การิน ปริศนาคดีความรัก"สีเทา"

ตอนที่ 25 : บทที่ 23 สาปแช่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 677
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    6 ม.ค. 61


บทที่ 23

สาปแช่ง

 

ในขณะที่เด็กสาวกำลังหลับใหลอย่างสบายใจจู่ๆ ก็รู้สึกร่างกายหนักอึ้งไปทั้งร่าง ไม่สามารถหายใจได้ตามที่ตนต้องการ ร่างของเธอค่อยๆ หนักขึ้นทุกครั้งที่พยายามขัดขืน

แกแกมันเป็นปีศาจ!!!’

ลำคอระหงปรากฏรอยนิ้วมือทั้งสิบพยายามบีบคอของเธอ ร่างนั้นดิ้นทุรนทรายพยายามเอื้อมมือมาแกะบางอย่างที่คอออก

ฉันขอสาปแช่งแกยัยปีศาจ…’

 

ขอให้แกตายอย่างทรมานสมกับที่ทรมานฉันเหมือนตายทั้งเป็น!!!!!’

 

…………………………………………..

 

เด็กสาวสะดุ้งตื่นขึ้นจากฝันร้ายในยามเช้าตรู่ ทั้งที่ปกติเธอมักจะเป็นคนที่ตื่นยาก ยังไม่ทันให้เธอได้ครุ่นคิดเรื่องฝันร้ายหัวใจก็เต้นแรงสูบฉีดเลือดมายังใบหน้าทันที

เพราะเธอกำลังเอาหน้าซุกอยู่ที่ซอกคอของเด็กหนุ่มที่เธอนอนด้วยกันมาทั้งคืน!!!

 

..นี่เรานอนท่าไหนถึงได้มาอยู่ตรงนี้เนี่ย!?!

 

อายาเมะพยายามขยับตัวออกแต่ก็กลัวจะทำเขาตื่น แถมมือเขายังมากอดเธอไว้แบบหลวมๆ อีก

 

อยู่ใกล้ขนาดนี้ยิ่งได้กลิ่นชัดขึ้นอีกได้กลิ่นนี้มาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

กลิ่นของรุทรสินะ

 

เธอยิ่งขยับเข้าไปใกล้อย่างลืมตัว ลมหายใจร้อนรดลงบนซอกคอของรุทร กลิ่นหอมเย็นสบายที่ยิ่งได้กลิ่นก็ยิ่งต้องการอีก เธอหลับตาพริ้มอย่างไม่สนใจสิ่งรอบข้างจนกระทั่งริมฝีปากของเธอแนบลงกับซอกคอของเขา

 

นี่จะหายใจรดต้นคอฉันไปอีกนานมั้ย?”

อ๊ะ…!?!” อายาเมะรีบผละตัวออกมาจากรุทร ใบหน้าร้อนผ่าวยิ่งกว่าเก่า หัวใจเต้นรัวเพราะตื่นตระหนก

ให้ตายสินานๆ ทีจะอุตส่าห์หลับสนิทด้วย ลมหายใจร้อนๆ ของเธอมันทำฉันตื่นนะรู้มั้ย…?” รุทรลุกขึ้นนั่งและขยี้ผมของตนด้วยใบหน้าที่งัวเงีย ได้ลุคเซอร์ๆ อันตรายต่อใจสาวไปอีก แต่แล้วก็เพิ่งนึกได้ว่าที่เธออยู่ใกล้เขาขนาดนี้เป็นเพราะเขาเองที่กอดเธอตั้งแต่เมื่อคืน เอ่อขอโทษที่ฉันกอดเธอเมื่อคืน

ไม่เป็นไรแต่นายตื่นง่ายเหรอ?”

