Tale of Another world ตำนานบทใหม่ที่ต่างโลก

ตอนที่ 28 : ช่วยน้องสาวแค่นี้ทำไมมันยากจังฟะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,089
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    3 ก.พ. 59

ช่วยน้องสาวแค่นี้ทำไมมันยากจังฟะ




      
       หลังจากที่การประมูลจบลงด้วยดี(?) ตอนนี้ผมอยู่ที่ด้านหลังของโรงประมูลเพื่อจ่ายเงินและรับพวกเธอไป แต่ดูเหมือนมีเรื่องเกี่ยวกับเอกสารนิดหน่อย หลังจากที่ผมจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว พ่อค้าก็โอนสิทธิ์ควบคุมทาสมาที่ผม พร้อมกับส่งรอยยิ้มที่ต้องการสื่อว่า ขอให้มีความสุขในคืนนี้ มาซะงั้น เห็นแล้วอยากอยากฆ่าไอ้หมอนี้จริงๆ แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาอีก แล้วรับพวกเธอมาแล้วเดินจากไปจากบริเวณนั้น โดยมีพ่อค้าทาสและพิธีกรงานประมูลคอยส่งผมอยู่ 

        ตอนนี้ผมกำลังมุ่งหน้าไปที่ร้านของคุณมาตี้ครับ พร้อมกับอารมณ์ที่ตอนนี้อยากระเบิดเมืองทิ้งมาก ถ้าไม่กลัวผิดกฏหมายน่ะนะ เพราะอะไร ผมถึงต้องรีบไปหาคุณมาตี้เหรอ ก็เพราะสาวเอลฟ์ทั้งสิบสองคนที่หน้าตาดีน้อยซะเมื่อไรเดิมตามผม แถมยังอยู่ในชุดที่อยู่บนเวทีประมูลอีก รู้แล้วว่าทำไมรถม้าถึงสำคัญก็พึ่งเข้าใจตอนนี้แหละ 
         เพราะเหตุนี้เองทำให้สายตาของตัวผู้ทั้งหลายหันมามองพวกเธอด้วยสีหน้าหื่นกาม โดยเฉพาะกับน้องสาวทั้งสองของผม ทำเอาผมตอนนี้ได้แต่สงบสติอารมณ์ไว้ แล้วก็รีบเร่งฝีเท้าพวกเธอให้เดินเร็วๆ

         ในที่สุดผมก็เดินมาถึงร้านของคุณมาตี้ แล้วก็รีบพาพวกเธอทั้งหมดเข้าร้านทันที เมื่อคุณมาตี้กับคุณเอลลี่เห็นก็แสดงสีหน้าแปลกใจ ที่เห็นเอลฟ์สาวหลายสิบคนเข้ามาในร้าน แต่พอเห็นผมเท่านั้นแหละ พวกเขาก็เข้าใจในทันที แถมหัวเราะขำอีกตั้งหาก 

         ผมที่ตอนนี้เข้ามาในร้านแล้วก็ตีหน้ายุ่ง เพราะดูเหมือนพวกเธอจะรู้ถึงปัญหาของผม แต่ยังยืนหัวเราะกันอยู่เนี่ยนะ ขณะเดียวกัน สาวๆทั้งหมดที่ผมพามาก็ได้แต่ทำสีหน้าตกใจที่ผมพาที่นี่ พากันมองเลิ่กลั่กไปหมด แต่ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไร ดูเหมือนคุณเอลลี่จะรีบมาช่วยก่อน โดยบอกพวกเธอเป็นภาษาเอลฟ์ให้พวกเธอหายขวัญเสีย แล้วพาเข้าไปพักผ่อนที่หลังร้าน 

        ตอนนี้เหลือแค่ผมกับคุณมาตี้ที่ตอนนี้เลิกหัวเราะแล้ว แต่ยังคงยิ้มมาให้ผมอยู่ ก่อนที่เธอจะปิดร้านชั่วคราวก่อน แล้วก็มาคุยกับผม

        " ฮ่าๆๆ แพนจ๊ะ ตอนแรกที่เธอมาขอให้เจ๊ช่วยเรื่องที่ซ่อน เจ๊ก็ตกใจอยู่หรอก  แต่การที่เธอพาเดินมาทั้งสภาพอย่างนี้ มันไม่แปลกเลยที่จะเป็นเป้าสายตานะจ๊ะ "

