่55555555555555
    #362
    0
  7. #309 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 01:49
    มาตอนแรกก็ฟินเลยยยย ทำไมอ้วนเป็นคนน่ารักแบบนี้ ><
    #309
    0
  8. #278 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:58
    หวายแกพรุ่งนี้จะไปเหมาโชกี้เดินกินรอบมอ5555555555
    #278
    0
  9. #265 fbny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 01:41
    โอยชอบบบบบบบอ้วนน่าร้ากกกกกกกกกกกกกก. ใครว่าอ้วนห๊ะ! ไม่เห็นอ้วนจะอ้วนตรงไหนเลยนั่ลล้าคคคคคคคคคคค><
    #265
    0
  10. #257 `ช้อย (@miminekoza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 21:40
    โอ้ย ขำแทบตาย 555555555555555555555555555555555555555
    ฮือ ตอนพี่โชน่าว่าพีคแล้วนะ ฉากถอดกางเกงไม่ได้นี่พีคกว่า
    โอ้ยย ยัยกิ๊บ ยัยหมู 5555555555555555555555555555555
    #257
    0
  11. #156 Princezaclub (@princezazaclub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 23:10
    55555? ขรรรมหนักมากก
    #156
    0
  12. #140 Solu (@nupuchuru) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 15:13
    ขรรมเเรงมากโดยเฉพาะพี่โชน่ากับน้องชอน
    #140
    0
  13. #121 Nambqj (@Nambqj) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 10:55
    ขรรม์แรงงงว55555555555555 ทำไมขำแบบเน้สงสารความรักกีที่ผ่านมา อิผี555แกรโดนพี่กีป่ากล้อง แล้วนึกภาพกีขย่มโฮต๊อกน้ำตาแทบไหล555555 เอ็มกีนี้มันนนนืเอ็มคนซ่ื่อออออออรักพี่กีเขามากสินะ ดีงามมม
    #121
    0
  14. วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 17:02
    โอ๊ยเขินอ่าาาาาาา ชอบให้มีคนเรียกอ้วนนะ น่ารักดี
    #101
    0
  15. #92 R_AP81 (@SoneBabyPink) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 17:36
    โอ้ย ขำแรงมาก สงสารกีฮยอนอ่ะ โค ตรอาภัพรักเลย
    #92
    0
  16. #73 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 23:57
    เขาเรียกอวบตะหาก แต่น่ารักมาก โอ้ยยยยยยย><~
    น้องเอ็มนี่โคตรจริงใจ โคตรน่ารักและใสซื่อมาก
    นี่ควรดีใจที่อวบนะ รอดพ้นจากการพรากความสาว(?)ไป
    ขอบคุณสำหรับฟิคน้องเอ็มพี่กีนะคะ><~♡
    ชางคยุน♡กีฮยอน
    #73
    0
  17. #67 IM-IQ96 (@IM-IQ96) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 22:51
    เขินตัวงอออออ
    #67
    0
  18. #62 สีเหลือง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 20:34
    โอ้ยยยย มันสนุกมากค่ะ;_;

