[END] Love friend กลุ้มใจนักดันแอบรักเพื่อนสนิท [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75,806 Views

  • 624 Comments

  • 3,352 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    110

    Overall
    75,806

ตอนที่ 5 : แอบรักครั้งที่ 4 หึง...จนแทบละลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    19 มิ.ย. 59

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/48456/1170889119-member.jpg




 

Part 4# Chonnatee หึง...จนแทบละลาย

                “เห็นเมื่อกี้ไอ้คลื่นบอกว่ามึงจะกลับบ้านหรอวะ” ไอ้วินถามผมในขณะที่เราสองคนกำลังกินข้าวต้มกันอยู่

ปกติถ้าไม่มีงานที่ไหนอาหารทุกมือผมจะเป็นคนลงมือทำเองทั้งหมดเพราะไอ้วินมันทำไม่เป็น ตอนแรกผมก็ทำยังไม่คล่องหรอก รสชาติห่วยบ้าง หน้าตาแย่บ้าง แต่พอได้ทำนานเข้าๆ มันก็เริ่มเข้าที่ จนตอนนี้ก็เรียกว่าโปรได้แล้วล่ะ

                “ใช่ ได้หยุดทั้งทีกูเลยจะถือโอกาสกลับบ้านสักหน่อย ก่อนที่ไอ้พวก 2 แสบมันจะลืมหน้าพี่มันกันหมด” ผมยิ้มเมื่อนึกถึงน้องชายกับน้องสาวตัวแสบ...ไอ้คลื่นกับยัยธาร บ้านผมนี่น้ำทั้งตระกูลเลยล่ะ

                ตอนที่ยังเป็นเด็กฝึก ผมยังมีเวลากลับบ้านบ้างประมาณอาทิตย์ละครั้ง แต่พอเริ่มเดบิวปุ๊บขนาดเวลานอนยังแทบจะไม่มี งานวง งานเดี่ยว ต่างก็รุมติดต่อเข้ามาอย่างท่วมท้น ยิ่งช่วงก่อนจะเริ่มคอนเสิร์ตใหญ่นี้พวกผมต้องซ้อมหนักตั้งแต่เช้ายันดึก ดังนั้นช่วง 1 เดือนที่ผ่านมาผมเลยไม่ได้กลับบ้านแม้แต่ครั้งเดียว จะมีก็แต่โทรติดต่อครอบครัวทางโทรศัพท์เท่านั้น

                แต่หลังจบคอนเสิร์ตใหญ่ไปเมื่อวาน คุณรามินทร์ก็อนุญาตให้พวกผมได้หยุดพักงาน 1 อาทิตย์ โดยระหว่างนี้จะไม่มีการเรียกไปทำงานใดๆ ทั้งสิ้นไม่ว่างานเล็กหรือใหญ่ คุณรามินทร์บอกว่าพวกผมเหนื่อยกันมามากแล้วให้เวลาพักผ่อนและรางวัลชีวิตบ้าง

                “งั้นกูขอไปด้วยสิ หยุดทั้งทีขี้เกียจอยู่ที่นี่คนเดียว แต่กูก็ไม่อยากกลับคอนโดด้วยเพราะไอ้พี่คินมันชอบเอาสาวๆ มามั่วที่ห้อง กูไม่อยากเป็นมารขัดความสุขมัน” ผมยิ้มทันทีที่ไอ้วินบอกว่าอยากกลับบ้านกับผมด้วย แต่ก็รีบหุบยิ้มทันทีเมื่อมันพูดประโยคถัดมา

                “กูคิดถึงไอ้คลื่นด้วยน่ะ”

                ประโยคนั้นเล่นเอาผมถึงกับชะงักค้างไปเลยทันที คิดถึงงั้นหรอ? ไอ้วินกับไอ้คลื่นไปสนิทสนมกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!?

                “ไม่ยักรู้ว่ามึงสนิทก็กับไอ้คลื่นด้วย” ผมลองถามหยั่งเชิงดู ขอร้องล่ะอย่าตอบว่าสนิทกับไอ้คลื่นเลยนะ

                “จริงๆ กูกับมันเริ่มสนิทกันมาสักพักแล้วล่ะ วันนั้นมันทักไลน์มาถามกูเรื่องเทคนิคจีบสาว ไปๆ มาๆ ก็เลยคุยกันถูกคอ จนตอนนี้กูกับมันคุยกันบ่อยกว่าสาวๆ แล้วเนี่ย” ไอ้วินพูดจบก็หัวเราะออกมาอย่างขำๆ แต่ว่าผมไม่ขำด้วย! ตอนนี้ร่างกายของผมมันแทบจะแข็งเป็นหินอยู่แล้ว!

                “ไอ้คลื่นมันนิสัยเด็กจะตาย ระวังมันงี่เง่าเอาแต่ใจใส่มึงก็แล้วกัน” อา...นี่ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย ทำไมถึงได้ไปพูดจาว่าร้ายใส่น้องได้นะ จริงอยู่ที่มันเป็นเด็กเกรียนๆ แสบๆ แต่ผมก็ไม่สมควรพูดแบบนั้นออกไปอยู่ดี

                “มันก็แค่เด็กม. 5 เองน่า จะงี่เง่าเอาแต่ใจมันก็เรื่องธรรมดา กูว่าตรงนั้นแหละที่เป็นเสน่ห์ของเด็กวัยนี้” ไอ้วินพูดยิ้มๆ ทำหน้าเพ้อเหม่อลอยไปไกล เล่นเอาใจผมกระตุกวูบเลยทีเดียว

                ไม่จริงน่า...ไอ้วินไม่ได้ชอบไอ้คลื่นหรอกใช่มั้ย?