       " โถ่ คุณมาตี้ครับ แล้วจะให้ผมทำยังไงแหละครับ ใครจะไปนึกว่ารถม้าจะสำคัญขนาดนี้แหละครับ เพราะปกติ  ผมเดินไปมา ก็ไม่ไกลนิครับ ใครจะไปนึกว่าพอต้องเดินผ่าสายตามามันจะทำให้กดดันมากกว่าปกติ แถมยังไอ้พวกตัวผู้บ้ากามตลอดทางอีก "

       คุณมาตี้ที่ได้ยิน ก็ขำออกมาเล็กน้อย คงสงสัยสินะว่าทำไมผมถึงพาทั้งหมดมาที่นี่ ก็ที่ผมบอกว่าเตรียมตัวนั่นแหละ ผมก็ได้มาคุยกับคุณมาตี้เรื่องการประมูลแล้ว ขอความช่วยเหลือจากเธอเรื่องการเอาพวกเธอมาไว้ที่นี่ก่อน 
       เพราะ ตอนนี้ผมพักโรงแรม แล้วการเอาสาวๆไปอยู่ด้วยคงไม่เหมาะสักเท่าไร จึงอยากเอามาฝากคุณมาตี้ไว้ก่อน โดยให้ช่วยงานที่ร้านก็ได้ ซึ่งเธอก็ตกลง ถามว่าทำไมรู้จักไม่กี่วัน ผมถึงไว้ใจคุณมาตี้ขนาดนั้น ต้องเล่าใช่มั้ย

      ก็ตอนที่ผมมาปรึกษาและขอร้องเธอนั้น เธอกับตอบรับผมอย่างง่ายดาย โดยไม่สงสัยอะไร มันทำให้ผมแปลกใจและคาใจเป็นอย่างมาก ผมจึงได้ถามเธอออกไปตรงๆ เธอก็หัวเราะ แล้วเล่าเรื่องในอดีตของเธอให้ฟัง

      " เดี๊ยนนั่น ก่อนจะมาเปิดร้านเสื้อผ้า เคยทำงานเป็นนักผจญภัยมาก่อนนะจ๊ะ "

      เมื่อได้ยินก็ตกใจ แต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรเธอ ให้เธอเล่าต่อไป

      " แล้วที่นี้ เดี๊ยนนั่น เบื่อมีการฆ่า ตัวเปื้อนเลือด คลุกดิน ไม่มีความงดงามซะเลย  เดี๊ยนก็เลยเลิก แล้วมาเปิดร้านตัดเสื้อเนี่ยแหละจ๊ะ "

      " เออ คุณมาตี้ครับแล้ว มันเกี่ยวอะไรกับที่คุณไว้ใจผมแหละครับ "

      ผมที่ถามด้วยความสงสัยในเรื่องที่เธอเล่า แต่เธอก็หัวเราะออกมาแล้วก็บอกออกมา

      " มันก็ไม่เกี่ยวอะไรหรอกจ๊ะ เดี๊ยนแค่อยากเล่าเฉยๆ "

     " โถ่ คุณมาตี้ครับ "

     ผมที่ถอดหายใจออกมาด้วยความเซ็ง ไอ้เราก็อุตส่าห์ตั้งใจฟัง แต่คำพูดที่เธอพูดออกมาจากนั้น เล่นเอาผมชะงักค้างได้เลย

     " เดี๊ยนเคยบอกแล้วว่าเคย เป็นนักผจญภัยนะ ทำให้เดี๊ยนรู้ว่า คุณต้องกดพลังขนาดไหนจึงมั้ย แพนสุดหล่อ หรือให้เรียกผู้จุติพลังขั้นสุดท้ายดีจ๊ะ "

     คราวนี้ผมรีบถอยห่างจากเขาหรือเธอทันที เพราะเรื่องนี้เป็นความลับของผมมีแค่ท่านพ่อ ท่านแม่ กับผมเท่านั้นที่รู้ ผมรีบหน่วงเวทออกไว้เตรียมจะโจมตีเธอทันที แต่เธอกับยกมือบอกให้ผมใจเย็นก่อนจะพูดเพื่อให้คล้ายความกังวล

      " ใจเย็นจ๊ะ แพนที่ฉันรู้ก็เพราะ พวกเราเหมือนกันไงจ๊ะ "

      " เหมือนกันเหรอ ? "

