[END] Love friend กลุ้มใจนักดันแอบรักเพื่อนสนิท [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75,812 Views

  • 624 Comments

  • 3,352 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    116

    Overall
    75,812

ตอนที่ 13 : แอบรักครั้งที่ 11 ผู้หญิงของนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 ก.ค. 59

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/48456/1623475125-member.jpg

 

 

Part 11#Kleun ผู้หญิงของนาย

เมื่อคืนผมเหนื่อยจนสลบไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีก็พบว่าตอนนี้ผมอยู่ในชุดนอนหลวมโพรกที่น่าจะเป็นของผู้ชายที่ย่ำยีผมจนไม่เหลือศักดิ์ศรี ซึ่งตอนนี้กำลังนั่งดูเอกสารอะไรก็ไม่รู้หน้าดำคร่ำเครียดอยู่ตรงโต๊ะที่อยู่ไม่ไกล

ผู้ชายคนนั้นเป็นใครไม่รู้ ผมรู้แต่ว่ามันชื่อคิน มันลงมือข่มขืนผมเพื่อแก้แค้นให้กับน้องสาวที่ถูกผมฟันแล้วทิ้ง ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ น้องสาวมันเป็นใครก็ไม่รู้ แต่มันก็ไม่ฟัง ทั้งยังตั้งหน้าตั้งตาข่มขืนผมท่าเดียวอีกต่างหาก

แต่ที่ผมแปลกใจก็คือ...ในเมื่อไอ้บ้านั่นเข้าใจผิดและเกลียดผมไปแล้ว แล้วมันจะอ่อนโยนกับผมทำไม?

มันจะสอดใส่เข้ามาโดยที่ไม่ต้องสนใจร่างกายของผมเลยก็ได้ แต่ว่ามันก็อดทนจนถึงที่สุดถึงได้สอดใส่เข้ามาโดยที่ผมไม่รู้สึกเจ็บมาก แถมยังรู้สึกดีจนเผลอปล่อยตัวปล่อยใจไปตามแรงอารมณ์อีกต่างหาก มิหนำซ้ำมันก็น่าจะจัดการเช็ดเนื้อเช็ดตัว ทำความสะอาดคราบอะไรต่างๆ ออกไปก่อนที่จะใส่เสื้อผ้าให้ผมด้วยล่ะมั้ง

เพราะงั้น...ผมก็เลยเกลียดมันไม่มากอย่างที่คิด

ให้ตายสิ! จริงๆ ผมต้องเกลียดมันมากจนอยากสาปแช่งให้ไปตายไม่ใช่รึไง ทำไมผมถึงได้เกลียดมันเท่าๆ กับเกลียดเพื่อนที่เวลาโดนแกล้งก็ไม่รู้ ไม่เข้าใจความคิดของตัวเองจริงๆ บางทีไอ้บ้านั่นอาจจะทำอะไรกับสมองผมก็ได้ ไม่อย่างนั้นผมคงไม่รู้สึกกับมันแบบนี้หรอก

“ตื่นแล้วหรอคลื่น?” นายคินที่รู้แล้วว่าผมตื่น เลยวางเอกสารที่อยู่ในมือแล้วหมุนเก้าอี้หันมาทางผม

“ยังไม่ตื่นมั้งนั่งหัวโด่อยู่นี่” ผมเบ้ปากใส่ แต่แทนที่มันจะโกรธดันหัวเราะออกมาซะงั้น ไอ้หมอนี่ท่าจะบ้า

“โอเคๆ ฉันผิดเองแหละที่ถามอะไรไม่คิด เพราะฉันต้องถามนายว่าเหนื่อยมั้ย เจ็บตรงไหนรึเปล่าต่างหาก” นายคินยิ้มที่มุมปากแล้วใช้สายตาโลมเลียร่างกายของผม

ขนาดไอ้หมอนั่นอยู่ห่างไปไกลตั้งหลายเมตร แถมผมยังใส่ชุดนอนแขนขายาวซะมิดชิดแบบนี้ ยังรู้สึกขนลุกกับสายตาของมันไม่ได้เลย ผมรู้สึกราวกับตัวเองกำลังเปลือยเปล่าแล้วถูกมันจ้องมองยังไงยังงั้น สายตาของมันหื่นกามจนผมนึกกลัว!

“หยุดมองผมแบบนั้นเลยนะไอ้โรคจิต!”

“แหม่...ต้องให้ฉันย้ำสักกี่ครั้งกันนะว่ายิ่งด่า ยิ่งต่อต้าน ฉันยิ่งชอบ” นายคินแสยะยิ้มที่มุมปากก่อนจะวางเอกสารในมือลง แล้วเดินย่างสามขุมเข้ามาหาผมที่นั่งอยู่บนเตียง

“ยะ...อย่าเข้ามานะ ผมจะสู้เต็มที่ต่อยไม่เลี้ยงเลยนะคอยดูสิ!” ผมชูกำปั้นขึ้นทั้งสองมือ ทำให้ปลายแขนเสื้อร่นลงมาจนเผยให้เห็นแผลที่มีเลือดซิบจากการถูกกุญแจมือกดทับและบาดเอา นายคินที่เห็นเข้าเลยพูดขึ้นมาว่า...

“เจ็บมากมั้ยนั่น? ก็บอกแล้วแท้ๆ ว่าอย่าดิ้นๆ แต่ก็ไม่ยอมเชื่อกันบ้างเล้ย”

"โดนแบบนั้นแล้วใครจะบ้าอยู่นิ่งๆ กันเล่า!" ผมแยกเขี้ยวใส่ นายคินเลยส่ายหน้าไปมาน้อยๆ แล้วเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหยิบกล่องอุปกรณ์ทำแผลออกมา จากนั้นก็เดินมานั่งบนเตียงข้างๆ ผมอีกครั้ง ก่อนจะเปิดฝากล่องออก แล้วหยิบยาใส่แผลและสำลีออกมาข้างนอก

“ยื่นมือมาสิฉันจะใส่ยาให้”

“ไม่จำเป็น ปล่อยให้ผมตายไปเลยไม่ต้องมาสนใจ” ผมสะบัดหน้าหนีแล้วเอามือกอดอก แต่นายคินก็ดันหัวเราะออกมาซะได้ ไอ้หมอนี่มันเป็นบ้าจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย?

