ตอนที่ 14 : E N A M O U R - C H A P T E R 13 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    7 ก.พ. 60



C H A P T E R 13


ติ๊ด!

เบบี้ตอบรับผมอย่างทันท่วงทีด้วยการเปิดจอเพื่อให้เห็นหน้าซึ่งกันและกัน เธอไม่รู้ว่าผมพยายามจะทำอะไร จนวินาทีที่ผมเห็นหน้าเธอผ่านจอสีเหลี่ยม แววตาคู่นั้นแสดงออกถึงความดีใจ เพราะปกติแค่รับสายผมยังไม่อยากรับเลย

[บี้…] เบบี้กำลังจะพูดอะไร แต่ผมกลับเอียงหน้าจอเป็นแนวนอนเพื่อให้เห็นใบหน้าของตัวเล็กชัดเจน

และตอนนั้นเอง...

[จบบทบรรยาย: จุน]

 





 “อื้อ...”

ฉันครางอื้ออึงออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นแผ่วคลายจะหมดแรงเมื่อพี่จุนใช้มือข้างเดียวกันกับแขนที่เคยโอบกอดมารั้งปลายคางและจูบฉันด้วยริมฝีปากร้อนฉ่าของเขา... ท่ามกลางสายตาของใครคนหนึ่งซึ่งมองผ่านจอโทรศัพท์มือถือ!

ฉันไม่รู้ว่าพี่จุนเกิดเป็นบ้าอะไรขึ้นมา ที่แน่ๆ เขาจงใจทำให้พี่บี้เห็น

ริมฝีปากล่างถูกเขาดูดเม้มอย่างหนักหน่วงจนชาดิก ขณะที่มือหนาซึ่งก่อนหน้านี้ใช้รั้งปลายคางจะเปลี่ยนมาแตะเบาๆ เหนือไหปลาร้า

อุณหภูมิร้อนผ่าวจากปลายนิ้วทำให้ฉันสะดุ้งจนต้องขยุ้มมือกับชายเสื้อของเขาอย่างลืมตัว และอาการผวานั่นเองส่งผลให้พี่จุนแผ่วเบาลง... แต่เขายังคงดูดกลืนลมหายใจของฉัน เขาทำมันอย่างง่ายดายทั้งๆ ที่ฉันเริ่มหายไม่ออกและยืนไม่ติดพื้นแล้ว

เสียงที่เกิดความจากการสัมผัสและความเปียกชื้นทำให้ฉันหัวหมุน ร้อนไปทั้งหน้า หัวใจเต้นแรงยิ่งทุกครั้งจนเหมือนจะกระเด็นออกมาดิ้นเร่าๆ ด้านนอก!

[จะ จุนเยาะเย้ยบี้เหรอ!! ฮึก] สติของฉันถูกดึงกลับมาด้วยน้ำเสียงกราดเกรี้ยวของพี่บี้

ลืมไปเลยว่าเธอดูอยู่... แถมตอนนี้เธอยังร้องไห้น้ำตานองหน้าอีกต่างหาก อา...

“พะ พี่จุนอื้อ! พี่บี้... อื้อ”

ฉันพยายามผลักพี่จุนออก แต่เขากลับใช้ปลายลิ้นลามเลียตรงผิวปากคล้ายว่ากำลังละเลียดชิมของหวาน “พี่จุน...” สัมผัสของเขาทำให้ฉันสูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง สองตาพร่าเลือนไปหมด เสียงก็กระท่อนกระแท่นจนจับใจความไม่ได้

เขาฟังฉัน แต่เหมือนกับหยุดไม่ได้...

ผลสุดท้ายฉันจึงถูกคนตัวใหญ่บดเบียดเข้ามามากกว่าเดิม และมือหนาเพียงข้างเดียวของเขาก็จับฉันยกขึ้นเหนือพื้นพร้อมทั้งบังคับให้เรียวขาทั้งสองเกี่ยวรอบเอวหนา...

ฉันสะดุ้งเฮือก ทั้งกลัว ทั้งตื่นตระหนก พยายามปรือตามองเขาผ่านหยดน้ำตา ทุกอย่างมันเบลอไปหมด มีเพียงใบหน้าของเขา สายตาดุดันแต่ร้อนแรงของเขาที่ฉันมองเห็นอย่างชัดเจน

ตัวเล็กจะตายแล้ว...