    ชอบมากกกก จบแล้วหรออออ

    มีต่อมั้ย5555555 เชื่อเถอะถ้ามีสเปนี่จะอ่านนนน

    ชอบมากและเขินมากฮืออออ อ้วนครับบบบ

    ปาหัวใจให้เอ็มรัวๆๆๆๆๆๆ

    น่ารักมาากกก คลบ้าๆๆๆๆๆ

    เรื่องนี้ตลกด้วยย เราขำจะตายแล้ววว

    ยิ่งโชน่านี้แบบบ ขำ ขำมากกก พี่ชยอนูของหนูเปลี่ยนไป๊55555

    สนุกจริงๆ เราชอบมากๆ ฮือออออ

    เนื้อเรื่องมันไม่ประดิษฐ์คำมาก ภาษาอ่านสบาย

    บรรยายโอเคเลยงะ ช๊อบชอบบบ เป็นความรักที่น่ารักมากเลยข่ะ

    เธอเป็นใครแต่งเรื่องอะไรมาาา เรารักเธอฮือออออ





    #62
    0
  19. #54 `POi50N!VY (@wtpoisonivy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 15:24
    ชอบชื่อตอนมาก เรื่องราวของอ้วนกี คือดีงาม รูปประกอบก็ด้วยฮือ ;-;
    กินตามปากทานตามอร่อยเลยบวมอย่างนี้ไงกียา ดูท่าแม่ก็ทนไม่ไหวล่ะ หยุดเถอะลูก
    โดนยึดบัตรด้วยแก คลังแสงหายไปแล้วกี5555555555555555 ต้องพึ่งมินฮยอกอีก
    จะยืมเงินก็โดนด่าดักหน้า ใช้คำค่าน้ำหนักช้างกับกียาได้ไงแก๊ อ่านละช็อค 'ตัน'
    น้ำหนักเพิ่มแล้วยังโทษตาชั่งว่าสำออย ไม่ๆ เขารับน้ำหนักเธอไม่ไหว555555555
    โอ๊ย ส่องกระจกได้หลงตัวเองสุดๆ เกลียดแรง น่าหยิกพุงฮือ ยัยบ้า น่ารักมากมั้ย
    ได้ตำแหน่งเดือนตอนน้ำหนักไม่พุ่งละสิ ที่ดังเนี่ยเพราะเรื่องกินไม่หยุดป่ะคะเธอ
    อื้อหือ แฟนอยู่คณะแพทย์ แถมตอนเจอครั้งแรก.. ประทับใจมากข่า ;------------;
    แดกแม่งทุกวันเวลา.. ปรึกษามินฮยอกก็เหมือนปรึกษาแม่ป่ะแก เป็นไงละ
    ยังจะโทษร้านซักรีดว่าทำกางเกงหด มันไม่หดหรอก กียามากกว่าที่บวมออก //โดนถีบ
    พี่แชถึงคราวล่มสลาย55555555555 ถ้าแฟนพี่ยังกินไม่หยุดวันละแปดมื้อ
    พี่แชไม่ว่าอะไรซักแอะ แต่ช่วยดูสายตาพี่ท่านด้วยข่า ไม่พูดแต่แสดงผ่านการมอง
    เลี้ยงง่าย แต่ยากที่จะหยุดนี่แหละแก ถ้านี่เป็นพี่แช จะจับยัดจนกว่ากียาจะอ้วก ..
    เกลียดชื่อพี่ชอนพี่โชน่ามาก แต่ที่เกลียดกว่าคือจริตกียา เสียงสั่นทำไมแก๊
    เหมือนจะมาขอกียาคืนดีนะ อ่านไปอ่านมา ชักแปลกๆ เขาไม่ได้คุยกับกีเลยจ้า
    บทสนทนาระหว่างพี่ชอนพี่โชน่าก็ทำให้ฮาแตก ทั้งที่ควรจะสงสารหรือช็อค ไม่ๆ ขำงะ
    บทพี่ชยอทำให้เรามองเขาเปลี่ยนไป คุณพระๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โชน่าสุดไรสุด