ใช่…” รุทรตอบสั้นๆ ก่อนจะเริ่มพูดด้วยเสียงที่แผ่วลง แต่ก็ต้องขอบคุณเธอล่ะนะที่ทำให้นอนหลับสนิทได้น่ะ

เพราะฉัน? ฉันทำอะไรให้?” อายาเมะกะพริบตาปริบๆ เหมือนทุกครั้งแล้วลุกขึ้นนั่งตาม อีกฝ่ายหลบสายตาเธอก่อนจะพูดเสียงแผ่วเบาอย่างเคอะเขิน

กลิ่นของเธอมันหอมดีนะ แล้วมันก็ทำให้ฉันหลับสนิท…”

เอ๋…?” อายาเมะใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง แต่แล้วก็ยิ่งถูกเติมเชื้อเพลิงให้ใบหน้าซ้ำเป็นครั้งที่สอง

แต่เมื่อกี้นี้เธอก็ดมกลิ่นฉันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? งั้นก็ถือว่าเจ๊ากันนะ

เอ๊ะไม่ใช่นะ!”

อย่ามาโกหกกันเลยน่าแล้วฉันก็ไม่เคยโดนผู้หญิงจูบที่คอมาก่อนด้วยนะ

ฉันไม่ได้จูบคอนายสักหน่อย แค่ปากมันไปโดนเฉยๆ อย่ามามโน!”

แล้วนั่นไม่เรียกจูบเหรอ? งั้นถ้าฉันแค่เอาปากไปโดนปากเธอมันก็ไม่ใช่จูบสินะรุทรยิ้มกริ่มก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาจนจมูกชนกับอายาเมะ

กรี๊ด!!!! โอเคฉันยอมรับว่าจูบคอนายก็ได้พอใจรึยังตาหงอกบ้า!” เธอผลักเด็กหนุ่มออกไปให้ห่างจากตัวและถอยห่างจากเขาจนแทบจะตกเตียง

โอเคๆ ฉันไม่แกล้งเธอแล้วก็ได้ แล้วก็คีย์การ์ดห้องเธอน่ะฉันวางไว้หน้าทีวี กลับไปอาบน้ำซะจะได้ไปโรงเรียนกัน จะสอบแล้วนะ

อายาเมะหันไปมองหน้าทีวีที่มีคีย์การ์ดวางอยู่ เธอรีบลุกจากเตียงไปหยิบมันและหันมามองเขา

ไม่เล่นตุกติกอะไรแล้วใช่มั้ย…? โอ๊ย…!” อายาเมะกุมขมับทันทีที่รู้สึกปวดหัว ภาพตรงหน้าของเธอกลายเป็นสีดำทำให้เธอทรงตัวเกือบไม่ได้ มือบางยันโต๊ะที่ใช้ตั้งทีวีก่อนจะหอบเล็กน้อย

เฮ้ยเป็นอะไร!?”

แค่หน้ามืดน่ะ…”

ลุกเร็วไปล่ะสิ งั้นไปอาบน้ำซะ เดี๋ยวฉันจะไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวห้องเธอ ทำอาหารเช้าให้ด้วย

หา!? เรื่องอะไรฉันจะต้องทำให้เล่า

ค่ามาม่าเมื่อคืนไงเด็กน้อยรุทรพูดพร้อมกับยิ้มเย็นเพราะฤทธิ์อำนาจที่เด็กสาวขัดไม่ได้

ฉันไม่ใช่เด็กนะ!” อายาเมะใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเพราะความขุ่นเคือง แต่แล้วเธอก็คิดอยากจะถอนคำพูดเมื่อครู่ทันทีเมื่อรุทรลุกจากเตียงนอนมายืนเคียงข้างเธอพร้อมกับเอามือมาวางไว้บนหัว

ดูจากส่วนสูงแล้วเธอก็เป็นแค่เด็กเท่านั้นแหละ หัดดื่มนมเยอะๆ ซะบ้างนะ ยัยเบื๊อก

ส่วนสูงไม่เกี่ยวสักหน่อย! อายุสิที่ต้องนับกัน!”

 

ครืด

โทรศัพท์มือถือของรุทรสั่นเพราะข้อความที่ถูกส่งเข้ามา เด็กหนุ่มหยิบมันขึ้นมาเปิดหน้าจออ่านข้อความจากคนที่เขาเกลียดขี้หน้าที่สุดในตอนนี้

 

บอกยัยปีศาจนั่นด้วยว่าให้ขึ้นมาคุยกับฉันที่ดาดฟ้า มีเรื่องสำคัญจะคุย เรื่องนี้ฉันขอคุยกับยัยนั่นแค่สองคน

 

เรื่องสำคัญข้อความจากไอ้เตี้ย?” รุทรบ่นพึมพำกับตัวเองยิ่งทำให้เด็กสาวสงสัย

มีอะไร?”