“แผลเท่าเล็บแมวข่วนแค่นี้มันไม่ทำให้นายตายหรอกนะเด็กน้อย” นายคินพูดจบก็หัวเราะต่อ ก่อนจะถือวิสาสะยื่นมือมาดึงแขนของผมออกไป แล้วเอาสำลีชุบยาใส่แผลมาเช็ดตรงข้อมือ

“อื้อ! เบาๆ หน่อยสิ!” ผมนิ่วหน้าด้วยความแสบ

“นี่แหละเบาสุดแล้ว ปกติฉันเอาแอลกอฮอลล์ราดแล้วสาดยาใส่เลยด้วยซ้ำ” คำพูดนั้นทำเอาผมเบิกตากว้างแล้วตัวแข็งทื่อทันที ก่อนที่จะปล่อยให้นายคินเช็ดแผลของผมต่อไปอย่างนั้น ไม่งั้นล่ะก็...ไอ้โหดนี่มันได้เอาแอลกอฮอล์มาราด แล้วสาดยาใส่แผลของผมอย่างไม่ปราณีแน่ๆ!

“เอ้าเสร็จแล้ว พออยู่นิ่งๆ ว่าง่ายๆ นายก็น่ารักดีเหมือนกันนะ” ไอ้บ้าคินยิ้มแล้วเก็บอุปกรณ์ทำแผลลงกล่อง ก่อนจะเดินเอาไปเก็บที่ตู้เสื้อผ้าเหมือนเดิม

“ผมไม่ใช่ผู้หญิง คุณไม่ควรใช้คำว่าน่ารักกับผม” ถ้าใช้คำว่าหล่อหรือเท่ค่อยว่าไปอย่าง

“ใช่ นายไม่ใช่ผู้หญิง แต่ฉันก็เคยบอกแล้วไงว่านายคือผู้หญิงของฉัน เพราะงั้นถ้าฉันจะบอกว่านายสวย น่ารัก หรือว่าเซ็กซี่ มันก็เป็นสิทธิ์ของฉันโอเคนะเบบี๋” นายคินเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า แล้วก้มลงมาจูบปากผมอย่างกะทันหันจนผมไม่ทันได้ตั้งตัว

“อะ...โอเคบ้าบออะไรกันล่ะ! ผมเป็นผู้ชายนะไม่ได้เป็นผู้หญิงของใครทั้งนั้น!” ผมโวยวายเมื่อไอ้บ้าที่อยู่ตรงหน้าถอนจูบออกไป แล้วยืนทำท่ากวนประสาทอยู่ตรงหน้า

“อะๆๆ ถ้าไม่ชอบฉันจะเลิกเรียกนายว่าเป็นผู้หญิงของฉันก็ได้.........แต่จะเรียกว่าเมียแทนก็แล้วกัน” เท่านั้นแหละผมก็คว้าหมอนที่อยู่ใกล้ๆ แล้วจับปาใส่หน้าไอ้บ้าคินทันที อยู่ใกล้ๆ แบบนี้มันหลบไม่ทันอยู่แล้วเลยโดนเข้าไปเต็มๆ

“จะผู้หญิงหรือจะเมียก็ห้ามคุณเรียกผมแบบนั้นทั้งนั้นเข้าใจมั้ย!”

“ก็เข้าใจ แต่ยังไงฉันก็จะเรียกนายว่าเมียอยู่ดี” ไอ้บ้าคินยักไหล่แล้วโยนหมอนลงบนที่นอน ก่อนจะหันหลังกลับแล้วจะเดินไปไหนไม่รู้ ผมเลยรีบลุกจากเตียงแล้ววิ่งไปดักหน้ามันเอาไว้

“ผมไม่ใช่เมียของคุณนะ!”

“หรอ? จะให้ทบทวนความจำมั้ยล่ะว่า นายได้เป็นเมียของฉันจริงๆ รึเปล่า?” คำพูดนั้นทำเอาผมต้องก้าวถอยหลังอย่างอัตโนมัติด้วยความกลัวทันที ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืนแข้งขาของที่อ่อนแรงอยู่แล้วก็แทบจะไม่มีแรงยืนเลยทีเดียว

“มะ...ไม่เอานะ! คุณได้ผมไปแล้วคุณก็ต้องปล่อยผมไปตามสัญญาสิ!” ผมจำได้นะว่าเมื่อคืนตอนที่ผมกำลัง...เออ นั่นแหละๆ อย่าไปพูดถึงมันเลยน่า! ตอนนั้นนายคินบอกว่าถ้าทำให้มันพอใจมันจะยอมปล่อยผมไป นี่ผมยอมทำเรื่องน่าอายให้มันจนถึงขนาดนั้นมันก็ต้องปล่อยผมไปตามสัญญาสิ

แต่แล้ว...

“หืม? ฉันพูดหรอ? ตอนไหนกันล่ะ?” นายคินกลับทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ซะงั้น!

“นี่! อย่ามาเล่นลิ้นกับผมนะ!” ผมชักทนไม่ไหวกับความกวนโอ๊ยของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าแล้วนะ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังคงกวนประสาทผมต่ออยู่ดี

“เอ๊า ก็นึกว่าชอบซะอีก ตอนที่ฉันใช้ลิ้นเลียตรงปาก ตรงคอ หรือว่าตรงหัวนมเนี่ย นายร้องครางเสียงหวานด้วยความเสียวดังลั่นห้องเลยไม่ใช่รึไง?” คำพูดนั้นทำให้ผมเผลอจินตนาการตามไปด้วย ภาพที่อยู่ในหัวสมองทำให้ผมหน้าร้อนวาบด้วยความโกรธและเขินอายขึ้นมาทันที

“อะ...ไอ้บ้า! ไอ้หื่นกาม! ไอ้โรคจิต! ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นสักหน่อย!” สมองของผู้ชายคนนี้มีแต่เรื่องอย่างว่าอย่างเดียวรึไงกัน!

“อ้าวหรอ? คือแบบ...โทษที ฉันพึ่งกลับมาอยู่เมืองไทยได้แค่ 3 เดือนน่ะเลยไม่ค่อยชินกับภาษาเท่าไหร่ เพราะงั้นฉันอาจจะพูดอะไรที่ทำให้นายเข้าใจผิดไปบ้าง โดยเฉพาะเรื่องที่พูดเมื่อคืนนี้” คำพูดของคนตรงหน้าทำให้ผมใจหายวูบขึ้นมาทันที

“ที่พูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง คุณจะไม่ปล่อยผมไปงั้นหรอ?” ผมชักกลัวกับคำตอบยังไงก็ไม่รู้ หวังว่าผมจะรู้สึกไปเองแล้วผู้ชายตรงหน้าก็ตอบว่าไม่ใช่ทีเถอะ

แต่แล้ว...

