Tale of Another world ตำนานบทใหม่ที่ต่างโลก

ตอนที่ 20 : พ่อค้าเร่ (มาได้ซักที) การประลอง (?) เดินทางสู่เมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    27 ม.ค. 59

พ่อค้าเร่ (มาได้ซักที) การประลอง (?) เดินทางสู่เมือง




        หลังจากวันที่เกิดเรื่อง ก็ผ่านมาได้สองสัปดาห์แล้ว และดูเหมือนการจัดการกองทัพมอนสเตอร์ที่ขวางเส้นทางระหว่างเมือง จะถูกจัดการไปอย่างรวดเร็วกว่าความเป็นจริงนะ 

         มองผมอย่างนั้นหมายความว่าไง..

         ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยนะ...จริงๆ

         ไม่เชื่อก็ตามใจครับ....

       ทำให้ลุงหลุยส์ได้ทราบข่าวมาว่าวันนี้คงจะมีพ่อค้าเร่ผ่านมาแน่ แต่ดูสีหน้าของเขาแล้วคงไม่อยากให้ผมไป เพราะรู้สึกขอบคุณผมในหลายๆเรื่องล่ะนะ อ้อทุกคนสงสัยเกี่ยวกับต้นอารูทที่ผมนำเอาสินะ ตอนนี้ที่หมู่บ้านกำลังเริ่มปลูกกันเยอะเลย เพราะผมต้องออกไปหามันมาหลายรอบอยู่ก็เถอะ 
         ผมได้สอนชาวบ้านเกี่ยวกับวิธีทำน้ำตาลไปแล้ว โดยทำมาจากต้นอารูทที่ผมเอามาจากในป่านั้นแหละ แล้วเอาให้พวกเขาชิมเรียบร้อยแล้ว ปรากฏทุกคนต้องตะลึงเกี่ยวกับมันมาก รีบขอผมไปปลูกกันใหญ่ เพราะอย่างนี้แหละเลยทำให้ผมต้องเข้าไปหามันอีกหลายรอบ แต่พอเคยเจอแล้ว รอบต่อไปก็เลยหาง่ายหน่อย ยิ่งรวมกับทักษะใหม่ที่ได้มาบอกเลยง่ายยังกับปอกกล้วย

          แล้วก็ส่วนอีฟหลังจากที่ฟื้นขึ้นมาเธอก็จำอะไรเกี่ยวกับการต่อสู้ในตอนนั้นไม่ได้เลย สงสัยเป็นเพราะแรงช็อค ที่มีมาก็คือเลเวลที่เพิ่มสูงขึ้นมา กับค่าสถานะที่เพิ่มตามเลเวลทำให้เธอเก่งขึ้นจมเลย แต่จากการตรวจสอบของผมดูเหมือนค่าสถานะของลูกแก้วค่าสถานะจะค่อยเพิ่มให้เธอสักเท่าไร เพราะตอนผมใช้ผมได้เต็ม แต่ตอนผมใช้ใส่เธอ กับเพิ่มมาแค่ไม่กี่ร้อย ทำให้ผมรู้ว่านอกจากผมแล้ว ถ้าคนอื่นใช้ก็แถบจะไม่เข้าตัวเลย 

           ผมก็เลยเลิกคิดที่จะเอาลูกแก้วสถานะให้เธอเป็นรางวัลในการประลอง คงต้องเปลี่ยนเป็นอาวุธให้เธอแทนสินะ แต่ดูเหมือนเธอจะฝึกซ้อมหนักขึ้น เมื่อลุงหลุยส์ไปเล่าให้เธอฟังหลังจากเธอหายแล้วว่าผมเป็นคนอุ้มเธอออกมา ยังไงมันก็ดีต่อตัวเธอเอง

          อีกเรื่องตอนนี้ในหมู่บ้านมีหมอแล้วนะ ก็พ่อกับแม่ของลิเลียนะล่ะ เพราะหลังจากที่รู้ว่าลูกของต้นป่วยจากอาการพลังเวทประทุ ทั้งคู่ก็พยายามศึกษาเรื่องสมุนไพรที่ผมบอก และเขียนไว้ รวมทิ้งมาเรียนรู้วิชาทำยาจากผมทั้งคู่เลย ในช่วงที่ผ่านมา ต้องยอมรับทั้งสองคนเก่งจริง สามารถจดจำชื่อสมุนไพร อาการที่เป็นใช้ยาตัวไหน เรียกได้ว่ามีลูกเป็นแรงกระตุ้นสินะ 