ก็…” รุทรเงียบไปสักพักและครุ่นคิดดีว่าตนควรจะบอกเธอดีรึเปล่า การินน่ะสิมันบอกว่าอยากคุยกับเธอที่ดาดฟ้า ห้ามฉันไปยุ่ง

งั้นเหรอ…” อายาเมะนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะแสยะยิ้ม ห้ามใช้นายเป็นไม้กันหมาสินะก็ได้! ฉันจะไปคนเดียว

 

…………………………………………..

 

วันเดียวกันนั้นเอง…เมื่ออาจารย“ปล่อยนักเรียนไปพักกลางวันอายาเมะก็รีบขึ้นบันไดหวังจะไปยังดาดฟ้าทันที

แต่แล้ว

 

จะไปหาการินเหรอไอริส?”

ลัลทริมาถามในขณะที่รุ่นน้องกำลังรีบ เธอหยุดชะงักไปก่อนจะก้มหน้าตอบทั้งที่ยังหันหลัง

ค่ะคุณลัลเรียกอย่างนี้ฉันก็นึกว่าคุณจะขึ้นไปรอกับคุณการินแล้วซะอีก

ไม่หรอกแต่ที่ฉันรู้ก็เพราะการินชอบเรียกไปตอนพักกลางวันนี่แหละ คงไม่มีคนอื่นที่นัดไปเจอที่ดาดฟ้านอกจากหมอนี่แล้วล่ะ เนอะไอริส?” ลัลทริมายิ้มหวานออกมาทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางเห็นใบหน้าของเธออยู่แล้ว

 

เรียกฉันว่า อายาเมะเถอะค่ะถือซะว่าฉันไม่ใช่สาวกของคุณเชียรอีกต่อไปแล้ว ต่อจากนี้ไปฉันคือพวกเดียวกันกับคุณ

อายาเมะคิดจะเดินขึ้นบันไดไปอีกครั้งแต่ก้าวได้ไม่กี่ขั้นก็ต้องชะงักเพราะลัลทริมาอีกครั้ง

งั้นอายาเมะก็เรียกฉันว่าพี่ลัลบ้างนะ ไม่ต้องพูดสุภาพขนาดนั้นก็ได้

เด็กสาวแอบอมยิ้ม ใบหน้าอมชมพูขึ้นสีแดงจางๆ ดูน่ารักไปอีกแบบ เธอเอื่อนเอ่ยไปด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบเช่นเคยแต่ฟังแล้วกลับรู้สึกมีความสุขอย่างน่าประหลาด

อื้อพี่ลัล

และแล้วก็ได้เดินจากมาเสียที เมื่อขึ้นมาถึงชั้นดาดฟ้าอายาเมะก็ยืนค้างอยู่หน้าประตูชั่วครู่ เป่าลมร้อนออกมาเพื่อระงับอารมณ์ก่อนจะทำใจเปิดประตูเข้าไป

ดาดฟ้าโล่งๆ ไม่มีวี่แววของผู้คนเธอกวาดมองไปรอบๆ ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของการิน แต่แล้วกลับรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองจากด้านบนจึงก้มหน้าลงและเอามือบังใบหน้าไว้

 

ซ่า!!

น้ำจำนวนมากถูกสาดรดศีรษะของเธอจนเปียกชุ่มไปทั้งตัว ตอนแรกแค่ร้องเพราะความตกใจแต่เมื่อรู้สึกแสบร้อนบนผิวกายและเกิดควันลอยขึ้นมาจึงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

 

กรี๊ด!!!!”

อายาเมะหันหลังเพื่อแหงนมองขึ้นไปเหนือประตู พบกับการินที่นั่งขัดสมาธิแสยะยิ้มพร้อมถือถังน้ำพลาสติกพลางหัวเราะในลำคอเย้ยเธอ

หึหึ ก็ว่าจะเอา น้ำมนต์มาราดไล่ความชั่วร้ายออกให้ เห็นว่าน้ำมนต์พุทธอาจจะใช้ไม่ได้กับเธอก็เลยไปขอน้ำเสกมาจากโบสถ์ ไม่คิดว่าจะถึงกับเป็นแผลพุพองไปทั้งตัวเลยนะ แต่สัญชาตญาณดีใช่ย่อยที่เอามือปิดหน้าไว้ไม่งั้นใบหน้าสวยๆ ที่ใช้หากินจับผู้ชายคงดูไม่จืดแน่ๆ

คุณคุณต้องการอะไร!?!”