“ใช่ ฉันจะไม่ปล่อยนายไป จนกว่านายจะยอมรับผิดและรับผิดชอบน้องของฉัน” พูดถึงตรงนี้นายคินก็เสียงแข็งขึ้นมานิดหน่อย แต่ผมก็ไม่สนใจเพราะตอนนี้ผมไม่อยากอยู่ที่นี่ ผมอยากกลับบ้าน แล้วก็ต้องการทวงคำสัญญาที่นายคินพูดเอาไว้เมื่อคืน!

“แต่ผมก็บอกไปเป็นครั้งที่ร้อยแล้วนะว่าผมไม่ได้ทำ! คุณจะให้ผมไปสาบานวัดไหนก็ได้ว่าผมไม่เคยฟันใครแล้วทิ้ง! สิ่งที่น้องของคุณพูดมันเป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น! คุณต้องรักษาคำสัญญากับผม! แล้วก็หัดฟังสิ่งที่คนอื่นพูดบ้างไม่ใช่ซื่อจนโง่ให้น้องของตัวเองหลอกเอาได้!” คำพูดนั้นราวกับไปเปิดถูกสวิตซ์หนึ่งเข้า นายคินมีสีหน้าและแววตาเปลี่ยนไปทันที ไม่มีแววขี้เล่นหรือกวนประสาทเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

“หยุดพูดจาว่าร้ายและดูถูกฉันกับน้องได้แล้ว!” นายคินใช้มือบีบที่คางของผมแน่นจนผมรู้สึกเจ็บไปหมดราวกับกระดูกกำลังจะแหลกละเอียด

“นายเป็นใครมีความสำคัญยังไงทำไมฉันต้องเชื่อคำพูดของนายงั้นหรอ? เห็นฉันใจดีเข้าหน่อยก็ปากพล่อยนึกว่าจะพูดอะไรก็ได้ว่างั้น? หัดเข้าใจสถานะของตัวเองตอนนี้ซะด้วยนะว่า...เป็นแค่นางบำเรอที่ฉันยอมลดตัวเรียกว่าเมียก็ดีแค่ไหนแล้ว!” นายคินพูดจบก็สะบัดมือออกจากคางของผม แล้วใช้สายตาเหยียดหยามมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นจึงยิ้มหยันที่มุมปากแล้วก็เดินออกจากห้องไปเลย

เรื่องนี้สอนให้ผมรู้ว่า...น้องสาวของนายคินเป็นบุคคลที่ผมห้ามแตะต้อง!

........................................................................
................................................
........................

นายคินปล่อยให้ผมอยู่ในห้องนี้คนเดียวนานขนาดไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่ว่าผมก็ไม่สนใจ แถมยังเอาเวลานั้นมาใช้เดินสำรวจภายในห้องทุกซอกทุกมุมเพื่อที่จะหาทางหนี แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ที่ห้องนี้ไม่มีอุปกรณ์สื่อสารใดๆ ที่ผมจะสามารถเรียกคนให้มาช่วยได้ คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะผมก็ไม่มีรหัสที่จะเข้าไปสู่หน้าจอเพราะงั้นมันก็เลยเป็นได้แค่เศษเหล็กเท่านั้น ส่วนหน้าต่างไม่ว่าจะในห้องนอนหรือห้องน้ำก็ไม่มีเลยแม้แต่บานเดียว ทางออกหนึ่งเดียวนั่นก็คือประตูที่อยู่ด้านหน้า แต่ว่ามันก็ถูกล็อกจากด้านนอกทำให้ผมไม่สามารถเปิดออกไปไหนได้ ไม่ว่าผมจะทุบหรือจะร้องเรียกให้ใครมาช่วยมันก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น

โธ่เว่ย! นี่ผมจะต้องถูกขังอยู่ในนี้จนตายทั้งๆ ที่ไม่มีความผิดจริงๆ หรอเนี่ย!

แล้วระหว่างที่ผมกำลังนั่งอยู่ตรงขอบเตียงแล้วใช้สมองคิดอย่างกลัดกลุ้มนั่นเอง ผมก็ได้ยินเสียงไขกุญแจดังขึ้น ก่อนที่บานประตูจะถูกเปิดออก ซึ่งตอนแรกผมก็คิดว่าเป็นนายคินที่เป็นคนเปิดประตูเข้ามา แต่ก็ไม่ใช่ คนที่เดินเข้ามาเป็นคนที่ชื่อธีร์ต่างหาก

“คุณเข้ามาในนี้ทำไม?” ผมลุกขึ้นแล้วถอยหลังหนีอย่างอัตโนมัติ ผมยังจำได้ดีว่าผู้ชายคนนี้ทำอะไรกับผมไว้บ้าง ทั้งต่อยที่ท้องจนจุก ทั้งยิงขู่ผม แล้วก็เอาปืนจ่อหัวผมอีกต่างหาก ผมกลัวผู้ชายคนนี้มากกว่านายคินซะอีก!

“คุณไม่ต้องกลัวหรอก นายสั่งให้ผมเอาเสื้อผ้ากับอาหารมาให้คุณเฉยๆ” นายธีร์พูดกับผมเพราะมากต่างจากเมื่อวานลิบลับ พร้อมกับชูถุงที่อยู่ในมือ 2 ใบขึ้นมา ซึ่งถุงใบแรกที่เป็นกระดาษสีน้ำตาลน่าจะเป็นเสื้อผ้า ส่วนถุงพลาสติกที่มีกล่องโฟมหลายๆ กล่องอยู่ข้างในก็น่าจะเป็นอาหาร

“ผมจะเชื่อใจมาเฟียอย่างพวกคุณได้ยังไง บางทีในนั้นอาจจะใส่ยาพิษเพื่อฆ่าปิดปากผมก็ได้” ผมจ้องไปที่นายธีร์ตาขวาง ถึงตอนนี้ผมจะหิวมากจนไส้แทบขาดแต่ผมก็ไม่มีทางไว้ใจคนพวกนี้ได้หรอก!