                “ก็ดี งั้นฝากดูแลไอ้คลื่นด้วยแล้วกัน” ผมพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยทั้งๆ ที่รู้สึกไม่พอใจจนถึงกับกำมือใต้โต๊ะแน่น

                “ไม่ต้องห่วง กูจะดูแลไอ้คลื่นอย่างดีเลยล่ะ” ไอ้วินขยิบตาให้ผม ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่มีเสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น มันเลยหยิบขึ้นมาดูก่อนที่จะยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ

                “ไอ้คลื่นน่ะ แหม...ตายยากจริงๆ พอคิดถึง...เอ๊ยพูดถึงก็ไลน์มาพอดี” พูดจบไอ้วินก็ก้มหน้าก้มตาลงไปแชทกับไอ้คลื่นทันที มิหนำซ้ำยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่และหัวเราะคิกคักเวลาพิมพ์อีกด้วย เล่นเอาไฟแห่งความอิจฉาและหึงหวงมันแทบจะคลอกอกผมตาย!

                “นี่ มัวแต่แชทอยู่นั่นแหละ ข้าวน่ะไม่กินแล้วใช่มั้ย?” ผมกัดฟันถาม พยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองที่จวนเจียนจะระเบิดอยู่แล้วให้เป็นปกติมากที่สุด

                “อ๋อ ไม่กินละ ไอ้คลื่นมันอยู่แถวนี้เลยชวนกูออกไปกินข้าวพอดีน่ะ” ไอ้วินตอบโดยที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมามองผมเลยสักนิด สนใจแต่พิมพ์ข้อความคุยกับไอ้คลื่นกระหนุงกระหนิงอยู่ได้ มันเห็นผมเป็นแค่ธาตุอากาศรึไง!

                ส่วนไอ้คลื่นก็เหมือนกัน หนอย...ไอ้น้องตัวดี พี่มันก็อยู่นี่ด้วยแท้ๆ แต่ดันไม่ยอมชวนไปกินข้าวด้วย ผมดูเหมือนหัวหลักหัวตองั้นหรอ!

                “แล้วจะไปกันแค่ 2 คนรึไง” ผมถามเสียงแข็ง แต่ดูท่าไอ้วินจะไม่รู้เพราะมันตอบกลับทันทีอย่างไม่ต้องคิดเลยว่า…

                “อือ กูจะซ้อนท้ายบิ๊กไบค์มันไป” เออดีจริงๆ เอารถที่ผมให้มารับที่คนผมชอบ ไอ้น้องเวรเอ๊ย!

                “งั้นกูไปด้วย” ผมพูดขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ไอ้วินเลยเงยหน้าขึ้นมามองผม (สักที) แล้วก็ทำหน้างง

                “มึงจะไปไมอะ?”

                “กูอยากเจอไอ้คลื่น ไม่ได้กินข้าวกับมันนานแล้ว”

                “อ้อ แล้วมึงจะไปยังไง?”

                “รถกูก็มี นั่งสบายกว่าคันที่กูให้ไอ้คลื่นตั้งเยอะ มาซ้อนท้ายกูสิ” พูดถึงตรงนี้ผมก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย เพราะคิดว่าไอ้วินมันต้องมาซ้อนท้ายผมแน่ๆ แต่...

                “ไม่อะ กูอยากซ้อนท้ายไอ้คลื่น”

                ฉึก!

                เฮือก!

                ตอนนี้ผมเหมือนโดนมีดบินมาเสียบเข้าที่กลางอกอย่างจังๆ มันช็อก จุกและเจ็บราวกับจะตายเสียให้ได้ ไม่เคยเลยที่ไอ้วินมันจะปฏิเสธผม เห็นคนอื่นดีกว่าผม และไม่สนใจผมแบบนี้

ผมว่าผมต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะ!

                “ไอ้คลื่นมันจะตอนไหน” ผมพูดเสียงแข็งที่สุดตั้งแต่เป็นเพื่อนกับไอ้วินมา แต่มันก็ยังคงไม่สังเกตเหมือนเดิม

                “ประมาณครึ่งชั่วโมงมั้ง งั้นเดี๋ยวกูไปอาบน้ำดีกว่า ฝากเก็บถ้วยกับแก้วด้วยนะ แต้งกิ้ว” ไอ้วินพูดเองเออเองโดยที่ผมยังไม่ทันตอบตกลงเลยด้วยซ้ำ จากนั้นมันก็รีบวิ่งตัวปลิวหนีเข้าไปในห้องเพื่ออาบน้ำทันที

                หนอย...ผมกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดมันปูดขึ้นมา ก็ไม่รู้หรอกนะว่าความรู้สึกของไอ้วินที่มีต่อไอ้คลื่นมันคืออะไร เอ็นดูแบบน้อง? คุยถูกคอแบบเพื่อน? หรือว่าชอบแบบคนรัก? แต่ที่ผมรู้คือผมไม่ชอบ ผมไม่พอใจ และผมหึง!

กับผู้หญิงที่ไอ้วินเคยคบผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลยสักนิด คุณรามินทร์พูดถูกจริงๆ ด้วยว่าถ้าเป็นผู้ชายผมคงคลั่งจนนั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ ผมไม่ยอมแน่ถ้าไอ้วินจะหันมาคบผู้ชาย ผมต้องขวางให้ถึงที่สุด!

..................................................................
............................................
......................