รู้สึกยังไงล่ะกับการเสียพรหมจรรย์น่ะ? รึว่าเธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อยู่ก่อนแล้วเลยไม่รู้สึกรู้สาอะไร?”

หมายความว่ายังไง? ฉันไม่เข้าใจ

ก็ได้เสียกับไอ้ขี้เก๊กนั่นแล้วไม่ใช่รึไง?”

เหอะ! แค่น้ำมันพรายอะไรนั่นทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่ค่ะ ขอบคุณที่เป็นห่วงอายาเมะยิ้มเย้ยอีกฝ่าย การินเห็นดังนั้นก็ทนไม่ไหวต้องกระโดดลงมาคุยในระดับเดียวกัน จะเข้าเรื่องได้รึยังคะ? รุทรรออยู่ และฉันหิวข้าวมาก

โอเค เข้าเรื่องได้ก็ดีการินพูดด้วยสีหน้านิ่งเรียบก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนอีกฝ่ายรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนของเขา ที่ฉันราดน้ำเสกไปนี่หวังดีหรอกเพราะเธอกำลังถูกคนสาปแช่งอยู่ พอจะนึกออกมั้ยว่าจะเป็นใครได้บ้าง?”

ก็ฉันฆ่าคนมาเยอะขนาดนี้จะไปนึกออกได้ยังไงว่าใครแช่งฉัน

เฮ้อดูเหมือนจะไม่ใช่พิธีกรรมสาปแช่งเล็กๆ ซะด้วยและเธอยังพกของช่วยป้องกันอะไรไม่ได้สักอย่างฉันเลยลองมาราดน้ำเากดูเผื่อว่าอาการเธอจะดีขึ้น ฉันไม่อยากให้ ว่าที่ของเล่นของฉันพังเพราะคนอื่นโดยที่ฉันยังไม่ได้ทดลองเล่นหรอกนะ

ว่าที่ของเล่นของคุณ…? ขอโทษนะคะ พอดีฉันมีเจ้าของแล้ว และเจ้าของก็คงจะเล่นฉันสนุกมากเลยล่ะ…”

ไอ้ขี้เก๊กน่ะเรอะเจ้าของเธอ เหอะหน้าด้านจังนะที่กล้าป่าวประกาศให้ใครๆ เขารู้ว่าเป็นของผู้ชายคนไหนน่ะ

เปล่าค่ะฉันไม่ได้หมายถึงรุทรหรอก ฉันหมายถึง เมมฟิสโตต่างหากเธอน่ะเป็นเจ้าของที่คิดจะพังของเล่นอย่างฉันเพื่อไปหาของเล่นชิ้นใหม่ ฉันยอมเป็นของเล่นที่ถูกซาตานพังดีกว่าเป็นของเล่นของคุณกลับไปอยู่กับของเล่นชิ้นโปรดที่คุณรักนักรักหนาเถอะค่ะ

 

ฉันไม่ได้รักยัยแม่มดโง่นั่น!!!”

ฉันยังไม่ได้บอกเลยนะคะว่าพูดถึงพี่ลัล ร้อนตัวทำไมคะ?”

แกยัยปีศาจ!!!” การินเอื้อมมือไปบีบคออีกฝ่ายแน่น แต่เธอกลับไม่มีมีท่าทีทรมานอะไรซ้ำยังยิ้มเย้ยเขาอีก

อาแสร้งเป็นสาวน้อยบอบบางไม่ได้อีกแล้วสินะ

พูดจบเธอก็บีบแขนของการินแน่นจนรู้สึกว่ากระดูกแทบจะแหลกละเอียดจึงยอมปล่อยมือจากคอของเธอ

 

แรงนี่มันอะไรกัน!?!

อย่างกับไม่ใช่แรงของมนุษย์!!

น่าสนใจยัยนี่น่าสนใจเกินไปแล้ว!