“คุณนี่ท่าจะดูหนังดูละครมากไปจนเพี้ยนนะ มาเฟียอะไรกัน เพ้อเจ้อจริงๆ” นายธีร์กลอกตามองบนแล้วส่ายหน้าไปมา ทำอย่างกับว่าผมเป็นเด็กติ๊งต๊องปัญญาอ่อนยังไงยังงั้น

“ผมไม่ได้เพ้อเจ้อนะ! พวกคุณมีปืน! ใส่สูทดำตลอดเวลา! แถมยังจับผมมาขังไว้ที่โกดังร้างอีกต่างหาก! ถ้าพวกคุณไม่ใช่มาเฟียแล้วพวกคุณจะเป็นอะไรได้ล่ะ!” ผมโพล่งสิ่งที่คิดออกไปทันที เท่านั้นแหละนายธีร์ก็ระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่นซะจนท้องคัดท้องแข็ง

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆ นี่คุณเชื่อจริงๆ หรอว่าพวกผมเป็นมาเฟีย? แถมยังคิดว่าที่นี่เป็นโกดังร้างอีกต่างหาก?โอ๊ยยยยยยยย ถ้านายได้ยินคงได้ลงไปนอนกลิ้งแล้วหัวเราะที่พื้นแน่ๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ” พอเห็นผู้ชายตรงหน้าหัวเราะออกมาจนน้ำตาเล็ดแบบนี้ ผมก็ชักอายกับความคิดของตัวเองขึ้นมาซะแล้วสิ หรือว่าสิ่งที่ผมคิดมันจะไม่ใช่จริงๆ?

“ละ...แล้วถ้าพวกคุณไม่ใช่มาเฟีย? ที่นี่ไม่ใช่โกดังร้าง? แล้วพวกคุณเป็นใคร? ที่นี่คือที่ไหนกันล่ะ?”

“ที่นี่เป็นชั้น 2 ของคลับ ‘Luxueux’ เป็นห้องนอนชั่วคราวของนายเวลาที่ไม่ได้กลับคอนโด ส่วนนายก็เป็นเจ้าของที่นี่ ไม่ได้เป็นมาเฟียอย่างที่คุณคิดเลยสักนิด ทีนี้ก็เข้าใจแล้วนะ?

“หา? ที่นี่คือชั้น 2 ของคลับ? แล้วนายคินก็เป็นเจ้าของคลับด้วย?” ผมถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ใช่” นายธีร์พยักหน้ายืนยันหนักแน่น แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่วางใจอยู่ดี

“พวกคุณไม่ได้เป็นมาเฟียกันแน่นะ?”

“สาบานเลยเอ้า” นายธีร์พูดพร้อมกับชู นิ้วขึ้นสาบาน

“เฮ้อออออออออ” เท่านั้นแหละผมก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอกทันที ถ้าคนพวกนี้ไม่ได้เป็นมาเฟียจริงๆ ผมก็คงมีสิทธิ์รอดตายล่ะนะ แต่ก่อนอื่นผมต้องหาทางตีซี๊กับนายธีร์ให้ได้ก่อน เพราะคนคนนี้อาจจะเป็นคนที่ช่วยพาผมออกไปจากที่นี่ก็ได้ จะไปหวังอะไรกับคำสัญญาของคนกลับกลอกอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ อย่างนายคินเล่า

ที่สำคัญนายธีร์ก็ไม่ได้มีบรรยากาศดำมืดน่ากลัวเหมือนกับตอนแรกที่เจอกันด้วย พอมองดูดีๆ ใบหน้าของพี่แกดูเป็นคนอบอุ่นและใจดีด้วยซ้ำ ซึ่งนั่นมันทำให้ผมนึกถึงพี่ชาย น่าเสียดายจริงๆ ที่คนคนนี้ต้องมาทำงานเป็นลูกน้องของนายคินคนโฉด น่าจะไปทำงานกับคนดีๆ มากกว่า

“คุณชื่อธีร์ใช่มั้ย?” ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วถามขึ้น นายธีร์จึงทำหน้างงเล็กน้อยที่เห็นท่าทางผมเปลี่ยนไป

“ใช่ ทำไมหรอ?”

“ชื่อคุณเหมือนชื่อพี่ชายผมเลย พี่ผมชื่อ ‘ที’ มาจาก ‘ชลนที’ คุณก็มีชื่อแบบนี้เหมือนกันรึเปล่า?”

“เปล่า ผมชื่อธีร์ มาจาก ‘ธีระ’”

“อ้อ งั้นหรอ? ไม่ได้ใกล้เคียงกันเลยสินะ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกถึงจะเขียนไม่เหมือนกันแต่มันก็อ่านออกเสียงเหมือนกันอยู่ดี เพราะงั้นผมขอเรียกคุณว่าพี่ได้มั้ย? นะ...พี่ธีร์นะ” ผมยื่นมือออกไปจับแขนของนายธีร์แล้วช้อนตาขึ้นอ้อนวอน

“อะ...เอ่อ...มันคงไม่ดีมั้ง...” นายธีร์ตอบอย่างอึกอักแล้วเสหน้ามองไปทางอื่น แบบนี้ก็ยิ่งง่ายเลยสิ!

“น่านะเห็นใจผมเถอะ ผมถูกใส่ร้ายทำให้นายคินเข้าใจผมผิดเลยถูกจับตัวมาที่นี่ ผมคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ แล้วก็คิดถึงพี่ชายด้วย ผมกลัวแค่ไหนที่ต้องอยู่ที่นี่คนเดียวคุณไม่รู้หรอก เพราะงั้นคุณสงสารผมเถอะ ขอผมเรียกคุณว่าพี่เถอะนะ นะ...พี่ธีร์” ผมพูดพร้อมกับกระพริบตาปริบๆ ผมสร้างเรื่องดราม่าขนาดนี้ถ้านายธีร์ยังไม่ใจอ่อนก็ให้มันรู้ไปสิน่า!

“ตะ...แต่...นายบอกว่าคุณคือผู้หญิงของนาย ถ้าคุณเรียกผมแบบนั้นมันจะดูไม่เหมาะ” นายธีร์ทำหน้ากระอักกระอ่วน

หนอย...ไอ้บ้าคินไอ้คนตัณหาจัด! มันกล้าดียังไงถึงได้เอาเรื่องที่ผมกับมันมีอะไรกันไปโพนทะนาจนทั่วแบบนี้!

ผมกำหมัดแน่นด้วยความโมโห แต่ก็ต้องแสร้งปั้นยิ้มเพราะไม่อยากให้นายธีร์รู้ความคิดของผม ก่อนที่ผมจะพูดออกมาว่า...

“โธ่...อย่าคิดเล็กคิดน้อยเลยน่า ผมแค่ขอเรียกคุณว่าพี่เพราะจะได้นึกถึงพี่ชายที่บ้านเท่านั้นเอง ไม่ได้ขอร้องให้คุณพาหนีออกไปจากที่นี่สักหน่อย” มันก็แค่ตอนนี้ล่ะนะ ถ้าหากว่าผมตีซี้จนนายธีร์นึกสงสาร เรื่องที่ผมจะได้ออกไปจากที่นี่มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด!

“มันก็ใช่ แต่...”