      จากนั้นผมก็คลายเวทออก ก่อนจะขยับเข้าไปหาเธอเพื่อฟังเรื่องราว ของเธออีกครั้ง

      " ใช่จ๊ะ เมื่อนานมาแล้ว ฉันเคยไปรับผลไม้หน้าตาประหลาดมาจากคนแก่คนหนึ่งที่มาขอร้องให้ฉันเนี่ยไปช่วยหมู่บ้านของเขา หลังจากฉันไปช่วยหมู่บ้านของเขาแล้วเขาก็ให้มันเป็นการตอบแทน ตอนแรกฉันก็ไม่คิดอะไรมากเพราะฉันแค่อยากช่วยพวกเขาเท่านั้น ถึงสีมันแปลกหน่อยก็เถอะ แต่พอฉันกินมันเข้าไป รสชาติมันสุดยอดไปเลย แต่หลังจากนั้นอยู่ความเจ็บปวดก็เข้ามาแทรกเป็นจำนวนจน ฉันสลบไป พอตื่นขึ้นมาเลเวลของฉันก็เหลือหนึ่งใหม่ แต่ค่าสถานะกลับไม่ลดลงทำให้ฉันประหลาดใจ มากเพราะหลังจากนั้นฉันก็ใช้พลังได้ดีขึ้นมาก เลยทีเดียว แล้วหลังจากนั้นฉันก็ศึกษาผลไม้นั้นจนในที่สุดชั้นก็ได้รู้ว่า ผลไม้นั้นคือผลจุติ มีไว้สำหรับการเปลี่ยนแปลงระดับพลังไงล่ะ แถมฉันที่กินเข้าไปพออยู่ใกล้กับคนที่เคยกินเหมือนกัน ก็จะสัมผัสได้ถึงพลังของอีกฝ่ายด้วย ราวกับว่าเป็นพวกเดียวกันน่ะนะ ว่ามั้ยจ๊ะ "

      หลังจากที่คุณมาตี้เล่าให้ผมฟัง ก็ทำผมคิดขึ้นมาได้ว่า ตอนแรกที่เจอกันผมก็รู้สึกเสียวสันหลังเหมือนกัน สงสัยเป็นอาการนี้ล่ะมั่ง เมื่อคุณมาตี้เห็นผมใจเย็นแล้ว และนั่งคิดอยู่ จึงยิ้มแล้วหันมามองผม แต่ผมก็ฉุดคิดขึ้นมาได้ว่า การจุติ มันจะปรับร่างกายให้เข้ากับพลัง แต่ต้องดีขึ้นสิ ไม่ใช่ร่าง...ยักษ์แบบนี้สิ
       ขณะที่ผมกำลังจะเอ่ยปากถาม ดูเหมือนเธอจะรับรู้ได้จึงยกมือห้ามไว้ แล้วก็พูดออกมา

       " ใช่แล้วจ๊ะ นี่เป็นรูปร่างก่อนที่ฉันจะกินผลจุติเข้าไป เอาไว้ใช้ขู่พวกที่เข้าร้านแล้วไม่ซื้อของกับพวกก่อกวนนะ รูปร่างจริงของฉันที่ได้มาก็คงเป็นแบบนี้แหละ "

        แล้วจากนั้นเธอก็ค่อยๆสว่างเล็กน้อย ก่อนที่ร่างที่ดูสูงกว่าผมจะลดลงเหลือเท่าผม แล้ว ก็กลายร่างบางลง จากนั้นเมื่อแสงทั้งหมดหายไปเหลือแต่เพียงหนุ่มหน้าหวานราวกับผู้หญิง ร่างบางลงมาก ผมสีทองยาวดัดเป็นลอน อยู่ในชุดเดรสยาว ทำให้แทบไม่รู้เลยว่าเป็นผู้ชายมาก่อน ทำเอาผมตาค้างเลย 

         " เป็นไง ฉันดูดีมั้ยจ๊ะ "

        เธอถามแล้วขยิบตาให้ผม ผมคงจะเคลิ้มไปแล้วถ้าไม่รู้ว่าเธอเป็นผู้ชาย!!!  แต่ประโยคตามหลังที่เธอถามผมกลับมา หลังจากเห็นผมที่ไม่มีอาการอะไรเมื่อเห็นร่างแท้จริงของเธอ

      " แสดงว่าที่เธอดูไม่ค่อยตกใจ เรื่องที่ฉันกลายร่างได้ แสดงว่าเธอก็เหมือนกันสินะ "