ฉันเพิ่มแรงขยุ้มบริเวณสาบเสื้อตามความแนบแน่นของสัมผัสที่พี่จุนมอบให้ 

อยากปฏิเสธเพราะทนกับการคุกคามนี้ไม่ไหว แต่ดูเหมือนการต่อต้านเพียงน้อยนิดจะไม่สะเทือนต่อคนตัวใหญ่สักนิด เสี้ยววินาทีหนึ่งเขาผละออกและหลุบตามองริมฝีปากที่รู้สึกได้ว่ามันเริ่มบวมเจ่อ

คิดว่าพี่จุนจะพอ แต่ที่ไหนได้... เขากลับจู่โจมอีกครั้งจนร่างกายฉันสะท้อนขึ้นตามลมหายใจที่กระชากกระชั้น

หัวใจเต้นแรง... แต่กลับรู้สึกเหมือนจะตายเลย

"พะ พี่จุน ตัวเล็ก...แฮ่ก"

“ครับ” เนื่องจากฉันเริ่มตะกายมือเพราะหายใจไม่ออก พี่จุนจึงผละออกเพียงเล็กน้อยเพื่อใช้น้ำเสียงทุ้มกังวานตอบรับฉัน

เสียงของเขาแหบพร่า... ทำเอาตัวเล็กไม่รู้จะทำสีหน้ายังไงขณะที่มองสบตาเขา 

“พี่บี้มอง...” ฉันพยายามบอกเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ คงเพราะแววตาพี่บี้มันเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธปนเสียใจล่ะมั้ง...

วันนั้นเธอยังช่วยพวกเราอยู่เลย ต่อให้พี่จุนไม่อยากคืนดีกับเธอ แต่ทำแบบนี้มันออกจะเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า

อีกอย่าง... ฉันได้ยินพวกเขาพูดถึงผู้หญิงคนใหม่ของพี่จุนด้วย ไม่บอกชื่อสักทีฉันก็ไม่รู้ว่าเธอคนนั้นเป็นใคร มีความสำคัญระดับไหน...

แล้วทำไมเขาต้องมาจูบฉันในเมื่อเพิ่งพูดไปหยกๆ ว่ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว

เห็นแบบนี้ตัวเล็กก็เสียใจเป็นนะ อยากจะร้องไห้แล้วจริงๆ แต่ก็ต้องฮึบๆ ไว้!

“อยากฟังชัดๆ ใช่ไหมบี้” พี่จุนยอมผละออกหลังจากนั้น เขาหลุบตามองริมฝีปากเปียกชื้นของฉันอีกครั้งหนึ่ง ก่อนลากสายตาคมกล้าไปหาพี่บี้ที่ยังคงจ้องเขาสลับฉันอย่างโมโห

พี่บี้ต้องเข้มแข็งแค่ไหนกันนะ ถ้าหากเป็นฉันคงปิดจอไปตั้งแต่แรกแล้ว ทนดูภาพแบบนี้ทรมานตัวเองเปล่าๆ 

จะว่าไป คนที่ทรมานไม่ต่างกันก็คือไอ้ตัวเล็กคนนี้แหละ

ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย 

[จุนทำร้ายบี้มากเกินไปแล้วนะ!] พี่บี้ตะคอกหน้าแดง ถ้าทะลุออกมากระชากคอพี่จุนได้ ฉันว่าเธอคงทำไปแล้ว

“ก็เห็นไม่เชื่อ” พี่จุนพูดด้วยสีหน้าตายด้าน ก่อนเขาจะขยับริมฝีปากให้ชิดใบหูฉัน... ครั้งแรกมันร้อนผ่าวเพราะลมหายใจของเขา แต่ในครั้งต่อมามันกลับอบอุ่นอย่างประหลาดกับสิ่งที่เขาเอื้อนเอ่ยออก “ฉันชอบเด็กคนนี้... ถึงขั้นคลั่ง”

ขะ เขา... เอ๊ะ

[…]

“จำให้ขึ้นใจ แล้วอย่ามาบังอาจจิกหัวเรียกเด็กฉันด้วยสรรพนามแบบนั้นอีก”





หนึ่งชั่วโมงต่อมา


“ฉันชอบคนนี้... ถึงขั้นคลั่ง”


“ฉันชอบคนนี้... ถึงขั้นคลั่ง”


“ฉันชอบคนนี้... ถึงขั้นคลั่ง”


โฮก... ทำยังไงดีคะท่านผู้ชม ตัวเล็กสลัดคำพูดพวกนั้นออกจากหัวไม่ได้เลย ยกมือจิกทึ้งประมาณยี่สิบรอบเห็นจะได้แล้ว มันก็ไม่ออกไปสักที รังแต่จะชัดเจนขึ้น ดังก้องอยู่ในหัวมากยิ่งขึ้น!