    รักนี้กูไม่เกี่ยวเลย ชอบประโยคนี้มาก ปล่อยให้ชอนโชน่าเขาไปรักกันเถอะกียา
    เงินในกระเป๋าชอนเริ่มหดหายพอๆกับใจที่หันไปหารักเก่า คิดภาพไม่ออกเลย พี่ชยอ..
    ตัวประกอบฉาก55555555 ได้ข่าวว่าตัวหลักคือยูกีฮยอนไม่ใช่เหรอฮือ
    หรือนี่จะเป็นมหกาฬความรักระหว่างน้องชอนพี่โชน่า รักเราสองช. //คิดชื่อเรื่องให้
    คือจะเศร้ามันก็ฮาอ่ะ อย่าจับมือพี่หลวมและเบาบาง.. เหมือนกระเป๋าเงินพี่ตอนนี้เลย
    ตกลงรักแชหรือรักเงินในกระเป๋าแชคะตอบ555555555555555555555555555
    ฮือตอนแรกนึกว่าชางกยุนคนกากจะโผล่ อ้าวโชกี้โชกี้สื่อรักจากคุณชินโฮซอก
    ดูท่าจะดวงสมพงษ์กับมนุษย์ช.ช้าง ดูเชิงแล้วบั่บ เห้ยแกรรรรรร พี่เขาอาจจะเป็นตุ๊---
    ไม่ๆ ไม่ตุ๊ดเลยก็เพลย์บอยล่ะจ้า ละมันก็อย่างหลัง //อุตส่าหวังว่าเป็นอันหน้า #ผิด
    ก็ว่าละ พี่ชินไม่น่ามีความประสงค์ดีต่อกียาเลยค่ะ ขุนให้อ้วนแล้วแดกใช่มั้ยพี่
    ละอะไรคือโชกี้โชกี้แท่งที่ 25 .. กินหรือสูบ ถามจริง ;-; ไม่อ้วนเลยค่ะ ไม่อ้วนนนนน
    หลอกหมูไปเชือดสินะ หลอกไปหอขนาดนี้แล้ว กียาผู้ไม่เห็นกินเลยก็ยอมไปอย่างง่ายดาย
    อยากจะส่งมินฮยอกไปด่าจริงๆ ยัยตุ่ม!!!!! ยัยคนใจง่าย(ต่อทุกสิ่งที่กินได้)
    มาม่าเป็นเหตุจ้า นอกจากกินไม่เลือกยังกินไม่เหลือด้วย ไงละ โดนของเข้าให้
    จะโดนปล้ำอยู่ละยังจะมาฮาอีกแง บุกทะลวงบ้าอะไรฮือ บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ขนาดโวยวายว่าจะโดนจิ้ม อ่านไปกลั้นขำไป ขอโทษนะกียา ;-----------------;
    นั่น .. เกี๊ยวโผล่มาได้ไง ตัวร้ายโด้ยจ้า จะปล้ำกีต่อเหรอฮือ เอาเล้ยยยย #ไม่ใช่
    อิพี่ชิน กูขอให้มึ.ง***ด้วน โอ้ยยย ยัยกี ยังจะมาแช่งให้ได้อะไร จะโดนปล้ำอยู่ละ
    ชอบคำนี้แรงมาก มองโลกได้น้อยกว่า 45 องศายังจะมาปากเก่ง กดสแปมด้วย กดรัวๆๆๆๆ
    ถอดกางเกงไม่ออก พีคยิ่งกว่าเรื่องชอนโชน่าอีกประมาณล้านเท่า ละยังคิดว่าผ้าหด
    โดนว่าว่าอ้วนก็โกรธกว่าการจะโดนจิ้ม คืออะไร555555555555555555555555555
    ย้อนกลับไปตอนเช้าด้วย .. ใส่ได้เพราะมินฮยอกช่วยสินะ ตัวอื่นก็มีป่ะแก
    กลมดิ๊กขนาดนี้ล้มทับคนอื่นได้ตายห่ากันหมด คำพูดนี้ขอซื้อต่อค่ะ ชอบมาก
    คำพูดช่วยรักษาเวอร์จิ้นกียาได้สำเร็จ และทำให้สำเนียกได้ว่าตัวเองอ้วน..
    ยังจะไปขย่ม.. //ถึงจะบอกว่าเป็นการทับเพื่อป้องกันตัวก็ตาม เชื่อเถอะเราไม่ได้คิดไปไกล