         ส่วนตัวผมตอนนี้ก็กำลังนั่งดูการซ้อมการต่อสู้ของคนหนุ่มในหมู่บ้านที่ดูเหมือนวันนี้จะขยันเป็นพิเศษ ไม่ทราบว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่วันนี้มีอีฟฟที่มาซ้อมด้วย เพราะตั้งแต่เธอเลเวลอัพเนี่ยจะทำให้เธอดูมีประกายเพิ่มขึ้นจริงๆ 

         ส่วนเรื่องที่ลุงหลุยส์เคยแอบมาแซวผมไว้ แล้วตอนแรกผมไม่ตอบ แต่ตอนนี้ผมสามารถตอบได้แล้วว่า ผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอสักนิดนอกจากความเป็นลูกศิษย์กับ เอ็นดูเธอเหมือนน้องสาว ก็เลยอยากแกล้งก็เท่านั้น ไม่มีอะไรมากกว่านี้ ทำเอาลุงหลุยส์ออกอาการเสียดายเหมือนกัน แต่สำหรับคำว่าอิสระ สำคัญที่สุด 

         ในขณะที่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงลานซ้อม ผมก็หันไปเห็นรถม้าที่บรรทุกของจำนวนมากหลายคันทีเดียวผ่านเข้ามาในหมู่บ้าน แล้วจากนั้นคุณธีโดก็สั่งหยุดซ้อมก่อนที่ให้แยกย้ายกันไปบ้านของตน รวมถึงอีฟด้วย แล้วจากนั้นคุณธีโดก็เดินมาคุยกับผม

        " เอาล่ะ แพนใกล้เวลาแล้วสินะที่ต้องจากกัน "

       " ครับ แล้วสรุปรถที่เข้ามาเป็นขบวนของพ่อค้าเร่ที่จะไปเมืองสินะครับ"

      " ใช่แล้ว เพียงแต่ คงต้องใช้เวลาอีกสัปดาห์นะเพื่อแลกสินค้ากับชาวบ้าน ที่ตอนนี้มีของเพิ่มขึ้นมากจากฝีมือของเจ้านะ ฮ่าๆๆ"

      " งั้นก็ดีแล้วครับ  ที่ผมได้ช่วยพวกคุณ"

         แล้วผมกับเขาก็เดินคุยกับเข้าไปเรื่อยๆ ตลอดทางจนเข้าไปในหมู่บ้าน เมื่อเข้ามาข้างในแล้ว ผมก็เห็นพ่อค้าหลายคนที่กำลังพูดคุย ต่อรองราคากับชาวบ้านทั้งข้าวสาลี สมุนไพร หรือ น้ำตาล 
          ซึ่งในกรณีของน้ำตาลผมให้ชาวบ้านเก็บวิธีการทำไว้เป็นความลับ เพื่อความได้เปรียบในการต่อรอง ซึ่งดูเหมือนน้ำตาลจะเป็นที่นิยมจึง  บรรดาพ่อค้าต่างพากันของซื้อกันเป็นจำนวนมาก แต่ผมได้กำหนดปริมาณเอาไว้เพื่อการควบคุมราคา รวมไปถึงยังเป็นการโฆษณาว่าที่นี่สามารถผลิตน้ำตาลได้ ไม่ต้องซื้อจากอาณาจักรอื่น 

            ระหว่างที่ผมกำลังเดินดูการเจรจาต่อรองราคาด้วยความเพลิดเพลิน อยู่ๆคุณลุงหลุยส์ก็กวักมือเรียกผมให้เข้าไปหา โดยที่ข้างเขาก็มีคนที่ใส่ฮู้ดคลุมหัวอยู่ ผมก็เดินเข้าไปหาลุงหลุยส์ ก่อนแล้วจึงหันไปคุยกับลุงเล็กน้อย ก่อนที่จะมาสนใจชายในฮู้ด ทำให้ลุงหลุยส์จึงเริ่มแนะนำเขา