         ดูเหมือนเรื่องนี้ เธอก็จะรู้ด้วแหะ ใช่ครับ ผมพึ่งมารู้ที่หลังจากวันที่กลับมาจากหุบเขามังกรว่า ผมนั่นมีร่างเป็นเอลฟ์ เพียงแต่ต้องผนึกไว้ เพื่อให้ง่ายต่อการควบคุมพลัง ก็แค่นั้น

         " ครับ แต่ผมคงแสดงให้ดูไม่ได้ เพื่อความปลอดภัยนะครับ" 

         " เพื่อความปลอดภัยของฉัน ก็ไม่ต้องห่วงหรอกจ๊ะ เพราะฉันเองก็แข็งแกร่งนะ "

        " ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่แค่คุณแต่เพื่อความปลอดภัยของทุกคนในเมืองที่นี่ครับ "

        " แล้วฉันจะเชื่อเธอได้อย่างไรล่ะจ๊ะ "

       " เชื่อเขาเถอะค่ะ มาดามที่เขาพูดเป็นความจริง "

        แล้วจู่ๆ ก็มีการเอ่ยยืนยันคำพูดของผมมาจากคนที่พึ่งมาถึง คุณเอลลี่นั่นเอง แล้วคุณมาตี้ก็ทำหน้าครุ่นคิดออกมา ก็จะพูดออกมาอย่างเป็นกันเอง

         " ก็ได้จ๊ะ ฉันเชื่อเพราะหนูเอลลี่ยืนยันนะ สรุปแล้วตกลงตามนั้นนะจ๊ะ "

        " ครับผม ขอรบกวนด้วย"

          สรุปง่ายๆ ก็คือต่างรู้ความจริงของกันนั้นแหละก็เลยไว้ใจ แถมคุณมาตี้เองก็ไม่ได้ดูเป็นคนไม่ดีด้วย

    
         กลับมาปัจจุบันที่ตอนนี้ผมกำลังคุยอยู่กับคุณมาตี้ โดยมีคุณเอลลี่คอยดูแลสาวๆที่ผมพามา ผมที่คุยกับคุณมาตี้รออยู่พวกเธอจัดการเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยอยู่ครึ่งชั่วโมง แล้วคุณเอลลี่ก็เดินออกมา ก่อนแล้วเรียกให้พวกเราหันไปทางเธอ

        " พร้อมแล้วค่ะ ขอเปิดตัวพนักงานใหม่ของห้องเสื้อมาตี้ นะบัดนี้ "

        แล้วหลังจากที่เธอพูดเสร็จ เหล่าสาวๆชาวเอลฟ์ทั้งสิบสองคนที่ผมพามาก็อยู่ในชุดเดรสชุดใหม่ ซึ่งเข้ากับแต่ละคนอย่างมาก ขอบอกเลยสวยมากทุกคน แต่พอผมหันไปเห็น ญาติของผมทั้งสองคนนั้น เธอกลับสวยงามเป็นพิเศษ โดยคนแรกอยู่ในชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ซึ่งตัดกับ ผมสีทองเป็นประกายยาวสลวยถึงกลางหลังของเธอ ใบหน้ากลมมน ดวงตาสีเขียวอมทองคล้ายของท่านแม่ ซึ่งต่างจากเอลฟ์ทั่วไปที่จะมีตาสีเขียว ใบหน้าที่ตอนนี้แดงด้วยความเขินอายปรากฏออกให้น่ารักขึ้นไปอีก รูปร่างบางส่วนสูงประมาณร้อยห้าสิบกว่าๆ ได้ จนดูเหมือนเด็กสาววัยรุ่นเลย สัดส่วนที่ดูพอเหมาะแถมดูเด่นยิ่งทำให้ชายคนไหนได้มอง เป็นต้องเหลียวตามองต่อไป

        ส่วนอีกคนนั้นมีสีผมกับสีตาเหมือนกันกับอีกคน แต่มีดวงตาที่โตกว่า จมูกโด่ง ใบหน้าเรียวยาวกว่าเล็กน้อย บ่งบอกถึงอายุที่มากกว่าอีกคน ที่ทำให้ความงามเปล่งประกายออกมาชัดกว่า ทั้งรูปร่างและหน้าตา แถมชุดที่ใส่ดันเป็นเดรสสีเขียว แสดงควมน่าค้นหาเข้าไปอีก จนผมต้องหันไปยกนิ้วส่งสัญญาณไปทางคุณเอลลี่ว่าสุดยอด โดยเธอตอบกลับมาเป็นรอยยิ้มอ่อนๆ 
     