ไม่ไหวแล้ว! พี่จุนบอกว่าชอบฉัน! เขาชอบฉันอ่า...


“เหม่ออีกนานไหม ถึงแล้ว”


“ฮะ? โอ๊ย!” แรงสะกิดและเสียงทุ้มที่ดังแทรกความคิดทำเอาฉันตกใจจนสะดุ้งโหยง และสงสัยว่ากระเด้งตัวแรงเกินไปหน่อย หัวเลยกระแทกเข้ากับส่วนบนของรถอย่างจัง ผลสุดท้ายเลยต้องยกมือลูบบริเวณนั้นป้อยๆ ท่ามกลางมึนงง


เหมือนเห็นดาวลอยอยู่บนหัวด้วยแฮะ...


“บื้อจริง” พี่จุนปรามาสฉันแบบไม่คิดอะไรมาก ฉันเลยส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้


“ตะ ตัวเล็กไปเรียนแล้วน้า...” และด้วยความที่ไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาเหมือนผ่านๆ มา ฉันจึงรีบคว้ากระเป๋าสะพายตั้งใจลงจากรถให้เร็วที่สุด เชื่อเถอะว่าตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อชั่วโมงที่แล้ว ฉันก็วางตัวไม่ถูกอีกเลย แค่เปล่งเสียงเรียกชื่อเขาเฉยๆ ยังสะท้านไปทั้งกาย


กะ ก็ใครจะไปคิดล่ะว่า...


“เดี๋ยว” ทว่าพี่จุนกลับรั้งฉันไว้ด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวาน และฉันก็หยุดตามที่เขาเรียกด้วย


“ขะ ขา...” ฉันขานรับแต่ยังหันหลังให้เจ้าของร่างสูง ชักรู้สึกว่าตัวเองเป็นเอามากแล้วนะเนี่ย...


“ที่พี่พูด เราเข้าใจใช่ไหม” คำถามของเขาทำให้ฉันเอียงคอพลางขมวดคิ้ว


“พี่จุนหมาย ถะ... ถึง...” ฉันกำลังเอ่ย แต่ไออุ่นแปลกประหลาดรวมถึงแผงอกกรุ่นร้อนที่ตามมาแนบชิดจากเบื้องหลังหยุดเสียงของฉันไว้ ปลายนิ้วแข็งกระด้างเกี่ยวเส้นผมฉันไปทัดไว้หลังหูก่อนใช้ริมฝีปากจูบเบาๆ ตรงจุดที่เขาเคยกระซิบบอกว่า...


“เรื่องที่พี่ชอบเราไง”


โลกจ๋า ลาก่อน~







-----

“สรุปตัวเล็กจะไม่แนะนำพี่ชายให้เรารู้จักจริงๆ เหรอ หวงจังเลย”


“ยังจำภาพเมื่อเช้าได้เลยอ่ะ ตอนเดินเข้ามานะออร่านี่ทิ่มตาพวกผู้หญิงสุดๆ”


“แฮๆ” ฉันยกมือเกาหัวแกรกๆ เพราะไม่รู้จะตอบกลับไปยังไงดี ยังจำเพื่อนของเดียวได้ใช่ไหม... พวกเธอดูสนใจพี่จุนเป็นพิเศษและรบเร้าฉันให้ช่วยแนะนำบ้างล่ะ คนอื่นๆ น่ะไม่เท่าไหร่หรอกนะ แต่ปายดูจะจริงจังจนฉันชักวางตัวไม่ถูกเข้าไปทุกทีแล้ว


เรื่องของเรื่องก็คือฉันดันลืมเอาชีทวิชาอังกฤษมา เดือดร้อนจนต้องโทรไปหาพี่จุนเพื่อให้เขาเอามาให้ แล้วก็นั่นแหละ... ตอนที่เขาเดินเข้ามาในมหาวิทยาลัย มีคนมองเขาเต็มไปหมด ไม้เว้นแต่เหล่าเพื่อนผู้หญิงของเดียว