         " แพน นี่คุณฟรานหัวหน้าขบวนพ่อค้าเร่ และเป็นคนที่ฉันขอให้ไปส่งเธอในเมืองนะ"

          ผมจึงหันไปจับมือกับเขาก็เพื่อแสดงความเป็นมิตร

         " ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมแพน มาจากหมู่บ้านห่างไกล พอดีไม่รู้ทางเลยอยากของความกรุณาติดรถไปด้วยครับ"

        " ไม่เป็นไร สำหรับข้าแล้วเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้พบคนที่ทำน้ำตาลได้"

            คุณฟรานจับมือกับผมแล้วพูดออกมาก่อนจะเบาเสียงลงในตอนท้ายเหมือนไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน แต่ผมที่ได้ยินก็หันไปมองหน้าลุงหลุยส์ ลุงแกก็ส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่ได้พูด แสดงว่าคนๆนี้ดูถูกไม่ได้เลยแหะ ประสบการณ์สูง 
             ดูเหมือนว่าคุณฟรานจะรู้ว่าผมเริ่มระแวงเขาแล้ว เขาจึงก้มหัวให้ผม

         " แม้ ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมพอจะดูคนออกนะครับว่าใครทำอะไรได้เกี่ยวกับสินค้า แต่รับรองเรื่องนี้ผมไม่บอกใครแน่นอน "

          ถึงแม้เขาจะพูดขึ้นมาให้ผมคลายความระแวงแต่ว่าผมเองก็คงประมาทเขาไม่ได้เหมือนกัน จึงแต่ทำการผูกมิตรเอาไว้เท่านั้น
         หลังจากนั้นผมก็คุยกับเขาต่ออีกเล็กน้อยถามเรื่องทั่วไปต่างๆ ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน เมื่อผมมาถึงบ้านของผู้ใหญ่บ้าน ก็พบกับอีฟที่นั่งรอผมอยู่ละมั่ง เพราะทันทีที่ผมเข้ามาในบ้านเธอก็เรียกให้ผมไปนั่งคุยกับเธอ 

         " นายกำลังจะไปแล้วสินะ "

        "  ยังหรอก อีกหนึ่งอาทิตย์นะ หลังจากที่พ่อค้าเร่ทำการค้าเรียบร้อยแล้ว"

        " งั้นก็เรื่องการเดิมพันของเราล่ะ "

         ผมก็ยักไหล่ให้กับเธอ ราวกับต้องการจะสื่อว่าแล้วแต่เธอสิ "

        " งั้น อีกหนึ่งอาทิตย์ เราจะมาประลองกัน คราวนี้แหละฉันจะเรียกเลือดจากนายให้ได้ คอยดู"

        " ตามใจเธอสิ อย่าลืมที่ฉันบอก ... ให้ฉันได้เหงื่อหยดสักหน่อยสิ"

          ผมก็ตอบเธอ โดยท่อนหลังผมแกล้งเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของเธอ ทำเอาเธอหัวฟัดหัวเวี่ยงใส่ผม ที่ตอนนี้หายตัวขึ้นห้องไปหลังจากที่ แกล้งเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

           หลังจากนั้นตลอดอาทิตย์ผมก็ได้แต่ช่วยเหลือชาวบ้านเล็กๆน้อยๆ ไปตามเรื่องราว ถึงแม้คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านแห่งนี้ จะพากันอยากให้ผมอยู่เฉยมากกว่าก็ตามยังไงผมก็คงทำไม่ได้ เบื่อตายเลย ส่วนอีฟก็ยังคงซ้อมกระบวนท่าอย่างเคยจนผมเห็นว่าเธอเคลื่อนไหวตามท่าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ผมก็ต้องชื่นชมในส่วนนี้ แต่ที่สำคัญกว่าคือการประยุกต์กระบวนท่าที่ดูเหมือนเธอจะไม่เคยทำเลยสัก ครั้งจึงคิดจะสอนเธอในการประลองที่กำลังจะเกิดขึ้น แล้วก็ดูเหมือนข่าวการประลองของเราจะดังพอสมควร ถึงขนาดทำให้คุณฟรานถึงกับเลื่อนการเดินทางออกไป เพื่อดูเลยทีเดียว 