“ผมไหว้ล่ะนะ จะให้ผมก้มกราบเลยก็ได้เอ้า” ผมพูดจบก็ยกมือไหว้และทำท่าจะก้มลงไปกราบ เพราะคิดว่ายังไงนายธีร์ก็คงไม่ยอมให้ผมทำถึงขนาดนั้นแน่ๆ แต่ถึงจะให้ทำจริงๆ ผมก็ไม่คิดมากหรอก เพราะศักดิ์ของผมมันโดนไอ้บ้ากามอย่างนายคินทำลายซะจนป่นปี้ไปหมดแล้วนี่

แค่คิดถึงตรงนี้ใบหน้าผมมันก็ร้อนวาบขึ้นมาทันที ก่อนที่ภาพกิจกรรมเมื่อคืนมันจะแว้บขึ้นมาในสมอง...

เด็กดี...กดลงมาแรงๆ เลย...อา...ใช่...เก่งมาก...

อ๊า...อ๊า...อ๊า...ตรงนั้น...ดีจัง...อ๊า...อ๊า...

ให้ตายสินายคินมันมอมยาผมใช่มั้ย? ไม่งั้นผมคงไม่กล้าทำเรื่องน่าอายแบบนั้นลงไปได้หรอกน่า!

ผมรีบส่ายหน้าไปมาเพื่อไล่ภาพและเสียงอันลามกแบบนั้นออกไปจากสมอง ซึ่งก็เป็นเวลาพอดีกับที่นายธีร์รีบพูดขึ้นด้วยท่าทางตกใจ

“เฮ้ยไม่ต้อง! ผมยอมแล้วก็ได้...พี่ชายก็พี่ชายวะ” นายธีร์รีบจับมือของผมเอาไว้ก่อนที่ผมจะได้ก้มลงไปกราบเท้าเข้าจริงๆ คิดเอาไว้แล้วเชียวว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นคนโหดร้ายอย่างที่ผมคิด...ซึ่งนายคินก็ด้วยล่ะนะ

“ขอบคุณมากๆ เลยครับพี่ธีร์” ผมยิ้มกว้างแล้วกุมมือนายธีร์เอาไว้แน่น

“เอ่อ...ไม่เป็นไร เอ้านี่เสื้อผ้า คุณเอาไปเปลี่ยนในห้องน้ำซะ เสร็จแล้วจะได้ออกมากินข้าว เดี๋ยวผมจะจัดไว้รอ” นายธีร์พูดจบก็ยื่นถุงกระดาษที่มีเสื้อผ้าข้างในมาให้ผม

“ขอบคุณครับ” ผมรับถุงกระดาษมาแล้วก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ ในนั้นมีเสื้อผ้า แล้วก็ของใช้ส่วนตัวเยอะแยะเต็มไปหมด ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วผมเลยจัดการอาบน้ำก่อนที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้ามันซะเลย เสร็จแล้วจึงเดินออกมานั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามกับนายธีร์

“อาหารพวกนี้อย่าบอกนะว่าพี่ธีร์จะให้ผมกินคนเดียวทั้งหมด?” ผมมองอย่างอึ้งๆ กับอาหาร 5 อย่างที่วางอยู่ตรงหน้า ถ้าจะใส่ยาพิษเพื่อฆ่าปิดปากผมมันก็ดูจะเวอร์ไปหน่อยที่ต้องมาเลี้ยงอาหารเยอะแยะมากมายขนาดนี้ แถมแต่ละอย่างก็แพงๆ แล้วก็น่ากินทั้งนั้นเลยด้วย

“ใช่ นายบอกว่าไม่รู้คุณชอบอาหารแบบไหน เลยสั่งแม่ครัวด้านล่างให้ทำหลายๆ อย่างขึ้นมาน่ะ”

“อ้อ” ผมพยักหน้าแล้วเริ่มลงมือทานอาหารที่อยู่ตรงหน้าทันที ตอนนี้ผมไม่สนใจแล้วว่าในนี้จะใส่ยาพิษลงไปรึเปล่า เพราะถึงผมไม่ทานผมก็คงหิวตายอยู่ดี เพราะงั้นถ้าจะตายก็ขอตายอย่างมีความสุขกับอาหารแสนอร่อยที่อยู่ตรงหน้านี่เลยก็แล้วกัน

แต่จะว่าไปนายคินนี่ก็เป็นคนอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เนอะ ก่อนหน้านี้ยังโกรธผมเป็นฟืนเป็นไฟที่ไปแตะต้องน้องสาวสุดรักสุดหวงเข้า แต่ไปๆ มาๆ ดันสั่งลูกน้องให้เอาเสื้อผ้าแบรนด์ดังกับอาหารสุดหรูมาให้ผมซะได้ ไอ้บ้านั่นเป็นไพโบลาร์รึไงก็ไม่รู้

ระหว่างที่กำลังทานอาหารผมก็ชวนคุยกับนายธีร์ไปเรื่อยเพื่อที่จะตีซี้และให้สนิทกันมากขึ้น โดยที่ผมก็แอบเปรยไปว่าคิดถึงบ้านมาก ป่านนี้พ่อกับแม่ผมอาจจะไปแจ้งความแล้วก็ได้ที่ผมหายไปเป็นวันขนาดนี้ แต่รู้มั้ยว่านายธีร์ตอบผมมาว่ายังไง?

‘อ๋อ ถ้าเรื่องนั้นคุณไม่ต้องกังวลไปหรอก เพราะผมโทรไปบอกว่าคุณจะนอนค้างที่บ้านเพื่อน แต่คุณไม่กล้าโทรมาขอเองเลยให้ผมที่เป็นพ่อเพื่อนโทรมาขอให้ ตอนแรกผมก็คิดว่ามันจะยากเลยเตรียมคำตอบเอาไว้เป็นสิบๆ อย่าง แต่แม่คุณก็บอกแค่ว่า งั้นฝากรบกวนด้วยนะคะ ลูกดิฉันไปนอนค้างด้วยบ่อยๆ คงจะลำบากคุณแย่เลย เท่านั้นเอง’

ปัดโธ่! แม่นะแม่ทำไมถึงได้เป็นคนเชื่อคนง่ายแบบนี้ได้เนี่ย!

แต่ก็นะ...จะไปโทษแม่อย่างเดียวก็ไม่ถูก เพราะผมก็ชอบไปนอนค้างบ้านเพื่อนคนนู้นคนนี้อยู่บ่อยๆ จนต้องให้พ่อหรือแม่เพื่อนออกหน้าช่วยโทรขอแม่ให้เป็นประจำอยู่แล้ว

เฮ้ออออออ กรรมตามสนองแล้วมั้ยล่ะไอ้คลื่น!