                “หวัดดีคร้าบพี่ทีพี่วิน” ไอ้คลื่นที่นั่งรอผมกับไอ้วินที่ร้านกาแฟข้างล่างบริษัทยิ้มและยกมือไหว้ทันทีที่พวกผมเดินมาถึง

                ไม่ได้เจอกันแค่ 1 เดือนแต่ไอ้คลื่นดูเปลี่ยนไปเยอะพอสมควร ผิวขาวๆ ของมันคล้ำขึ้นนิดหน่อย ผมที่เคยไว้ยาวระต้นคอก็ไถข้างหนึ่งซะเกรียน เผยให้เห็นตุ้มหู 3 อันที่เจาะเรียงกันได้อย่างชัดเจน แล้วถ้ามองไม่ผิดมันน่าจะสูงขึ้นด้วย เพราะจากแต่ก่อนที่มันตัวเท่าๆ กับไอ้วิน แต่ตอนนี้ศีรษะของมันกลับเลยขึ้นมานิดหน่อย

                “ไงทรงผมเฟี้ยวเชียวนะไอ้คลื่น”

                “ช่วงนี้กำลังฮิตเลยพี่ที ยิ่งช่วงปิดเทอมแบบนี้ที่โรงเรียนผมตัดกันแทบทุกคน”

                “อ้อ แล้วนี่มาทำอะไรแถวนี้ล่ะถึงได้โทรมาชวนไอ้วินไปกินข้าวได้ แฟนแกอยู่แถวนี้หรอ?” ผมจงใจพูดเพื่อให้ไอ้วินเข้าใจว่าไอ้คลื่นแค่แวะผ่านมาเฉยๆ อาจจะมาทำธุระหรือมาส่งแฟนตามที่ผมพูดก็ได้ ไม่ได้ตั้งใจมาหามัน แต่คำตอบที่ได้รับทำเอาผมแทบล้มทั้งยืน

                “เปล่าหรอกพี่ที ผมตั้งใจมาหาพี่วิน แล้วตอนนี้ผมก็โสดด้วย” ไอ้คลื่นยิ้มด้วยมาดกวนๆ ก่อนจะเดินไปกอดคอไว้วินแล้วพูดขึ้นว่า...

                “ไปกินข้าวกันเถอะพี่วิน ตอนนี้ผมหิวจนแทบจะกินพี่ได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย”

                วะ...ว่าไงนะแทบ – จะ – กิน – พี่  – ได้ – ทั้ง – ตัว งั้นเรอะผมได้แต่ยืนอึ้งแล้วมองไปที่ได้วินกับไอ้คลื่นตาค้าง เด็กอายุ 17 เขาพูดจากันแบบนี้หรอเนี่ย!

                ส่วนไอ้วินก็เหมือนกันมัวแต่ยืนนิ่งให้ไอ้คลื่นกอดคออยู่ได้! แล้วปากน่ะจะยิ้มทำไมแก้มน่ะเป็นสีแดงหมดแล้วรู้ตัวมั้ยเขินรึไงที่ถูกคนพูดจาชวนสยิวใส่แบบนี้!

                “ให้มันน้อยๆ หน่อยไอ้คลื่น ไอ้วินมันอายุมากกว่าแกตั้ง 5 ปีเลยนะ” ผมพูดด้วยใบหน้านิ่งๆ ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรทั้งๆ ที่ในใจร้อนรุ่มจนแทบจะเผาทุกอย่างได้อยู่แล้ว!

                “ไม่เป็นไรหรอกน่าไอ้ที เรื่องแค่นี้กูไม่ถือ...เออไอ้คลื่นแล้วรถจอดอยู่ไหน?”

                “ข้างๆ ร้านกาแฟนี่แหละพี่วิน จะไปกันเลยปะ?” ไอ้คลื่นหันไปถามไอ้วิน หน้าจะใกล้กันเกินไปแล้ว!

“อืม ไปดิ” พอไอ้วินพูดจบ ไอ้คลื่นก็กอดคอพามันเดินออกจากร้านทันที โดยที่มันไม่มีอาการขัดขืนใดๆ ทั้งสิ้น แถมยังก้าวขาขึ้นคร่อมรถแล้วก็กอดเอวไอ้คลื่นอย่างแนบแน่นอีกด้วย

หนอย...น่าโมโหชะมัด!

 

Chawin

 

“วิธีนี้มันจะได้ผลหรอพิ่วิน ผมยังไม่เห็นพี่ทีออกอาการหึงหวงพี่สักนิดเลยนะ” ไอ้คลื่นกระซิบที่ข้างหูผมระหว่างที่ไอ้ทีกำลังยืนร้องเพลงอยู่ ซึ่งมันเป็นคนเดียวที่รู้ว่าผมคิดอะไรกับไอ้ที

จริงๆ ผมไม่ได้อยากให้ใครรู้เรื่องนี้นักหรอก เรื่องความรักของเพศเดียวกันมันใช่เรื่องที่ควรจะป่าวประกาศ แต่ว่าแผนการครั้งนี้มันจำเป็นต้องมีตัวช่วย แน่นอนว่าต้องเป็นผู้ชายเท่านั้นเพราะผมเคยใช้ผู้หญิงแล้วมันไม่ได้ผล เพราะงั้นไอ้คลื่นที่โทรมาขอความช่วยเหลือจากผมพอดีเลยต้องยอมเข้าร่วมแผนการอย่างช่วยไม่ได้