           ส่วนลิเลียสาวน้อยของเรา ตอนนี้กำลังจะเป็นนักเวทประจำหมู่บ้านเหลือเพียงแค่รออายุถึงเกณฑ์ในการสมัครเท่านั้น โดยตลอดสัปดาห์เธออยู่กับผม แทบเรียกว่าตัวติดกัน แต่ด้วยความเอ็นดูน้องสาวตัวน้อยคนนี้ จึงไม่ว่าอะไร เพราะตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันเธอมักจะถามคำถามในเรื่องที่เธอสงสัยเกี่ยวกับการใช้เวทย์  ผมเองก็แอบสอนเวทย์เบาให้เธอสักบท สองบทเอาไว้ป้องกันตัว ทั้งแบบเต็มและแบบย่อ จนเธอสามารถใช้มันได้อย่างเชี่ยวชาญ

           จนกระทั่งถึงวันที่นัดประลอง ผมที่ยืนรอเธอที่สนามโดยรอบข้างมีทั้งพ่อค้าและชาวบ้านที่มาดูโดยกางม่านพลังป้องกันเอาไว้ กันคนภายนอกโดนลูกหลง เมื่อเธอมาถึงผมก็ทำการตรวจสอบเธอก่อนเป็นอันดับซึ่งข้อมูลที่ปรากฎออกทำให้ผมยิ้มได้ไม่น้อยเลย

{{อีฟ}}  (หญิง)

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

อาชีพ : นักดาบหญิง       อายุ : 15        เลเวล : 52

พลังเวท : 0

พลังโจมตี : 5200

 พลังป้องกัน : 2300

ความว่องไว : 7500

พลังโจมตีเวท : 3000

พลังป้องกันเวท : 2700

โชค : 1200

สกิล : กระบวนดาบสายลมขั้นสูง
สถานะ : -

            เธอเก่งขึ้นมากจริงๆนะเนี่ย เห็นแล้วภูมิใจจัง ลูกศิษย์ที่สอนมาเองเนี่ย ดูเหมือนเธอจะเตรียมพร้อมแล้ว แต่ก่อนจะเริ่มทำอะไร ผมได้ดึงดาบเรเปียร์เล่มหนึ่งออกมาจากไอเท็มบ๊อค ก่อนจะโยนมันไปให้เธอ ตอนแรกเธอทำหน้าสงสัย แต่ผมก็บอกเธอไป

          " หยิบเจ้านั่นไปใช้สิ นี่เธอคิดจะใช้ดาบไม้นั่นทำให้ฉันเป็นแผลเหรอ"

          เธอได้ฟังก็จึงเดินมาหยิบเรเปียรที่ผมโยนไปให้ ก่อนทดลองใช้ดู ซึ่งมันเข้ากับเธอได้เป็นอย่างดี ก็แน่ล่ะผมอุส่าห์นั่งหาของที่เข้ากับเธอทั้งคืนนี่นะ  ส่วนเรเปียรนั่นก็ไม่ใช่ของธรรมดาซะด้วย

      <<เรเปียร์สายลมเหนือ>> ระดับ : ยูนีค

          เรเปียร์ที่ช่วยส่งเสริมทางความเร็ว และความคล่องตัว สามารถปล่อยกระแสลมขึ้นมาป้องกันผู้ใช้ได้ 

              เป็นไงบ้างของดีนะ ถึงจะไม่เท่าของผมแต่แค่นี้ก็ใช้ป้องกันตัวได้ ดูเหมือนจะมีพ่อค้าหลายคนที่มีตรวจสอบแต่ไม่สามารถใช้ตรวจสอบไอเทมในมือเธอได้ ทำให้พวกเขาประหลาดใจกับของที่ผมโยนให้เธอ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่กับคุณฟราน เพราะเขาก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน แต่ในคนละความหมายกับคนอื่น ตรงที่เขาเหมือนจะรู้ว่าผมมอบของดีให้เธอแค่ไหน 