ผมกินอาหารที่อยู่ตรงหน้าด้วยความเซ็งๆ แต่ความอร่อยของมันก็ทำให้ผมยัดลงไปในท้องจนรู้สึกอิ่มแปล้ แน่นอนล่ะว่าผมกินทุกอย่างไม่หมดอยู่แล้ว แต่ก็พยายามกินเข้าไปให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้

ก็แหม...ผมเสียดายอาหารที่รสชาติอร่อยโคตรๆ พวกนี้นี่นา ราคาต่อจานก็ไม่น่าจะถูกๆ ซะด้วย เกิดผมกินเหลือแล้วต้องเอาไปทิ้งลงถังขยะมันก็น่าเสียดายจะตายไป

“อิ่มแล้วใช่มั้ย? งั้นเดี๋ยวผมจะเอาไปทิ้งให้แล้วกัน” นายธีร์พูดจบก็ลุกขึ้นลงมือเก็บกวาดกล่องโฟมที่บรรจุอาหารให้ ผมเลยรีบลุกขึ้นแล้วยกมือห้ามนายธีร์เอาไว้

“ไม่ต้องหรอกพี่ธีร์ ผมเป็นคนกินเพราะงั้นเดี๋ยวผมเก็บเอง”

“ไม่เป็นไร คุณอยู่เฉยๆ เถอะ นายสั่งมาบอกให้ดูแลคุณให้ดีที่สุด” นายธีร์ดึงกล่องโฟมที่อยู่ในมือกลับไป แต่ผมก็ยังคงยื้อเอาไว้อยู่ดี

“ผมไม่ได้เป็นง่อยนะพี่ธีร์ เรื่องแค่นี้ผมทำเองได้น่า”

“แต่ว่าผมขัดคำสั่งนายไม่ได้...เฮ้ย!” แล้วนายธีร์ก็ต้องอุทานขึ้นอย่างตกใจ เมื่อกระชากกล่องโฟมกลับอย่างแรง จนน้ำผัดที่ยังคงเหลือหกกระเด็นไปถูกสูทของตัวเอง ผมที่เห็นอย่างนั้นเลยหยิบทิชชู่แล้ววิ่งอ้อมโต๊ะไปอยู่ตรงหน้านายธีร์ทันที

“ผมขอโทษนะพี่ธีร์ เดี๋ยวผมเช็ดให้ละกัน” พูดจบผมก็ใช้ทิชชู่เช็ดตรงสูทที่เลอะไปด้วยน้ำผัดที่ทำจากพริกแกง แต่ไม่ว่าจะเช็ดยังไงสูทของนายธีร์ก็ยังคงเป็นรอยยาวเป็นวงกว้างอยู่ดี แค่เช็ดอย่างเดียวคงจะไม่พอแล้วล่ะมั้ง

“ผมว่าพี่ธีร์ถอดสูทออกเถอะ เดี๋ยวผมเอาไปซักให้”

“ห้ะ? ไม่ต้องๆ เดี๋ยวพี่เอาไปซักเอง”

“ได้ยังไงกันล่ะ ผมเป็นคนทำให้สูทของพี่ธีร์เป็นแบบนี้เองนะ เพราะงั้นผมก็ต้องรับผิดชอบสิ” พูดจบผมก็ยื่นมือออกไปปลดกระดุมเสื้อของนายธีร์ที่รีบยกมือขึ้นมาห้ามผมเป็นการใหญ่

ความจริงผมไม่ได้รู้สึกผิดอะไรนักหรอก เพราะคนที่ดื้อด้านอยากจะเก็บกล่องโฟมให้ก็คือนายธีร์เองล่ะนะ แต่ว่าผมต้องสร้างภาพทำตัวเป็นเด็กดีให้นายธีร์เห็นใจจะได้ดึงมาเป็นพวกง่ายๆ ต่างหากล่ะ

ซึ่งแผนของผมก็คงจะเป็นไปได้สวยอยู่แล้ว ถ้าหากนายคินไม่เปิดประตูเข้ามาขัดจังหวะเอาซะก่อน

“ทำอะไรกันนะ?” นายคินขมวดคิ้วมองมาที่ผมกับนายธีร์ตาขวาง

ซวยแล้วไง! นายคินจะมองแผนการของผมออกมั้ยเนี่ย!

“นะ...นายครับ คะ...คือว่า...นี่มันไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะครับ?” นายธีร์พูดอย่างตะกุกตะกักแล้วรีบดึงสูทออกไปจากมือของผม จากนั้นก็ก้าวถอยหลังออกไปพร้อมกับติดกระดุมให้เข้าที่เหมือนเดิม นายคินจึงมองที่ผมกับนายธีร์สลับกัน ก่อนที่จะสั่งด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้นกว่าเดิมว่า...

“ธีร์ ออกไปข้างนอก”

“แต่นายครับ...”

“ไม่ได้ยินที่ฉันสั่งรึไง?” ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ขึ้นเสียงใส่ แต่สายตานายคินก็น่ากลัวราวกับจะฆ่าคนตายเสียให้ได้

ไอ้หมอนี่มันไปโกรธอะไรใครมาล่ะเนี่ย?

“ครับนาย” นายธีร์ก้มหัวให้นายคินก่อนจะรีบเดินออกไปจากห้องตามคำสั่ง เมื่ออยู่กันเพียงแค่ 2 คนตามลำพังแล้ว นายคินจึงรีบเดินเข้ามาใกล้ แล้วก็ใช้มือกระชากแขนผมขึ้นมาทันที

“ฉันไม่อยู่แค่ไม่กี่ชั่วโมง มันทำให้นายเสี้ยนมากจนต้องหาผู้ชายมาระบายเลยงั้นหรอห้ะ!?” คำพูดของนายคินมันทำให้ผมเจ็บจี๊ดยิ่งกว่าข้อมือที่ถูกบีบเข้ามาตรงแผลซะอีก ไอ้บ้านี่มันจะดูถูกผมมากเกินไปแล้วนะ!