        ที่นี้ผมก็เลยถามคุณเอลลี่ว่าได้อธิบายเรื่องราวให้พวกเธอหรือยัง เธอก็บอกได้อธิบายเรียบร้อยแล้ว ผมก็เอ่ยขอบคุณก่อนจะขอให้เธอพาคนอื่นไปสอนงาน โดยผมจะคุยกับญาติของผมก่อน แล้วจากนั้นผมก็พาเธอสองคนเข้ามาที่หลังร้านส่วนที่เหลือก็ให้คุณเอลลี่กับคุณมาตี้คอยดูแล เรื่องงานกับที่พัก ผมจึงพาทั้งสองมานั่งเพื่อจะสอบถาม

         ตอนแรกพวกเธอจะไม่กล้านั่ง พอผมบอกให้พวกเธอนั่ง พวกเธอก็นั่งลงก่อนที่พวกเราจะเปิดประเด็นสนทนากัน

        " เอาล่ะ พวกเธอทั้งคู่คงมีคำถามอยากถามอีกมาก แต่เราคงต้องแนะนำตัวกันก่อน ผมชื่อว่า แพนเจีย เรียกว่าแพน ก็ได้ครับ "

       แล้วผมก็หันมายิ้มให้พวกเธอ ทำให้พวกเธอลดความกังวลลง ก่อนที่จะเริ่มพูดกับผม โดยใช้ภาษาเอลฟ์ ซึ่งไม่มีปัญหาสำหรับผมอยู่แล้ว โดยคนที่เป็นพี่ใส่ชุดสีเขียวจะเป็นฝ่ายพูดกับผมก่อน

       " ฉันชื่อ ดาเรียน่า อัสซาเรีย ดีลาเอล เป็นบุตรีคนโตขององค์หญิงคนที่สี่ของอาณาจักรดีลาเอลค่ะ" 

     " ฉันชื่อ ดาร่าเนีย  อัสซาเรีย ดีลาเอล เป็นบุตรีคนเล็กขององค์หญิงคนที่สี่ของอาณาจักรดีลาเอลค่ะ "

        " ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ องค์หญิงทั้งสอง ทั้งดาเรียและดาร่า พอดีผมอยากทราบเส้นทางที่จะไปยังอาณาจักรดีลาเอลนะครับ "

         เมื่อทั้งสองได้ฟังก็มีสีหน้าสงสัย แต่ก็ตอบคำถามผมแต่โดยดี

        " คือเราเองก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ พวกเราถูกท่านแม่พาวาร์ปออกมาจากอาณาจักรหลังจากที่ พวกเราแพ้ให้แก่พวกกบฏของราชวงศ์ แล้วก็ถูกจับมาขณะที่หลงทางในป่า จนมาเจอคุณมาซื้อพวกเราไปเนี่ยล่ะค่ะ "

        เมื่อดาเรียตอบผมเสร็จ ทำเอาผมเครียดนิดหน่อย นึกว่าจะได้รู้ทางไปหาท่านตากับท่านยายสักหน่อยแต่ดูเหมือนเรื่องมันจะยากขึ้นไปอีก แถมมีกบฏอยู่อีก เหนื่อยแหะ แตแล้วดาร่าก็ถามผมออกมาก่อน 

         " แล้วคุณแพน อยากรู้ไปทำไมค่ะ หรือว่าคุณคิดจะไปทำอะไรที่นั้น "

         " อ้อ ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะไปเยี่ยมคนที่นั่นครับ เพราะมีคนฝากมาให้ไปเยี่ยมครอบครัวครับ "

         " ใครหรือค่ะ ที่นั่น แถมคุณยังรู้จักกับป้าฟีเลียที่หายตัวไปด้วยอีก "

         ดาเรียถามผมออกมาอย่างระแวงอีกครั้ง ผมก็ได้แต่ทำใจเพราะไม่รู้ว่าพวกเธอเจออะไรมาบ้างถึงได้ขี้กังวลขนาดนี้ ผมจึงต้องบอกพวกเธอเพื่อให้พวกเธอเลิกระแวงผมก่อนสินะ

        " ผมจะบอกพวกคุณก็ได้ครับ ผมแพน เป็นลูกของท่านแม่ฟีเลียน่า อัสซาเรีย ดีลาเอล ครับ คุณน้องสาวทั้งสองคน "