พวกเราเรียนกันคนละเซคชั่นก็จริง (มีเรียนตรงกันอยู่หนึ่งวันซึ่งก็คือวันนี้) แต่เวลาพักเบรกพวกเธอมักชวนฉันออกไปนั่งเล่นหรือหาของว่างกินที่โรงอาหารเหมือนเช่นตอนนี้ ยอมรับตรงๆ ว่าฉันไม่สนิทกับพวกเธอเท่าไหร่ และไม่มีกลุ่มเพื่อนเป็นตัวเป็นตนด้วย


ก็คนส่วนใหญ่เปรี้ยวๆ แรงๆ กันทั้งนั้นเลยนี่ ฉันค่อนข้างดูนอกคอกจึงตัดสินใจอยู่คนเดียวดีกว่า แต่ยังดีที่เดียวแนะนำฉันให้เพื่อนตัวเองรู้จัก อย่างน้อยๆ ฉันก็ไม่เหงาเหมือนช่วงแรกๆ ที่เข้ามา


“เป็นแบบนี้ทุกทีเลยอ่ะ หวงพี่ชายเกินไปหรือเปล่า หรือเราดีไม่พอ” ปายหรี่ตามองในขณะที่ฉันเปลี่ยนมาก้มหน้าก้มตาดูดชาไข่มุก ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงคาบสุดท้าย


“ไม่ช่าย” ฉันตอบเสียงเบา “แต่พี่จุนเขามีคนที่ชอบอยู่แล้วอ่า” เมื่อนึกขึ้นได้ว่าต้องพูดอะไร ฉันจึงเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แต่ก็ส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้เธอ


  ตั้งแต่วันที่เขาสารภาพกับฉันก็ประมาณสองอาทิตย์ได้แล้ว ฉันควรชินที่ต้องอยู่กับเขา เห็นเขาทุกเช้า ทุกเย็น แต่เชื่อเถอะว่าฉันทำตัวเป็นปกติไม่ได้เลย มันอาจดีขึ้นกว่าครั้งแรกนิดหน่อยมั้ง...


พี่จุนเนี่ยสิ! ปกติก็ขยันเข้าหาทำตัวน่ากลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอหลังจากทำให้ฉันเป็นบ้าด้วยคำสารภาพในวันนั้นเขาก็ยิ่งรุกคืบและอันตรายกว่าเดิมสิบเท่า!


แล้วฉันน่ะ ยังปกปิดความรู้สึกของตัวเองเป็นความลับ ไม่กล้าพอจะบอก 

 

“จริงดิ ใครเหรอ ตัวเล็กรู้หรือเปล่า!” ปายเบิกตาโพลง เธอดูตกใจและผิดหวังไปในคราวเดียว


“ตะ ตัวเล็กไม่รู้จริงๆ จ้า...” ฉันปฏิเสธพลางส่ายหน้าไปมา ในตอนนั้นเองที่เดียวเดินเข้ามานั่งข้างๆ ฉันพร้อมชาเขียวแก้วโต เห็นยืนต่อแถวอยู่ตั้งนาน นึกว่าวันนี้จะไม่ได้กินซะแล้ว


“คุยไรกันอ่ะ ทำไมปายตาโตเป็นไข่ห่านเลย” เดียวหัวเราะเพื่อนตัวเอง แต่ปายทำได้แค่จิกตาใส่อย่างไม่พอใจ


“เอาชาเขียวยัดปากเดี๋ยวนี้” มิลค์ที่นั่งแต่งหน้าอยู่ข้างๆ ปายก็ชำเลืองตามองเดียวและทำเสียงดุใส่เขา น่าเสียดายที่วันนี้กุ้งไม่มา เห็นว่าปวดท้องเพราะอาหารเป็นพิษ


“ตัวเล็กไม่รู้จริงๆ เหรอ จริงๆ น่ะเหรอ หืม?” ปายทำจมูกฟุดฟิดเหมือนกำลังหากลิ่นแห่งความลับที่ฉันปกปิด เธอดูเป็นคนนิ่งๆ และซุกซ่อนความน่ากลัวไว้ยังไงก็ไม่รู้ แต่สักพักเธอก็หัวเราะออกมาเบาๆ “หน้าซีดเลย เราเข้าใจ พี่ชายทั้งคนนี่เนอะ”


“นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นพี่ชาย เราคิดว่าเป็นปั๋วววว”