    แอบสงสารกล้องผีเกี๊ยวนะ .. ระดับหมื่นอ่ะเชื่อปะ .. เด็กนิเทศขอร้องไห้แทนค่ะ
    นางเอาตัวรอดได้ด้วยตัวเอง ดีค่ะ ต้องเป็นเคะที่แข็งแกร่ง ยืนได้แม้ไม่มีคนปกป้อง
    และในที่สุด .. ในความโชคร้ายมีความโชคดี พวี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    แก ชางกยุนมาแล้ว เด็กของคุณกี เด็กของกีฮยอนนนนนนนนนนนนนน มาล้าววววว
    ล่ะคิดว่าเขาเป็นผีเหรอแก.. ซัดเขาอั่กโลย .. กีตาร์พังโด้ย รับผิดชอบเลยน้ะ!!!
    แล้วจะปาอิฐซ้ำอีก .. เฬวกว่าพี่ชินก็กียา5555555555 ขำแรงฮืออออ
    อิผี เด็กสายดนตรี ฮือ หล่อจังค่ะ ใส่เสื้อกล้ามด้วย อ่อยกว่านี้ไม่มีอีกแล้วแก
    เด็กต่างจังหวัดบ้านนอกเข้ากรุง อัธยาศัยดี พ่อคนใจดี จิตใจเอื้ออารีย์ //จีบเลยกียา
    แถมยังเป็นห่วงว่าโดนทำอะไรมาละจะไปส่งที่หอ อื้อหือ ยอมใจพลีกายเลยค่ะ
    อะไรที่เป็นเอ็มกีนี่มันดีต่อใจกระชุ่มกระชวยร่างกายเหลือเกิน // ตายตาหลับ
    เสี่ยวเบาๆตรงนางฟ้านี่แหละ หักหนึ่งแต้มสำหรับบ้านชางกยุน คนบ้า คนเสี่ยว!
    แล้วเอานิ้วแตะกันคืออะไร อะไร อะร้ายยยยย คนเจอกันครั้งแรกทำงี้เหรอพฮือ
    แปลกอ่ะ คนอื่นชมกีว่าน่ารักก็รู้สึกเฉยๆ แต่เอ็มชมปุ๊บ อื้อหือ เขิน /////// - ///////
    เสียงทื่อๆแต่กินใจคุณกีไปทั้งใจ แง๊ เขาจะได้กันล้าววว #ยังโว้ย
    แค่บอกให้กียาขึ้นหลัง จำเป็นมั้ยที่ต้องจิ้มแก้มเขาอะแก๊ ฟหกดเาสวง
    ฮือ ไม่เคยมีใครแบกหมูตัวอ้วนๆ นี่ไง อิม ชางกยุน คนแรกเลยนะ เผลอๆอาจเป็นคนสุดท้ายด้วยแง
    ขนาดถามชื่อยังมีโมเม้นต์เฉียดปลายจมูก ความฮาหายไปไหน ทำไมน่ารักงี้
    เขินได้ไม่เท่าไหร่ ช.ช้างก็ตามมาหลอกหลอน อาถรรพ์หรือคำสาปป่ะกียา555555
    ชอบอ่ะ อ่านไปก็นึกว่าตัวเองเป็นกีฮยอน อยากอ้วนเลยค่ะ ถ้ามีชางกยุนเรียกแบบนั้น
    อ้วนครับ อ้วนครับ อ้วนครับ //พังทลายระเบิดตัวตายพลีชีพจนวอดวาย
    คือเป็นฟิคเบาสมองมาก ว่าจะอ่านนานแล้ว แต่กดเข้ามาทีไรก็ฟังเพลงหน้าฟิคอย่างเดียว
    จนเมื่อคืนเปิดอ่านตอนตีสองกว่าๆเพราะนอนไม่หลับ ไม่มีคนมานอนข้างๆ //นี่แหน่ะ
    มีหลายรสหลายมู้ดมาก ถ้าทำเป็นฟิคยาวคงได้ขำกันยาวๆ แต่เป็นฟิคสั้นก็ดีงาม
    เอ็มกีแบบไหนก็ดีทั้งนั้นแหละ กิกิ นี่หวีดยาวเหมือนจะแต่งฟิคอีกเรื่องละ ก็ชอบงะ ชอบแรง
    ด้วยรักจากคู่ชิปที่เรียลที่สุด พอยน้ำ ❤💕