 

สบโอกาสอายาเมะจึงเหวี่ยงร่างของการินด้วยแขนซ้ายเพียงข้างเดียวจนร่างลอยไปกระแทกกับลวดเหล็กที่ทำไว้เพื่อกันไม่ให้คนตกลงไปจากดาดฟ้า

 

อึก…!! แค่กๆ…!!!”

อย่าคิดจะเล่นกับฉันอีกเลยค่ะถ้าไม่อยากเจ็บตัวแบบนั้นอีก แล้วก็ขอบคุณสำหรับความหวังดีเรื่องที่มีคนสาปแช่งฉันนะคะ ฉันจัดการเองได้

เหอะแล้วอย่ามาขอร้องให้ช่วยก็แล้วกันการินแสยะยิ้มแม้จะจุกจนแทบไม่เหลือแรงพูด ได้แต่มองเด็กสาวร่างกายเปียกปอนเปิดประตูเดินลงไปจากดาดฟ้าเท่านั้นเอง

 

หึไม่ว่ายังไงฉันก็จะเอาแกมาเป็นของเล่นให้ได้ยัยปีศาจ

 

…………………………………………..

 

อายาเมะปิดประตูดาดฟ้าแล้วเดินลงบันไดไปได้ไม่กี่ขั้นก็เจอรุทรยืนดักอยู่พอดี

ทำไมตัวเปียกแบบนี้!?! เห็นเสื้อในหมดแล้ว แผลพวกนั้นนั่นมันอะไร? แล้วเมื่อกี้เสียงอะไร?”

ช่างเถอะก็แค่โดนน้ำเสกราดหัวน่ะ ก็เลยเป็นแผลอายาเมะตอบเสียงเย็นเยียบเช่นเคย พาฉันไปห้องน้ำหญิงหน่อยว่าจะไปเอาน้ำลูบแขน เผื่อว่าน้ำเสกจะเจือจางลง

รุทรพยักหน้ารับก่อนจะเดินนำหน้าลงบนไดไป แต่เมื่อได้ยินเสียงแปลกๆ จึงหยุดเดินในทันที

 

ตุบ…!

เมื่อหันหลังกลับไปมองก็พบกับเด็กสาวที่นั่งทรุดลงกับพื้นและพยายามทุบอกของตัวเอง ใบหน้าและริมฝีปากซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด อยากจะพูดแต่ก็พูดไม่ได้

เฮ้ยยัยเบื๊อก!?!”

 

ช่วยด้วยรุทร!

ฉันหายใจไม่ออก!

 

เด็กสาวพยายามเอื้อมมือเรียกรุทรพร้อมกับพูดคุยผ่านความคิด กรอกนัยน์ตาไปมาด้วยความอึดอัด เธอไม่ได้ล้อเขาเล่น เธอกำลังทรมานอยู่จริงๆ

ทำไมถึงเป็นแบบนี้เนี่ย!? โถ่เว้ย!!!” รุทรรีบเดินเข้ามาหาเด็กสาวก่อนจะย่อตัวลงในระดับเดียวกัน ไม่ว่าอะไรใช่มั้ยถ้าฉันจะจับตัวเธอ!?”

 

จะทำอะไรก็รีบทำ เร็วๆ เข้า!!

 

เมื่อให้คำอนุญาตเด็กสาวก็เริ่มที่จะฝืนต่อไปไม่ไหว สติค่อยๆ เลือนรางลง จนใบหน้าเธอเอนมาชนกับไหล่รุทร เมื่อเขาเห็นอาการไม่ดีจึงช้อนตัวอุ้มเธอขึ้นมาในทันที เขากระชับให้ร่างของเธอแนบกับตัวเขาเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่หล่นไปกลางทาง

พาไปห้องน้ำรึว่าห้องพยาบาลดี…!?”

 

ห้องพยาบาลแล้วกัน!!