-----------


หนังสือลงเว็บแล้ว เข้าไปอ่านฉบับรีไรท์รอได้เลยย พร้อมจำหน่าย 9 กุมภาน้า ราคา 209 บาท แต่ถ้าเป็นสมาชิกจะ 188 บาท ถูกเฟร่ออ ซื้อนะ ซื้อๆ 5555

คลิ๊กดูรายละเอียดหนังสือ>> http://www.sense-book.com/book=1485882016





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

4,897 ความคิดเห็น

  1. #4891 JuneSweetyhoney (@JuneSweetyhoney) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 23:01
    ชอบตอนนี้เยอะเย้ยยัยเบบี้ไปเลยจุนรุกตัวเล็กให้หนักขั้นลุกไม่ได้เลย555
    #4891
    0
  2. #4720 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:11
    ตัวเล็กน่าร๊ากกกก
    #4720
    0
  3. #4719 -จับ(เคะ)ซั่ม (@benz391) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:44
    ตัวเล็กน่ารักจังเลยลูก ฮือออ อิลุงน้องกำลังจะตกอยู่ในอันตราย
    #4719
    0
  4. #4718 j.viplady✦ (@vip-pp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:32
    ว่าที่ปั๋วป่าววว
    #4718
    0
  5. #4717 iminvy (@milator) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:38
    กะปั๋วแหละ!!!!!!
    #4717
    0
  6. #4716 อุลตร้าเคโรโระ (@Chalida123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:32
    ก็ปั๋วจริงๆนั่นแหล่ะจ่ะ555
    #4716
    0
  7. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:09
    ถูกแล้วแหละ เพราะอีกไม่นานได้เป็รปั๋วแน่ๆ5555
    #4715
    0
  8. #4714 sereensereen (@sereensereen) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:24
    เพื่อนคะ เพื่อนอยากรู้เกินไปนะคะ
    #4714
    0
  9. #4713 mintnapawadee (@mintnapawadee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:16
    อีกสักหน่อยก็จะเป็นผัวเเล้ว
    #4713
    0
  10. #4712 SopapornPogpoon (@SopapornPogpoon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:39
    เพื่อนแอบแรงงงง 555
    #4712
    0
  11. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:14
    รู่นี่ว่วผัวเขา แล้วจะเซ้าซี้ทำหอยขมไรยะนังปาย
    #4711
    0
  12. #4710 Fougerefurn (@furnfern712) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:11
    เกลียดเพื่อนตัวเล็กอ่ะ 55555555
    #4710
    0
  13. #4709 kalakade (@kalakade) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:05
    ตัวเล็กโดนพี่จุนว่าเลย
    แต่น้องก็คงคิดไม่ถึงไงว่าพี่จุนจะชอบตัวเอง
    #4709
    0
  14. #4708 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:04
    โอ้ยอิพี่ลุงงงงงง
    #4708
    0
  15. #4707 PuyzZMeekaeW (@PuyzZMeekaeW) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:14
    โลกจ๋าาาา ลาก่อยยยยยย 555
    #4707
    0
  16. #4706 ซารียะฮ์ สงชัย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:58
    น้องโครตน่ารัก เป็นเรา เราก็หลง งื้อออ
    #4706
    0
  17. #4705 kaily_ktc (@kai_ktc) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:54
    อร้ายกรี๊ดดดดดด ลาก่อนโลกจร้า
    #4705
    0
  18. #4704 j.viplady✦ (@vip-pp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:53
    อร๊ายยยยย
    #4704
    0
  19. #4703 pppornnipa (@pppornnipa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:50
    โลกจ๋าลาก่อนนน55555
    #4703
    0
  20. #4702 ponnamom (@0807740891) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:23
    เขินจุงเบย
    #4702
    0
  21. #4701 ppamAU (@ppamAU) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:54
    5555555555555เขินแทนเล้ยยยยยยยย
    #4701
    0
  22. #4700 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:39
    น่าร้ากกกดปัยสิ
    #4700
    0
  23. #4699 now (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:26
    อิลุงงงงง ลุยต่อๆ อิอิ😅😆😆
    #4699
    0
  24. #4698 นางฟ้ามายา (@bybytuy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:58
    พี่จุนนนนน อะไรคือรุกแรงขนาดนี้ น้องเป็นลมมาทำไง 555
    #4698
    0
  25. #4697 jgk93_ (@jgk93_) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:42
    อร้ายยยยยยยยเขิน
    #4697
    0