ตอนนี้ผม ไอ้ที และไอ้คลื่นเราสามคนกำลังนั่งร้องเพลงอยู่ในห้องคาราโอเกะ โดยที่ก่อนหน้านี้พวกเราได้ไปกินข้าว ช็อปปิ้ง และดูหนังมาก่อนแล้ว ซึ่งตลอดเวลาผมตั้งใจทำตัวมุ้งมิ้งกระหนุงกระหนิงกับไอ้คลื่นเพื่อให้ไอ้ทีหึง ทั้งป้อนข้าวกันเวลากินข้าว เช็ดปากให้กันตอนที่กินเสร็จ จงใจซื้อเสื้อคู่ตอนเลือกเสื้อผ้า เอนซบกันเวลาดูหนัง แล้วก็ร้องเพลงรักคู่กันตอนที่อยู่ในคาราโอเกะ

แต่ให้ตายเหอะ! เชื่อมั้ยว่าขนาดผมลงทุนทำแบบนี้ไอ้ทีมันก็ยังทำหน้านิ่งๆ เหมือนเดิมไม่แสดงอาหารหึงหวงผมเลยสักนิด!

หรือว่า...ไอ้ทีมันจะไม่ได้คิดอะไรกับผมจริงๆ?

ไม่หรอกน่า ถ้ามันไม่คิดแล้วมันจะขอมาด้วยเพื่อเป็นก้างขวางคอผมกับไอ้คลื่นทำไมเล่า เพราะงั้น...ผมต้องเดินหน้าตามแผนต่อไป!

“ไอ้ทีหน้ามันนิ่งจะตาย ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันคิดอะไรอยู่ ไม่แน่นะในใจมันอาจจะกำลังหึงพี่อยู่ก็ได้” ผมพูดอย่างมั่นหน้า พยายามกล่อมประสาทตัวเองแบบสุด

“เอาที่สบายใจแล้วกัน ว่าแต่จะเอาไงต่อล่ะพี่วิน”

“ไม่รู้ว่ะพี่ยังไม่ได้คิดเลย” ไอ้ที่คิดออกก็ทำไปหมดแล้ว แถมยังไม่ได้ผลอีกต่างหาก เฮ้อออออ

“ถ้างั้นลองทำตามแผนของผมมั้ย?” ไอ้คลื่นทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ หน้าร้ายๆ แบบนี้ล่ะที่มันน่าเชื่อถือ

“ว่ามาเลยไอ้น้อง” พอผมพูดจบไอ้คลื่นก็วาดแขนมากอดคอผม จากนั้นก็ก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหู แวบหนึ่งผมเห็นไอ้ทีมองมาทางนี้แต่ก็ไม่มีทีท่าไม่พอใจแต่อย่างใด แล้วก็หันกลับไปมองหน้าจอร้องเพลงตามปกติ

“แกล้งเมาสิพี่วิน ยิ่งถ้าพี่อ้อนผมด้วยนะ เชื่อดิว่าพี่ทีต้องหึงแล้วรีบมาแยกพี่จากผมแน่ๆ”

“แต่บางทีมันอาจจะมาแยกเพราะห่วงมากกว่าหึงก็ได้นะ” ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ผมก็ขอภาวนาให้ไอ้ทีหึงเถอะ!

“ห่วงกับหึงมันแยกออกง่ายจะตายไป นี่เพลงจะจบแล้วนะ เอาไงครับพี่?” ผมเหลือบสายตาขึ้นไปมองที่หน้าจอจึงพบว่า เหลือเวลาอีกแค่เกือบๆ 30 วินาทีเพลงก็จะจบลงแล้ว ส่วนไอ้ทีน่ะหรอ? ก็ตั้งใจร้องเพลงอย่างเอาเป็นเอาตายอย่างกับกำลังชิงถ้วยยังไงยังงั้น เห็นทีคงต้องทำตามแผนการของไอ้คลื่นแล้วล่ะ!

“เอาตามที่แกว่านั่นแหละ พอไอ้ทีร้องจบก็เริ่มได้เลย”

“รับทราบครับผม!

หลังจากนั้นผมกับไอ้คลื่นก็ส่งซิกส์นัดกันอีกนิดหน่อย ไอ้ทีที่ไม่ได้สนใจพวกผมอยู่แล้วเลยไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ซึ่งพอมันร้องเพลงจบปุ๊บไอ้คลื่นก็เริ่มแสดงละครทันทีแอคชั่น!

“พอก่อนดีมั้ยพี่วิน ตอนนี้พี่เริ่มจะเมาแล้วนะ” ไอ้คลื่นทำทีเป็นปราม เมื่อผมที่มีท่าทีโงนเงนทรงตัวนั่งไม่อยู่ เอื้อมมือจะไปชงเหล้าใส่แก้วที่พึ่งจะดื่มหมดไป

“หืม? ครายมาว? เพ่ม่ายด้ายมาวววว” ผมแสร้งทำเป็นเมา เรื่องแสดงนี่ขอให้บอก การันตีด้วยรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมเชียวนะ!