 

 -----------

 

สวัสดีค่า~ ตอนนี้สั้นมากเลย ขอโทษนะคะ T ^ T เนื่องจากความอู้ไปเขียนโปรเจคอีกเรื่องนี่แหละค่ะตอนมันเลยสั้นแบบนี้ แต่ตอนนี้คิดว่าหลังจากนี้การินจะมีบทมากขึ้นนะคะ (//แค่คิดว่านะ) ก็การินเป็นคนเดียวที่รู้วิธีแก้นี่นา ส่วนเรื่องที่อายะจังจะโดนอะไรมารึใครแช่งก็ต้องดูกันต่อไปนะคะ เอาล่ะ พอแค่นี้ดีกว่าเนอะ ไว้เจอกันตอนหน้าค่า

25/4/2017

S
N
A
P

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

420 ความคิดเห็น

  1. #214 "เหงา" (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 20:48
    จะเป็นกำลังจายยย~ที่ไม่มีใครสนจายยย~
    #214
    0
  2. #200 Aki_Akihiko (@Karin-Kara) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 17:52
    การิน! ทำไมนายซึนจังเลยล่ะ!
    #200
    0
  3. #181 เรโกะ จิทาคุ (@modsensei) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 06:40
    รุทร นายทำดีมาก
    #181
    1
    • #181-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 25)
      28 เมษายน 2560 / 10:46
      เอ๋...ที่ว่ารุทรทำดีเนี่ย...ทำอะไรเหรอคะ? (//ไม่รู้จริงๆ นะเนี่ย)
      #181-1
  4. #176 สาวกจีเจ็ด (@nanny-g7) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 16:10
    รอคอยบทเฮียมานานละ เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ ติดตามตลอดเลย 55 เรื่องเข้มข้นและสนุกขึ้นเรื่อยๆ ขอบทเฮียๆๆ
    #176
    1
    • #176-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 25)
      26 เมษายน 2560 / 16:13
      ขอบคุณมากค่ะ จะพยายามคิดบทให้เฮียนะคะ T T
      #176-1
  5. #175 leenalove (@leenatalesrunner) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 12:44
    กว่าการินจะมีบทนานนนนนนนจังนะคะ
    #175
    1
    • #175-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 25)
      26 เมษายน 2560 / 12:45
      คนที่สำคัญที่สุดในเรื่องมันต้องเล่นตัวให้หากันยากๆ หน่อยค่ะ ค่าตัวเฮียแพง----------(//โดนรินตบ)
      #175-1
  6. #174 kuroko-love18 (@kuroko-love18) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 20:22
    เจ้ขา~~~~~ ฟินมากมายใครฉุดไม่หยุดเลยอะ สนุกแท้ตอนก็ไม่สั้นนะมาอัพต่อเร็วๆนะ *0*
    #174
    0
  7. #173 lertpirunwong (@lertpirunwong) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 19:44
    การินคิดจะหาของเล่นใหม่หรอเเปลว่าของเล่นเก่า(ลัล)ต้องเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเเล้วสิน่ะที่นอกจากของเล่นเก่า(เป็นของที่หวงที่สุดดีใหมน่ะ) อ้อเเล้วรู้ว่าหนุ่มผู้เเสนซึนของเราโดนผ.อ.อบรมเป็นไงอ่ะ (ข้ามไปก็ด้้ายน่ะพอดีพิมพ์ยาวไป)
    #173
    2
    • #173-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2560 / 19:51
      มีของเล่นหลายชิ้นแต่อาจจะไม่ได้ชอบก็ได้นาาา เล่นๆ แล้วก็คงจะเบื่อไปเองแหละ ส่วนผอ. บอกว่าให้พูดตรงๆ มากกว่านี้ก็เลยแขวะอายะแบบตรงๆ เลยไงล่ะ-------
      #173-1
    • #173-2 lertpirunwong (@lertpirunwong) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2560 / 19:57
      อ้อเข้าใจเเละ
      #173-2
  8. #172 แฟนรุทร (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 19:25
    รุทรทำหน้าที่สามีต่อไป----วิ่งสิลูกวิ่งงงเดี๋ยวเมะตายนะ;--;
    #172
    0
  9. วันที่ 25 เมษายน 2560 / 19:00
    what the
    #171
    1
    • #171-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 25)
      25 เมษายน 2560 / 19:02
      อ่านเนื้อหาได้มั้ยคะ เราอ่านไม่ได้อ่ะค่ะ ไม่รู้คนอื่นเป็นมั้ย T ^ T
      #171-1