“อย่าคิดว่าคนอื่นจะมีนิสัยมักมากในกามเหมือนกับตัวเองสิคุณ” ผมเบ้ปากแล้วจ้องไปที่หน้าของนายคินอย่างไม่เกรงกลัว นายคินจึงเบิกตากว้างอย่างวาวโรจน์แล้วบีบที่ข้อมือของผมแรงขึ้น จนผมต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“ไม่ต้องมายอกย้อน ฉันเชื่อในสิ่งที่ตาฉันเห็นมากกว่า”

“ถ้างั้นก็เอาที่คุณสบายใจแล้วกัน คำพูดของคนอย่างผมมันก็เชื่อถือไม่ได้อยู่แล้วนี่” ขนาดผมพูดเป็นสิบๆ ครั้งแล้วว่าผมไม่ได้ทำอะไรน้องสาวของมัน มันยังไม่คิดจะฟังผมบ้างสักนิดเลย

“รู้ตัวก็ดี ทีหลังก็หัดจำใส่สมองเอาไว้ด้วยว่า นายเป็นผู้หญิงของฉัน เป็นเมียฉัน เพราะงั้นห้ามไปยุ่งไปอ่อยผู้ชายที่ไหนทั้งนั้นเข้าใจมั้ย!” เท่านั้นแหละผมก็รวบรวมแรงทั้งหมดสะบัดมือของนายคินออกจากข้อมือของผมทันที

“ไม่เข้าใจ! ผมไม่ได้เป็นผู้หญิงของคุณแล้วก็เมียคุณด้วย! ต่อให้เหลือคุณเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่บนโลกผมก็ไม่มีวันที่จะสนใจคุณ! ส่วนเรื่องเมื่อคืนที่เราสองคนมีอะไรกันมันก็เป็นเพราะว่าคุณบังคับ! ผมไม่ได้เต็มใจเลยด้วยซ้ำรู้เอาไว้ซะด้วย!” คำพูดของผมทำเอาสายตาของนายคินที่แข็งกร้าวอยู่แล้ว วาวโรจน์ไปด้วยความโกรธอย่างทวีคูณขึ้นมาทันที

“ที่พูดมาเมื่อกี้หมายความว่าจะเป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่ฉันใช่มั้ย?” นายคินกัดฟันกรอด

“เออ! นายจะเป็นคนสุดท้ายในโลกที่ฉันต้องการ!”

“ได้ ถ้านายจะเอาแบบนั้น...” นายคินพูดจบก็ยื่นมือมาจับที่แขนของผมไว้ จากนั้นก็ก้มหน้าลงมาใกล้ๆ แล้วพูดขึ้นอีกว่า...

“งั้นฉันจะพานายลงไปเลือกผู้ชายที่อยู่ในคลับข้างล่างเอง...จะเดี่ยว จะคู่ หรือว่าจะเซ็กส์หมู่นายบอกฉันได้ ฉันสามารถหาลูกค้าให้นายได้อย่างถึงใจแน่นอน!”

2BC

สวัสดีค่าทุกคน Love friend ตอนที่ 11 จบลงไปเรียบร้อยแล้วน้า ตอนนี้น้องคลื่นเป็นคนบรรยายต่อจากพี่คินที่บรรยายมา ตอนติด ซึ่ง...เรื่องราวมันชักจะไปกันใหญ่แล้วค่า  พี่คินโมโหน้องคลื่นใหญ่แล้ว อยากฆ่าคน สงสัยเพราะพิษรักแรงหึงแน่เลย แล้วอย่างนี้เหตุการณ์มันจะเป็นยังไงต่อน้า? พี่คินจะให้น้องคลื่นไปมีอะไรกับคนอื่นจริงๆมั้ย?  ถ้ายังไงเดี๋ยววันพุธที่จะถึงนี้ (หรือก็คือวันพรุ่งนี้นั่นเองเพราะนับวันนี้เป็นวังอังคาร) เดี๋ยวเรารีบมาอัพต่อให้เลยนะคะจะได้ไม่ต้องรอกันนานเนอะ 
ส่วนตอนนี้เราก็ต้องขอโทษอย่างแรงเลยที่มาอัพช้ามากกกกก 
 เลยวันที่กำหนดเอาไว้ด้วย พอดีว่าเราไปกทม.มา พึ่งลงเครื่องมาถึงบ้านก็ ทุ่มแล้วน่ะค่ะเลยลงมาช้านิดนึง แต่ตอนหน้ารับรองว่าเย็นๆค่ำๆได้อ่านกันแน่นอน ไม่ช้าแบบนี้แล้วน้า ยังไงก็ขอฝากเรื่องนี้เอาไว้ด้วยนะคะ ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน เม้น ไลค์ แล้วก็เม้ามอยที่แฟนเพจจริงๆค่ะ  แล้วเจอกันน้า บ๊ายบายยยยยย บายๆ

ปล.ปกนิยายออกแล้ว หวังว่าคงจะชอบกันนะคะเพราะทีกับวินหล่อละมุนมากกกกกก ส่วนคินกับคลื่นไม่มีรูปที่ปกนะคะ แต่อาจจะมีเป็นตัวละคร SD ที่หน้า box ค่ะ ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวเอามาให้ชมกันน้าที่รัก Embarrassed
ปล.เนื่องจากเรื่องนี้กำลังจะเปิดพรีออเดอร์ เราเลยสอบถามเรื่องการทำ box ใส่นิยายทั้ง 3 เรื่องที่อยู่ในซีรีส์เดียวกัน เพราะงั้นรบกวนช่วยเข้ามาตอบแบบสอบถามในลิงค์นี้กันด้วยนะคะ ตาใส http://goo.gl/forms/sMaYrm8juqPIgrAu1 ขอบคุณมากๆเลยค่ะ 
(26 ก.ค. 59)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #612 nurinee_tz (@nurinee_tz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 23:59
    ไปกันใหญ่แล้ว ใจเย็นๆ เด้อ
    #612
    0
  2. #571 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 14:20
    คินโหดมากกกกกกกกก
    #571
    0
  3. #499 Haikyuu!! (@prashya34) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 23:37
    หึงโหดนะพี่คิน
    #499
    0
  4. #286 PopzA (@popzalimited) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 01:25
    พี่คินใจร้ายที่สุด
    #286
    0
  5. #224 NNYuki (@nooniiz501) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 04:23
    น่าจะแยกพาร์ทของคินคลื่นออกนะคะ ไม่ก็ทำวงเล็บตรงชื่อตอนสักหน่อยก็ดีให้รู้ว่าเป็นตอนของคู่รอง
    #224
    1
    • #224-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      27 กรกฎาคม 2559 / 18:24
      ถ้าแยกคงไม่ได้จ้า เนื้อเรื่องมันเชื่อมกันค่อนข้างเยอะอยู่ค่ะเตง
      #224-1
  6. #223 นายสายรุ้ง (@kimmy_nng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 20:51
    โว้ววว!!!!!0.0
    #223
    1
  7. #222 Phantom. (@g-h-o-s-t) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 20:46
    อ๊ายยยยย ทำไม่มีความรู้สึกอยากให้แยกเรื่องอะ แยกเถอะๆ พี่คินอารมณ์แปรปรวนจริงๆ หึๆจะให้คลื่นไปเลือกจริงๆหรอพี่ทำใจได้แน่นะพี่คินแค่คลื่นคุยกับคนอื่นถูกเนื้อต้องตัวคนอื่นพี่ยังโมโหขนาดเนี้ยแล้วอะ
    #222
    1
  8. #221 Yaoi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 19:41
    พิษรักแรงหึงดิพี่คิน
    #221
    1
  9. #220 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 17:34
    ถ้าคลื่นจะเป็นของคนอื่นจริงๆ พี่คินจะทนไหวหรอออ? ถามตัวเองก่อนนะคะ