              ผมที่ไม่อยากเสียเวลาเท่าไร จึงรีบบอกกฏการประลองออกไป

          " อีฟ เงื่อนไขคือ ทำให้ฉันมีแผล โดยฉันจะไม่ใช้เวทย์เลย และเราจะประลองกันภายในเวลา 1 ชั่วโมงเท่านั้น ตกลงมั้ย"

         " ได้ ฉันตกลง "

       แล้วเธอก็ตั้งท่าเตรียม ผมหันไปให้คุณลุงหลุยส์คอยให้สัญญาณ ซึ่งในการประลองครั้งนี้ ผมต้องออมมือที่สุด โดยใช้พลังเทากับ เธอเท่านั้น ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้เอาจริงอย่างที่เธอหวัง แต่ทั้งหมดก็เพื่อชีวิตของเธอเอง

        แล้วหลังจากที่ลุงหลุยส์ให้สัญญาณ อีฟก็พุ่งเข้าหาผมด้วยความเร็ว แต่ผมที่ตอนนี้ใช้ดาบเก่าๆที่ได้มา ไม่ใช่ของมีระดับอะไร ออกมาต้านเธอไว้ 

        โดยเธอที่พุ่งเข้าก็ตวัดดาบไปทางซ้าย ผมก็ต้านรับไว้ กระแทกไปด้านหลัง แต่เธอกลับถอยฉากหลบออกไปทันทีที่เห็นผมกำลังจะโต้กลับไป เมื่อเธอถอยหลบผมไปได้ เธอก็โหมบุกเข้าอีกครั้งโดยใช้ท่าดาบที่ผมสอนออกมา 
         ผมก็ได้แต่ต้านรับการโจมตีเอาไว้เช่นเคย เธอก็พยายามใช้กระบวนท่าต่อเนื่องมาอีกครั้ง ผมที่ทราบอยู่แล้วว่าเธอคงจะใช้แต่กระบวนท่าแน่ จึงได้รับมือ แล้วก็สวนกลับไปด้วยท่าที่เธอไม่สามารถใช้กระบวนท่าต่อเนื่องได้  ผ่านไปสักพัก เธอที่ยังทำแบบเดิมเริ่มออกอาการเหนื่อยออกมา จากการที่เริ่มหายใจแรงขึ้น และเหงื่อออกมา  แต่เธอก็ยังโถมแรงเข้าใส่

          ผมจึงได้ส่ายหน้าด้วยความอ่อนใจ ก่อนที่ปาดเรเปียร์เธอของเธอออก แล้วตวัดดาบสวนใส่อีกครั้งให้เธอถอยหลบไป ก่อนจะคุยกับเธอ

       " นี่ผมเคยบอกแล้วใช่มั้ย ในการต่อสู้จริงมันไม่สามารถใช้แรงโหมใส่อย่างเดียวได้หรอกนะ ต้องรู้จักผลิกแผลงด้วย ถ้าเธอยังทำอย่างนี้อยู่ต่อไปเธอคง เหนื่อยตายก่อนที่จะสู้ชนะ "

          หลังจากที่ผมบอกเธอ เธอก็ได้ยืนคิดอยู่สักครู่ก่อนจะเริ่มวางแผน โดยคราวนี้เธอใช้แรงน้อยลง และแต่ท่าที่ใช้เริ่มมีประสิทธิภาพมากขึ้น มีช่องจังหวะหลบออกไปได้ เมื่อผมเห็นเธอจนพอใจแล้วจึงแกล้งบุกเข้าไปโรมรันกับเธอ ให้เร่งจังหวะเร็วขึ้น จนร่างกายเธอเริ่มไม่ไหวแล้ว ผมจึงทำเป็นป้องกันพลาดให้เธอ ปาดเรเปียร์มาโดนผมที่หัวไหล่ ก่อนจะล้มไปในอ้อมแขนผม  ผมจึงแบกร่างเธออกมาให้พักที่ศาลาในร่ม ชั่วคราวที่เป็นเหมือนเต้นท์พยาบาล โดยมีพ่อกับแม่ของลิเลียเฝ้าอยู่ก่อนพูดกับเธอที่นอนอยู่โดยมีสีหน้ายิ้มแม้ จะเหนื่อยก็ตาม