        เมื่อพวกเธอได้ยิน ก็ทำสีหน้าตกใจ แถมแววตายังแสดงความไม่เชื่อออกมาอีก ผมจึงได้แต่ทำใจ ก่อนจะปลดผนึกที่ดวงตากับหูออกมา  ซึ่งก็เป็นสีเขียวอมทอง กับปลายหูที่ตอนนี้ยาวเหมือนของเอลฟ์  พวกเธอก็แปลกใจ แต่ก็ต้องเชื่อทันที เพราะเธอรู้ว่าสีตาแบบนี้มีเฉพาะสายเลือดของราชวงศ์เท่านั้น

        " ที่นี้เชื่อหรือยังครับ น้องสาวทั้งสอง"

        " พวกเราเชื่อแล้วค่ะว่า คุณเป็นลูกของป้าฟีเลียจริงๆ แล้วคนที่คุณจะไปเยี่ยมคงจะเป็นพวกเรากับญาติคนอื่นๆสินะค่ะ "

        ผมได้แต่พยักหน้าให้เธอก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อพวกเธอดูจะดีใจที่ถูกช่วยมาโดยญาติ แต่ในขณะที่เรากำลังพูดกันอยู่นั้น คุณมาตี้ก็เดินเข้ามาพร้อมกับมองหาอะไรบางอย่างไปด้วย ก่อนจะพูดกับผมมา

        " เมื่อกี้เจ๊สัมผัสพลังบางอย่างได้ ในนี้เธอเห็นใครบ้างมั้ย "

        " ผมเองครับคุณมาตี้ พอดีผมปลดพลังออกเพื่อให้พวกเธอเห็นหน้านะครับ "

        " งั้นเองเหรอจ๊ะ ก็แล้วไปนึกว่าใครเข้ามา เจ๊จัดการให้ดู"

        แล้วคุณมาตี้ก็กลับออกไป แล้วจากนั้นเราก็คุยกันอีกเล็กน้อยกับสองสาวและเล่าเรื่องของแม่ให้ฟังพวกเธอจึงสนใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่ดาร่าจะถามคำถามออกมาว่า

        " แล้วตอนนี้ ท่านป้าเป็นอย่างไรบ้างค่ะ พี่แพน "

       คำถามที่เล่นเอาผมตอบไม่ถูกอีกครั้ง ได้แต่ทำหน้าเศร้าออกมา ก่อนจะบอกพวกเธอว่า

        " ท่านแม่เสียแล้ว เพราะปกป้องพี่เอาไว้นะ "

        " งั้นหนูขอโทษที่ถามนะค่ะ "

       " ไม่เป็นไรจ๊ะ พี่ไม่ว่าหรอก เพราะอย่างน้อยเรื่องนี้พวกน้องก็มีสิทธิ์จะได้รับรู้นี่จ๊ะ"

       " งั้นพวกเราอยากจะช่วยพี่ด้วยเหมือนกันค่ะ"

       " ไม่เป็นไรจ๊ะ พี่จัดการได้ พวกน้องก็อยู่ช่วยงานคุณมาตี้ที่นี่ก่อนนะ ถ้าพี่หาบ้านได้แล้ว ค่อยไปอยู่ที่นั่น ส่วนสัญญาทาส รอให้พี่พาเราออกจากเมืองก่อน คอยยกเลิกนะ งั้นพี่ไปก่อน เดี๋ยวมาหาใหม่นะจ๊ะ "

      " ค่ะ ระวังตัวด้วยนะค่ะ "

      แล้วผมก็ออกมาข้างหน้าลาพวกสาวๆ กับคุณมาตี้แล้วออกจากร้านไป หลังจากผมเดินออกมาได้สักพัก ผมก็ต้องเซ็งอีกครั้ง ก่อนจะใช้เวทผสานเรียกกิ่งไม้ไปจับคนที่คอยตามผมมา มาไว้ที่ตรงหน้าก่อนจพถามเขา

       " คุณมีอะไร ทำไมต้องตามผมมาครับ"

       " แกไม่รอดแน่ สาวพวกนั้นต้องเป็นของลูกชายท่านเจ้าเมืองเท่านั้น "

      " งั้นเหรอครับ ฝากไปบอกเขาด้วยว่า ถ้าไม่อยากหายใจแล้ว ก็ลองดูสิครับ"

      แล้วจากนั้นผมก็ปล่อยเขาไป เขาก็รีบวิ่งหนีผมทันที โดยไม่รู้เลยว่าผมได้ร่ายเวทติดตามลงบนตัวเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แล้วปล่อยให้เขาเดินไปหาเป้าหมายให้ผม ส่วนผมได้แต่ยืนถอนหายใจ อย่างเบื่อๆ ในเรื่องพวกนี้ ก่อนจะเดินกลับโรงแรมไป

       'เฮ้อ ทำไมแค่จะช่วยน้องสาว ถึงยากขนาดนี้เนี่ย'




...................................................................................................................