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 สิงหาคม 2558 / 15:25
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 12 สิงหาคม 2558 / 15:25
    #54
    0
  20. #53 benzji  (@arrancar) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 14:36
    อ่านแล้วครับแรงค่ะ แรงมาก 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    หัวเราะลั่นบ้านแบบไม่เคยหัวเราะมาก่อน โอ้ยยยยย นร่ารักก็น่ารักตลกก็ตลก
    กลัวนังโชน่าสุดอะค่ะ คือกระเทยคิงคอง 55555555555555555555555555555555555555
    แอ๊บแมนมากสุดท้ายเป็นตุ๊ดคือตลกจนโดนด่าเลย orz
    มันก็จริงนะคะ น้องชอบ พี่โชน พี่ชิน คนสุดท้าย ชางกยุน โอ้ยทำไมมีแต่ช.ช้างเนี่ย
    อยาหกให้แต่งความน่ารักของหมูอ้วนเยอะๆๆ ชางกยุนมาตอนเดียวสั้นมากเลยยยย ฮือออ
    สู้ๆนะคะไรท์~
    #53
    0
  21. #51 SU..JU (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 20:29
    ขอสเปฮยองโชน่าและเอ้มกี แรงค่ะ

    ขอบคุณสำหรับฟิคค่ั

    ชอบบความออลกี และความหมูมากค่ั

    กรี้ดเอ็มแรง ลาก่อยยยยยยยยย -/////////-
    #51
    0
  22. #50 iinfinitysky (@iinfinitysky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 12:54
    แกรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร คือเมื่ออเช้ามาเม้นไว้ยาวมากกกกกกกกกกกกกกกก มากแบบกอไก่ล้านตัวละมันไม่ติดเว้ย ร้องไห้แรงๆ เสียใจอะ เอาใหม่ก็ด้ะ คืองี้ ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ ชอบแบบไม่ไหวแล้ว ยกให้เป็นเรื่องดีๆในชีวิตของเด็กอ้วนที่มีบุญชห รบกวนคุณกีเขียนพ็อกเก็ตบุ๊คไม่ก็อย่าลืมตั้งกระทู้พันดริ๊ฟบอกเล่าความฟินด้วยนะคะ คือเราว่ามันจะน่าอิจฉาไปละเหวยยย เปิดมาด้วยนุ้งชอน อื้อหือมาก เทใจรัว อยากเอาสองคนมารวมกันปั้นเป็นก้อนละแบ่งครึ่ง มันต้องได้คนสมส่วนดีๆ ออกมาสองคนแน่ๆ อุ้ย ลั่น55555555555555555555555 แต่พอเจอโชน่านี่บอกเลยว่าทรศใหลุดจากมือเลยค่ะ มือสั่นไปหมด แล้วนุ้งชอนก็นะ.... แกรร ขอภาคต่อให้ชั้นที กราบบบบบ คือบันเทิงไป๊ รักอมตะของคุณหมอตั๊กแตนกับลิงคิงคอง โอ้ยยยยย นี่ถามจริง แค้นอะไรพี่โชนนนนน ตอนนี้ไม่อาจมองหน้าพี่เขาได้เหมือนเดิม คือลั่นแรงมากกับเรื่องนี้ ตามมาต่อด้วยคุณวอนโฮ แก คู่นี้มันบร้าาา เชื่อเถอะ เอาโชกี้มาจีบกันคือไรรร๊ แกอยู่อนุบาลสองกันเรอะะ  แถม 25 อันอีก อ้วนเอ้ยยยยยยยยยย ส่วนตอนวางยาในมาม่านี่บอกเลยว่าพีค แกขาาา คนบ้าอะไรโดนวางยาในมาม่า โอ้ย แล้ววอกตาหาย45องศาคือล้อน้องจูซะ กดสแปมคนแต่งข่ะ ทำร้ายกันเกิ๊นนนนนนน เออลืมด่าพี่วอนโฮ ไ-อ้หื่นนนนนนนนนนนนนนนน เกือบหล่อแล้วเธอเอ้ย แล้วแบบตอนคุณกีเรียกให้มินฮยอกช่วยนี่พรากเลยค่ะ เพื่อนตลอดกาลของน้องอ้วนที่ไม่มีอะไรดีนอกจากปาก ผิดๆ โอ๋เอ๋ รักนะ แบบโอ้ย ชอบเรื่องนี้งะ ทำไงดี เหย ยังไม่จบดิ่ ลืมกล่าวถึงน้องชยุน สมัยเด็ฏๆที่ว่าช่วยพ่อแบกของที่แบกข้าวสาร25โลตั้งแต่อายุ 5 ขวบเลยปะคนคนดี พี่ว่าหนูน่าจะแข็งแกร่งขนาดล้มหมีมือเปล่าได้แล้วนะคะตอนนี้ นี่ก็๗ะไม่เลิกแซะคุณกีอี๊กกก ก็มันอิจงะ ฮืออออออออออออออ สุดท้ายนี้ ขอภาคต่อน้องชอนพี่โชน่านะก๊ะ ลล5555555555555555555555555
    #50
    0
  23. #49 Princess#Thief (@babalove) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 21:11
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