           " เก่งมาก การประลองครั้งนี้เธอชนะแล้ว ส่วนของรางวัลก็เรเปียร์ในมือเธอนั่นแหละ "

               เมื่อเธอได้ยินก็พยักหน้าขอบคุณก่อนที่นอนพักไป ส่วนผมที่รักษาแผลเรียบร้อยก็เดินออกมา ให้เธอได้พักผ่อน แต่พอเดินออกมา กลับพบกับคุณฟรานที่มาดักยืนรอผมอยู่ข้างนอก แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร ก็มีชาวบ้านบอกว่าวันนี้จัดงานเลี้ยงส่งให้ผม ผมจึงหันไปชวนเขาก่อนจะเดินหนีไป โดยที่เขาไม่ทันได้ถามอะไรเลย 

  เฮ้อ รอไปชั่วคราว คุณฟรานนี่ตาดีจริงๆ สมกับที่เป็นหัวหน้าพ่อค้า

                ในตอนเย็นมีการจัดงานเลี้ยงส่งผม โดยทุกคนในหมู่บ้านต่างดื่มกิน กันอย่างเต็มที่ แล้วในฐานะที่เป็นงานของผม   ผมจึงไม่สามารถปลีกตัวออกไปได้  และดูเหมือนอีฟก็จะแข็งแรงดี เพราะเห็นออกมาเล่นกับพวกเด็กๆอยู่ที่งานเลี้ยง 

                ทุกคนก็เข้าพูดคุยกับผมในเรื่องต่างๆ ทั้งเรื่องการต่อสู้ ทั้งเรื่องทั่วไป ส่วนผมก็มีถามเอาข้อมูลจากพ่อค้าบางคนบ้าง จนมีคนหนึ่งเดินมาคุยกับผม ก็คือคุณฟราน 

           " แพน เป็นไง การประลองสุดยอดไปเลยนะ "

          " ขอบคุณครับ เพราะเธอเองก็เก่งเหมือนกัน"

              แล้วจากนั้นเขาก็ชวนผมคุยในหลายเรื่อง ทั้งเป้าหมายในเมือง การเดินทางในอนาคตโดยเดนไป คุยไป จนเราออกมาจากบริเวณงาน เขาก็ได้กลับจี้ถามในประเด็นที่เขาสงสัย

           " แล้วทำไมตอนประลอง แพนถึงออมมือล่ะ "

          'นั่นไงมาแล้ว เป็นคนที่กัดไม่ปล่อยจริง อย่างนี้ต้องเจอ'

          " ก็ไม่มีอะไรนี่ครับผมแค่อยากทดสอบเธอเฉยๆ "

          " งั้นสินะ แล้วอย่างนี้เธอจะรู้ฝีมือจริงของตนได้ยังไงล่ะครับ ถ้าคุณออมมือให้เธอ"

            ผมหัวเราะออกมาเหมือนได้ยินคำพูดของเขา ก่อนจะเอ่ยกับเขาด้วยความพูดชวนอึ้ง แต่ ทำได้เล่าได้เหมือนเป็นเรื่องเล็กๆเลย

          " ฮ่าๆๆ ถ้าผมไม่ออมมือขนาดนั้น ทุกคนที่นั่นก็จะตายกันหมดรวมไปถึงสิ่งมีชีวิตในรัศมี ห้าร้อยกืโลเมตรด้วย "

         " คุณ เข้าใจพูดเล่นนะครับ แพน ผมชักอยากรู้ฝีมือที่แท้จริงของคุณแล้วสิ "

           คุณฟรานเข้าใจว่าผมพูดเล่นจึงหัวเราะออกมา โดยผมจึงยิ้มให้เขาไป

        " ถ้างั้นแค่นิดหน่อย คงไม่มีปัญหาหรอกครับ "