 เย้  เสร็จตอนที่ 27แล้ว อยากบอกว่า ก็จะมาได้ต้องแก้แล้วแก้อีก 5555

ช่างเถอะ เพื่อรีดเดอร์ ไรท์ยอม  แต่ก็ได้เท่านี้นะครับ  เพราะฉะนั้นจะได้วันละตอนไปจนถึงวัน พฤหัสนะจ๊ะ 5555 (หลบรองเท้าก่อน) 

ส่วนแก๊งเผา วางระเบิดทั้งหลาย ตอนนี้ไรท์ย้ายไปคอนโด เพราะคนทั้งซอยไล่ T_T

แต่ก็จะเขียนต่อไปให้จบ สัญญาชูสามนิ้วแบบ ฮังเกอร์เกมส์เลย 555

เพราะเราจะทำตามสัญญา ขอเว...... ห๊า มุกเก่าแล้วห้ามเล่นเหรอได้ครับ
 
เหมือนเคย มีข้อผิดพลาดคอมเม้นท์บอกด้วยนะครับ

 1 comment = 1 กำลังใจเช่นเคย

       

   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

1,202 ความคิดเห็น

  1. #805 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 15:53
    ขอบคุณครับ
    #805
    0
  2. #469 ✚[ Belphegor ]✚ (@Uchakorn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:50
    ในที่สุดก็จะได้ตื๊บคนแล้ว 
    #469
    0
  3. #432 BlueAnchor (@pp140838) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:38
    เป็นนักอ่านเงามานานทั้ง 28 ตอนเลยขอโผล่หัวมาให้กำลังใจไรท์บ้างละกัน   ....   สนุกมากเลยขอรับ  ถึงตอนต้น ๆ จะเเทบปาทิ้งเพราะเนื้อเรื่องคล้าย ๆ กับนิยายญี่ปุ่นก็เหอะ ( ถ้าเมียคนเเรกเป็นคิงคองนี่ใช่เลย )  เเต่หลัง ๆ มาค่อยยังชั่วหน่อย    อ่านเพลินดี เเม้มีคำผิดบ้าง  คำว่าคะ กับค่ะก็ใช้ไม่ค่อยถูกทำให้เสียอารมณ์ไปบ้าง เเต่ก็ชอบเรื่องนี้นะขอรับ  ..... 
         ใครจะเผาบ้านไรท์บอกข้าน้อยนะขอรับ ข้าน้อยจะช่วยท่านเอง ..... ช่วยราดนำ้มันให้เผาเร็วขึ้นนะ 5555  รู้สึกช่วงนี้สกิลค้างจะเลเวลสูงขึ้นนะขอรับ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:39
    #432
    0
  4. #425 FourtyChoco (@FourtyChoco) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:06
    เอาระ แพน ถล่มเมือง
    #425
    0
  5. #423 มาลิณี ลี (@pinkielover) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:43
    เราว่าสนุกกว่าต้นฉบันน่ะ ขอบคุณมากกกกกกกๆๆๆๆเลยค่ะะะะ
    #423
    0
  6. #420 zrabolover (@ployvspraew) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:14
    555555 แพนนี่ดวงซวยอ่ะ
    #420
    0
  7. #419 แค่คนผ่านทาง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:21
    เกือบไปนะครับไรท์ ถ้าไรท์ยังไม่มาอัพนี่คงได้ย้ายที่อยู่อีกแน่ ดวงแข็งไม่เบาๆหึ หึ หึ
    #419
    0
  8. #418 mask11 (@yaoimask) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:12
    มาาาาาาต่อออออวายๆนร๊าาค้าบบบบบ
    #418
    0
  9. วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:08
    รีบมาลงต่อเถอะครับ ผมจะได้ปลดชนวนระเบิดเสาคอนโด
    #417
    0
  10. #416 My-Tran Riss (@tinatranriss) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:12
    ต่อเลย ต่อเลย 5555เราค้างมากอะไรต์
    #416
    0
  11. #414 patiphanpinkham (@patiphanpinkham) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:49
    เดี๋ยวคงโดนคนทั้งคอนโดไล่ออกจากคอนโด 5555
    #414
    0
  12. #413 jeeun (@jiiji) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:45
    รีบมาเถอะค่ะ รู้สึกค้างคาเป็นอย่างมาก กราบล่วงหน้า
    #413
    0
  13. #411 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:33
    อ้า ???????? รีบมานะจ้ะ
    #411
    0
  14. #410 goinlove1 (@goinlove1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:29
    หายทั้งเมือง
    #410
    0
  15. #409 MidKnight (@kaikolos1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:57
    อีฟ
    #409
    0
  16. #408 MidKnight (@kaikolos1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:56
    แพนเจีย
    #408
    0
  17. #407 MidKnight (@kaikolos1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:55
    ดาร่า
    #407
    0
  18. #406 MidKnight (@kaikolos1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:55
    ดาเรีย
    #406
    0
  19. #404 ดูกันยาวๆ (@JooBu777) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:14
    #404
    0
  20. #403 Urtrash (@Urtrash) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:09
    R.I.P ลูกชายทั่นเจ้าเมือง :3
    #403
    0
  21. #402 sea (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:34
    obpkplo6d8t