    ขอโทษนะคะ ต้อกดเลขห้ารัว นีมันฟิค**อะไร!!!! ฮาตั้งแต่ต้นเรื่องยันจบเรื่อง

    สถานการณ์คับขันยังฮา ฮาไม่หยุดไม่หย่อน ฮาไม่ไว้ชีวิตคนอ่าน

    น้ำลายพุ่งกระเด็นใส่หน้าจอคอม เช็ดไปเกือบแปดรอบ โอ้ยยยยย เหนื่อย 555555

    ชอบอ่ะ ชอบจีจีนาจาาาาาา  บันเทิงมาก

    ใครว่ากีอ้วยเดี๋ยววิ่งไปตบปาก 



    เกลียด เกลียดโชน่าที่สุด เกลียดมาก 5555555555555555555555555555555555555

    โอ้ยยยยย ขอโทษนะคะถ้าเม้นนี้จะสาระอะไรไม่ได้ มีแต่เลขห้าจริงๆค่ะ



    ถึงจะฮาแต่ก็มีความหวานละมุน เขินๆ ของเอ็มกี แอร๊ยยยยยยยยยย

    วิ่งไปกรี๊ดดด 



    ชอบมากค่ะ บันเทิงมาก แต่งแบบนี้อีกนะคะ 5555555 
    #49
    0
  24. #48 otakumai (@otakumai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 20:29
    555555555555 เรื่องนี้ฮาไม่เบาเลยนาจา

    โหหห ตอนเอ็มกีนี่น่าจะต่ออีกซักนิดนะคะไรท์ 5555

    อยากได้มากกว่านี้ คำว่าอ้วนครับนี่แบบน่ารักเวอร์ โง้ยยยยยยยยยยยยยย

    ฮามากตรงคำว่าโชน่าเนี่ย จริตพี่ชยอโคตรฮา คู่นูฮยองแบบนึกภาพแล้วแบบ

    โอ้ยคุณพระ เราต้องทำยังไง ต้องเอาอะไรล้างตา 5555555555555

    คุณโฮซอกนี่อ่านกี่เรื่องๆก็เป็นคนหื่นๆเนาะ 55555555555

    สนุกดีค่ะไรท์ อ่านไปยิ้มไปหัวเราะไป
    #48
    0
  25. วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 20:14
    อ่านไปล่ะเพลง just right ของกัซดังในหัวขึ้นมาเลยค่ะ ง่ออ ยัยอ้วนน ชอช้างคนสุดท้ายนี้อย่าปล่อยไปนะแก คนนี้เนื้อคู่แกแน่ๆ 55
    ไรท์น่าจะมีพาร์ทเด็กหมูชางกยุน 555 จะได้เข้ากันกับยัยอ้วนคนนี้ ฮิๆ
    อ้อ ฟังเสียง อูฮิฮิของกีฮยอนนี้นึกออกคำเดียวคือ เกลียด 555 โ๕ตรเกลียดเลยพอนึกเป็นเสียง หมั่นมาก #ทีมมินฮยอก ทันทีทันใด 55 ชอบคาแรคเตอร์ตัวละครแต่ละตัวในเรื่องมากค่ะ แลดูมีสเน่ห์ //เพิ่มเติมคือสะพรึงกับขุ่นพี่โชน่าแรง 555
    ถ้าเขียนพาร์ทต่อไป หรือเปิดเป็นเรื่องยาวนี้เราจะตามไปอ่านแน่นอนค่่ะ
    ขอบคุณที่เขียนความน่ารักของยัยอ้วนกีให้อ่านนะคะ ฮิๆๆๆ
    #46
    0