          แล้วจากนั้นผมก็ร่ายเวทย์ป้องกันที่หมู่บ้านไว้ แล้วยังป้องกันสายตาทุกคนในงาน ก่อนจะปลดปล่อยค่าสถานะแท้จริงออกมา ทางพลังเวทย์ ทำให้พื้นรอบๆสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนยืนแทบไม่อยู่ ส่วนคุณฟรานตอนนี้ลงไปนั่งกับพื้นด้วยความตกตะลึง ถึงสัมผัสพลังที่ผมปล่อยออกมา โดยไม่ปิดบัง ทำให้เขาตรวจสอบค่าสถานะของผมได้ และเมื่อเขารับรู้ก็ทั้งตกใจและหวาดกลัวไปด้วย ก่อนจะกล่าวออกมาอย่างตื่นๆ

         " มะ ไม่จริง มะ่ หมื่นล้าน"

         แล้วผมก็ยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะสะกดพลังคืนทั้งหมด โดยกระซิบบอกเขาที่นั่งอยู่ว่า

        " อย่าไปบอกใครนะครับเรื่องนี้ "

     แล้วก็เดินเข้าไปในงานที่ปลดม่านออกแล้ว โดยมีคุณฟรานที่เดินตามมาอย่างหน้าซีดเหมือนคนขาดเลือด ก่อนจะเดินมาให้คำสัญญากับผมด้วยเสียงอันหนักแน่น

      " ผมสาบาน ความจริงนี้จะไม่มีวันหลุดจากปากของผมตลอดชีวิตครับ "



............................................................................................................................................

  เย้ จบตอนที่ 20 แล้วแถมยังมีอีก 

นิยายติดท็อปอันดับที่9 ดีจายยยยยยยยยยยยยย

ที่นิยายของผมมาได้ถึงขนาดนี้ ต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านด้วยครับ 
วันนี้ผมจะจัดบทสัมภาษณ์พิเศษของพวกลูกๆ จากผม โดยจะมีการแง้มบอกเรื่องอื่นๆหลังจากที่เรื่องนี้จบ ในอีกนานนนนนนนนนนนนนนนนมากครับ 

มีข้อผิดพลาดรบกวนบอกเช่นเคยครับ

1 comment = 1 กำลังใจ ให้ไรท์มีชีวิตต่อไปอีกครั้งครับ ขอบคุณครับ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

1,202 ความคิดเห็น

  1. #797 MojRiSad (@MojRiSad) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 14:56
    ต้องจากลากันแล้วสินะ  ขอบคุณครับ

    #797
    0
  2. #788 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 16:44
    ขอบคุณครับ
    #788
    0
  3. #459 ✚[ Belphegor ]✚ (@Uchakorn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:50
    ตอนที่แล้ว 2 พันกว่าล้านเองไม่ใช่รึ นี่กลายเป็นหมื่นล้านไปแล้วหรือนี่!! 