    ผู็ชายแปลกหน้าเคาะประตูอย่าเปิดละ

    ระวังโดนจับกดนะคะ

    อยู่คอนโด อันตรายคะ คิคิคิ
    #402
    0
  22. #401 ชอบเอาเรื่องจริงมาพูดเล่น (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:25
    หลังจากนั้นไม่นาน ยามคนใหม่ประจำซอยที่สวมหมวกกับแว่นดำ พร้อมผ้าปิดปากกับเสื้อคลุมสีน้ำตาลผืนใหญ่ที่ท่าทางไม่น่าสงสัย ก็ได้ขอย้ายตำแหน่งจากยามประจำซอย เป็นยามประจำคอนโดโดยมีหน้าที่เฝ้าระวังความปลอดภัยที่ใต้ตึก และบริเวณโดยรอบ

    ปล. ยาม=รปภ. [รักษาความปลอดภัย] เมื่อพบคนที่จะมาวางเพลิงทางยามได้พิจารณาแล้วว่าไม่ปลอดภัย ฉะนั้นเลยไม่ต้องทำหน้าที่ รอให้คนร้ายไปก่อนจนแน่ใจว่าปลอดภัยแล้ว จึงค่อยออกมาทำหน้าที่[รักษาความปลอดภัย] ตามเดิม !!!!!!!

    ปล.2 ยามแก๊งค์นี้ขย้นครับ เริ่มปลูกต้นสักรอบตึกเป็นการใหญ่ [เห็นว่าหน้าหนาวใบร่วงบ่อย อากาศก็แห้งทำให้ใบสักติดไฟง่าย = เชื้อเพลิงชั้นดี] พร้อมประกอบอาชีพเสริม ปั้มน้ำมันหลอดมีบริการใส่ขวดเรียบร้อยหรือจะใช้สายยางลากไปฉีดก็ได้นะเออ
    #401
    0
  23. #400 M200 (@blackmik) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:11
    ปันหาอยูที่ ขออีกอนได้ไหม ค้างงงงงง
    #400
    0
  24. #399 dvdkeeper (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:00
    ปัญหาตอนนี้อยู่ที่สกิลอ่ะ ถล่มไป 2ดันเจี้ยน สกิลไม่เพิ่มซะงั้น จริงๆน่าเพิ่มซะเกิน 100 ด้วยซ้ำ สายมังกรก็เวทย์มังกรอีก ลมหายใจงี้ เกล้ดมังกรงี้ ต้านธาตุสัมบูรณ์งี้ ออร่ามังกรอีก ดันเจี้ยนที่ผ่าไปอีก น่าได้เยอะอยู่ ไหงได้มาแค่ สถานะ(ขี้เกียจนักก็รวมสายพลังไปเลยสิ)

    ป.ล.ไปคอนโดแล้วเหรอ งั้นวางแผนให้หนุ่มๆแถมนี้บุกเข้าห้องแทนละกัน
    #399
    0