“ไอ้คลื่นแกปล่อยให้ไอ้วินเมาแบบนี้ได้ไง” ไอ้ทีเดินมาอยู่ตรงหน้าผมแล้วมองไอ้คลื่นอย่างตำหนิ อันนี้น่าจะเรียกว่าห่วงไม่น่าใช่หึง

“ก้อบอกว่าม่ายด้ายมาวงาย!” ผมลุกขึ้นชี้หน้าไอ้ที ก่อนจะแสร้งทำเป็นเซแล้วก็ล้มลงไปนั่งที่ตักของไอ้คลื่น แต่แค่นี้ผมยังกลัวไอ้ทีไม่หึงเลยยกสองแขนโอบรอบคอไอ้คลื่นแล้วก็เอนตัวซบหน้าลงที่ไหล่ของมัน

“เวียนหัวจางเลย” ผมพูดงึมงำแล้วขยับศีรษะซุกไซร้ไปที่ซอกคอของไอ้คลื่น ทำราวกับว่ากำลังหามุมให้ศีรษะหนุนได้อย่างสบาย

“พะ...พี่วิน...อย่าทำแบบนี้สิ ผม...” ไอ้คลื่นแสร้งพูดด้วยเสียงกระเส่า ราวกับว่าสิ่งที่ผมทำไปทำให้มันเกิดอารมณ์ยังไงยังงั้น แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้พูดอะไรต่อ ไอ้ทีก็รีบมากระชากแขนผมให้ลุกขึ้น แล้วก็ดึงให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของมัน

“พี่จะพาไอ้วินกลับ! วันนี้มันเมามากแล้ว!” อื้อหือ...เสียงดุซะด้วย อย่างนี้จะเรียกว่าไอ้ทีหึงผมได้มั้ยน้า เสียดายจริงๆ ที่ผมมองไม่เห็นหน้ามัน

“แต่พี่วินมากับผมนะพี่ที”

“แต่พี่จะให้มันกลับกับพี่!” อู้วววว...เสียงโหดกว่าเดิมอีก ดูท่าไอ้ทีมันจะหึงผมจริงๆ นะเนี่ย

“อืม...ง่วงนอนจางเลย...” ผมยกสองแขนขึ้นโอบรอบคอไอ้ทีแล้วซุกหน้าลงไปที่ซอกคอของมัน ก่อนที่ 2 พี่น้องจะทะเลาะกันขึ้นมาจริงๆ เท่านั้นแหละไอ้ทีก็สะดุ้งเฮือก ส่วนร่างกายก้แข็งทื่อราวกับท่อนไม้

“งะ...งั้นกลับห้องกัน...ไอ้คลื่นพี่วางเงินค่าห้องค่าอาหารไว้ที่โต๊ะนะ ฝากบอกแม่กับน้องด้วยว่าพรุ่งนี้พี่ถึงจะกลับบ้าน พี่ไปล่ะ” ไอ้ทีพูดจบก็ใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวผมไว้แล้วค่อยๆ พยุงพาเดินออกไปยังหน้าร้าน

“มึงซ้อนท้ายกูไหวมั้ย?” ไอ้ทีถามผมเหมือนเมื่อวานเด๊ะ ส่วนผมก็ตอบมันไปเหมือนเดิมไม่ต่างกัน

“หวายอยู่แล้ว” ผมยกมือขึ้นทำสัญลักษณ์โอเค ไอ้ทีเลยพยุงผมให้ก้าวขึ้นคร่อมรถเอาไว้ ก่อนที่มันจะขึ้นตามมานั่งด้านหน้าผม แล้วก็หันมาสั่งว่า...

“กอดเอวกูแน่นๆ เลยนะ กูจะพยายามขับช้าๆ”

“อืม...” เรื่องกอดนี่ของถนัดเลยล่ะ ต่อให้ไม่สั่งผมก็ตั้งใจจะกอดมันให้แน่นๆ อยู่แล้ว

หลังจากนั้นไอ้ทีก็เริ่มขับบิ๊กไบค์ออกไปตามถนน ผมกระชับอ้อมกอดที่เอวมันให้แน่นขึ้น แล้วเอนศรีษะซบไปที่แผ่นหลังกว้างๆ อย่างมีความสุขราวกับได้ล่องลอยอยู่ท่ามกลางปุยเมฆ ผมชอบเวลาที่ได้นั่งซ้อนท้ายไอ้ทีแบบนี้ที่สุดเลย

เมื่อถึงบริษัทผมก็แสร้งทำเป็นเดินเซเพื่อให้ไอ้ทีพยุงไปจนถึงบนห้อง พอไปถึงผมก็กะจะทำเป็นอ่อยมันเหมือนเมื่อคืน แต่ว่ามันกลับพาผมมานั่งที่โซฟาแล้วเอ่ยถามผมด้วยสีหน้าจริงจังว่า...

“มึงคิดยังไงกับไอ้คลื่น” โอ้แม่เจ้า ถามตรงไปมั้ยไอ้ที เอาไงดีล่ะเนี่ย ผมไม่คิดว่ามันจะถามโต้งๆ แบบนี้ก็เลยไม่ได้คิดคำตอบเอาไว้น่ะสิ

อืม...เอางี้ละกัน แกล้งตีมึนใส่เลยดีกว่า ยังไงไอ้ทีก็คิดว่าผมเมาอยู่แล้วนี่นะ

“คลื่นหนายอ่า” พูดจบผมก็ทำเป็นคอพับลง แต่ก็โดนไอ้ทีเชยค้างขึ้นมาซะงั้น

“น้องชายกูไง ที่ไปร้องคาราโอเกะด้วยกันเมื่อกี้” ไอ้ทีดูกระวนกระวายยังไงก็ไม่รู้ ปกติถ้าผมเมาหรือง่วงนอนมันไม่เคยเซ้าซี้ผมแบบนี้เลยสักครั้ง ที่มันดูร้อนรนแบบนี้เป็นเพราะว่ามันหึงผมกับไอ้คลื่นรึเปล่านะ?