    อยากรู้สเกลพลังของคนปกติทั่วๆไปจริงๆ
    #459
    0
  4. #396 FourtyChoco (@FourtyChoco) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:53
    นิยายเรื่องนี้คนแต่งคนเดียวกับ เรื่อง การผจนภัยต่างโลกของเฟลิส์ก รึปปาวคับ
    #396
    1
    • #396-1 king of emprie (@kongza16) (จากตอนที่ 20)
      3 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:31
      ไม่ใช่ครับ แต่ผมก็ชอบเรื่องนั่นนะ เพียงแต่ผมไม่ใช่สายหมีนะครับ 5555
      #396-1
  5. #227 darkmomoka (@darkmomoka) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 01:18
    ท่าทางคุณฟรานนี้จะกลัวสุดขีด
    #227
    0
  6. #181 Alester H. Walker (@apiwat151514) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 23:36
    มีนางเอกเก่งๆซักคนจะดีมาก ไม่เอาเเบบตัวถ่วงนะ
    #181
    1
    • #181-1 Gim (จากตอนที่ 20)
      4 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:36
      ผมว่าคงไม่มีใครเก่งกว่าพระเอกแล้วละคับ555+
      #181-1
  7. วันที่ 27 มกราคม 2559 / 18:10
    บอกเลยว่าชอบทุกตอน
    #164
    0
  8. วันที่ 27 มกราคม 2559 / 18:09
    ไรท์ยกธงค่ะเรื่องนี้ขอ No นางเอกน่ะค่ะ...
    พระเอกเดินทางต่อไปเรื่อยๆอย่างงี้กำลังฟินนเลย ไรท์แต่งสนุกดีค่ะขอให้แต่งนิยายสนุกๆอย่างนี้ให้อ่านต่อไปเรื่อยๆน่ะค่ะสู้ๆ~~~
    #163
    0
  9. วันที่ 27 มกราคม 2559 / 18:04
    โหยยย~~ในที่สุดก็จะเริ่มออกเดินทางแร้วสิน่ะ รอตอนเนี้ยเลย ปล.ไรท์แต่งเรื่องสนุกดีค่ะอ่านละชอบเลย
    #162
    0
  10. #161 อนุชา มุงแสน (@fronter) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 17:16
    แหม่ บอกง่ายๆเลย รออ่านตอนต่อไปครับ
    #161
    0
  11. #160 Urtrash (@Urtrash) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 16:43
    ไม่น่าเอาไปบอกใครนะ น่าจะกลัวโดนฆ่า._.
    #160
    0
  12. #159 ว่างนะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 16:19
    บอกเพื่อเหมือนโชว์โง่ปล่อยไก่ตัวใหญ่เลยไม่เข้าแต่ก็ช่างมันแล้วแต่ไรท์เลย
    #159
    1
    • #159-1 AutOverLord (@AutOverLord) (จากตอนที่ 20)
      4 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:30
      ปล่อยไก่ 55+ หมื่นล้าน ท่าตดแบบจริงจังภูเขาก็หายแล้วครับ เป็นผมอยากสบายก็เงี้ยบดีกว่า
      #159-1
  13. #158 jatuprn khumpong (@onibaku1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 15:41
    ขอเม้นครั้งแรกให้เรื่องนี้เลยคับ ค่อยๆดำเนินเรื่องช้าๆ หนุกดีคับ
    #158
    0
  14. #155 Pukbungzaz (@pukbungzaz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 14:40
    เม้นๆๆๆ ๆ.  จะได้ขึ้นท็อบ 5 ไรท์จะได้จัด 10 ตอนรวดดด

    บอกเลยครับไรเตอร์. ณ จุด ๆ นี้ไม่สนแล้วว่าจะคล้ายนิยายเรื่องไหนในช่วงแรกๆ

    แต่ ณ ตอนนี้บอกได้เลยยย. สนุกกกกกกกมากกกก


    #155
    0
  15. #153 M200 (@blackmik) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 14:24
    ไร ชีของตัวเองดิเกียหา ตอนแรกดู นึกว่า ได้อันดับ 6 แต่พออ่านชื่ออือ ไม่ไช้     อันดับ 6 ยังไม่เคยอ่านไปอ่านต่อเลยแล้วกัน
    #153
    0
  16. #152 Kanyavee (@kanyavee1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:59
    บอกง่ายไปปปปปปปปปปปปป
    #152
    0
  17. #151 รามิเรส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:56
    ขอบคุนคับ
    #151
    0
  18. #150 theman55110 (@theman55110) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:53
    รออยู่น่ะ
    #150
    0
  19. #148 goinlove1 (@goinlove1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:42
    มีอีกตอนวุ้ยยวันนี้รอครับรอ 5555
    #148
    0
  20. #147 JokerVampire (@jocker797) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:42
    สนุกมากครับยิ่งอ่านยิ่งติด  ไม่ได้อ่านแล้วจะลงแดง
    #147
    0
  21. #146 JokerVampire (@jocker797) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:42
    สนุกมากครับยิ่งอ่านยิ่งติด  ไม่ได้อ่านแล้วจะลงแดง
    #146
    0
  22. #145 Ratchanon Setchan (@matmat055) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:41
    เสียดายอีฟ T^T
    #145
    0
  23. #143 My FasT- (@nattawut2535) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:29
    อุบๆ รอตอนต่อไป อิอิ
    #143
    0
  24. #142 phattana505 (@phattana505) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:23
    เอาแล้วไง ดราม่ากำลังจะตามมาอรกเยอะ
    #142
    0
  25. #141 Mandalaz (@Mandalaz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 13:14
    แหม่ เราก็คิดว่าจะไม่เปิดเผยความลับให้คนอื่นรู้ซะเร็วขนาดนี้ 555 ผิดคาดเลย 
    #141
    0