    #แค่น้องคุยกับคนอื่นแป๊บเดียวยังขนาดนี้ ถ้าเซ็กส์หมู่ขึ้นมาจริงๆ.... 5555 ///ละไว้ในฐานที่เข้าใจ
    #220
    1
  10. #219 Holla K (@hollakujira) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 15:21
    เอ๊ะคู่หลักชื่ออะไรกันนะหนูจำไม่ได้แล้ว5555 คินคลื่นโซฮอตมากๆคะ><
    #219
    1
  11. #218 phatphs (@phatphs) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 13:30
    #ทีมน้องคลื่นนน
    สงสารคลื่นวะเห้ย
    วิน-___-ฉันว่าทีจะเกลียดนายจริงๆเพราะคินนี่แหละวะ
    #218
    1
  12. #217 Sakunrat Saipan (@sakunrat_1997) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 09:37
    คู่รองมาแรงแซงคู่หลักไปแล้วววว~~~ ฟิ้วววว~~~ พี่คินหึงโหดจัง น้องคลื่น(ของเรา?)จะเป็นไงมั้งนะ เป็นห่วงจางงงงงงงงง
    #217
    1
    • #217-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      26 กรกฎาคม 2559 / 09:55
      รอลุ้นตอนหหน้าพรุ่งนี้ได้เลยค่า แต่อย่าลืมคู่หลักน้าแงงงงง
      #217-1
  13. #216 mangalover (@lucius5122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 09:16
    ไม่ต้องกลัวพี่ธีร์ พี่ไม่ตายแต่คลื่นมีโอกาส คลื่นนี่แสบนะแต่แผนไม่สูงพอ คินก็เป็นพวกอารมณ์ไม่เสถียร...คู่นี้เด็ดมากไปทั้งๆที่เป็นคู่รอง!! คู่หลักเริ่มสลายไปในอากาสแล้ววว
    #216
    2
    • #216-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      26 กรกฎาคม 2559 / 09:33
      อย่าพึ่งสลายจิปัดโธ่ อุตส่าห์เอาปกมายั่วแล้วน้า ><
      #216-1
  14. #215 mangalover (@lucius5122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 09:14
    อ่าวพี่ธีร์..ใจเย็นๆ
    #215
    0
  15. #214 Jeerapat Naovaroj (@yui25112543) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 06:43
    ตกลงเรื่องนี้ทีวิน และคู่หลักแน่หรือ? 555
    #214
    1
    • #214-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      26 กรกฎาคม 2559 / 09:33
      55555 ทีวินคู่หลักจ้า คู่นั้นดำเนินมา 8 ตอนแล้วน้า ขอพื้นที่คู่รองบ้างไรบ้าง พึ่ง 3 ตอนเองน้าใจเย็นๆ อิอิ
      #214-1
  16. #213 starglitter (@starglitter) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:32
    พี่คินมีสองบุคลิคหรอ? แลดูดาร์ก
    #213
    1
  17. #212 นายสายรุ้ง (@kimmy_nng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 18:10
    อ้ากกก ชอบคู่นี้ๆๆๆ พี่คินดาร์คมากอ่ะ5555 แลดูเปลี่ยนอารมณ์เร๊วเร็วนะเคอะ555
    #212
    1
  18. #211 Holla K (@hollakujira) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 22:54
    โถ่เอ้ยยยยย วินก็ดันไปเชียงใหม่สะได้ ถ้าเรื่องนี้ถึงหูวินพี่คินจักต้องตายยยย55555
    #211
    2
    • #211-2 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      24 กรกฎาคม 2559 / 19:15
      บางทีอาจเพราะช่วยวินนี่แหละกรรมเลยตามทัน
      #211-2
  19. #210 MarkBam05 (@markbam05_fah15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 21:20
    พี่คินคนใจร้ายยย ทำกับที่รักเค้าเบาๆหน่อยสิ!!ดะๆๆให้ทีมาจัดการเลยยยยยย
    #210
    1
  20. #209 mangalover (@lucius5122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 21:14
    ..ประเด็นหลักคือ..แกข่มขืนผิดคนนะคิน55 แต่ไม่เป็นไรรับไ--
    #209
    1
    • #209-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      24 กรกฎาคม 2559 / 19:14
      ถ้าข่มขืนทีวินได้ร้องไห้หนักกว่านี้แน่ๆ
      #209-1
  21. #208 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 20:39
    อยากให้ในอนาคตแบบคลื่นหนีก่อนคินรู้ความจริง(พล๊อตอม
    ตะ)แต่แบบไหนก็โอเค สนุกกก
    #208
    1
  22. #206 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 19:55
    ประเด็นคือ..วินไม่ใช่น้องสาวนะคลื่น ที่บอกแตะต้องไม่ได้หนูก็คุ้นเคยกับน้องพี่คินแล้วด้วยแหละ555

    ///รอต่อค่ะ อยากอ่านตอนพี่คินรู้ความจริงเร็วๆ แบบว่ามันฟินแต่ก็ฟินไม่สุดอ่ะ พี่คินมีความดาร์ค(?)
    #206
    1
    • #206-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 13)
      22 กรกฎาคม 2559 / 20:02
      พี่แกน่าจะดาร์กสุดที่เราเขียนมาแล้วค่ะ แต่ในความดาร์กก็มีความขี้เล่น ทะเล้น แล้วก็กวน อิอิ
      #206-1
  23. #205 Yaoi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 19:48
    คลื่นติดใจลีลาคินแน่เลย
    #205
    1
  24. #204 ทรายสีเทา (@Pia2545) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 19:38
    น้องคลื่นผู้น่ารักน่านุหนอม เฮเฮียคินใจไม่ตะโกนใส่น้องคลื่นสิ5555 ฝั่งทีเป็นไงม้างงง รอให้วินกลับมา รอฉันรอเธออยู่แต่ไม่รู้เธออยุ่หนใด เธ--ควรกินยา555
    #204
    2