“อ๋อ อ้ายคลื่น ก้อหล่อดีน้า” เท่านั้นแหละไอ้ทีก็หน้าบึ้งทันที จริงๆ ถ้าไม่สังเกตดีๆ ก็ดูไม่ออกหรอก เพราะสีหน้ามันต่างกันแค่นิดเดียวจริงๆ

“แล้วกูกับมันใครหล่อกว่ากัน” คำถามนั้นทำเอาผมเกือบหลุดขำออกมาทันที ไอ้ทีนี่มันก็ขี้อิจฉาเหมือนกันนะเนี่ย ไหนๆ ก็ไหนๆ พูดจาเอาใจมันหน่อยดีกว่า

“ก้อต้องเปนเมิงอยู่แล้ว” ผมยื่นสองมือออกไปบีบที่แก้มไอ้ทีแล้วโยกไปมา การกระทำและคำตอบของผมทำให้มันหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย อันที่จริงถึงไม่ต้องพูดเอาใจแต่ยังไงไอ้ทีก็หล่อกว่าไอ้คลื่นหลายขุมอยู่แล้ว

“แล้วถ้าให้เลือกระหว่างกูกับไอ้คลื่นมึงจะเลือกใคร” คำถามนั้นทำเอาผมถึงกับชะงักไปเลยทันที มือที่บีบแก้มไอ้ทีก็ค่อยๆ ลดระดับลงจนตกไปอยู่ที่ตัก

ถ้าเป็นปกติผมคงเลือกไอ้ทีอย่างที่ไม่ต้องเสียเวลาคิด แต่ว่าตอนนี้ผมกำลังแกล้งปั่นหัวมันเพื่อให้มันสารภาพรักกับผม จนกระทั่งตอนนี้มันก็ยังไม่ยอมบอกชอบผมเลยด้วยซ้ำ แล้วแบบนี้จะให้ผมพูดก่อนได้ยังไงกันล่ะ ถ้าโดนปฏิเสธความสัมพันธ์ของเราสองคนต้องไม่เหมือนเดิมแน่ๆ

“ม่ายรู้ ทามมายกูต้องเลือก” เดินทางสายกลางไปเลยแล้วกัน

“มึงเลือกไม่ได้งั้นหรอ?” กูไม่ได้เลือกไม่ได้แต่กูถามมึงว่าทำไมกูต้องเลือกต่างหากเล่า!

“ก้อบอกว่าม่ายรู้งายยยย ซ้าวซี้กูจางงงง กูอยากนอนแล้วววว” ผมแสร้งทำตัวโงนเงน ก่อนจะเอนไปซบไหล่ไอ้ทีแล้วดันให้มันลงไปนอนราบกับโซฟา

“ลุกขึ้นนะไอ้วิน ตรงนี้มันคือโซฟาไม่ใช่เตียงนะเว่ย” รู้แล้วน่า แต่กูอยากนอนกอดมึงตรงนี้มีไรปะ?

“อืม...หนวกหูน่า กูจานอน”

“นี่ ก็บอกว่ามึงนอนตรงนี้ไม่ได้ไง ฟังไม่...” แล้วเสียงของไอ้ทีก็หายไปทันทีเมื่อผมยืดตัวขึ้นไปด้านบน ใช้สองมือประคองที่ใบหน้าของมันเอาไว้ แล้วก็ประกบริมฝีปากลงไปปิดกั้นทางเดินของเสียง

O.O!

ไอ้ทีตัวแข็งทื่อ ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึง มันคงไม่คิดล่ะสิว่าผมจะกล้าถึงขนาดยืดตัวขึ้นไปจูบมันแบบนี้ ถ้าเป็นปกติผมก็คงไม่กล้าหรอก แต่ว่าตอนนี้มันคิดว่าผมเมานี่นา คนเมาเวลาทำอะไรรู้ตัวที่ไหน สติสัมปชัญญะไม่มีร้อก

หลังจากที่จูบไอ้ทีนานราวๆ เกือบนาที ผมก็ถอนจูบออกมาโดยที่อดที่จะอมยิ้มออกมาไม่ได้ จากนั้นก็เริ่มสวมบทคนเมาอีกครั้ง

“เงียบซ้ากที ค่อยซาบายหูหน่อย...อื้อ!” แล้วผมก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แถมยังต้องร้องอุทานขึ้นในลำคอ เมื่อไอ้ทีใช้มือเชยคางของผมขึ้นแล้วก็ก้มหน้าลงมาจูบี่ริมฝีปากของผม!

O.O!

จูบของไอ้ทีไม่ได้ทำแค่ปากแตะปากเหมือนกับที่ผมทำ เพราะมันออกแรงดูดและขบเม้มที่ริมฝีปากผมด้วย ก่อนที่มันจะใช้ปลายลิ้นไล้เลียไปตามริมฝีปากช้าๆ แล้วก็สอดมันเข้ามาภายใน

“อืม...” ผมส่งเสียงครางออกมาเบาๆ เมื่อปลายลิ้นของเราสองคนสัมผัสกัน ก่อนที่จะตวัดเกี่ยวพันกันอย่างโหยหาราวกับว่ารอเวลาที่จะทำแบบนี้มาโดยตลอด จูบที่ลึกซึ้ง วาบหวาบ แต่ก็ร้อนเร่าทำเอาตัวผมแทบจะละลาย

ไอ้ทีจูบได้เก่งแล้วก็หวานเป็นบ้าเลย

เราสองคนจูบกันอยู่นาน แลกเปลี่ยนเทคนิคและปรับเปลี่ยนองศาของใบหน้าไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จักเบื่อ ห้องที่เงียบสงัดดังระงมไปด้วยเสียงครางกระเส่า เสียงหอบหายใจ และเสียงอันลามกที่เกิดจากความเปียกชื้นของปลายลิ้นและริมฝีปากที่กระทบกัน

จนเมื่อไอ้ทีมันอิ่มและพึงพอใจแล้วนั่นแหละถึงได้ค่อยๆ ถอนจูบออกไป แต่ก็ไม่วายอ้อยอิ่งหยอกล้ออยู่ที่ริมฝีปากของผมอย่างอ่อนโยนอีกสักพัก

“ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไง? อยากให้กูจูบอีกหรอหืม?” ไอ้ทีถามยิ้มๆ ผมที่เขินจนไม่รู้จะตอบไปว่าอะไรจึงก้มหน้างุดแล้วซุกหน้าลงที่แผ่นอกของมันซะเลย...เสียงหัวใจของมันก็เต้นแรงเหมือนกันสินะ

“ดีนะที่มึงเมา พอตื่นขึ้นมาแล้วคงไม่น่าจะจำเรื่องเมื่อกี้ได้ ไม่งั้นกูคงมองหน้ามึงไม่ติดแน่เลยไอ้วิน” ไอ้ทีวางปลายคางลงที่ศีรษะของผม แล้วก็ลูบที่เส้นผมของผมไปมาด้วยความอ่อนโยน

ตอนแรกผมก็กะจะบอกไอ้ทีอยู่หรอกว่าผมไม่ได้เมา แต่คิดไปคิดมาเดี๋ยวมันจะโกรธที่โดนผมกับไอ้คลื่นรวมหัวกันหลอก เพราะงั้นปล่อยให้มันเข้าใจแบบนั้นไปก่อนก็ได้ แล้วพรุ่งนี้ค่อยคิดแผนใหม่เพื่อให้มันกล้าสารภาพรักกับผมดีกว่า

ผมยิ้มกว้างกับความคิดนั้น แล้วปล่อยตัวปล่อยใจให้นอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของไอ้ทีอย่างมีความสุขจนถึงเช้า...

 2BC

 

 สวัสดีค่าที่ร้ากของเค้าทุกคน Love friend ตอนที่ ก็จบลงไปแล้วน้า ครึ่งหลังวินบรรยายด้วย ไหนใครว่าวินร้ายกาจมั่งขอเสียงหน่อยเร้ววววววว > < จริงๆเรื่องสกิลการอ่อยนี่วินก็ไม่น้อยหน้ามาริเลยนะ (เอ๊ะหรือมากกว่า?)  แต่ทีคนนิ่งและคนซื่อก็ไม่ได้รู้อะไรเล้ย ตามหึงวินจนร้อนเป็นไฟ แถมยังกล้ามากขึ้นจนถึงขนาดจูบวินกลับด้วยนะ อั้ยยยย หวังว่าคงจะชอบโมเมนท์นี้กันนะคะ Embarrassed
ส่วนตอนหน้า ก็มาลุ้นดีกว่าว่าวินจะทำอะไร? ทีจะกล้าสารภาพรักมั้ย? แล้วจะได้ย้อนกลับไปสู่บทนำรึเปล่า? เดี๋ยวมาลุ้ยไปพร้อมๆกันเลยน้า อังคารหน้าเจอกันแน่นอนค่ะ บ๊ายบายยยยย บายๆ
และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือเราต้องขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะคะที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้  รวมทั้งคนเม้น คนไลค์ และคนที่เข้ามาพูดคุยกับเราที่แฟนเพจด้วยนะคะ เม้น = 1 ล้านกำลังใจจริงๆ ขอกอดทีค่า  รักทุกคนมากๆเลยน้าาาา รักเธอที่สุด
(17 มิ.ย. 59) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #608 ชันๆ_Chanbaek.cb (@0943673598) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 16:07
    พบผู้ร้ายปากแข็งหนึ่งอัตตรา...5555
    อย่าอ่อยเฮียเขามาสิหนูวิน
    ระวังตะบะเฮียแกแตกและอย่างอื่นแตกด้วยนะ ~~~~~~~~~~~?????
    ร้ายจริงง
    #608
    0
  2. #603 nidnid2530 (@nidnid2530) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 22:20
    ร้ายจิงนะวิน
    #603
    0
  3. #596 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:47
    ชอบบบบบ
    #596
    0
  4. #563 season1317 (@season1317) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 20:00
    แอร๊ยยยยยแผนสำเร็จขั้นนึงแล้ว!!
    #563
    0
  5. #477 pp_pawinee (@pungpond2427) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 21:29
    ขอมอบรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมให้วิน
    และนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมให้คลื่น
    ส่วนทีจงโดนต้มต่อไป 555
    #477
    0
  6. #476 pp_pawinee (@pungpond2427) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 21:29
    ขอมอบรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมให้วิน
    และนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมให้คลื่น
    ส่วนทีจงโดนต้มต่อไป 555
    #476
    1
  7. #99 polypoly99 (@polypoly99) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 02:17
    ทีเมื่อไรจะบอกรักวินนะ ลุ้นเลย วินก็พยายามมากนะ และทีก็หลุดออกบ้างแล้ว หุุหุ
    #99
    1
  8. #98 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 12:57
    ตอนแรกกะว่าจะรอให้ไรท์อัพเยอะๆก่อนแล้วค่อยมาอ่าน แต่!ไม่ไหวละ แค่ไม่กี่ตอนก็แซ่บเวอร์อย่างนี้ ไม่เม้นไม่ได้ค่าาา...
    #งานนี้สายหื่นมาเอง!! เอ...แต่เค้าเป็นคนใสๆนะ ไม่ได้หื่นเลยยย แค่แอบฟินตอนอ่านเฉยๆ (หราา)

    อ่านบทแรกนึกว่าทีจะแอบชอบวินฝ่ายเดียว ที่ไหนได้ วินแอบร้ายนะเนี่ยแต่ก็น่ารักอ่ะ ทีก็นิ่งเกิน(?) ซึนแต่ก็แซ่บ! >//< รอติดตามต่อนะเตงงง
    #98
    1
    • #98-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 5)
      19 มิถุนายน 2559 / 13:13
      อั้ยยยย ดีใจนะคะที่เตงชอบน้า >///< เชื่อว่าเตงใสๆเพราะเค้าก็ใสๆเหมือนกัน เราใสๆเหมือนกันเนอะ 555555
      #98-1
  9. #97 bee2341 (@thunya-porn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 21:28
    น่ารักอ่าาาา
    #97
    1
  10. #96 Haikyuu!! (@prashya34) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 15:23
    ละลายจริง ฟินตัวแตก
    #96
    1
  11. #95 Jaaaakz (@mymeze-7) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 14:52
    ฟินนนนน><
    #95
    1
  12. #94 siwa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 09:06
    โอ๊ยยย ละลายยยตัวเเตกเลย 555+++
    #94
    1
  13. #93 toom1567 (@toom1567) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 06:53
    วินไม่ได้อ่อยเลยยยยยเนอะวินเนอะหนาวไหมจ๊ะที55555555
    #93
    1
  14. #92 Timeless_dada (@Timeless_dada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 02:27
    อร๊ายยยย เขิลลล ฟินนน ต้องขอบคุณแผนการแกล้งเมาของคลื่นนะเนี้ยย จะละลายยยยเลยยย ^^
    #92
    1
  15. #91 PopzA (@popzalimited) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 22:05
    หวานที่สุดชอบมากค่ะไรท์มาต่อเร็วๆนะ
    #91
    1
  16. #90 AKB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 21:39
    ละลายยยยยย ทีทำใจละลาย กรี๊สสสสสสสส
    #90
    1
  17. #88 Napat897 (@Napat897) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 20:54
    อั้ยยะอั้ยยะๆ555
    #88
    1
  18. #87 23112001 (@23112001) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 20:50
    โง้ย พี่วินร้ายยยยย
    #87
    1
  19. #85 pasteley (@pasteley) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 19:46
    โอ้วว น้องคลื่นมาแรงจริงๆ
    55555
    #85
    1
  20. #84 Timeless_dada (@Timeless_dada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 23:53
    เพิ่งเข้ามาอ่านน ขอเม้นท์รวมยอดทีเดียวเลยหน่าา แหะๆ...ตอนแรกที่กดเข้ามาอ่านน บอกเลยว่าแค่เห้นชื่อเรื่องก้อยากอ่านล่ะ เพราะเป้นพวกชอบอ่านแนวแอบรักแบบนี้อ่าา ชอบๆๆ พออ่านไปเรื่อยๆก็ยิ่งชอบ ตอนอ่านแรก ๆ ก็คิดอยู่ว่าวินจะชอบนทีบ้างไหมหน่ออออ และแล้วววว วินก็ชอบทีนี้หน่าาา อิิอิ แถมขี้หวงปนขี้หึงงง และอ่อยแรงมากกค่ะ มีความเคะราชินีประมาณนัันนน 5555 ชอบจริง ๆ นายเอกแบบนี้ แล้วไรท์แต่งดีมากกเลยยย ตัวผิดก้ไม่ค่อยมี อ่านลื่นนน สบายตาจริม ๆ ^^ เม้นซะยาวเลยยย #รอตอนต่อไปปอยู่น่ะคร้าา ????
    #84
    3
    • #84-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 5)
      16 มิถุนายน 2559 / 00:08
      ขอบคุณมากๆเลยค่า อ่านแล้วยิ้มเลย ดีใจที่ชอบนะเตง > < อีกครึ่งวันศุกร์มาแนนอนจ้า ^_^
      #84-1
    • #84-3 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 5)
      16 มิถุนายน 2559 / 22:32
      พรุ่งนี้แล้ววววว ><
      #84-3
  21. #83 23112001 (@23112001) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 21:32
    ค้างงแรงมาก..
    #83
    1
    • #83-1 *|=สามีแจจุง=|* (@kochinaka) (จากตอนที่ 5)
      15 มิถุนายน 2559 / 21:49
      นิดหน่องเอ้งงงงง อีกครึ่งมาวันศุร์อดใจรอแปปเดียวน้าาา ><
      #83-1
  22. #82 sweetyaoi123 (@sweetyaoi123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 20:05
    ขอตอนต่อเร็วๆน่ะ ชอบๆ
    #82
    1
  23. #81 Haikyuu!! (@prashya34) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 19:15
    จะขำหรือสงสารทีดี วินช่างแกล้งกันได้
    #81
    1
  24. #79 PopzA (@popzalimited) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 23:38
    หึงแรงมากแต่ก็ชอบมากเช่นกัน ทีอย่าเผาน้องคลื่นนะ สงสาร
    #79
    1
  25. #78 toom1567 (@toom1567) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 22:55
    มันเป็นแผนของวินช้ะทีไม่รู้ไงหึงเลยดิอย่าหึงในใจนะทีระเบิดตูมเป็นโกโก้ครั้น555ไม่ใช่ล่ะแล้วทีจะจัดการยังไงอ๋อรู้เลยติดตามต่อไปไงเนอะไรท์เนอะ^^
    #78
    1